Tarczyca i hormony tarczycy

Nadczynność tarczycy jest zaburzeniem, w którym tarczyca produkuje za dużo hormonów w stosunku do potrzeb organizmu. Tarczyca jest małym narządem położonym u podstawy szyi.

Odpowiada za wytwarzanie i uwalnianie dwóch hormonów: trijodotyroniny (T3) oraz tyroksyny (T4) regulujących funkcję większości tkanek organizmu, wpływających na metabolizm naszego organizmu oraz termogenezę (produkcję ciepła).

Czynność tarczycy jest kontrolowana przez przysadkę mózgową, która uwalnia hormon tyreotropowy (TSH) pobudzający tarczycę do produkcji hormonów: T3 i T4.

Czynność tarczycy i przysadki pozostają w ścisłej zależności (określanej jako ujemne sprzężenie zwrotne), polegającej na tym, że podwyższone stężenie hormonów tarczycy powoduje zmniejszenie uwalniania TSH przez przysadkę, a niedobór tych hormonów – zwiększa produkcję TSH, co z kolei pobudza tarczycę do większej produkcji T3 i T4.

Do najczęstszych przyczyn nadczynności tarczycy w Polsce zalicza się:

  • chorobę Gravesa i Basedowa (choroba o podłożu autoimmunologicznym, w której własne przeciwciała pobudzają tarczycę do produkcji hormonów)
  • guzki tarczycy (wole guzkowe nadczynne [toksyczne], guz autonomiczny tarczycy;).

Wśród rzadszych przyczyn nadczynności tarczycy można wymienić: podostre zapalenie tarczycy (choroba związana z przebytą wcześniej infekcją wirusową) oraz poporodowe zapalenie tarczycy.

Jak często występuje nadczynność tarczycy?

Nadczynność tarczycy jest jedną z najczęstszych chorób endokrynologicznych; dotyczy ok. 1–2% dorosłych w Polsce. Chorują głównie kobiety w wieku 20–40 lat, natomiast rzadko zdarza się u dzieci.

Jak się objawia nadczynność tarczycy?

Tarczyca i hormony tarczycyKomórka tarczycy nie produkuje i nie wydziela hormonów, jeżeli nie jest pobudzona przez TSH Tarczyca i hormony tarczycyPod wpływem TSH uaktywnia się zarówno wydzielanie hormonów, jak i procesy wzrostowe Tarczyca i hormony tarczycyPrzeciwciało przeciw receptorowi TSH uaktywnia syntezę i wydzielanie hormonów tarczycy, w części przypadków uaktywnia także inne procesy wewnątrzkomórkowe zależne od TSH, w tym wzrostowe. Niektóre przeciwciała łączą się z receptorem, ale nie uaktywniają go, blokują natomiast TSH – wtedy wywołują niedoczynność tarczycyTarczyca i hormony tarczycyMutacje aktywujące receptor TSH prowadzą do powstania białka receptorowego, które stale przekazuje sygnał. Wówczas tarczyca wydziela hormony tarczycy nawet bez TSH (autonomicznie)

G – białko G, AC – cyklaza adenylowa

Główne objawy sugerujące nadczynność tarczycy to:

  • uczucie gorąca
  • wzmożona potliwość
  • nerwowość, niepokój, rozdrażnienie
  • drżenie rąk
  • chudnięcie, pomimo zwiększonego apetytu
  • częstsze oddawanie stolca/biegunka
  • przyśpieszenie czynności serca, uczucie kołatania serca
  • osłabienie siły mięśniowej
  • wypadanie włosów
  • objawy oczne – wytrzeszcz, podwójne widzenie, obrzęk i zaczerwienienie powiek lub spojówek (typowe dla choroby Gravesa i Basedowa)
  • zaburzenia miesiączkowania, niepłodność.

Zakres objawów może być różny u poszczególnych chorych. U osób starszych objawy nadczynności tarczycy mogą być słabiej wyrażone. Mogą dominować osłabienie oraz problemy ze strony układu krążenia – zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków), objawy niewydolności serca.

Co zrobić w razie wystąpienia objawów?

Osoba, która stwierdzi u siebie objawy sugerujące występowanie nadczynności tarczycy powinna zgłosić się do lekarza rodzinnego, który po badaniu lekarskim (po zebraniu wywiadu i po badaniu) zdecyduje o konieczności oznaczenia stężenia TSH w surowicy. Badanie wykonuje się z próbki krwi, która nie musi być pobrana na czczo. W przypadku bardzo ciężkiej nadczynności tarczycy niezbędne jest skierowanie pacjenta w trybie pilnym do szpitala.

Jak lekarz ustala diagnozę?

W celu potwierdzenia nadczynności tarczycy konieczne jest wykonanie badań hormonalnych. Wstępne badanie oceniające czynność tarczycy (stężenie TSH we krwi) może zlecić lekarz rodzinny.

Jeżeli uzyskany wynik będzie nieprawidłowy, konieczny jest pomiar stężenia wolnych hormonów tarczycy (FT4 i/lub FT3).

Nadczynność tarczycy rozpoznaje się jeżeli obniżonemu stężeniu TSH towarzyszy podwyższone stężenie FT4 i/lub FT3 w surowicy.

W przypadku rozpoznania nadczynności tarczycy lekarz będzie się starał ustalić jej przyczynę, co ma istotne znaczenie przy podejmowaniu decyzji o sposobie leczenia. W tym celu pomocne są następujące badania:

  • USG tarczycy: w przypadku wola guzkowego można stwierdzić obecność zmian ogniskowych w tarczycy; natomiast w przypadku choroby Gravesa i Basedowa obniżoną echogeniczność
  • przeciwciała przeciwtarczycowe w surowicy, a zwłaszcza przeciwciała przeciwko receptorowi TSH (anty-TSHR): podwyższone stężenie anty-TSHR jest charakterystyczne dla choroby Gravesa i Basedowa
  • biopsję aspiracyjną cienkoigłową (BACC) tarczycy – wykonywaną w  przypadku stwierdzenia zmian ogniskowych tarczycy (patrz guzki tarczycy)
  • scyntygrafię tarczycy wykonywaną w wybranych sytuacjach.

Jakie są sposoby leczenia?

Istnieje wiele sposobów leczenia nadczynności tarczycy. Nie ma jednej, najlepszej terapii, ponieważ każda metoda posiada zalety i wady, które można omówić z lekarzem prowadzącym.

Ponadto leczenie nadczynności tarczycy zależy od jej przyczyny, stopnia nasilenia, wieku pacjenta, współistniejących chorób. Stąd najlepszą metodę leczenia ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta.

Najczęściej rozpoczyna się od stosowania leków zmniejszających produkcję hormonów tarczycy, zwykle także wówczas, gdy planuje się leczenie inną metodą (operacyjną lub jodem promieniotwórczym 131I).

Nadczynności tarczycy nie należy lekceważyć, nieleczona może prowadzić do niebezpiecznych powikłań, np. zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, osteoporozy lub przełomu tarczycowego (z niebezpiecznym dla życia wzrostem stężeń T3 i T4).

U kobiet ciężarnych nadczynność tarczycy jest niekorzystna zarówno dla matki, jak i płodu (zobacz: Nadczynność tarczycy w ciąży).

Leczenie nadczynności tarczycy wymaga przestrzegania zaleceń lekarskich, regularnego przyjmowania leków i regularnych kontrolnych wizyt lekarskich.

W leczeniu nadczynności tarczycy stosuje się:

  • leczenie farmakologiczne za pomocą leków przeciwtarczycowych (tyreostatyków). Do leków przeciwtarczycowych należą: tiamazol i propylotiouracyl. Tyreostatyki hamują produkcję hormonów w tarczycy i ich działanie ujawnia się po ok. 2–4 tygodniach stosowania. Każdorazowo lekarz indywidualnie ustala dawkę wyjściową leku. Często stosuje się również leczenie uzupełniające ß-blokerami, np. propranololem, które same nie obniżają stężenia hormonów tarczycy, ale pomagają opanować niektóre objawy, jak drżenie rąk, czy uczucie szybkiego bicia serca. W trakcie prowadzonego leczenia lekarz kontroluje skuteczność terapii poprzez ocenę kliniczną (wywiad i badanie chorego) oraz oznaczanie stężenia hormonów tarczycy, i odpowiednio dostosowuje dawkę leku. W trakcie leczenia tyreostatykami mogą wystąpić działania niepożądane.W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek niepokojącego objawu mogącego mieć związek z rozpoczęciem leczenia pacjent powinien jak najszybciej zgłosić to lekarzowi. Przy lżejszych powikłaniach (np. świąd skóry, bóle stawów) wystarczy zmiana leku lub jego dawki. W niektórych, bardzo rzadkich przypadkach może dojść do konieczności zaprzestania leczenia tyreostatykiem.Szczególnie niebezpiecznym, ale na szczęście niezmiernie rzadkim powikłaniem może być agranulocytoza, czyli istotne zmniejszenie ilości neutrofilów (rodzaju krwinek białych) w surowicy z powodu odwracalnego toksycznego uszkodzenia szpiku, które ustępuje po odstawieniu leku, jednak wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. Jest to bardzo niebezpieczny stan, ponieważ odporność organizmu na zakażenia jest wtedy bardzo upośledzona. Dlatego właśnie w razie wystąpienia gorączki, osłabienia, bólu gardła chory powinien natychmiast przestać przyjmować lek i pilnie zgłosić się do poradni lub szpitala w celu kontroli morfologii z rozmazem. Jeśli liczba neutrofilów nie jest zmniejszona, należy niezwłocznie podjąć wcześniejsze leczenie. Jeśli potwierdzi się agranulocytoza, to nie można już nigdy w przyszłości stosować tej grupy leków.
  • leczenie jodem promieniotwórczym (131I). Doustne, jednorazowe podanie jodu promieniotwórczego ma na celu powolne, nieodwracalne uszkodzenie komórek tarczycy, które aktywnie wychwytują jod z krwi. Efekt działania jodu promieniotwórczego rozwija się w ciągu kilku miesięcy po terapii. Rozwój trwałej niedoczynności tarczycy (wymagającej leczenia tabletkami z tyroksyną) nie można traktować jako powikłanie, ale efekt skutecznego leczenia. Tej formy terapii nie wolno zastosować u kobiet w ciąży i w trakcie karmienia piersią. Dodatkowo przez okres około tygodnia osoba leczona nie powinna kontaktować się z małymi dziećmi i kobietami w ciąży. Wreszcie, przez okres co najmniej 6 miesięcy po terapii, kobiety nie powinny planować ciąży.
  • leczenie operacyjne (strumektomia, tyreoidektomia). Ta forma terapii jest bezwzględnie wskazana w przypadku podejrzenia lub rozpoznania raka tarczycy, w tym również współistniejącego z nadczynnością (patrz: Guzki tarczycy). Ponadto leczenie operacyjne jest rozważane u chorych z dużym wolem uciskającym tchawicę. Po operacji usunięcia tarczycy występuje niedoczynność tarczycy, która wymaga stałego leczenia preparatami tyroksyny. Niestety podczas operacji należy liczyć się z możliwością wystąpienia powikłań, które należy omówić z konsultującym chirurgiem. Do ciężkich pooperacyjnych powikłań należą: niedowład/porażenie jednej lub obu strun głosowych w wyniku okołooperacyjnego uszkodzenia nerwów krtaniowych wstecznych oraz przejściowa lub trwała niedoczynność przytarczyc.
Leia também:  Como calcular a variação percentual: 6 passos

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Możliwość całkowitego wyleczenia (chory nie wymaga żadnych leków związanych z tarczycą) zależy głównie od przyczyny nadczynności tarczycy. Po leczeniu jodem promieniotwórczym lub po operacji usunięcia tarczycy często występuje niedoczynność tarczycy, która wymaga stałego leczenia preparatami tyroksyny do końca życia (patrz: Niedoczynność tarczycy).

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Po zakończeniu leczenia nadczynności tarczycy, chory wymaga dalszej stałej opieki lekarskiej. Wskazana jest okresowa kontrola hormonalna (stężenie TSH w surowicy) oraz ultrasonograficzna (USG tarczycy).

W pewnych przypadkach istnieje bowiem możliwość nawrotu nadczynności tarczycy, nawrotu wola guzkowego lub rozwoju niedoczynności tarczycy po zastosowanym leczeniu, nawet wiele miesięcy od jego zakończenia.

Jeżeli pacjent po zakończonej terapii wymaga leczenia doustnymi preparatami hormonów tarczycy z powodu niedoczynności tarczycy, to konieczne jest ich regularne przyjmowanie i okresowa kontrola skuteczności tego leczenia.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

W ramach prozdrowotnego trybu życia należy dbać o przyjmowanie odpowiedniej ilości jodu w diecie. W Polsce wprowadzono obowiązek jodowania soli kuchennej, co spowodowało, że większość ludzi przyjmuje odpowiednią ilości jodu.

Ponadto, zgodnie z programami profilaktycznymi, obok obligatoryjnego jodowania soli kuchennej, zaleca się spożywanie pokarmów bogatych w jod (m.in. ryby morskie) oraz przyjmowanie przez kobiety ciężarne i karmiące piersią jodu w formie preparatów doustnych.

Odpowiednia podaż jodu zmniejsza ryzyko rozwoju wola miąższowego i guzków tarczycy, a co za tym idzie również nadczynności tarczycy w przebiegu guzków tarczycy.

Drugim ważnym czynnikiem, który można modyfikować jest zaprzestanie palenia papierosów. Istnieje bowiem związek pomiędzy paleniem papierosów a rozwojem guzków tarczycy oraz rozwojem i przebiegiem nadczynności tarczycy.

Autoimmunologiczne choroby tarczycy (np. choroba Gravesa i Basedowa, choroba Hashimoto) są chorobami uwarunkowanymi genetycznie. Nie mamy wpływu na predyspozycję genetyczną osób obciążonych. Osoby, u których w rodzinie występują autoimmunologiczne choroby tarczycy powinny o tym fakcie informować lekarzy, aby unikać niektórych leków, które mogą wpłynąć na rozwój choroby.

źródło:https://www.mp.pl/nadczynnosc-tarczycy

Tarczyca – dlaczego jest tak ważna dla naszego organizmu?

Tarczyca jest niewielkim, nieparzystym gruczołem dokrewnym, umiejscowionym pod krtanią z przodu szyi, w jej dolnej części.

Zbudowana jest z dwóch płatów, które połączone są wąską cieśnią. Zdarzają się przypadki, gdy w tarczycy występuje jeszcze trzeci płat.

Sama tarczyca waży niewiele, około 30 g, jednak może się powiększać w zależności od momentu cyklu, a także stanu zdrowia.

ZOBACZ TEŻ: Jakie są symptomy nietolerancji laktozy?

Rola tarczycy w organizmie

Rolą tarczycy w organizmie jest wydzielanie hormonów – trójjodotyroniny (T3) oraz tyroksyny (T4). Niektórzy błędnie sądzą, że tarczyca wydziela także tyreotropinę (TSH).

Choć TSH ma bezpośredni związek z funkcjonowaniem tarczycy, za jego wydzielanie odpowiedzialna jest przysadka mózgowa. Jaka jest zatem funkcja TSH? Stymuluje komórki tarczycy do produkcji i wydzielania T3 i T4. Tarczyca działa prawidłowo, gdy ma zapewniony odpowiedni poziom jodu oraz TSH.

Stan prawidłowej pracy tarczycy nazywany jest eutyreozą.

Produkowane przez tarczycę hormony regulują wiele procesów w organizmie. Tyroksyna bierze udział w różnych przemianach metabolicznych.

Ma także wpływ na prawidłową pracę gruczołów płciowych oraz układu sercowo-naczyniowego. Jej najważniejszym zadaniem jest branie udziału w przemianie trójjodotyroniny.

Ta zaś ma ogromny wpływ na pracę układu nerwowego oraz rozwój organizmu i procesy wzrostu.

Tarczyca i poziom hormonów

Regularne badania profilaktyczne pozwalają zawczasu zdiagnozować różne problemy zdrowotne. Z tego względu warto co jakiś czas wykonywać badania tarczycy. Podstawowym jest oznaczenie poziomu TSH.

Wyniki poniżej lub powyżej normy są wskazaniem do dalszej diagnostyki, np. oceny stężenia wolnych hormonów tarczycy (FT3 i FT4).

Jeżeli zdecydujemy się na wykonanie badań laboratoryjnych, warto poznać normy dla poszczególnych hormonów.

Normy TSH dla kobiet w ciąży

  • I trymestr:od 0,1 do 2,5 mIU/l
  • II trymestr:od 0,1 do 3,0 mIU/l
  • III trymestr:od 0,1 do 3,0 mIU/l

Normy stężenia wolnych hormonów tarczycy

  • FT3: 2,00 – 4,40 pg/ml
  • FT4: 0,93 – 1,70 ng/dl

W przypadku podejrzenia autoimmunologicznych chorób tarczycy, lekarz może zlecić także badania poziomu przeciwciał – anty-TPO (przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej) oraz anty-TG (przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie).

  • anty-TPO: podwyższone, powyżej 35 IU/ml)
  • anty-TG: (podwyższone, powyżej 115 IU/ml)

Wskazane normy mogą się różnić w zależności od metodologii i interpretacji przyjętych w danym laboratorium analitycznym. Każde laboratorium przy wynikach badań podaje przyjęte przezeń normy.

ZOBACZ TEŻ: Jakie są najczęstsze problemy z tarczycą?

Tarczyca i hormony tarczycy

Chora tarczyca – co się dzieje, gdy szwankuje?

Wiemy już, że prawidłowo funkcjonująca tarczyca jest niezwykle ważna dla naszego zdrowia. Jej istotność najlepiej obrazują dolegliwości, które pojawiają się w momencie, gdy coś zakłóca jej pracę. A chorób towarzyszących tarczycy jest niemało. Ich leczeniem zajmuje tyreologia, jedna z gałęzi endokrynologii. Choroby tarczycy można podzielić na 4 grupy:

  • wynikające z nadmiernej lub niedostatecznej produkcji hormonów,
  • wynikające z powiększenia tarczycy,
  • objawiające się obecnością guzków,
  • objawiające się zapaleniem tarczycy.

Wskazane objawy mogą występować osobno lub ze sobą współistnieć.

Niedoczynność tarczycy

W przypadku niedoczynności tarczycy, gruczoł produkuje zbyt mało hormonów w stosunku do zapotrzebowania organizmu. W jaki sposób objawia się niedoczynność? Chorzy mają kłopoty ze snem i szybko się męczą, co utrudnia uprawianie regularnej aktywności fizycznej.

Doskwierają im bóle stawów i mięśni, pojawiają się także problemy z suchą skórą i osłabionymi włosami. Wiele chorych ma problemy ze wzrostem masy ciała. U kobiet pojawiają się zaburzenia cyklu miesięcznego.

Wśród najczęstszych przyczyn niedoczynności tarczycy wskazuje się chorobę Hashimoto, leczenie jodem radioaktywnym, a także operacyjne usunięcie tego gruczołu. W leczeniu niedoczynności stosuje się Euthyrox, Letrox (bez laktozy) lub Eltroxin.

Dokładny skład tych leków oraz ich możliwe działania niepożądane można sprawdzić na stronie KtoMaLek.pl. Serwis umożliwia również rezerwację leku w najbliższej aptece.

Leia também:  Sposoby na problemy ze snem

Nadczynność tarczycy

W nadczynności tarczycy gruczoł produkuje zbyt dużo hormonów w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Najczęstszą przyczyną tego stanu rzeczy jest choroba Gravesa-Basedowa oraz guzki tarczycy.

Choroba objawia się zwiększoną nerwowością, zaburzeniami trawienia, dusznościami oraz kołataniem serca, nadmierną potliwością i wrażliwością na ciepło, a także zmianami skórnymi i pogarszającą się kondycją włosów i paznokci.

W leczeniu stosuje się leki przeciwtarczycowe, których zadaniem jest ograniczenie wydzielania hormonów, m.in. Metizol, Thyrosan i Thyrozol, a także wspomagająco beta-blokerami, jak Propranolol i Metocard.

Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto ma podłoże autoimmunologiczne i wiąże się z przewlekłym zapaleniem tarczycy. To najczęściej spotykany typ zapalenia tego gruczołu. Co ważne, Hashimoto często przyczynia się do rozwoju niedoczynności tarczycy.

Przyczyny tego schorzenia nie zostały do końca poznane. Chorzy uskarżają się na ciągłe uczucie zmęczenia i senność, bóle mięśni i stawów oraz problemy z koncentracją. Często zauważalnym symptomem jest nagły przyrost masy ciała, a także suchość skóry.

Więcej informacji na temat choroby Hashimoto dostępnych jest w naszym artykule.

Choroba Gravesa-Basedowa

Choroba Gravesa-Basedowa ma podłoże autoimmunologiczne i jest przyczyną nadczynności tarczycy. W trakcie choroby tarczyca ulega powiększeniu.

Osoba chora często jest nerwowa i przemęczona, odczuwa kołatania serca, czasem również tachykardię oraz podwyższone tętno i drżenie mięśni. Typowy jest także spadek wagi oraz nadmierna potliwość i nietolerancja ciepła.

W leczeniu farmakologicznym stosuje się tzw. tyreostatyki, jak Metizol czy Thyrozol.

ZOBACZ TEŻ: Celiakia i nietolerancja glutenu. Jakie są objawy, jak dbać o dietę?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Rola i zadania tarczycy w organizmie

Tarczyca w organizmie pełni szereg niezwykle istotnych funkcji, dzięki którym organizm może poprawnie funkcjonować na co dzień. Dlatego też, kiedy zaczyna ona działać nieprawidłowo pojawiają się problemy zdrowotne. Za co odpowiada ten stosunkowo mały, a niezwykle ważny narząd? Jaka jest jego rola w funkcjonowaniu naszego organizmu? Tego dowiesz się w tym artykule.

Produkcja hormonów 

Tarczyca pod wpływem hormonu TSH wydzielanego przez przysadkę mózgową produkuje hormony T3 (trójjodotyronine) i T4 (tyroksynę). Hormon T4 stanowi 80%, a T3 niemal 20%. Gruczoł ten wytwarza również hormony T2, T1 oraz kalcytoninę.

Hormony te wchodzą w interakcję między innymi z : insuliną, kortyzolem czy też hormonami płciowymi zatem mają wpływ na cały organizm.  Nasz metabolizm, wzrost czy rozwój zależą właśnie od tych hormonów. W przypadku prawidłowej jej pracy mamy energię do życia oraz dobre samopoczucie.

Są one również niezbędne do prawidłowego rozwoju ośrodkowego układu nerwowego w życiu płodowym oraz we wczesnych latach rozwojowych.

Hormony te warunkują prawidłowy przebieg dojrzewania płciowego jak i pobudzają podstawową i całkowitą przemianę materii, wpływają na układ nerwowy, na układ mięśniowy i gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu.

Rola poszczególnych hormonów tarczycy 

  • T3 (trójjodotyronina) – zwiększa ona syntezę białek oraz bierze udział w procesach przemiany materii. Reguluje również pracę układu nerwowego i warunkuje prawidłowy wzrost organizmu. Usprawnia perystaltykę jelit i przemianę materii. Ma wpływ także na samopoczucie, a jej zaburzone wydzielanie może powodować zmęczenie, niepokój, senność, a nawet zaburzyć pracę serca.
  • T4 (tyroksyna) – pobudza rozpad tłuszczy i proces utleniania w tkankach. Wspomaga wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego, ma również wpływ na wydzielanie hormonów wzrostu i hormonów płciowych. Bierze udział w procesie laktacji i rozrodu, oraz pomaga utrzymać równowagę psychiczną.
  • Kalcytonina – spełnia istotną rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu. Jej poziom zależy od poziomu wapnia we krwi. Wpływa na metabolizm kości, gdyż obniża poziom wapnia, a jednocześnie podnosi poziom fosforanów.

Objawy zaburzeń pracy tarczycy 

  • Niedobór hormonów (hipotyreoza): osłabienie, senność, spowolnienie psychoruchowe, nadwrażliwość na zimno, obrzęki, suchość skóry, wypadanie włosów, zaparcia, zaburzenia miesiączkowania
  • Nadmiar hormonów (hipertyreoza): chudnięcie, uczucie kołatania serca, uczucie gorąca, wzmożone pragnienie, wzmożona pobudliwość emocjonalna, drżenia mięśniowe, biegunki, zaburzenia miesiączkowania

Hormony tarczycy regulują aktywność wszystkich komórek znajdujących się w naszym organizmie. Mają one specyficzne receptory dla tych hormonów stąd wachlarz objawów spowodowany rozregulowanym jej funkcjonowaniem jest ogromny.

Metabolizm białek, węglowodanów i tłuszczów

Hormony naszej tarczycy pełnią ogromną rolę w metabolizmie białek, tłuszczy i węglowodanów. Stymulują one syntezę oraz degradację białek. Mają wpływ na metabolizm węglowodanów oraz syntezę. mobilizacje i degradację tłuszczy. Dlatego też w przypadku wysokiej niedoczynności tego gruczołu często ma miejsce zwiększone stężenie cholesterolu oraz aterogennych lipoprotein we krwi.

Tarczyca a choroby serca

Zaburzenia w funkcjonowaniu tarczycy (nadczynność i niedoczynność) są ściśle powiązane z zaburzeniami o charakterze sercowo-naczyniowym.

W przypadku niedoczynności miejsce mogą mieć miejsce choroba niedokrwienna serca, wysięk osierdziowy czy też niewydolność serca związana z niedostatecznym dopływem krwi.

W przypadku nadczynności natomiast mówi się o możliwych współwystępującej dysfunkcji zastawki mitralnej, tachyarytmie czy niewydolność. Objawy zazwyczaj zauważamy z osobami obarczonymi wrodzonymi chorobami serca, jednak powinno być ono monitorowane u osób z występującą dysfunkcją tarczycy.

Tarczyca a kości

Hormony tarczycy biorą udział w regulacji metabolizmu oraz przebudowy naszej tkanki kostnej. Hormon T3 odpowiedzialny jest za regulacje obrotu kostnego i gęstości mineralnej kości.

Prawidłowe stężenie hormonów przyczynia się do dobrej wytrzymałości kostnej.

Niedobór hormonów powoduje spowolnienie wzrostu kości i upośledzony proces ich tworzenia, natomiast nadmiar przyspieszony wzrost i niższą masę kostną.

Tarczyca a płodność

Tarczyca ma również ogromny wpływ na płodność zarówno u mężczyzn jak i kobiet. W sytuacji niedoboru hormonów tarczycy u kobiet może mieć miejsce rzadkie występowanie miesiączek, bądź przedłużanie się ich i większa bolesność. Zaburzenia w funkcjonowaniu tarczycy utrudniać mogą zajście oraz utrzymanie ciąży. Warto być pod kontrolą lekarza w celu dobrania odpowiedniego leczenia.

Tarczyca a mózg 

Mówi się również o tym, iż niedobór hormonów tarczycy może wpływać negatywnie na funkcje poznawcze. Trójjodotyronina (T3) kontroluje ekspresję genów, które odpowiadają za mielinizację, różnicowanie komórek oraz migrację i sygnalizacje.

T3 odgrywa również bardzo istotną rolę w regeneracji nerwów obwodowych. Badania wykazują, że T3 pomaga w tworzeniu osłonki mielinowej poprzez stymulacje tzw. komórek Schwanna, które ją wytwarzają w celu ochrony neuronów.

Tarczyca a depresja 

Niedoczynność tarczycy bardzo często współistnieje z depresją, co wynika m.in. ze zwolnienia tempa metabolizmu.

Odpowiednie leczenie pozwala zminimalizować objawy takie jak: obniżony nastrój, apatia, niższy poziom motywacji, izolacja społeczna czy brak energii w ciągu dnia – tym samym chęci do życia.

Pomóc może również odpowiednio dobrana dieta. Objawy niedoczynności i depresji są do siebie bardzo podobne, stąd czasem błędnie diagnozowane.

Podsumowanie 

Jak widać hormony tarczycy odpowiadają absolutnie za cały organizm. Każde zaburzenia w pracy tego gruczołu wiążą się z problemami dotyczącymi pracy wielu narządów i komórek.

Leia também:  Zespół Eisenmengera – przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Dlatego też ważne jest, aby kontrolować tarczycę jak najczęściej, a gdy mamy z nią problem udać się do lekarza w celu dobrania odpowiedniego leczenia optymalizującego poziom hormonów tarczycy jak.

To pozwoli na cieszenie się życiem każdego dnia bez utrudniających objawów.

Tarczyca – Co To Jest, Jakie Badania Wykonywać

Tarczyca jest jednym z największych gruczołów wydzielania wewnętrznego u człowieka i jest zlokalizowana na przedniej części szyi. Położenie gruczołu jest takie, że po powiększeniu może powodować ucisk gardła i przełyku.

Wzdłuż boku tarczycy przechodzą ważne dla funkcjonowania mózgu i głowy naczynia krwionośne.

Tarczyca jest jednym z najważniejszych organów w układzie hormonalnym człowieka. Tarczyca odgrywa kluczową rolę w procesach tlenowego metabolizmu, zachowania bilansu energetycznego, produkcji ciepła i nie tylko.

Pogorszenie stanu tarczycy może zmieniać metabolizm, wywoływać problemy trawienne, wpływać na apetyt, stan skóry i włosów itp.

Hormony tarczycy

Pod wpływem TSH (hormonu stymulującego tarczycę, tyreotropiny) tarczyca wytwarza T4 (tyroksyna) i T3 (trijodotyronina).

Hormony tarczycy mają znaczący wpływ na ludzkie ciało. Są odpowiedzialne za aktywację metabolizmu lipidów. Funkcją hormonów tarczycy jest również regulacja metabolizmu, wytwarzania ciepła oraz dbanie o dobry stan kości.

  • Problemy z tarczycą pojawiają się wtedy, gdy zaczyna ona wytwarzać za mało lub za dużo hormonów.
  • Badanie hormonów tarczycy pozwala na stwierdzenie, czy gruczoł działa normalnie, czy też pojawiły się jakieś nieprawidłowości.
  • W przypadku niedoboru hormonów należy je suplementować za pomocą leków.

INFORMACJE Badania tarczycy

Tarczyca – sygnały alarmowe

Wiele osób nawet nie podejrzewa, że ich tarczyca nie funkcjonuje prawidłowo. Z przeprowadzonych badań statystycznych wynika, że częściej od mężczyzn chorują kobiety. Dane wskazują, że u kobiet powyżej 35. roku życia szanse rozwoju chorób tarczycy zwiększają się o 30%.

Najczęstszymi przyczynami chorób tarczycy są:

  • uwarunkowania genetyczne i/lub choroby autoimmunologiczne;
  • stres;
  • niedobory żywieniowe;
  • zanieczyszczenie środowiska i inne.

Prawidłowe funkcjonowanie tarczycy zależy również od zawartości jodu w spożywanej przez nas żywności.

Niektóre z wczesnych objawów sygnalizujących problemy z tarczycą to ciągłe uczucie zmęczenia, apatia i wzmożone odczuwanie zimna.

Po pojawieniu się tych wczesnych sygnałów pojawiają się problemy skórne, problemy z pamięcią, depresja i przyrost masy ciała. U niektórych kobiet cykl menstruacyjny staje się nieregularny.

Objawy zwiększonej czynności tarczycy u osób starszych obejmują:

  • bezsenność;
  • nerwowość;
  • drżenie rąk;
  • utrata wagi ciała;
  • nadmierne pocenie się i uczucie gorąca w normalnej temperaturze otoczenia.

W przypadku stwierdzonej nadczynności tarczycy należy podjąć natychmiastowe leczenie, ponieważ nadczynność tarczycy może to prowadzić do osteoporozy i migotania przedsionków.

INFORMACJEDowiedz się więcej:

Hashimoto – objawy, przyczyny, badania

Jakie są oznaki zwiększonej i zmniejszonej czynności gruczołów?

Nadczynność tarczycy

Najczęstszymi objawami nadczynności tarczycy są:

  • utrata masy ciała przy utrzymującym się, a nawet zwiększonym apetycie;
  • przyspieszone bicie serca, uczucie kołatania serca, podwyższone ciśnienie krwi;
  • miękka, ciepła i wilgotna skóra z tendencją do pocenia się;
  • drżenie;
  • bezsenność, niepokój, napięcie emocjonalne, drażliwość, płaczliwość;
  • wytrzeszcz oczu;
  • częste wypróżnianie lub biegunka.

Niedoczynność tarczycy

Natomiast objawami upośledzenia funkcji tarczycy (niedoczynności tarczycy) są:

  • przyrost masy ciała, nawet ze zmniejszonym apetytem, uczucie spuchnięcia;
  • wolne tętno i niskie ciśnienie krwi;
  • blada, obrzękowa, chłodna skóra;
  • obniżenie nastroju, senność, upośledzenie pamięci;
  • zaparcia;
  • przerzedzenie lub wypadanie włosów z zewnętrznej części brwi;
  • ciągłe odczuwanie zimna.

Dowiedz się więcej o niedoczynności tarczycy tutaj

Diagnostyka chorób tarczycy

Ponieważ hormony tarczycy regulują wszystkie narządy w ciele, diagnoza nieprawidłowości tarczycy jest niezbędna. Diagnozę stawia się po przeprowadzeniu badaniach lekarskich, badań laboratoryjnych i obrazowych.

Jeśli wystąpi u ciebie którykolwiek z opisanych objawów, wystarczy, że wykonasz dwa badania – TSH i FT4. Wyniki badań umożliwią tobie i twojemu lekarzowi sprawdzenie funkcji tarczycy.

Jeśli poziom TSH jest podwyższony, wówczas poziom FT4 prawdopodobnie będzie w dolnej granicy lub poniżej normy. Takie wyniki wskazywałyby, że masz niedoczynność tarczycy.

Zaś odwrotnie – jeśli poziom TSH jest poniżej normy, a poziom FT4 plasuje się w górnych granicach normy lub jest podwyższony – to najprawdopodobniej masz nadczynność tarczycy.

Najlepiej jest przeprowadzić pełną diagnostykę tarczycy. Poziom TSH i hormonów tarczycy da wyobrażenie o funkcjonowaniu gruczołu. Poprzez wykonanie dodatkowych badań przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie aTG, przeciwciał aTPO i TRAb można potwierdzić lub wykluczyć występowanie autoimmunologicznych chorób tarczycy.

  1. Niektóre schorzenia tarczycy wymagają leczenia chirurgicznego lub farmakologicznego.
  2. Jeśli przeszedłeś częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie tarczycy, jak ma to miejsce w leczeniu raka tarczycy, koniecznie monitoruj jej stan.
  3. W trakcie tej interwencji można usunąć jeden lub więcej przytarczyc, odpowiedzialnych głównie za metabolizm wapniowo-fosforowy.
  4. Treoglobulina służy do monitorowania pacjentów z rakiem tarczycy, a do oceny gospodarki wapnia przydatne są PTH i kalcytonina.

INFORMACJECzęsto zadawane pytania

Co to jest tarczyca?

Tarczyca jest jednym z największych gruczołów wydzielania wewnętrznego u człowieka, zlokalizowana jest na przedniej części szyi. Ze względu na położenie gruczołu, w przypadku jego powiększenia, można odczuwać ucisk gardła i przełyku. Wzdłuż boków tarczycy przechodzą ważne dla funkcjonowania mózgu i głowy naczynia krwionośne.

Tarczyca jest jednym z najważniejszych organów w układzie hormonalnym człowieka, odgrywającym kluczową rolę w procesach tlenowego metabolizmu, zachowania bilansu energetycznego, produkcji ciepła i nie tylko. Pogorszenie stanu tarczycy może zmieniać metabolizm, wywoływać problemy trawienne, wpływać na apetyt, stan skóry i włosów itp.

Które hormony bada się w diagnostyce tarczycy?

Hormon stymulujący tarczycę (TSH czyli tyreotropina) jest hormonem produkowanym przez przysadkę mózgową, stymulującym tarczycę do produkcji i wydzielania hormonów tarczycy . Hormony tarczycy to T4 (tyroksyna) i T3 (trijodotyronina).

Badanie TSH oraz hormonów produkowanych przez tarczycę pozwala na sprawdzenie, czy gruczoł działa prawidłowo oraz czy nie występują jakieś nieprawidłowości.

Problemy z tarczycą pojawiają się wtedy, gdy zaczyna wytwarzać ona za mało lub za dużo hormonów.

Tarczyca – jak często powinniśmy ją badać?

Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów charakterystycznych dla dysfunkcji tarczycy, wystarczy wykonać dwa testy – TSH i FT4. Dzięki nim zarówno Ty jak i twój lekarz, będziecie mogli sprawdzić jak funkcjonuje Twoja tarczyca.

Jeśli poziom TSH jest podwyższony, wówczas poziom FT4 prawdopodobnie będzie w dolnej granicy lub poniżej normy. Takie wyniki wskazywałyby, że masz niedoczynność tarczycy.

Zaś odwrotnie – jeśli poziom TSH jest poniżej normy, a poziom FT4 plasuje się w górnych granicach normy lub jest podwyższony – to najprawdopodobniej masz nadczynność tarczycy. Podczas leczenia nadczynności lub niedoczynności tarczycy konieczne jest również monitorowanie poziomów hormonów.

Poprzez wykonanie dodatkowych badań przeciwciał aTG, aTPO, TRAb można potwierdzić lub wykluczyć występowanie autoimmunologicznych chorób tarczycy, takich jak na przykład choroba Hashimoto.

Rak tarczycy – objawy, przyczyny, diagnostyka

Guzki tarczycy

Wole tarczycy: Jakie są objawy, przyczyny i leczenie woli?

INFORMACJA Dowiedz się więcej:

  • https://www.synevo.bg/vazli-shtitovidnata-zhleza/
  • https://roche.com

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*