Torbiel szyjki macicy (torbiel Nabotha) – objawy i leczenie torbieli macicy

Torbiel szyjki macicy (torbiel Nabotha) – objawy i leczenie torbieli macicy

Dr Agata Tyc-Bobryk:

Co to jest torbiel jajnika?

Torbiel jajnika jest zmianą strukturalną, najczęściej okrągłą, o cienkich ścianach i w zależności od rodzaju torbieli wypełnioną:

  • klarowną treścią surowiczą, w przypadku torbieli czynnościowej
  • gęstą ciemną krwią, dotyczy to torbieli endometrialnej (tzw. torbiel czekoladowa)
  • treścią płynną z domieszką łoju, z elementami zębów, włosów, charakterystyczne dla torbieli skórzastej (tzw. potworniak)

Torbiele jajników często rozpoznawane są przypadkowo, podczas rutynowej kontroli ginekologicznej i nie dają żadnych objawów.

Duże zmiany, które uciskają sąsiadujące struktury mogą dawać objawy bardzo niespecyficzne, takie jak: kłucie w podbrzuszu, ciągnięcie dołem brzucha, wzdęcia, parcie na pęcherz moczowy, powiększenie obwodu brzucha.

Ostry ból podbrzusza, nieustępujący po leczeniu przeciwbólowym, może być objawem skręcającej się torbieli jajnika lub krwawienia do jamy brzusznej w wyniku pęknięcia torbieli ciałka żółtego jajnika.

Kiedy należy operować?

Torbiele jajników nie zawsze wymagają leczenia operacyjnego. W przypadku torbieli czynnościowej często następuje samoistne wyleczenie poprzez pęknięcie torbieli.

Zatem torbiele czynnościowe jajników zwykle albo obserwujemy, regularnie wykonując USG narządu rodnego co 3 miesiące, albo rozpoczynamy leczenie tabletkami antykoncepcyjnymi, które blokując czynność jajników hamują wzrost torbieli. Wówczas również wskazana jest regularna ocena torbieli w USG.

Jeśli średnica torbieli przekroczy 6 cm lub jeśli torbiel daje objawy np. ból brzucha, jest to wskazaniem do leczenia operacyjnego.

Stwierdzając torbiel endometrialną, czyli torbiel wypełnioną ciemną krwią powstającą w przebiegu endometriozy, decyzję o leczeniu operacyjnym uzależniamy od dodatkowych czynników:

  • wielkości torbieli (operowane powinny być torbiele powyżej 3cm średnicy)
  • planów prokreacyjnych pacjentki (torbiele endometrialne/endometrioza często są przyczyną niepłodności kobiecej, wówczas wskazana jest konsultacja w poradni leczenia niepłodności, gdyż każda operacja wykonywana w obrębie jajników potencjalnie zmniejsza rezerwę jajnikową, a tym samym może wpływać negatywnie na płodność kobiety).

Jeśli w badaniu USG podejrzewamy torbiel skórzastą, wówczas wskazane jest leczenie operacyjne zmiany celem usunięcia guza i otrzymania wyniku badania histopatologicznego.

Bezwzględnym wskazaniem do leczenia zabiegowego są silne bóle podbrzusza, które mogą być objawem:

  • skręcających się przydatków (dochodzi do zaciskania naczyń krwionośnych odżywiających jajnik, co może doprowadzić do martwicy jajnika i jajowodu)
  • pęknięcia torbieli ciałka żółtego jajnika (powoduje to obfite krwawienie do jamy brzusznej)

Częstą przyczyną bólu podbrzusza jest tzw. torbiel krwotoczna jajnika, czyli sytuacja w której dochodzi do owulacji ale bez pęknięcia pęcherzyka owulacyjnego. Wówczas pęcherzyk jajnika wypełnia się krwią, zwiększa swoją objętość dając objawy bólowe podbrzusza. Nie stanowi to wskazania do leczenia operacyjnego a jedynie do wzmożonego nadzoru nad pacjentką.

W każdej sytuacji ostrego bólu brzucha wymagana jest konsultacja lekarza i decyzja o dalszym postępowaniu.

Na czym polega zabieg usunięcia torbieli jajnika?

Operacja usunięcia torbieli jajnika polega na wyłuszczeniu torbieli z tkanki jajnikowej, jednocześnie zachowując jajnik.

W niektórych przypadkach operator podejmuje decyzję o usunięciu torbieli wraz z jajnikiem i jajowodem.

Usunięty materiał tkankowy wysyłany jest do badania histopatologicznego czyli dokładnej oceny budowy torbieli przy pomocy mikroskopu. Dalsze postępowanie jest uwarunkowane wynikiem badania histopatologicznego.

Rekomendowaną metodą usuwania torbieli jajnika jest laparoskopia. Laparoskop jest urządzeniem składającym się z długich i cienkich narzędzi ( tzw. trokarów) oraz optyki połączonej z monitorem zewnętrznym. Optyka wraz z trokarami jest wprowadzana do jamy brzusznej poprzez małe nacięcia w powłokach brzusznych.

Jeden otwór dla optyki zlokalizowany jest na poziomie pępka, a dwa otwory w podbrzuszu służą wprowadzeniu do jamy brzusznej dwóch trokarów, którymi operator wykonuje dany zakres operacji.

Alternatywą do leczenia laparoskopowego jest laparotomia czyli nacięcie powłok brzusznych cięciem poprzecznym w podbrzuszu, podczas której operator wykonuje zabieg usunięcia torbieli jajnika.

Operacja zarówno drogą laparoskopową czy poprzez laparotomię odbywa się w znieczuleniu ogólnym, więc pacjentka podczas całego zabiegu pozostaje w uśpieniu, nie odczuwając bólu.

Zalety leczenia zabiegowego

Leczenie operacyjne torbieli jajnika ma wiele zalet. Jedną z nich jest możliwość całkowitego usunięcia torbieli jajnika i w większości przypadków doprowadzenie do całkowitego wyleczenia. Inną, bardzo ważną zaletą, jest uzyskanie wyniku histopatologicznego usuniętej zmiany, dzięki czemu lekarz może zlecić dalsze postępowanie w okresie pooperacyjnym.

Jakie są możliwe powikłania zabiegu?

Niestety mimo zalet leczenia zabiegowego torbieli jajnika istnieje również wiele powikłań, czyli zdarzeń niepożądanych, będącej skutkiem takiego leczenia. Zdarza się to niezwykle rzadko, ale pacjentka podpisując świadomą zgodę do operacji, musi zostać poinformowana o tychże możliwych powikłaniach. Do powikłań leczenia operacyjnego torbieli jajnika należą między innymi:

  • uszkodzenie sąsiadujących narządów jamy brzusznej (moczowód, pęcherz moczowy, jelita)
  • niedrożność pooperacyjna jelit
  • krwawienie śródoperacyjne, pooperacyjne, powstawanie krwiaków powłok brzusznych
  • powikłania infekcyjne ( zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza moczowego, zakażenie rany pooperacyjnej)
  • powikłania zakrzepowo-zatorowe (zator tętnicy płucnej, udar mózgu, zawał serca, zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych)
  • powstanie zrostów w jamie brzusznej, możliwość przewlekłych dolegliwości bólowych brzucha, bolesnych stosunków płciowych
  • powikłania anestezjologiczne
  • niektóre z tych powikłań mogą doprowadzić do zgonu pacjentki

Jaki jest czas powrotu do zdrowia po zabiegu?

Czas rekonwalescencji po operacji usunięcia guza jajnika jest zazwyczaj krótki.

Jeśli operacja odbyła się drogą laparoskopową, zakres operacji ograniczył się do wyłuszczenia torbieli lub usunięcia torbieli z przydatkami, to wypis pacjentki do domu odbywa się w 1.dobie po operacji czyli kolejnego dnia po operacji.

Odczuwanie bólu jest niewielkie albo średnie, wymagające krótkotrwałego leczenia przeciwbólowego. Uogólniając, pacjentka do 2 tygodni po zabiegu może wrócić bezpiecznie do poprzedniego trybu życia.

Jeśli zabieg odbył się drogą laparotomii, wówczas czas pobytu pacjentki w szpitalu wydłuża się do 2-3 dni. Odczuwanie bólu jest większe, potrzeba leczenia przeciwbólowego również. Czas powrotu do poprzedniego trybu życia jest kwestią indywidualną (zazwyczaj do miesiąca czasu).

Jednakże należy zachować ostrożność z rozpoczęciem intensywnego wysiłku fizycznego, z uwagi na gojącą się ranę powłok brzusznych i możliwość rozejścia się brzegów rany.

Wysiłek należy wprowadzać stopniowo, w 3 miesiącu można go zwiększyć, aby po 6 miesiącach móc całkowicie wrócić do formy.

Jak przygotować się do zabiegu?

Jeśli pacjentka została zakwalifikowana do zabiegu operacyjnego, musi się do niego odpowiednio przygotować.

Należy wykonać badania laboratoryjne zgodnie z wytycznymi lekarza anestezjologa. W razie konieczności pacjentka powinnaś dostarczyć również opis zdjęcia rentgena klatki piersiowej, zaświadczenie od lekarza internisty o ogólnym stanie zdrowia i braku dodatkowych obciążeń internistycznych.

Pacjentka powinna zgłosić się w dniu zabiegu na czczo ( czyli co najmniej przez 8 godzin nie jeść i nie pić). Jeśli pacjentka przyjmuje leki w godzinach rannych, powinna przyjąć leki jak zwykle popijając niewielką ilością wody.

Podsumowując, torbiel jajnika jest zmianą o charakterze łagodnym, która w niektórych przypadkach wymaga leczenia operacyjnego.

Rekomendowaną metodą leczenia zabiegowego jest technika laparoskopowa, podczas której w optymalnym zakresie zostaje wyłuszczona torbiel jajnika.

Czas powrotu do zdrowia jest krótki, odczuwanie bólu niewielkie, a dalsza postępowanie zależy od wyniku histopatologicznego.

tagi: torbiel jajnika Wrocław, torbiele jajników Wrocław, usuwanie torbieli jajnika Wrocław, operacja torbiel jajnika Wrocław

Czym są torbiele Nabotha powstające na szyjce macicy? Czy wpływają na zajście w ciążę?

Torbiel szyjki macicy (torbiel Nabotha) – objawy i leczenie torbieli macicy

Fot: ruslimonchyk / stock.adobe.com

Torbiele Nabotha to małe pęcherzyki powstające na szyjce macicy w wyniku zatkania gruczołów produkujących śluz. Zmiany te mają charakter łagodny i najczęściej nie wymagają leczenia, czasami jednak mogą towarzyszyć innym groźnym chorobom.

Torbiele Nabotha mogą zostać wyczute przez kobietę, ale na ogół diagnozowane są podczas rutynowego badania ginekologicznego. Ich obecność wymaga wykonania cytologii, a czasem konieczne jest usunięcie tych zmian.

Co to są torbiele Nabotha?

Torbiele (pęcherzyki) Nabotha to maleńkie cysty (2–10 mm) powstające na szyjce macicy. Najczęściej wypełnione są śluzem lub surowiczym płynem. Te, bardzo często pojawiające się, zmiany mają łagodny charakter i nie stanowią zagrożenia, najczęściej ulegają samoistnemu wchłonięciu.

Nie świadczą też o rozwijającym się raku. Są one po prostu zaczopowanym ujściem gruczołu produkującego śluz i nie należy się nimi specjalnie martwić.

Warto jednak skonsultować ich obecność z lekarzem, który wykona cytologię, aby upewnić się, czy ich obecności nie towarzyszą inne, niebezpieczne zmiany.

Torbiele Nabotha odkryto już w XVII w. Były tak powszechne, że przypuszczano, że zawierają elementy niezbędne do zapłodnienia, a nawet komórki jajowe. Pogląd ten propagowany był przez niemieckiego lekarza Martina Nabotha, od którego nazwiska pochodzi termin medyczny określający tę przypadłość.

Leia também:  Torbiel Bakera pod kolanem – objawy i leczenie torbieli podkolanowej

Torbiele Nabotha – objawy

Torbiele Nabotha nie powinny dawać żadnych objawów, wykrywane są przypadkowo podczas badania ginekologicznego. Ból szyjki macicy, podbrzusza lub podczas stosunku należy zawsze skonsultować z ginekologiem. Nie powinien być wywołany przez pęcherzyki Nabotha, chyba że doszło do ich nadkażenia. Większa torbiele mogą powodować krwawienia.

Jakie przyczyny mogą wywołać torbiel Nabotha na szyjce macicy?

Bezpośrednią przyczyną powstawania torbieli Nabotha na szyjce macicy jest zatykanie się gruczołów produkujących śluz, który służą do nawilżania pochwy. Nie mogąc znaleźć ujścia, gromadzi się on na szyjce macicy i zamienia w małą torbiel.

Przyczyn takiego stanu może być wiele:

  • Torbiele Nabotha mogą powstać podczas regeneracji błony śluzowej szyjki macicy po porodzie.
  • Samoistne gojenie się nadżerek szyjki macicy sprzyja powstawaniu pęcherzyków Nabotha – dochodzi do tego, kiedy patologiczny naskórek zastępowany jest nabłonkiem walcowanym blokującym ujścia gruczołów śluzowych.
  • Torbiele te mogą powstawać również podczas gojenia się urazów fizycznych szyjki macicy.
  • Przypuszcza się, że powstawaniu torbieli Nabotha na szyjce macicy mogą sprzyjać także pewne infekcje intymne i zaniedbania higieniczne.

Torbiel Nabotha – czynniki ryzyka

Torbiele Nabotha są często występującymi zmianami i mogą dotknąć każdą kobietę. Czynnikami ryzyka są poród i skłonność do powstawania nadżerek na szyjce macicy.

Torbiel Nabotha – leczenie

Większość lekarzy jest zdania, że torbiele Nabotha nie wymagają leczenia i należy poczekać na ich samoistne wchłonięcie. Po ich zdiagnozowaniu wykonuje się cytologię, aby wykluczyć współistnienie innych patologii i jeżeli jest poprawna, najczęściej nie wymagane jest leczenie. Podejmuje się je w przypadku bardzo dużych zmian.

W Polsce niektórzy lekarza uważają, że torbiele te lepiej usuwać. Zabieg taki jest bezbolesny i jest przeprowadzany w gabinecie ginekologicznym, a po nim można się udać od razu do domu.

Polega na opróżnieniu pęcherzyka Nabotha z płynu, a następnie usunięciu go za pomocą ciekłego azotu (krioterapia) lub laserem (elektrokoagulacja).

Po takim zabiegu należy szczególnie dbać o higienę intymną i zrezygnować z kąpieli w wannie, basenie czy wodach otwartych, gdyż mogłoby to wywołać infekcję powstałej rany. Należy też unikać współżycia przez około 2 tygodnie od zabiegu.

Czy torbiel Nabotha utrudnia zajście w ciążę?

Torbiele Nabotha nie są przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę, ani go nie utrudniają. W rzadkich przypadkach problemem mogą być wyjątkowo duże cysty, można je jednak usunąć.

Nie stanowią one też powodów do obaw w trakcie trwania ciąży i nie wpływają na jej przebieg.

Czasem mogą wywołać krwawienia, które potrafią przestraszyć ciężarną, jednak nie stanowią żadnego zagrożenia dla dziecka.

Torbiele Nabotha – profilaktyka

Torbiele Nabotha są częstymi, bezobjawowymi i niegroźnymi zmianami, dlatego nie stworzono specjalnych zaleceń, które chroniłyby przed ich powstawaniem. Prawdopodobnie sprzyjające mogą być wszystkie metody stosowane w celu dbania o zdrowie szyjki macicy i unikania infekcji intymnej, a więc:

  • stosowanie prezerwatyw, które zapobiegają zarażeniu się chorobami przenoszonymi drogą płciową,
  • dbanie o prawidłową florę bakteryjną,
  • leczenie każdej infekcji intymnej,
  • unikanie zbyt częstych kąpieli,
  • unikanie pływania w wodach otwartych, co do których się ma wątpliwości,
  • prawidłowa higiena intymna,
  • odpowiednia dieta,
  • zaprzestanie palenia,
  • stosowanie mechanicznych form antykoncepcji zamiast pigułek hormonalnych,
  • regularne wizyty kontrolne u ginekologa.

Nie ma żadnych danych, które dowodzą, że metody te mogą uchronić przed powstaniem lub nawrotami pęcherzyków Nabotha, ale warto z nich skorzystać, gdyż każda kobieta powinna odpowiednio dbać o zdrowie szyjki macicy.

Bibliografia:

Casey P.M., Long M.E. i Marnach M.L., Abnormal Cervical Appearance: What to Do, When to Worry?, „Mayo Clinic Proceedings”, 86(2), 2011, s. 147–151.


Czy artykuł okazał się pomocny?

Torbiele Nabotha – przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie

Torbiele Nabotha to małe, owalne cysty zlokalizowane na szyjce macicy. Po raz pierwszy zostały opisane w XVII wieku, przez francuskiego chirurga Desnouesa.

Wysunął on teorię, że torbiele zawierają substancje niezbędne do zapłodnienia. Jego teorię rozwinął kilka lat później niemiecki anatom Naboth, według którego w torbielach miały kryć się komórki jajowe.

Dzisiaj wiemy, że obie teorie są z gruntu błędne, jednak na pamiątkę, tej niezwykłej teorii torbiele szyjki macicy nazwano nazwiskiem Nabotha.

Torbiele Nabotha, przyczyny i czynniki ryzyka

Torbiele Nabotha, są to łagodne zmiany zlokalizowane na szyjce macicy, mające postać kulistych, pojedynczych lub mnogich pęcherzyków, wypełnionych treścią. Treść ta może być śluzowa lub ropna, jeżeli towarzyszy im stan zapalny. Torbiele Nabotha są zmianami niewielkimi, nie przekraczającymi kilku milimetrów.

Przyczyną powstawania torbieli Nabotha jest zaczopowanie gruczołów śluzowych szyjki macicy. Najczęściej ma to miejsce w trakcie leczenia lub gojenia się nadżerki szyjki macicy.

Torbiele pojawiają się samoistnie, w momencie gojenia się nadżerki, kiedy nabłonek wielowarstwowy zastępowany jest nabłonkiem walcowatym.

Zatyka on gruczoły, zamykając drogę śluzowi, który nie mając ujścia, gromadzi się tworząc cystę.

Torbiele Nabotha najczęściej pojawiają się u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza u wieloródek. Wyjątkowo pojawiają się u młodych dziewcząt oraz u kobiet w okresie menopauzy.

Torbiele Nabotha, objawy i diagnostyka

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Torbiele Nabotha są zmianami małymi i łagodnymi, które nie powodują wyraźnych dolegliwości, ani charakterystycznych objawów. Dlatego najczęściej wykrywane są przypadkowo, podczas rutynowego badania ginekologicznego, z użyciem wziernika.

Zdarza się, że pojedyncze torbiele znajdowane są podczas badania kolposkopowego, wykonywanego z innego powodu. Duże zmiany wyczuwalne są palpacyjnie. W przypadku stwierdzenia torbieli Nabotha wykonuje się badanie ginekologiczne oraz pobiera materiał z okolicy zmiany, do badania cytologicznego.

Leczenie torbieli Nabotha

Na temat leczenia torbieli Nabotha, zdania są podzielone. Cześć lekarzy jest zdania, że nie należy poświęcać im żadnej uwagi, gdyż nie stanowią zagrożenia i na ogół znikają. Inni są zdania, że należy je usuwać.

Torbiele te są zmianami, które pojawiają się nagle i równie nagle znikają. Niestety mają tendencję do nawrotów. Ze względu na ich łagodny i bezobjawowy charakter najczęściej pozostaje się przy ich obserwacji. Jedynym działaniem w ramach profilaktyki jest pobieranie materiału z okolicy zmiany, do badania cytologicznego.

Niekiedy, szczególnie przy dużych zmianach lekarz, może zdecydować o usunięciu zmiany.

Wówczas torbiel nakłuwa się, usuwa jej zawartość, a opróżnione zmiany zamraża ciekłym azotem (krioterapia), wypala za pomocą lasera (laseroterapia) lub prądu (elektrokoagulacja), a płyn pobrany z torbieli wysyła się do badania bakteriologicznego. Zabieg najczęściej jest bezbolesny i możliwy do wykonania w warunkach ambulatoryjnych. Najlepiej przeprowadzać go tuż po zakończonej miesiączce.

Jedną z metod usuwania torbieli Nabotha jest krioterapia. Jest to metoda tania, nieskomplikowana i dobrze tolerowana przez pacjentki. Zabieg jest krótki, zwykle kilku, kilkunastominutowy i niemal bezbolesny.

Niekiedy podczas pierwszego zabiegu mogą pojawić się niewielkie dolegliwości bólowe, zwłaszcza u wrażliwszych pacjentek.

Do przeprowadzenia zabiegu wykorzystuje się ciekły azot, a drobne blizny powstałe w miejscu wykonywania zabiegu nie mają wpływu na przyszłą rozrodczość kobiety.

Torbiel Nabotha – po zabiegu

Po zabiegu mogą wystąpić wodniste upławy, będące efektem gojenia. Znikają one samoistnie po około dwóch tygodniach.

Przez około 4 do 6 tygodni po zabiegu, pacjentka powinna unikać kontaktów seksualnych oraz zrezygnować z kąpieli w wannie, basenie czy w morzu. Szczególne znaczenie ma zachowanie odpowiedniej higieny osobistej.

Kontrola po zabiegu ma miejsce najczęściej po dwóch miesiącach od zabiegu.

Lasery, a szczególnie laser CO2 ma coraz szersze zastosowanie w ginekologii. Dzięki zastosowaniu lasera ablacyjnego można niemal bezboleśnie usuwać torbiele, z dużą większą skutecznością, niż w przypadku zamrażania. Zabieg zajmuje zaledwie kilka minut i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.

Najpopularniejszą metodą pozbywania się torbieli Nabotha jest elektrokoagulacja, która niszczy zmiany wykorzystując przepływ prądu o najmniejszym skutecznym napięciu.

Odczucia z zabiegu nie należą do najprzyjemniejszych. Podczas zabiegu stosuje się jedynie znieczulenie miejscowe, na szyjkę macicy.

Gojenie po elektrokoagulacji jest raczej długotrwałe i towarzyszy mu zazwyczaj duża ilość upławów o nieprzyjemnej woni.

Zalecenia po zabiegach laserem oraz elektrokoagulacji są takie same, jak po zabiegu zamrażania. Jednak żadna metoda nie daje gwarancji, że torbiele nie powrócą.

Torbiele Nabotha nie dają żadnych objawów, nie bolą, ani nie wywołują krwawień. Dlatego w przypadku wystąpienia powyższych objawów, trzeba skonsultować się z lekarzem ginekologiem, ponieważ mogą one być przyczyną innych, bardziej poważnych schorzeń.

MACICA I TORBIELE

Wypowiedzi na forum o:

Witam! Proszę o informacje,doswiadczenia i finały-6,7tc i torbiel w macicy /5x6cm/ Lekkie plamienia,wieczorami ból podbrzusza. Czy to jest niebezpieczne dla dziecka?Co z tym się robi? Proszę o szybką pomoc, rade i odpowiedzi bo strasznie się denerwuję. Dziękuję bardzo. pata3:-)

Leia também:  Chirurgiczne i hormonalne leczenie endometriozy

Lekarz wykrył u mnie małą torbiel macicy, ale powiedział, że na razie jest tylko do obserwacji. Czego mogę się spodziewać – czy powiększy się, czy to rak, czy może zniknie? Jakie są szanse na całkowite wyleczenie? Czy teraz mogę współżyć i czy będę mogła później?

Witam! Moja siostra jest 6,7tc ,trochę plamiła i wieczorami pobolewał ją brzuch. Dziś była u gina i okazało się na usg ,że prócz dzidzi jest duzy / 5x6cm / torbiel w macicy. Szok,strach i niewiedza. Co to jest? Czy zagraża to dzidzi? Jutro idzie do szpitala na obserwacje. Proszę denerwujemy

Witam mam takie pytanie narzeczona mojego brata była dwa tyg temu u gina i on powiedział jej że ma ciążę pozamaciczna czterotygodniową i torbiel na macicy. I dał jej skierowanie do szpitala. Ja zabrałam ja na madalińskiego i tam na izbie przyjęć pani doktor zrobiła jej domaciczne usg i

niejedna 19-tka chciałaby takie mieć i po co przyszłam. Ech ale jak zrobił mi usg to się podłamał i powiedział, że już wie…po co. Zrobiła mi się torbiel na lewym jajniku 6,5 x 5,5cm…mało tego mam wodniaka w jajowodzie. Pan doktor zalecił mi lek antykoncpecyjny o nazwie Diana, który ma spowodować szok

Co może oznaczać taki opis badania kt jamy brzusznej? Torbielowata zmiana na pograniczu szyjki i trzonu macicy 28mm, pogrubiała szyjka macicy, torbielowate zmiany do 15mm w obrębie jajników. Do ginekologa jestem już zapisana ale chciałabym na co się nastawić;)

W opisie USG TV mam napisane m.in. 'Szyjka macicy z torbielami Nabotha, zarys kanału prawidłowy.' Ostatnie USG miałam robione rok temu i nic takiego nie ma tam napisane, więc te torbiele pojawiły się w ciągu ostatniego roku – ale jak, bo nic o tym abym miała nadżerkę nie wiem i nie widziałam

denerwować, a torbiel do obserwacji. Pierwsze 2 dni były straszne, teraz myślę tylko o dziecku i jestem pełna optymizmu, zwłaszcza że nic mi się nie dzieje, nic co by mnie niepokoiło, chociaż to pierwsza ciąża i tak naprawdę reaguję na wszystko “znaki”. Piszcie jeśli miałyście torbiel w macicy. Większość

witam Bylam 2 tyg u ginekologa i miałam juz tą gulkę powiedział ze wszytsko ok.Mialam usg i badanie ginekologiczne.Co to moze byc?jest to malutkie 1-2mm.Może kazdy ma takie wybrzuszenie na szyjce macicy? wydaje mi się że juz kiedys to miałam a potem sie wchłonęlo.Czekam na odpowiedzi

Witam,niedawno gin wykryl u mnie miesniaka wielkosci pomaranczy na macicy,i torbiela na lewym jajniku .Byl szok.Badania morfologi, moczu i markrel ok.Gin zaproponowal mi operacje , usuniecia calej macicy bo mam 46 lat i jest juz mi ona niepotrzebna,albo obserwowanie i branie hormonow. Nie

Torbiele, mięśniaki i inne zmiany łagodne

Marsz na badania!

Czy to dobry moment na podkreślenie, jak ważne są badania profilaktyczne? 😉 Myślę, że tak – każda kobieta powinna przynajmniej raz w roku udać się do ginekologa na wizytę kontrolną i wykonać USG oraz cytologię. Z podobną częstotliwością, niezależnie od płci, należy wykonywać także podstawową morfologię. Wiem, różnie bywa z czasem i możliwościami – ale czy realnie istnieje coś cenniejszego niż zdrowie?

Czym są mięśniaki macicy?

Mięśniaki macicy to najczęściej występujące nowotwory łagodne dróg rodnych, powstające z mięśniówki macicy (a dokładniej mówiąc, z jej tkanki mięśniowej gładkiej). Przyczyną powstawania mięśniaków są wahania poziomów hormonów płciowych.

Guzy przyjmują kulistą, regularną formę i nie skutkują przerzutami ani naciekami na pozostałe tkanki.

Jeszcze do niedawna tworzenie się mięśniaków łączone było wyłącznie z poziomem estradiolu w organizmie, jednak obecnie coraz większą rolę przypisuje się szlakom związanym z progesteronem.

W każdym razie ich powstawanie i wzrastanie uzależnione jest od hormonów, dlatego w okresie pomenopauzalnym, kiedy jajniki się wyciszają i kończą produkcję estradiolu i progesteronu, często obserwujemy zmiany inwolucyjne mięśniaków, czyli po prostu ich zmniejszanie się lub zanikanie.

Mięśniaki macicy – rodzaje

Mięśniaki macicy w zależności od umiejscowienia dzielą się na:

  • Podśluzówkowe – mające kontakt z endometrium. Ich rozmiary mogą wahać się od kilku do kilkunastu centymetrów. Najczęściej towarzyszące im symptomy to obfite miesiączki i zaburzenia krwawienia międzymiesiączkowego. Osoby, u których stwierdzono mięśniaki macicy, mogą mieć problemy z zajściem w ciążę przez utrudnioną implantację zarodka.
  • Śródścienne – wychodzące ze ścian macicy. Są to najczęściej występujące mięśniaki w drogach rodnych. Mogą powodować częste oddawanie moczu czy zaparcia.
  • Podsurowicówkowe – powstające bardziej „od zewnątrz” macicy, zaraz pod jej błoną surowicówkową. Zazwyczaj nie dają żadnych objawów, a u osób w ciąży nie generują żadnych dodatkowych dolegliwości czy patologii w jej przebiegu. Gdy mięśniak osiąga większe rozmiary i naciska na zakończenia nerwowe, może powodować bóle pleców, zwiększenie obwodu brzucha oraz – podobnie jak przy mięśniakach śródściennych – zaparcia i częstsze oddawanie moczu.

Dokładna klasyfikacja mięśniaków utworzona przez FIGO (Międzynarodową Federację Ginekologów i Położników) dostępna jest w artykule polecanym poniżej 🙂

Leczenie – kiedy mięśniaki są niebezpieczne?

Nie wszystkie tego typu guzy wymagają leczenia – czasami wystarczy obserwacja i badania kontrolne. Wszystko zależy od rodzaju zmiany, jej tempa wzrostu oraz towarzyszących objawów.

Leczenie operacyjne

W leczeniu operacyjnym możliwe jest leczenie radykalne, czyli całkowite wycięcie macicy (histerektomia), amputacja trzonu macicy (subtotalne wycięcie macicy) lub ewentualnie leczenie oszczędzające płodność, czyli wyłuszczenie mięśniaków (miomektomia).

Subtotalne wycięcie macicy polega na wycięciu trzonu, w którym zazwyczaj tworzą się mięśniaki.

Usuwane są wtedy również jajowody (jako prewencja raka jajnika, który często rozwija się z ich strzępków), które bez trzonu nie są nam do niczego potrzebne, bo tracą swoją podstawową funkcję, czyli transport zapłodnionej komórki jajowej do macicy.

W trakcie operacji pozostawiana jest szyjka macicy – oczywiście pod warunkiem, że nie ma w niej mięśniaków. Po amputacji musimy pamiętać o tym, że niezbędne są nie tylko dalsze wizyty kontrolne u ginekologa, ale też kontynuacja regularnych badań cytologicznych.

Histerektomia jest zabiegiem bardziej radykalnym. W jej trakcie wycina się całą macicę (trzon i szyjkę) oraz – podobnie jak w poprzednim przypadku – jajowody. Po histerektomii wciąż należy regularnie uczęszczać na wizyty lekarskie, ale w tym przypadku polegają one głównie na ogólnej ocenie pochwy w badaniu z wziernikiem i miednicy mniejszej w USG transwaginalnym.

Miomektomia

Rozwiązaniem dla osób planujących ciążę lub mających inne powody, dla których chcą oszczędzić swoją macicę, jest miomektomia, czyli wyłuszczenie mięśniaków. Loże po mięśniakach są zszywane, a powstała wskutek tego rana samoistnie się goi.

Cały narząd pozostaje niezmieniony – usunięcie dotyczy wyłącznie mięśniaka, a my – po odczekaniu odpowiedniego czasu od operacji – możemy starać się zajść ciążę.

Za minimalny okres przyjmuje się 3 miesiące, oczywiście w zależności od wielkości mięśniaka, jego umiejscowienia i ewentualnych komplikacji podczas operacji. Każdy zabieg jest bowiem inny i każda pacjentka wymaga indywidualnego podejścia.

To, po jakim czasie możemy rozpocząć starania o dziecko, powinnyśmy skonsultować z lekarzem, który przeprowadzał operację.

Tak jak w przypadku większości zabiegów tego typu, mamy do wyboru: laparotomię, minilaparotomię oraz laparoskopię (różniące się poziomem ingerencji w powłoki brzuszne). Decyzję, który z zabiegów jest odpowiedni i najlepszy, podejmuje oczywiście lekarz specjalista. Zazwyczaj staramy się rozpocząć od zabiegu najmniej inwazyjnego, czyli laparoskopii, ale niestety nie zawsze jest ona możliwa.

Embolizacja

Embolizacja mięśniaków jest opcją dla tych osób, które nie są przekonane do leczenia operacyjnego. Polega na zamknięciu naczyń doprowadzających krew do mięśniaka.

Nie jest zabiegiem operacyjnym, więc nie wymaga znieczulenia ogólnego, a hospitalizacja trwa podobnie, jak po laparoskopii (około 2 dni). Na czym polega embolizacja? Lekarz dochodzi cewnikiem (w znieczuleniu miejscowym) przez tętnicę udową do naczyń, które chce „zamknąć”, i podaje do nich preparat embolizacyjny.

Mięśniak ma więc odciętą drogę odżywiania i z czasem (efekty zabiegu zazwyczaj pojawiają się po około 3 miesiącach) „usycha”.

Termoablacja

Kolejna z metod – termoablacja mięśniaków – przeprowadzana jest przy pomocy urządzenia HIFU (high-intensity focused ultrasound). Jako jej mocne strony podaje się bezinwazyjność i skuteczność.

Pacjentka opuszcza klinikę tego samego dnia, a objawy mięśniaków ustępują w ciągu 6 miesięcy.

Leia também:  Leczenie jodem w chorobach tarczycy

Ta metoda leczenia jest w naszym kraju wciąż na etapie badań klinicznych i nie jest powszechnie dostępna, ale zainteresowane bez problemu znajdą w internecie miejsce, które się w niej specjalizuje 🙂

Farmakoterapia

Leczenie farmakologiczne (antykoncepcję hormonalną) stosuje się przede wszystkim w celu złagodzenia objawów u pacjentek z istniejącymi przeciwwskazaniami do leczenia operacyjnego.

Torbiele szyjki macicy

Zapraszam Was do przeczytania mojego poprzedniego artykułu dotyczącego schorzeń, leczenia i profilaktyki chorób szyjki macicy.

Jedną z nich są torbiele Nabotha, które mogą przyjmować postać niewielkich pęcherzyków. Wypełnia je treść ropna (w przypadku zakażenia) lub śluz. Torbiele powstają wskutek zatkania produkujących śluz gruczołów szyjki macicy przez narastający w nich nabłonek. Ich obecność w organizmie dotyczy zwykle osób w wieku rozrodczym, rzadziej młodszych.

Jest kilka metod usuwania torbieli Nabotha – jeżeli lekarz zdecyduje o takiej konieczności (dotyczy to torbieli objawowych), nakłuwa się je i usuwa ich płynną zawartość, a następnie albo zamraża pozostałości ciekłym azotem, albo usuwa je laserowo. Zazwyczaj jednak pękają one samoistnie.

Łagodne zmiany w obrębie jajników

Kolejne z niezłośliwych zmian mogących rozwinąć się w obrębie narządów rozrodczych to te rozwijające się na jajnikach, czyli cały przekrój ich zmian torbielowatych i guzów.

Torbiel jajnika

Torbiele jajnika to cysty, które tworzą się zwykle w wyniku zaburzeń hormonalnych u osób w wieku rozrodczym. Występują pojedynczo lub w formie mnogiej. W tym drugim przypadku, szczególnie jeśli pojawiają się na obu jajnikach, mogą realnie wpłynąć na możliwość zajścia w ciążę i być przyczyną niepłodności.

Cysta na jajniku – rodzaje

Torbiele jajnika często wykrywane są podczas rutynowego USG, ponieważ mogą nie dawać żadnych objawów. W przypadku niewchłoniętych i objawowych zmian niezbędna jest dalsza diagnostyka (markery nowotworowe, określenie poziomów hormonów), a przede wszystkim stwierdzenie rodzaju samej torbieli w celu ustalenia dalszego postępowania.

Torbiele jajnika dzielimy na:

  • Czynnościowe, a wśród nich:

– Torbiel pęcherzykowa. Występuje wtedy, kiedy uparty pęcherzyk Graafa, w którym dojrzewała komórka jajowa, nie pękł w czasie owulacji i wciąż rośnie, i rośnie. W końcu albo wchłania się samoistnie, albo musimy usunąć powstałą torbiel surowiczą laparoskopowo. Jeżeli po pęknięciu pęcherzyka dostanie się do niego krew, wówczas może powstać torbiel krwotoczna.

– Torbiel ciałka żółtego.W trakcie cyklu miesiączkowego pęka pęcherzyk Graafa, który następnie przekształca się w ciałko żółte, a to zanika, jeśli nie dojdzie do zapłodnienia (więcej o całym tym procesie możecie przeczytać tutaj). Czasami jednak do tego nie dochodzi i w miejscu ciałka żółtego powstaje torbiel.

  • Nieczynnościowe torbiele jajnika:

– Endometrialne. Występują przy endometriozie, o której pisałam tutaj. W przebiegu choroby tkanki błony śluzowej macicy mogą „wszczepić się” w jajnik i wytworzyć wypełnione ciemnobrunatną krwią cysty (przez swój kolor zwane czekoladowymi).

Słówko o endometriozie – jest niesamowitą chorobą, której zakamarki wciąż odkrywamy w nowych badaniach klinicznych. Moja bliska koleżanka pisała doktorat o tematyce endometriozy, wspólnie zaś robiłyśmy staż w centrum zajmującym się leczeniem tej choroby w Niemczech.

Powiem Wam zupełnie szczerze, że zebrane przeze mnie doświadczenia na jej temat doprowadziły mnie do stwierdzenia, że niewiele jest takich chorób, które przy swoim łagodnym charakterze mają tak szerokie możliwości rozprzestrzeniania się i nawracania, a dodatkowo dają pacjentkom takie dolegliwości i objawy, jak endometrioza.

– Dermoidalne (skórzaste), zwane inaczej potworniakami.

Torbiel dermoidalna wypełniona jest wytworami ektodermy, czyli listka zarodkowego, z którego powstają między innymi komórki naskórka i wytwory skóry, czyli włosy, paznokcie, zęby czy łój.

Cysty charakteryzują się tym, że są bardziej stałe w swojej budowie i niestety mają większe prawdopodobieństwo bycia zmianą złośliwą, dlatego wymagają szybkiej interwencji chirurgicznej.

Torbiel na jajniku a ciąża

U osoby, u której stwierdzono zmianę pęcherzykową jajnika, pęcherzyk Graafa nie pęka – komórka jajowa nie może się uwolnić, więc zapłodnienie nie jest możliwe. Te oraz inne torbiele czynnościowe jajnika zazwyczaj wymagają jedynie obserwacji i samoistnie wchłaniają się przy następnym cyklu. Jeśli do tego nie dojdzie, stosuje się terapię antykoncepcją hormonalną.

Utrudnienie do zajścia w ciążę stanowią też wspomniane wcześniej torbiele endometrialne (czekoladowe). Mogą one upośledzać pracę jajników, rozregulować cykl i zaburzyć owulację, a także powodować niewydolność ciałka żółtego – stąd konieczność leczenia operacyjnego (laparoskopowego).

Pojawienie się licznych torbieli czynnościowych może być symptomem zespołu policystycznych jajników (PCOS), najczęściej spotykanego zaburzenia hormonalnego w wieku produkcyjnym.

Zajście w ciążę u osoby zmagającej się z zespołem policystycznych jajników utrudniają zaburzenia (lub brak) owulacji.

Ten stan wywołany jest przez nieprawidłowe stężenia hormonów, które uniemożliwiają rozwój komórki jajowej wewnątrz jajnika.

Czy torbiel na jajniku w ciąży jest groźna?

Jeżeli torbiel jajnika wypełniona jest płynem i ma dość cienkie, elastyczne ścianki, prawdopodobnie sama się wchłonie i nie ma powodu do większych zmartwień. Kluczowe są regularne badania i obserwacja wymiarów zmiany. 

Możliwości leczenia torbieli u osób w ciąży są ograniczone. Interwencje chirurgiczne niosą ze sobą ryzyko poronienia, niestety podobnie jak pozostawienie cysty. Wszelkie objawy i zaburzenia są więc wskazaniem do leczenia operacyjnego, które optymalnie powinno wykonywać się w drugim trymestrze ciąży.

Leczenie torbieli jajnika

Czyli kiedy wystarczą leki, a kiedy niezbędna jest operacja?

Leczenie torbieli jajnika zazwyczaj zostaje wdrożone przy dolegliwościach bólowych pacjentki, jeśli odczuwa ona nieprzyjemne parcie na pęcherz, a także kiedy planuje ciążę.

To, czego boimy się najbardziej, to „skręcenie się” cysty – jak tylko poczujesz silny ból brzucha, nie zastanawiaj się i zgłoś się w miarę możliwości do swojego lekarza lub bezpośrednio do szpitala.

Torbiel jajnika może odpowiadać za występowanie nieprawidłowych krwawień oraz rozregulować pracę samego jajnika, a co za tym idzie – nasz cykl menstruacyjny.

W zależności od objawów i przebiegu pierwszą drogą postępowania przy torbieli jajnika jest obserwacja lekarska, drugą – leczenie farmakologiczne, a trzecią – operacja.

  • Obserwacja to nic innego jak zgłaszanie się na badanie USG tak często, jak zaleci Ci lekarz. Nierzadko torbiele nie dają żadnych objawów, a następnie cofają się samoistnie. Po ustaleniu charakteru zmiany lekarz może uznać, że leczenie nie jest konieczne.
  • W przypadku torbieli na jajnikach farmakoterapia jest możliwa przy zmianach czynnościowych, o których wcześniej wspomniałam. Polega na przyjmowaniu antykoncepcji w celu uregulowania gospodarki hormonalnej organizmu.
  • Leczenie operacyjne torbieli jajnika, podobnie jak przy mięśniakach, może polegać na laparoskopii (najczęściej), minilaparotomii lub laparotomii. W moim ośrodku wykonujemy głównie leczenie oszczędzające – czyli laparoskopowe wyłuszczenie zmiany, oczywiście po wykluczeniu w kwalifikacji do zabiegu, że zmiana może mieć charakter nowotworowy. W tym celu należy podczas badania określić ewentualną obecność markera CA 125 we krwi.

W niektórych przypadkach zmiana ma zbyt duże rozmiary, jest nietypowo umiejscowiona (względy techniczne) lub po prostu podejrzana. Wówczas należy wykonać laparotomię.

Czy jest możliwe usunięcie guza w laparoskopii z zachowaniem aseptyki onkologicznej? Oczywiście, o ile ośrodek dysponuje specjalnymi workami do usuwania zmian.

Ale to też temat rzeka, wywołujący częste spory pomiędzy samymi lekarzami.

Inne łagodne guzy jajnika

Inne zmiany nowotworowe, które wykazują charakter łagodny i mogą wystąpić w obrębie jajników, to różnego rodzaju guzy lite i lito-torbielowate. Należą do nich między innymi:

  • włókniaki, ziarniszczaki, otoczkowiaki (powstające z komórek sznurów płciowych i zrębu jajnika),
  • guzy Brennera (łagodne nowotwory z nabłonka błony śluzowej jajnika).

Diagnostyka oraz leczenie zależne są od wielkości, rodzaju i objawów danej zmiany. Postępowanie przebiega podobnie jak przy torbieli jajnika.

Słowo o jajowodach…

…bo często traktowane są po macoszemu 😉 Zmiany, które najczęściej w nich spotykamy, to torbiele okołojajowodowe, przeważnie występujące w formie wodniaków (czyli po prostu torbieli, w których zbiera się surowicza treść).

W większości przypadków wchłaniają się one same – zalecana jest więc ich obserwacja oraz regularne badania kontrolne. Leczenie wodniaków nie wymaga ich całkowitego wycięcia, wystarczy samo usunięcie z nich płynu. Niestety – jajowód to najczęstsze miejsce zagnieżdżania się ciąży pozamacicznej.

Tutaj opcji leczenia również jest kilka, ale to już temat na oddzielny artykuł 😉

Mam wielką nadzieję, że ten tekst okaże się dla Was pomocny, a przede wszystkim – zachęci do skontrolowania ewentualnych obaw czy wątpliwości. Nic nie zastąpi wizyty u lekarza, dlatego – jeśli zauważasz jakieś objawy bądź towarzyszy Ci niepokojący ból – zapraszam do gabinetu! 🙂

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*