Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

1. Płyny, żele, oliwki, pianki – czym myć okolice intymne

Do mycia zewnętrznych narządów płciowych należy używać przede wszystkim wody oraz łagodnych, nieperfumowanych środków myjących (piana z mydła naturalnego, kostki myjące zawierające syndet).

Mycie samą wodą może powodować suchość skóry i nasilać swędzenie. Unikajmy jednak perfumowanych mydeł, żeli i środków antyseptycznych, ponieważ mogą one zaburzać równowagę mikrobiomu sromu i pochwy, zmieniać pH i powodować podrażnienia.

Podobnie niewskazane są żele pod prysznic i płyny do kąpieli dające pachnąca, obfitą pianę.

2. Płyn do higieny intymnej – stosować czy nie stosować?

Co lekarz ginekolog to inna opinia, dzielimy się na zwolenników i przeciwników płynów do higieny intymnej. Ja należę do łagodnych oponentów i nie używam ani nie polecam tych preparatów.

Po prostu nie mam przekonania o ich wyższości nad wodą i łagodnymi środkami myjącymi a doświadczenia z mojej praktyki lekarskiej pokazują, że szare mydło lub syndet pomagają w pozbyciu się uciążliwego dyskomfortu i nawracających objawów stanów zapalnych zewnętrznych narządów płciowych.

3. „Częste mycie skraca życie” – jak często myć miejsca intymne?

Na początek trochę anatomii srom to nie to samo co pochwa a wejście do pochwy to nie jest przedsionek pochwy!
Srom (vulva) obejmuje wzgórek łonowy, wargi sromowe większe i mniejsze, łechtaczkę oraz przedsionek pochwy – obszar ograniczony przez wargi sromowe mniejsze, łechtaczkę od przodu i spoidełko tylne warg sromowych większych od tyłu; w przedsionku pochwy swoje ujścia mają cewka moczowa i pochwa.
Pochwa (vagina) to kanał zbudowany z tkanki mięśniowej i błony śluzowej, komunikujący macicę ze środowiskiem zewnętrznym.

Codzienne mycie sromu jest konieczne aby zapobiec gromadzeniu się wydzieliny z pochwy, potu, moczu i kału oraz zapobiec nieprzyjemnemu zapachowi ciała. Codziennie, ale wystarczy jeden raz w ciągu doby.

Nadmiernie częste mycie nie jest dobre dla naszej skóry ponieważ niszczy płaszcz hydrolipidowy i powoduje jej wysuszanie co skutkuje większą skłonnością do mikrourazów i zwiększa ryzyko infekcji. Chyba, że występują obfite, cuchnące upławy lub miesiączka.

Wówczas podmywamy się tak często, jak to jest konieczne dla własnego komfortu. Należy wybierać prysznic zamiast kąpieli ale ograniczyć się tylko do mycia zewnętrznych narządów płciowych: sromu i przedsionka pochwy.

Nigdy nie myjemy wnętrza pochwy, która dzięki pałeczkom kwasu mlekowego ma zdolność samooczyszczania i z tego powodu bywa porównywana do nowoczesnych, samoczyszczących się piekarników. Nie ma potrzeby wprowadzania do środka żadnych preparatów myjących czy odkażających.

Zakazane jest również wykonywanie irygacji – płukanie pochwy preparatami myjącymi, odkażającymi, substancjami zapachowymi. „Gdyby natura chciała, aby pochwa pachniała różami lub lawendą, sprawiłaby, że pochwa pachniałaby różami lub lawendą”.

4. Higiena intymna – jak myć delikatne strefy naszego ciała

Łagodnie. Nie szorujemy i nie trzemy skóry sromu. Unikamy używania gąbek lub myjek, które są siedliskiem bakterii i grzybów. Po prostu używamy namydlonej dłoni. Dokładnie spłukujemy wodą miejsca intymne i delikatnie osuszamy je miękkim ręcznikiem, unikając dosuszania.

Jeżeli naprawdę musisz użyć suszarki, to tylko przez chwilę i z pewnej odległości, lekkim podmuchem ciepłego (nie gorącego!) powietrza.

I nie używaj talku w okolicach intymnych – podejrzewano, że drobinki talku po przedostaniu się przez szyjkę macicy do jajowodów i tą drogą do jamy otrzewnej mogą powodować raka jajnika.

Co prawda wyniki najnowszych badań nie potwierdzają tej tezy jednak nie dają definitywnej odpowiedzi na pytanie: czy talk stosowany w okolicach intymnych powoduje raka jajnika? Nie stosujemy również na srom dezodorantów ani perfum, które mogą podrażniać skórę i wywoływać jej pieczenie.

5. Higiena intymna podczas miesiączki

Regularnie, w zależności od obfitości krwawienia, wymieniaj podpaski, średnio co 2-4 godziny. Jeżeli stosujesz tampony to zmieniaj je nie rzadziej niż co 4-8 godzin, a kubeczek menstruacyjny opróżniaj 2-4 razy w ciągu doby.

Pamiętaj o myciu rąk nie tylko po skorzystaniu z toalety i wymianie środków higienicznych ale również przed – to zapobiegnie przeniesieniu do pochwy chorobotwórczych bakterii, które znajdują się na naszych rękach.

Bardzo ważne jest regularne podmywanie się podczas miesiączki – tak często, jak tego potrzebujesz dla własnego komfortu. Myj tylko okolice zewnętrznych narządów płciowych a nie wnętrze pochwy.

Nie stosuj podczas miesiączki mokrych chusteczek do higieny intymnej, również tych dla niemowląt z racji tego, że pH skóry noworodków i niemowląt jest zgoła inne niż dorosłej kobiety.

6. Artykuły higieniczne

Stosowanie poza okresem wkładek higienicznych jest szeroko rozpowszechnioną jednak niewłaściwą praktyką.

Chłonne, nieprzepuszczające wydzieliny pochwowej ale także powietrza wkładki powodują wzrost temperatury, wilgotności powierzchni skóry oraz pH sromu i pochwy, tym samym znacząco zmieniając mikroklimat okolic intymnych.

Aby cieszyć się w pełni zdrowiem intymnym unikaj używania na co dzień wkładek lub podpasek higienicznych oraz kolorowego, pachnącego papieru toaletowego. Zawarte w farbie drukarskiej i zapachach substancje chemiczne mogą wywoływać podrażnienia i dyskomfort.

7. Zdrowa bielizna damska

Nowoczesne włókna syntetyczne, z których szyte są nasze ubrania i bielizna utrudniają prawidłową wentylację skóry przez co poci się ona bardziej, również w okolicach intymnych.

Zwiększa się ilość wydzieliny pochwowej, wzrasta temperatura panująca wewnątrz i stwarzają się idealne warunki dla rozwoju bytujących na sromie i w pochwie patogenów – szczególnie grzybów i bakterii beztlenowych.

Najzdrowsza jest codziennie zmieniana luźna, jedwabna lub bawełniana bielizna. Koronkowe, seksowne stringi wrzynające się między pośladki pozostawmy na szczególne chwile a na co dzień wybierajmy bieliznę i ubrania przepuszczające powietrze.

Przed pierwszym założeniem bielizna powinna być wyprana w łagodnym, nieuczulającym detergencie. Noś majtki w kolorze białym lub jasnym – ciemne barwniki tekstylne (czarny, granatowy) mogą powodować alergię i pieczenie miejsc intymnych.

8. W czym spać?

Najlepiej bez niczego aby skóra całego ciała, również miejsc intymnych, mogła swobodnie oddychać. Nie każdemu to jednak odpowiada, z różnych powodów: kulturowych, społecznych, religijnych, komfortu cieplnego i psychicznego. Najważniejsze, żebyś ty czuła się dobrze i spokojnie wypoczęła.

Ubranie nocne również powinno być luźne, jedwabne lub bawełniane. Doskonale sprawdzą się koszule  z włókien naturalnych lub przewiewne bawełniane szorty i t-shirt.

Pamiętaj, żeby idąc spać pod spód nie zakładać dodatkowej bielizny – spanie w majtkach jest niezdrowe i sprzyja rozwojowi infekcji intymnych.

9. Ubranie a zdrowie – adekwatnie do okoliczności i warunków atmosferycznych

Unikaj ciasno przylegających ubrań. Noś luźne spodnie lub spódnice, w ciepłe dni zastąp rajstopy pończochami. Jeżeli ci to nie przeszkadza i nie krępuje to chodząc w długich spódnicach możesz nie nosić bielizny. Uważaj jednak na podmuchy powietrza, które mogą obnażyć twoje okolice intymne.

Po powrocie do domu przebierz się w luźne, przewiewne ubrania z włókien naturalnych.
Do prania oraz płukania bielizny i ubrań nie używaj proszków ani płynów biologicznych. Wybieraj łagodne, niebiologiczne i hipoalergiczne płyny do prania z łagodnym detergentem o pH między 4,2 a 5,6.

Bieliznę najlepiej prać osobno, płucząc dokładnie ale bez używania środków zmiękczających.

10. Depilacja intymna – klasyczna, francuska, brazylijska czy kalifornijska?

Włosy łonowe stanowią fizyczną barierę chroniącą srom i pochwę. Chronią przed zimnem, wysychaniem skóry i błon śluzowych okolic intymnych oraz chorobotwórczymi patogenami. Ich całkowite usunięcie może powodować zwiększoną podatności na infekcje intymne.

Usuwanie włosów na sromie, dawniej wykonywane wyłącznie z powodów kulturowych i religijnych, dziś stało się normą bardziej ze względów estetycznych. Używa się m. in.

maszynek do golenia, urządzeń mechanicznych wyrywających włosy, rozgrzanego wosku, pasty cukrowej, laserów Może to powodować mikrourazy skóry i późniejsze rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych w okolicy łonowej, stany zapalne mieszków włosowych i bolesne wrastanie włosów.

W konsekwencji mogą występować podrażnienie sromu i pochwy oraz rozprzestrzenianie się infekcji przenoszonych drogą płciową (np. mięczaka zakaźnego lub opryszczki – HSV). Mimo to ponad połowa kobiet usuwa owłosienie łonowe mimo, że większość z nich doświadczyła różnych z tym związanych komplikacji. Tak silna jest presja „norm estetycznych” promowanych w środkach masowego przekazu i social mediach.
Najpopularniejsze metody depilacji bikini to:

  • depilacja klasyczna – usuwanie owłosienia z pachwin i podbrzusza tak, żeby w bieliźnieowłosienie nie wychodziło spoza linii majtek,
  • depilacja francuska – głębsza niż klasyczna, część owłosienia pozostaje w formie paska na wzgórku łonowym oraz na wargach sromowych,
  • depilacja brazylijska – bardzo głęboka, owłosienie jest usuwane także z warg sromowych, pośladków i okolic odbytu; na wzgórku łonowym pozostaje jedynie bardzo cienki paseczek lub tworzona jest fantazyjna w kształcie fryzura (gwiazda, serce, trójkąt),
  • depilacja kalifornijska (hollywoodzka) – całkowite usunięcie owłosienia ze wzgórka łonowego, warg sromowych, również wewnętrznej części pośladków i okolic odbytu.

11. Higiena po stosunku

Aktywność seksualna sprzyja niestety rozwojowi infekcji intymnych. Podczas współżycia bakterie z okolic odbytu migrują w stronę pochwy i ujścia zewnętrznego cewki moczowej w przedsionku pochwy.

Ruchy ciała partnera podczas stosunku powodują, że drobnoustroje z jego i twojej skóry są wmasowywane do cewki moczowej i może dojść do rozwoju zapalenia układu moczowego. Infekcjom miejsc intymnych sprzyjają też mikrootarcia powstające podczas seksu. Dolegliwości najczęściej pojawiają się w ciągu doby od stosunku płciowego.

Aby zmniejszyć ryzyko rozwinięcia się infekcji narządów moczowo-płciowych (zapalenie cewki moczowej czy pęcherza, zapalenie sromu i pochwy) po współżyciu pójdź do łazienki i umyj ręce wodą z mydłem. To najlepszy sposób na pozbycie się bakterii, które skolonizowały twoje dłonie podczas wzajemnego dotykania genitaliów.

Jak najszybciej też opróżnij pęcherz. Strumień moczu wypłukuje z cewki moczowej bakterie, które się do niej przedostały. Nie zapomnij wcześniej wypić co najmniej szklankę wody, bo przy prawidłowym nawodnieniu ilość moczu będzie większa a tym samym strumień silniejszy i więcej bakterii zostanie wypłukanych z cewki moczowej.

Podczas podcierania (pamiętaj: od przodu do tyłu!)  dotykaj delikatnie okolic intymnych i nie używaj mokrych chusteczek do higieny intymnej – podrażniony i przekrwiony po akcie płciowym nabłonek może zareagować szczególnie.
Umyj się przed i po stosunku, za każdym razem gdy uprawiasz seks.

Leia também:  Jak Zaadresowac Skierowanie Na Leczenie Uzdrowiskowe W Krakowie?

Nawet, jeśli akt miłosny zmęczył cię bardzo i masz ochotę tylko na sen musisz najpierw delikatnie umyć zewnętrzne okolice intymne ciepłą wodą. Wtedy nawet najdelikatniejszy środek myjący może wywoływać podrażnienie więc zrezygnuj z niego.

Niepotrzebne i wręcz szkodliwe są irygacje pochwy po stosunku – zamiast pomóc mogą nasilić dolegliwości i zwiększyć ryzyko infekcji.
Jeżeli używacie zabawek erotycznych nie zapomnij o ich oczyszczeniu, zgodnie z instrukcją dołączoną do opakowania, aby nie pozostawić na nich bakterii i grzybów mogących stanowić źródło zakażenia podczas kolejnego użycia.

12. Weekend w SPA – jak uchronić się przed infekcjami intymnymi?

Ilekroć jestem w SPA, a jako mazurski zodiakalny rak nie wyobrażam sobie lepszego miejsca relaksu, wchodząc do „strefy mokrej” widzę oczami wyobraźni te miliardy cząsteczek grzybów i bakterii, które pływają w wodzie basenowej i nieckach jacuzzi.

Niestety, korzystanie z publicznie dostępnych stref wodnych i saun wiąże się z zagrożeniem rozwojem także infekcji intymnych. Nic na to nie można poradzić, w wodzie takiej mieszają się bakterie z ciał wielu osób; czasem są to także bakterie chorobotwórcze i grzyby. Im cieplej tym lepsze są warunki do rozwoju drobnoustrojów.

Także używane do dezynfekcji środki chemiczne mogą powodować podrażnienia i alergie kontaktowe, objawiające się podobnie jak infekcje.

Czy w tej sytuacji powinnyśmy rezygnować z chodzenia na basen i weekendów w SPA? Absolutnie nie ale, podobnie jak po seksie, po wyjściu z takiej strefy trzeba od razu umyć ręce, oddać mocz, umyć pod prysznicem całe ciało i dokładnie opłukać okolice zewnętrznych narządów płciowych, nie wprowadzając wody ani żadnych płynów odkażających do pochwy.

Można ewentualnie dodatkowo zaaplikować dopochwowo globulkę z kwasem hialuronowym i pałeczkami kwasu mlekowego.
Zakładanie suchych tamponów do pochwy, żeby ”zablokować” przedostawanie się wody basenowej mija się z celem. Suchy tampon natychmiast wchłonie tę zanieczyszczoną wodę a dodatkowo podczas wpychania go do pochwy możemy spowodować obtarcia ułatwiające wniknięcie bakterii i rozwój infekcji.

13. Oddawanie moczu – najczęstsze błędy związane z mikcją

Przypuśćmy, że jesteś lekarzem ginekologiem-endokrynologiem, przyjmujesz przez kilka godzin jedną pacjentkę za drugą i wciąż mówisz, więc też pijesz dużo wody. Albo siedzisz na ważnym spotkaniu i automatycznie pijesz jedną kawę, potem drugą, jeszcze herbatę i wodę.

Parcie na mocz zaczyna się lekkim dyskomfortem gdy masz w pęcherzu moczowym niecałą szklankę płynu, ok. 150-200 ml. Rozciągający się pod wpływem napływającego moczu pęcherz moczowy wysyła do mózgu sygnał o potrzebie mikcji. Pojawia się uczucie, że w lekko wypełnionym pęcherzu masz mocz.

Szybko przeradza się w uporczywą potrzebę oddania moczu, której nie sposób zignorować i gdy masz w pęcherzu 400-500 ml odczuwasz już silną presję. Czas pójść do toalety! Przez własne gadulstwo masz wygenerowane co najmniej półgodzinne opóźnienie albo nie możesz opuścić spotkania bo poruszane są bardzo ważne kwestie.

I przetrzymujesz mocz a twój pęcherz dalej się rozciąga – maksymalnie do pojemności 1000 ml, co grozi pęknięciem pęcherza i zapaleniem otrzewnej. W pęcherzu natomiast rozwijają się bakterie, które mogą spowodować zapalenia układu moczowego, z zapaleniem nerek włącznie.

Przetrzymywanie moczu to także większe ryzyko powstania kamicy nerkowej.
Jak tylko możesz natychmiast biegniesz do toalety i szybko wypychasz zawartość pęcherza. Kolejny błąd! Pozwól aby mocz płynął swobodnie, nie przyj – zbyt szybkie oddanie moczu może spowodować w przyszłości niewydolność zwieraczy i nietrzymanie moczu.

14. Prawidłowa pozycja mikcyjna

Oddawanie moczu podczas korzystania z publicznych toalet wiąże się z kolejnym zagrożeniem dla zdrowia intymnego. Nie tylko z uwagi na unoszący się nad muszlą klozetową aerozol wodno-bakteryjny ale także z powodu nawyku przyjmowania wówczas dziwnej pozycji tzw.

narciarskiej, bez odpowiedniej podpory. Takie postępowanie może z czasem osłabić lub spowodować niewydolność mięśni przepony dna miednicy lub ich nadaktywność. Skutkuje to bólami pęcherza i podbrzusza, parciem naglącym i nietrzymaniem moczu.

Jak powinna wyglądać prawidłowa pozycja podczas mikcji?

  • proste plecy
  • pośladki oparte o deskę klozetową
  • stopy oparte na niewielkim podwyższeniu (stołku, stopniu)
  • wygodne odwiedzenie kończyn w stawach biodrowych
  • spodnie i bielizna opuszczone poniżej linii kolan
  • spokojne oddychanie, ewentualnie liczenie pomagają się rozluźnić aby mocz mógł wypłynąć swobodnie aż do całkowitego opróżnienia pęcherza.

15. Zdrowy mężczyzna = zdrowa kobieta

Niewątpliwie na stan naszego zdrowia intymnego ma wpływ to, czy nasz partner jest zdrowy i czy ma prawidłowe nawyki higieny intymnej. Panowie również powinni myć okolice intymne codziennie, delikatnymi środkami myjącymi oraz ciepłą wodą.

Zwróć uwagę swojemu mężczyźnie aby podczas mycia penisa delikatnie zsuwał napletek z żołędzi. Większość drobnoustrojów gromadzi się właśnie pod napletkiem i jeżeli mężczyzna podczas mycia nie odciąga napletka i nie usuwa gromadzącej się tam tzw.

mastki to znajdujące się w niej bakterie mogą zwiększać ryzyko infekcji u ciebie.
Namów partnera na badania bo chociaż panowie rzadko odczuwają objawy często nieświadomie zarażają partnerkę bakteriami, grzybami lub wirusami. Rezerwuarem patogennych bakterii może być np. gruczoł krokowy.

Pamiętajcie też, że skutecznym środkiem w zapobieganiu infekcjom przenoszonym drogą płciową jest stosowanie prezerwatywy.

Podrażnienia i otarcia okolic intymnych – Jak skutecznie leczyć stany zapalne pochwy?

Do podrażnień i bolesnych otarć okolic intymnych dochodzi najczęściej na skutek noszenia mało przewiewnej i zbyt obcisłej bielizny (w tym również stringów). Polegają one na mechanicznym uszkodzeniu wrażliwej skóry lub nabłonka. Podczas chodzenia, biegu lub jazdy na rowerze można obetrzeć nawet „grubą” skórę ud, czy pośladków.

Dlatego tak ważne jest, aby bielizna intymna była luźna i elastyczna. Najlepiej, jeśli została wykonana z naturalnych materiałów, takich jak bawełna i jedwab, które są miękkie i delikatne. Poza komfortem podczas poruszania się, posiada ona jeszcze tę zaletę, że skutecznie wchłania pot i nie wywołuje uczuleń.

Podrażnienie okolic intymnych może również spowodować stosowanie nieodpowiednich środków do higieny intymnej. Powinny one być łagodne i nie wywoływać uczuleń. Najlepiej stosować środki specjalnie dedykowane do utrzymania higieny, ponieważ mają one odpowiednie pH oraz nie zawierają substancji zapachowych, które wywołują podrażnienia nabłonka i skóry.

Częstą przyczyną podrażnień jest alergia. Może ją wywołać chlor, zawarty w wodzie basenowej, zapachowy papier toaletowy, płyn do kąpieli oraz proszki i płyny do prania i płukania bielizny, a nawet lateks, używany do produkcji prezerwatyw.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że u wielu kobiet dochodzi do podrażnienia okolic intymnych w wyniku stosowania tamponów i wkładek higienicznych oraz chemicznych środków antykoncepcyjnych, stosowanych miejscowo (np. kremy i pianki plemnikobójcze). Do nieprzyjemnych podrażnień może też dojść podczas nieumiejętnie przeprowadzanej depilacji.

Zwłaszcza jeśli wykonywana jest maszynką do golenia i niewłaściwym żelem lub mydłem. Do takich celów należy używać specjalnych, hipoalergicznych pianek i żeli, które znacznie ograniczają ryzyko podrażnienia. Do otarcia sromu i pochwy może ponadto dojść na skutek stosowania zbyt szorstkich ręczników i papierów toaletowych.

Dotyczy to zwłaszcza okresów przedmenstruacyjnych, kiedy okolice intymne są nabrzmiałe i bardziej wrażliwe na bodźce mechaniczne (odpowiadają za to zmiany hormonalne zachodzące wówczas w organizmie kobiety).

Podrażnienia okolic intymnych – objawy i leczenie

Objawy podrażnień okolic intymnych wywołane czynnikiem mechanicznym różnią się znacznie od tych, będących wynikiem choroby.

Często zdarza się, że uszkodzony nabłonek czy skóra to główna przyczyna infekcji, ponieważ stanowi otwarte wrota dla drobnoustrojów chorobotwórczych. Do typowych objawów podrażnienia i otarcia okolic intymnych należy zaliczyć dyskomfort odczuwany w tych okolicach, a nawet ból.

Często towarzyszy mu zaczerwienienie i obrzęk śluzówki. Do podrażnienia pochwy może doprowadzić jej irygacja przeprowadzona domowym sposobem.

Prawidłowo powinna być ona wykonywana przy użyciu odpowiednich płynów, które są jałowe i nie wpływają na zmianę pH pochwy, ani nie zaburzają jej naturalnej flory bakteryjnej. Zarówno zbyt częsta i intensywna, jak i niedostateczna higiena, mogą również przyczynić się do podrażnienia okolic intymnych kobiety.

Jeśli dojdzie do podrażnienia, aby nie dopuścić do infekcji, należy jak najszybciej zastosować miejscowo odpowiednią maść łagodzącą i odbudowującą naskórek. Może to być np. alantan, maść z nagietka czy lanolina. Wskazane jest zastosowanie (zapobiegawczo) miejscowo probiotyków ginekologicznych, które wpłyną pozytywnie na proces gojenia i nie dopuszczą do powstania infekcji.

Stan zapalny pochwy – objawy

Do stanu zapalnego pochwy dochodzi na skutek zakażenia bakteryjnego, grzybiczego lub pierwotniakami. Sprzyjają mu uszkodzenia błony śluzowej i naskórka warg sromowych i pochwy, zmiana odczynu pH w pochwie, zaburzenie równowagi flory bakteryjnej oraz obniżenie odporności organizmu.

Do typowych objawów należą: ból i pieczenie, świąd pochwy i sromu, upławy lub zmiana wydzieliny pochwowej, nieprzyjemny zapach z pochwy, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych.

Do bakteryjnego zapalenia pochwy dochodzi najczęściej przez zakażenia bakteriami Gardnerella vaginalisEscherichia coli oraz Chlamydia trachomatis drogą płciową. Zakażenie Gardnerella vaginalisEscherichia coli wywołuje ból, świąd i pieczenie warg sromowych oraz pochwy.

Towarzyszą mu żółte upławy o rybim zapachu. Zakażenie bakteriami Chlamydia trachomatis powoduje silne swędzenie, ból pochwy i podbrzusza oraz obfite, gęste upławy, o nieprzyjemnym zapachu, Często dochodzi do stanów zapalnych jajowodów, które mogą doprowadzić do niepłodności.

Grzybice pochwy (kandydozy) wywoływane są przez drożdżaki Candida Albicans. Stan zapalny pochwy objawia się świądem i występowaniem białych, serowatych upławów o zapachu świeżego chleba. Grzybica rozwija się często po obniżeniu odporności organizmu wywołanej stosowaniem antybiotyków.

Można się nią również zarazić na basenie, czy przez używanie wspólnej bielizny, pościeli i ręczników z osobą zarażoną. Stan zapalny pochwy wywołany pierwotniakiem – rzęsistkiem pochwowym (Trichomonas vaginalis) objawia się silnym świądem i pieczeniem sromu i pochwy, bólem w podbrzuszu, parciem na pęcherz moczowy oraz występowaniem upławów, w kolorze zielono-żółtym. Do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego.

Stan zapalny pochwy – leki

Aby skutecznie wyleczyć stan zapalny pochwy, należy przede wszystkim znaleźć przyczynę i źródło zakażenia. Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać infekcje intymne.

Leki należy odpowiednio dostosować do rodzaju zakażenia i stanu zaawansowania choroby. Zakażenia bakteryjne leczy się odpowiednimi antybiotykami. Odpowiednią terapię przepisuje zawsze lekarz ginekolog.

Nieraz kuracją należy objąć również partnera, nawet jeśli nie występują u niego objawy zakażenia.

Dotyczy to na przykład infekcji wywołanej rzęsistkiem pochwowym, który często żyje w układzie moczowo-płciowym mężczyzny, nie wywołując u niego objawów chorobowych, a u kobiety powoduje zapalenie pochwy. Leki niszczące pierwotniaki powinni przyjmować równocześnie oboje partnerzy.

Nierzadko infekcje intymne można zwalczyć w zarodku, stosując specjalny płyn do higieny intymnej, wzbogacony pałeczkami kwasu mlekowego oraz globulki dopochwowe, zawierające probiotyk ginekologiczny. Wspomagają one naturalną florę bakteryjną pochwy i zwiększają odporność na zakażenie.

INFEKCJE INTYMNE U KOBIET

Infekcje intymne mogą przydarzyć się kobietom w każdym wieku, także podczas ciąży i połogu.

Infekcje miejsc intymnych to częste problemy intymne kobiet, gdyż pod wpływem nadmiaru wilgoci, otarć lub zranienia dochodzi do maceracji naskórka w okolicy pochwy, a wtedy łatwo o zakażenie.

Najczęściej występujące rodzaje infekcji intymnych to: infekcja intymna bakteryjna lub grzybicza infekcja okolic intymnych. Dokuczliwe objawy infekcji intymnych to: upławy, swędzenie, pieczenie i ból.

Jak wyleczyć infekcję intymną? Jeśli masz skłonność do infekcji intymnych lub poczujesz pierwsze niepokojące objawy infekcji intymnej – ból, pieczenie, swędzenie – działaj, aby jak najszybciej powstrzymać zakażenie. Możesz wykorzystać sprawdzony sposób na infekcje intymne jak: octenisept® – lek odkażający, zawierający oktenidynę i fenoksyetanol.

Lek na infekcje intymne octenisept® możesz zastosować przy użyciu dodatkowo aplikatora waginalnego – ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybicznego – patogenów najczęściej odpowiedzialnych ze problemy w infekcjach intymnych, a także jest skuteczny w zwalczaniu wirusa Herpes vaginalis. Co ważne, octenisept® + aplikator dopochwowy jest lekiem na infekcje intymne bez recepty, dostępnym w aptece.

Ważne! Terapia będzie skuteczna, jeśli zaaplikujesz lek – preparat na infekcje intymne sobie oraz podasz go partnerowi. Mężczyźni często przechodzą infekcje intymne bezobjawowo, ale stanowią źródło zakażenia dla swoich partnerek. Leczenie infekcji intymnych wspólnie z partnerem to więc dobry sposób na zapobieganie infekcjom intymnym w przyszłości.

Podstawowe objawy stanów zapalnych pochwy:

  1. nadmierna wydzielina (upławy) – pienista (świadczy o zakażeniu Trichomonas vagnalis), grudkowata (świadczy o zakażeniach grzybiczych), o brzydkim, rybim zapachu (zakażenie Gardnella vaginalis), brązowawa, zielonkawa lub żółtawa wydzielina (zakażenie mieszane)
  2. świąd pochwy i sromu
  3. dolegliwości bólowe przy współżyciu

Uwaga! Kobiety, które przechodzą zmiany hormonalne, także w podczas ciąży, niezależnie od tego, czy stosują antybiotykoterapię, narażone są na infekcje bakteryjne i grzybicze.

W wyniku zaburzenia biocenozy pochwy może dojść do bakteryjnego zapalenie pochwy, kandydozy pochwy i sromu, infekcji mieszanej bakteryjno-grzybiczej, infekcje wywołanej przez Herpes vaginalis.

Brak leczenia prowadzić może do następujących powikłań: zapalenia przydatków, poronienia lub porodu przedwczesnego, zapalenia szyjki macicy. Przy leczeniu infekcji intymnych nie zapominajmy o partnerze! Jedyna skuteczna kuracja to wspólna kuracja.

4 powody dlaczego warto używać leku octenisept® przy infekcjach intymnych:

  1. dostępny bez recepty lek o potwierdzonej skuteczności na bakterie w tym: Gardnella, grzyby Candida albicans, wirusy Herpens simplex i pierwotniaki Trichomonas vaginalis
  2. nie zaburza naturalnej odbudowy mikroflory pochwy
  3. nie ogranicza rekolonizacji bakterii Lactobacillus
  4. może być stosowany równocześnie przez partnera – jest bezbarwny (nie brudzi bielizny), bezbolesny i prosty w użyciu.

Infekcja Intymna u dziewczynek i nastolatek – Canesten

Zauważyłaś niepokojące objawy u swojej córki? Dowiedz się, skąd bierze się infekcja intymna u dziewczynek i jak jej zapobiec.

Zdrowie intymne kobiet, choć długo było tematem tabu, coraz częściej pojawia się w codziennych rozmowach. Wciąż jednak stosunkowo mało uwagi poświęca się mu w odniesieniu do młodszych grup wiekowych.

Jeśli dotyka Cię infekcja intymna, a nie masz jeszcze skończonych 18 lat – pamiętaj, że dotyczą one kobiet w każdym wieku1,2 .

Mogą wystąpić zarówno u dziewczynek przed pierwszą miesiączką, jak i nastolatek, które pierwsze krwawienia mają za sobą i rozpoczęły aktywność seksualną1.
 

Objawy infekcji intymnych u dziewczynek i nastoletek

Infekcja intymna w tych grupach wiekowych ma z reguły charakter miejscowy. Jej objawy mogą być bardzo zróżnicowane. Do najczęściej występujących zaliczamy: 

  • świąd okolic intymnych,
  • pieczenie,
  • ból,
  • obrzękniętą i zaczerwienioną skórę zewnętrznych narządów płciowych,
  • upławy (w przypadku grzybicy – serowate upławy; w przypadku infekcji bakteryjnych żółtawo-białe wodniste upławy o rybim zapachu; w przypadku infekcji rzęsistkiem pochwowym – upławy zielonkawe i cuchnące)1,2,3.  

Infekcje intymne wśród pacjentek pediatrycznych

Wydawać by się mogło, że problem infekcji intymnych nie dotyczy dziewczynek przed pokwitaniem. Jest to jednak mit. Przed dojrzewaniem płciowym podatność błony śluzowej pochwy na infekcje jest większa ze względu na niepełne rozwinięcie mechanizmów obronnych.

Błona śluzowa u dziewczynek jest cienka, ma zasadowe pH i nie rogowacieje, co może predysponować do zapalenia sromu i pochwy.

Ponadto stosunki anatomiczne: bliskość odbytnicy, małe, spłaszczone wargi sromowe i brak owłosienia łonowego mogą w konsekwencji predysponować do wystąpienia objawów zapalenia.

Niewystarczająca higiena osobista, przenoszenie bakterii z rąk do okolic krocza podczas dotykania miejsc intymnych przez dziecko, ciało obce (np. papier toaletowy) i miejscowe czynniki drażniące stanowią kolejne czynniki ryzyka3. 
 

Przyczyny infekcji intymnych u dziewczynek i nastolatek

Przyczyny zapalenia sromu i pochwy u dzieci i nastolatek są różne. W młodszej grupie wiekowej, w momencie wystąpienia świądu, pieczenia i podrażnienia sromu, najczęściej rozważa się etiologię niespecyficzną i zaleca przestrzeganie zasad higieny.

W populacji pediatrycznej infekcje grzybicze występują rzadko, ale często zdarzają się za to u nastolatek. U pacjentek w wieku dojrzewania infekcje pochwy są również częstsze.

Powszechnie spotyka się grzybicze i bakteryjne zapalenie pochwy, a ze względu na wyższy wskaźnik aktywności seksualnej w tej populacji, należy również wziąć pod uwagę infekcje przenoszone drogą płciową4.

Wystąpieniu zapalenia pochwy sprzyja także nieodpowiednio dobrana bielizna oraz długotrwałe noszenie ubrań z nieprzewiewnych materiałów. Jeżeli dużo czasu spędzasz w bardzo obcisłych spodniach, korzystasz z bielizny ze sztucznych tekstyliów oraz w niej śpisz, częściej mogą u Ciebie występować objawy infekcji intymnych. 

By zminimalizować ryzyko wystąpienia zapalenia pochwy, stosuj bawełnianą bieliznę, a podczas snu zrezygnuj z niej na rzecz przewiewnej piżamy lub koszuli nocnej1. 

Intensywna i długotrwała antybiotykoterapia wpływa niekorzystnie na fizjologiczną florę bakteryjną. Jeżeli w ostatnim czasie dużo chorowałaś i przyjmowałaś antybiotyki, w organizmie mogło dojść do zaburzenia równowagi prawidłowej flory bakteryjnej, co zwiększa ryzyko grzybiczego zapalenia pochwy. 

Jeżeli po ogólnoustrojowej infekcji leczonej antybiotykami wystąpiły u Ciebie lub Twojego dziecka któreś z wyżej wymienionych objawów infekcji intymnej, zgłoś się do lekarza. W trakcie antybiotykoterapii warto także rozważyć stosowanie preparatów z grupy probiotyków2.

Infekcje pochwy, zwłaszcza grzybicze i bakteryjne, mogą pojawić się w przypadku korzystania z publicznych basenów. W wodzie, w której pływa wiele osób, bardzo często rozwijają się drobnoustroje, które mogą doprowadzić do zaburzenia naturalnej flory bakteryjnej i wystąpienia objawów infekcji intymnej. 

Przy pojawieniu się symptomów infekcji po korzystaniu z basenu można sięgnąć po probiotyki lub preparaty profilaktyczne dostępne bez recepty5. Pamiętaj, żeby w każdej niepokojącej sytuacji zgłosić się do lekarza ginekologa. 
 

Choroby przenoszone drogą płciową

Jeżeli współżyjesz regularnie, jesteś jednocześnie bardziej narażona na infekcje intymne wywołane przez drobnoustroje, takie jak rzęsistek pochwowy, chlamydie czy wirus opryszczki narządów płciowych.

Każdy niepokojący Cię objaw infekcji intymnej, serowate upławy, nieprzyjemny rybi zapach z pochwy, ból i pieczenie powinnaś niezwłocznie zgłosić swojemu ginekologowi, który przeprowadzi dokładne badanie i zajmie się diagnostyką6.
 

Leczenie

Podstawą leczenia każdej infekcji intymnej jest prawidłowe rozpoznanie jej przyczyny podczas wizyty ginekologicznej. Pierwszym etapem leczenia dziecięcego zapalenia sromu i pochwy jest nauka higieny narządów płciowych.

Odpowiednie podmywanie po toalecie, od przodu do tyłu, jest niezbędne, aby ograniczyć transmisję drobnoustrojów chorobotwórczych. Wszystkie osoby borykające się z infekcjami intymnymi zachęca się do zmniejszenia spożycia cukrów prostych i redukcji masy ciała, jeśli jest ona poza granicą normy.

Ważne jest również spożycie odpowiedniej ilości wody. Jeśli to konieczne, po konsultacji z lekarzem wprowadza się farmakoterapię4.

Stosuje się wtedy celowaną antybiotykoterapię (w przypadku obecności w pochwie bakterii chorobotwórczych) lub preparat przeciwgrzybiczy w postaci tabletek doustnych lub globulek dopochwowych (jeśli mamy do czynienia z etiologią grzybiczą)4.

Dbałość o okolice intymne jest bardzo ważna, niezależnie od wieku. Zdrowie intymne nie powinno być czymś wstydliwym, a odpowiednia higiena, dieta i znajomość własnego ciała w połączeniu z ewentualną, właściwie dobraną przez lekarza farmakoterapią, pomogą zapobiec lub wyleczyć infekcję intymną. 

Referencje:

1 G. Jarząbek-Bielecka i in. Problem stanów zapalnych żeńskich narządów płciowych – ocena wiedzy dziewcząt na temat profilaktyki i leczenia. Medycyna Rodzinna 2018; 21(1A): 29-36. 

2 Itriyeva K. Evaluation of vulvovaginitis in the adolescent patient. Curr Probl Pediatr Adolesc Health Care. 2020 Jul;50(7):100836. doi: 10.1016/j.cppeds.2020.100836. Epub 2020 Aug 8. PMID: 32778468.

Infekcje intymne – przyczyny, domowe sposoby leczenia

Infekcje intymne objawiające się świądem, nieprawidłową wydzieliną z pochwy, uczuciem pieczenia, zaczerwienieniem czy bolesnym oddawaniem moczu to częsty problem kobiet w różnym wieku.

Wynika on z zaburzenia fizjologicznej mikroflory pochwy.

Aby zapewnić właściwe pH pochwy (między 3,8 a 4,5) oraz zapobiec namnażaniu się chorobotwórczych ustrojów, stosunek bakterii beztlenowych do tlenowych powinien wynosić 5:21.

Zaburzenia tych proporcji mogą wynikać z wielu przyczyn. Do czynników predysponujących do zapalenia pochwy należą m.in. nieprawidłowa higiena osobista, otyłość, cukrzyca, antybiotykoterapia i przyjmowanie innych leków (steroidowych, immunosupresyjnych), ciąża, nowotwory, awitaminoza czy częsta zmiana partnerów seksualnych.

Infekcje pochwy mogą mieć rozmaite objawy i przyczyny. Najczęściej dochodzi do bakteryjnych zakażeń pochwy – szacuje się, że cierpi na nie 15-30% kobiet2. Towarzyszą im jednorodne biało-szare upławy o rybim zapachu, ale nawet w 1/5 przypadków choroba przebiega bezobjawowo3.

W jej patogenezie kluczową rolę odgrywa zmniejszenie kolonii pałeczek Lactobacillus, powodujące deficyt wytwarzania nadtlenku wodoru hamującego rozwój bakterii patologicznych. Najrzadziej mamy do czynienia z rzęsistkowicą, czyli zakażeniem pochwy przez pierwotniaka rzęsistka pochwowego (Trichomonas vaginalis).

Wydaje się jednak, że w Pani przypadku możemy mówić o jeszcze innym rodzaju infekcji, mianowicie o zakażeniu drożdżakowym. To w jego przebiegu pojawiają się opisane objawy: świąd, białe, gęste i grudkowate upławy (zazwyczaj bezwonne), zaczerwienienie warg sromowych, ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu.

Najczęściej grzybicę pochwy powoduje Candida albicans, ale coraz większą rolę odgrywają również inne gatunki z rodzaju Candida4. Dokładny mechanizm zakażenia nie jest znany, ale uznaje się, że rozwój grzybicy związany jest z właściwościami danego szczepu i obroną organizmu, którą grzyby omijają5.

Grzybica pochwy jest schorzeniem, które może nawracać, a nawet przejść w postać przewlekłą, co prowadzi do wygładzenia i atrofii błony śluzowej pochwy, znacznej bolesności, podrażnienia pochwy lub dyspareunii (dysfunkcji seksualnej objawiającej się bólem w czasie stosunku)6.

Żeby stwierdzić nawrotową infekcję, musi dojść do 3-4 lub więcej jej przypadków w ciągu 12 miesięcy. Dodatkowo wykonuje się badania mikologiczne, aby wykluczyć zapalenie kontaktowe sromu i nadwrażliwość na stosowane środki do higieny intymnej lub aplikowane miejscowo preparaty przeciwgrzybicze7.

Z obserwacji wynika, że nawrotowa forma schorzenia pojawia się najczęściej w przypadku nieuwzględnienia leczenia partnera lub zbyt wczesnego zakończenia terapii, a także u kobiet cierpiących na cukrzycę, choroby atopowe (np. astmę lub nieżyt nosa) i błon śluzowych (np. liszaj płaski) lub przyjmujących wysokie dawki estrogenów8.

Ponieważ nawrotowe grzybice są dość trudne w leczeniu i dotkliwe dla pacjentek, konieczna jest wizyta u ginekologa, by sprawdzić, czy dotyczy Pani ten przypadek. Zwłaszcza, że nawet u ok. 20% pacjentek dochodzi do powikłań w postaci infekcji cewki moczowej, a niekiedy drożdżyca rozprzestrzenia się na inne obszary ciała.

Oczywiście oprócz standardowego leczenia farmakologicznego istnieje szereg naturalnych metod, które pozwalają łagodzić objawy infekcji intymnych (zarówno tych grzybiczych, jak i bakteryjnych) i ograniczać ich nawroty. Ogromną rolę odgrywa tu również tryb życia: przede wszystkim odpowiednia higiena i dieta ułatwiająca utrzymanie równowagi mikroflory pochwy.

Osoby narażone na częste infekcje powinny przede wszystkim nosić bawełnianą bieliznę i używać odrębnego ręcznika do wycierania okolic intymnych.

Nie poleca się używania gąbek i myjek, ponieważ łatwo gromadzą się na nich bakterie. Należy również zrezygnować z perfumowanych kosmetyków i środków higieny intymnej (podpasek, papieru toaletowego, płynów do kąpieli itp.

), które zmieniają prawidłowe pH pochwy. Dotyczy to również proszków i mydeł do prania.

Dodatkowo produkty te mogą powodować uczulenie – często świąd i zaczerwienienie wynikają właśnie z wrażliwości na ich składniki.

Zamiast perfumowanych preparatów lepiej wybierać te zawierające naturalne składniki. Kora dębu (a właściwie obecne w niej garbniki, kwercetyna i trójterpeny) ma właściwości ściągające, antywirusowe, antybakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne9.

Wodne i wodnoalkoholowe wyciągi z tej kory można stosować do przemywania skóry w stanach zapalnych, a także pokrzywce, wypryskach, owrzodzeniach czy łojotoku. Ze względu na właściwości łagodzące wyciągi z kory dębu można znaleźć również w preparatach do cery tłustej i trądzikowej oraz płukankach do włosów z tendencją do przetłuszczania się.

  • Wartościowym składnikiem płynów do higieny intymnej jest również zielona herbata o silnym działaniu przeciwzapalnym.
  • Inne naturalne składniki, których warto szukać w tego typu preparatach, to rośliny łąkowe i polne o właściwościach antyseptycznych i ściągających.
  • Należą do nich:
  • babka lancetowata (Plantago lanceolata),
  • krwawnik pospolity (Achillea millefolium),
  • nawłoć pospolita (Solidago  virgaurea),
  • pięciornik gęsi (Potentilla anserina),
  • przywrotnik pospolity (Alchemilla vulgaris),
  • przetacznik lekarski (Veronica officinalis)
  • dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)10.

Coraz więcej kosmetologów poleca również stokrotkę polną (Bellis parennis), ponieważ wodny wyciąg z jej kwiatów wykazuje silną aktywność przeciwgrzybiczą.

Oprócz samego składu żeli do higieny intymnej należy zwracać uwagę na ich pH i wybierać te o niskim współczynniku: na co dzień można używać kosmetyków o pH zbliżonym do odczynu okolic intymnych, czyli ok. 3,8-4,5 pH, a w przypadku dokuczliwych dolegliwości pieczenie pochwy złagodzą preparaty o odczynie 3,5 pH. Kąpiel czy podmywanie nie powinny być częstsze niż 2 razy dziennie.

Należy również pamiętać o podstawowej zasadzie: okolice intymne myje się w kierunku odbytu, nigdy odwrotnie, gdyż może to powodować przeniesienie bakterii jelitowych w okolice pochwy.

Aby zmniejszyć ryzyko zaburzenia naturalnej mikrobioty pochwy, warto utrzymywać dietę bogatą w produkty mleczne zawierające probiotyki (bakterie z rodzaju Lactobacillus), czyli jogurty, kefiry i twarogi.

Pozwala to dostarczyć do ustroju te niezbędne mikroorganizmy. Bogatym źródłem probiotycznych bakterii są również samodzielnie przygotowywane fermentowane warzywa, np. kiszona kapusta.

Przy wszystkich problemach zapalnych można wspomagająco stosować czosnek: dodawać go do potraw lub przegryzać jego ząbki.

Pomocne, zwłaszcza przy nawracających problemach, okazuje się również unikanie cukrów i alkoholu, które są pożywką dla grzybów z rodzaju Candida.

Jeśli ginekolog potwierdzi, że infekcja ma charakter grzybiczy, warto sięgnąć po olejek z oregano. Badania wykazały jego szczególną skuteczność w zwalczaniu lekoopornych gatunków Candidy11, co ma największe znaczenie w przypadku nieskutecznych terapii lub nawracającego problemu. Właściwości te wykazują olejki pozyskiwane z hiszpańskich odmian: Origanum vulgare i Thymus capitatus.

Należy jednak przestrzegać rygorystycznych zasad doustnego stosowania tego preparatu: można przyjmować go przez nie więcej niż 7-10 dni i to w niewielkiej ilości (4-6 kropel). Nie powinny sięgać po niego kobiety w ciąży, dzieci i osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe.

Pozyskiwany z powszechnie występującej w Polsce rośliny – rokitnika – to bogate źródło witamin oraz kwasów organicznych i garbników. Można go używać zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie.

Wpływa na śluzówki układu moczowo-płciowego, przewodu pokarmowego i oka, a także na skórę. Z powodzeniem stosuje się go zatem w stanach zapalnych pochwy – najczęściej w formie czopków. Leczenie trwa ok.

12 dni, ale należy je powtórzyć po 4-6 tygodniach.

Skuteczność oleju rokitnikowego w zwalczaniu zapaleń pochwy wynosi 80%, co potwierdzają badania ginekologiczne (wziernikowanie i cytologia) przeprowadzone u pacjentek przed i po jego zastosowaniu12. Preparatu nie należy stosować przy infekcji wątroby i trzustki oraz ostrych stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego.

Badania kliniczne z udziałem 130 kobiet z zapaleniem pochwy wykazały, że 0,4% roztwór olejku z drzewa herbacianego w postaci płukanek i tamponów już po kilku dniach powodował ustąpienie bólu i świądu oraz oczyszczenie narządu z wydzieliny ropnej i resztek rozpadłych tkanek13.

Również stosowanie żelu z olejkiem z drzewa herbacianego 2 razy dziennie przez 6 dni u 85% pacjentek doprowadziło do ustąpienia wszelkich dolegliwości, a u 11% – do wyraźnego polepszenia14.

Żel spowodował także ustąpienie subiektywnych dolegliwości u kobiet cierpiących na upławy, świąd zewnętrznych części narządów płciowych i ból w okolicy miednicy.

Dodatkowo stosowanie olejku z drzewa herbacianego pomogło zasiedlić pochwę pałeczkami Lactobacillus i dzięki temu unormować skład flory bakteryjnej.

Azuleny, których pochodne występują w koszyczkach rumianku, odznaczają się aktywnością antyhistaminową pomocną w zwalczaniu infekcji pochwy i sromu15.

To naturalne substancje chemiczne z grupy nienasyconych węglowodorów dwupierścieniowych. Oprócz rumianku znajdują się również w olejkach eterycznych krwawnika i piołunu.

To one nadają olejkowi krwawnika intensywnie niebieską barwę.

Azuleny mają właściwości antyalergiczne, bakteriobójcze i przeciwzapalne, które wynikają z ich zdolności do hamowania syntezy histaminy z komórki tkanki.

Kwiatostany rumianku zawierają nie mniej niż 0,3% azulenów, dlatego wyciągi z nich wchodzą w skład kosmetyków łagodzących oparzenia, zaczerwienienia i podrażnienia skórne oraz płynów do irygacji pochwy w przypadku infekcji z towarzyszącymi upławami.

Płukanki łagodzą dolegliwości towarzyszące zapaleniu wywołanemu przez grzyby lub pierwotniaki: osłabiają uporczywe swędzenie i obrzęk śluzówki oraz przyspieszają powrót do równowagi.

Kit pszczeli i miód pszczeli od wieków stosowane są w leczeniu wewnętrznych i zewnętrznych zakażeń. Badania przeprowadzone w Polsce wykazały, że w przypadku rzęsistkowego zapalenia pochwy propolis skutecznie wyleczył wszystkie pacjentki16.

Wysoką skuteczność udało się osiągnąć także w przypadku 90 kobiet cierpiących na bakteryjną i grzybiczą infekcję pochwy: po 10 dniach miejscowego stosowania 3% roztworu EEP (etanolowego ekstraktu propolisu) udało się wyleczyć 80% z nich.

To efekt zdecydowanie lepszy niż w drugiej grupie kobiet, u której zastosowano metody tradycyjne, czyli irygacje za pomocą naparu z Vagosanu i Sulfodevaginol – ta forma leczenia okazała się skuteczna w 59,1% przypadków.

Dodatkowo etanolowy roztwór EEP okazał się skuteczny jako leczenie wspomagające przy nadżerkach szyjki macicy.

Efektywność propolisu tłumaczy się jego złożonym składem chemicznym: odkryto w nim flawonoidy, kwasy aromatyczne, estry, alkohole, aldehydy, kumaryny, terpeny, sterole, kwasy tłuszczowe i liczne mikroelementy.

Dzięki ich synergistycznemu działaniu kit pszczeli blokuje i niszczy bakterie, wirusy, grzyby i pierwotniaki. Badania wykazują, że wśród reagujących na niego grzybów znajdują się również niektóre z grupy Candida, w tym najczęściej odpowiedzialne za grzybicę pochwy C. albicans17.

Wzrost tego szczepu został całkowicie zahamowany w 24. godzinie zastosowania EEP w stężeniu 6,25 mg/ml.

Olej z ziaren czarnuszki siewnej (Nigella sativa) wykazuje bardzo silne właściwości przeciwbakteryjne, a prawdopodobnie jest w stanie zwalczać bakterie oporne na leczenie dużo skuteczniej niż tradycyjne antybiotyki. Decydują o tym obecne w czarnuszce naturalne substancje organiczne: tymochinon (TQ), tymohydrochinon (THQ) oraz tymol.

W przypadku grzybiczych infekcji pochwy główną rolę odgrywa TQ. Jego wpływ na zakażenie pochwy grzybami Candida przebadano na myszach z upośledzoną odpornością.

Po 6 dniach stosowania u nich kremu z tymochinonem wykazano spadek liczby kolonii Candida albicans w porównaniu do grupy kontrolnej18.

Efekt był proporcjonalny do stężenia TQ w kremie: przy jego zawartości na poziomie 10% doszło do zniszczenia większości niepożądanych komórek.

Bibliografia do artykułu

  1. J Antimicrob Chemother 2006; 58: 266-272
  2. Am J Public Health 2001; 91: 1664-1670
  3. Obstet Gynecol Surv 2000; 55 (5 suppl 1): 1-19
  4. Medical Mycology, Editiones Roche Basle 1987; 221-223
  5. Int J Gynaecol Obstet 2000; 71 Suppl 1: S21-S27
  6. Curr Womens Health Rep 2001; 1: 31-35
  7. Am J Obstet Gynecol 1998; 178: 203-211
  8. Dermatol Therapy 1997; 3: 37-42
  9. Panacea 2010; 2 (31): 24-25
  10. Panacea 2009; 2 (27): 18-19
  11. Can J Mikrobiol 2008; 54: 950-956
  12. Postępy Fitoterapii 2001; 2-3: 24
  13. Obst Gynec 1962; 19: 793
  14. Prokopenko A.: Badania dla Australian Bodycare. Prachatice (Czech Republic) 1995
  15. Postępy Fitoterapii 2000; 2: 10-16
  16. Przegl Lek 1973; 30: 620
  17. Microbiol Res 2010; 165: 496-504
  18. J Am Sci 2013; 9: 155-159

tagi:

  • infekcje
  • sex
  • suplementy
  • medycyna naturalna
  • więcej tagów

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*