Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Obrzęk nóg może być wynikiem wielu chorób. Nie należy go lekceważyć. Pisaliśmy już na naszym blogu o obrzęku limfatycznym, ale dostajemy wiele sygnałów od naszych Pacjentów, że temat ten dotyka wielu z nich. Dlatego dziś na naszym blogu podpowiadamy jakie inne (oprócz niewydolności układu limfatycznego) przyczyny mogą powodować obrzęk nóg i jak możesz sobie pomóc.

Czym jest obrzęk

Obrzękiem nazywamy proces gromadzenia się płynu w przestrzeni pozanaczyniowej i pozakomórkowej. Płyn, który powinien znajdować się wewnątrz naczyń krwionośnych lub w komórkach, ze względu na ich uszkodzenie lub działanie na nie sił zewnętrznych, wydostaje się poza miejsce swojego pierwotnego występowania i zalega w tkankach kończyny dolnej tworząc obrzęk.

Obrzęk może mieć różnorodną etiologię, może być objawem wielu chorób i dysfunkcji organizmu. Do najczęstszych przyczyn obrzęku należą:

  • uszkodzenie lub niewydolność układu limfatycznego,
  • niewydolność zastawek żylnych,
  • niewydolność jednego z narządów wewnętrznych (np. nerek, serca czy wątroby),
  • choroba np. zakrzepica żył głębokich, nowotwór,
  • uczulenie,
  • obrzęki hormonalne, charakterystyczne w okresie ciąży i połogu,
  • obrzęki z zasiedzenia (np. po długiej podróży w pozycji siedzącej albo wielu godzinach za biurkiem).

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Obrzęk nóg – pomoże fizjoterapeuta

Jednym z podstawowych zabiegów wykonywanych u pacjentów z obrzękami kończyn jest drenaż limfatyczny. Manualny drenaż limfatyczny to rodzaj delikatnego masażu, który ma na celu pobudzenie naturalnego drenażu.

 Celem  drenażu limfatycznego jest przesuniecie limfy z obszaru jej zalegania do miejsca w ciele w  którym układ limfatyczny pracuje normalnie (nie ma zastoju limfy).

Aby to zrobić osoba masująca musi najpierw „oczyścić” powierzchnię do której chce przepchnąć limfę. Zazwyczaj drenaż wykonywany jest w pozycji leżącej, jeśli jednak masz obrzęk głowy lub szyi drenaż może być wykonany w pozycji siedzącej.

Podczas masażu poczujesz delikatny ucisk. Drenaż nie jest zabiegiem wykonywanym ze znaczną siła, nie jest to masaż sięgający głęboko.

Jeśli opuchnięte nogi to także Twój problem, skontaktuj się z nami i umów na skuteczną i bezpieczną terapię obrzęków – drenaż limfatyczny.

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Obrzęk nóg  – jak możesz sobie pomóc

Oczywiście najważniejsze w walce z obrzękiem nóg jest wykrycie pierwotnej przyczyny i walka z nią. Dodatkowo w przeciwdziałaniu obrzękom warto zastosować się do kilku poniższych rad:

  1. Jeśli to tylko możliwe trzymaj obrzęknięte kończyny w górze (no. na pufie podczas oglądania telewizji zamiast na podłodze).
  2. Unikaj ciepłych kąpieli i wizyt w saunie. Ciepło rozszerza naczynia krwionośne i powoduje nasilenie przenikania płynu do przestrzeni międzykomórkowej.
  3. Jeśli Twoja praca ma charakter siedzący pamiętaj o przerwach i spacerach dzięki którym zmusisz swoje mięśnie do pracy i odprowadzania płynu z miejsca jego zalegania (uruchomisz tzw. pompę mięśniową).
  4. Zmniejsz ilość soli w diecie, a zwiększ ilość warzyw i owoców.
  5. Spożywaj codziennie dużą ilość płynów.
  6. Postaw na aktywność fizyczną. Pływanie, jogging, długie spacery czy jazda na rowerze praktykowane regularnie, zdecydowanie zadziałają przeciwko obrzękom Twoich nóg.
  7. Zainwestuj w dobre rajstopy lub getry uciskowe, przeciwżylakowe. W ten sposób wspomożesz krążenie w swoich kończynach. Są one istotne zwłaszcza podczas długich podróży w pozycji siedzącej.
  8. Unikaj noszenia ciasnych ubrań i nadmiernego ucisku (np. gumki od skarpetek) w obrzękniętej okolicy.
  9. Jeśli jest taka konieczność, postaraj się zmniejszyć swoją wagę.
  10. Unikaj palenia papierosów i innych wyrobów tytoniowych. Nikotyna ma niekorzystny wpływ na układ krążenia.

Dlaczego puchną nogi? Jak zapobiegać i leczyć żylaki

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg 26 lipca 2018Produkty medyczne i elektromedycyna

Zauważyłeś u siebie puchnięcie nóg? A może ktoś z twoich bliskich boryka się z takim problemem? Przyczyn jak i skutków tego zjawiska jest wiele. Z tego artykułu dowiesz się dlaczego puchną nogi, jak odnaleźć źródło problemu oraz jak walczyć z żylakami.

Dlaczego puchną mi nogi?

Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Istnieje wiele przyczyn tej przykrej dolegliwości. Jeśli zauważyłeś u siebie puchnięcie nóg, nie powinieneś tego lekceważyć.

Nawet, jeśli obrzęk ustąpi, to w niedalekiej przyszłości ten problem może powrócić. Nie musisz się jednak obawiać.

Rozpoznanie przyczyny pozwoli na zastosowanie odpowiednich środków, dzięki którym twój problem zniknie.

Czy puchnięcie nóg jest niebezpieczne?

Puchnięcie nóg może być objawem obrzęku obwodowego lub limfatycznego. Ten pierwszy to zatrzymanie płynu w tkankach. Obrzęk limfatyczny to poważniejsze schorzenie, którego przyczyną jest nieprawidłowy odpływ limfy. Nieleczony może doprowadzić nawet do amputacji kończyn. Dlatego też tak ważne jest reagowanie na choćby niewielką opuchliznę nóg.

Opuchlizna na nogach może być również objawem tak poważnych schorzeń jak zakrzepica żył głębokich, choroba nerek czy też marskość wątroby. Nie należy jednak popadać w panikę. Bardzo często obrzęk spowodowany jest siedzącym trybem życia.

Jeśli spędzasz kilka godzin dziennie przy biurku lub wykonujesz pracę, która nie wymaga ruchu, to właśnie to może być powodem twoich problemów.

Żylaki – jak z nimi walczyć?

Żylaki to nie tylko problem kosmetyczny. Ich występowanie to znak, że krew w naszych żyłach nie przepływa prawidłowo. Spowodowane jest to nieodpowiednim działaniem zastawek w żyłach.

Lekceważenie objawów takich jak żylaki może prowadzić do niewydolności żylnej. Żylaki również mogą być przyczyną puchnięcia nóg.

Zatem jak możemy pozbyć się tej nieestetycznej i niebezpiecznej dla naszego zdrowia dolegliwości?

Pamiętaj o profilaktyce

Jak to mówią, lepiej zapobiegać niż leczyć. Jeśli spędzasz kilka godzin dziennie w pozycji siedzącej lub stojącej, to powinieneś skorzystać z kilku prostych rad, które mogą uchronić Cię przed żylakami.

  • Pracując w pozycji siedzącej unikaj krzyżowania nóg. Taka pozycja utrudnia przepływ krwi.
  • Spędzając kilka godzin za biurkiem postaraj się wykonywać ruchy nóg. Rozciągaj je, poruszaj palcami, wykonuj kuliste ruchy- pobudzi to krążenie krwi. Postaraj się znaleźć w ciągu dnia czas na kilkuminutowy spacer.
  • Problem żylaków znacznie częściej dotyka kobiety. Jedną z przyczyn jest noszenie butów na wysokim obcasie (powyżej 5 cm), które powodują nadmierne obciążenie nóg. Zalecamy unikania tego typu obuwia na co dzień. Warto również zwrócić uwagę na odpowiednie podbicie butów i prawidłowe ułożenie stopy.
  • Jeśli twoja praca wymaga długotrwałego przebywania w pozycji stojącej, powinieneś postarać się przenosić ciężar ciała z jednej nogi na drugą oraz utrzymywać wyprostowaną postawę ciała.

Wykształcenie i utrwalenie odpowiednich nawyków może uchronić Cię od puchnięcia nóg, a w efekcie od powstania żylaków. Warto również pomyśleć o zastosowaniu produktów uciskowych, takich jak podkolanówki lub pończochy, które pomogą zapobiec pojawieniu się żylaków lub złagodzić ich objawy.

Jak działają pończochy przeciwżylakowe?

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Podkolanówki przeciwżylakowe

Zarówno pończochy jak i podkolanówki przeciwżylakowe, poprzez ucisk, wywierają odpowiednie ciśnienie na kończynę dolną. Prowadzi to do zmniejszenia średnicy żył, dzięki czemu zastawki i pompa ciśnieniowa mogą znów prawidłowo działać. Stosowanie produktów uciskowych może zmniejszyć obrzęk nóg i ograniczyć występowanie żylaków.

Podkolanówki czy pończochy?

Materiały uciskowe dzielimy na profilaktyczne i lecznicze. Jak sama nazwa wskazuje, te pierwsze stosujemy zanim jeszcze żylaki pojawią się na naszych nogach.

Jeśli Twoja praca lub tryb życia sprawiają, że możesz być narażony na występowanie tego typu dolegliwości, powinieneś zastanowić się nad zakupem pończoch lub podkolanówek uciskowych.
Wyborem odpowiedniego produktu uciskowego powinien zająć się lekarz.

Dobierze on odpowiedni dla Ciebie ucisk oraz zadecyduje o długości podkolanówki lub pończochy. Następnie powinieneś udać się do sklepu medycznego, w którym wykwalifikowany personel pomoże w wyborze odpowiedniego rozmiaru i modelu.

Pomiaru kończyny, na którą ma być zastosowany ucisk, należy dokonać przy jak najmniejszym obrzęku. Dlatego też najlepiej udać się do sklepu medycznego w godzinach porannych, kiedy obrzęk nogi nie występuje lub jest nieznaczny.

Jak dobrać właściwe pończochy?

To pytanie zadaje sobie większość osób, które decydują się na stosowanie produktów uciskowych. Wielu pacjentów woli podkolanówki, dlatego też są one częściej przepisywane przez lekarzy. Stosowanie dłuższych produktów uciskowych, jakimi są pończochy przeciwżylakowe, jest konieczne w sytuacji, kiedy żylaki pojawiają się na wysokości kolan lub na udach.

Pończochy uciskowe- jak długo nosić?

To bardzo indywidualna sprawa. Czas, w jakim należy używać produktów uciskowych, powinien określić lekarz. Zazwyczaj trwa to tak długo, jak choroba z którą się borykamy.

Wiele osób korzysta z pończoch lub podkolanówek uciskowych przez całe życie.
Pamiętaj o zakładaniu ich rano, jeszcze przed wstaniem z łóżka. Jeśli zrobisz to o innej porze, twoja kończyna będzie już prawdopodobnie obrzęknięta.

W tej sytuacji, takie leczenie może być nieskuteczne, a nawet szkodliwe!

Aktywny tryb życia receptą na zdrowie!

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

Puchnięcie nóg nie musi Cię ograniczać!

Nawet jeśli obrzęk nóg i żylaków Cię nie dotyczy, to niestety w przyszłości może spotkać Cię ten problem. Jak się przed tym uchronić? Proste rozwiązania często bywają najbardziej skuteczne.
Postaraj się włączyć aktywność fizyczną do swojego życia codziennego. Nie chodzi tu o codzienne treningi, na które większość z nas, w natłoku obowiązków, zwyczajnie nie ma czasu. Spacer, bieganie, jazda na rowerze, pływanie- wszystkie te aktywności zmuszają nasze nogi do pracy, dzięki czemu pozwalają na przeciwdziałanie opuchnięciom i żylakom nóg. Pamiętaj jednak, że jedynie regularne uprawianie sportu jest gwarancją sukcesu.
Otyłość jest bardzo częstą przyczyną puchnięcia nóg. Aby nie doprowadzić do nadmiernego wzrostu wagi, warto powiązać aktywność fizyczną z odpowiednią dietą.

Jedz więcej warzyw i owoców. Są one naturalnym źródłem błonnika i przeciwutleniaczy, które wzmacniają tkanki.

Leia também:  Ból węzłów chłonnych – dlaczego węzły chłonne bolą?

W zdrowym ciele zdrowy duch!

Zdrowy tryb życia to najlepszy sposób na zapobieganie wielu chorobom. Postaraj się wprowadzić zdrową dietę do swojego życia i regularnie uprawiać sport. Dzięki temu możesz uniknąć występowania opuchlizny i żylaków nóg w przyszłości.

Jeśli już skarżysz się na tego typu dolegliwości, to absolutnie nie powinieneś ich lekceważyć. Początkowo lekkie opuchnięcia nóg, nieleczone, mogą doprowadzić do poważnych schorzeń.

W takiej sytuacji polecamy Ci skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu, który pomoże w zwalczeniu przykrych dolegliwości i dobierze odpowiednie leczenie oraz produkty lecznicze.

Pozdrawiamy
Zespół BRANDvital

OBRZĘK LIMFATYCZNY – przyczyny i objawy

Obrzęk limfatyczny to choroba polegająca na zastoju limfy – płynu tkankowego biorącego udział w odporności organizmu. Obrzęk limfatyczny zwykle dotyczy kończyn i polega na ich puchnięciu.

Nie jest to jednak tylko defekt kosmetyczny, a poważne schorzenie. Nieleczony obrzęk limfatyczny może prowadzić do poważnych powikłań.

Z tego artykułu dowiesz się dokładnie skąd się bierze i jakie objawy daje obrzęk limfatyczny.

U kogo może wystąpić obrzęk limfatyczny?

Obrzęk limfatyczny kończyny górnej bardzo często dotyczy kobiet po przebytej mastektomii (amputacji piersi często wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi w wyniku leczeniu raka piersi).

Aż co trzecia osoba poddana temu zabiegowi cierpi z powodu obrzęku limfatycznego o różnym nasileniu i czasie trwania.

Niestety w niektórych przypadkach obrzęk ulega utrwaleniu i może występować już do końca życia.

Obrzęk limfatyczny kończyny dolnej często występuje w wyniku leczenia nowotworów narządów płciowych, np. macicy lub jajników u kobiet oraz prostaty u mężczyzn.

Szacuje się, że prawie 100 milionów ludzi (głównie w Azji) cierpi na obrzęk powstały w wyniku tropikalnej choroby pasożytniczej – filariozy.

Natomiast u około 300 milionów ludzi obrzęk limfatyczny jest wynikiem niewydolności żylnej.

Jakie mogą być przyczyny obrzęku limfatycznego?

Obrzęk limfatyczny może być wrodzony lub nabyty.

Postacie obrzęku wrodzonego z uwagi na przyczyny:

  • obrzęki sporadyczne – najczęstsza postać obrzęku wrodzonego
  • obrzęki rodzinne – związane z dziedzicznymi chorobami jak np. choroba Milroya
  • obrzęki powstałe w wyniku zaburzeń rozwojowych takich, jak: zespół Turneta, zespół Proteusza, distichiasis-lymphedema

Postacie obrzęku nabytego z uwagi na przyczyny:

  • obrzęki pasożytnicze – we wspomnianej wcześniej filariozie
  • obrzęki pourazowe – powstałe w wyniku przebytych złamań, zwichnięć itp.
  • obrzęki pozapalne – są wynikiem stanu zapalnego toczącego się w skórze, naczyniach limfatycznych lub węzłach chłonnych
  • obrzęki jatrogenne – występują w wyniku chirurgicznego leczenia nowotworów lub po założeniu bypassów z pobraniem żyły z podudzia
  • obrzęki żylno-limfatyczne – występujące w wyniku przewlekłej niewydolności żylnej
  • obrzęki w chorobach tkanki łącznej – sporadycznie występują w reumatoidalnym lub łuszczycowym zapaleniu stawów oraz w twardzinie układowej
  • obrzęki idiopatyczne – ich przyczyna nie została ustalona

Objawy obrzęku limfatycznego

Oczywiście głównym objawem obrzęku limfatycznego jest opuchlizna, która zwykle obejmuje jedną kończynę, choć czasem obie. Niestety obrzęk limfatyczny ma skłonności do nasilania się i utrwalania, szczególnie w nieleczonych przypadkach.

Postęp choroby polega na powiększaniu się już istniejącego obrzęku i raczej nie dochodzi do zajęcia wcześniej niezajętych części kończyn. Z tego względu np. u wielu osób występują opuchnięcia kostek, a pozostałe części nóg są niezmienione.

Wraz z postępem choroby może dochodzić do bakteryjnych infekcji skórnych, które z kolei przyczyniają się do dalszego rozwoju obrzęku. Stopniowo i powoli powiększający się obrzęk powoduje zniekształcanie kończyny, które w znacznym stopniu zaawansowania określa się mianem słoniowacizny.

W obrębie kończyny objętej słoniowacizną mogą wystąpić poniższe objawy:

  • nasilone rogowacenie naskórka
  • znacznie utrudnione poruszanie
  • zwyrodnienia stawów
  • jeśli choroba obejmuje nogi może dochodzić do zaburzeń równowagi

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy i leczenie obrzękniętych nóg

W konsekwencji chirurgicznego usunięcia węzłów chłonnych lub zakażenia, może dojść do powstania obrzęku limfatycznego nawet po wieloletnim okresie utajenia. Z kolei obrzęk w wyniku choroby nowotworowej rozwija się gwałtownie.

Na początku obrzęknięta kończyna w dotyku przypomina ciasto i jest podatna na ucisk. Po naciśnięciu palcem, pozostaje wgniecenie i po niedługim czasie skóra powraca do swojego poziomu. Jednak u niektórych chorych obrzęk ulega stopniowemu stwardnieniu.

Wśród objawów obrzęku limfatycznego kończyny dolnej wyróżnia się:

  • objaw Stemmera – stwardnienie skóry na przodzie stopy i na nasadzie drugiego palca. W wyniku czego niemożliwe staje się uchwycenie skóry w fałd.
  • palce kiełbaskowate lub prostokątne – charakterystyczne zniekształcenie palców w wyniku obrzęku

U niektórych chorych można zaobserwować zmiany skórne takie, jak: poszerzenie naczyń chłonnych, występowanie pęcherzyków, które przypominają brodawki. W skrajnych przypadkach na skórze mogą pojawiać się wysięki.

Z jakimi chorobami może być mylony obrzęk limfatyczny?

Diagnozując obrzęk limfatyczny, należy uwzględnić inne choroby, którym towarzyszą opuchlizny:

  • obrzęk lipidowy
  • obrzęk wynikający z niewydolności żylnej
  • obrzęk w niewydolności serca
  • obrzęk w niedoczynności tarczycy
  • obrzęk pozycyjny
  • obrzęk w hipoalbuminemii
  • obrzęk zapalny

Różnice między obrzękiem lipidowym a limfatycznym.

Powikłania obrzęku limfatycznego

Obrzęk limfatyczny, szczególnie nieleczony, może wywoływać powikłania w postaci:

  • Nawrotowe infekcje skóry i tkanki podskórnej w obrębie partii ciała objętych obrzękiem. Występuje u co trzeciego chorego. Zakażenia wywołują nasilenie obrzęku, ból, wzrost temperatury ciała. Trudno jest ustalić patogeny odpowiedzialne za wystąpienie infekcji i zwykle stosuje się antybiotykoterapię.
  • Mięsak limfatyczny bardzo rzadko występujący nowotwór zwykle w postaci owrzodzenia lub guza, ale może też naciekać okoliczne tkanki. Mięsak limfatyczny najczęściej występuje u kobiet cierpiących na obrzęk limfatyczny po mastektomii (zespół Stewarta i Trevisa). Nowotwór ten jest niezwykle groźny i w jego leczeniu często stosuje się amputację kończyny.
  • Słoniowacizna nie jest to odrębna jednostka chorobowa, a najbardziej zaawansowane stadium obrzęku limfatycznego. Na tym etapie występują takie objawy jak: olbrzymi obrzęk z tendencją do ciągłego powiększania się, skóra staje się twarda, napięta, czasem błyszcząca. Pacjent ma problemy z poruszaniem, uczucie ciężkości, czasem ból. Wystąpienie słoniowacizny wiąże się z dużą podatnością na infekcje. Słoniowacizna jest niezwykle oporna na leczenie i czasem konieczny jest zabieg chirurgicznego usunięcia przerośniętych tkanek, co z kolei grozi wystąpieniem martwicy. Dlatego tak ważne jest, by nie lekceważyć objawów nawet najmniejszego obrzęku i szybko podjąć leczenie, które uniemożliwi rozwój choroby.

Obrzęk limfatyczny – leczenie

Domowe sposoby na obrzęki nóg

O zdrowych i pięknych nogach marzy każda kobieta. Żeby takie były, same musimy zadbać. Kobiety są szczególnie narażone na puchnięcie kostek i łydek. To bardzo przykry objaw, z którym wiele z nas nie umie sobie poradzić. Jak można sobie pomóc przy obrzękach nóg?

Siedzący tryb życia, zmiany hormonalne, przyjmowanie leków – puchnięcie nóg to dolegliwość, która może mieć bardzo dużo przyczyn.

Obrzękowi kostek sprzyja np. długotrwałe przyjmowanie takiej samej pozycji, np. wielogodzinne siedzenie przy biurku, przy komputerze lub stanie w pracy. Nieregularne używanie mięśni łydek powoduje, że w tkankach gromadzi się za dużo płynu i pojawia się opuchlizna. Dolegliwości towarzyszy zazwyczaj uczucie zmęczonych, obolałych nóg. Częstotliwość tego problemu narasta z wiekiem.

Puchnięcie kostek – przyczyny i zapobieganie

Kobiety są szczególnie narażone na puchnięcie kostek. Dolegliwość ta bardzo często występuje w czasie ciąży. Sporo kobiet cierpi na obrzęki również w drugiej połowie cyklu i są one wówczas jednym z syndromów napięcia przedmiesiączkowego.

Czasem mogą zwiastować poważniejsze problemy z hormonami płciowymi, głównie estrogenami, które zatrzymują wodę w organizmie. Przyczyną bywa przyjmowanie pigułek antykoncepcyjnych.

Także wiele leków wykazuje działanie zmniejszające przepuszczalność naczyń włosowatych, którego skutkiem jest gromadzenie się nadmiernej ilości wody i obrzęki kostek. To lekarstwa przyjmowane w łagodzeniu nadciśnienia.

Puchnięcie nóg mogą też wywoływać leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Siedzący tryb pracy to najlepszy sposób, aby wieczorem na nogach pojawiły się obrzęki.

Wprowadzenie jakiejkolwiek formy wysiłku fizycznego (bieganie, spacery, pilates, joga, aerobik, taniec, jazda na rowerze) jest najlepszą formą zapobiegania tej dolegliwości.

Ci, którzy nie lubią ruchu, powinni zaopatrzyć się w specjalistyczne wyroby uciskowe – skarpetki, podkolanówki i rajstopy. Zakładane do pracy i w podróży, zapewniają komfort nogom.

Kobiety cierpiące z powodu obrzęku nóg, gdy siadają, powinny układać nogi wysoko. Dobre efekty da także ćwiczenie mięśni łydek. Mogą również przyjmować łagodne środki dostępne w aptekach bez recepty.

  • Ulgę przynosi odpoczynek, stosowanie preparatów łagodzących obrzęki, ćwiczenia nóg dla uruchomienia tzw. pompy mięśniowej.
  • Stosuj schładzanie, wodne masaże nóg.
  • Jeśli masz opuchnięte kostki, staraj się odpoczywać ze stopami uniesionymi ponad poziomem serca.
  • Regularnie przyjmuj witaminę B6.
  • Pij dużo płynów, zwłaszcza niegazowanej wody mineralnej, małymi łykami przez cały dzień. Twój organizm nie będzie wtedy odkładał wody „na zapas”. Działanie moczopędne mają herbatki ziołowe, po które też warto sięgać.
  • Unikaj przegrzania w kąpieli i w słońcu.
  • Unikaj nadmiernego spożywania alkoholu.
  • Unikaj jedzenia fast foodów i słodyczy.
  • Ogranicz spożycie soli, która zatrzymuje wodę w organizmie.
  • Unikaj długiego chodzenia w szpilkach, noszenia ciasnej bielizny i ubiorów.

Czytaj więcej: Leki moczopędne – bez recepty i na receptę

Leia também:  Grzybica jelit – jakie objawy, jak jeczyć i jaką dietę stosować?

Obrzęki nóg – przyczyny, objawy, leczenie skuteczne – Poznań

Obrzęki nóg

Obrzęki nóg pojawiają się u osób w różnych wieku i mogą mieć różne objawy. Obrzęk można wykryć za pomocą testu ucisku palcem, kiedy to pozostaje przez dłuższą chwilę dołek w miejscu ucisku. Poznajmy  metody leczenia obrzęków nóg takie jak jak: drenaż limfatyczny (masaż limfatyczny) czy endermologia.

Obrzęki nóg przyczyny

Jedną z obrzęki nóg przyczyny jest gromadzenie się płynu surowiczego w nogach lub są to zaburzenia mikrokrążenia. Obrzęki mogą być wynikiem zmęczenia, pracy w pozycji siedzącej lub stojącej czy też ciężkiej pracy fizycznej. Obrzęki są też domeną kobiet w okresie ciąży lub podczas menstruacji.

Zabiegi na obrzęki nóg

Drenaż limfatyczny (masaż limfatyczny) to zabieg, który jest wykonywany w przypadku obrzęku nóg czy obrzęku nóg w ciąży. Jest to masaż uciskowy, który usprawnia pracę układu krwionośnego. Masaż limfatyczny to zabieg z zakresu fizjoterapii i prowadzi do ustąpienia objawów obrzęku nóg i relaksacji pacjenta.

Innym z zabiegów jest elektrostymulacja mięśni ciała, której efektem jest zmniejszenie napięcia mięśniowego i korzystny wpływ na krążenie krwi i limfy. Enedrmologia LPG to kolejny zabieg, wykonywany w renomowanych klinikach medycyny estetycznej. Jest to masaż podciśnieniowy za pomocą specjalnego urządzenia, który przynosi wymierne efekty.

Remedium na obrzęk nóg czy obrzęk nóg w ciąży stanowi także kompresjoterapia. Jest to wielowarstwowe bandażowanie, które powoduje ucisk zewnętrzny na tkanki.

Efektem kompresjoterapii jest przetoczenie zastojów limfatycznych do obszarów, których nie obejmuje obrzęk limfatyczny.

Zabieg prowadzi do resorpcji chłonki, pobudza pompę mięśniową i rozbija zwłóknienia tkanki podskórnej.

Profilaktyka

Aby uniknąć obrzęku nóg w ciąży i w innych przypadkach, warto postawić na częstą aktywność ruchową. Uprawianie sportu może pomóc ustrzec Cię przed tą dolegliwością. Unikajmy także soli i pijmy dużą ilość wody – minimum 1,5-2,5 litra dziennie. Wystrzegajmy się zbyt wysokiej temperatury, diety odchudzającej z niską zawartością białka czy ciasnych rajstop tudzież niewygodnych butów.

Wyeliminujmy z diety produkty zawierające tłuszcze trans czy dużą zawartość białego cukru. Ważnym elementem profilaktyki jest jedzenie dużej ilości warzyw i owoców, które są źródłem potasu. Zadbajmy także o pokarmy zawierające błonnik, które mają korzystny wpływ na regularne wypróżnienia.

Jak samodzielnie można chronić się przed obrzękami?

Osoby pracujące fizycznie często borykają się z problemem obrzęków. Aby się ich pozbyć, należy ułożyć wieczorem nogi powyżej ciała, co powoduje odpływ krwi z nóg i zejście opuchlizny. Drugą metodą jest stosowanie żeli na opuchnięte nogi, które prowadzą do obkurczenia naczyń.

Można zdecydować się również na preparaty zawierające rutynę – uszczelniają naczynia i poprawiają krążenie. Warto nosić także pończochy czy też rajstopy przeciwżylakowe.

Obrzęki nóg Poznań

Obrzęk

Obrzęk polega na nagromadzeniu płynu w tkance, zawsze na zewnątrz komórek i poza naczyniami krwionośnymi. Może on być miejscowy lub uogólniony.

Charakterystyczną cechą, po której można rozpoznać obrzęk jest „spuchnięcie” obrzękowo objętej nim części ciała, narządu lub tkanki.

Mechanizm powstania obrzęku polega na tym, że więcej płynu napływa do danego obszaru z krwią tętnicami, niż odbierają żyły i naczynia chłonne.

Obrzęk tkanek miękkich najczęściej dotyczy kończyn, zwłaszcza dolnych, okolicy krzyżowej oraz różnych obszarów twarzy. Typowe obrzęki mogą stanowić objaw lekkiej lub ciężkiej choroby, ale przeważnie nie stwarzają bezpośredniego zagrożenia życia.

Terminem „obrzęk” określa się także specyficzne, poważne stany kliniczne – obrzęk płuc i obrzęk mózgu.

Jak często występuje obrzęk i jakie są najważniejsze przyczyny?

Obrzęki miejscowe są częstą dolegliwością. Przyczyna jest przeważnie znana i niegroźna (jak w przypadku niewielkiego obrzęku towarzyszącego odczynowi zapalnemu w stłuczeniu, skręceniu stawu, dookoła rany, w miejscach ukąszeń owadów, oparzeń posłonecznych, itp.). Obrzęk jest wówczas elementem stanu zapalnego danej okolicy.

Na przykład kłopoty z połykaniem u osoby z zapaleniem gardła wynikają z obrzęku błony śluzowej gardła, chrypka w zapaleniu krtani – z obrzęku zapalnego tego narządu itp. Obrzęki miejscowe pochodzenia zapalnego charakteryzują się równoczesnym wystąpieniem bólu, zaczerwienienia i ocieplenia odpowiedniej okolicy.

Czasem obrzękowi towarzyszą objawy ogólne, na przykład gorączka.

Leczy się z reguły przyczynę obrzęku, który ustępuje wówczas równocześnie z poddającą się leczeniu chorobą podstawową.

Niepokój powinny budzić następujące sytuacje:

  1. Obrzęk (nieraz wyłącznie pogrubienie obwodu!) dotyczący tylko jednej z kończyn dolnych, często łydki, czasem z towarzyszącym bólem. Należy wówczas szybko udać się do lekarza.
  2. Obrzęk rozpoczynający się w okolicy rany lub otarcia, prawie zawsze na kończynie dolnej, nadmiernie nasilony, bolesny i twardy. Narasta, a obrzęknięta skóra jest twardo nacieczona i żywoczerwona. Można podejrzewać zakażenie rany bakteriami. Konieczne jest niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza.
  3. Nadmierny obrzęk po ukąszeniu owadów. Wymaga podania preparatów wapnia, leków antyhistaminowych dostępnych w domowej apteczce (np. popularny Allertec) i szybkiej konsultacji lekarskiej. Natychmiastowej reakcji wymagają w szczególności: ukąszenie wewnątrz jamy ustnej i gardła (obrzęk krtani zagraża życiu), ukąszenie, a zwłaszcza liczne ukąszenia u osoby uczulonej na jad owada (najczęściej pszczoły i osy). Należy szybko reagować także, jeśli u nieuczulonej dotąd, ukąszonej osoby, pojawia się znaczny obrzęk wokół miejsca użądlenia, uogólnione swędzenie skóry i towarzysząca czerwona wysypka, przypominającą poparzenie pokrzywą (tzw. pokrzywka). W każdym z tych przypadków należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe), a dopiero potem zająć się chorym (np. szukać dostępnych leków, uspokoić ukąszone dziecko, itp.). Istnieje bowiem bezpośrednie zagrożenie życia.
  4. Każdy długo się utrzymujący miejscowy obrzęk tkanki podskórnej wymaga zgłoszenia się do lekarza. W szczególności szybkiej porady wymagają obrzęki miejscowe, którym towarzyszą jakiekolwiek zmiany skórne (zaczerwienienie skóry czyli rumień, wysypka, grudki, miejscowe podskórne guzki i stwardnienia tkanki).
  5. Nagłe, często niejasnego pochodzenia, ogniskowe obrzęknięcie obszaru (obszarów) skóry i tkanki podskórnej twarzy, bez zaczerwienienia, wysypki ani bólu. Zwykle jest to tak zwany obrzęk naczynioruchowy (dawna nazwa: obrzęk Quinckego), który zwykle jest wywołany wrodzonym defektem genetycznym, czasem zaś stanowi następstwo przyjmowania niektórych leków (także działających przeciwobrzękowo niesteroidowych leków przeciwzapalnych) lub pokarmów. Wówczas może towarzyszyć pokrzywka. Chory początkowo nie kojarzy tych faktów, ale nawet dla lekarza związek przyczynowo-skutkowy nie jest jasny bez wykonania dodatkowych badań.
  6. Pojawienie się nieadekwatnie nasilonego obrzęku w okolicy niedawnego urazu, przeważnie kończyny (upadku, skręcenia stawu, itp.) Należy zgłosić się do lekarza, możliwe jest bowiem pęknięcie kości, jej złamanie lub rozerwanie torebki stawowej.

Częstym objawem są obrzęki uogólnione. Z reguły są one spowodowane poważną chorobą przewlekłą. Najczęstsze to niewydolność serca (prawej komory), tak zwany zespół nerczycowy, niewydolność nerek oraz niewydolność wątroby.

Obrzękom uogólnionym z reguły towarzyszy gromadzenie się płynu w jamach ciała, zwłaszcza w otrzewnej (tzw. wodobrzusze) oraz opłucnej. Szczególnie charakterystyczne wodobrzusze pojawia się w marskości wątroby.

Najczęstszą przyczyną uogólnionych obrzęków jest jednak niewydolność serca. Im bardziej poniżej serca znajduje się dana część ciała, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku.

Inaczej mówiąc, krew dobrze spływa w dół do serca z głowy i szyi, pomimo choroby serca, ale źle odpływa w takim stanie z kończyn dolnych (u chorego stojącego lub siedzącego), albo z okolicy krzyżowej (u chorego leżącego), gdyż musi wówczas płynąć z dołu do góry.

Dlatego obrzęki pojawiają się początkowo u chodzących chorych w okolicy kostek i na grzbiecie stopy (tkanka podskórna jest tu bardziej wiotka, niż na podeszwie), a potem, wraz z postępem choroby, nasilają się, a ich górna granica przesuwa się w górę (widać je dobrze na przedniej powierzchni piszczeli). Pierwszym objawem zauważanym przez chorego bywają trudności w nałożeniu obuwia.

Początkowo obrzęk pochodzenia sercowego można pomylić z obrzękiem miejscowym (gdyż występuje tylko około kostek). Różnica polega na tym, że typowy obrzęk w niewydolności serca występuje symetrycznie (na obu kostkach).

Jeśli jednak, jak czasem bywa, niewydolność serca nałoży się na wcześniejsze zaburzenia odpływu żylnego (żylaki bywają bardziej nasilone na jednej z nóg chorego), to obrzęk kostki może być początkowo niesymetryczny (czyli widoczny tylko po stronie z chorymi naczyniami żylnymi).

Rozstrzygnięcie wątpliwości należy pozostawić lekarzowi.

Obrzękom pochodzenia sercowego z reguły towarzyszą inne objawy niewydolności serca, jak łatwa męczliwość, duszność, sinica, itp.

Często przyczyna jest oczywista dla chorego, na przykład wieloletnie, nieleczone nadciśnienie tętnicze, przebyty zawał serca, ciężkie zaburzenia rytmu serca lub wada nabyta serca.

U znacznej części chorych niewydolność ogranicza się do prawej komory serca i jest wywołana chorobą układu oddechowego (np. POChP, wieloletnia astma oskrzelowa, włóknienie miąższu płuc, ale także ciężka deformacja klatki piersiowej, wskutek gruźlicy lub krzywicy).

W takim przypadku poważna, przewlekła choroba dróg oddechowych lub ścian klatki piersiowej skutkuje przeciążeniem prawej komory serca (tzw. serce płucne) i – po latach – jej niewydolnością. Rozwijają się typowe obrzęki.

Leia também:  Hemoroidy u dziecka – przyczyny, objawy, leczenie

Obrzęki nerczycowe częściej pojawiają się w tkance podskórnej całego ciała (od początku także na dłoniach i twarzy), ciało jest nalane, nieraz blade (chorobom nerek towarzyszy często niedokrwistość, poza tym przesięk przesłania naczynia krwionośne skóry). Chory z reguły zdaje sobie sprawę, że od lat choruje na nerki.

W uogólnionych obrzękach pochodzenia wątrobowego typowe jest współwystępowanie innych objawów choroby tego narządu (np. żółtaczka, niestrawność, dyskomfort w jamie brzusznej, żylaki na skórze brzucha i ciężkie, zagrażające życiu epizody krwotoków z przewodu pokarmowego).

Czy obrzęk może być groźny?

Większość obrzęków nie jest groźna i wycofują się one po wyleczeniu choroby, której objaw stanowią.

Jednak w niektórych przypadkach obrzęki miejscowe mogą być groźne i wymagają natychmiastowego kontaktu ze służbą zdrowia, nieraz wezwania pogotowia ratunkowego.

Niebezpieczne są zwłaszcza miejscowe obrzęki okolicy twarzy, alergiczne, zapalne i niejasnego pochodzenia oraz jednostronny obrzęk łydki, ze względu na groźbę choroby zakrzepowo-zatorowej.

Z kolei uogólnione obrzęki stwarzają choremu poważny dyskomfort – są uciążliwe i bardzo utrudniają pracę objętych obrzękiem narządów. Pacjent z uogólnionymi obrzękami (zwłaszcza kończyn dolnych) nie może się sprawnie poruszać.

Płyn obrzękowy uciska z zewnątrz naczynia krwionośne i powoduje dalsze pogorszenie ukrwienia danej okolicy (w mechanizmie błędnego koła). Poza tym, jak wspomniano, uogólnionym obrzękom towarzyszy zwykle płyn w jamach ciała.

Obecność wodobrzusza istotnie utrudnia pracę narządów jamy brzusznej, płyn w jamie opłucnej grozi uciśnięciem płuc, dusznością, a nawet śmiercią.

Podsumowując, chociaż uogólnione obrzęki są objawem ciężkiej choroby, a nie jej istotą, i często same przez się nie stanowią bezpośredniego zagrożenia, mogą wskazywać na konieczność szybkiej weryfikacji leczenia.

Jak lekarz diagnozę ustala rozpoznanie obrzęku?

Rozpoznanie, jak zawsze opiera się na wywiadzie, badaniu i badaniach dodatkowych. W przypadku obrzęków miejscowych chory często sam jest świadom przebytego urazu, problemów stomatologicznych, uczulenia na jad owadów, pokarmy lub leki, czy też współistniejącego zakażenia.

Należy powiedzieć lekarzowi o okolicznościach wystąpienia obrzęku oraz możliwych czynnikach, które go wywołały. W zależności od podejrzewanej przyczyny, lekarz może zlecić badania dodatkowe.

Z uwagi na to, że istnieje wiele przyczyn obrzęków miejscowych, a także ich objawy różnią się między sobą, decyzję o doborze badan dodatkowych zawsze podejmuje lekarz dla konkretnego pacjenta.

Obrzęki uogólnione, gdy już się rozwiną, zwykle nie stwarzają problemów diagnostycznych, gdyż są objawem choroby przewlekłej, która zazwyczaj została już wcześniej rozpoznana. Chory zwykle – z przeważnie uprzednio rozpoznaną chorobą serca, nerek lub wątroby – od pewnego czasu pozostaje już pod opieką specjalisty: kardiologa, nefrologa, gastroenterologa.

Pojawienie się obrzęku uogólnionego u pacjenta, który nie leczy się z powodu choroby przewlekłej, może być pierwszym objawem takiej choroby. Wtedy lekarz zleca badania dodatkowe aby ustalić rozpoznanie choroby, której objawem jest obrzęk.

Pomocne bywają także badania dodatkowe podejrzanego układu lub narządu (np. odpowiednio: badanie radiologiczne klatki piersiowej i testy czynnościowe płuc, pomiar ciśnienia tętniczego, a zwłaszcza tzw.

Holter ciśnieniowy [automatyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego] oraz EKG spoczynkowe i badanie USG serca). Z reguły wykonuje się również badania laboratoryjne krwi i moczu.

Jak postępować w przypadku pojawienia się obrzęku? Co robić, aby uniknąć wystąpienia objawu?

Preparaty wapnia i podstawowe antyhistaminowe leki przeciwalergiczne (także żele i maści do zastosowania miejscowego) w przypadku niewielkich obrzęków na tle alergicznym można podać w domu.

Na obrzęki pourazowe dobrze działa Altacet w żelu oraz maści i żele z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (niektóre są dostępne bez recepty). Jeśli jest się pewnym, że uraz nie jest ciężki, można chorą okolicę zabandażować (np. skręcony staw skokowy).

W razie jakiejkolwiek wątpliwości należy się jednak udać do lekarza.

Pojawienie się obrzęków uogólnionych z reguły wymaga natychmiastowej wizyty u lekarza, a zwykle także hospitalizacji. Najczęściej jednak choroby powodujące obrzęki miejscowe rozwijają się wolno i ich leczenie włączone jest w całościowy plan terapii przewlekłej choroby danego pacjenta.

Pojawienie się lub powiększenie już istniejących obrzęków należy jednak zawsze zgłaszać w czasie wizyt lekarskich, gdyż może to wymagać modyfikacji lub uzupełnieniem leczenia. Dotyczy to zarówno samych obrzęków (np.

przez podniesienie dawki leków moczopędnych) jak i ich przyczyny (leczenie immunosupresyjne i dieta wysokobiałkowa w zespole nerczycowym, optymalizacja terapii niewydolności serca, POChP, nadciśnienia tętniczego lub niedoczynności tarczycy).

Chory z obrzękami alergicznymi może uniknąć nawrotów, eliminując alergeny z otoczenia. Należy bezwzględnie unikać leków powodujących obrzęki. W przypadku preparatów złożonych (np.

łagodzących objawy grypy i innych infekcji wirusowych) należy uważnie odczytać z ulotki skład leku, a w razie wątpliwości skontaktować się z lekarzem. W części przypadków (np.

uczulenie na jad pszczoły, osy) zaleca się immunoterapię czynną (tj. odczulanie za pomocą specjalnych szczepionek).

W obrzękach uogólnionych można zapobiec ich narastaniu, ograniczając spożycie płynów i soli. Są to typowe zalecenia dla chorych z niewydolnością serca lub z nadciśnieniem tętniczym.

Ograniczenie podaży płynów i soli dotyczy także chorych z zespołem nerczycowym i niewydolnością wątroby, jakkolwiek w tych dwóch grupach chorych ważnym elementem leczenia obrzęków jest właściwa podaż łatwo przyswajalnego białka w diecie. W chorobach wątroby ponadto dieta musi być ubogotłuszczowa i lekkostrawna.

W tym sensie chory może aktywnie uczestniczyć w procesie leczenia – zapobiegając pojawieniu się obrzęków lub opóźniając ich narastanie.

Skąd się bierze opuchlina? Tych objawów nie można lekceważyć

Opuchlina, opuchlizna, obrzęk to stosowanie zamiennie określenia w przypadku pojawiającego się obrzmienia różnych części ciała. Zwykle opuchlizna dotyczy twarzy, dłoni, stóp i kostek oraz łydek, jednak może pojawić się też w okolicy zmienionych chorobowo stawów i być spowodowana urazami. Jakich objawów nie należy bagatelizować?

Opuchlizna – przyczyny

Wyróżnia się wiele przyczyn puchnięcia różnych części ciała. Niektóre nie są związane z zaburzeniami w funkcjonowaniu naszego organizmu, jednak nie można bagatelizować pojawienia się opuchliny oraz innych, towarzyszących jej dolegliwości. Do najczęstszych przyczyn opuchlizny zalicza się:

  • problemy z krążeniem krwi i limfy (obrzęk limfatyczny),
  • zaburzenia hormonalne,
  • zatrzymanie wody w organizmie,
  • niewydolność nerek,
  • zmiany zachodzące w organizmie podczas cyklu menstruacyjnego,
  • zmiany hormonalne związane z ciążą,
  • urazy mechaniczne w obrębie stawów, mięśni i ścięgien,
  • stany zapalne i schorzenia stawów.

Obrzęki mogą być także skutkiem nadwagi i otyłości oraz prowadzenia siedzącego trybu życia.

Nawracające puchnięcie ciała to znak, że trzeba udać się do lekarza, bo problem może wymagać zastosowania leczenia farmakologicznego lub zmiany nawyków żywieniowych i zwiększenia codziennej aktywności fizycznej. Zawsze konieczne jest wykonanie badań diagnostycznych oraz wykluczenie poważnych schorzeń, których pierwszym objawem mogą być obrzęki.

Jak powstaje opuchlizna?

Opuchlizna powstaje w wyniku zwiększenia się ciśnienia wewnątrz naczyń, zwiększenia przepuszczalności naczyń, a także zmniejszenia siły niezbędnej do utrzymania płynów w naczyniach krwionośnych oraz limfatycznych.

Możliwe jest także powstawanie obrzęków w wyniku nieprawidłowego rozmieszczenia podskórnej tkanki tłuszczowej (tzw. obrzęk tłuszczowy).

Opuchlizna może pojawić się również w wyniku reakcji alergicznej i rozwoju stanu zapalnego.

Objawy opuchlizny

Opuchlizna nie jest trudna do rozpoznania. W przypadku jej wystąpienia obserwuje się zwiększenie obwodu ciała np. obejmujące część kończyny.

Opuchliźnie mogą towarzyszyć także dodatkowe objawy, które są cenną wskazówką diagnostyczną dla lekarza. Może to być ból, uczucie rozpierania, mrowienia i drętwienia, kłucie w miejscu pojawienia się opuchlizny, swędzenie, a także zaczerwienienie lub zasinienie skóry. W niektórych przypadkach wraz z opuchlizną pojawia się ogólne złe samopoczucie, stan podgorączkowy oraz osłabienie.

Jakich objawów nie można bagatelizować?

Każda opuchlizna, nawet spowodowana urazem, powinna nas zaniepokoić. Jest ona, oprócz bólu, jednym z objawów uszkodzenia tkanek i może świadczyć o poważnych urazach stawów, ścięgien i więzadeł, a także złamaniach kości. W niektórych przypadkach opuchlizna pojawia się też wskutek urazów mięśniowych.

Jeżeli doznaliśmy urazu, to opuchlizna i ból oraz zaczerwienienie i zasinienie skóry trzeba skonsultować z lekarzem.

Opuchlizna, która nie powstała w wyniku doznanego urazu, występuje dość często.

Opuchnięta twarz może być pierwszym objawem niewydolności nerek oraz niegroźnego zatrzymania wody w organizmie; w przypadku schorzeń nefrologicznych puchnąć mogą także stopy, kostki oraz łydki. Obrzęk twarzy, który pojawia się np.

po zastosowaniu leków, spożyciu jakiegoś pokarmu lub ukąszeniu owada może być spowodowany reakcją alergiczną i także wymaga konsultacji z lekarzem.

Puchnące nogi, ból kończyn dolnych, mrowienie i drętwienie oraz częste skurcze to pierwsze objawy żylaków, które są skutkiem zaburzeń krążenia. W tym przypadku szczególnie niepokojące jest zaczerwienienie skóry, pojawienie się na niej różnych zmian np. owrzodzeń i podskórnych zgrubień, ból i podwyższenie ciepłoty kończyny oraz wystąpienie stanu podgorączkowego lub gorączki.

Objawy te mogą świadczyć o zapaleniu żył oraz zakrzepicy.

Jeżeli oprócz opuchlizny towarzyszy nam także ból w klatce piersiowej, to możemy mieć do czynienia z zagrażającym życiu zatorem tętnicy płucnej, który powstaje w wyniku oderwania się skrzepu żylnego i zablokowaniem przez skrzeplinę światła naczynia tętniczego – jest to stan zagrażający życiu, który wymaga natychmiastowego wezwania pogotowia!

Czytaj też:Masz spuchniętą jedną nogę? Nie lekceważ tego objawu

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*