Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

23 stycznia 2018

NASZ EKSPERT: Dr n. med. Leszek Bergier, Członek Polskiego Towarzystwa Andrologicznego

Czy męskie „przekwitanie” to choroba czy może tylko przesąd? Zaburzenia w zakresie hormonów płciowych i ich następstwa, to nie tylko domena pań. Przekwitanie męskie, tzw. andropauza, określana naukowo „zespołem LOH” (ang. late-onset hypogonadism), spowodowane jest głównie rozpoczynającą się w pewnym wieku życia u mężczyzn, postępującą niewydolnością hormonalną jąder.

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Zmiany te znajdują odbicie w pogorszeniu jakości życia i powodują poważne problemy zdrowotne. Do niedawna uważano, że po prostu tak musi być, bo „starość nie radość”. Dziś, dzięki osiągnięciom medycyny mężczyźni mogą cieszyć się pełnią życia do coraz późniejszego wieku.

Rosnący problem

Problem męskiego „przekwitania” dotyczy coraz większej części naszego społeczeństwa. W Polsce żyje ponad 5,2 miliona mężczyzn powyżej 50. roku życia. 2,95 miliona panów przekroczyło 60. rok życia (dane za 2019 rok).

Dane demograficzne pokazują systematyczne starzenie się naszego społeczeństwa, co jest typowe dla krajów coraz wyżej rozwiniętych. W 1980 roku mężczyźni po 50. stanowili 12,3%, w 2006 już 13,7% całego społeczeństwa.

Grupa ta będzie wymagała szczególnej opieki medycznej, zarówno w zakresie szeroko rozumianej diagnostyki medycznej jak i leczenia.

Niedobór androgenów u starszych mężczyzn

Zaburzenia związane z niedoborem androgenów (męskie hormony płciowe) u starszych mężczyzn były znane od dawna i stosowano do ich zdefiniowania szereg różnych określeń. Już w 1939 roku Werner nazwał zaburzenia występujące u mężczyzn „męskim klimakterium”. Na początku lat 90-tych XX wieku wprowadzono pojęcie „andropauzy”, które miało być odpowiednikiem „menopauzy” występującej u kobiet.

Później starano się zaburzenia te zdefiniować bardziej precyzyjnie, czy to jako zespół ADAM (ang. androgen deficiency in the aging male, pol. niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn), czy zespół PADAM (ang. partial androgen deficiency in the aging male, pol. częściowy niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn).

Ostatnio wprowadzono nowe pojęcie tzw. późny hipogonadyzm (LOH), który jest związany z gorszą czynnością hormonalną jąder u mężczyzn w okresie starzenia się (po 50 roku życia).

ISSAM podaje następującą definicję zespołu późnego hipogonadyzmu (LOH): „LOH jest to kliniczny i biochemiczny zespół związany z zaawansowany wiekiem, charakteryzujący się typowymi objawami i obniżeniem poziomu testosteronu w surowicy krwi.

Wynikiem tego mogą być znaczące zmiany w jakości życia i niepożądany wpływ na funkcjonowanie wielu układów narządowych.”

Endokrynologiczne zmiany u starzejących się mężczyznom nie są ograniczone tylko do męskich hormonów płciowych – androgenów. Dotyczą one także innych hormonów: hormon wzrostu (GH), dehydroepiandrosteron (DHEA), melatonina czy hormony tarczycy oraz niektórych nośników hormonów, takich jak SHBG.

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Testosteron u mężczyzn

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

LOH a zdrowie i jakość życia

LOH (czyli przekwitanie męskie, andropauza) jest głównie spowodowane, rozpoczynającą się stopniowo, w pewnym wieku życia u mężczyzn, niewydolnością hormonalną jąder – a bardziej precyzyjnie, zmniejszaniem się poziomu hormonów, głównie spowodowane spadkiem produkcji testosteronu. Testosteron, uważany za typowo męski, odpowiedzialny jest za libido i sprawność seksualną, za stan fizyczny i psychiczny, ogólnie, za „napęd” do życia.

Najbardziej dotkliwymi „objawami” tego stanu są problemy z erekcją, ale także zburzenia w oddawaniu moczu, tycie, łysienie, problemy z pamięcią. Oczywistym jest, że wymienione dolegliwości nie są obojętne i utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Problemy z erekcją ma co czwarty mężczyzna po pięćdziesiątym roku życia, co może być często przyczyną depresji, zmniejszeniem poczucia własnej wartości, nieudanych prób współżycia, a w konsekwencji często przykrych reakcji ze strony partnerki.

W końcu mogą prowadzić do całkowitej rezygnacji z życia seksualnego i w efekcie do problemów w życiu rodzinnym. Trzeba tu jednak zaznaczyć, że płodność mężczyzn obniża się tylko nieznacznie – parametry spermiogramu pozostają często prawidłowe.Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Kolejnym problemem są zaburzenia związane z gruczołem krokowym – prostatą. Pojawiają się kłopoty z oddawaniem moczu, czemu niekiedy towarzyszy ból. Dolegliwości te wymagają konsultacji u lekarza specjalisty – urologa.

Zaburzenia hormonalne to nie tylko problemy erekcją czy nadmiernym odkładaniem się tkanki tłuszczowej. Są także przyczyną rozwoju miażdżycy, nadciśnienia i osteoporozy. Nadwaga to także problemy z kręgosłupem i związane z tym dolegliwości.

Objawami bardzo często towarzyszącymi zaburzeniom hormonalnym w okresie andropauzy są: nerwowość, pogorszenie zdolności kojarzenia i zaburzenia pamięci, zaburzenia snu, łatwe męczenie się, poczucie nie nadążania za zmianami w pracy i życiu.

Objawów towarzyszących andropauzie może być więcej. W ich powstawaniu należy uwzględnić nie tylko predyspozycje genetyczne ale tryb życia, sposób odżywiania się czy nałogi. Stwarzają one wspólnie podstawy do męskiej melancholii i czasu podsumowań własnych dokonań, co może rzutować na jakość życia osobistego, rodzinnego i zawodowego.

Wszystkie te „nieprawidłowości” pogarszają jakość życia mężczyzny, jego relacje w rodzinie, jego stosunek do pracy.

Istnieje jednak możliwość przywrócenia dobrego samopoczucia i uniknięcia niepotrzebnych stresów.

Zastosowanie odpowiedniego leczenia w postaci hormonalnej terapii zastępczej (podobnie jak u pań), poprzedzonego wykonaniem właściwych badań m.in. laboratoryjnych, przywraca „dawne dobre czasy”.

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Jak zidentyfikować źródło problemów?

W diagnozowaniu LOH nieocenioną pomoc niesie medyczna diagnostyka laboratoryjne. Badania laboratoryjne wykonywane z próbki pobranej krwi obejmują szereg parametrów, a w szczególności: badania morfologiczne, biochemiczne i hormonalne krwi. Zasadne jest także badanie scyntygraficzne kości.

Naukowcy opracowali standardy postępowania w zakresie diagnozowania, leczenia i monitorowania zespołu LOH. Ustalono następujące, typowe cechy zespołu LOH:

  1. Zmniejszone seksualne pożądane (libido) oraz jakość i częstością współżycia,
  2. Zmiany nastroju z towarzyszącym zmniejszeniem aktywności intelektualnej,
  3. Zaburzenia snu,
  4. Obniżenie mięśniowej masy ciała z towarzyszącą utratą siły,
  5. Wzrost tkanki tłuszczowej,
  6. Zmniejszenie owłosienia ciała i zmiany skórne,
  7. Zmniejszenie gęstości mineralnej kości wywołujące osteopenię, osteoporozę i wzrost ryzyka złamań kości.

Ustalono również listę badań laboratoryjnych krwi, przydatnych w diagnostyce LOH:
– stężenie testosteronu całkowitego,

– stężenie SHBG ( ang. sex hormon binding globulin, pol. globulina wiążąca hormony płciowe)

Do rozpoznania hipogonadyzmu uznanymi parametrami są całkowity i wolny testosteron (wyliczany w oparciu o wynik całkowitego testosteronu i SHGB lub mierzony metodą bezpośrednią).

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

W przypadkach poziomu testosteronu poniżej normy lub w dolnej granicy normy badanie należy wykonać ponownie i dodatkowo oznaczyć stężenie hormonu LH.

W przypadkach kiedy dominują objawy związane z zaburzeniami erekcji powinny być wykonane badania profilu lipidowego (cholesterol i jego pochodne) i badania stanu układu naczyniowego. Problemy mogą mieć źródło w chorobach układu krążenia, a nie w zmianach hormonalnych.

Inne zmiany hormonalne mogące mieć miejsce u mężczyzn w podeszły wieku nie zawsze są związane z bezpośrednio zespołem LOH (późny hipogonadyzm), ale mogą mu towarzyszyć.

Zmiany te dotyczyć mogą: hormonów tarczycy, kortyzolu, DHEA i pochodnej – DHEA-S, melatoniny, GH (hormon wzrostu). Jeżeli są podejrzenia dotyczące zmian w zakresie tych parametrów powinny być one zbadane!

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyznJak i gdzie wykonać badania hormonalne?

Jeśli zależy nam na czasie i wygodzie to badania hormonalne (jak każde badania laboratoryjne) można bez skierowania od lekarza wykonać w niepublicznym laboratorium medycznym. Największą siecią dysponuje firma DIAGNOSTYKA, obecna w kilkuset miastach Polski.

Leia também:  Jak obniżyć trójglicerydy? Co robić przy podwyższonych trójglicerydach?

Badania takie możne również zlecić lekarz-androlog i wtedy są one finansowane przez NFZ. Ważne żeby pamiętać o konieczności przyjścia do Punktu Pobrań na czczo, tzn. nie jedząc 8-10 godzin wcześniej oraz powstrzymując się od przyjmowania napojów innych niż woda gorzka herbata.

Badania najlepiej wykonać w godzinach rannych, a badanie testosteronu koniecznie w godzinach 7-9 rano (!).

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Jak odzyskać dawne siły?

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Obecnie dostępne preparaty testosteronu, podawanie domięśniowo, podskórnie, doustnie lub naskórnie (w formie plastrów), są bezpieczne i skuteczne. Właściwy dobór preparatu powinien być wspólną decyzją lekarza i pacjenta przy uwzględnieniu wszystkich aspektów wybranej formy leku, jak: wygoda stosowania, cena i skuteczność drogi podawania.

Terapia testosteronem ma na celu wyrównanie braków w stężeniu tego hormonu. Nie jest to terapia odmładzająca ale terapia mająca mężczyźnie przywrócić jego normalny stan a jednocześnie przywrócić funkcje seksualne.

Wydaje się, że tego typu terapia może także zapobiegać rozwojowi cukrzycy i choroby wieńcowej. Należy pamiętać, że to leczenie wymaga szczególnego monitorowania stanu zdrowia. Dotyczy to szczególnie oceny stanu gruczołu krokowego, układu krwiotwórczego, gospodarki lipidowej i hormonalnej.

Nie mniej istotne są badania układu kostnego. Mężczyzna w wieku dojrzałym poddany takiej terapii może dalej prawidłowo funkcjonować i korzystać w pełni z życia.Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyzn

Zespół PADAM: czym objawia się niedobór androgenów? Jak radzić sobie z męskim klimakterium?

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyznImpotent man worrying about his penis and erection failure , Surprised young man havingtrouble with potency and prostate

Zespół PADAM: czym objawia się niedobór androgenów? Jak radzić sobie z męskim klimakterium?

PADAM (ang. Partial Androgen Deficiency In Aging Male Syndrom) jest zespołem częściowego niedoboru androgenów, który występuje u męskiej części społeczeństwa, najczęściej w średnim i starszym wieku.

W efekcie zmniejszonej ilości testosteronu w surowicy krwi dochodzi do znacznego pogorszenia się jakości życia seksualnego – zwykle objawia się to obniżonym popędem seksualnym i problemami z potencją.

Ważne jest to, że kłopot ten czasami występuje u młodych mężczyzn, którzy padają ofiarą przewlekłego stresu.

Niedobory androgenów – tzw. męskie klimakterium

Mężczyźni cierpiący z powodu występowania u nich zespołu PADAM najczęściej muszą mierzyć się z następującymi objawami:

  • znacznym obniżeniem libido,
  • zmniejszoną częstotliwością lub zupełnym zanik porannego wzwodu,
  • zredukowaniem owłosienia na ciele,
  • spadkiem wagi i zmniejszeniem siły mięśniowej,
  • problemami dotyczącymi gruczołów piersiowych,
  • ginekomastią,
  • występowaniem uderzeń gorąca,
  • zwiększoną potliwością ciała,
  • widocznym zmniejszeniem się jąder,
  • problemami z gęstością kości.
  • Najważniejszym elementem dla rozpoznania PADAM jest zaobserwowanie konkretnych objawów klinicznych i analiza biochemiczna, która pozwala na sprawdzenie ilości testosteronu i prolaktyny u pacjenta.
  • Objawy nieswoiste niedoboru androgenów
  • Powyżej wymienione zostały objawy sowite omawianego zaburzenia. Innymi symptomami zespołu PADAM mogą być:
  • ogólne osłabienie organizmu, odczuwalne spadki energii,
  • spadek pewności siebie,
  • depresja,
  • problem z motywacją do wszelkich działań,
  • kłopoty z pamięcią,
  • roztargnienie, trudności ze skoncentrowaniem uwagi,
  • niedokrwistość normocytarna (zazwyczaj niewielka),
  • zaburzenia natury psychicznej,
  • zwiększenie masy ciała, przyrost BMI.

Jednocześnie u pacjentów może wystąpić bezpłodność oraz groźne choroby, takie jak cukrzyca czy osteoporoza.

Zespół PADAM – zespół częściowego niedoboru androgenów u mężczyznSurprised and shocked half naked young man in bed.

Jak leczyć zespół niedoboru testosteronu?

Przede wszystkim należy powiedzieć, że terapia może być włączona wyłącznie u pacjentów, u których nie tylko zaobserwowano objawy kliniczne zaburzenia, ale również potwierdzono je wykryciem nieprawidłowości natury hormonalnej. Wówczas zalecane jest przyjmowanie preparatów zwiększających poziom testosteronu w organizmie. Są one dostępne w następujących formach:

  • zastrzyków domięśniowych,
  • zastrzyków podskórnych,
  • tabletek doustnych,
  • tabletek podjęzykowych,
  • kremów i plastrów przezskórnych.

Produkty tego typu są powszechnie dostępne. Można je zakupić np. na stronie internetowej wapteka.pl.

Niedobór testosteronu u młodych mężczyzn

Problem zmniejszenia się ilości testosteronu u młodych mężczyzn również jest obecny, choć znacznie trudniejszy do zdiagnozowania.

Zazwyczaj jest on efektem tego, iż wiele osób w dzisiejszej rzeczywistości żyje pod presją czasu i nieustannie pada ofiarą przewlekłego stresu.

Wówczas u pacjentów można zaobserwować zmniejszenie się lub zupełny zanik libido i zaburzenia wzwodu członka. Często łączy się to z dysfunkcją gospodarki hormonalnej i jednoczesnym występowaniem tzw. chorób cywilizacyjnych.

Andropauza (przekwitanie u mężczyzn) – objawy, wiek, łagodzenie symptomów

Czy przekwitanie u mężczyzn to choroba czy może tylko przesąd? Zaburzenia hormonów płciowych i ich następstwa to nie tylko domena Pań. Przekwitanie męskie, tzw.

andropauza, określana naukowo „zespołem LOH” –  zespołem późnego hipogonadyzmu (ang. late-onset hypo-gonadism), spowodowane jest głównie rozpoczynającą się w pewnym wieku życia u mężczyzn postępującą niewydolnością hormonalną jąder.

Zmiany te znajdują odbicie w pogorszeniu jakości życia i powodują poważne problemy zdrowotne. Do niedawna uważano, że po prostu tak musi być, bo „starość nie radość”.

Dziś, dzięki osiągnięciom medycyny, mężczyźni mogą cieszyć się pełnią życia do coraz późniejszego wieku.

Andropauza – historia problematyki

Problemy starzejących się mężczyzn pozostawały długo na marginesie medycyny.

W 1999 roku, ogłoszonym przez ONZ Międzynarodowym Rokiem Seniora, w Genewie powołano Międzynarodowe Towarzystwo do Studiów nad Starzeniem się Mężczyzn (International Society for the Study of the Aging Male – ISSAM).

Towarzystwo postawiło sobie za cel, doskonalenie metod diagnostyki zmian związanych z procesem starzenia się mężczyzn, oraz opracowanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Towarzystwo organizuje międzynarodowe zjazdy co dwa lata.

Przekwitanie u mężczyzn – rosnący problem

Problem starzenia dotyczy coraz większej części naszego społeczeństwa.

Odsetek ludności Polski powyżej 65 roku życia wynosił w 2008 roku 13,5%, a w 2017 roku 16,5%. Odsetek dla grupy powyżej 60 lat wzrósł, odpowiednio, z 18,6% do 23,7%.  W 2006 roku w Polsce żyło ponad 5,2 miliona mężczyzn powyżej 50. roku życia, a 2,55 miliona Panów przekroczyło 60. rok życia.

Dane demograficzne pokazują systematyczne starzenie się naszego społeczeństwa, co jest typowe dla krajów wysoko  rozwiniętych. W 1980 roku mężczyźni po 50. stanowili 12,3%, w 2006 już 13,7% całego społeczeństwa. Szacuje się, że w 2030 roku, mężczyźni powyżej 65. roku życia, będą stanowili ponad 20% całego społeczeństwa.

Grupa ta będzie wymagała szczególnej opieki medycznej, zarówno w zakresie szeroko rozumianej diagnostyki medycznej jak i leczenia.

Andropauza – wiek. Kiedy zaczyna doskwierać niedobór androgenów?

Zaburzenia związane z niedoborem androgenów (męskie hormony płciowe) u starszych mężczyzn były znane od dawna i stosowano do ich zdefiniowania szereg różnych określeń. Już w 1939 roku August Werner nazwał zaburzenia występujące u mężczyzn „męskim klimakterium”.

Na początku lat 90-tych XX wieku wprowadzono pojęcie „andropauzy”, które miało być odpowiednikiem „menopauzy” występującej u kobiet.
Z biegiem czasu  starano się zaburzenia te zdefiniować bardziej precyzyjnie, czy to jako zespół ADAM (ang. androgen deficiency in the aging male –  niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn), czy zespół PADAM (ang.

Leia também:  Choroby dziąseł – jakie są przyczyny parodontozy? Jak leczyć zapalenie dziąseł i przyzębia?

partial androgen deficiency in the aging male –  częściowy niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn).

W końcu wprowadzono nowe pojęcie tzw. późny hipogonadyzm (LOH), który jest związany z gorszą czynnością hormonalną jąder u mężczyzn w okresie starzenia się (po 50. roku życia).
ISSAM podaje następującą definicję zespołu późnego hipogonadyzmu (LOH): „LOH jest to kliniczny i biochemiczny zespół związany z zaawansowany wiekiem, charakteryzujący się typowymi

objawami i obniżeniem poziomu testosteronu w surowicy krwi. Wynikiem tego mogą być znaczące zmiany w jakości życia i niepożądany wpływ na funkcjonowanie wielu układów narządowych”.

Ocenia się, że andropauza dotyka około 20-30% mężczyzn po 60. roku życia, 30-40% mężczyzn po 70. roku życia i aż 40-50% mężczyzn po 80. roku życia. Zaczyna się zwykle w sposób powolny i podstępny, stopniowo nasilając się wraz z wiekiem.

Endokrynologiczne zmiany u starzejących się mężczyzn nie ograniczają się tylko do męskich hormonów płciowych – androgenów. Dotyczą one także innych hormonów: hormonu wzrostu (GH), dehydroepiandrosteronu (DHEA), melatoniny czy hormonu tarczycy oraz niektórych nośników hormonów, takich jak SHBG.

Andropazua – objawy. Jak męskie przekwitanie wpływa na zdrowie i jakość życia?

LOH (czyli przekwitanie męskie, andropauza) jest głównie spowodowany, rozpoczynającą się stopniowo, w pewnym wieku życia u mężczyzn, niewydolnością hormonalną jąder – a bardziej precyzyjnie, zmniejszaniem się poziomu hormonów, za co w głównej mierze odpowiedzialny jest spadek produkcji testosteronu.

Testosteron, uważany za typowo męski, odpowiedzialny jest za libido i sprawność seksualną, za stan fizyczny i psychiczny, ogólnie za wigor i energię życiową Najbardziej dotkliwe objawy andropauzy obejmują problemy z erekcją, ale także zaburzenia w oddawaniu moczu, tycie, łysienie, spadek siły mięśniowej czy problemy z pamięcią.

Oczywistym jest, że wymienione dolegliwości nie pozostają obojętne i utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Problemy z erekcją ma co czwarty mężczyzna po 50.  roku życia, co  często jest przyczyną depresji, zmniejszenia poczucia własnej wartości, nieudanych prób współżycia, a w konsekwencji  przykrych reakcji ze strony partnerki.

Wreszcie,  zmiany takie mogą prowadzić do całkowitej rezygnacji z życia seksualnego lub wręcz przeciwnie –  poszukiwania aprobaty i docenienia swoich możliwości seksualnych u młodszych partnerek i w efekcie do problemów w życiu rodzinnym.

Trzeba  jednak zaznaczyć, że płodność mężczyzn (w przeciwieństwie do kobiecej menopauzy) obniża się tylko nieznacznie – parametry spermiogramu pozostają często prawidłowe.

Kolejnym problemem są zaburzenia związane z gruczołem krokowym – prostatą. Pojawiają się kłopoty z oddawaniem moczu, którym niekiedy towarzyszy ból. Dolegliwości te wymagają konsultacji z lekarzem specjalistą – urologiem.

Zaburzenia hormonalne to nie tylko problemy z erekcją czy nadmiernym odkładaniem się tkanki tłuszczowej. Są także przyczyną rozwoju miażdżycy, nadciśnienia zaburzeń gospodarki węglowodanowej i lipidowej, osteopenii i osteoporozy.

Sprzyjają rozwojowi zaburzeń wodno- elektrolitowych i pogarszają funkcjonowanie układu krwiotwórczego.

Nadwaga lub otyłość jest nie tylko problemem natury wizualnej, ale wiąże się z insulinoopornością, negatywnie wpływa na ogólny stan zdrowia i powodować może problemy z kręgosłupem oraz stawami i związane z tym dolegliwości.

Objawami bardzo często towarzyszącymi zaburzeniom hormonalnym w okresie andropauzy są: nerwowość, pogorszenie zdolności kojarzenia i problemy z pamięcią, zaburzenia snu, łatwe męczenie się, poczucie nie nadążania za zmianami w pracy i w życiu.

Objawów towarzyszących andropauzie może być więcej. W ich powstawaniu należy uwzględnić nie tylko predyspozycje genetyczne,  ale i tryb życia, sposób odżywiania się czy towarzyszące  mężczyznom nałogi.

Wszystko to może stać się przyczyną popadania w stany melancholii, przemyśleń, podsumowań i bilansów dokonań życiowych, a nawet poważnych kryzysów osobowościowych co często rzutuje na jakość życia osobistego, rodzinnego i zawodowego.

Istnieje jednak możliwość przywrócenia dobrego samopoczucia i uniknięcia niepotrzebnych stresów. Zastosowanie odpowiedniego leczenia w postaci hormonalnej terapii zastępczej (podobnie jak u Pań), poprzedzonego badaniem lekarskim wykonaniem właściwych badań (m.in. laboratoryjnych), pozwala cały czas cieszyć się dobrym samopoczuciem i zdrowiem fizycznym.

Jak zidentyfikować źródło problemów?

W diagnozowaniu LOH nieocenioną pomoc niesie medyczna diagnostyka laboratoryjna. Badania laboratoryjne wykonywane z próbki pobranej krwi obejmują szereg parametrów, a w szczególności: badania morfologiczne, biochemiczne i hormonalne.

Naukowcy opracowali standardy postępowania w zakresie diagnozowania, leczenia i monitorowania zespołu LOH. Ustalono następujące, typowe cechy zespołu LOH:

  • Zmniejszone seksualne pożądane (libido) oraz jakość i częstość współżycia.
  • Zmiany nastroju z towarzyszącym zmniejszeniem aktywności intelektualnej.
  • Zaburzenia snu.
  • Obniżenie mięśniowej masy ciała z towarzyszącą utratą siły.
  • Wzrost tkanki tłuszczowej.
  • Zmniejszenie owłosienia ciała i zmiany skórne.
  • Zmniejszenie gęstości mineralnej kości wywołujące osteopenię, osteoporozę i wzrost ryzyka złamań kości.

Ustalono również listę badań laboratoryjnych krwi, przydatnych w diagnostyce LOH:

Do rozpoznania hipogonadyzmu uznanymi parametrami są całkowity i wolny testosteron (wyliczany w oparciu o wynik całkowitego testosteronu i SHGB lub mierzony metodą bezpośrednią).
W przypadkach poziomu testosteronu poniżej normy lub w dolnej granicy normy badanie należy wykonać ponownie i dodatkowo oznaczyć stężenie hormonu LH.

W przypadkach kiedy dominują objawy związane z zaburzeniami erekcji powinny być wykonane badania profilu lipidowego (cholesterol i jego pochodne) i badania stanu układu naczyniowego.

Problemy mogą mieć źródło w chorobach układu krążenia, a nie w zmianach hormonalnych.

Inne zmiany hormonalne mogące mieć miejsce u mężczyzn w podeszły wieku nie zawsze są związane bezpośrednio z zespołem LOH (późny hipogonadyzm), ale mogą mu towarzyszyć.

Zmiany te dotyczyć mogą: hormonów tarczycy, kortyzolu, DHEA i pochodnej – DHEA-S, melatoniny, GH (hormon wzrostu). Jeżeli są podejrzenia dotyczące zmian w zakresie tych parametrów powinny być one zbadane!

Ile kosztują badania hormonalne, jak i gdzie je wykonać?

Jeśli zależy nam na czasie i wygodzie,  badania hormonalne (jak i każde badania laboratoryjne) można bez skierowania od lekarza wykonać w niepublicznym laboratorium medycznym. Największą siecią dysponuje firma DIAGNOSTYKA, obecna w kilkudziesięciu miastach Polski (www.diag.pl). Kompleksowe badanie to koszt kilkudziesięciu złotych.

Badania takie może również zlecić lekarz-androlog i wtedy są one finansowane przez NFZ.
Należy pamiętać, aby do Punktu Pobrań przyjść na czczo, tzn. aby odstęp od ostatniego posiłku wynosił ok. 10 godz. i rano (między 7 a 9), gdyż niektóre hormony wykazują zmienność dobową.

Wskazane jest, by w okresie przed badaniem  uzupełnić płyny w organizmie przez wypicie szklanki wody lub słabej nieocukrzonej herbaty.

Jak odzyskać dawne siły?

Jednoznaczne wyniki, oparte na obrazie klinicznym i badaniach laboratoryjnych wykazujące niski poziom testosteronu w surowicy powinny być wskazaniem do pojęcia leczenia (substytucji) testosteronem. Testosteron jako hormon anaboliczny ma wpływ m.in. na zwiększenie masy mięśniowej i wzmocnienie kości, wpływa także na poziom glukozy we krwi.

Leia também:  Polineuropatia – przyczyny, rodzaje, objawy i leczenie

Dostępne obecnie na rynku preparaty testosteronu, podawane domięśniowo, podskórnie, doustnie lub naskórne (w formie plastrów), są bezpieczne i skuteczne. Właściwy dobór preparatu musi być wspólną decyzją lekarza i pacjenta, przy uwzględnieniu wszystkich aspektów wybranej formy leku jak: wygoda stosowania, cena i skuteczność drogi podawania.

Terapia testosteronem ma na celu wyrównanie braków w stężeniu tego hormonu. Nie jest to terapia odmładzająca, ale terapia mająca mężczyźnie przywrócić jego normalny stan psychofizyczny, a jednocześnie funkcje seksualne.

Wydaje się, że tego typu terapia może także zapobiegać rozwojowi cukrzycy i chorobie wieńcowej. Należy pamiętać, że tego rodzaju leczenie wymaga szczególnego monitorowania stanu zdrowia. Dotyczy to szczególnie oceny stanu gruczołu krokowego, układu krwiotwórczego, gospodarki lipidowej i hormonalnej.

Nie mniej istotne są badania układu kostnego. Jeśli doświadczasz objawów andropauzy, nie zwlekaj z wizytą u lekarza. Odpowiednie postępowanie pomoże przywrócić Ci siły. Mężczyzna w wieku dojrzałym poddany zastępczejj terapii testosteronowej może dalej prawidłowo funkcjonować i w pełni korzystać z życia.

ZOBACZ e-PAKIET DLA MĘŻCZYZNY

Andropauza – mit czy rzeczywistość

Przew Lek, 2002, 5, 7, 64-65

Online publish date: 2003/08/13

View full text Get citation

ENW

EndNote

BIB

JabRef, Mendeley

RIS

Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero

AMA

Bakalczuk G, Jakiel G, Bakalczuk S. Andropauza – mit czy rzeczywistość. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2002;5(7):64-65.

APA

Bakalczuk, G., Jakiel, G., & Bakalczuk, S. (2002). Andropauza – mit czy rzeczywistość. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 5(7), 64-65.

Chicago

Bakalczuk, Grzegorz, Grzegorz Jakiel, and Szymon Bakalczuk. 2002. “Andropauza – mit czy rzeczywistość”. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs 5 (7): 64-65.

Harvard

Bakalczuk, G., Jakiel, G., and Bakalczuk, S. (2002). Andropauza – mit czy rzeczywistość. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 5(7), pp.64-65.

MLA

Bakalczuk, Grzegorz et al. “Andropauza – mit czy rzeczywistość.” Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, vol. 5, no. 7, 2002, pp. 64-65.

Vancouver

Bakalczuk G, Jakiel G, Bakalczuk S. Andropauza – mit czy rzeczywistość. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2002;5(7):64-65.

Zdrowi, starzejący się mężczyźni, podobnie jak kobiety podlegają różnym zmianom hormonalnym. Wzrost poziomu w surowicy krwi dotyczy hormonu luteotropowego – LH i folikulotropowego – FSH, w zasadzie bez zmian u zdrowych mężczyzn powstaje dihydrotestosteron – DHT i estradiol – E2.

Z wiekiem znacznemu obniżeniu ulega poziom testosteronu – T, dehydroepiandrosteronu – DHEA, melatoniny – M, hormonu wzrostu – SH, insulinopodobnego czynnika wzrostu – IGF-1. Maleje też poziom tyreotropiny – TSH i insuliny.

Wszystkie te zmiany hormonalne znajdują odzwierciedlenie w stanie klinicznym starzejących się mężczyzn.

Obraz kliniczny może być łatwo mylony z naturalnym starzeniem się. U kobiet menopauza charakteryzuje się gwałtownością objawów, radykalnym spadkiem poziomu hormonów płciowych i całkowitym zanikiem zdolności prokreacyjnych. U mężczyzn andropauza cechuje się podstępnym początkiem, zdradzieckim i powolnym przebiegiem. Zespół andropauzy charakteryzuje się wg Moralesa: 1) łatwo rozpoznawalnymi cechami zmniejszonych potrzeb seksualnych i jakości erekcji, szczególnie nocnych i porannych, 2) zmianami nastroju, powiązanymi z obniżeniem aktywności intelektualnej, orientacji przestrzennej, łatwym męczeniem się, depresją, atakami złości, 3) zmniejszeniem beztłuszczowej masy ciała, z jednoczesnym obniżeniem masy mięśniowej i spadkiem siły, 4) obniżeniem owłosienia ciała i zmianami skórnymi, 5) obniżeniem gęstości mineralnej kości, prowadzącym do osteopenii i osteoporozy, 6) przyrostem otłuszczenia, 7) spadkiem hematopoezy.

Do rozpoznania zespołu andropauzalnego nie są niezbędne wszystkie ww. objawy.

Wywołane są one zmianami różnych hormonów, co powoduje, że niektórzy autorzy wprowadzają pojęcie zespołu niedoboru androgenów (Androgen Deficiency in the Agincy Male – ADAM), częściowego niedoboru androgenów u starzejących się mężczyzn (Partial Androgen Deficiency in the Aging Male – PADAM) lub, jak chce Basson, zespołu zmian hormonalnych u starzejących się mężczyzn (Changing Hormones in the Aging Male – CHAM).

Wszystkie te zespoły najczęściej mieszczą się w szeroko pojętym zespole andropauzy. Pacjent zgłaszający…

View full text…

Zespół PADAM – co to jest i jaki ma związek z męską potencją

Nieczęsto mówi się o męskim odpowiedniku menopauzy. Tymczasem panowie, choć zdolności rozrodcze zasadniczo zachowują do końca życia, z wiekiem tracą dawną sprawność seksualną. W ich organizmach zachodzi proces, który specjaliści przez wiele lat określali mianem zespołu PADAM.

Męska menopauza

Spadek poziomu męskich hormonów płciowych lekarze określają czasem mianem andropauzy. Określenie to może być jednak mylące, ponieważ u mężczyzn zachodzą zupełnie inne procesy niż u kobiet. Podczas gdy panie przez pewien zmagają się z zaburzeniami hormonalnymi, by po menopauzie całkowicie utracić zdolności rozrodcze, panowie cały czas je mają, jednak w coraz mniejszym stopniu.

Lekarze, w tym seksuolodzy, zamiast określenia „andropauza” przez długi czas używali terminu „zespół PADAM”. Dosłownie oznacza on „zespół częściowego niedoboru androgenów w starszym wieku” (z ang. partial androgen deficiency in aging male).

Obecnie termin ten już nie obowiązuje. Zamiast niego używa się np. określenia „zespół TDS” – zespół niedoboru testosteronu. Zakres znaczeniowy tych dwóch określeń nie pokrywa się jednak całkowicie.

O zespole TDS mówi się bowiem głównie w kontekście panów przed 40. rokiem życia.

Jak nie utracić zdolności seksualnych

Oczywiście większość panów chce zachować sprawność seksualną jak najdłużej. Z wiekiem w męskim organizmie zachodzą jednak nieuchronne zmiany. Jedną z nich jest spadek poziomu testosteronu – hormonu odpowiedzialnego za libido, prawidłową potencję oraz płodność.

Aby zachować formę, warto przede wszystkim zadbać o ogólną kondycję organizmu. Zdrowa dieta, bogata m.in.

w produkty zawierające cynk, regularna (choć niekoniecznie bardzo intensywna) aktywność fizyczna, unikanie używek i nadmiernej ilości alkoholu – to podstawa dobrze funkcjonującego organizmu.

Na sprawność seksualną mężczyzny duży wpływ mają też choroby ogólnoustrojowe. Zaburzenia erekcji stanowią bardzo częste powikłanie cukrzycy, nadciśnienia tętniczego czy miażdżycy. Nie bez znaczenia pozostaje też kondycja psychiczna i emocjonalna. Stres, depresja, nerwica i inne choroby stanowią przyczynę problemów z potencją – równie częstą, jak schorzenia ogólnoustrojowe.

Leczenie problemów z potencją

Panowie zmagający się z zaburzeniami erekcji nie powinni mieć oporów przed wizytą u lekarza. Szacuje się, iż problem ten dotyczy około 3 mln Polaków! Statystyki nie uwzględniają mężczyzn, którzy swoje dolegliwości ukrywają przed światem. Przypuszczać więc można, iż tę liczbę powinno się pomnożyć przynajmniej przez dwa.

Leczenie zaburzeń erekcji jest prostsze niż może się wydawać. Oprócz zmiany nawyków i stylu życia, stosuje się farmakoterapię. Wykorzystuje się w niej leki z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.

Wśród nich najbardziej znanym jest oczywiście Viagra. Obecnie jednak coraz częściej zastępuje się ją unowocześnionymi odpowiednikami. Jednym z nich jest Kamagra. Innymi lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji są m.in.

Cialis, Levitra i Spedra.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*