Postępowanie w alergii atopowej

Znaczenie diety w chorobach skóry to temat budzący sporo kontrowersji. Około 90% rodziców dzieci z AZS jest przekonanych, że ich dziecko ma alergię pokarmową. To właśnie ze spożyciem danego pokarmu wiążą oni pogorszenie stanu skóry dziecka.

Niejednokrotnie wprowadzają restrykcyjne diety eliminacyjne, które jednak nie przekładają się na stan kliniczny dziecka. Tymczasem badania wykazują, że faktyczne uczulenie na pokarmy występuje zdecydowanie rzadziej.

Nie zawsze przyczyną pogorszenia stanu skóry jest reakcja alergiczna i dlatego nie powinno się jednoznacznie klasyfikować obrazu klinicznego jako alergiczny bez poparcia wstępnych podejrzeń odpowiednio dobranymi badaniami diagnostycznymi.

Alergia pokarmowa

W przypadku podejrzenia alergii pokarmowej należy przeprowadzić dokładną analizę danych uzyskanych w badaniu podmiotowym, uzupełnić ją ewentualnie o odpowiednio skomponowane badania diagnostyczne w zakresie alergii oraz koniecznie ustalić faktyczny związek ekspozycji na uczulające pokarmy z występowaniem lub zaostrzeniem się zmian zapalnych skóry. Takie podejście istotnie zmniejsza ryzyko nieuzasadnionego wprowadzania restrykcyjnych diet eliminacyjnych.

Alergia pokarmowa to zespół niepożądanych objawów wynikających z reakcji immunologicznych, występujących po spożyciu uczulających pokarmów.

 Objawy kliniczne mogą pojawić się natychmiast po ekspozycji na dany pokarm (reakcje IgE-zależne) lub z opóźnieniem (reakcje komórkowe).

Wszystkie inne odmiany reakcji wywołanych przez pokarmy, które nie są zależne od układu immunologicznego, określa się jako „niealergiczną nadwrażliwość pokarmową”.

Postępowanie w alergii atopowej

Alergia pokarmowa dotyczy 3-8% dzieci i 2-4% dorosłych, przy czym występuje ona częściej u osób cierpiących na choroby atopowe niż u osób zdrowych. Według niektórych badaczy dotyczy ona nawet u 35% dzieci z obciążonym wywiadem atopowym. Uważa się również, że alergia pokarmowa bywa najwcześniejszym objawem atopii i pierwszym etapem tzw. marszu alergicznego.

Produkty najczęściej uczulające:

Najczęściej uczulają białka mleka krowiego, białka jaj kurzych, orzechy (zwłaszcza ziemne), pszenica, nasiona soi oraz owoce morza.

Postępowanie w alergii atopowej

Wraz z dojrzewaniem układu immunologicznego i pokarmowego obserwuje się wygasanie nadwrażliwości na niektóre pokarmy. Najczęściej następuje to między 3 a 8 rokiem życia. Jest to zjawisko tzw. wyrastania z alergii pokarmowej.

 Proces ten polega na stopniowym ustępowaniu objawów alergii pokarmowej u dzieci wraz z wiekiem oraz zdecydowanej przewadze alergii powietrznopochodnej w kolejnych okresach życia chorych na AZS.

25 Wyjątkiem jest alergia na białka zawarte w orzeszkach ziemnych – ustępuje ona w zaledwie ok. 20% przypadków.

Postępowanie w alergii atopowej

Zmiany skórne stanowią relatywnie częsty objaw alergii pokarmowej. W ok. 30% przypadków skóra jest jedynym narządem objętym reakcją alergiczną. W pozostałych przypadkach manifestacja kliniczna ma charakter wielonarządowy.

Zmiany skórne mogą wynikać również z reakcji pseudoalergicznych, za których wystąpienie odpowiedzialne są konserwanty, dodatki zapachowe, koloryzujące itd. dodawane do produktów spożywczych.

Reakcje pseudoalergiczne u dzieci wywołują zazwyczaj cukierki, kolorowe galaretki, budynie, żelki i barwione napoje gazowane.

Postępowanie w alergii atopowej

Wprowadzenie diety eliminacyjnej:

Problem alergii pokarmowej u dzieci chorych na AZS nadal jest tematem wielu kontrowersji oraz dyskusji. Samo uczulenie IgE-zależne potwierdzone na podstawie wyników badań alergologicznych nie powinno stanowić podstawy do wdrożenia restrykcyjnej diety eliminacyjnej.

Uczulenie musi być udokumentowane obserwacją objawów chorobowych, które występują po spożyciu podejrzanego pokarmu. Bez tego nie należy wprowadzać diety eliminacyjnej.

 Nowe obserwacje i wyniki badań wskazują bowiem, że ograniczenia dietetyczne oraz opóźnione wprowadzanie poszczególnych produktów pokarmowych do diety dziecka mogą wręcz zwiększać ryzyko rozwoju uczulenia na poszczególne alergeny pokarmowe.

Postępowanie w alergii atopowej

Dieta eliminacyjna znajduje swoje zastosowanie zazwyczaj w przypadku alergii pokarmowej u osób z AZS prezentujących ciężki przebieg choroby, w przypadku których spożycie uczulającego produktu prowadzi do nasilenia świądu skóry, obrzęku lub wysiewu zmian skórnych o morfologii wyprysku.

 Obrzęk, wysiew bąbli pokrzywkowych oraz świąd skóry pojawiają siẹ natychmiast po spożyciu uczulającego pokarmu, podczas gdy nasilenie objawów wyprysku atopowego może mieć miejsce nawet po 24 godzinach od ekspozycji na uczulający antygen.

Trudno jest wówczas jednoznacznie wypowiedzieć siẹ na temat przyczynowego znaczenia ekspozycji na alergen pokarmowy w zaostrzeniu stanu zapalnego skóry.

Stąd też potwierdzenie klinicznego znaczenia uczulenia na pokarmy w AZS, zwłaszcza u małych dzieci, wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki, zanim podjęte zostaną wszelkie manipulacje dietetyczne.

Diagnostyka alergii pokarmowej

Podstawą diagnostyki jest prawidłowo przeprowadzone badanie podmiotowe. Pomocna okazać się może analiza dzienniczka, który powinien być prowadzony przez pacjenta lub opiekunów, zawierającego dokładne dane na temat spożytych posiłków i ewentualnych objawów niepożądanych.

Europejska Akademia Alergologii i Immunologii Klinicznej (EAACI) zaleca rozpoznanie alergii pokarmowej i wprowadzenie diety eliminacyjnej po przeprowadzeniu szczegółowej diagnostyki.

Wstępny etap obejmuje wykonanie skórnych testów punktowych (skin prick test – SPT), oznaczenie całkowitego poziomu IgE (cIgE) oraz poziomu antygenowo swoistych IgE (asIgE), wykonanie atopowych testów płatkowych (atopy patch test – APT), natychmiastowych ekspozycyjnych testów pokarmowych (skin application food test – SAFT) oraz testów prick – by – prick.

Wyniki opisanych powyżej testów powinny być potwierdzone poprzez przeprowadzenie doustnej próby prowokacyjnej (najlepiej w warunkach próby podwójnie ślepej) z podejrzanym pokarmem.

 Produkty podejrzane o wywołanie objawów należy wyeliminować z diety na 7 – 14 dni przed próbą prowokacyjną, która polega na podawaniu pokarmu w stopniowo zwiększanych dawkach.

Doustne próby prowokacyjne powinny być prowadzone w specjalistycznych ośrodkach klinicznych dysponujących odpowiednim zapleczem medycznym.

Profilaktyka alergii pokarmowej

W zapobieganiu objawom AZS, bardzo dużą rolę odgrywa unikanie uczulających alergenów i czynników mogących prowadzić do zaostrzenia stanu dermatologicznego.

Ze względu na brak skutecznej metody terapii przyczynowej AZS, coraz większą rolę przypisuje się pierwotnej profilaktyce alergii, która ma na celu opóźnienie wystąpienia pierwszych objawów oraz nasilenia choroby, jak również ograniczenie postępu marszu alergicznego. W ramach pierwotnej profilaktyki zaleca się karmienie piersią do 4-6 miesiąca życia.

Mleko matki zawiera czynniki, które działają przeciwbakteryjnie i stymulują rozwój prawidłowej flory bakteryjnej. Pokarmy stałe o słabych właściwościach alergennych najlepiej wprowadzać pomiędzy 4, a przed ukończonym 6 miesiąca życia.

Istnieją sprzeczne dane na temat opóźnionego wprowadzenia pokarmów potencjalnie alergizujących, takich jak ryby i jaja.

 Nowe pokarmy należy wprowadzać pojedynczo, w odstępach 2-3 dniowych, obserwując reakcję dziecka na nowy produkt.

Z całą pewnością nie zaleca się diety eliminacyjnej w czasie ciąży i karmienia piersią, gdyż nie ma rzetelnych dowodów, które potwierdzałyby skuteczność takiego postępowania.

Leia também:  Nerwica wegetatywna (somatyczna) – pierwsze objawy, jak leczyć

prof. dr hab. Magdalena Czarnecka-Operacz
dr n. med. Anna Sadowska – Przytocka
Katedra i Klinika Dermatologii oraz
Pracownia Diagnostyki Chorób Alergicznych,

Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu

Co na atopowe zapalenie skóry (AZS)? – przyczyny, objawy, leczenie

Postępowanie w alergii atopowej 02.08.2018 | Догляд за шкірою лица, Від дерматологічних проблем

Atopowe zapalenie skóry (AZS) – przewlekła, nawrotna choroba skóry o podłożu genetycznym. Najczęściej pojawia się u dzieci i noworodków, a jej nawroty towarzyszą choremu do końca życia. Jej charakterystycznym objawem są wykwity skórne i uciążliwy świąd.

Czym jest atopowe zapalenie skóry?

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą, której podłoża medycyna poszukuje w genach Pacjenta. Wzrost liczby zachorowań zanotowano na początku XX wieku, dlatego alergię tę określono mianem choroby cywilizacyjnej. Obecnie szacuje się, że na AZS może cierpieć nawet 1/3 populacji ludzkiej.

Atopia to problem układu immunologicznego, który nieodpowiednio reaguje na działanie małych dawek antygenów. W organizmie chorego wytwarzana jest nadmierna ilość przeciwciał IgE, które są kierowane przez układ odpornościowy do walki z alergenami.

Organizm nadmiernie reaguje na pyłki roślin, alergeny pokarmowe, sierść i inne alergeny pochodzące ze środowiska zewnętrznego. Wskutek działania alergenów u chorego pojawiają się nieprzewidywane reakcje ze strony układu oddechowego i pokarmowego oraz ze strony skóry.

Atopowe zapalenie skóry to jeden z rodzajów atopii (w ramach atopii występuje również katar sienny, astma, alergia pokarmowa, atopowe zapalenie spojówek).

Warto podkreślić, że AZS nie jest chorobą zakaźną, dlatego w domu nie trzeba stosować szczególnych środków ostrożności. Schorzenie to nie przeniesie się przez bliski kontakt z chorym.

Jakie czynniki zewnętrzne nasilają AZS?

Najprawdopodobniej podłożem atopowego zapalenia skóry są zarówno skłonności genetyczne, jak i czynniki środowiskowe.

Przebieg choroby mogą zaostrzyć:

  • alergeny zawarte w pokarmie,
  • alergeny wziewne (wełna, kurz, sierść zwierząt, pleśnie),
  • detergenty (należy zapobiegać ich kontaktom ze skórą),
  • podrażnienia mechaniczne,
  • drapanie swędzących obszarów skóry,
  • infekcje (m.in. zakażenie gronkowcem złocistym),
  • stres.

Jakie są objawy atopowego zapalenia skóry?

Pierwszym objawem AZS jest przesuszenie, zaczerwienienie skóry i jej swędzenie.  Chory ma również skłonność do zakażeń bakteryjnych. Zmiany skórne najczęściej pojawiają się w zgięciach łokci i kolan, na twarzy oraz szyi (rzadziej mogą one obejmować nawet całe ciało).

Czasami atopowemu zapaleniu skóry mogą towarzyszyć:

  • astma oskrzelowa,
  • katar sienny (przewlekły lub sezonowy – będący reakcją na alergeny),
  • alergiczne zapalenie spojówek.

W ostrej fazie AZS może pojawić się rumień z towarzyszącymi mu nadżerkami lub grudkami. Przy stanie zapalnym skóra może się łuszczyć  (przypomina to liszaj). Z czasem przesuszona skóra staje się niemal przezroczysta (wyraźnie widoczne są przez nią żyły).

Przebieg atopowego zapalenia skóry

Atopowe zapalenie skóry najczęściej diagnozowane jest u mieszkańców USA i Europy Zachodniej. Około 50% zachorowań pojawia się do 6. miesiąca życia. U około 70-80% dzieci symptomy AZS objawiają się do ukończenie 1. roku życia. Z czasem ryzyko zachorowania spada – tylko około 10% przypadków zachorowań zdiagnozowano u Pacjentów w wieku od 6 do 20 lat (częściej u kobiet niż mężczyzn).

Objawy kliniczne AZS podzielono umownie według przedziału wiekowego:

1. Okres niemowlęcy

W okresie od urodzenia do 2. roku życia objawem AZS są charakterystyczne grudki i strupki. Na skórze pojawiają się również nadżerki, policzki maluszka wyglądają jak polakierowane, widoczny jest rumień pokryty pęcherzykami. Niemowlęta z atopowym zapaleniem skóry często mają cienkie, łamliwe włosy.

Objawy najczęściej widoczne są na policzkach, czole, u nasady płatków usznych oraz na owłosionej skórze głowy dziecka. W cięższej postaci pojawiają się na kończynach, tułowiu i pośladkach.

Pojawienie się AZP w okresie do 2. roku życia zwiększa również ryzyko rozwoju astmy i innych schorzeń atopowych.

2. Okres późno-dziecięcy

Okres ten obejmuje wiek od 3 do 11 lat. U dzieci w tym wieku rzadziej niż u niemowląt występują zmiany sączące. Na skórze najczęściej pojawiają się blaszki i grudki. Występują one na rękach, stopach, kostkach i nadgarstkach, w zgięciach pod kolanami oraz łokciami.

Zmiany w zgięciach stawów są spowodowane większą potliwością tych obszarów oraz ruchem (dochodzi do mechanicznego drażnienia skóry). Otarcia i pot często utrudniają gojenie się ran, dlatego może dojść do wtórnego zakażenia bakteryjnego.

U dzieci z AZS pojawia się również powiększenie okolicznych węzłów chłonnych.

3. Okres młodzieńczy i dojrzały

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą towarzyszącą przez całe życie. U chorych w okresie dojrzewania i dorosłych występują okresy zaostrzenia i samoistnej remisji AZS. Skóra jest przesuszona, pogrubiona i szorstka w dotyku, przybiera odcień lekko brązowy.

Czasami pojawiają się otarcia, nacieki zapalne. Drapanie swędzącego naskórka powoduje tzw. przeczosy (otarcia), krwiste strupki. Paznokcie są błyszczące (wyglądają jak polakierowane). Skóra ma skłonność do tworzenia rozległych blaszek przypominających liszaje.

U nastolatków i dorosłych zmiany występują na twarzy, plecach, ramionach grzbietach rąk, stóp i palców oraz na kończynach. Uciążliwy świąd pojawia się przede wszystkim w nocy. To może doprowadzić do bezsenności, a w konsekwencji być przyczyną drażliwości i depresji. Nadmierne opalanie i stres dodatkowo nasilają objawy AZS.

Jak zdiagnozować atopowe zapalenie skóry?

Atopowe zapalenie skóry bywa mylone z alergią i innymi chorobami skórnymi. Gdy zauważysz zaczerwienienie i swędzenie skóry na szyi, w przegubach łokci i kolan, zgłoś się do lekarza alergologa lub dermatologa. W szczególnej grupie ryzyka znajdują się osoby, u których w rodzinie występowało to schorzenie. Lekarz przeprowadza wywiad z Pacjentem i ocenia zmiany skórne.

Podczas diagnozy pod uwagę brane są kryteria większe:

  • świąd skóry,
  • zmiany skórne w typowych miejscach,
  • przewlekłość choroby, naprzemienne nawroty i remisje choroby,
  • atopia u chorego lub członków jego rodziny.

Już 3 objawy spośród tych kryteriów pozwalają zdiagnozować AZP. Warto pamiętać, że nie ma AZS bez świądu!

Leia também:  Choroby zależne od picia alkoholu

Dodatkowo pod uwagę brane są także tzw. kryteria mniejsze. Zalicza się do nich m.in.:

  • sucha skóra,
  • rogowacenie przymieszkowe (chropowata skóra),
  • skłonność do nawrotów zakażeń skórnych,
  • podwyższone IgE w surowicy,
  • nietolerancja wełny,
  • zaćma,
  • nietolerancja pokarmowa,
  • biały dermografizm (białe, przemijające zmiany pojawiające się po podrapaniu skóry).

Leczenie – co na atopowe zapalenie skóry?

AZS to choroba towarzysząca przez całe życie. Stosuje się jednak leczenie objawowe, które pozwala łagodzić nieprzyjemne symptomy schorzenia i zapobiegać ich rozwojowi. Zastanawiasz się, co na atopowe zapalenie skóry jest stosowane przez medycynę? Terapia dobierana jest indywidualnie dla konkretnego Pacjenta – zależnie od stopnia nasilenia objawów, przebiegu choroby.

Gdy zostaną zdiagnozowane konkretne czynniki uczulające, należy wyeliminować je z otoczenia chorego. Czasami alergolodzy podejmują próby odczulania.

Podstawą leczenia jest jednak naprawa uszkodzonego naskórka. W tym celu stosuje się maści i kremy natłuszczające. Czasami dermatolodzy dobierają preparaty steroidowe. Ponadto w nowoczesnej terapii stosowane są leki przeciwzapalne (takrolimus, pimekrolimus).

Coraz częściej dermatolodzy zalecają także leczenie światłem – fototerapię (naświetlanie promieniami UVA i UVB). W okresie zaostrzeń choroby stosuje się leki przeciwuczuleniowe i maści oparte na kortykosteroidach oraz leki immunosupresyjne ogólne i miejscowe.

U dzieci stosuje się głównie metody, które pozwalają naprawić uszkodzoną barierę naskórka, a u dorosłych dodatkowo wprowadzane jest leczenie ogólne, które pozwala obniżyć podwyższoną odpowiedź immunologiczną organizmu.

Dodatkowo w leczeniu często zalecana jest psychoterapia. Ma ona na celu naukę radzenia sobie ze stresem. Dlaczego stosuje się tę metodę? Ponieważ dowiedziono, że przewlekły stres nasila objawy atopowego zapalenia skóry (świąd i zaczerwienienie skóry).

Przy AZS specjaliści zalecają noszenie luźnych i oddychających ubrań. Najlepsza jest odzież bawełniana, która dobrze przepuszcza powietrze. Dobrze sprawdza się także bandażowanie ciała (wet wrapping) tuż po kąpieli i intensywnym nawilżeniu skóry specjalistycznymi preparatami natłuszczającymi (emolientami).

Jak pielęgnować skórę atopową?

Przesuszony naskórek, zarumienienia, pęcherzyki i dotkliwy świąd to objawy, z którymi borykają się osoby z AZS. Zastanawiasz się, co na atopową skórę może pomóc? Specjaliści zalecają nie tylko terapię farmaceutykami, ale także odpowiednią pielęgnację skóry, która stanowi podstawę leczenia.

Skóra atopowa jest przesuszona, dlatego bardzo ważne jest jej systematyczne nawilżanie i natłuszczanie. Do kąpieli warto dodawać preparaty nawilżające (nie powinna ona trwać dłużej niż 10-15 minut).

Dermatolodzy często zalecają zastąpienie długich kąpieli w wannie szybkim prysznicem. Woda powinna mieć 33-34 stopnie C. Warto wybierać płyny, żele lub emulsje o naturalnym dla skóry pH.

Na rynku dostępne są specjalne preparaty do skóry atopowej, które pomagają ograniczyć świąd. Na podrażnienia sprawdzi się kąpiel z krochmalem.

Można zastosować kąpiele nawilżające z dodatkiem specjalnych środków zmiękczających skórę. Taka kąpiel może trwać około 20-30 minut. W przypadku silnego świądu dobrze sprawdzi się kąpiel z dodatkiem sody lub płatków owsianych (wykazują one działanie przeciwświądowe).

Po kąpieli należy osuszyć skórę miękkim ręcznikiem (nie wolno pocierać naskórka) i zastosować na ciało preparaty nawilżająco-natłuszczające. Najlepsze będą preparaty emolientowe, które intensywnie natłuszczą skórę i stworzą warstwę ochronną.

  W miejscu zmian skórnych należy zastosować kremy lub maści przeciwzapalne zapisane przez dermatologa. Najlepiej jest nawilżać skórę co około 2-4 godziny, ponieważ czas działania emolientów u osób z AZS najczęściej nie przekracza 1 godziny.

Osoby cierpiące na AZS nie powinny sięgać po perfumowane mydła, płyny do kąpieli i żele pod prysznic, sole kąpielowe i inne aromatyzowane preparaty kosmetyczne. Należy unikać toników, perfum i innych kosmetyków zawierających spirytus. Szkodliwe są także preparaty z dodatkiem wosku pszczelego, który może powodować silne reakcje alergiczne.

Jaką dietę stosować?

AZS mogą nasilać alergeny zawarte w pokarmach, dlatego poszukując odpowiedzi, co na atopowe zapalenie skóry, warto zadbać o codzienną dietę. Testy skórne często pomagają wykryć, na które alergeny jesteśmy uczuleni. Warto również obserwować swój organizm, co czasami pomaga odkryć, które produkty lepiej wyeliminować z jadłospisu.

Najczęściej uczulają: mleko, ryby, owoce morza, orzeszki ziemne, warzywa drobnostrączkowe oraz cytrusy. Ich wyeliminowanie z diety nie zawsze jednak oznacza sukces, ponieważ nasz organizm może reagować alergią na inne produkty.

Lekarze często przepisują Pacjentom cierpiącym na AZS preparaty witaminowo-mineralne, które pomagają łagodzić uczucie świądu. Najczęściej zawierają one:

  • olej z wiesiołka,
  • olej lniany,
  • olej rybny.

Dietę warto uzupełnić o witaminę E, która zapobiega wysuszeniu skóry i zmniejsza uczucie świądu. Cynk poprawia pracę układu odporności i przyspiesza gojenie ran, a wyciąg z pestek winogron jest bogaty we flawonoidy, które powstrzymują reakcje alergiczne.

Cierpisz na AZS? Unikaj:

  • dymu papierosowego (także tzw. biernego palenia),
  • ubrań z wełny,
  • kurzu (prowadzi do infekcji skóry),
  • basenów (Twojej skórze szkodzi chlor),
  • klimatyzacji,
  • mydła na bazie gliceryny i kosmetyków z alkoholem.

O tym pamiętaj:

  • zamień długie kąpiele w wannie na chłodne prysznice,
  • stosuj kosmetyki bez konserwantów,
  • sięgaj po tzw. syndety (detergenty syntetyczne),
  • pierz w płatkach mydlanych lub w proszku dla alergików.

Przydatne wskazówki!

1. Dieta: W przypadku chorych na AZS niezwykle ważna jest dieta, w której wyeliminować trzeba nie tylko rozpoznane alergeny, które bezpośrednio nasilają stan zapalny, ale też maksymalnie ograniczyć cukry oraz niezdrowe tłuszcze.
2.

Nawadnianie: Suchość skóry można ograniczyć również przez nawadnianie organizmu od wewnątrz, czyli picie dużych ilości wody.
3. Promieniowanie UV: Duża wrażliwość skóry atopowej sprawia, że promieniowanie UV jest dla niej wyjątkowo szkodliwe, a tym samym ochrona przeciwsłoneczna nabiera szczególnego znaczenia.
4.

Drażniące materiały: Skóra nie powinna mieć kontaktu z tkaninami syntetycznymi czy wełną – najlepiej wybierać odzież wykonaną z bawełny, ta w kolorze białym dodatkowo nie stwarza ryzyka reakcji alergicznej na barwniki.
5.

Pranie: Dla bezpieczeństwa skóry lepiej ubrania prać w środkach pozbawionych substancji zapachowych, wybielaczy i detergentów.
6.

Alergeny: Najczęściej chory przechodzi testy alergiczne, które pozwalają ograniczyć kontakt z czynnikami wywołującymi alergię, jednak warto unikać również powszechnych alergenów – dymu papierosowego, sierści kotów i psów czy owoców cytrusowych.
7.

Leia também:  Rzeżączkowe zapalenie gardła – objawy, leczenie

Paznokcie: Paznokcie osoby chorej na AZS powinny być zawsze krótko obcięte i gładko opiłowane, co zmniejsza ryzyko wtórnego zakażenia skóry podczas drapania.
8. Rękawiczki: U dzieci rękawiczki założone na noc zapobiegają mimowolnemu drapaniu przez sen, trzeba o nich też pamiętać zimą, gdy chronią dłonie przed drażniącym mrozem i wiatrem.
9. Chłodna ulga: Odczuwanie świądu jest nasilone, gdy jest ciepło, dlatego ulgę przynosi każde ochłodzenie skóry – lekki ubiór, zmniejszona temperatura pomieszczeń czy chłodny prysznic.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – objawy, przyczyny, pielęgnacja i leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS, wyprysk atopowy, egzema) to zapalne schorzeniem skóry o przewlekłym, nawrotowym charakterze. Szacuje się, że cierpi na nie 12-24 proc. Europejczyków.

Główne objawy choroby to nadmierna suchość i silne swędzenie skóry. Atopowe zapalenie skóry często rozpoczyna się w okresie wczesnego dzieciństwa.

Co musisz wiedzieć o atopowym zapaleniu skóry u niemowląt?

U 45 proc. najmłodszych atopowe zapalenie skóry pojawia się już pierwszym półroczu życia. Prawdopodobieństwo zachorowania jest większe, jeśli u rodziców występują choroby alergiczne. Dzieci chore na atopowe zapalenie skóry należą do grupy dużego ryzyka rozwoju astmy alergicznej i kataru alergicznego (zwanego fachowo alergicznym nieżytem nosa).

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – objawy skórne

Skóra niemowląt z AZS jest bardzo sucha, wrażliwa i skłonna do podrażnień. Pojawiają się na niej grudki i pęcherzyki, a czasem strupy z sączącą się wydzieliną. Zmiany chorobowe umiejscowione są na policzkach i czole. W najwcześniejszym okresie życia pojawić się może także atopowe zapalenie skóry głowy. U niemowląt zmiany występują też na dalszej części kończyn i tułowiu. Zajęta bywa również skóra zgięć stawowych. Warto wiedzieć, że okolica pieluszkowa jest zazwyczaj wolna od objawów.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – swędzenie

Istotnym objawem atopowego zapalenia skóry jest też uporczywe swędzenie. Dzieci reagują na nie rozdrażnieniem i niepokojem.

Świąd może również powodować wybudzanie się z płaczem po krótkich drzemkach, a nawet bezsenność.

Destrukcyjny wpływ swędzenia na dziecko i funkcjonowanie całej rodziny prowadzi do błędnego koła stresu, bo ten ostatni przyczynia się do zaostrzenia objawów AZS. Również drapanie pogarsza uszkodzenia skóry.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – przyczyny

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą o podłożu genetycznym. Polega na uszkodzeniu bariery ochronnej skóry. W konsekwencji staje się ona sucha i bardziej wrażliwa na drobnoustroje, alergeny i czynniki drażniące.

Alergia pokarmowa u niemowląt a atopowe zapalenie skóry

Jednym z czynników zaostrzających przebieg atopowego zapalenia skóry może być nadwrażliwość na pokarmy. Dotyczy to zwłaszcza niemowląt i małych dzieci. Najczęściej uczulające produkty to:

  • ● mleko (krowie, kozie itp.);
  • ● białko jajka kurzego;
  • ● pszenica;
  • ● soja;
  • ● orzeszki ziemne;
  • ● orzechy;
  • ● kakao;
  • ● mięso ryb i skorupiaków.
  • U starszych dzieci większe znaczenie mają alergeny pyłku roślin czy roztoczy kurzu domowego.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – inne czynniki zaostrzające

  1. Na zaostrzenie objawów atopowego zapalenia skóry mogą także wpływać:
  2. ● stres;
  3. ● używanie niewłaściwych preparatów pielęgnacyjnych;
  4. ● mycie skóry zwykłym mydłem;
  5. ● pot;
  6. ● zmiany temperatury i wilgotności powietrza;
  7. ● wełniane i szorstkie tkaniny;
  8. ● zakażenia.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – kiedy do lekarza?

Wizyta u specjalisty wskazana jest w przypadku zaobserwowania u dziecka objawów skórnych, którym towarzyszy intensywne swędzenie. Lekarz zazwyczaj rozpoznaje AZS na podstawie wywiadu medycznego i oceny zmian chorobowych. W przypadku wątpliwości może zlecić badania dodatkowe.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – kosmetyki

Leczenie atopowego zapalenia skóry jest wielokierunkowe. Zależy m.in. od fazy choroby i nasilenia zmian skórnych. Jego ważną częścią jest mycie i natłuszczanie skóry kosmetykami przeznaczonymi dla atopików (emolientami). Ma to na celu przywrócenie prawidłowej bariery skórnej. Emolienty należy aplikować 3-4 razy w ciągu dnia. Można też dodatkowo łagodzić świąd. Służy temu stosowanie okładów z wilgotnej gazy czy zakładanie dziecku na noc mokrych śpioszków, a na nie – suchych.

Atopowe zapalenie skóry – leki

W atopowym zapaleniu skóry zaleca się przede wszystkim leki przeciwzapalne i antyhistaminowe.

Czasem istnieje potrzeba podania antybiotyków, leków przeciwwirusowych czy przeciwgrzybiczych, bo skóra atopików łatwo ulega zakażeniom. Warto wiedzieć, że nie ma uniwersalnej diety zalecanej chorym.

Ograniczenia dietetyczne należy wprowadzać tylko w przypadku potwierdzonej badaniami nadwrażliwości pokarmowej.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – czego unikać?

Przy atopowym zapaleniu skóry należy również unikać czynników drażniących, w tym ubrań wykonanych z materiałów syntetycznych lub wełny, mydła i gorącej wody, pocenia oraz dymu tytoniowego.

Konieczna jest też redukcja z otocznia alergenów roztoczy kurzu domowego oraz karaluchów, bo przyczyniają się do pogarszania stanu skóry.

Ponadto należy pamiętać, że częstym powodem nasilania się objawów choroby są czynniki psychiczne.

Atopowe zapalenie skóry u niemowląt – czy dziecko z niego wyrośnie?

Przebieg atopowego zapalenia skóry jest trudny do przewidzenia. Szacuje się, że z choroby „wyrasta” 40-55 proc. dzieci. U pozostałych atopowe zapalenie skóry może się utrzymywać w okresie dorastania i dorosłości. Atopowe zapalenie skóry nierzadko współistnieje z astmą lub alergicznym nieżytem nosa. Alergiczny nieżyt nosa i/lub astma mogą się także pojawić po ustąpieniu AZS.

Źródła:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*