Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

Lipiec 23, 2018 Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

Zniesiona lordoza czyli nic innego jak zaburzenie postawy ciała polegające na wypłaszczeniu naturalnej krzywizny kręgosłupa w odcinku szyjnym.

Zmiany w ustawieniu poszczególnych kręgów prowadzą do przeciążeń stawów oraz struktur okołostawowych, a te objawiają się dolegliwościami bólowymi szyi, odcinka piersiowego, a także kończyn górnych. Przyczyn prowokujących zaburzenie ustawienia kręgosłupa należy szukać w nieprawidłowych nawykach ruchowych, długotrwałym przebywaniu w pozycji siedzącej oraz niewydolności mięśniowej.

Naturalne krzywizny kręgosłupa – anatomia kręgosłupa

Kręgosłup jest kolumną zbudowaną przez 33 bądź 34 kręgi, które dzielą go na poszczególne odcinki. Każdy odcinek kręgosłupa charakteryzuje się inną budową kręgów oraz ich ilością:

  • odcinek szyjny – 7 kręgów
  • odcinek piersiowy – 12 kręgów
  • odcinek lędźwiowy – 5 kręgów
  • odcinek krzyżowy – 5 kręgów
  • odcinek guziczny – 4 lub 5 kręgów

Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

  1. lordoza szyjna (wygięcie w przód)
  2. kifoza piersiowa (wygięcie w tył)
  3. lordoza lędźwiowa (wygięcie w przód)

 

Zniesiona lordoza czyli zaburzona postawa ciała

Wszelkie odchylenia od normy w ukształtowaniu kręgosłupa będą miały swoje odzwierciedlanie w postaci zaburzonej postawy ciała.

Najczęściej jest to konsekwencją dystonii mięśniowej czyli zaburzonej równowagi napięciowej pomiędzy poszczególnymi grupami mięśniowymi.

Wówczas pewne grupy ulegają osłabieniu i stają się niewydolne natomiast mięśnie antagonistyczne (grupy przeciwstawne) stają się zbyt napięte, przykurczone i często bolesne.

Prawidłowa postawa ciała to taki układ poszczególnych segmentów ciała, który wymaga minimalnego zaangażowania układu mięśniowego i nerwowego.

Przy prawidłowo ustawionej głowie, pion spuszczony z brody powinien znajdować się na wysokości wcięcia mostka – takie ustawienie zapewnia prawidłowe rozłożenie siły ciężkości na stawach kręgosłupa.

Bardzo często zaburzenia w obrębie ustawienia kręgosłupa występują łącznie na kilku poziomach: spłycenie lordozy lędźwiowej pociąga za sobą zmiany w kifozie piersiowej (zmniejszona), która powoduje wysunięcie głowy do przodu z jednoczesnym zniesieniem lordozy szyjnej. Taka reakcja organizmu jest przystosowaniem do zmienionej postawy ciała i szukaniem nowego środka ciężkości.

Wady postawy rozwijają się etapowo, ze stopniowym nasilaniem dolegliwości bólowych oraz zmian strukturalnych. Wyróżnia się trzy podstawowe okresy:

I to okres zmian czynnościowych – początkowy etap, w którym uwidacznia się nierównowaga mięśniowa (osłabienie/zbyt duże napięcie mięśni). W zależności od czynników prowokujących zaburzenie postawy, okres ten trwać może od kilku tygodni do kilku miesięcy.

II to okres powstawania przykurczy mięśniowych i więzadłowych – jest to czas utrwalania się nierównowagi mięśniowej, która może utrzymywać się od kilku tygodni do nawet kilku lat. Na tym etapie ćwiczenia oraz korekcja postawy ciała są nadal skuteczne.

III to okres zmian strukturalnych – to czas kiedy zaburzenia się utrwalają, a ćwiczenia korekcyjne mają na celu zatrzymanie dalszego postępu (cofnięcie wady jest niemożliwe).

Przyczyny powstawania zniesionej lordozy szyjnej

Zniekształcenia w obrębie naturalnych krzywizn kręgosłupa są najpowszechniejszym typem przeciążenia tkanek miękkich. Dochodzi do tego wskutek:

  • utrzymywania nieprawidłowych pozycji ciała, zwłaszcza wielogodzinna pozycja z pochyleniem ciała do przodu
  • negatywnego oddziaływania cywilizacji na aparat ruchu:
  • ograniczona lub całkowity brak aktywności fizycznej
  • siedzący tryb życia, zarówno w pracy jak i w domu (bierne odpoczywanie)
  • jednorodność obciążeń fizycznych w pracy
  • otyłość
  • wada wzroku (krótkowzroczność) – nienoszenie okularów wymusza wysunięcie głowy do przodu
  • jednorodność wysiłków fizycznych
  • zbyt duży biust

Zdecydowanie rzadziej przyczyna zaburzeń kręgosłupa na podłoże zmian wrodzonych, rozwojowych czy chorób organicznych lub nerwowych. Również urazy stanowią niezwykle rzadką przyczynę zniesienia lordozy szyjnej.

Objawy

Podstawowym objawem zniesionej lordozy szyjnej jest ból, który ma charakter napadowy o zróżnicowanym natężeniu. Ból ten lokalizuje się przede wszystkim w obrębie potylicy i szyi, ale może także obejmować oczodoły, skronie czy kończyny górne.

Dolegliwości bólowe związane są z zaburzeniem tonusu mięśniowego, ale także z występowaniem osteofitów (wyrośla kostne) na wyrostkach kręgowych, które zmniejszają przestrzenie międzykręgowe a często także uciskają rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.

Poza bólem występować mogą także objawy neurologiczne:

  • mrowienie
  • drętwienie
  • zaburzenia czucia
  • zawroty głowy
  • osłabienie siły mięśniowej

są one konsekwencją ucisku struktur nerwowych.

Zaburzona postawa ciała prowadzi także do niewydolności mięśni oraz więzadeł  stabilizujących odcinek szyjny kręgosłupa:

  • mięśnie podpotyliczne
  • mięsień wielodzielny
  • mięsień długi szyi i głowy
  • mięsień półkolcowy
  • mięsień najdłuższy szyi
  • mięsień zębaty przedni
  • mięsień czworoboczny
  • mięsień dźwigacz łopatki

Osłabione struktury nie są w stanie spełniać swojej roli, co prowadzi do ich przeciążania, dolegliwości bólowych oraz miejscowych stanów zapalnych.

Postępowanie

Pierwsze symptomy zaburzenia lordozy szyjnej (bóle u podstawy czaszki, szyi, wzmożone napięcie w okolicy szyi i barków) powinny być impulsem do podjęcia działania profilaktycznego. Bardzo istotnym elementem postępowania, zwłaszcza w początkowym etapie, kiedy objawy jeszcze samoczynnie ustępują, jest profilaktyka rozumiana jako:

  • Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczeniapozycje rozluźniające i mobilizujące (klatka piersiowa wypchnięta do przodu)
  • Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczeniaświadoma korekcja postawy ciała
  • eliminacja nieprawidłowych nawyków z codziennego funkcjonowania

Poza działaniem profilaktycznym ważna jest także konsultacja fizjoterapeutyczna i w zależności od zaawansowania zmian, kompleksowe leczenie. Często pacjenci nie zdają sobie sprawy z istniejącego problemu oraz czynników sprzyjających nasilaniu dolegliwości. Dlatego ważnym elementem postępowania jest edukacja i uświadomienie złożoności problemu.

Zdarza się także, iż pacjent nie potrafi samodzielnie skorygować swojej postawy ciała, co wynika z zaburzonych wzorców oraz utrwalenia nieprawidłowej pozycji. Konieczna jest wówczas reedukacja prawidłowych wzorców ruchowych (terapia metodą PNF) oraz praca nad świadomym kontrolowaniem ustawienia własnego ciała.

ĆWICZENIE „SZUFLADY” – polega na wysunięciu głowy w przód, a następnie jej cofnięciu do momentu pojawienia się uczucia rozciągania u podstawy czaszki. Należy utrzymać pozycję końcową – 8 sekund. Powtórzyć 10 razy. Dla ułatwienia ruchu można położyć na brodzie dłoń, która będzie spychać głowę do tyłu.

Kolejnym elementem postępowania fizjoterapeutycznego powinno być wdrożenie regularnej aktywności fizycznej, a także ćwiczeń ukierunkowanych na poprawę tonusu mięśniowego. Dla poprawy stanu zdrowia zalecany jest regularny wysiłek fizyczny.  W przypadku schorzenia jakim jest zniesiona lordoza szyjna, wskazane są aktywności, które uaktywniają górną część kręgosłupa oraz obręcze barkowe:

  • pływanie
  • joga/ ćwiczenia grupowe np. „zdrowy kręgosłup”
  • nordic walking
  • Poza ogólną aktywnością konieczne jest wdrożenie ukierunkowanych ćwiczeń, które będą poprawiać elastyczność przykurczonych struktur oraz wzmacniać osłabione mięśnie.
  • Ćwiczenia rozciągające
  • Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia
  1. Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia
  2. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie stabilizujące odcinek szyjny kręgosłupa

Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

Poza aktywnością i ćwiczeniami, często okazuje się konieczne wdrożenie indywidualnej terapii ukierunkowanej na poprawę elastyczności, napięcia mięśniowego oraz ruchomości. Zastosowanie znajduje terapia manualna, w której wykorzystywane są zarówno techniki dla tkanek miękkich jak struktur stawowych:

  • rozluźnianie mięśniowo-powięziowe
  • terapia punktów spustowych
  • masaż poprzeczny
  • mobilizacje stawów – bierne i czynne
  • trakcja
  • manipulacje
  • ćwiczenia stabilizujące odcinek szyjny kręgosłupa

Terapia tkanek miękkich poprzez zmniejszenie podwyższonego tonusu mięśniowego, poprawę ukrwienia oraz elastyczności, znacząco wpływa na redukcję dolegliwości bólowych. Również praca stawowa mająca na celu przywrócenie ruchomości w stawie oraz zmniejszenie kompresji będzie wpływała wyciszająco na objawy, także te ze strony układu nerwowego.

Opracowała mgr Katarzyna Kumor, fizjoterapeuta

Lordoza – objawy, przyczyny i leczenie. Co warto wiedzieć o lordozie lędźwiowej i szyjnej?

Zniesienie lordozy szyjnej – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

W języku potocznym lordoza rozumie się jako wadę kręgosłupa. Okazuje się jednak, że jest to jego naturalna pozycja. Prawidłowo zbudowany kręgosłup tworzy trzy krzywizny: lordozę szyjną, kifozę piersiową oraz lordozę lędźwiową. Stanowią one wspornik, pozwalający utrzymać wyprostowaną postawę ciała. Kręgosłup w sposób naturalny wygięty jest lekko ku przodowi w części szyjnej i lędźwiowej, a do tyłu na odcinku piersiowym i krzyżowym. W ten sposób łatwo absorbuje wstrząsy i utrzymuje ciężar głowy. Dopiero w momencie, gdy skrzywienie kręgosłupa jest nadmierne, mówimy o jego wadzie, którą należy korygować.

Czym jest lordoza lędźwiowa?

Lordoza lędźwiowa (właściwie hiperlordoza) należy do najczęstszych wad postawy. Charakteryzuje się nadmiernym wygięciem kręgosłupa do przodu w płaszczyźnie strzałkowej, co zaburza i zmienia kształt postawy ciała. Wywołuje ból kręgosłupa oraz dolegliwości ze strony układu kostno-szkieletowego. Wygląd kręgosłupa człowieka kształtuje się etapami, od momentu urodzenia, aż do 18. roku życia.

Na początku, ok. 3-4 miesiąca, wraz z próbami podnoszenia główki, powstaje lordoza szyjna, a później (wraz z przyjęciem pozycji pionowej) – lordoza lędźwiowa. U rocznego dziecka kręgosłup tworzy wyraźnie linię S. Około 7. roku życia lordoza lędźwiowa pogłębia się, co powoduje wygięcie brzucha do przodu. Właściwy kształt, czyli prawidłowa lordoza kręgosłupa, ustala się dopiero ok. 18. roku życia.

Prawidłowy kąt lordozy szyjnej powinien mieścić się w przedziale od 20 do 40 stopni, a lordozy lędźwiowej: od 30 do 50 stopni. Specjaliści wyróżniają dwa rodzaje lordozy: hipolordozę i hiperlordozę.

Pierwsza z nich oznacza spłycenie (zniesienie) kąta lordozy poniżej 20 stopni, druga zaś – nasilenie lordozy (pogłębienie lordozy), czyli sytuację, kiedy kąt jest większy od 50 stopni. Najczęściej występuje zniesienie lordozy szyjnej oraz lędźwiowej.

Powstaje ono w wyniku kurczenia się mięśni przykręgosłupowych na skutek bólu spowodowanego urazem lub zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa i krążków międzykręgowych, rwę kulszową lub innymi miejscowymi stanami zapalnymi.

Kurczenie się mięśni przykręgosłupowych prostuje krzywiznę kręgosłupa, co dodatkowo nasila dolegliwości bólowe. Zniesiona lordoza szyjna może być również spowodowana wadami wrodzonymi lub nabytymi kręgosłupa.

Hiperlordoza (lordoza pogłębiona, potocznie: plecy wklęsłe) występuje najczęściej na odcinku lędźwiowym kręgosłupa i podobnie, jak zniesiona lordoza szyjna, może być wrodzona lub nabyta. Polega na postępującym nadmiernym, patologicznym wygięciu kręgosłupa ku przodowi w części lędźwiowej (w dole pleców).

Najczęściej powstaje na skutek zaburzenia siły i napięcia mięśni (dystonia mięśniowa). W niektórych przypadkach może być spowodowana niewłaściwym ustawieniem miednicy powstałym np. po utrwalonym zwichnięciu stawu biodrowego.

Jeśli w porę nie zostanie poddana leczeniu, zaburza proporcje sylwetki i wywołuje przewlekłe bóle pleców oraz artretyzm.

Jakie są przyczyny lordozy lędźwiowej?

Specjaliści wymieniają wiele przyczyn powstawania lordozy lędźwiowej, jak np. utrzymywanie nieprawidłowej postawy, brak aktywności fizycznej czy otyłość. Może też być wrodzoną wadą postawy lub powstać w następstwie:

  • urazów,
  • innej wady postawy, np. kifozy pogłębionej, czyli nadmiernego wygięcia na zewnątrz w środkowej części pleców,
  • zaburzenia funkcjonowania mięśni (zbyt słaba siła i napięcie mięśni, odpowiedzialnych za utrzymanie prawidłowej postawy ciała),
  • złego ustawienia miednicy, np. utrwalonego zwichnięcia stawu biodrowego,
  • mało elastycznej lub sztywnej tkanki powięzi ciała,
  • niektórych schorzeń (osteoporozy, zaniku mięśni, stanów zapalnych krążków międzykręgowych, rwy kulszowej, krzywicy, gruźlicy czy kręgozmyku, polegającego na przemieszczenie się kręgów względem siebie).

Lordoza lędźwiowa – objawy

Nadmierne wygięcie kręgosłupa w okolicy lędźwiowej daje charakterystyczne objawy, w postaci zniekształcenia postawy ciała:

  • wklęsłych pleców,
  • wypiętego do przodu brzucha,
  • odstających pośladków,
  • utworzenia „litery C” między pośladkami a środkową częścią pleców.

Lordoza lędźwiowa wywołuje także objawy ogólnoustrojowe w postaci:

  • bólu w dolnej części kręgosłupa, wywołanego nadmiernym obciążeniem,
  • bólu podczas długotrwałego siedzenia i chodzenia,
  • problemów z chodzeniem,
  • bólu podczas podnoszenia i dźwigania ciężarów,
  • odczuwania dyskomfortu podczas odpoczynku w pozycji leżącej w plecach,
  • zaburzeń w oddawaniu stolca i moczu,
  • bólu brzucha i uczucia pełności w nadbrzuszu (spowodowanego wystającym do przodu brzuchem),
  • bólu spowodowanego uciskiem na nerwy lub rdzeń kręgowy,
  • odczuwania napięcia wywołanego uciskiem na narządy wewnętrzne,
  • mrowienia i drętwienia kończyn dolnych,
  • skurczów mięśniowych.

W leczeniu wad postawy niezwykle ważne jest wczesne rozpoznanie choroby. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większe są szanse na skorygowanie wady kręgosłupa. Sposób postępowania zależy od rodzaju lordozy oraz stopnia zaawansowania skrzywienia. Lordozę

lędźwiową można łatwo rozpoznać – wystarczy położyć się na płaskiej powierzchni i wsunąć dłoń pod dolny odcinek kręgosłupa (nad pośladkami. Jeśli nad dłonią jest pusta przestrzeń, oznacza to, że występuje lordoza lędźwiowa pogłębiona, która wymaga leczenia.

Lekarz specjalista, po wykonaniu RTG kręgosłupa, zleca odpowiednią terapię. We wczesnym stadium choroby zwykle wystarcza gimnastyka korekcyjna i fizykoterapia. Podstawę leczenia stanowi wzmocnienie mięśni kręgosłupa. Można to osiągnąć, stosując masaże i ćwicząc np. pływanie, nordic walking, jogę, pilates itp.

Należy unikać niektórych pozycji, m.in. kołyski, skłonów w tył, mostków, stania na rękach oraz przerzutów bokiem. Niewskazana jest także gimnastyka artystyczna i akrobatyka. Ważne jest utrzymywanie właściwej postawy kręgosłupa podczas snu i wypoczynku (bardzo pomocne są specjalne materace i łóżka ortopedyczne.

W bardziej zaawansowanych stadiach choroby stosuje się dodatkowo leki przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz specjalne gorsety ortopedyczne, które naciskając na kręgosłup, wymuszają jego właściwe ustawienie. Jeśli normalne funkcjonowanie jest znacznie utrudnione, stosuje się leczenie operacyjne.

U osób otyłych wskazane jest zrzucenie zbędnych kilogramów, które niepotrzebnie obciążają kręgosłup. Nie należy również dźwigać ciężkich przedmiotów, aby nie przeciążać kręgosłupa. Największe efekty w leczeniu wad kręgosłupa uzyskuje się u dzieci, ponieważ ich szkielet jest plastyczny i podatny na wszelkie zmiany.

Dlatego również tak ważne jest pilnowanie, aby dziecko utrzymywało prawidłową postawę ciała, nie garbiło się i nie krzywiło.

Ćwiczenia na lordozę

Jeśli gimnastyka korekcyjna ma przynieść widoczne efekty, powinna być stosowana minimum 3 razy w tygodniu. Poniżej znajdują się propozycje trzech najczęściej stosowanych ćwiczeń:

Lordoza – ćwiczenia:

  1. Kładziemy się na plecach, nogi są wyprostowane. Następnie uginamy prawą nogę w kolanie i przytrzymując kolano obiema rękami, podciągamy ją do klatki piersiowej (druga noga przylega do podłogi i jest wyprostowana). Następnie wykonujemy to samo dla nogi lewej. Ćwiczenie powtarzamy 10 razy dla każdej nogi.
  2. Tzw. koci grzbiet. Wykonujemy klęk podparty (stoimy na czworakach). Dłonie rozstawiamy na szerokość ramion, a kolana i stopy na szerokość bioder. Następnie wykonujemy wydech i wypychamy kręgosłup w górę, jednocześnie przesuwając miednicę ku przodowi i zginając głowę w stronę mostka. Wykonujemy wdech i powracamy do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie powtarzamy 10 razy.
  3. Tzw. skłon japoński. Wykonujemy klęk podparty. Następnie siadamy na piętach i jednocześnie wysuwamy ręce do przodu. Ćwiczenie powtarzamy 10 razy.

Zobacz też https://www.wapteka.pl/blog/artykul/8-zasad-meskiej-pielegnacji oraz https://www.wapteka.pl/blog/artykul/choroba-bostonska-jak-ja-rozpoznac-i-leczyc.

Rehabilitacja lordozy szyjnej

Samo pojęcie lordozy szyjnej odnosi się do naturalnego wygięcie odcinka szyjnego kręgosłupa. W ten sposób zapewniona jest stabilizacja głowy i możliwość utrzymania właściwej postawy ciała. Dopiero mówiąc o lordozie spłyconej lub pogłębionej, mamy na myśli wady postawy, które mogą powodować dotkliwy ból szyi i utrudniać normalne funkcjonowanie.

Autor: Justyna Krawaczyńska

Naturalnie wygięty kręgosłup w kształcie litery S, poza funkcją stabilizującą pełni także rolę amortyzatora wstrząsów do których dochodzi podczas chodzenia, biegania czy uprawiania sportów.

Przy dużych przeciążeniach krzywizny kręgosłupa się powiększają, a po zaprzestaniu czynności wracają do stanu pierwotnego.

Tak dzieje się u zdrowego człowieka, niestety u osób z wadami u których zaburzony jest balans między krzywiznami kręgosłupa dochodzi do bardzo dużych przeciążeń, co w konsekwencji powoduje silny ból, napięcie i dyskomfort.

Zniesiona lordoza szyjna – przyczyny

Do spłycenia lordozy szyjnej może dojść na skutek różnych czynników, m. in:

  • osłabienia mięśni, w konsekwencji urazów komunikacyjnych
  • małej aktywności ruchowej
  • siedzącego trybu życia
  • złej postawy ciała przy pracy na komputerze
  • zbyt długiego korzystania z telefonów komórkowych

Jeśli w/w czynniki będą długotrwałe i częste, pojawi się wspomniane wcześniej spłycenie lordozy szyjnej, której w początkowej fazie możemy nie zauważyć.

Zwykle rozwój trwa kilka miesięcy lub nawet lat, dopiero pierwsze objawy tj. ból, dyskomfort, ograniczenie ruchomości skłoni nas do przyjżenia się problemowi.

Wtedy okazać się już może, że zaczynają pojawiać się zmiany o charakterze zwyrodnieniowym.

Kto jest narażony:

Na ból szyi najbardziej narażeni są pracownicy biurowi. Są to zwykle osoby około 30 roku życia, które spędzają średnio 7,5 godz. dziennie w pozycji siedzącej z pochyloną głową.

Co raz częściej zauważalny jest też problem u dzieci i młodzieży, które nagminnie korzystają z urządzeń mobilnych tj. smartfony czy tablety.

Już dziś możemy mówić o takim objawie jak: szyja smsowa, która niestety w poźniejszych latach doprowadzić może do zmian strukturalnych w obrębie szyi.

Zniesiona lordoza szyjna – konsekwencje

W związku z tym, że spłaszczenie lordozy szyjnej nie daje żadnych objawów oraz nie jest bezpośrednio przyczyną bólu, przypuszczać można, ze wypłaszczenie lordozy jest preludium do pojawienia się dalszych poważniejszych zmian strukturalnych. Konsekwencją spłyconej lordozy oraz bezpośrednią przyczyną bólu odcinka szyjnego jest:

  • uszkodzenie korzeni nerwowych
  • uszkodzenie krażka międzykręgowego

Kolejnym i z reguły ostatnim etapem zmian zapoczątkowych przez zmiany w obrębie lordozy szyjnej jest zdiagnozowanie u pacjenta przepukliny jądra miażdżystego i dyskopatii.

Należy pamietać, że każdy etap zmian, w którym pojawi się ból, napięcie i inne dolegliwości wymaga podjęcia przez nas właściwej terapi.

Należy udać się do lekarza lub fizjoterapeuty w celu rozpoczęcia leczenia, które zniweluje dolegliwości bólowe i poprawi nasz komfort.

Wybierz produkty dla siebie

Jak wygląda leczenie spłaszczonej lordozy szyjnej

Zanim jeszcze pojawią się pierwsze dolegliwości bólowe, powinniśmy zacząć dbać o profilaktykę, szczególnie jeśli jesteśmy w grupie ryzyka, wynikającego z wykonywania pracy biurowej. Poniższe wytyczne pomogą nam zminimalizować przeciążenia kręgosłupa powstające w trakcie pracy:

  • w pracy siedzimy na wyprofilowanym krześle lub z poduszką lędźwiową
  • pracujemy w pozycji wyprostowanej z głową ustawioną w jednej linii z tułowiem
  • monitor ustawiamy na wysokości wzroku
  • często zmianiamy pozycje i robimy krótkie przerwy na wstawanie od biurka
  • kilka razy w ciągu dnia wykonujemy krażenia, skłony i skręty głową
  • należy zapisać się na basem i często praktykować pływanie na plecach

W Ortopedio.pl kupisz >> poduszka lędźwiowa, klin do siedzenia

Kiedy jednak już pojawią się objawy bólowe, niezbędna będzie wizyta u lekarza, przeprowadzenie wywiadu i postawienie diagnozy. Jest to kluczowy element terapi aby zminimalizować postęp zmian. Dzięki szybkiej i skutecznej rehabilitacji możemy uchronić się przed niemiłymi skutkami, które skutecznie przeszkadzają nam w normalnym funkcjonowaniu, są to:

  • drętwienia rąk, a także zawroty głowy
  • sztywność karku
  • szum w uszach
  • bezsenność, nerwowość
  • skrajnych przypadkach omdlenia na skutek niedostatecznego dotlenienia mózgu

Dobre efekty lecznicze daje fizykoterapia w postaci: magnetoterapii, jonoforezy, ultradźwięków, masaży a nawet naświetlanie lampą sollux.

Należy jednak pamiętać, że każda terapia powinna być prowadzona pod kontrolą specjalisty. Przy zaawansowanych zmianach wykonanie niektórych ćwiczeń może przyczynić się do ich pogłębienia. Dodatkowo zmiany zwyrodnieniowe odcinka kręgosłupa wymagają właściwie dobranych zabiegów, które nie będa powodowały dodatkowych przeciążeń.

O autorze: Fizjoterapeuta z doświadczeniem w branży produktów ortopedycznych i rehabilitacyjnych. Prywatnie pasjonatka zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej.

Co to jest lordoza? Ćwiczenia na różne rodzaje tej choroby

Lordoza to naturalna, łukowata krzywizna kręgosłupa ze szczytem skierowanym w stronę brzuszną w odcinku szyjnym i lędźwiowym. Hiperlordoza lub spłycona lordoza oznacza odchylenie od normy wymagające leczenia. Ćwiczenia na lordozę stanowią dominującą metodę walki ze zniekształceniem aparatu ruchu.

Pogłębiona lub zniesiona lordoza szyjna i lędźwiowa wywołuje szereg dokuczliwych objawów. Stanowi również przyczynę niepoprawnie wyglądającej sylwetki i może zakłócać pracę narządów wewnętrznych. Pod wpływem rehabilitacji ruchowej patologiczne odkształcenia zostają wyrównane do odpowiedniego zakrzywienia, a przykre dolegliwości neurologiczne i somatyczne ustępują.

Co to jest lordoza?

Lordoza to paraboliczny, łukowaty układ kręgosłupa ze szczytem skierowanym w stronę brzuszną, fizjologicznie występujący w odcinku szyjnym i lędźwiowym, którego funkcją jest utrzymanie pionowej postawy, równoważenie środka ciężkości całej sylwetki oraz znoszenie i rozkładanie na obręcze kończyn przeciążeń fizycznych. Krzywizna tego typu stopniowo kształtuje się z chwilą nabycia zdolności podnoszenia i utrzymywania w pionie głowy oraz raczkowania, siadania i w końcu chodzenia. U dzieci lordoza w segmencie szyjnym intensywnie rozwija się od 6. miesiąc życia, z kolei lordoza lędźwiowa – kilka miesięcy później. 

Naturalna lordoza pod wpływem różnorodnych czynników wrodzonych i nabytych może ulec pogłębieniu bądź spłyceniu, a wszelkie odchylenia od normy w konstrukcji kręgosłupa wymagają leczenia. Ćwiczenia na lordozę stanowią dominującą metodę walki ze zniekształceniem aparatu ruchu.

Pod wpływem rehabilitacji ruchowej patologiczne odkształcenia zostają zmniejszone, a przykre dolegliwości pojawiające się w przebiegu deformacji ustępują. Najbardziej podatne na wpływ ćwiczeń są dzieci ze względu na elastyczny układ ruchu.

Natomiast nadmierna lub wyprostowana lordoza u dorosłych jest bardziej odporna na gimnastykę korekcyjną, ale i tu odpowiednia gimnastyka sprzyja łagodzeniu dokuczliwych objawów i uzyskaniu ogólnego odprężenia fizycznego.

Gimnastyka tego typu polecana jest także w ramach profilaktyki u osób z prawidłowo rozwiniętym aparatem ruchu.

Lordoza kręgosłupa – rodzaje

W zależności od głębokości lordozy wyróżnia się jej kilka rodzajów.

Najczęściej diagnozowana jest hiperlordoza dolnego odcinka kręgosłupa, czyli pogłębiona lordoza lędźwiowa, choć można również doświadczyć odwrotnej postaci, czyli spłycenia lordozy lędźwiowej.

Z kolei w górnym odcinku aparatu ruchu nierzadko klientów gabinetów fizjoterapeutycznych obciąża nadmierna lordoza oraz zniesiona lordoza szyjna, tzw. wypłaszczenie. Każdy z przypadków charakteryzuje się typowymi charakterystycznymi objawami. 

W sytuacji podejrzenia u siebie lub dziecka patologicznej lordozy należy zgłosić się do lekarza, który opracuje odpowiednią ścieżkę leczenia.

Ćwiczenia korekcyjne, ukierunkowane na wypracowanie optymalnego kształtu kręgosłupa i zapobieganie nawrotów deformacji, można również ustalić ze specjalistą w formie zdalnej konsultacji medycznej za pomocą videorozmowy.

Regularne spotkania z lekarzem w przychodni internetowej zapewniają stałą opiekę medyczną, komfortowy sposób komunikacji i możliwość dostosowania wizyty do dogodnej dla siebie pory dnia i nocy, bez wychodzenia z domu.

Zobacz także:  Leczenie skoliozy – jakie są przyczyny i objawy?

Lordoza – ćwiczenia

Ćwiczenia na lordozę powinny być wykonywane regularnie z maksymalnym zaangażowaniem w jakość wyprowadzania i kończenia każdego ruchu. 

Przykładowym ćwiczeniem na zniesienie fizjologicznej lordozy szyjnej jest tzw. koci grzbiet, czyli ćwiczenie wykonywane w klęku podpartym, w którym należy wykonać wygięcie kręgosłupa w górę ze schowaniem głowy między ramiona, a następnie wygięcie kręgosłupa w dół ze skłonem głowy w tył.

Nadmierną lordozę szyjną również można spłycić, stosując ustalony ze specjalistą zestaw ćwiczeń. Podstawowy zakres ruchów jest prosty i nie wymaga zastosowania dodatkowych przyrządów.

Wystarczy stanąć pod ścianą, ręce ułożyć w pozycji „skrzydełek” (zgięte w łokciach, po obu stronach tułowia z dłońmi skierowanymi przed siebie).

Głowa musi cały czas dotykać ściany i w tej pozycji następuje cofanie brody, utrzymanie napięcia mięśni przez około 15 s i rozluźnienie.

Kolejna propozycja to stanie przodem do narożnika ściany, ręce odwiedzione, zgięte w łokciach do kąta prostego i oparte o ścianę na przedramionach. Następnie wykonujemy pochylenie tułowia do przodu, utrzymujemy napięcie przez około 15 s i wracamy do pozycji wyjściowej.

Zobacz także:  Ból pleców – jakie może oznaczać choroby? 

Hiperlordoza lędźwiowa także zacznie ustępować pod wpływem ćwiczeń, które można wykonać np. na sali gimnastycznej. Jednym z nich jest zwis tyłem na drabince z jednoczesnym przyciąganiem kolan do brzucha.

Druga propozycja nie wymaga dodatkowych przyrządów.

Wystarczy położyć się na plecach i w tej pozycji maksymalnie głęboko wciągać pępek z jednoczesnym napięciem mięśni brzucha, ale bez angażowania innych partii ciała.

Lordoza lędźwiowa spłycona lub zniesiona pogłębi się na skutek ćwiczeń, które można samodzielnie wykonać w domu. Jedną z propozycji jest leżenie tyłem z nogami zgiętymi w kolanach i unoszenie możliwie wysoko miednicy bez odrywania łopatek i stóp od ziemi. Po każdym ruchu następuje powrót do pozycji wyjściowej i rozluźnienie.

Drugie ćwiczenie wymaga ułożenia się na ziemi przodem z rękoma odwiedzionymi, prostymi w łokciach i głową opartą czołem o np. matę. W tej pozycji wykonujemy naprzemienne unoszenie prostych w kolanach nóg i powrót do pozycji wyjściowej.

Powyższe ćwiczenia prezentują zaledwie kilka przykładowych ruchów. Przed podjęciem samodzielnej gimnastyki korekcyjnej zawsze warto skonsultować się ze specjalistą, który nie tylko dobierze odpowiedni zestaw ćwiczeń, ale również wytłumaczy prawidłową technikę ich wykonywania.

Zniesienie lordozy szyjnej – czy jest się czego bać?

– co to jest lordoza szyjna? – czym jest zniesienie lub odwrócenie lordozy szyjnej? – jakie są jej przyczyny? – czy to się leczy? – kiedy zgłosić się do fizjoterapeuty lub lekarza?

– czy można temu przeciwdziałać?

Lordoza szyjna

Jest to naturalne, fizjologiczne wygięcie kręgosłupa. Zaraz po narodzinach nasz kręgosłup ma postać jednego, łagodnego łuku (kifozy), który odpowiada pozycji embrionalnej dziecka. Krzywizna szyjna (lordoza) zaczyna wykształcać się jako pierwsza.

Ma to miejsce we wczesnych miesiącach życia. Dziecko poznając świat reaguje na bodźce. Odwraca główkę, w końcu ją podnosi. To właśnie dzięki pracy mięśni kształtują się prawidłowe krzywizny kręgosłupa.

To bardzo ważne stwierdzenie, gdyż patrząc na nasz radiogram w dorosłym życiu, widzimy tylko kości zapominając o całym bogactwie tkanek miękkich, w których są one zawieszone. Naturalne krzywizny kręgosłupa pełnią funkcję amortyzatorów.

Zmniejszają niekorzystne naprężenia, które powstają w naszym ciele podczas ruchów. Stanowią istotny element ochrony przed zmianami zwyrodnieniowymi stawów międzykręgowych.

Zniesienie lordozy, kifoza szyjna

Utrata lordozy szyjnej to nieprawidłowy stan, w którym naturalna lordoza szyjna zmniejsza się lub ulega całkowitemu wypłaszczeniu. Ale na tym nie koniec. W niektórych przypadkach może dojść do odwrócenia krzywizny. Mamy wtedy do czynienia z kifozą szyjną.

U pacjentów często obserwuje się nadmierne wysunięcie głowy ku przodowi, dając charakterystyczny obraz „żółwika”. Powoduje to nieprawidłowe ustawienie pierwszego kręgu szyjnego w stosunku do czaszki.

Nadmierne napięcie silnie unerwionych mięśni tej okolicy może w konsekwencji dawać objawy bólu karku, głowy, a także jej zawrotów.

Przyczyny zniesienia krzywizny szyjnej

Należy pamiętać, że jest to złożony proces i wiele czynników może mieć na niego wpływ. Są to między innymi: – dysbalans mięśni. W uproszczeniu jest to nie prawidłowe napięcie mięśni przedniej i tylnej strony ciała.

Część tkanek jest nadmiernie przykurczona i osłabiona a inne nadmiernie napięte i wydłużone. Najczęściej wynika z trybu naszego życia. Przykładem może być tzw. szyja sms-owa https://prawdaclinic.pl/2018/02/13/bol-szyi-sztywnosc-karku/ – wady wrodzone – operacje kręgosłupa (tzw. uszkodzenia jatrogenne) – urazy ( np. uraz szyi typu whiplash, częsty podczas wypadków samochodowych)

Dyskopatia i zmiany zwyrodnieniowe stawów międzykręgowych wydają się być konsekwencją utraty krzywizny a nie jej przyczyną.

Czy to się leczy?

Dochodzimy do sedna problemu. Największym grzechem współczesnej medycyny jest próba leczenia wyników badań a nie samego pacjenta.

To czy dana krzywizna kręgosłupa jest prawidłowa czy też nie, ma znaczenie tylko i wyłącznie w kontekście dolegliwości jakie zgłasza pacjent.

Czy jest możliwe by osoba z „piękną” lordoza szyjną cierpiała na przewlekłe bóle kręgosłupa, natomiast ktoś z całkowicie zniesioną krzywizną cieszył się świetnym zdrowiem? Oczywiście, że tak.

Jak podkreślają naukowcy w badaniu będącym metaanalizą tego zagadnienia, opublikowanym w Journl of Craniovertebral Junction and Spine, nie ma jednoznacznych dowodów na bezpośrednią korelację między zniesieniem lordozy szyjnej a bólem tej okolicy. Ma natomiast istotne znaczenie w całym zagadnieniu patogenezy bólu kręgosłupa szyjnego.

Ufff….a co to właściwie znaczy? Jeśli cierpisz na ból kręgosłupa szyjnego a ktoś mówi Ci, że główną przyczyną jest zniesiona lordoza szyjna i teraz będziecie ją wyginać do prawidłowej pozycji – zmień terapeutę ☺

Kiedy zgłosić się do specjalisty?

Zawsze gdy zaobserwujemy u siebie następujące objawy: – ból okolicy szyi nasilający się przy ruchach głowy – bolesna sztywność i napięcie okolicy obręczy barkowej i karku – ból promieniujący do kończyny – mrowienia, drętwienie kończyny w ciągu dnia i/lub nocy

Należy zgłosić się do doświadczonego osteopaty, fizjoterapeuty lub lekarza. Najważniejszym etapem diagnostyki jest rzetelnie zebrany wywiad medyczny, czyli rozmowa z pacjentem.

To na tym etapie stawiamy wstępne rozpoznanie, które potwierdzamy badając pacjenta. Ostatnim krokiem jest ewentualne skierowanie pacjenta na badanie obrazowe ( np. rentgen lub rezonans magnetyczny).

Pamiętajmy jednak, że nie zawsze będzie to konieczne.

Czy można zapobiegać?

Najważniejsze to zaleczenie aktualnych problemów bólowych, jeśli takie już wystąpiły. Następnie należy przywrócić prawidłowy rozkład napięć w ciele.

Stosuje się odpowiednie techniki mięśniowo-powięziowe a także ćwiczenia poprawiające kontrolę motoryczną i ewentualnie wzmacniające mięśnie. Ten etap wymaga specjalistycznej wiedzy i powinien być przeprowadzony przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę.

Trzeci krok to wznowienie lub często rozpoczęcie prawidłowej , systematycznej aktywności ruchowej. Twój fizjoterapeuta dobierze dla Ciebie odpowiednią formę ruchu.

Pamiętaj

Nigdy nie powinno się leczyć wyników badań! Zawsze trzeb odnieść się do aktualnych objawów zgłaszanych przez pacjenta Celem nie jest ładne zdjęcie rentgenowskie, ale dobra kondycja, sprawność i brak objawów

…..i taki właśnie powinien być cel każdej skutecznej terapii.

Michał Prawda mgr fizjoterapii w Prawda Clinic

Źródło: J Craniovertebr Junction Spine . 2017 styczeń-marzec; 8 (1): 9-14.

Jeśli nie wiesz jaki rodzaj aktywności ruchowej będzie dla Ciebie najbezpieczniejszy, zawsze możesz skorzystać z naszych bezpłatnych konsultacji z fizjoterapeutą. Zapoznamy się z Twoim problemem zdrowotnym i dobierzemy najlepszy program ruchowy dla Ciebie. Masz tylko jedno życie. Zadbaj o nie!

Lordoza szyjna – jej fizjologia, zaburzenia i sposoby postępowania

Kręgosłup człowieka składa się z  kręgów, które tworzą odcinki. Wyróżniamy odcinek szyjny kręgosłupa zawierający 7 kręgów, odcinek piersiowy – 12 kręgów, odcinek lędźwiowy – 5 kręgów oraz odcinek krzyżowy i guziczny na które przypada po 5 kręgów zrośniętych w fazie rozwoju płodowego.

Kręgosłup pełni przede wszystkim funkcję podporową.

Podstawowym zadaniem kręgosłupa jest utrzymywanie konstrukcji szkieletu, stanowienie stałego punktu odniesienia dla ruchomych kończyn i głowy, oraz miejsca przyczepu mięśni i narządów wewnętrznych, a także ochrona najwrażliwszej na urazy części ośrodkowego układu nerwowego – rdzenia kręgowego.

Do tego celu niezbędna jest duża stabilność konstrukcji kręgosłupa.  Kręgosłup nie jest jednak prostą i sztywna konstrukcją. Na jego przebiegu występują krzywizny zwane kifozami i lordozami, które 17-krotnie zwiększają odporność kręgosłupa na przeciążenie.

Co to jest kifoza?

Kifozą nazywamy wygięcie kręgosłupa w tył – dogrzbietowo. Kifoza występuje w odcinku piersiowym kręgosłupa. Lordoza jest to fizjologiczne wygięcie kręgosłupa w przód – dobrzusznie. Występuje ona w odcinku szyjnym, tworząc lordozę szyjną kręgosłupa oraz w odcinku lędźwiowym – tworząc lordozę lędźwiową.

Wszystkie te krzywizny powodują ustawienie kręgosłupa w kształcie podwójnej litery S (patrząc z boku) . Ma to na celu przystosowanie do pozycji stojącej u człowieka, amortyzację wstrząsów podczas chodu oraz zabezpieczenie prawidłowej ruchomości poszczególnych składowych kręgosłupa względem siebie.

Najbardziej ruchomym odcinkiem kręgosłupa jest odcinek szyjny. Odbywają się w nim ruchy zgięcia do przodu i do tyłu, zgięć bocznych oraz rotacji. Lordoza szyjna, a także połączenie głowowo-szyjne zapewniają odpowiednią podporę dla ważącej koło 4 kilogramów głowy.

Czym jest lordoza szyjna?

Najczęściej występującym problemem związanym z odcinkiem szyjnym kręgosłupa jest zniesienie lordozy szyjnej. Występuje ono, gdy fizjologiczne wygięcie kręgosłupa w przód zmniejsza się. Powodem takiego ustawienia szyi jest najczęściej ból, którego przyczyną mogą być zmiany zwyrodnieniowe w obrębie kręgosłupa szyjnego, zmiany przeciążeniowe, uraz lub dyskopatia. 

Do uszkodzeń w obrębie odcinka szyjnego, a co za tym idzie do zniesienia lordozy szyjnej może dojść w wyniku nagłego urazu jak np. wypadek samochodowy. Występuje wtedy objaw „smagnięcia biczem”, gdzie kręgosłup wykonuje bardzo gwałtowny wyprost, a następnie zgięcie. Może to prowadzić do uszkodzenia tzw.

struktur miękkich kręgosłupa jak przyczepy mięśni, więzadła czy powięzi. W odpowiedzi na takie nagłe przeciążenie kręgosłupa mięśnie odruchowo napinają się. Pacjent odczuwa wtedy ograniczenie ruchomości szyi, ból, a niekiedy także zawroty głowy, nudności lub zaburzenia równowagi.

Stan taki może utrzymywać się bardzo długo i w konsekwencji przejść w fazę przewlekłą, która bez wdrożenia odpowiedniego leczenia istotnie utrudnia codzienne funkcjonowanie.

Zniesienie fizjologicznej lordozy szyjnej może być również spowodowane przewlekłymi przeciążeniami kręgosłupa szyjnego, jak na przykład wieloletnią pracą siedzącą przed komputerem.

W mechanizmie tym dochodzi do stopniowego, powolnego procesu uszkodzenia tkanek miękkich kręgosłupa, patologicznej zmiany ustawienia kręgów szyjnych, uczucia sztywności karku i ramion czy ograniczenia ruchomości szyi.

Stres jest czynnikiem, który sprzyja nadmiernemu napięciu mięśni karku, co w konsekwencji może prowadzić do patologicznego ustawienia lordozy szyjnej.

Kolejną nieprawidłowością związaną z lordozą szyjną jest jej pogłębienie. Zwiększenie fizjologicznej lordozy szyjnej w połączeniu ze zwiększoną kifozą piersiową opisywane jest jako „wdowi garb”. Jest to zaburzenie postawy,   które objawia się  zgrubieniem karku w okolicy przejścia szyjno- piersiowego.

Jest to związane z  utrwalonym napięciem mięśni prostowników w odcinku szyjnym kręgosłupa, przykurczem mięśni piersiowych oraz barkami wysuniętymi do przodu.

Pogłębianiu takiego ustawienia lordozy szyjnej sprzyja wielogodzinna praca w utrwalonej pozycji skulonej, a także czynniki emocjonalne takie jak wycofanie, zrezygnowanie czy strach.

Leczenie lordozy szyjnej – jak przebiega?

Leczenie dolegliwości bólowych związanych z nieprawidłowym ustawieniem lordozy szyjnej należy zacząć od konsultacji ortopedycznej lub fizjoterapeutycznej.

Aby odpowiednio zdiagnozować problem lekarz lub fizjoterapeuta przeprowadza wywiad z pacjentem, bada go manualnie, a w razie potrzeby zleca wykonanie dodatkowej diagnostyki, takiej jak zdjęcie RTG lub rezonans magnetyczny. Następnie ustala z pacjentem proces leczenia.

Jedną z metod leczenia zaburzeń fizjologicznej krzywizny kręgosłupa szyjnego jest rehabilitacja. 

Fizjoterapeuta za pomocą terapii manualnej, zabiegów fizykoterapeutycznych, ćwiczeń wzmacniających i rozciągających mięśnie pracuje z pacjentem nad poprawnym ustawieniem kręgosłupa.

 W terapii manualnej stosuje się mobilizację stawów kręgosłupa, manipulacje, trakcje, pracę na tkankach miękkich, igłoterapię, rozluźnianie mięśniowo-powięziowe, a także terapię punktów spustowych.

By utrwalić efekt osiągnięty w trakcie terapii manualnej można zastosować metodę taśm elastycznych, które poprzez odpowiednią aplikację na skórę  powodują odciążenie napiętych mięśni.

Po odzyskaniu prawidłowej ruchomości stawów kręgosłupa wprowadzane są ćwiczenia mające na celu naukę prawidłowej postawy ciała, wzmocnienie osłabionych mięśni  a także poprawę stabilizacji odcinka szyjnego kręgosłupa, po to by podobne problemy nie pojawiały się w przyszłości.

Profilaktyka

Bardzo ważną kwestią jest profilaktyka, nauka codziennego funkcjonowania i unikanie czynników wywołujących  ból.

Należy odpowiednio dostosować swoje miejsce pracy, usunąć z otaczającego środowiska przedmioty i sprzęty wymuszające ruchy głowy i szyi, które mogą przeciążać kręgosłup.

Należy minimalizować ilość szkodliwych sytuacji stresowych, a przede wszystkim dbać o swoją kondycję fizyczną, systematycznie ćwiczyć i nie bagatelizować wczesnych objawów bólowych kręgosłupa.

Niekiedy jednak rehabilitacja nie przynosi spodziewanych efektów, a dolegliwości bólowe utrzymują się. Lekarz ortopeda może wówczas zastosować terapię farmakologiczną, przepisując pacjentowi leki.

Mają one zwykle działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne lub rozluźniające (miorelaksacyjne). Przyspieszają procesy gojenia się uszkodzonych tkanek, zmniejszają napięcie mięśni odpowiadających za nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa, a także łagodzą dolegliwości bólowe.

Lekarz może także skierować pacjenta do leczenia operacyjnego. W przypadku schorzeń pourazowych  konieczne bywa zastosowanie kołnierza ortopedycznego, który stabilizuje odcinek szyjny kręgosłupa, zapobiegając dalszym jego uszkodzeniom.

Odciąża on naciągnięte mięśnie, więzadła i pozostałe struktury odpowiadające za prawidłowe ustawienie głowy w przestrzeni.

Każdy pacjent jest inny, więc i sposób leczenia musi być dobrany indywidualnie.

Najważniejsze to szybko trafić do wykwalifikowanego specjalisty, ponieważ im wcześniej problem zostanie zdiagnozowany, tym krócej trwa leczenie.

To dlatego tak ważna jest szybka pomoc  ortopedy i fizjoterapeuty, którzy zaplanują proces leczenia, a także poinformują co zrobić, by dolegliwości bólowe nie nawracały.

mgr fizjoterapii Bruno Krauze

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*