Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie

Powiększone węzły chłonne szyjne — badanie palpacyjne

SPIS TREŚCI

Co to jest węzeł chłonny (węzły limfatyczne) i jego rodzaje

Węzły chłonne to elementy układu limfatycznego obok naczyń chłonnych (vasa lymphatica). Ich głównym zadaniem jest oczyszczanie tzw. chłonki (limfy) oraz ochrona przed chorobami zakaźnymi. W budowie węzłów można wyróżnić część wypukłą i wklęsłą (inaczej wnękę).

Poszczególne węzły chłonne różnią się wielkością, kształtem i liczebnością. Wśród większych węzłów chłonnych wymienia się m.in. węzły pachowe czy pachwinowe. Mogą one tworzyć skupiska. Niektóre z węzłów są wyczuwalne w badaniu ręcznym np. węzły szyjne, pachowe.

Niewyczuwalne są za to węzły z klatki piersiowej i brzucha. Wielkość zdrowych węzłów można porównać do ziarnka grochu, które są dość mobilne względem powierzchni skóry i raczej tworami miękkimi.

Powiększenie węzłów powyżej 1 cm, a dla pachwinowych 1,5 może świadczyć o ich powiększeniu – potencjalnym procesie zapalnym czy nowotworowym, który wymaga dalszej diagnostyki.

Ze względu na położenie wyróżnia się węzły obwodowe jak węzeł szyjny, karkowy, potyliczny, nadobojczykowy, pachowy, pachwinowy. Inne znajdują się w klatce piersiowej (węzły chłonne śródpiersia), w jamie brzusznej i miednicy.

Powiększone węzły chłonne na szyi i nie tylko — objawy

Powiększone węzły chłonne szyi są związane z toczącą się np. infekcją bakteryjną, większą produkcją limfocytów czy komórek zapalnych. U dorosłych powiększone węzły do średnicy 10 mm stanowią powód do wizyty u lekarza — niekiedy mogą być widoczne np. na szyi gołym okiem jako znaczne wybrzuszenie.

Co jest istotne w przypadku powiększonych węzłów? Ich lokalizacja, mnogość powiększonych węzłów chłonnych. Może dojść do sytuacji, że będą powiększone węzły chłonne szyi z jednej strony wyłącznie (wtedy mówimy o tzw. limfadenopatii zlokalizowanej). Oprócz tego może wystąpić np.

spadek masy ciała i gorączka (z objawami infekcji lub nie), katar, ból gardła, obrzęk gardła. Niekiedy również zmienia się konsystencja węzłów chłonnych — stają się twardsze w przypadku zmian nowotworowych (chłoniaków, białaczek).

Miękkie i powiększone węzły mogą wystąpić przy gruźlicy, błonicy czy ostrym zapaleniu węzłów chłonnych. Mogą również pojawić się bolesne i bardziej tkliwe węzły chłonne, które bolą w badaniu palpacyjnym. Co jest istotne przy zapaleniu i powiększeniu węzłów chłonnych? Możliwość ich przesuwania względem skóry.

Zdrowe węzły chłonne szyjne można dość swobodnie i bezboleśnie przesuwać pod skórą. Stany nowotworowe lub przewlekłe zapalenia mogą unieruchomić węzeł chłonny. Powiększone węzły chłonne na szyi to nie tylko zmora osób dorosłych. Dzieci również bywają ofiarami stanu zapalnego węzłów na szyi.

Wynika to z nie do końca rozwiniętych funkcji układu odpornościowego, w tym węzłów.  Zwiększeniu może ulec 1 grupa węzłów lub więcej. Mówimy wtedy o limfadenopatii uogólnionej (występuje w kilku lokalizacjach).

  • Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie
  • Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie
  • Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie
  • Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie

Powiększone węzły chłonne u dziecka i dorosłego – przyczyny

Jakie są zatem podstawowe grupy przyczyn powiększonych węzłów chłonnych na szyi i nie tylko? Są przyczyny infekcyjne, nowotworowe, endokrynologiczne i inne.

Wśród częstych przyczyn wymienia się obecność zmiany ropnej na skórze. To możliwy efekt po szczepieniu na gruźlicę, przy chorobie kociego pazura. Wymienia się również takie dolegliwości jak: stany zapalne narządów i tkanek, z których spływa chłonka do określonych węzłów.

Zdarza się również, że niektóre zęby objęte próchnicą połączone z miejscowym zakażeniem bakteryjnym mogą być przyczyną powiększonych węzłów chłonnych szyjnych.

Wśród przyczyn może być też prozaiczne przewianie węzłów (ktoś wyraźnie zapomniał o szaliczku w chłodny zimowy wieczór). 

Niekiedy można spotkać powiększenie węzłów chłonnych po jednej stronie – może ona oznaczać niektóre typy anginy, np. anginy Plauta-Vincenta, gdzie ból gardła i powiększony węzeł szyjny występuje zwykle po jednej stronie. Dla anginy paciorkowcowej odnotowuje się opuchnięcie obu węzłów szyjnych.

Oprócz tego wyróżnia się przyczyny zapalne powiększonych węzłów czy zakażeniowe jak posocznica, bruceloza, gruźlica, choroby zakaźne jak odra czy płonica, przy których obserwuje się powiększone węzły szyjne i podżuchwowe.

Z kolei dla mononukleozy zakaźnej wyróżnia się uogolnioną limfadenopatię lub powiększenie wezłów szyjnych.

Oprócz wpływu bakterii na wezly wyróżnia się również wiele chorób wirusowych przebiegających ze zmianami w węzłach jak cytomegalia, HIV, HSV (wirus Herpes), ospa, półpasiec czy choroby pierwotniakowe jak toksoplazmoza.

Wyróżnia się przyczyny nowotworowe, rozrostowe jak:

  • białaczka (limfadenopatia uogólniona),
  • nowotwory limfoproliferacyjne jak chłoniak hodgkina (obejmuje węzły szyjne i nadobojczykowe, jednostronne), chłoniak niehodkingowki (szyjne lub limfadenopatia uogólniona),
  • przerzuty nowotworowe guzów litych.

W ich przypadku występują twarde, często niebolesne i trudne do przesuwania węzły chłonne.

Oprócz tego przyczyny jak choroby spichrzeniowe (ch. Gauchera), endokrynologiczne (nadczynność tarczycy), sarkoidoza, choroby autoimmunologiczne (toczeń, zespół Sjögrena), a także nadwrażliwość na leki jak karbamazepina, sole złota.

Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie

Ostre i przewlekłe zapalenie węzłów chłonnych szyjnych

W przypadku powiększonych węzłów szyjnych wyróżnia się 2 stany zapalne. Są to:

  • ostre zapalenie węzłów chłonnych szyjnych, które są typowe dla infekcji wirusowych, bakteryjnych górnych dróg oddechowych. Powiększeniu ulegają głównie górne węzły na szyi (ze względu na bliskość naczyń krwionośnych). Leczenie w tym przypadku polegać może na podaniu antybiotyku lub chirurgicznym odsączaniem jeśli występuje ropień.
  • przewlekłe zapalenie węzłów chłonnych szyjnych to możliwe efekt zakażenia Mycobacterium np. prątkiem gruźlicy. Węzły szyjne mogą stać się twarde, z przetokami i owrzodzeniami. W przypadku twardych węzłów należy wykluczyć podłoże nowotworowe.

Diagnostyka, badania i leczenie powiększonych węzłów chłonnych

O co może spytać się nas lekarz gdy wykryje u nas powiększone węzły np. szyjne lub sami zgłosimy się z tym problemem? Lekarz może zadać następujące pytania:

  • kiedy zauważyliśmy powiększone węzły, ile dni to trwa?
  • czy występują dodatkowe objawy jak np. brak łaknienia, poty nocne, świąd skóry,
  • o ostatnio przebyte choroby (np. mononukleoza zakaźna),
  • o kontakt ze zwierzętami,
  • szczepienia przeciw gruźlicy (odczynowe powiększenie węzłów pachowych i/lub węzłów dolnych szyjnych).

Co pomoże w ustaleniu przyczyn? Lekarz przeprowadzi z pacjentem szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oceniające wielkość czy ruchomość węzłów.

Oprócz tego lekarz może skierować nas na badania laboratoryjne jak morfologia krwi (krwinki białe, płytki krwi i OB). Dalsze badania to już diagnostyka obrazowa, która obejmuje RTG, TK czy USG (w zależności od rodzaju węzła).

W celu wykluczenia podłoża nowotworowego wykonuje się badanie cytologiczne i histopatologiczne.

W zależności od ustalonej przyczyny stosuje się leki jak np. antybiotyki dla bakteryjnego podłoża powiększonych węzłów. Jeśli powiększone węzły chłonne nie reagują na antybiotyk może oznaczać to zmianę nowotworową lub podłoże wirusowe.

Powiększone węzły chłonne – dolegliwość, której nie wolno bagatelizować

Powiększenie węzłów chłonnych to jeden z objawów, który może wskazywać m.in. na rozwój infekcji czy stanu zapalnego. Może oznaczać pojawienie się choroby i powinien skłonić nas do pilnej wizyty u lekarza. Czy powiększony węzeł chłonny to powód do niepokoju?

Rak węzłów chłonnych – przyczyny, objawy, leczenie

Jak rozpoznać powiększone węzły chłonne?

Węzły chłonne (limfatyczne) to licznie występujące w całym organizmie twory komunikujące się z naczyniami limfatycznymi.

Rozmieszczone są w „strategicznie” istotnych miejscach organizmu (szyja, pachy, pachwiny, śródpiersie, jama brzuszna) tworząc wraz z naczyniami system limfatyczny.

  Drenują płyn tkankowy i chłonkę z otaczającego je regionu i filtrują na swoich strukturach wewnętrznych, zatrzymując obecne w płynie antygeny.

Ponieważ węzły posiadają w swojej strukturze wszystkie rodzaje białych ciałek krwi koniecznych do produkcji przeciwciał: limfocyty B i T, plazmocyty i makrofagi, zatrzymane w ich strukturze antygeny uruchamiają odpowiedź odpornościową komórek B, czyli produkcję przeciwciał swoistych dla wyłapanych antygenów. Tym samym węzły stają się również miejscem limfopoezy, czyli powstawania wyspecjalizowanych populacji komórek limfatycznych.

Leia também:  Jakie Objawy Po Szczepionce Astra Zeneca?

Węzły chłonne ochraniające skórę nazywane są węzłami powierzchniowymi, węzły chłonne ochraniające śluzówkę układów: pokarmowego, oddechowego i moczowego noszą nazwę węzłów głębokich.

Powiększony węzeł chłonny może wzbudzać niepokój – łatwo go wyczuć pod skórą jako niewielkie zgrubienie, niekiedy jego znaczne powiększenie jest widoczne nawet gołym okiem.

Powiększone węzły chłonne na szyi lub w innych miejscach na ciele, w zależności od przyczyny, są wynikiem zwiększonej liczby prawidłowych lub nowotworowych limfocytów we krwi i/lub innych komórek zapalnych.

U dorosłych za niepokojące uznawane jest zwiększenie się węzłów powyżej 1 cm.

Jakie są przyczyny? W ponad 60% przypadków przyczynę stanowią zakażenia – bakteryjne, czyli np. możliwe zakażenia gronkowcowe i paciorkowcowe, gruźlica, błonica, mykobakterioza lub choroba kociego pazura. Powiększenie szczękowych węzłów chłonnych towarzyszy często anginie i dolegliwościom stomatologicznym.

Powiększenie węzłów chłonnych bywa skutkiem zakażenia wirusowego – wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV), różyczki, odry, wirusowego zapalenia wątroby, mononukleozy zakaźnej (EBV), cytomegalii (CMV), a także HIV i HSV.

Powiększone węzły chłonne na szyi mogą występować w przebiegu zakażenia pierwotniakowego – np. w toksoplazmozie oraz  jako objaw infekcji grzybiczej, do której należą kryptokokoza i zakażenia wywołane przez grzyby dimorficzne.

Powiększenie węzłów chłonnych może towarzyszyć chorobom autoimmunizacyjnym i uczuleniu na leki.

Powiększone węzły chłonne szyjne – jak leczyć?

W przypadku powiększenia węzłów chłonnych leczenie polega na wykryciu poprzez odpowiednią diagnostykę choroby podstawowej i jej skutecznym leczeniu.

Podczas badania chorego z powiększonymi węzłami chłonnymi lekarz zwraca uwagę na ich lokalizację – zazwyczaj powiększenie miejscowe, ograniczone do danego obszaru, oznacza przyczynę miejscową, zaś uogólnione może sygnalizować chorobę układową lub nowotwór.

Ważna jest też konsystencja – twarde węzły chłonne mogą być objawem przerzutów nowotworowych, chłoniaka lub białaczki limfocytowej, a miękkie pojawiają się w gruźlicy, błonicy i ostrym zapaleniu węzłów. Jeśli węzeł chłonny jest bolesny, może to oznaczać szybko rozwijający się stan zapalny.

Niepokojącym objawem jest także nieprzesuwalność lub pakiet węzłów, co ma miejsce w przewlekłym procesie zapalnym lub nowotworowym.

Jak rozpoznać powiększone węzły chłonne?

Wykrycie powiększonego węzła (węzłów) chłonnego wymaga konsultacji lekarskiej. Dla pełnej diagnostyki, zwłaszcza węzłów niewyczuwalnych przez skórę należy niekiedy wykonać określone badania obrazowe. W razie wątpliwości specjalista może skierować pacjenta na badanie histologiczne węzła chłonnego.

Jak wyglądają powiększone węzły chłonne pod pachami i jakie badania należy wykonać? Podstawą diagnostyki są morfologia krwi oraz ogólne badanie moczu.

Nieprawidłowy wynik któregoś z nich jest wskazaniem do poszerzenia diagnostyki – niezbędne może być wykonanie dodatkowej analizy krwi i sprawdzenie poziomu stężenia białka CRP, OB oraz prób wątrobowych.

Ważne jest także ogólne samopoczucie pacjenta i jego stan ogólny.

Jeżeli obawiasz się poważnej choroby przewlekłej lub chcesz wykluczyć poważne problemy zdrowotne, wykonaj podstawowe badania lub skonsultuj swoje podejrzenia dzięki opcji konsultacji online. To wygodna metoda, aby uniknąć dodatkowego stresu i w porę zahamować rozwój choroby.

Bibliografia:

  1. Węzły chłonne, powiększenie [w:] Interna Szczeklika 2019/20. Mały podręcznik, pod. Red. Piotra Gajewskiego, Kraków 2019, s. 110-111.
  2. Kazimierz Kuliczkowski, Diagnostyka różnicowa powiększonych węzłów chłonnych w praktyce lekarza rodzinnego, Family Medicine & Primary Care Review 2013; 15, 2: 231–232.

Chłoniak grudkowy – przyczyny, objawy, leczenie

Cały czas czekamy na podpisanie umowy z NFZ w sprawie programu “Profilaktyka 40 plus”. Na obecną chwilę nie prowadzimy zapisów w celu wykonania skierowań. Jak to będzie możliwe od razu poinformujemy. Szanowni Pacjenci, w dniu 4 czerwca przychodnia czynna będzie w godzinach 8.00-17.00. Punkt pobrań będzie zamknięty.

UWAGA! od teraz osoby chcące wykonać test na Covid-19 wchodzą na stronę gov.pl/dom i wypełniają formularz na podstawie którego kierowane są na test

Chłoniak grudkowy (z ang. skrót FL) występuje w Polsce dość rzadko. Głównym objawem choroby są powiększone węzły chłonne.

Podobnie jak w innych chłoniakach węzły te są dość duże (mają powyżej 2 cm), są niebolesne, a skóra nad nimi nie jest zaczerwieniona. Choroba może też zajmować śledzionę powodując jej powiększenie oraz migdałki. Czasami zdarza się, że chłoniak ten zajmuje też inne narządy.

Chłoniak grudkowy należy do tak zwanych chłoniaków indolentnych, czyli powoli postępujących. Choroba zaczyna się najczęściej w jednym węźle chłonnym, powoduje jego stopniowe powiększanie się  i z czasem zaczyna dawać przerzuty do innych węzłów chłonnych, a w późniejszej fazie także do szpiku.

Może to powodować zmniejszoną ilość krwinek czerwonych (niedokrwistość), i/lub płytek krwi, a także zmniejszoną lub znacznie zwiększoną ilość białych krwinek.  Ponieważ proces ten jest bardzo powolny i daje mało dolegliwości, dlatego w 2/3 przypadków choroba jest rozpoznawana dopiero w stadiach zaawansowanych.

Nierzadko zdarza się, że choroba jest rozpoznana dopiero, gdy węzły chłonne osiągają rozmiary kilkunastu centymetrów. Czasem przyczyną rozpoznania może być płyn w jamie opłucnej, typowy dla choroby zaawansowanej i związana z nim znaczna duszność.

Jakie stopnie wyróżnia się w chłoniaku grudkowym?

W chłoniaku grudkowym wyróżnia się 4 stopnie zaawansowania choroby.

W pewnym uproszczeniu można to przedstawić następująco:
I stopień – zajęta pojedyncza grupa węzłów chłonnych (do których zalicza się także śledzionę i migdałki)
II stopień – zajęte dwie lub więcej grup węzłów chłonnych po tej samej stronie przepony (czyli np. zajęte węzły chłonne szyjne i pachowe)
III stopień – zajęte węzły chłonne po obu stronach przepony (czyli np. zajęte węzły chłonne szyjne i pachwinowe)

IV stopień (najbardziej zaawansowany) – zajęte węzły chłonne oraz narząd pozawęzłowy- najczęściej szpik kostny.

Jakie są objawy chłoniaka grudkowego?

Powiększenie węzłów chłonnych szyi, pach jest najczęstszym objawem choroby nowotworowej układu chłonnego; powiększone węzły mają średnicę powyżej 2 cm i wyczuwane są przez pacjenta jako bezbolesne podskórne guzki lub pakiety guzków, nad którymi skóra nie jest zaczerwieniona, ani zmieniona zapalnie, nie ma przetok. 
Sytuacja zmienia się, gdy powiększone są węzły chłonne położone głębiej, których nie ma możliwości zbadania przez powłoki skórne.
Mogą one powodować ucisk innych narządów i powodować kaszel, uczucie duszności, ból brzucha, ból pleców czy ból w klatce piersiowej, a nawet trudności w oddychaniu.
Zajęte przez proces nowotworowy mogą być także inne narządy układu limfatycznego, jak śledziona, migdałki, zdecydowanie rzadziej narządy pozalimfatyczne jak przewód pokarmowy czy skóra.
Ponad to mągą wystąpić:

  • zlewne nocne poty
  • gorączka bez uchwytnej przyczyny powyżej 38oC, trwająca co najmniej 2 tygodnie
  • niezamierzona utrata masy ciała powyżej 10% w przeciągu nie więcej niż 6 miesięcy
  • zmęczenie
  • brak apetytu
  • niedokrwistość
  • infekcje, częste przeziębienia i zakażenia, które trudno poddają się leczeniu i nawracają
  • krwawienia, wybroczyny, zmiany na skórze spowodowane są zmniejszoną ilością płytek krwi; często pojawiają się krwawienia z dziąseł i krwawienie z nosa oraz zwiększona predyspozycja do tworzenia się zasinień
  • powiększenie śledziony

Jak wygląda leczenie chłoniaka grudkowego?

Leczenie chłoniaka grudkowego dostosowywane jest do poszczególnych pacjentów, w zależności od stadium choroby, wieku oraz chorób towarzyszących, takich jak cukrzyca, choroba wieńcowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Leia também:  Kiedy Pojawiają Się Wczesne Objawy Ciąży?

Zabieg chirurgiczny, choć przeważnie ma miejsce w toku leczenia guzów litych, nie odgrywa szczególnie istotnej roli w leczeniu chłoniaka grudkowego, ponieważ chłoniak, ze względu na charakterystykę układu chłonnego, rzadko obejmuje wyłącznie jedną okolicę ciała.

Leczenie może prowadzić do stabilizacji (opanowania) lub wyleczenia chłoniaka. Może również poprawić jakość życia pacjentów poprzez złagodzenie objawów choroby.

Strategia leczenia chłoniaka grudkowego może obejmować jeden lub więcej celów, takich jak możliwie najszybsze zniszczenie komórek nowotworowych, zahamowanie wzrostu nowych komórek chłoniaka, leczenie objawów choroby, m.in.

bólu, gorączki, dreszczy i nocnych potów i/lub utrzymywanie poczucia kontroli pacjentów nad wyborem strategii leczenia i dalszym życiem.
Generalnie, przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych dotyczących leczenia chłoniaka grudkowego pod uwagę branych jest kilka metod.

Należą do nich uważna obserwacja, radioterapia*, chemioterapia* i leczenie celowane za pomocą przeciwciała monoklonalnego. Z wyjątkiem uważnej obserwacji, wymienione metody można łączyć, co przeważnie ma miejsce. 

Uważna obserwacja

Uważna obserwacja jest terminem stosowanym na określenie strategii, która polega na ścisłym monitorowaniu stanu pacjenta, bez stosowania jakiegokolwiek leczenia, dopóki nie pojawią się objawy choroby lub nie nastąpi ich zmiana. Strategia ta ma zastosowanie w przypadku chłoniaków grudkowych o niewielkiej masie nowotworu, gdyż znane są przypadki spontanicznych, częściowych regresji.

Chemioterapia

Chemioterapia jest metodą leczenia przeciwnowotworowego, w której stosuje się leki mające na celu hamowanie wzrostu komórek nowotworowych poprzez ich zabijanie lub blokowanie ich podziałów.

W rzadkich przypadkach, gdy doszło do rozsiewu chłoniaka grudkowego do mózgu, chemioterapia może być podawana do płynu mózgowo-rdzeniowego, aby zabić komórki nowotworowe znajdujące się w mózgu i/lub rdzeniu kręgowym. Sposób podawania chemioterapii zależy od stadium choroby.

Chemioterapia wielolekowa polega na jednoczesnym stosowaniu dwóch lub więcej leków przeciwnowotworowych. W celu zabicia komórek chłoniaka do schematu leczenia mogą być również dołączane leki sterydowe.

Immunoterapia

Immunoterapia jest typem leczenia, który wzmacnia działanie własnego układu odpornościowego pacjenta lub wykorzystuje gotowe leki nazywane przeciwciałami monoklonalnymi*, które atakują określony cel na powierzchni limfocytów (komórek, z których rozwija się chłoniak). Przeciwciało monoklonalne rytuksymab jest lekiem stosowanym w leczeniu chłoniaka grudkowego, podawanym we wlewie dożylnym.

Przeszczepienie szpiku kostnego

Przeszczepienie szpiku kostnego pochodzącego albo od samego pacjenta albo od dawcy może być częścią leczenia chłoniaka.

Przed przeszczepieniem szpiku kostnego stosuje się radioterapię i chemioterapię, mające na celu zmniejszenie liczby komórek szpiku zajętego przez chorobę. Leczenie zależy przede wszystkim od stadium choroby.

W bardziej zaawansowanych stadiach (stadium III i IV) cel leczenia obejmuje dwie główne strategie. Po pierwsze, wywołanie regresji guza (faza indukcji). Po drugie, konsolidacja lub utrzymanie tej regresji (faza konsolidacji/podtrzymująca).

Szczegółowe informacje na temat leczenia, w zależności od stadium, znajdują się poniżej. 

Radioimmunoterapia

Radioimmunoterapia oznacza metodę leczenia, w której substancja promieniotwórcza dołączana jest do przeciwciała monoklonalnego*.

Gdy przeciwciało monoklonalne* dotrze do celu komórkowego, substancja promieniotwórcza działa na komórki chłoniaka i potencjalnie na niektóre okoliczne komórki.

W leczeniu takim stosowany jest ibrytumomab tiuksetanu znakowany radioizotopem itru- 90.

Teleradioterapia

Teleradioterapia (radioterapia z wykorzystaniem zewnętrznego źródła promieniowania) jest metodą leczenia przeciwnowotworowego, w której wysokoenergetyczne promieniowanie rentgenowskie* lub inne rodzaje promieniowania, są stosowane do zabijania komórek nowotworowych i hamowania ich wzrostu. W teleradioterapii stosuje się urządzenia, które generują wiązkę promieniowania i kierują ją w stronę guza.

Gdzie w Warszawie jest bardzo dobry lekarz hematolog i radioterapeuta?

Onkolmed Lecznica Onkologiczna to przychodnia, w której działa Poradnia Hematologii Ogólnej i Onkologicznej.

Pracuje w niej bardzo dobry lekarz hemtolog, który po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu i dokładnej analizie wyników badań zaleci właściwe leczenie.

W Onkolmed Lecznica Onkologiczna działa też Poradnia Radioterapii gdzie można skonsultować chłoniaka grudkowego z radioterapeutą w sytuacji kiedy lekarz hematolog zaleci takie leczenie.

W celu umówienia się na konsultację u lekarza hematologa, radioterapeuty skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: +48222902337.

Źródła:
hematoonkologia.pl/info-o-chorobach/chloniak-grudkowy

.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/nowotwory/chloniak-grudkowy-przyczyny-objawy-leczenie-aa-kZzp-Gzf5-XwBb.html#chloniak-grudkowy-objawy

Chłoniak Hodgkina – przebieg choroby

Chłoniak Hodgkina (stara nazwa – ziarnica złośliwa) jest dość  rzadko występującym nowotworem krwi.

Jego charakterystyczną cechą jest występowanie w młodym wieku, najczęściej w trzeciej dekadzie życia, chociaż może również występować u osób starszych- drugi szczyt zachorowań przypada  po 50 roku życia.

Choroba ta najczęściej rozwija się w węzłach chłonnych i początkowo szerzy się na pobliskie okolice i do kolejnych najbliższych węzłów chłonnych, z czasem dochodzi do przerzutów do odległych węzłów chłonnych, a także do narządów pozawęzłowych (np. płuc, wątroby, kości, szpiku).

W zdecydowanej większości przypadków choroba rozpoczyna się węzłach znajdujących się powyżej przepony- są to węzły szyjne, nadobojczykowe, pachowe, ale także węzły śródpiersia, czyli znajdujące się w klatce piersiowej (patrz rysunek w zakładce Powiększone węzły chłonne). Tylko ok.

20% pacjentów ma zmiany wyłącznie w węzłach poniżej przepony czyli węzłach  jamy brzusznej i pachwinowych.

Najczęściej chory zgłasza się do lekarza z powodu wyczuwalnych powiększonych węzłów chłonnych, i zazwyczaj nie towarzyszą temu inne objawy – węzły chłonne są niebolesne a skóra nad nimi nie jest  zaczerwieniona (patrz Powiększone węzły chłonne).

Rzadko zdarza się, że węzły chłonne są bolesne. Niekiedy chory odczuwa ból węzłów chłonnych po spożyciu alkoholu – jest to bardzo charakterystyczny objaw tej choroby, niemniej występuje dość rzadko.     

Dodatkowo ok. 30% chorych odczuwa tak zwane objawy ogólne, do których należą:

  • nocne poty,
  • gorączki powyżej 38 st. C utrzymujące się ponad 2 tygodnie nie związane z toczącą się infekcją,
  • spadek masy ciała powyżej 10 % w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Chorzy mogą także uskarżać się na świąd skóry oraz uczucie znacznego zmęczenia, które może być na tyle nasilone, że utrudnia codzienne funkcjonowanie.

W przypadku powiększenia węzłów chłonnych w klatce piersiowej mogą wystąpić takie objawy jak duszność i kaszel, objawom tym może też towarzyszyć obrzęk twarzy i szyi z poszerzeniem żył widocznych na klatce piersiowej – wówczas rozpoznaje się zespół żyły głównej górnej.

W zaawansowanych stadiach choroby obserwuje się również powiększenie wątroby i śledziony, mogą wystąpić objawy związane z uciskiem nerwów (bóle, niedowłady) i inne.

W chłoniaku Hodgkina wyróżnia się 4 stopnie zaawansowania choroby. W pewnym uproszczeniu można to przedstawić następująco:

  • I stopień: zajęta pojedyncza grupa węzłów chłonnych lub pojedyncza zmiana pozawęzłowa,
  • II stopień: zajęte dwie lub więcej grup węzłów chłonnych po tej samej stronie przepony (czyli np. zajęte węzły chłonne szyjne i pachowe),
  • III stopień: zajęte węzły chłonne po obu stronach przepony (czyli np. zajęte węzły chłonne szyjne i pachwinowe),
  • IV stopień (najbardziej zaawansowany): zajęte węzły chłonne oraz narząd pozawęzłowy.

Ponadto do każdego z wymienionych stopni dodaje się literkę B, jeśli występują objawy ogólne (poty nocne, gorączki i/lub spadek masy ciała – patrz wyżej) lub literkę A, jeśli objawy te nie występują.

Chociaż chłoniak Hodgkina jest nowotworem, który w zdecydowanej większości przypadków daje się całkowicie wyleczyć, bardzo duże znaczenie ma rozpoznanie choroby w jak najwcześniejszym stadium.

Wiadomo z wieloletnich obserwacji, że chorzy z rozpoznaniem  choroby niezaawansowanej (stadium I, II) mają najmniejsze ryzyko nawrotu i niepowodzenia leczenia, wymagają też najczęściej mniej intensywnej chemioterapii.

Dlatego warto zgłosić się do lekarza, jeśli wyczuwamy u siebie zmianę, która może być powiększonym węzłem chłonnym (patrz Powiększone węzły chłonne).

Leia também:  Jakie Sa Objawy Przy Owsikach?

Powiększone węzły chłonne u dzieci i dorosłych – objaw choroby i przyczyny powiększonych węzłów chłonnych

Węzły chłonne to rozproszony po całym ciele system, połączony naczyniami
chłonnymi. Są one odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie układu
immunologicznego, a ich powiększenie może świadczyć o rozwoju wielu
zróżnicowanych dolegliwości. Jakie są funkcje i rodzaje węzłów chłonnych, kiedy
nie należy bagatelizować zmian w ich obrębie oraz jak leczyć powiększone węzły
chłonne?

Z naszego artykułu dowiesz się:

  • jak
    zbudowane i rozmieszczone są węzły chłonne,
  • jakie
    są funkcje i rodzaje węzłów chłonnych,
  • kiedy
    węzły chłonne powiększają się,
  • jakie
    choroby objawiają się występowaniem powiększonych węzłów chłonnych,
  • jak
    leczyć powiększone węzły chłonne.

Zobacz także artykuł: Chłoniak. Czym jest ta choroba? Jakie są rodzaje, objawy i
jak leczyć chłoniaki?

Co to są węzły chłonne?

Węzły chłonne są zlokalizowane w wielu obszarach ludzkiego
ciała. Ich największa ilość występuje w okolicy pachwin, pod pachami, na szyi,
za uszami oraz pod żuchwą. Zadaniem węzłów chłonnych jest zbieranie
limfy, która może zawierać chorobotwórcze patogeny.

Powiększenie węzłów chłonnych – czyli limfadenopatia –
świadczy o wychwyceniu przez chłonkę szkodliwych drobnoustrojów oraz obecnym w
organizmie stanie chorobowym. Wtedy dochodzi również do namnożenia limfocytów i
makrofagów, odpowiedzialnych za zwalczanie wykrytych patogenów.

Węzły chłonne: budowa, rozmieszczenie i rola węzłów

Węzły chłonne, których wielkość wynosi od 1 do 25 mm, są
otoczone torebką łącznotkankową, wewnątrz której znajdują się przegrody
rozdzielające miąższ.

W miąższu obecne są dwie części – korowa, czyli grudki
chłonne oraz rdzenna, czyli pasma lub włókna rdzenne.

W strefie korowej
powstają limfocyty, odpowiedzialne za produkcję przeciwciał, które następnie są
przechowywane na pasmach w części rdzennej.

Węzły chłonne są rozmieszczone pojedynczo lub w
skupiskach. Największa ich ilość znajduje się na szyi, w dołach
nadobojczykowych, w pachwinach, pod żuchwą, kolanami i pachami
. Mogą one
być zlokalizowane płytko pod skórą (jak węzły chłonne szyi) lub w okolicy
narządów wewnętrznych (w klatce piersiowej i jamie brzusznej).

Węzły chłonne pełnią ważną rolę w funkcjonowaniu systemu
odpornościowego organizmu.
 Ich zadaniem jest rozpoznawanie i usuwanie
patogenów poprzez filtrację limfy oraz produkcję limfocytów.

Funkcje węzłów chłonnych

Funkcją węzłów chłonnych jest wytwarzanie limfocytów,
czyli komórek produkujących przeciwciała. Ponadto są one odpowiedzialne
za filtrowanie chłonki i oczyszczanie jej z patogenów –
bakterii, wirusów, grzybów i komórek nowotworowych oraz eliminowanie
innych groźnych drobnoustrojów
, które mogłyby przeniknąć do układu
krwionośnego.

Rodzaje węzłów chłonnych

Węzły chłonne dzielimy ze względu na ich lokalizację
na obwodowe i głębokie.

Pierwsze z nich – między innymi węzły
chłonne na szyi – są zlokalizowane tuż pod skórą, dzięki czemu mogą być łatwo
skontrolowane przez lekarza. Drugie, głębokie, są umiejscowione wewnątrz ciała,
w pobliżu narządów wewnętrznych.

Węzły wątrobowe, pęcherzowe czy podłopatkowe
mogą być zbadane jedynie za pomocą specjalistycznych technik, takich jak
tomografia czy USG.

Powiększone węzły chłonne są częstym objawem chorób,
zarówno tych mniej groźnych – jak infekcja bakteryjna i wirusowa, jak i
poważniejszych – między innymi nowotworów.

Jeżeli taki stan utrzymuje się
powyżej dwóch tygodni, wskazana jest pilna konsultacja z lekarzem, który zleci
odpowiednią diagnostykę i wdroży dopasowaną terapię.

Symptomem jakich chorób
mogą być odczynowe węzły chłonne?

Ziarnica – objawy choroby

Ziarnica jest chorobą rozwijającą się w węzłach chłonnych
oraz pozawęzłowej tkance limfatycznej.
 Znana także jako choroba
Hodgkina, przez długi czas nie daje żadnych objawów.

Zazwyczaj w jej przebiegu
można zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych na szyi, pod pachami, nad
obojczykami i w pachwinach.

Wśród dodatkowych objawów wyróżniamy podwyższoną
temperaturę, kaszel, osłabienie, łamanie w kościach, silne pocenie w porze
nocnej, utratę apetytu i wagi oraz nasilone swędzenie skóry. Nawet w przypadku
późnego rozpoznania, ziarnica jest dość łatwa do wyleczenia za pomocą chemio- i
radioterapii.

Powiększone węzły chłonne pachwinowe i ich przyczyny

Węzły chłonne pachwinowe znajdują się w tak zwanym trójkącie
udowym, pod powięzią sitową. Odczynowe węzły chłonne w pachwinach mogą być
symptomem infekcji typowych dla wieku dziecięcego – ospy
wietrznej, odry i różyczki, a także mononukleozy czy wirusowego zapalenia
wątroby.

Ich powiększenie może świadczyć o zakażeniu wirusowym (AIDS,
cytomegalii, rumieniu nagłym) lub bakteryjnym (między
innymi szkarlatynie, anginie czy zarażeniu gronkowcem).

Zapalenie węzłów chłonnych będzie miało miejsce także przy chorobach
nowotworowych układu chłonnego oraz przerzutach zlokalizowanych na drodze
spływu limfy
.

Powiększone węzły chłonne po infekcji intymnej

Węzły chłonne mogą powiększyć się przy infekcjach
intymnych
. Jest to spowodowane stanem zapalnym okolicznych narządów,
wywołanym bateriami lub grzybami. Powiększony węzeł chłonny może wiązać się
również z wystąpieniem choroby przenoszonej drogą płciową – rzęsistkowicy lub
opryszczki narządów rodnych. Każdorazowo taki objaw wymaga konsultacji z
ginekologiem.

Zęby a powiększone węzły chłonne

Odczynowe węzły chłonne mogą wiązać się z próchnicą
zębów, paradontozą, wystąpieniem ropnia okołozębowego lub przewlekłego stanu
zapalnego dziąseł.
 W przypadku poważnych dolegliwości w jamie ustnej,
węzły chłonne szyjne stają się duże i bolesne, nierzadko prowadząc również do
miejscowej opuchlizny.

Powiększone węzły chłonne bardzo często współwystępują z
chorobami wirusowymi, bakteryjnymi oraz autoimmunologicznymi.
 W
większości przypadków świadczą one o uogólnionej infekcji wirusowej. Zapalenie
węzłów chłonnych może wiązać się także z chorobą z autoagresji (taką, jak toczeń rumieniowaty czy reumatoidalne
zapalenie stawów), alergią i pojawieniem się komórek nowotworowych.

Powiększone węzły chłonne u dzieci – objawy i leczenie

Dzieci każdego roku przechodzą wiele infekcji, takich jak
przeziębienie czy choroba bostońska. U często chorujących kilkulatków
i młodzieży, węzły chłonne mogą być przez długi czas nieco większe i
łatwo wyczuwalne.

 Objaw w postaci bólu węzła może wskazywać na toczący
się stan zapalny, natomiast niebolesny węzeł sugeruje przyczyny rozrostowe. W
większości wypadków powiększone węzły chłonne samoczynnie zmniejszą się po
ustąpieniu infekcji wirusowej.

W przypadku dolegliwości bakteryjnej, konieczne
może okazać się przyjmowanie doustnego antybiotyku.

Powiększone węzły chłonne a nowotwory

Węzły chłonne w przebiegu choroby nowotworowej
najczęściej nie są tkliwe ani bolesne.
 Gdy stają się one twarde,
możemy podejrzewać raka układu limfatycznego – chłoniaka bądź przewlekłą
białaczkę. Miękkie węzły chłonne są natomiast charakterystyczne dla ostrej
białaczki, gruźlicy i innych stanów zapalnych.

Leczenie powiększonych węzłów chłonnych

W przypadku powiększenia węzłów chłonnych, należy
każdorazowo skonsultować się z lekarzem, który wykluczy ewentualne poważniejsze
schorzenia. W chwili wystąpienia znacznego stanu zapalnego węzłów, może on przepisać
leki na receptę.

 Jeżeli doskwierają Ci powiększone węzły chłonne szyi –
leczenie domowe może także przynieść pewną ulgę.

 W tym celu warto
stosować okłady ze świeżych ziół, nacierać chorą okolicę olejkiem majerankowym
lub spożywać herbaty z szałwii, kłącza tataraku bądź przytulii.

Powiększone węzły chłonne pod pachami, na szyi czy w
pachwinach mogą świadczyć o mniej lub bardziej groźnej chorobie, która
zaatakowała organizm. Ich stan zapalny rozwija się w zarówno w trakcie
przeziębień, jak i groźniejszych nowotworów czy chorób autoimmunologicznych
,
takich jak chociażby sarkoidoza.

Jeżeli zauważysz utrzymujący się
przez dłuższy czas, bolesny lub powiększony węzeł chłonny – udaj się na
konsultację lekarską.

Specjalista zleci kompleksową diagnostykę, która pomoże
potwierdzić lub wykluczyć inne dolegliwości, a zarazem ułatwi wyleczenie
tkliwych i sprawiających dyskomfort węzłów chłonnych na szyi, pod pachami, nad
obojczykami czy w pachwinach.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*