Plamienie przed okresem – jakie przyczyny są najczęstsze?

Plamienie to wydzielina z pochwy z domieszką krwi, która jeszcze nie oznacza rozpoczęcia się miesiączki. Pojawia się najczęściej parę dni przed jej rozpoczęciem.

Nie należy się niepokoić, w sytuacji, kiedy zauważymy jej małe ilości, którym nie będą towarzyszyły niepokojące dolegliwości typu bóle brzucha, gorączka czy nudności.

Jednak plamienie, które powtarza się nazbyt często z uporczywymi boleściami, może sygnalizować o kilku poważnych zmianach, dokonujących się w kobiecym organizmie. Jakich?

Najczęstsze przyczyny plamienia przed okresem

Przed planowanym terminem pojawienia się miesiączki, najczęściej około 14. dnia cyklu menstruacyjnego może dojść do plamienia. Mówimy wtedy o krwawieniu okołoowulacyjnym, które wynika z nagłego spadku stężenia żeńskich hormonów – estrogenów – w czasie jajeczkowania, czyli owulacji.

Plamienie takie trwa do 4 dni, jest zazwyczaj mało obfite i ustaje w momencie wzrostu stężenia kolejnego hormonu, jakim jest progesteron. Zazwyczaj nie powinno to wzbudzać niepokoju, ponieważ proces ten jest uwarunkowany fizjologicznie, jednak każdy organizm jest inny, dlatego do sprawy należy podejść bardzo indywidualnie i obserwować zmiany, które w nim zachodzą.

Ważną kwestią jest tutaj długość trwania plamienia oraz jego częstotliwość.

Plamienie może pojawić się również po przeprowadzonych badaniach ginekologicznych, bądź odbytym stosunku seksualnym. Powodem może okazać się także nadżerka szyjki macicy.

Foto: Shutterstock Wizyta u ginekologa

Zaburzenia hormonalne

Kolejną przyczyną pojawienia się plamienia przed okresem jest niewydolność ciałka żółtego, nazywane inaczej jako niedomaga lutealna. Wskazuje ona na zbyt małą ilość lub zbyt krótki czas produkcji progesteronu.

Progesteron jest hormonem wydzielanym przez jajniki, odpowiadający między innymi za regulowanie cyklu miesiączkowego, przygotowanie błony śluzowej macicy do przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej oraz w późniejszym czasie – podtrzymania ciąży.

Zbyt mała ilość progesteronu, która wywołuje plamienie przed miesiączką jest uzasadnionym powodem zaplanowania wizyty u ginekologa, który zleci odpowiednią suplementację w celu wyregulowania gospodarki hormonalnej.

Plamienie, które pojawia się przed nastąpieniem miesiączki, może sygnalizować zupełnie coś innego, mianowicie, że następny okres pojawi się dopiero za… 9 miesięcy, ponieważ jesteś w ciąży! W takiej sytuacji mówi się o krwawieniu implantacyjnym, czyli zagnieżdżeniu zarodka w macicy, które to spowodowało plamienie. Plamienie to znacznie różni się od miesiączki.

Trwa do 3 dni i jest zdecydowanie mniej obfite. Warto dodać, że nie występuje ono u każdej kobiety – spowodowane jest uszkodzeniem naczynia krwionośnego w momencie zagnieżdżania się zarodka. Często jednak krwawienie implantacyjne mylone jest przez kobiety z rozpoczęciem menstruacji, a kobieta zaczyna podejrzewać ciążę dopiero, gdy pojawią się inne, charakterystyczne objawy.

Z drugiej strony, plamienie, które pojawi się u kobiety spodziewającej się dziecka, może wskazywać na przedwczesną utratę ciąży, czyli poronienie.

Foto: istock Plamienie implantacyjne to objaw, który może zwiastować ciążę, a często mylony jest z miesiączką.

Brązowe krwawienie przed okresem

Brunatne upławy przed pojawieniem się okresu mogą świadczyć o wystąpieniu stanów zapalnych w obrębie macicy. Zaliczamy do nich: polipy szyjki macicy, mięśniaki czy nadżerki.

Mogą one świadczyć również o zakażeniu chlamydią – bakterią, która przenoszona jest drogą płciową.

Kolejnym możliwym powodem plamienia o brązowym kolorze może być zbliżająca się menopauza – czas licznych zmian w organizmie kobiety, prowadzący do zaniku miesiączkowania, a w konsekwencji do braku możliwości rozmnażania się. Brunatną wydzielinę mogą również zaobserwować kobiety, które stosują antykoncepcje w postaci tabletek.

Brązowemu plamieniu towarzyszyć mogą objawy chorobowe, takie jak ostre bóle w dole brzucha, nudności, wymioty, bóle głowy oraz wysoka gorączka. Nie można ich lekceważyć, ponieważ mogą świadczyć o poważnym stanie zapalnym lub zmianie nowotworowej w obrębie macicy.

Plamienie a nadżerka

Bezpośrednim powodem pojawiających się krwawień śródcyklicznych może okazać się nadżerka szyjki macicy. Jest to malutki, zaczerwieniony obszar, przypominający rankę. Statystyki pokazują, że problem nadżerek jest bardzo powszechny – zmaga się z nim już co 3. kobieta.

Co może być przyczyną pojawienia się nadżerek? Jest ich kilka. Najczęściej pojawiają się u kobiet, które przebyły wiele porodów, straciły dziecko w wyniku poronienia bądź nie zaleczyły infekcji czy stanu zapalnego.

Może być ona również spowodowana tak zwanym uszkodzeniem mechanicznym, do którego dojść może w trakcie współżycia lub dużą ilością partnerów seksualnych.

Plamienie przed okresem a stosowanie antykoncepcji

Antykoncepcja hormonalna jest częstym uzasadnieniem pojawiającego się plamienia. Pierwszy powód może wynikać z procesu przystosowywania się organizmu do przyjmowania tabletek czy też innych form antykoncepcji, takich jak plastry czy wkładka domaciczna.

Plamienie może również wynikać z pominięcia tabletki lub odklejenia się plastra. Tak czy inaczej, należy udać się do ginekologa i zaczerpnąć specjalistycznej porady.

Taki sygnał od organizmu może oznaczać potrzebę zmiany antykoncepcji, szczególnie jeżeli plamienie śródcykliczne trwa więcej niż 6 miesięcy.

Foto: Africa Studio / Shutterstock Antykoncepcja

Niepokojące plamienie – kiedy udać się do lekarza?

Należy udać się na konsultację z lekarzem, jeżeli plamieniu towarzyszą dolegliwości bólowe lub gorączka. Kolejnym niepokojącym sygnałem jest nieprzyjemny zapach wydzieliny, która może świadczyć o pojawieniu się nadżerki. Z wizytą u ginekologa nie należy również zwlekać, w momencie, kiedy krwawienie śródcykliczne trwa więcej niż 3 dni.

Warto pamiętać o tym, że organizm każdej kobiety jest inny. Bardzo ważne jest to, aby słuchać sygnałów, jakie wysyła i odpowiednio interpretować objawy, które się pojawiają.

Plamienie – mapa (z legendą) Twojego ciała

Nie każde plamienie powinno być powodem do niepokoju – ale jak rozróżnić potencjalne zagrożenie od chwilowego i niegroźnego zachwiania równowagi?

Przygotowaliśmy dla Was kompendium wiedzy na temat plamienia. Doskonale wiemy, jak łatwo pogubić się we wszystkich meandrach funkcjonowania organizmu i niekiedy przeoczyć znaki, jakie nam daje.

Możecie na nas liczyć – pamiętajcie jednak, że w przypadku niepokojącego Was plamienia niezbędna może być konsultacja merytoryczna i spotkanie z lekarzem, który po wstępnej analizie Waszych objawów dokona profesjonalnej diagnostyki i zadecyduje o dalszym postępowaniu – jeśli takie będzie konieczne.

Co to jest plamienie?

Na samym początku warto pokrótce omówić kwestie samej terminologii – nawet najbardziej wprawne_i obserwatorki_rzy mogą mieć problem z identyfikacją śluzu i wszelkiego rodzaju wydzielin z dróg rodnych.

Plamienie to zazwyczaj skąpa i nieregularnie pojawiająca się wydzielina z pochwy. Ma brązowy lub brunatny kolor (dzięki zawartej w niej niewielkiej ilości krwi) i trwa kilka dni (ale zdarza się też skąpe, intensywne i czerwone – na przykład po stosunku, w przypadku ektopii macicy).

Plamienie może wystąpić w każdym momencie – w środku cyklu, przed miesiączką, po krwawieniu menstruacyjnym, a także w przebiegu ciąży czy w okresie pomenopauzalnym.

Trudne do jednoznacznego określenia są jego przyczyny – plamienie wywołuje wiele zróżnicowanych czynników, które postaramy się Wam przybliżyć w usystematyzowany sposób.

Plamienie przed okresem

Wigilia miesiączki tuż-tuż, a Ty na kilka dni przed nią zauważasz drobne plamy na bieliźnie…

Plamienie przed okresem bardzo często związane jest z naturalnymi procesami zachodzącymi w organizmie, przygotowującymi go do rozpoczęcia krwawienia menstruacyjnego:

  • Różowe plamienie przed okresem może być konsekwencją uszkodzeń naczyń krwionośnych ściany pochwy. Tuż przed krwawieniem menstruacyjnym zwiększa się przekrwienie narządów płciowych, wskutek czego tkanki pochwy bywają obrzęknięte i bardziej podatne na mikrouszkodzenia (powstałe na przykład podczas stosunku).
  • Brązowe plamienie przed okresem może oznaczać niedomogę lutealną. Pod tą nazwą kryje się obniżenie poziomu progesteronu pojawiające się, kiedy odpowiedzialne za jego produkcję ciałko żółte jest niewydolne. Niski poziom tego hormonu w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego wynikać między innymi z niedoczynności tarczycy czy zaburzeń funkcji podwzgórza, będącego jednym z ośrodków układu regulującego poziomy hormonów w organizmie.

Ponadto plamienie przed okresem może być wywołane panoszącymi się w drogach rodnych infekcjami lub urazami. Nierzadko obserwują je osoby posiadające tak zwaną truskawkową szyjkę macicy, będącą efektem zakażenia bakterią rzęsistka pochwowego.

To schorzenie swoją uroczą nazwę zawdzięcza punktowym wybroczynom nabłonka macicy i w obrębie pochwy, które swoim wyglądem nieco przypominają właśnie owoc truskawki. Rzęsistkowica z kolei to choroba przenoszona drogą płciową, wymagająca ustalonej przez lekarza farmakoterapii.

 

Plamienie przed okresem może być jednym z symptomów endometriozy. To niezwykle złożona jednostka chorobowa, której najczęściej towarzyszą długie, obfite krwawienia miesiączkowe i intensywny ból (doskwierający również podczas czynności fizjologicznych czy współżycia).

Dolegliwości związane z endometriozą spowodowane są obecnością komórek błony śluzowej macicy poza jej jamą, co wywołuje miejscowe stany zapalne.

Plamienie z dróg rodnych przy endometriozie może być skutkiem jej występowania w bliźnie po nacięciu/pęknięciu krocza czy na szyjce macicy – zdarza się to jednak rzadko.

Plamienie po okresie

  • Uporałaś_eś się z krwawieniem menstruacyjnym, a na bieliźnie wciąż pojawiają się plamy…
  • Kilkudniowe plamienie po okresie najczęściej jest efektem wahań hormonalnych i spadku poziomu estradiolu w organizmie.
  • Pozostałe przyczyny plamienia po okresie mogą być różne:
  • odstawienie antykoncepcji hormonalnej – szczególnie po długotrwałym jej stosowaniu; może to powodować przejściowe zaburzenia cyklu, które skutkują właśnie plamieniem; zazwyczaj ustępuje ono w momencie, kiedy organizm przywyknie do zmiany poziomów hormonów płciowych;
  • torbiel jajnika (powstająca między innymi wskutek zaburzeń hormonalnych czy w przebiegu endometriozy);
  • polip endometrialny.

Plamienie a łagodne zmiany nowotworowe

Niekiedy plamienie jest symptomem powiązanym z łagodnymi zmianami w obrębie narządów rodnych.

Często odpowiadają one za występowanie brązowego plamienia zamiast okresu (lub za dłuższe, bardziej obfite krwawienie miesiączkowe). Zbyt małe zmiany wymagają jedynie obserwacji, w przypadku ich większych rozmiarów lekarz może zasugerować ich usunięcie.

Brązowa wydzielina z pochwy może być wywołana obecnością:

  • polipów szyjki macicy,
  • polipów endometrialnych,
  • mięśniaków macicy.
Leia também:  Como capturar todas as evoluções do eevee no pokémon heartgold e soulsilver

Słówko odnośnie do przedłużającego się / obfitego okresu – warto pamiętać, że on również może być spowodowany wspomnianymi wyżej łagodnymi zmianami nowotworowymi macicy, a także endometriozą lub adenomiozą. Nie zwlekaj z badaniem, jeśli zauważyłaś_eś jakieś odstępstwa od Twojej menstruacyjnej normy.

Plamienie zamiast okresu

Co oznacza plamienie pojawiające się zamiast spodziewanej miesiączki? Jakie mogą być jego przyczyny?

Z plamieniem często mylone są skąpe miesiączki. Szczególne skonsternowane mogą być osoby, których dotychczasowe krwawienia menstruacyjne należały raczej do tych obfitszych. O przyczynach takiego stanu i jego charakterystyce piszemy tutaj.

Skąpe plamienie zamiast okresu może bowiem wynikać z:

  • silnej reakcji na stres,
  • osłabienia organizmu (na przykład wskutek infekcji),
  • nagłej utraty masy ciała (na skutek drastycznej diety, zwiększonej aktywności fizycznej).

Plamienie zamiast okresu w terminie miesiączki może zwiastować ciążę.

Brązowe plamienie zamiast okresu

Krwawienie implantacyjne nierzadko mylone jest z menstruacyjnym, ponieważ pojawia się najczęściej w terminie spodziewanej miesiączki.

Bezpośrednio przed owulacją błona śluzowa macicy jest silnie przekrwiona. Implantacja zarodka może więc powodować uszkodzenia jej naczyń krwionośnych.

W efekcie dochodzi do niewielkiego plamienia, które zazwyczaj trwa krócej niż krwawienie menstruacyjne (od kilku godzin do kilku dni, licząc od momentu implantacji zarodka).

Co więcej, w większości przypadków nie towarzyszą mu inne miesiączkowe dolegliwości (zmiany nastroju, silny ból brzucha i tym podobne).

Plamienia międzymiesiączkowe

Do planowanej miesiączki jeszcze sporo czasu, a tu ni stąd, ni zowąd – niespodziewane plamienie. O co chodzi?

Miesiączka to dla wielu osób stały, comiesięczny punkt programu (więcej o samym cyklu menstruacyjnym przeczytacie tutaj). Wskutek wielu, wydawałoby się, trywialnych sytuacji, takich jak drobne przeziębienie czy stres, równowaga może zostać zachwiana, a cały misternie zaplanowany cykl się rozregulowuje.

Niewielkie krwawienie w połowie cyklu najczęściej świadczy o owulacji.

Plamienie owulacyjne

W trakcie owulacji (dnia, w którym pęka pęcherzyk Graafa, uwalniając tym samym dojrzałą komórkę jajową) mogą pojawić się skąpe, trwające maksymalnie 4 dni krwawienia.

Inne przyczyny plamienia międzymiesiączkowego to:

  • stosowanie antykoncepcji hormonalnej,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • polipy endometrialne (przywołane w tym tekście wielokrotnie – pamiętajcie, że odpowiadają one nie tylko za plamienia międzymiesiączkowe, ale też zbyt obfite miesiączki!) i mięśniaki macicy,
  • ciąża (owulacja, plamienie implantacyjne, ciąża pozamaciczna),
  • wahania hormonalne.

Plamienie podczas ciąży

Co oznacza plamienie pojawiające się w przebiegu ciąży?

Nietypowe plamienie w ciąży bywa niezwykle stresujące dla przyszłych rodziców. Ze względu na specyfikę i wyjątkowość tego stanu wszelkie nieprawidłowości zawsze powinno się konsultować z ginekologiem.

Plamienia we wczesnej ciąży mogą być objawem poronienia (szczególnie jeśli towarzyszą im dolegliwości bólowe podbrzusza), w jej drugiej połowie zwiększają zaś ryzyko porodu przedwczesnego.

Plamienia w trakcie ciąży przeważnie związane są ze wspomnianą już wcześniej implantacją zarodka. Inną kwestią jest tworzenie się krwiaka w obrębie trofoblastu (błon płodowych), jednak w większości przypadków nie wpływa on na rozwój płodu i się wchłania. Przy ektopii gruczołowej szyjki macicy plamienie może wystąpić po stosunku płciowym.

Inne potencjalne przyczyny plamienia w ciąży

Jasnoczerwone lub brązowe plamienie w przebiegu ciąży może być oznaką ciąży pozamacicznej. Polega ona na tym, że zarodek – zamiast w trzonie macicy – zagnieżdża się w innym miejscu (jest to zwykle jajowód, a konkretnie jego bańka).

Oprócz plamienia objawami ciąży pozamacicznej są:

  • zatrzymanie miesiączki,
  • ból podbrzusza,
  • dodatnie betaHCG.

Stwierdzenie ciąży pozamacicznej nie zawsze determinuje konieczność usunięcia zarodka umiejscowionego w niewłaściwym miejscu – możliwe jest także leczenie farmakologiczne (metotreksatem) i samoistne wchłonięcie się zarodka po obumarciu.

Plamienie po stosunku

Tuż po współżyciu na pościeli lub bieliźnie zauważasz ślady krwi – co mogą oznaczać?

U niektórych osób plamienie pojawia się po odbyciu pierwszego stosunku seksualnego wskutek przebicia błony dziewiczej. Jest to jednak kwestia indywidualna, uzależniona od osobniczej budowy. U większości osób błona dziewicza ledwo zakrywa wejście do pochwy – wówczas jej przerwanie nie wywołuje żadnych specyficznych dolegliwości. 

Plamienie, które występuje po stosunku seksualnym, to tak zwane krwawienie kontaktowe.

Przyczyn plamienia z pochwy po stosunku może być wiele:

  • mechaniczne otarcia powstałe podczas intensywnej penetracji – mogą pojawić się u osób prowadzących regularne życie seksualne;
  • łagodne zmiany rozrostowe macicy (ektopia gruczołowa szyjki macicy, polipy szyjki macicy, nadżerka prawdziwa – bardzo rzadka!);
  • nowotwory w obrębie dróg rodnych.

Plamienie a infekcje intymne

Plamienia w przebiegu infekcji mogą wynikać z samego zakażenia (które powoduje uszkodzenia błony śluzowej) albo jego nieprzyjemnych dolegliwości – na przykład świądu czy pieczenia, które wywołują drapanie i pocieranie swędzących miejsc, co skutkuje uszkodzeniami mechanicznymi.

Plamienie a tabletki antykoncepcyjne

Przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej a ewentualne plamienie – co musisz wiedzieć?

Osoby przyjmujące doustną terapię hormonalną w trakcie pierwszych miesięcy jej przyjmowania bardzo często doświadczają plamień lub delikatnych krwawień w środku cyklu. Jeśli zdarza się to dłużej niż przez okres pierwszych 4 miesięcy – zazwyczaj lekarz przepisuje zamienny preparat.

Plamienia mogą pojawić się też w przypadku pominięcia dawki i związanego z tym nagłego spadku poziomów hormonów płciowych.

Plamienie w okresie pomenopauzalnym

Zdążyłaś_eś przyzwyczaić się do „uroków” klimakterium, aż tu nagle dostrzegasz dziwne i niepokojące plamienie.

Menopauza to ostatnia miesiączka w życiu osób menstruujących, po której w ciągu następnych 12 miesięcy, przy wykluczeniu ewentualnych chorób lub schorzeń, nie pojawia się ponownie krwawienie menstruacyjne.

okresie pomenopauzalnym zachodzi wiele zmian hormonalnych, prowadzących do stopniowego zaniku funkcji jajników i zaprzestania owulacji.

Krwawienia pomenopauzalne są najczęstszym objawem raka endometrium – dlatego w przypadku ich wystąpienia zawsze niezbędna jest konsultacja merytoryczna z lekarzem i wdrożenie badań diagnostycznych!

Do innych przyczyn plamienia pomenopauzalnego należą:

  • zanikanie błon śluzowych macicy i pochwy,
  • polipy endometrialne, mięśniaki macicy,
  • schorzenia spoza układu rozrodczego (zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby hematologiczne).

Mamy nadzieję, że nasze vademecum plamienia pomoże Wam łatwiej zidentyfikować wszelkie nieprawidłowości Waszego cyklu. Pamiętajcie: w przypadku ich wystąpienia nie odwlekajcie spotkania z lekarzem.

Plamienie przed okresem: przyczyny. Czy plamienie przed okresem może być oznaką ciąży?

Plamienie przed okresem budzi nasz naturalny niepokój.

Co oznacza plamienie między okresami? Czy powinno nas skłaniać do wizyty u lekarza? Niewielkie plamienie w środku cyklu miesiączkowego, bezpośrednio przed i po okresie nie jest niepokojące i związane jest z wahaniami poziomu hormonów w organizmie kobiety. Jednak wszelkie odstępstwa od normy, zbyt częste plamienie, połączone czasem z dodatkowymi objawami, wymagają konsultacji z lekarzem.

Plamieniem określamy niewielką domieszkę krwi znajdującą się w wydzielinie z pochwy. Ma najczęściej brązowy kolor i pojawia się w różnych momentach cyklu miesiączkowego. Jakie są najczęstsze przyczyny plamienia?

  • Plamienie przed okresem może oznaczać, że w organizmie kobiety jest za mało progesteronu – kobiecego hormonu, warunkującego zagnieżdżanie się zarodka i utrzymanie ciąży. W czasie cyklu miesiączkowego jego poziom waha się, a największe stężenie progesteronu ma miejsce tuż przed jajeczkowaniem. Jeżeli nie dochodzi wtedy do ciąży, produkcja progesteronu spada aż do pojawienia się miesiączki. Progesteron, nazywany też luteiną, jest produkowany przez ciałko żółte w jajniku oraz przez łożysko. Za wytwarzanie hormonu odpowiedzialna jest ponadto kora nadnerczy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Plamienie przed okresem może więc oznaczać niewydolność ciałka żółtego, które produkuje niewystarczającą ilość progesteronu. Jest to tzw. niedomoga lutealna. Niewydolność ciałka żółtego może być spowodowana zmniejszoną produkcją pęcherzyków Graafa i przyspieszonym złuszczaniem się śluzówki macicy. Druga przyczyna to przedwczesne obumarcie ciałka żółtego, co również objawia się plamieniem przed okresem. Towarzyszą temu: zespół napięcia przedmiesiączkowego, ból piersi oraz zmiany w długości cyklu menstruacyjnego.
  • Plamienie po okresie, przedłużające menstruację natomiast, może być oznaką zbyt niskiego poziomu estradiolu, jednego ze sterydowych hormonów płciowych.
  • Plamienie w środku cyklu miesiączkowego, około 14 dni przed miesiączką, w czasie owulacji jest wynikiem mniejszej ilości estrogenu. Takie plamienie jest nieznaczne i może trwać około 3-4 dni.
  • Plamienie przed okresem u kobiet po 40-tym roku życia związane jest ze zbliżającą się menopauzą i zmniejszającą się produkcją progesteronu, co jest zjawiskiem normalnym i nie powinno budzić większego niepokoju.
  • Plamienia pojawiające się po menopauzie także nie są czymś niezwykłym. Organizm powoli przestaje produkować hormony i wygasza miesiączkowanie. Niepokojące są dopiero późniejsze plamienia, bo mogą być spowodowane takimi chorobami jak mięśniaki macicy, przerost endometrium, a nawet nowotwory szyjki macicy.
  • Plamienie po stosunku to efekt zadrapania lub otarcia, spowodowanego najprawdopodobniej słabym nawilżeniem pochwy. 
  • Przy stosowaniu antykoncepcji hormonalnej zdarzają się w pierwszych miesiącach niewielkie plamienia, które są wynikiem adaptowania się organizmu kobiety. Po zakończeniu antykoncepcji hormonalnej ponownie organizm reaguje niewielkim plamieniem.

Nasz niepokój powinno wzbudzić plamienie pojawiające się bez żadnego związku z cyklem miesiączkowym i owulacją, którym towarzyszą inne niepokojące objawy, takie jak: zbyt obfite i długie miesiączki, bóle brzucha, skurcze, gorączka. Takie symptomy mogą oznaczać: zapalenie przydatków, nadżerkę, różne zakażenia narządów rodnych, mięśniaki macicy i nowotwór.

Krwawienia pojawiające się po stosunku, to także objaw budzący niepokój. Może bowiem oznaczać nieprawidłowości w obrębie szyjki macicy lub pochwy: endometriozę, polipy, nadżerki, torbiele, nowotwory.

Czy plamienie przed okresem może być oznaką ciąży? Tak, jeżeli w terminie, w którym spodziewałyśmy się miesiączki, pojawia się tylko plamienie, może to oznaczać, że jesteśmy w ciąży.

Zróbmy wtedy test ciążowy i udajmy się do lekarza. Oczywiście, plamienie zamiast miesiączki nie zawsze musi oznaczać ciąży, ale na przykład zaburzenia hormonalne lub być objawem jakiejś choroby.

Ale równie dobrze może to być tzw. plamienie implantacyjne.

Leia também:  Moczenie nocne u dorosłych – jakie są przyczyny i jak je leczyć?

Na początku ciąży plamienie związane jest najczęściej z implantacją, czyli zagnieżdżaniem się zarodka w jamie macicy. Może się to zdarzać jeszcze przez 2-3 miesiące ciąży.

Drugą przyczyną plamienia w I trymestrze ciąży są niedobory progesteronu. Niestety, plamienie pojawiające się w terminie miesiączki, czasem oznacza także samoistne poronienie, które może być spowodowane np.

wrodzoną wadą genetyczną lub rozwojową.

Plamienie przed okresem – naturalne przyczyny, inne przyczyny

W sytuacji, kiedy pojawia się plamienie przed okresem, a termin kolejnej miesiączki jest jeszcze odległy warto się zastanowić czy nie należy udać się do ginekologa. Ponieważ plamienie przed okresem może wystąpić z naturalnej przyczyny, ale może być również zapowiedzią ciąży i niestety też sygnałem choroby.

Czym jest plamienie przed okresem? Jest to niewielka ilość wydzieliny z pochwy, która jest połączona z krwią, w niektórych przypadkach jest to tylko krew.

Barwa może się zmieniać w zależności przede wszystkim od przyczyny krwawienia.

Jeśli plamienie przed okresem pojawia się częściej niż w ciągu jednego cyklu miesiączkowego lub pojawiło się tylko raz, ale towarzyszą mu inne objawy dla przykładu ból podbrzusza to należy zgłosić się do lekarza prowadzącego.

1. Plamienie przed okresem – naturalne przyczyny

Plamienie przed okresem może pojawić się na krótko przed terminem planowanej miesiączki.

Przy regularnym cyklu miesiączkowym takie plamienie przed okresem jest związane w większości przypadków z niewydolnym ciałkiem żółtym efektem, czego jest zbyt mała ilość progesteronu wytwarzanego przez organizm. Czym jest progesteron? Jest to hormon odpowiedzialny między innymi za prawidłowe zagnieżdżenie się zarodka w macicy.

Plamienie przed okresem może być spowodowane niewłaściwie dobranymi środkami hormonalnymi

Plamienie przed okresem jest to także typowe plamienie okołoowulacyjne, czyli takie, które pojawia się najczęściej około 14 dnia całego cyklu.

Nie jest to plamienie, które powinno niepokoić, ponieważ wiąże się z zaniżonym poziomem estrogenów w okresie owulacji, a więc jajeczkowania.

Plamienie przed okresem spowodowane niską ilością estrogenu zanika po kilku dniach, kiedy hormon już się unormuje.

Plamienie przed okresem są tez typowym objawem stosowania antykoncepcji hormonalnej. Plamienie najczęściej pojawia się w początkach kuracji.

Bardzo ważne, aby obserwować czy plamienie przed okresem trwa dłużej niż pół roku, ponieważ wtedy nie jest to już typowy objaw i być może potrzebna będzie zmiana preparatu. Wydzielina może się pojawić w sytuacji, gdy kobieta przerwie kurację.

Częste plamienie przed okresem u kobiet, które skończyły 40 lat może sygnalizować zbliżanie się menopauzy zwłaszcza w pierwszym etapie.

2. Plamienie przed okresem – inne przyczyny

Częste plamienie przed okresem przykładowo po stosunku należy jak najszybciej skonsultować z ginekologiem, ponieważ może sygnalizować dla przykładu nadżerkę lub stan zapalny narządów płciowych. Inną przyczyną mogą być polipy szyjki macicy, mięśniaki macicy czy zapalenie przydatków.

Przy stanach chorobowych wydzielina jest obfitsza i często towarzyszą jej inne objawy przykładowo gorączka czy ból w okolicach podbrzusza przypominający skurcze. Do chorób, przy których pojawia się między innymi plamienie przed okresem należy również chlamydioza i rak np. rak szyjki macicy.

Plamienie przed okresem są tez typowym objawem stosowania antykoncepcji hormonalnej. Plamienie najczęściej pojawia się w początkach kuracji.

Bardzo ważne, aby obserwować czy plamienie przed okresem trwa dłużej niż pół roku, ponieważ wtedy nie jest to już typowy objaw i być może potrzebna będzie zmiana preparatu. Wydzielina może się pojawić w sytuacji, gdy kobieta przerwie kurację.

Krew w moczu (krwiomocz) – co oznacza krew w moczu?

Czerwony lub różowy mocz, pieczenie, problemy z załatwianiem potrzeb fizjologicznych – to tylko niektóre objawy, których nie należy ignorować. Krwiomocz może być objawem chorób układu moczowego.

Aby je zdiagnozować, lekarz może zalecić badanie ogólne moczu, a także, w uzasadnionych wypadkach, USG czy urografię. Zabarwienie moczu na kolor czerwony może mieć także przyczyny niechorobowe. Jednakże za każdym razem powinno być to zweryfikowane laboratoryjnym badaniem moczu.

Oto najczęstsze przyczyny pojawienia się krwi w moczu.

Krew w moczu –  krwiomocz a krwinkomocz

Krew w moczu, czyli krwiomocz, powoduje zmianę jego zabarwienia na kolor różowawo-czerwonawy.

Krwiomoczu (krwiomoczu makroskopowego) nie należy mylić z krwinkomoczem (krwiomoczem mikroskopowym), w przypadku którego u chorego pojawia się zwiększona liczba erytrocytów (krwinek czerwonych) w moczu (powyżej 3 w polu widzenia w jednej próbce moczu), ale jego kolor pozostaje bez zmian.

Obecność krwi w moczu potwierdzić (jeśli mówimy o krwiomoczu) lub wykryć (jeśli mówimy o krwinkomoczu) można w badaniu ogólnym moczu. Jest ono rozpoczynane z użyciem testu paskowego, którego ewentualny dodatni wynik jest weryfikowany w badaniu mikroskopowym.

Krwiomocz − przyczyny

Krwiomocz może pojawiać w chorobach górnego odcinka układu moczowego. Krew w moczu może być objawem: kamicy moczowej, torbieli nerek, gruźlicy nerek lub nowotworów. Mocz z krwią może występować także przy zapaleniu cewki moczowej, jej zwężeniu, obecności ciała obcego lub nowotworu.

Inne przyczyny krwiomoczu to choroby gruczołu krokowego, a więc rozrost, zapalenie lub rak stercza, a także choroby pęcherza – zapalenie pęcherza, polipy, czy kamienie. Krwiomocz u kobiet może być także związany z  endometriozą.

Krwiomocz mikroskopowy, choć niewidoczny gołym okiem, również może sygnalizować poważne choroby. Pojawienie się krwinek czerwonych w moczu nie jest objawem specyficznym. Zwiększona ilość erytrocytów w polu widzenia może oznaczać schorzenia nerek, np.

zapalenie kłębuszkowe i cewkowo-śródmiąższowe, wielotorbielowatość nerek, czy rzadki zespół Alporta.

Krwiomocz mikroskopowy może być także objawem schorzeń dróg moczowych (swoistych i nieswoistych), kamicy układu moczowego, chorób naczyń krwionośnych, nowotworów czy różnego rodzaju skaz krwotocznych.

Krew w moczu a stany zapalne dróg moczowych

Mocz z krwią i pieczenie podczas oddawania moczu mogą oznaczać zapalenie dróg moczowych. Dlatego „sikanie krwią” powinno skłaniać do wykonania odpowiednich badań.

Typowe objawy zakażenia pęcherza i dróg moczowych to ból i pieczenie przy oddawaniu moczu, częsta potrzeba korzystania z toalety oraz ból lub kłucie w dole brzucha. Choroby układu moczowego i jego stany zapalne mogą prowadzić do zakażenia nerek.

W takim wypadku pojawić się może gorączka, ból w okolicach nerek, osłabienie, nudności i wymioty.

U dzieci zapalenie dróg moczowych wiąże się z brakiem apetytu, gorączką, wymiotami i ogólnym rozdrażnieniem. W rzadkich przypadkach można zaobserwować skrzepy krwi w moczu dziecka, co powinno być pilnym wskazaniem do wizyty u lekarza.

Krwiomocz jest przesłanką do wykonania ogólnego badania moczu. W uzasadnionych przypadkach, konieczne mogą być także badania takie jak: USG nerek i dróg moczowych, urografia oraz tomografia. Leczenie zakażenia nerek, pęcherza moczowego lub cewki moczowej zazwyczaj polega na podaniu odpowiedniego antybiotyku.

Krew w moczu a choroby nerek

Krwiomocz (makro- czy mikroskopowy) może być związany z chorobami nerek. Jednym z najczęstszych powodów obecności krwi w moczu jest kamica nerkowa, zapalenie nerek z nawracającym krwiomoczem, a w skrajnych przypadkach rak nerki.

W celu właściwego zdiagnozowania chorób nerek wykonuje się m.in. badanie ogólne moczu oraz ultrasonografię (USG). Kiedy u chorego pojawia się krew w moczu, wykonuje się też morfologię krwi. W przypadku niejasnego rozpoznania lub podejrzenia np.

ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek – można zalecić biopsję nerki. Jeśli krew w moczu jest następstwem kłębuszkowego zapalenia nerek, stosuje się leczenie przyczynowe.

Może to być terapia immunosupresyjna, leczenie moczopędne lub ograniczenie podaży sodu.

Krwiomocz a choroby gruczołu krokowego (prostaty)

Krew w moczu u mężczyzn może oznaczać niekiedy choroby gruczołu krokowego. Stąd krwiomocz może wystąpić przy przeroście prostaty. Pierwszym niepokojącym objawem tego stanu są problemy z oddawaniem moczu. Przerost prostaty pojawia się zazwyczaj po 45. − 50.

roku życia i dotyczy nawet połowy badanych, a po 60. roku życia – 70% mężczyzn (Kwias Z. Łagodny rozrost stercza – podstawowe wiadomości dla lekarza rodzinnego. Przew. Lek. 2000; 9, 47-57).

Problem ten w wielu przypadkach oznacza naturalny proces starzenia się organizmu i nie jest związany z innymi schorzeniami.

Przy postępującym przeroście prostaty, mężczyźni mogą mieć kłopoty z kompletnym opróżnieniem pęcherza, czy uczuciem parcia w okolicy pęcherza. W skrajnych sytuacjach może dochodzić do całkowitego zatrzymania moczu.

Wystąpienie krwiomoczu i każdej innej nieprawidłowości związanej z oddawaniem moczu należy skonsultować z urologiem. Lekarz przeprowadzi pogłębioną diagnostykę występujących objawów.

Ich przyczynami mogą być zarówno infekcje układu moczowego, jak i rak prostaty.

Krew w moczu a choroba nowotworowa

Krwiomocz może oznaczać chorobę nowotworową pęcherza, prostaty lub nerek. Nowotwory układu moczowego, według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, obejmują kilka jednostek chorobowych.

Są one stosunkowo trudne do rozpoznania i bardzo często dają objawy w późnej fazie choroby, kiedy trudno jest o pełne wyleczenie.

Z tego powodu krew w moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu, ból pęcherza i nerek powinny być skonsultowane z lekarzem.

Krwiomocz a endometrioza

Dość rzadko krew w moczu jest kojarzona podczas diagnostyki z endometriozą (gruczolistością wewnątrzmaciczną, endometriosis). Endometrioza to obecność tkanki endometrium poza jamą macicy. Dotyczy od 10% do 20% kobiet na świecie.

Endometriozę narządów układu moczowego spotyka się u niewielkiej grupy pacjentek − 1 − 2% i jest ona trudna do wykrycia. Dotyczyć ona może pęcherza moczowego, niekiedy moczowodu lub nerek. Endometrioza jest łagodną chorobą, ale może mieć ostry przebieg kliniczny.

W endometriozie układu moczowego pojawia się ból w okolicy spojenia łonowego, krwiomocz podczas menstruacji, częstomocz i dysuria.

Leczenie endometriozy zależy od nasilenia objawów, czasu jej trwania i wieku pacjentki. Objaw, jakim jest krwiomocz, wymaga diagnostyki różnicowej z innymi chorobami układu moczowego.

Leia também:  Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

Krew w moczu – przyczyny „niechorobowe”

Istnieją przypadki, w których czerwony mocz nie oznacza problemów ze zdrowiem. Czerwone zabarwienie moczu może być  następstwem spożycia określonych posiłków, np. buraków, rabarbaru, rydzów lub barwników spożywczych oraz niektórych leków.

Te przyczyny pozwala wykluczyć laboratoryjne badanie ogólne moczu. Erytrocyty w moczu mogą pojawić się po intensywnym wysiłku lub po odbyciu stosunku płciowego. Krwiomocz może wystąpić także przy gorączce.

Przed oddaniem moczu do analizy należy wyeliminować te czynniki.

Moczu nie należy też badać w trakcie menstruacji lub w okresie bezpośrednio przed lub po niej, gdyż domieszka krwi miesiączkowej może spowodować dodatni wynik badania w kierunku zarówno erytrocytów, jak i białka oraz leukocytów, co może prowadzić do błędnej interpretacji wyników badania ogólnego moczu.

Prawdopodobne zapalenie pęcherza, krwiomocz i ból w podbrzuszu powinny jednak być ważną przesłanką do wizyty u specjalisty i wykonania podstawowych badań.

W związku z tym, że przebieg chorób układu moczowego może (przynajmniej przez pewien czas) być bezobjawowy, analiza ogólna moczu zaliczana jest do badań profilaktycznych, które u dorosłych bez żadnych objawów chorobowych powinny być wykonywane raz do roku.

Piśmiennictwo:

Jak wygląda pierwsza miesiączka?

Zacznijmy od tego, czym w ogóle jest okres. To cyklicznie pojawiające się krwawienie – zwykle występujące co 25-35 dni. Jeden cykl trwa od pierwszego dnia krwawienia do dnia poprzedzającego kolejne krwawienie.

Co się dzieje pomiędzy tymi dniami? Gdy ustanie kilkudniowe oczyszczanie się macicy, następuje wzrost jajeczka w jednym z jajników, które mniej więcej na 14-16 dni przed następnym okresem jest uwalniane, co nazywamy owulacją.

Błona śluzowa macicy staje się grubsza i bardziej ukrwiona – w ten sposób przygotowuje się na zagnieżdżenie się w niej zapłodnionej komórki jajowej. Jeśli jednak do zapłodnienia nie dojdzie, to błona zaczyna się złuszczać i macica oczyszcza się w postaci okresu – na wydzielinę składa się krew, strzępy błony, pozostałości jajeczka.

I cały cykl zaczyna się od nowa. Miesiączka to zazwyczaj sygnał, że nie jesteśmy w ciąży, ale że w naszym ciele jest taki potencjał. To też oznaka, że raczej wszystko z naszym układem rozrodczym i zdrowiem w porządku.

Z kolei ustanie miesiączki, nieregularność, która nagle się pojawi i utrzymuje a nie wiąże się z ciążą powinna być sygnałem, by udać się na kontrolę ginekologiczną. Przy okazji trzeba podkreślić, że obecnie częstym powodem problemów z miesiączkowaniem jest stres i przepracowanie. 

Kiedy pojawia się pierwsza miesiączka i jakie są jej objawy?

Wiemy już, czym jest miesiączka, skąd się bierze. Co jednak z tą pierwszą? Będzie ona świadczyła o tym, że dojrzewamy i jesteśmy płodnymi osobami. Innymi symptomami procesu dojrzewania płciowego jest powiększenie piersi, zaokrąglenie bioder, pojawienie się owłosienia itp. To też oznaki, by miesiączki wypatrywać. Podobnie jak plamienia i skurcze w dole brzucha. 

Pierwsza miesiączka pojawia się zwykle między 11 a 14 rokiem życia, jednak nie jest to regułą. Pierwsze krwawienie może wystąpić zarówno wcześniej, jak i później. Wszystko zależy od indywidualnych uwarunkowań – od czynników genetycznych, środowiskowych, ale i od sposobu odżywiania itp.

Pamiętajmy, że każdy organizm rozwija się inaczej, we własnym tempie i nie da się tego przyspieszyć. Oczywiście naturalne, że kiedy rówieśniczki będą już miesiączkowały, pożyczały sobie podpaski, to tym bardziej trudno będzie się doczekać na swój okres.

Jeśli w takiej sytuacji pojawi się niepokój, to warto wybrać się do ginekolożki czy ginekologa, który rozwieje wątpliwości a przy okazji wytłumaczy procesy zachodzące w ciele i da dobre miesiączkowe rady na przyszłość.

Jak wygląda pierwsza menstruacja?

Pierwszą miesiączkę mogą poprzedzić pojawiające się plamienia, ale też może być tak, że będzie ona za pierwszym razem (a także przez kilka następnych miesięcy) bardzo skąpa i będzie miała właśnie charakter plamień.

Oczywiście może być i tak, że krwawienie będzie bardzo obfite, nawet bardziej niż po uregulowaniu się cyklu, co powinno nastąpić do dwóch lat od pierwszej miesiączki. Warto wiedzieć, że wydzielina okresowa niekoniecznie musi być soczyście czerwona, może mieć brunatny kolor – to też okres i jest jak najbardziej w porządku.

Krwawienie może trwać kilka dni jak typowa uregulowana miesiączka, jednak często pierwsze menstruacje są nieregularne – więc zarówno bardzo krótkie krwawienie, jak i długie będzie czymś naturalnym.

Pierwsza miesiączka i kolejne przez następny rok do dwóch lat są zazwyczaj bezbolesne, bo cykle są bezowulacyjne. Warto wiedzieć, że później krwawieniu może, choć nie musi, towarzyszyć ból.

Menstruacyjne bóle o większym lub mniejszym nasileniu dotykają około 40% miesiączkujących. Ważne, żeby jak najszybciej wziąć lek przeciwbólowy i/lub rozkurczowy – ból trzeba zdusić w zarodku zanim się rozwinie i trudno będzie go opanować.

Sięgajmy więc po leki, kiedy tylko poczujemy dość charakterystyczne „rwanie” w dole brzucha mogące promieniować np. na plecy.

Jak się przygotować na nadejście okresu?

Byłoby świetnie, gdyby w każdym domu i szkole miesiączkujące już, doświadczone kobiety odpowiednio wcześnie i przyjaźnie przygotowały dziewczynki na nadejście okresu, opowiadały, jak to wygląda, co wtedy robić.

Idealnie, gdyby też każda dziewczynka mogła zawczasu dokładnie obejrzeć środki higieniczne stosowane podczas miesiączki i ponosić je „na sucho”, aby w pierwszym dniu krwawienia nie wpadać w panikę i wiedzieć, jak działać.

Dziś do wyboru mamy różnego rodzaju podpaski – jedno-, jak i wielorazowe, tampony oraz kubeczki menstruacyjne, które mogą posłużyć właścicielce przez kilka lat i są dobrym rozwiązaniem z punktu widzenia ekologii i ekonomii.

Jeśli nie wiemy, jakie środki higieniczne byłyby najlepsze w naszym wypadku, najlepiej byłoby pogadać o tym z rodzicami, ginekolożką lub ginekologiem czy pielęgniarką szkolną. 

Ważne też, by nie dać się miesiączce zaskoczyć, bo zwłaszcza kiedy ta pierwsza wciąż przed nami, może być trudno rozpoznać jej symptomy.

Dobrym rozwiązaniem jest noszenie przy sobie w torebce lub plecaku okresowego niezbędnika – podpasek lub tamponów i żelu antybakteryjnego (gdyby zdarzyło się korzystać z toalety bez umywalki).

Z czasem rozpoznawanie zbliżającego się okresu na pewno wejdzie w krew, a sposobem, by nas nie zaskoczył, jest prowadzenie kalendarzyka, w którym możemy zaznaczać jego pierwszy dzień (pyta o niego ginekolożka lub ginekolog podczas każdej wizyty), jak i długość krwawienia oraz towarzyszące mu dolegliwości itp. Obecnie można skorzystać też z funkcjonalnych aplikacji na smartfona, w których wprowadzimy różne okresowe dane a alerty przypomną nam, że menstruacja się zbliża. 

Miesiączkowe dolegliwości

Była już mowa o bólach menstruacyjnych, które wiążą się ze skurczami oczyszczającej się macicy.

Trwają zwykle dzień-dwa – łączą się z momentem najbardziej obfitego krwawienia, które zwykle stopniowo staje się coraz bardziej skąpe a trwa zwykle 5-7 dni.

Miesiączce mogą też niestety towarzyszyć bóle głowy – w tym wypadku pomoże zwykle typowa tabletka przeciwbólowa. Mogą jednak wystąpić także migreny – wtedy warto skonsultować się z ginekologiem i neurologiem. 

Trzeba też wspomnieć o zespole napięcia przedmiesiączkowego (PMS), który u sporej części osób poprzedza wystąpienie krwawienia a wiąże się ze spadkiem nastroju, gorszym samopoczuciem, zachciankami czy zmiennym apetytem, drażliwością, jak i obrzmieniem ciała z powodu zatrzymania wody w organizmie. Trwa to zwykle kilka dni. Przed pierwszą miesiączką PMS zwykle nie występuje, choć może się zdarzyć i będzie kolejnym sygnałem, że krwawienie wkrótce się pojawi.

Tabu wokół okresu

Choć miesiączka wiąże się z różnymi dolegliwościami, wymaga kupowania i stosowania środków higienicznych (wciąż w wielu miejscach na świecie obłożonych podatkiem jak za produkty luksusowe, kiedy to coś, w co musimy się zaopatrzyć ze względu na niezależne od nas biologiczne funkcje ciała!), to chyba najgorsze, co się z nią wiąże, to okresowe tabu.   Sprawia ono, że nie dostajemy wyczerpujących informacji o naszej fizjologii zanim zaczniemy miesiączkować, że obrzydza się kobiece krwawienie (co tak złego jest we krwi, że w reklamach zastępuje ją niebieski płyn – choć są firmy produkujące środki higieniczne, które powoli od tej praktyki odchodzą), że każe nam się nie histeryzować i zaciskać zęby, kiedy czasem ból menstruacyjny jest tak silny, że skuteczną pomoc mogą udzielić tylko w szpitalu. 

Okres to normalna sprawa, wydzielina naszego ciała jak inne, oznaka zdrowia, część procesu wiążącego się z rozrodczością, która ma przecież pozytywne skojarzenia.

Bez wątpienia wiele małych dziewczynek nie drżałoby przed pierwszą miesiączką i nie wstydziło zapytać o podpaskę pielęgniarki czy koleżanki, zgłosić, że źle się czuje i chce zwolnić z lekcji z tego powodu, gdyby nie krzywdzące społeczne przekonania co do menstruacji.

Najwyższy czas i pora, by w XXI wieku dostęp do środków higienicznych dla kobiet był jak najtańszy i byśmy mogły mówić o okresie swobodnie, bez zażenowania – tak jak o innych funkcjach ciała.

Co więcej, oswajanie okresu pozwala nam z tym procesem fizjologicznym żyć w przyjaźni przez kilkadziesiąt lat naszego życia – bo zwykle tak długo występuje krwawienie. Wstyd i nienawiść wobec miesiączki komplikują relację z nią.

A przecież można by w miarę możliwości wykorzystać ją jako czas, kiedy możemy skupić się na sobie, na potrzebach swoich i swojego ciała. Dlatego też pierwsza miesiączka powinna stać się wreszcie powodem do rodzinnej celebracji kolejnego etapu w życiu dojrzewającej dziewczynki, by od początku pokazywać, że to pozytywna zmiana, naturalna, z którą można żyć w zgodzie.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*