Bezdech senny – przyczyny, objawy i leczenie bezdechu nocnego

Bezdech senny – przyczyny, objawy i leczenie bezdechu nocnego 28 maja 2019Aparaty CPAP i koncentratory tlenu

Chrapanie oraz częste wybudzenia ze snu to typowe objawy obturacyjnego bezdechu sennego. Choroba często pozostaje nieuświadomiona, a nasilające się dolegliwości skutecznie obniżają komfort życia. Jak wygląda diagnostyka bezdechów nocnych i jak je leczyć?

Chrapiesz? To może być bezdech senny!

Chrapanie to dość powszechny problem, kojarzony głównie z populacją męską. Szacuje się, że przypadłość dotyczy nawet co 3 dorosłej osoby, przy czym, istotnie, częściej występuje u panów.

Dolegliwość często jest bagatelizowana – błędnie wychodzimy z założenia, że choć uciążliwa – nie wymaga interwencji medycznej. Tymczasem chrapanie może być symptom obturacyjnego bezdechu sennego (OBS), stanowiącego realne zagrożenie zdrowotne.
Bezdech senny – przyczyny, objawy i leczenie bezdechu nocnego

Jak sprawdzić, czy cierpisz na obturacyjny bezdech senny?

Podczas snu dochodzi do fizjologicznego rozluźnienia tkanek miękkich gardła, co u ludzi zdrowych nie wywołuje żadnych komplikacji.

U osób z OBS wiąże się to jednak z zapadaniem ich struktur, przez do dochodzi do zablokowania swobodnego przepływu powietrza. Krótkotrwałe zatrzymanie oddechu na chwilę wybudza pacjenta ze snu, czego on sam często nie jest świadomy.

Podczas nocnego wypoczynku może dochodzić do kilku, a nawet kilkuset mikroprzebudzeń.

Bezdech senny – objawy

Najbardziej charakterystycznym objawem OBS jest wspomniane chrapanie, zwykle głośne i nieregularne. Uciążliwy efekt akustyczny powstaje na skutek drgań, w jakie wprowadzone zostaje podniebienie i języczek, kiedy wydychane powietrze próbuje pokonać napotkaną barierę.

W przypadku bezdechu sennego objawy są jednak znacznie szersze. Przerwy w oddychaniu skutkują brakiem ciągłości snu, przez co wypoczynek staje się nieefektywny. Pojawia się nykturia, czyli częste oddawanie moczu nocą, chorzy skarżą się na nadpotliwość, kołatanie serca, duszności, poranne bóle głowy.

Skutkiem bezdechu jest senność w ciągu dnia oraz uczucie ciągłego zmęczenia. Funkcjonowanie utrudniają zaburzenia pamięci i koncentracji, u mężczyzn zauważalnie spada potencja, panie obserwują zaś zmniejszenie libido.

Bezdech – przyczyny problemu

W przypadku bezdechu sennego przyczyny wiążą się często z anatomicznymi anomaliami w obrębie górnych dróg oddechowych.

OBS częściej diagnozuje się u osób z nadmiernie długim języczkiem, wydłużonym podniebieniem miękkim czy skrzywioną przegrodą nosową. Głównym czynnikiem ryzyka jest jednak nadwaga.

Przerost tkanki tłuszczowej okolic szyi sprzyja występowaniu epizodów bezdechów podczas snu, zwłaszcza kiedy śpimy na plecach.

Bezdech można podejrzewać także w przypadku pojawienia się wymienionych objawów u osób po 4 dekadzie życia, spożywających alkohol, palaczy oraz cierpiących na schorzenia hormonalne.

Badanie bezdechu sennego – jak wygląda?

Podstawowym badaniem na bezdech senny jest polisomnografia przeprowadzana w szpitalu lub specjalistycznym ośrodku terapii zaburzeń snu. Test trwa przez całą noc, dlatego pacjent powinien stawić się na niego odpowiednio przygotowany.

Przy pomocy umieszczonych na ciele śpiącego czujników i elektrod możliwe jest dokładne sprawdzenie licznych parametrów (m.in.

 obecności chrapania, nasycenia krwi tlenem, aktywności mózgu), a w efekcie zliczenie przypadków spłycenia i zatrzymania oddechu typu obturacyjnego.

Badanie bezdechu sennego na NFZ jest możliwe, po otrzymaniu stosownego skierowania, jednak trzeba liczyć się z długim czasem oczekiwania. Cena badania wykonywanego prywatnie mieści się w granicach 800–1300 zł.

W rozpoznaniu OBS wykorzystuje się także poligrafię. Badanie to mierzy co najmniej cztery parametry, m.in.

 ruchy klatki piersiowej podczas oddychania, przepływ powietrza przez drogi oddechowe oraz poziom utlenowania krwi.

U większości pacjentów z podejrzeniem choroby w pełni wystarcza ono, aby wykryć problem, a dodatkowo można przeprowadzić je w warunkach domowych, dlatego jest popularną metodą diagnostyczną.

Bezdech senny – do jakiego lekarza warto się udać?

Leczeniem bezdechu sennego zajmuje się najczęściej laryngolog, choć może być konieczna konsultacja pulmonologiczna czy neurologiczna. O tym, do jakiego lekarza zgłosić się z objawami decyduje internista po zebraniu wywiadu, choć, bazując na własnej wiedzy i doświadczeniu, może on także zlecić odpowiednie badania.

Jak leczyć bezdech senny?

Standardem leczenia bezdechu sennego są aparaty CPAP utrzymujące stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych.

Zapewniając ich drożność poprzez usztywnienie ścian gardła, aparat do leczenia bezdechu eliminuje problem chrapania, skutecznie poprawiając jakość snu, a co za tym idzie – codzienne funkcjonowanie.

Jest to metoda nieinwazyjna i bezpieczna, pozbawiona ryzyka wystąpienia powikłań.

Jeśli przyczyną OBS są nieprawidłowości anatomiczne, wykonuje się zabiegi korekcyjne, np. skrzywionej przegrody nosowej. Wymagana jest także zmiana trybu życia – ograniczenie masy ciała, rezygnacja z alkoholu i palenia papierosów.

Bezdech Senny – Czym Jest i Jak Go Leczyć?

Chrapanie samo w sobie nie jest najgorsze. Przy zbyt dużym zwężeniu dróg oddechowych jesteś już narażony na problemy z oddychaniem, przepływ powietrza jest ograniczony.

Często dochodzi do całkowitego zablokowania, zatrzymania procesu oddychania.

Następuje bezdech,  który może powtarzać się nie kilka, nie kilkanaście, a nawet nie kilkadziesiąt, lecz kilkaset razy w ciągu jednej nocy! Co więcej, oddychanie każdorazowo jest uniemożliwione przez ponad 10 sekund.

Z definicji wynika więc, że obturacyjny bezdech senny jest chorobą, która charakteryzuje się wielokrotnymi, powtarzającymi się epizodami ograniczenia lub zatrzymania przepływu powietrza przez drogi oddechowe na poziomie gardła, przy zwiększonej pracy mięśni oddechowych. Ten artykuł pomoże zrozumieć ci nie tylko samą definicję choroby, ale też objawy, przyczyny i skutki zaburzeń oddychania.

Bezdech senny – przyczyny, objawy i leczenie bezdechu nocnego

Wrażenie duszenia się

Podczas bezdechu sennego osoba chora czuje, że się dusi. Jest wielokrotnie wybudzana przez ośrodek kontroli mieszczący się w mózgu. Dzieje się tak, ponieważ człowiek “duszący się” chce zaczerpnąć powietrza. Niedługo później przerwy w oddychaniu ustępują.

Nawet jeżeli osoba dotknięta tymi dolegliwościami zaśnie ponownie, to istnieje duże ryzyko, że seria bezdechów się powtórzy.

Co ciekawe, ktoś kto doświadczył obturacyjnego bezdechu sennego zazwyczaj nie pamięta, że coś podobnego przytrafiło mu się w czasie snu, jakby to w ogóle nie miało miejsca.

Zagrożenie chorobami

Osoby, którym obturacyjny bezdech senny nie jest obcy, są szczególnie narażone na przeróżne choroby.  Przykładem jest cukrzyca – na bezdech senny cierpi aż siedemdziesiąt procent pacjentów z cukrzycą typu 2.

Nadciśnienie tętnicze zwiększające ryzyko choroby serca pojawia się u ponad pięćdziesięciu procent osób ze zdiagnozowanym bezdechem sennym. Często u takich ludzi utrzymuje się też wysokie ciśnienie krwi, które nie spada mimo przyjmowania kilku leków w tym samym czasie.

  Badania pokazują, że chrapanie i bezdech senny są powiązane również z innymi poważnymi schorzeniami, takimi jak depresja czy otyłość. Zwiększone jest także ryzyko zawału serca oraz udaru.

Kierowanie pojazdami a bezdech senny

Kierowcy cierpiący na bezdech senny powinni szczególnie uważać, gdy znajdują się za kierownicą, by nie przysnąć w czasie jazdy i nie doprowadzić do wypadku komunikacyjnego i zagrożenia życia. Organizm takiej osoby najczęściej jest niedotleniony przez nocne epizody przerw w oddychaniu, które znacząco obniżają dopływ tlenu do krwi.

W takim przypadku nie powinno nikogo dziwić niewyspanie, bóle głowy i gardła, problemy z koncentracją czy też chęć ucięcia sobie drzemki w ciągu dnia. Kierujący nie kontroluje całkiem swojego ciała.

Kierowanie samochodem, gdy jest się osobą cierpiącą na bezdech senny, może okazać się niebezpieczne porównywalnie do prowadzenia auta pod wpływem alkoholu lub narkotyków.

Objawy bezdechu sennego w ciągu dnia

Jeśli odnosisz wrażenie, że kwestia bezdechu sennego może cię dotyczyć, musisz pamiętać, że objawy pojawiają się nie tylko nocą, ale też za dnia.

  Marzy ci się sen w godzinach popołudniowych? Rano budzisz się niewyspany, odczuwasz poranne bóle głowy i suchość w ustach?  Wydaje ci się, że jakość snu jest niewystarczająco dobra, a przepływ powietrza często jest utrudniony? Masz przy tym problemy z koncentracją, nieustannie towarzyszy ci uczucie zmęczenia i jesteś nadmiernie drażliwy? Bardzo prawdopodobne, że masz zespół bezdechu sennego. Sprawdź co na ten temat radzi specjalista: https://zdrowysen.info/bezdech-senny.

Objawy bezdechu sennego w nocy

Natomiast jeżeli chodzi o nocne objawy obturacyjnego bezdechu obs, jednym z najbardziej oczywistych objawów jest chrapanie  – chory chrapie głośno i nieregularnie. Nadmierna potliwość to kolejna dolegliwość, z jaką zmaga się pacjent.  Najczęściej ma on też problemy z ponownym zaśnięciem, a sen jest płytki, przerywany, niespokojny.

Pacjent często odczuwa także potrzebę oddawania moczu w nocy. Ponadto, nagłe wybudzenia ze snu łączą się z uczuciem braku powietrza. Jakość snu pozostawia wiele do życzenia, trudno o regenerację i wypoczynek w takich warunkach.

Zaburzenia związane z bezdechem bywają różne, najczęściej jednak to właśnie chrapanie i brak możliwości swobodnego oddychania w  nocy skłania chorych do wizyty u lekarza oraz do badania.

Bezdech senny – przyczyny, objawy i leczenie bezdechu nocnego

Skala senności Epworth

Jest to badanie stosowane w medycynie snu. Stosuje się je rutynowo w przypadku przesiewowego badania oraz w celu leczenia pacjentów z nadmiernością  sennością – skala ta pomaga w diagnostyce obturacyjnego bezdechu sennego.

Badana osoba musi spróbować ocenić w skali 0-3, jak bardzo prawdopodobne mogłoby być dla niej zaśnięcie w ośmiu różnych sytuacjach z życia codziennego. Pod uwagę brane są czynności promujące sen, takie jak leżenie czy odpoczywanie, ale również sytuacje niesprzyjające zasypianiu, jak chociażby rozmowa z drugą osobą lub…

siedzenie. To badanie dokładnie pokazuje czy pacjent ma zaburzenia snu i czy leczenie bezdechu jest konieczne. Jeżeli pacjent uzyska mniej niż dziesięć punktów, to oznacza, że nie zmaga się z bezdechem sennym.

Jeżeli natomiast liczba punktów wyniesie więcej niż czternaście, chory koniecznie powinien skonsultować się z lekarzem, który wykona niezbędne badania i pomoże w określeniu przyczyny choroby oraz w dalszym leczeniu bezdechu.

Leia também:  Brak okresu – jakie są przyczyny braku miesiączki?

Dlaczego choruję na bezdech?

Podczas snu spada napięcie mięśni, co znacznie ułatwia zapadanie się ścian gardła. Przyczyn bezdechu można szukać w budowie dróg oddechowych.

Za chorobę mogą być bowiem odpowiedzialne takie nieprawidłowości jak polipy, czyli miękkie guzki, które pojawiają się w nosie w przypadku zmian alergicznych lub zapalnych. Skrzywiona przegroda nosowa również może okazać się jedną z przyczyn zachorowań.

Winna może być też przerośnięta po infekcjach tkanka. Warto zastanowić się, czy żuchwa chorego ma prawidłową budowę oraz czy mięśnie podniebienia nie są zbyt wiotkie.

Leczenie bezdechu sennego

W zależności od nasilenia objawów obturacyjnego bezdechu sennego obs, do każdego pacjenta dobiera się idealnie dopasowaną, odpowiednią metodę leczenia.

Główne zalecenia dla chorych to redukcja masy ciała, w przypadku gdy mają nadwagę lub otyłość. Łączy się to z podjęciem aktywności fizycznej i przestrzeganiem diety.

Gdy jednak takie leczenie nie jest możliwe, w sytuacjach ostatecznych – chory może zdecydować się na inną metodę leczenia otyłości, czyli operację bariatryczną.

W ramach leczenia bezdechu sennego, pacjent zdecydowanie nie powinien spożywać alkoholu przed snem. Przyjmowanie środków nasennych również nie jest wskazane osobom chorym. Zaleca im się natomiast rzucenie palenia, ponieważ chory powinien wdychać świeże powietrze zamiast dymu tytoniowego.

W przypadku bezdechów, które występują jedynie w pozycji na wznak, chory powinien wymuszać pozycję boczną. Co więcej, leczenie chrapania i bezdechu można rozpatrywać pod kątem leczenia alergii – przewlekłego nieżytu błony śluzowej górnych dróg oddechowych.

U niektórych osób konieczne mogą okazać się operacje, które udrożnią drogi oddechowe.

CPAP – złoty standard podczas leczenia bezdechu

CPAP to niewielki aparat, który stosowany jest przy niewydolności oddechowej ale znakomicie sprawdza się także do leczenia osób cierpiących na bezdech i chrapanie. Jest to alternatywa dla terapii farmakologicznej oraz operacji, które korygują wady anatomiczne w górnych drogach oddechowych.

Leczenie polega na wytwarzaniu stałego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych właśnie poprzez aparat CPAP. Dostarcza on powietrze pod ciśnieniem przez specjalną rurkę i niewielką maskę albo system poduszek nosowych. Ciśnienie sprawia, że górne drogi oddechowe pozostają otwarte, co pozwala na uniknięcie bezdechów.

Taki sposób leczenia obs sprawia, że chrapanie ustępuje bez konieczności poddawania się operacji czy też przyjmowania leków.

Jak leczyć bezdech senny etapowo?

Pierwszym etapem leczenia obturacyjnego bezdechu sennego jest zgłoszenie się do lekarza, który wystawi skierowanie do poradni pulmonologicznej. Drugi etap to właśnie badanie w poradni zwane polisomnografią. Wówczas chory po raz pierwszy ma możliwość skorzystania z aparatu CPAP.

Po skończonej próbie terapeutycznej lekarz wystawia choremu wniosek o dofinansowanie sprzętu oraz wskazuje rodzaj dalszej zaleconej terapii. Kolejnym krokiem jest wybór odpowiedniego aparatu, dzięki któremu chory w końcu będzie mógł wrócić do wcześniejszych pasji bez ciągłego uczucia zmęczenia.

Gdy mu się to uda, można stwierdzić, że przeszedł wszystkie etapy i jest zdrowy, w pełni sił.

Korzyści z leczenia chrapania i bezdechu sennego

Aparat CPAP to ratunek dla osób, które pragną spokojnego snu i zdrowego życia. Niemalże natychmiastowe korzyści takiego leczenia to normalizowanie struktury snu.

Chory nie chrapie nocą, nie odczuwa już potrzeby snu za dnia, za czym idzie znaczna poprawa koncentracji, większa produktywność w pracy oraz możliwość zwiększonej i częstszej aktywności fizycznej. Są to efekty neurobehawioralne, ale zauważalne są także efekty sercowo-naczyniowe, takie jak chociażby poprawa wartości ciśnienia tętniczego.

Ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego jest zdecydowanie mniejsze niż przed rozpoczęciem leczenia. Zmniejszone jest też ryzyko wystąpienia udaru mózgu oraz chorób serca.

Do efektów możemy również zaliczyć poprawę frakcji wyrzutowej lewej komory serca. Korzyścią jest też minimalizowanie ryzyka przedwczesnej śmierci. U pacjentów ustępuje nocna konieczność oddawania moczu, poprawia się pamięć, obniża się poziom napięcia psychicznego, depresji i lęków. Ozdrowiała osoba może w końcu cieszyć się spokojnym snem.

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Bezdech senny – poznaj przyczyny i dowiedz się jak go leczyć

Bezdech senny to problem dotyczący około 1% populacji polskiej.
Jest to poważne schorzenie zdrowotne, które należy diagnozować oraz leczyć.
Czym jest bezdech senny? To spłycenie oddechu o ponad 90% lub przerwa w
oddychaniu trwająca minimum 10 sekund w czasie snu.

Bezdech senny – objawy i przyczyny  

Wyróżniamy
obturacyjny bezdech senny obwodowy oraz centralny.

Obturacyjny
bezdech obwodowy wynika ze spadku napięcia mięśni szyi w czasie snu. Jest to
częstsza postać tej choroby, a wśród jej przyczyn wyróżniamy:

  • otyłość – zwiększa obwód szyi i powoduje silny ucisk na górne drogi oddechowe (gardło, krtań, tchawicę),
  • alkohol – szczególnie spożyty w porze wieczorowej, powoduje spadek napięcia mięśni w górnych drogach oddechowych,
  • papierosy – działanie podobne do alkoholu,
  • przerośnięte migdałki podniebienne – częstsza przyczyna wśród dzieci,
  • krzywa przegroda nosowa lub inne wady nosa, które zaburzają oddychanie,
  • niedoczynność tarczycy – w trakcie tej choroby dochodzi do obrzęku tkanek,
  • niektóre leki uspokajające i nasenne.

Bezdech
centralny jest o wiele rzadszy i wynika z chorób mózgu i ośrodkowego układu nerwowego:
guzów, chorób naczyń krwionośnych czy zapalenia.

Dzieje się tak dlatego, że w
mózgu znajduje się ośrodek oddechowy, który „pilnuje”, abyśmy mogli oddychać „z
automatu”, bez zastanawiania się nad tą czynnością.

Jeżeli choroba ośrodkowego
układu nerwowego spowoduje uszkodzenie tego ośrodka, to w trakcie snu nasze
ciało może „zapominać” o regularnym oddechu.

Jakie objawy wynikają z obturacyjnego bezdechu sennego?

Większość z nich wynika z gorszego natlenowania krwi z powodu nieefektywnego oddechu. Są to:

  • bóle głowy po przebudzeniu,
  • spadek koncentracji w pracy i szkole,
  • przewlekłe zmęczenie i podsypianie w ciągu dnia,
  • wzrost ciśnienia tętniczego,
  • spadek libido,
  • zaburzenia rytmu serca.

Natomiast
w nocy dochodzi do:

  • chrapania,
  • przebudzeń ze snu, czasem z uczuciem duszności,
  • wzmożonej potliwości,
  • suchości w ustach po przebudzeniu,
  • uczucia kołatania serca,
  • konieczności wstawania do toalety w nocy.

Bezdech senny – diagnostyka

Postawienie
diagnozy jest dosyć łatwe. Często wystarczy stwierdzenie typowych objawów
klinicznych. Łatwiej je uchwycić, jeżeli nasz partner skarży się na chrapanie lub zauważa u nas przerwanie oddechu. Czasem sami możemy zaobserwować wzrost
potliwości, wybudzanie w środku nocy oraz złą jakość snu.

Dodatkowo
istnieją specjalne skale (np. skala Epworth), które określają stopień senności
w ciągu dnia – daje nam to sygnał, jak bardzo nasilony jest problem.

W
trudniejszych lub mniej oczywistych przypadkach konieczne bywa przeprowadzenie
badania snu o nazwie poligrafia.

Sprzęt do badania zapewnia placówka medyczna,
a pacjent przeprowadza samodzielnie badanie w swoim domu.

W trakcie poligrafii
możliwe jest zarejestrowanie przepływu powietrza przez górne i dolne drogi
oddechowe, stopień natlenowania organizmu, wysiłek oddechowy, obecność
chrapania oraz pozycję, w jakiej śpimy.

Bardziej
skomplikowanym badaniem jest polisomnografia – taka diagnostyka trwa całą noc i
musi być przeprowadzona w szpitalu. Wynika to z konieczności podłączenia
elektrod na głowie (EEG), które rejestrują fale mózgowe i analizują efektywność
snu.

Bezdech senny u noworodka

U
noworodków o bezdechu mówimy, gdy zatrzymanie oddechu trwa co najmniej 20
sekund. Najczęściej problem dotyczy maluszków urodzonych przedwcześnie, ze
względu na niedojrzałość dolnych dróg oddechowych, w wyniku czego pęcherzyki
płucne łatwo zapadają się w trakcie wydechu.

Innymi
częstymi przyczynami są: infekcje, wrodzone choroby metaboliczne czy
niedotlenienie okołoporodowe.

Pamiętajmy, że krótkie przerwy 5-10 sekund w oddechu dziecka są częstym zjawiskiem. Jeżeli jednak cokolwiek nas zaniepokoi, niezwłocznie skonsultujmy się z pediatrą.

Bezdech senny u dziecka

Bezdechy wśród dzieci wynikają najczęściej z wad przegrody nosowej, nieprawidłowej budowy nosa lub po prostu z przerośniętych migdałków podniebiennych, które utrudniają przepływ powietrza do dolnych dróg oddechowych. Jeżeli nasze dziecko ma liczne infekcje gardła, warto udać się na konsultację do lekarza laryngologa, ponieważ efektywnym leczeniem może okazać się tonsillotomia – czyli wycięcie migdałków.

Bezdech u dorosłych

Bezdechy wśród dorosłych częściej spotykane są wśród mężczyzn, szczególnie otyłych i nadużywających alkoholu. Dlatego głównym sposobem postępowania jest modyfikacja stylu życia, o czym piszemy poniżej.

Bezdech senny – leczenie

Leczenie opiera się w głównej mierze na zmianie stylu życia i wyeliminowaniu czynników ryzyka. Jeżeli jednak takie postępowanie jest nieskuteczne, to konieczne bywa zastosowanie specjalnego aparatu, który pilnuje drożności górnych i dolnych dróg oddechowych.

Bezdech senny – aparat

Wspomniana
powyżej maszyna to CPAP lub BIPAP. Zmieniają one ciśnienie w drogach
oddechowych, dzięki czemu pozostają one cały czas drożne i powietrze może łatwo
przepływać.

  • Jeżeli
    takie leczenie jest przeciwwskazane, możliwe jest też zastosowanie specjalnych
    aparatów wewnątrzustnych.
  • Czasem
    terapię można wspomóc lekiem o nazwie modafinil, który poprawia naszą kondycję
    w ciągu dnia.
  • Jeżeli
    problem bezdechów wynika z nieprawidłowości anatomicznych, wskazane może być przebycie
    operacji, która naprawi naszą przegrodę nosową lub zmniejszy powiększone
    migdałki.
Leia também:  Zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego (spondyloartroza)

Domowe sposoby na bezdech nocny

Istnieje
kilka skutecznych niefarmakologicznych metod, które zmniejszają ryzyko
pojawienia się bezdechów w trakcie snu.

  1. Ograniczenie alkoholu oraz papierosów, szczególnie w godzinach wieczornych.
  2. Zdrowa dieta prowadząca do zmniejszenia masy ciała.
  3. Konsultacja z lekarzem dotycząca spożywanych leków – być może niektóre z nich nasilają problem i wymagają odstawienia lub zmiany preparatu.
  4. Zalecanym sposobem jest wszycie piłeczki tenisowej w plecy piżamy – ten punkt może brzmieć śmiesznie, jednak takie postępowanie wymusza spanie na boku zamiast na plecach, w związku z czym górne drogi oddechowe nie zapadają się i spada ryzyko pojawienia się bezdechów.

Pamiętajmy jednak, że problem obturacyjnego bezdechu sennego powinien być zawsze skonsultowany u lekarza (https://dpmed.pl/pulmonolog/). Jest to bardzo ważne, ponieważ pulmonolog pomoże nam odnaleźć prawdziwą przyczynę problemu, wdroży odpowiednie leczenie i będzie koordynował cały proces terapeutyczny. Dzięki skutecznemu leczeniu mamy szansę na wydłużenie naszego życia, zadbanie o dobrą kondycję oraz poprawę codziennego samopoczucia. Dodatkowo pamiętajmy, że mimo iż problem dotyczy nas, to wpływa on negatywnie na naszego partnera oraz może stanowić zagrożenie dla innych ludzi, jeśli przez nasze niewyspanie doprowadzimy do poważnego wypadku.

Skutki bezdechu sennego

Nieleczony
obturacyjny bezdech senny może mieć bardzo poważne konsekwencje. Wynikają one z
niedostatecznego doprowadzania tlenu do organizmu oraz z nieefektywnego
odpoczynku. Najczęstsze i najpoważniejsze są:

  1. Choroby układu krążenia – za mało tlenu upośledza
    pracę komórek serca i naczyń, prowadząc do nadciśnienia tętniczego i zaburzeń
    rytmu serca (migotanie przedsionków, niewydolności serca).
  2. Wypadki drogowe – udowodniono znacznie większą
    częstotliwość wypadków wśród osób z obturacyjnym bezdechem sennym. Wynika to ze
    wzmożonej senności i obniżonej koncentracji.
  3. Zgon – zarówno w trakcie snu, jak i jako konsekwencja
    nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca czy udaru.

Bibliografia:

[1] –
Szczeklik A., Gajewski P., Interna Szczeklika – mały podręcznik 2020/2021,
MP, Kraków, 2020

[2] – Wąsik
M., Obturacyjny bezdech senny – problem interdyscyplinarny, Medycyna po
Dyplomie, 2016 (2)

[3] – Kwinta
P., Bezdechy noworodków, www.mp.pl

Bezdech senny – czy jest niebezpieczny? Leczenie bezdechu sennego

Bezdech senny to poważna choroba, która utrudnia oddychanie podczas snu. Może być niebezpieczna dla zdrowia a nawet życia. Występuję wyłącznie u osób, które chrapią. Bezdech senny może spowodować niedotlenienie, udar, nadciśnienie i choroby serca. Jakie są możliwości leczenia obturacyjnego bezdechu sennego?

Szacuje się, że na bezdech podczas snu choruje mniej więcej co 10 osoba, która chrapie. Inne nazwy tej dolegliwości to: obturacyjny bezdech senny, bezdech śródsenny, zespół bezdechów i spłyceń oddychania w czasie snu. Najczęściej chorują otyli mężczyźni powyżej 40. roku życia.

Nie zawsze bezdechy świadczą o chorobie. Krótkotrwałe bezdechy pojawiają się u zdrowych ludzi. Nie każdy, kto chrapie ma bezdechy, które są obturacyjnym bezdechem sennym. Aby mówić o obturacyjnym bezdechu sennym, bezdechy muszą trwać dłużej niż 10 sekund i w ciągu godziny pojawiać się częściej niż 10 razy.

Bezdech senny zawsze związany jest z chrapaniem, nie występuje u osób, które nie chrapią.

Sprawdź ofertę Apteline.pl: Leki na chrapanie i bezdech 

Objawy bezdechu sennego

Bezdech senny może pojawić się wyłącznie podczas snu i tego nocnego, i w czasie popołudniowej drzemki.

Obturacyjny bezdech podczas snu to poważne zaburzenie polegające na zapadaniu się górnych dróg oddechowych, przez co utrudniony jest przepływ powietrza do płuc i z płuc. To powoduje przerwy w oddychaniu. Podczas przerwy w oddychaniu – przepona i inne mięśnie oddechowe pracują.

Im bardziej pogłębia się bezdech i niedotlenienie organizmu – tym ruchy przepony i brzucha stają się  gwałtowniejsze. Ten stan określa się jako „walkę o tlen”. Dochodzi do wybudzenia i wtedy na chwilę powraca prawidłowy przepływa powietrza.

Chory znowu zapada w głębszy sen, ale napięcie mięśni słabnie i cały cykl zaczyna się od nowa.

Objawy bezdechu sennego można podzielić na dzienne i nocne.

Nocne objawy bezdechu to:

  • głośne chrapanie przeplatane bezdechami,
  • niespokojny sen przerywany wybudzeniami,
  • poczucie dławienia się w czasie snu,
  • suchość w jamie ustnej,
  • częste wybudzenia związane z koniecznością oddania moczu.

Dzienne objawy bezdechu sennego to:

  • uczucie zmęczenia i niewyspania,
  • poranne bóle głowy,
  • kłopoty z pamięcią i koncentracją,
  • zasypianie w czasie oglądania telewizji, prowadzenia samochodu,
  • zaburzenia nastroju.

Podstawowe badanie w diagnozowaniu obturacyjnego bezdechu podczas snu to badanie polisomnograficzne. Pozwala ono na rejestrację oddychania, czynności mózgu i serca, ruchów klatki piersiowej i dźwięków wydawanych przez osobę śpiącą.

W przypadku podejrzenia OBS liczy się liczbę bezdechów w czasie trwania snu i oblicza tzw. wskaźnik AHI (z ang. Apnea Hipopnea Index). Wskaźnik ten informuje on o liczbie bezdechów w ciągu godziny snu.

Wyróżnia się 3 stopnie ciężkości bezdechu podczas snu:

  • stopień I (łagodny) – zasypianie podczas czytania, oglądania telewizji. W badaniu polisomnograficznym od 5 do 15 bezdechów na godzinę.
  • stopień II (umiarkowany) – zasypianie podczas spotkań wymagających zwiększonej uwagi. W czasie badania snu od 15 do 30 bezdechów na godzinę.
  • stopień III (ciężki) – zasypianie w czasie rozmowy, jedzenia posiłku (np. w czasie podnoszenia łyżki do ust), prowadzenia samochodu. W polisomnografii powyżej 30 bezdechów na godzinę.

Badanie polisomnograficzne – na czym polega?

Jeśli podejrzewasz bezdech senny u siebie lub bliskiej osoby koniecznie skontaktuj się z lekarzem rodzinnym lub bezpośrednio z poradnią zaburzeń oddychania w czasie snu. Każda pracowania polisomnograficzna ma własne procedury przygotowania się do badania. Często badania oferują poradnie gruźlicy i chorób płuc.

Polisomnografię przeprowadza się w specjalnie przygotowanych, wyciszonych pokojach. Badanie nie boli. Aby się udało, badana osoba musi po prostu zasnąć.

W czasie badania za pomocą elektrod i czujników, przykładanych w odpowiednich miejscach ciała, mierzone są:

  • przebieg fal mózgowych i ruchy gałek ocznych w czasie snu,
  • ruchy klatki piersiowej i brzucha,
  • przepływ powietrza do płuc i z płuc,
  • zawartość tlenu we krwi tętniczej (tzw. saturacja),
  • czynność serca,
  • pozycja ciała.

Czym grozi bezdech senny?

Bezdechy powodują niedotlenienie organizmu, dlatego chorzy na bezdech senny częściej chorują na nadciśnienie tętnicze, które jest oporne na leczenie preparatami obniżającymi ciśnienie krwi. Często rozwija się choroba niedokrwienna serca.

Osoby chrapiące z bezdechami nie powinny lekceważyć bólu za mostkiem i łatwego męczenia się. Zaburzenia rytmu serca mogą objawiać się zwolnieniem czynności serca lub kołataniem i prowadzić do zasłabnięcia czy utraty przytomności.

Chorzy na OBPS często są otyli lub cierpią na nadwagę.

Podsumowując, nieleczony bezdech senny grozi poważnymi powikłaniami, takimi jak:

Leczenie bezdechu sennego

Bezdech senny zawsze należy leczyć. Są różne metody terapii w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Pacjenci dostają np. specjalną maskę, w której śpią. Leczenie zaczyna się jednak od zmiany nawyków. Chory powinien unikać spania na plecach.

Zawsze można wszyć w tylną część piżamy piłkę tenisową, która da o sobie znać, gdy pacjent będzie chciała spać na wznak. Osoby z nadwagą i bezdechem sennym koniecznie powinny zmniejszyć masę ciała.

Ważne jest też unikanie alkoholu przed snem, leków nasennych i uspokajających.

Najbardziej skuteczną metodą leczenia u większości chorych jest specjalny aparat z maską do spania (CPAP), który wytwarza stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych. Pomaga zlikwidować bezdechy i zapewnia prawidłowy sen. CPAP musi być jednak używany przez cały czas trwania snu.

Część chorych ma czasami problemy z przyzwyczajeniem się do spania w masce i do aparatu. Niektórzy mają objawy klaustrofobiczne.

Próby farmakologicznego leczenia bezdechu sennego nie są jak na razie skuteczne.

U osób, które chrapią i cierpią na bezdech senny potrzebne może być leczenie operacyjne. Zabiegi polegają na częściowym usunięciu tkanek miękkich gardła i podniebienia miękkiego, skróceniu języczka, plastyce podniebienia i gardła.

Tego typu zabiegi leczą chrapanie, natomiast nie zawsze pomagają na bezdech senny (szacuje się, że są skuteczne u 60 procent chorych). Dlatego po leczeniu operacyjnym należy zawsze wykonać badanie polisomnograficzne, aby sprawdzić, czy przyniosło ono pożądany skutek.

Czytaj więcej: Chrapanie – przyczyny, leczenie, skutki. Co na chrapanie?

Leczenie bezdechu sennego (OBŚ) | MEDICUS – Wrocław

Zespół obturacyjnego bezdechu podczas snu charakteryzuje się powtarzającymi się podczas snu spłyceniami oddechu lub całkowitym brakiem przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe. Dla odróżnienia od zaburzeń o charakterze centralnym ważne jest stwierdzenie ruchów oddechowych klatki piersiowej i brzucha, co świadczy o zachowanej pracy mięśni oddechowych.

Zgodnie z definicją bezdech obturacyjny, czyli z angielskiego – apnea, to zmniejszenie amplitudy przepływu powietrza przez drogi oddechowe o ≥ 90% przez ≥ 10 sekund. Natomiast spłycenia oddychania, czyli hypopnoe to obniżenie ciśnienia w jamie nosowej o ≥ 30% przez ≥ 10 sekund z towarzyszącym spadkiem saturacji krwi o ≥ 3% lub wzbudzeniem w eeg.

Chorobę możemy rozpoznać jeżeli zaburzeń oddechowych jest więcej niż 5 w przeliczeniu na godzinę snu.
A zatem zaburzeniom oddechowym towarzyszą spadki utlenowania krwi (tzw. desaturacje) oraz wzbudzenia ze snu. Desaturacje mogą prowadzić do niedotlenienia organizmu i jego powikłań.

Leia também:  Wrzody żołądka – przyczyny

Wzbudzenia, czyli nieświadome przebudzenia, powodują natomiast fragmentację snu. W czasie prawidłowego snu występują naprzemiennie stadia NREM oraz REM tworząc cykle. W sytuacji stresowej, jaką jest niewątpliwie bezdech, dochodzi do pobudzenia układu nerwowego, a to zaburza prawidłowy przebieg stadiów snu.

Zmniejszenie ilości snu głębokiego oraz snu REM, zaburzenie architektury snu przez zaburzenia oddechowe sprawia, że nie spełnia on swoich funkcji, nawet przy odpowiedniej ilości czasu przeznaczonego na sen. Pacjent śpi 7-8 godzin, a budzi się niewyspany, często z bólem głowy, uczuciem przewlekłego zmęczenia.

Dodatkowo sen przerywają wizyty w toalecie, gdyż bezdechy uruchamiają mechanizmy, w wyniku których występuje częstsze oddawanie moczu w nocy.

Przyczyną zaburzeń oddychania w zespole obturacyjnego bezdechu śródsennego są powtarzające się epizody ograniczenia przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe.

Na poziomie gardła nie ma rusztowania kostnego, czy chrzęstnego, a więc drożność na tym odcinku dróg oddechowych wynika z odpowiedniego napięcia mięśni.

Przerost języka, wydłużenie podniebienia miękkiego, powiększenie i wydłużenie języczka, przerost migdałków podniebiennych, pogrubienie bocznych ścian gardła sprzyjają zapadaniu się jego światła.

Wśród innych czynników ryzyka choroby wymienia się:

nadwagę lub otyłość, czyli wysoki wskaźnik BMI, płeć męską, menopauzę, wiek, obwód szyi, czynniki genetyczne (czyli obciążający wywiad rodzinny), akromegalię, niedoczynność tarczycy, nikotynizm, alkohol, leki: nasenne, benzodiazepiny, uspokajające.

Objawy zespołu obturacyjnego bezdechu podczas snu – OBS:

  • Najczęściej objawy obturacyjnego bezdechu podczas snu dzielimy na dzienne i nocne.
  • Objawy dzienne to:
    senność dzienna, poranne zmęczenie, poranne bóle głowy, zaburzenia pamięci i koncentracji, upośledzenie libido i impotencja, zaburzenia psycho-emocjonalne.
  • Wśród objawów nocnych wyróżniamy:
    chrapanie, bezdechy obserwowane przez członków rodziny, nykturia, czyli oddawanie moczu w nocy, zwiększona potliwość w nocy, przebudzenia w czasie snu, duszność i uczucie dławienia się w czasie snu, suchość w jamie ustnej, kołatania serca, objawy refluksu żołądkowo-przełykowego, trudności z zaśnięciem, bezsenność.

Szczególnie ważna jest ocena senności dziennej, którą można opisać za pomocą kwestionariuszy, np. ESS.
Zachęcam do zapoznania się kwestionariuszami oceny ryzyka zespołu obturacyjnego bezdechu podczas snu, które umieściliśmy na naszej stronie internetowej

Powikłania zespołu obturacyjnego bezdechu podczas snu

Główną przyczyną zgonów pacjentów z zespołem obturacyjnego bezdechu podczas snu są choroby sercowo-naczyniowe, a zespół ten jest uznawany za czynnik sprzyjający rozwojowi chorób krążenia jak: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, udar mózgu.

Nadciśnienie tętnicze – ponad połowa chorych cierpi również na nadciśnienie tętnicze i jednocześnie ok 1/3 chorych na nadciśnienie tętnicze wykazuje zaburzenia oddychania w czasie snu.

Udar mózgu – wykazano, że pacjenci ze wskaźnikiem zaburzeń oddechowych AHI ≥ 20 mają 4-krotnie większe ryzyko udaru mózgu. Ponad 70% osób po udarze cierpi na zespół bezdechu. Dodatkowo – obturacyjny bezdech senny pogarsza rokowanie po udarze powodując wzrost śmiertelności u pacjentów z ciężkim bezdechem.

Choroba niedokrwienna serca – u osób ze zdiagnozowanym obturacyjnym bezdechem sennym ryzyko zawału serca jest 2-4 krotnie większe
Zaburzenia rytmu serca – obturacyjny bezdech senny zwiększa 2–4 razy ryzyko występowania nocnych zaburzeń rytmu. Wykazano 4-krotny wzrost częstości migotania przedsionków u pacjentów z ciężką postacią choroby.

Refluks żołądkowo-przełykowy – u 80% osób z bezdechem podczas snu wykazano epizody obniżonego pH przełyku, a terapia CPAP zmniejsza ryzyko refluksu.

Cukrzyca – u osób z bezdechem sennym prawdopodobieństwo rozpoznania cukrzycy jest wyższe, nawet do 70%. Ponad 50% pacjentów z cukrzycą typu 2 cierpi na obturacyjny bezdech senny.

Wypadki komunikacyjne – przyjmuje się, że ok. 10-30% wypadków samochodowych jest spowodowana zaśnięciem za kierownicą. U osób z OBS ryzyko wypadku w trakcie kierowania pojazdem mechanicznym jest 2-7 razy większe niż u osób bez choroby.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 29 sierpnia 2019 (Dz.U. poz.1659) roku w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców osoba z podejrzeniem bezdechu sennego wymaga pogłębienia diagnostyki w tym kierunku.

Natomiast osobie, u której rozpoznano obturacyjny bezdech podczas snu w postaci umiarkowanej lub ciężkiej, można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli osoba badana przedstawi opinię lekarza prowadzącego leczenie potwierdzającą wdrożenie leczenia i przestrzega zaleceń lekarskich w zakresie zapobiegania senności oraz przeprowadza regularne kontrolne badania lekarskie.

Kogo dotyczy problem zespołu obturacyjnego bezdechu podczas snu – czyli grupy ryzyka choroby

  • Kobiety i mężczyźni chrapiący, z bezdechami w czasie snu
  • Osoby z nadmierną sennością dzienną (kwestionariusz ESS)
  • Pacjenci przewlekle zmęczeni, niewyspani, mający problem z koncentracją
  • Pacjenci budzący się w nocy z dusznością, uczuciem dławienia, suchością w jamie ustnej
  • Pacjenci z nadmierną potliwością w czasie snu, wstający często do toalety w nocy
  • Osoby z otyłością BMI >30
  • Pacjenci chorujący na choroby układu krążenia – nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu, po udarze lub po zawale serca
  • Pacjenci, którzy mieli wypadek komunikacyjny z powodu zaśnięcia za kierownicą
  • Kierowcy – zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 29 sierpnia 2019 (Dz.U. poz.1659) roku w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców

Umów się na wizytę

Chrapanie i bezdech senny – przyczyny, objawy, leczenie

Jesteś ciągle zmęczony, budzisz się rano niewyspany, często wybudzasz się w nocy z uczuciem braku powietrza? To może być bezdech senny. Ta coraz powszechniejsza choroba, niestety często bywa lekceważona i nie jest leczona, a może prowadzić do naprawdę poważnych następstw takich jak zawał serca oraz udar mózgu.

Głównymi przyczynami choroby są zmiany anatomiczne w obrębie twarzoczaszki, które upośledzają prawidłowy przepływ powietrza z nosa do płuc, a także otyłość, którą stwierdza się aż u 70 proc. osób borykających się z bezdechem.

Sprawdź, co powoduje bezdech senny i jak przebiega jego leczenie.

Czym jest bezdech senny?

Istotą tej choroby jest zaburzenie swobodnego przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas snu. Kiedy pacjent śpi, występują u niego kilkukrotne, co najmniej 10- sekundowe epizody zatrzymania oddechu lub znacznego spłycenia oddychania (hiperwentylacja).

Następstwem tego jest kilkuprocentowe obniżenie wysycenia krwi tętniczej tlenem oraz wzmożone ruchy mięśni oddechowych. Bezdech senny można skutecznie leczyć i uniknąć poważnych powikłań, włącznie z nagłą śmiercią podczas snu.

Pamiętajmy, że popularne chrapanie, to nie tylko nieprzyjemny objaw budzący w nocy naszego partnera, ale zaburzenie, które świadczy o zmianach chorobowych w naszym organizmie. Warto również zajrzeć na stronę sposobynachrapanie.

pl, gdzie znajdziemy wiele porad, w jaki sposób poradzić sobie z chrapaniem.

Jakie są przyczyny i objawy bezdechu sennego?

Przyczyna choroby tkwi w poważnym zwężeniu, a nawet czasowym zamknięciu dróg oddechowych w okolicy gardła, co powoduje zahamowanie przepływu powietrza z nosa do płuc i na odwrót. Prowadzi to do niedotlenienia organizmu.

Choroba znacznie częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Czynnikami, które do niej predysponują, są:

  • nadmierna masa ciała, szczególnie otyłość w stopniu zwiększającym znacznie obwód szyi,
  • zmiany anatomiczne takie jak skrzywiona przegroda nosowa, polipy, zbyt długi języczek, przerost migdałków podniebiennych,
  • zaburzenia hormonalne na przykład choroby tarczycy,
  • zażywanie leków uspokajających nasennych,
  • spożywanie alkoholu, które zmniejsza napięcia mięśni jamy gardła,
  • wrodzone wady budowy twarzoczaszki takie jak mała i cofnięta szczęka dolna.

Typowe symptomy mogące świadczyć o tym, że cierpimy na bezdech to:

  • przewlekłe zmęczenie i niewyspanie,
  • brak energii w ciągu dnia i trudności z koncentracją uwagi,
  • narastająca nerwowość,
  • częste wybudzanie się w nocy z uczuciem duszności,
  • uporczywe chrapanie, budzące nie tylko członków rodziny, ale często również samego pacjenta.

Jak wygląda leczenie bezdechu sennego?

Niestety bezdech senny często bywa lekceważony przez pacjentów i nie jest leczony.

Tymczasem jest to poważne zagrożenie dla naszego zdrowia, a nawet życia, ponieważ istotnie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia takich groźnych stanów jak niewydolność sercowa i zawał serca, udar mózgu, choroba Alzheimera.

Powoduje również obniżenie koncentracji i chroniczne zmęczenie, które może prowadzić do wypadków, a także impotencję oraz spadek libido.

Bezdech senny diagnozuje się na podstawie specjalistycznych badań obejmujących obserwację chorego podczas snu; pomiar saturacji, czyli spadku stężenia tlenu we krwi; EEG, EMG i EKG, czyli rejestracji czynności mózgu, mięśni oraz pracy serca we śnie.

Badanie polisomnograficzne stosowane w diagnostyce tego schorzenia obejmuje również termistor (zmiany w temperaturze ciała), rejestrację odgłosów chrapania, czujniki położenia ciała oraz ruchu.

W leczeniu bezdechu stosuje się specjalne, zakładane przez pacjenta na twarz do snu, aparaty wspomagające oddychanie.

Bardzo istotnymi czynnikami są również:

  • obniżenia masy ciała u osób otyłych,
  • zaniechanie stosowania używek takich jak alkohol oraz papierosy,
  • odpowiednia pozycja ciała podczas snu, czyli spanie na boku, a nie na wznak,
  • w przypadku wady anatomicznej polegającej na cofnięciu żuchwy, doskonałe rezultaty przynosi noszenie aparatu ortodontycznego,
  • usunięcie problemów natury laryngologicznej, czyli usunięcie migdałków, korekcja skrzywionej przegrody nosowej lub zwężonej cieśni gardzieli.

Zadbajmy więc o siebie i w pierwszej kolejności udajmy się do lekarza laryngologa, który pomoże zdiagnozować przyczynę problemu i odpowiednio pokieruje naszym leczeniem.

Źródło: Sposoby na chrapanie

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*