Objawy menopauzy czy choroby?

Objawy menopauzy czy choroby?

Menopauza może dotyczyć kobiet już po 40. roku życia

SPIS TREŚCI

█ Menopauza, przekwitanie, klimakterium — co to jest?

Menopauza to fizjologiczny etap w życiu kobiety, który wiąże się z zatrzymaniem miesiączki i cyklu miesięcznego. Na czym polegają zmiany hormonalne z menopauzie? Zauważalne staje się zaburzenie równowagi hormonalnej progesteronu i estrogenów (wartość ich obu spada), a rośnie poziom FSH i LH.

Te zmiany hormonalne związane są ze stopniowym wygasaniem czynności jajników. Fizjologiczną cechą jajników jest ich zdolność do produkcji estrogenów i progesteronu, Menopauza wiąże się ze spadkiem produkcji.

Warte zauważenia jest to, że w okresie menopauzy mogą pojawić się inne problemy zdrowotne jak osteoporoza, problemy z ciśnieniem (nadciśnienie, hipertensja) czy zmiany w sferze emocjonalnej.

Co pomaga w menopauzie? W zależności od nasilenia objawów pomocne mogą okazać się roślinne tabletki na menopauzę bez recepty lub środki na receptę, które zawierają mix estrogenów i progesteronu. Dodatkowo warto zadbać o zdrowy styl życia – odpowiednią dietę bogatą m.in. w wapń i witaminy, a także aktywność fizyczną.

█ W jakim wieku się pojawia menopauza i ile trwa?

Początek menopauzy jest różny, dolegliwość ta jest wieloczynnikowa. W statystycznym ujęciu klimakterium rozpoczyna się u kobiet ok. 50. roku życia.

W zależności od wieku w jakim występuje wyróżnia się wczesne klimakterium (40-45 lat i zatrzymanie miesiączki), późne klimakterium (55-60 lat).

Jaki jest związek menopauzy a miesiączki? Między 45 a 55 rokiem życia występuje zwykle ostatnia miesiączka. U niektórych kobiet może dojść do tzw. przedwczesnej menopauzy, która wiąże się ze wcześniejszym zanikiem funkcji jajników.

Można zatem uznać, że zaburzenia miesiączkowania po 45. roku życia wpisują się w normalne zmiany hormonalne kobiety (o ile nie jest to zmiana wywołana przez leczenie, np. chemioterapię).

Jak długo trwa menopauza? W literaturze medycznej najczęściej pojawia się okres 10 lat. W niektórych przypadkach kobiety mogą przechodzić menopauzę nawet przez 12 czy 14 lat.

Przekwitanie jest zależne od wielu czynników, dlatego okres trwania menopauzy jest indywidualny.

Za przykład można podać kobiety palące, których klimakterium może dopaść szybciej niż niepalące koleżanki.

█ Objawy menopauzy (klimakterium)

Pierwsze objawy menopauzy związane są zwykle z nieregularnie występującą miesiączką i zmienionym okresem jej trwania, a z czasem okresem bezowulacyjnym. Warto zapamiętać termin premenopauza, czyli okres zbliżającej się ostatniej miesiączki, który rozciąga się na kilka lat przed menopauzą.

Kolejno kobieta dotknięta przekwitaniem odczuwa uderzenia gorąca, nadpotliwość. Odnotowuje się również rumień skóry (cera czerwieni się) oraz zmiany w strefie intymnej — pojawia się suchość pochwy. Niekiedy występują również problemy ze snem, zmiany w nastroju. O nasileniu tych objawów duży wpływ ma tendencja genetyczna i czynniki środowiskowe.

Oprócz uczucia gorąca, nadpotliwości występują inne objawy związane z emocjami jak np. odczuwanie niepokoju, lęk przed nowymi sytuacjami, spadek koncentracji, gorszy sen. Niektóre kobiety cierpią w wyniku spadku estrogenów na suchość pochwy, co wiąże się z niechęcią współżycia i bolesnymi stosunkami.

Kobiety w okresie menopauzy odczuwają również niekiedy częstsze bóle głowy, kołatanie serca, przewlekłe zmęczenie. Na co skarżą się kobiety w okresie perimenopauzy po 40 i 50? Klimakterium ma wpływ na odczuwanie złego samopoczucia i depresji, wzrostem masy ciała (tyciem) czy występowanie nocnych potów.

Część kobiet w tym okresie zaczyna cierpieć na nietrzymanie moczu (problem inkontynencji wymaga noszenia np. wkładek na nietrzymanie moczu).

█ Testy na menopauzę

Do diagnostyki okresu premenopauzy wykorzystuje się oznaczanie hormonu folikulotropowego (FSH) i hormonu luteotropowego (lutropiny, inaczej LH). Badanie to może zlecić lekarz lub możemy pokusić się o domowy test na menopauzę.

Co on określa? Poziom hormonu FSH o stężeniu 25mlU/ml lub wyższym. Hormon ten wykrywa się z moczu.

Lekarz może zlecić dodatkowe badania w kierunku menopauzy jak oznaczenie profilu lipidowego i hormonów tarczycy, morfologię krwi, testy wątrobowe (konieczne przed włączeniem HTZ).

█ Leki na menopauzę — tabletki ziołowe na przekwitanie i hormony (HTZ)

W zależności od zespołu objawów leczenie opiera się na ziołowych tabletkach na menopauzę i lub środkach hormonalnych określanych często jako hormonalna terapia zastępcza.

W obu przypadkach chodzi o uzupełnienie niedoborów hormonalnych i/lub złagodzeniu efektów tego niedoboru.

Pomocna w łagodzeniu objawów menopauzy może okazać się dobrze skomponowana dieta, a także dbanie o komfort sfery intymnej – płyny do higieny o niskim pH i nawilżające żele dopochwowe.

Warto mieć na uwadze, że nie zaleca się łączenia ziołowych środków i doustnych hormonów. Wiele z tych środków nie powinny stosować kobiety cierpiące na choroby hormonozależne czy stosujące leki antyestrogenowe (wykorzystywane w leczeniu raka piersi i endometrium).

  • Objawy menopauzy czy choroby?
  • Objawy menopauzy czy choroby?
  • Objawy menopauzy czy choroby?
  • Objawy menopauzy czy choroby?

Tabletki na menopauzę bez recepty

Bez recepty na menopauzę dostępne są środki określane często jako fitoestrogeny (“naturalne estrogeny”). Są to związki roślinnego pochodzenia, które oddziałują z receptorami estrogenowymi.

Działają “podobnie” do estrogenów, ale są słabsze niż syntetyczne hormony płciowe.

Tabletki bez recepty na menopauzę zawierają takie składniki jak: kłącze pluskwicy, izoflawony sojowe pozyskiwane z soi, koniczyna, lignany pozyskiwane z lnu.

Kłącze i korzeń pluskwicy (Cimicifugae rhizoma) pomaga złagodzić takie objawy menopauzy jak uczucie gorąca, nadmierne pocenie się, zaburzenia nastroju i snu.Na rynku dostępny jest lek na menopauzę Remifemin.

Izoflawony sojowe, w składzie których wyróżnia się genisteinę i daidzeinę wiążą się z receptorem estrogenowym. Szacuje się, że to działanie jest słabsze o 2 do 10 tysięcy razy w porównaniu z oddziaływaniem 17-β-estradiolu na receptor.

W ulotce jednego z leków na menopauzę, czytamy, że lek ten jest wskazany w objawach jak uderzenia gorąca, wzmożona potliwość, zaburzenia snu i wzmożone napięcie nerwowe towarzyszące przekwitaniu.Dostępne na rynku tabletki z izoflawonami to np.

lek Soyfem i Soyfem Forte

Koniczyna czerwona (K. łąkowa, Trifolium pratense L.) dostępna w postaci sproszkowanego ziela lub standaryzowanego wyciągu. Tabletki z koniczyną mogą zawierać np. 200 mg wyciągu, gdzie 40 lub 80 mg stanowią izoflawonoidy.Przykładowe suplementy diety z koniczyną: Femiflamax, Doppelherz Aktiv Meno Complex.

Lignany lniane to kolejny rodzaj fitoestrogenów, które mają zdolność oddziaływania z receptorami estrogenowymi. Związki te wykorzystuje się w łagodzeniu objawów przekwitania.Na rynku dostępne są produkty zarejestrowane jako suplementy diety: Ligunin i Ligunin Termostop.

Objawy menopauzy czy choroby?

Co to jest menopauza — najważniejsze informacje! Materiał informacyjny apteki Galen

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Łagodzenie menopauzy HTZ niesie za sobą inne korzyści niż lepsze samopoczucie – zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej, osteoporozy, korzystnie wpływa na układ moczowy i ośrodkowy układ nerwowy.

Jak długo trwa leczenie HTZ? Zwykle okres ten wynosi 5 lat, jednak może dojść do jego wydłużenia i wzrostu ryzyka raka piersi (z tym może wiązać się terapia estrogenowa). Na HTZ składają się 2 hormony: estrogeny i progestageny.

 W jakiej formie dostępne jest HTZ? Lekarz może zapisać hormony w tabletkach, plastrach czy specjalnym aerozolu do podania na skórę.

Wiele kobiet może mieć wątpliwości czy warto brać hormony w okresie menopauzy. Nie można wykluczyć pojawienia się skutków ubocznych, jednak korzyść z ich stosowania wydaje się większa.

Szczególnie, że menopauza to zwiastun również innych chorób jak osteoporoza czy groźne nadciśnienie lub choroba niedokrwienna serca. W przypadku wątpliwości nie bój się pytać lekarza prowadzącego leczenie.

Leczenie menopauzy powinno odbywać się pod kontrolą ginekologa i endokrynologa.

Preparaty stosowane pomocniczo w menopauzie

Do złagodzenia innych objawów menopauzy można skorzystać z ziołowych środków uspokajających jak tabletki z melisą, chmiel w kapsułkach.

Pomocne mogą okazać się również tabletki z melatoniną, które ułatwią zasypianie. Okres menopauzy zwiększa ryzyko złamań — dlatego warto zadbać o prawidłowe ilości spożywanego wapnia, witaminy D i K.

Obecnie dostępnych jest wiele preparatów mineralno-witaminowych wspierających układ kostny.

W łagodzeniu suchości pochwy wykorzystywane są globulki i żele dopochwowe, które opierają się na kwasie hialuronowym i mlekowym. Spadek estrogenów wiąże się ze zmniejszonym wytwarzaniem śluzu, co może sprzyjać infekcjom intymnym. Dlatego warto rozważyć stosowanie odpowiednio “kwaśnego” płynu do higieny intymnej.

Menopauza (klimakterium) – objawy, etapy przekwitania. Leki i dieta przy menopauzie

Menopauza dosłownie oznacza zatrzymanie miesiączki. W sensie klinicznym jest to natomiast dzień następujący po zakończeniu ostatniej menstruacji w życiu kobiety.

Stwierdza się ją wtedy, gdy ponowne krwawienie nie wystąpiło przez 12 miesięcy. U Polek ma to zwykle miejsce w okolicach pięćdziesiątki (najczęściej między 50. a 52. rokiem życia).

Jakie są najbardziej typowe objawy menopauzy? Czy istnieją leki na menopauzę?

Słowa takie jak „menopauza”, „przekwitanie” czy „klimakterium” u zdecydowanej większości kobiet wywołują lęk i same negatywne skojarzenia. Takie nastawienie sprawia, że ten często burzliwy, ale całkiem naturalny etap w życiu jest jeszcze trudniej przejść.

W jakim wieku pojawia się menopauza?

Wbrew obiegowej opinii to, kiedy kobieta przestanie miesiączkować, nie zależy od tego, czy posiada dzieci (o ile bezdzietność nie jest związana z zaburzeniami w funkcjonowaniu jajników), ani ile razy i w jakim wieku rodziła. Menopauzy nie opóźnia również karmienie piersią. Termin jej nadejścia nie do końca zapisany jest też w genach. Duży wpływ ma na niego natomiast styl życia. Zanik menstruacji przyspieszają takie czynniki, jak:

  • przewlekły stres,
  • wysokokaloryczna, bogata w tłuszcze zwierzęce dieta,
  • palenie papierosów.

Menopauzy wcześniej powinny się również spodziewać panie, które mają krótsze cykle (poniżej 28 dni) oraz zaczęły miesiączkować w młodszym wieku.

Ustanie menstruacji między 40. a 60. rokiem życia uznaje się za fizjologię. Menopauza przed czterdziestką (nazywana przedwczesną) normą już nie jest.

>> Preparaty na menopauzę

Przedwczesne menopauza może być wywołana:

  • chorobami tarczycy
  • chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów czy cukrzyca typu 1.),
  • nowotworami i stosowaną w ich leczeniu radio- oraz chemioterapią.

Przedwczesny zanik menstruacji następuje też w wyniku operacyjnego usunięcia jajników i macicy.

Leia também:  Torbiel szyjki macicy (torbiel Nabotha) – objawy i leczenie torbieli macicy
Objawy menopauzy czy choroby? Test płytkowy ułatwia zdiagnozowanie peri-menopauzy lub klimakterium w warunkach domowych. Jego zastosowanie umożliwia wykrycie w moczu hormonu FSH o stężeniu 25 mlU/ml lub wyższym. Wzrost produkcji tego hormonu pojawia się wraz z wiekiem, gdy zmniejsza się produkcja estrogenu. Jego podwyższony poziom może świadczyć o zbliżającym się klimakterium. SPRAWDŹ

Klimakterium – od perimenopauzy po postmenopauzę

Pomijając przypadki opisane wcześniej, menopauza to efekt naturalnych zmian, związanych z przechodzeniem z okresu prokreacyjnego (z dojrzałości płciowej) w starość. U jej podłoża leży ustanie funkcji jajników, które przestają wytwarzać żeńskie hormony płciowe, przede wszystkim estrogeny. I

ch produkcja nie zatrzymuje się dnia na dzień, ale zmniejsza przez lata. Pełny proces wygasania czynności jajników to klimakterium albo przekwitanie. W początkowej jego fazie (nazywanej premenopauzą), w którą kobiety wchodzą już między 35. a 40. rokiem życia, objawy zmian hormonalnych są praktycznie nieodczuwalne. Potem nie można już ich nie zauważyć.

Pojawiają się bowiem zaburzenia cyklu menstruacyjnego (miesiączki mogą występować częściej lub rzadziej, trwać dłużej albo krócej, być bardziej bolesne, obfite lub skąpe), a u dużej części kobiet także liczne dolegliwości natury fizycznej i psychicznej.

Ta faza klimakterium (nazywana perimenopauzą lub też okresem okołomenopauzalnym) zaczyna się zazwyczaj na kilka lat przed ostatnią miesiączką i trwa do roku po niej. Następująca później postmenopauza to czas, kiedy jajniki ostatecznie przestają funkcjonować, a organizm przyzwyczaja się do zmian hormonalnych.

Ma to zwykle miejsce około 65. roku życia, wtedy mija też większość objawów przekwitania.

Objawy menopauzy

Zanim jednak ten czas nadejdzie, trzeba przejść okres okołomenopauzalny. Charakteryzuje go wiele uciążliwych objawów nazywanych wypadowymi. Należą do nich:

  • uderzenia gorąca (tzw. wary) polegające na pojawiąjącym się nagle uczuciu ciepła w górnej części ciała (klatka piersiowa i wyżej), któremu mogą towarzyszyć plamy na dekolcie, plecach, ramionach, szyi oraz twarzy, a także palpitacje/kołatanie serca;
  • intensywne pocenie się (zwłaszcza w nocy);
  • bóle i zawroty głowy; 
  • mrowienie i drętwienie kończyn (parestezja);
  • bóle stawów i mięśni;
  • zmęczenie i osłabienie;
  • zaburzenia snu;
  • problemy z koncentracją oraz pamięcią;
  • wahania nastroju;
  • niepokój, płaczliwość, nerwowość;
  • stany depresyjne;
  • osłabienie popędu seksualnego.

Wymienione objawy to niestety nie wszystko. Do tego dochodzą jeszcze zmiany zanikowe w obrębie układu moczowo-płciowego (tzw. atrofia pochwy, atrofia urogenitalna). Ich efektem jest m.in.

suchość pochwy, która utrudnia współżycie seksualne, a czasem zupełnie do niego zniechęca, ponieważ wiąże się z bólem podczas stosunku (tzw.

dyspareunią), często nawracające infekcje intymne oraz nietrzymanie moczu (przede wszystkim podczas wysiłku, ale także kaszlu czy kichania).

Przebieg klimakterium – od czego zależy

Objawy wypadowe nie są regułą, nie u wszystkich kobiet mają takie samo spektrum oraz intensywność. Szacuje się, że cierpi na nie około 2/3 pań, przy czym u połowy ich nasilenie jest umiarkowane, a u połowy ciężkie.

Czas ich trwania także bywa różny (mogą utrzymywać się przez kilka lub kilkanaście lat), ale w końcu jednak ustają. Inaczej jest z objawami zanikowymi, które z czasem się nasilają.

To, na ile burzliwie kobieta przechodzi zmiany hormonalne związane z wygasaniem czynności jajników, jest kwestią indywidualną.

Generalnie jednak gorzej znoszą je kobiety otyłe oraz te, które cierpią na zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Fakt, że otyłość nasila dokuczliwe objawy przekwitania, został odkryty stosunkowo niedawno. Wcześniej sądzono, że jest odwrotnie, ponieważ tkanka tłuszczowa wspomaga wytwarzanie estrogenów.

W badaniach wykazane zostało także, że uderzenia gorąca są tym silniejsze, im wyższy jest wskaźnik masy ciała (BMI). W tym miejscu warto nadmienić, że uderzenia gorąca praktycznie nie występują u przekwitających Azjatek.

Jest to tłumaczone dietą obfitą w produkty na bazie soi, która jest bogata w fitoestrogeny, czyli związki organiczne zawarte w roślinach, działające podobnie do ludzkich estrogenów.

Jak łagodzić objawy menopauzy?

Współczesna medycyna dysponuje narzędziami, które pozwalają uczynić przekwitanie mniej uciążliwym. Za najskuteczniejszą spośród nich uznawana jest hormonalna terapia zastępcza (w skrócie HTZ), nazywana także menopauzalną terapią hormonalną (MTH).

Ta metoda leczenia polega na przyjmowaniu hormonów, których jajniki przestają produkować.

Mogą one mieć postać:

  • doustną (tabletki),
  • przezskórną (plastry, żele),
  • domięśniową (zastrzyki),
  • podskórną (implanty).

Kombinację hormonów, ich dawki, formę oraz schemat przyjmowania ustala ginekolog. Według rekomendacji Światowego Towarzystwa Menopauzy z 2016 r. wskazaniem do stosowania HTZ są objawy wypadowe o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, a także zmiany zanikowe w obrębie sromu, pochwy i pęcherza moczowego. Ta metoda terapii ma też jednak swoje ograniczenia.

Otóż największą efektywność wykazuje, kiedy zostanie rozpoczęta w okresie okołomenopauzalnym i prowadzona jest maksymalnie przez kilka lat. Przedłużone przyjmowanie hormonów, a także wdrożenie tego typu terapii po 60.

roku życia, może przynieść więcej strat niż korzyści (m.in. wiąże się z ryzykiem rozwoju nowotworów hormonozależnych, takich jak rak piersi i rak endometrium, nazywany też rakiem trzonu macicy), dlatego się go nie zaleca.

Przeciwskazanie do stosowania HTZ stanowią też:

  • choroba zakrzepowo-zatorowa
  • zagrożenie udarem mózgu,
  • choroba niedokrwienna serca,
  • choroby wątroby,
  • nowotwory hormonozależne (stwierdzone lub podejrzewane w przyszłości).

Korzystanie z tej metody mogą uniemożliwić także niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych, mięśniaki macicy czy też nasilające się w trakcie stosowania HTZ migreny.

Co zamiast hormonalnej terapii zastępczej

Dla kobiet w takich sytuacjach alternatywnym sposobem na złagodzenie wypadowych i zanikowych objawów klimakterium są preparaty roślinne, dostępne w postaci leków bez recepty bądź suplementów diety.

Mogą one zawierać wspomniane już fitoestrogeny (np. z soi, kończyny czerwonej lub nasion siemienia lnianego) albo wyciąg z pluskwicy groniastej.

Objawy menopauzy czy choroby? Climea forte zawiera izoflawony sojowe wzbogacone o len i wyciąg z szyszek chmielu. Składniki te pomagają łagodzić objawy menopauzy oraz ułatwiają kontrolować wagę ciała. ZAMÓW I ODBIERZ

Warto też pamiętać, że preparaty z fitoestrogenami nie powinny być przyjmowane bez konsultacji z lekarzem, a kobiety, które je stosują (podobnie jak te korzystające z HTZ), powinny poddawać się regularnym badaniom kontrolnym.

Poza środkami działającymi ogólnoustrojowo objawy menopauzy można łagodzić preparatami o działaniu miejscowym. Należą do nich globulki dopochwowe oraz kremy z estrogenami pomocne w przypadku zmian zanikowych w obrębie układu moczowo-płciowego.

Z suchością pochwy i wynikającymi z niej problemami we współżyciu seksualnym można natomiast skutecznie poradzić sobie, stosując powszechnie dostępne środki do jej nawilżania, czyli tzw. lubrykanty.

Menopauza a stan zdrowia kobiety

Każda kobieta w okresie klimakterium bez względu na to, jak bardzo zmiany hormonalne dają się jej we znaki, powinna szczególnie o siebie dbać. Ten czas wiąże się bowiem ze zwiększonym ryzykiem wielu chorób m.in.:

  • nadciśnienia tętniczego,
  • miażdżycy,
  • osteoporozy,
  • cukrzycy typu 2.,
  • nowotworów.

Wiele pań w okresie przekwitania ma też tendencję do przybierania na wadze, często pojawia się u nich również tzw. otyłość brzuszna, polegająca na gromadzeniu się tkanki tłuszczowej wokół talii.

Wszystko dlatego, że estrogeny wpływają nie tylko na pracę wielu układów od moczowo-płciowego począwszy, przez sercowo-naczyniowy na centralnym układzie nerwowym skończywszy.

Ich brak odbija się też negatywnie na gospodarce lipidowej, kondycji kości, skóry i błon śluzowych (nie tylko pochwy, ale też np. jamy ustnej oraz oczu).

Z tego względu kobiety w fazie około i postmenopauzalnej powinny zwracać szczególną uwagę na tryb życia:

  • stosować zdrową dietę,
  • utrzymywać aktywność fizyczną,
  • zrezygnować z używek,
  • regularnie się badać.

Dieta w okresie menopauzy

W jadłospisie kobiet nie może zabraknąć produktów bogatych w:

  •  kwasy omega-3 i omega-6 (występujące przede wszystkim w rybach i nasionach roślin strączkowych),
  • błonnik (a więc warzywa i owoce oraz produkty pełnoziarniste),
  • wapń (mleko i przetwory mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu)
  • witaminę D3, którą dodatkowo należy suplementować.

Na tym etapie życia warto też zredukować ilość spożywanej soli, kawy i alkoholu (te ostatnie mają też ten minus, że, podobnie jak ostre przyprawy, sprzyjają występowaniu napadów gorąca) i bezwzględnie rzucić palenie.

Ogólną kaloryczność diety także należy obniżyć, co wynika nie tylko z ryzyka nadwagi, ale również zmniejszającego się wraz z wiekiem zapotrzebowania na energię.

Jednocześnie trzeba zafundować sobie regularną dawkę wysiłku fizycznego, który nie tylko powstrzyma przybieranie na wadze, zwiększy wydolność układów oddechowego i krążenia, ale też zabezpieczy przed utratą masy kostnej i osteoporozą, zapewni zdrowszy sen, lepszy nastrój i większą ochotę na seks.

Dodatkowo wszystkie kobiety w wieku 45+ powinny pamiętać o regularnych badaniach, do których zaliczają się:

  • kontrola ciśnienia tętniczego,
  • oznaczanie poziomu glukozy oraz stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi,
  • cytologia,
  • USG piersi lub mammografia (pierwsze badanie zalecane jest do 50., drugie po 50. roku życia),
  • badanie ginekologiczne oraz USG narządu rodnego,
  • badanie gęstości kości (densytometria).

Test na menopauzę

Sprawdź, czy masz objawy wypadowe klimakterium na skali Kuppermana

Z każdej linijki wybierz jedną możliwość i zsumuj wynik. Przykładowo, jeśli nie stwierdzasz u siebie danego objawu, wpisz „0”, a jeżeli odczuwasz objaw  – określ nasilenie i wpisz odpowiednią liczbę.

OBJAWY BRAK   LEKKIE ŚREDNIE CIĘŻKIE  SUMA
uderzenia gorąca 4 6 12
nadmierne poty 1 2 3
zaburzenia snu 2 4 6
nadmierna nerwowość 2 4 6
nastrój depresyjny 1 2 3
zawroty głowy 1 2 3
brak energii 1 2 3
bóle stawów 1 2 3
bóle głowy 1 2 3
zaburzenia rytmu serca 1 2 3
parestezje 2 4 6

Interpretacja wyniku testu

LICZBA PUNKTÓW NASILENIE OBJAWÓW INTERPRETACJA
1-14 minimalne Nie ma objawów wskazujących na przekwitanie
15-20 średnie Odczuwasz zespół objawów wypadowych o średnim nasileniu
21-35 poważne Odczuwasz zespół objawów wypadowych o średnio-ciężkim nasileniu
36-51 ciężki Masz zespół objawów wypadowych o ciężkim nasileniu

Menopauza (klimakterium) – objawy. Kiedy pojawia się menopauza?

Menopauzę definiuje się jako ostateczne ustanie miesiączkowania, po którym przez kolejne 12 miesięcy nie wystąpiło już żadne krwawienie i przy tym nie stwierdzono żadnego patologicznego stanu.

Ten nieunikniony etap życia każdej kobiety pojawia się wskutek utraty aktywności pęcherzykowej jajników, które stopniowo zmniejszają ilość produkowanych kobiecych hormonów płciowych – progesteronu i estrogenu, konsekwencją czego jest wystąpienie charakterystycznych i niestety uciążliwych objawów okresu okołomenopauzalnego.

Leia também:  Sposoby na wzdęcia i gazy – dieta i zioła

Jak sobie radzić z menopauzą, dowiesz się również z artykułu na https://mederelab.pl/.

Pierwsze oznaki zbliżającej się menopauzy zazwyczaj pojawiają się u kobiet pomiędzy 44.  a 56. rokiem życia, a cały okres przekwitania może trwać od 4 nawet do 10 lat. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy menopauza dotyka już kobiety przed 40. rokiem życia, a nawet i młodsze.

ZOBACZ TEŻ: Zioła na menopauzę. Naturalny sposób na łagodzenie dolegliwości

Typowe objawy menopauzy

Dla wielu kobiet okres okołomenopauzalny jest wyjątkowo trudnym czasem. Należy jednak pamiętać o tym, że menopauza to nie choroba, a naturalna, nieunikniona przemiana. Zmiany, które zachodzą w organizmach pań są przez nie często trudne do zaakceptowania, a towarzyszące im objawy znacząco obniżają komfort ich życia.

Do typowych objawów okresu przekwitania należą:

  • zaburzenia cyklu miesiączkowego – miesiączki stają się coraz bardziej skąpe i pojawiają się nieregularnie;
  • uderzenia gorąca tzw. wary, nocne poty;
  • bóle i zawroty głowy;
  • zmęczenie;
  • problemy z koncentracją; 
  • trudności z zasypianiem, częste budzenie się w nocy, bezsenność;
  • drażliwość, nerwowość, zaburzenia nastroju, uczucie niepokoju;
  • wzrost masy ciała i problemy z utratą zbędnych kilogramów;
  • dysfunkcje seksualne takie jak: suchość pochwy, spadek libido, nawracające infekcje intymne spowodowane suchością pochwy oraz problemy z nietrzymaniem moczu, szczególnie w przypadku wysiłku fizycznego, kaszlu czy kichania.

Konsekwencją zmian hormonalnych zachodzących w okresie menopauzy jest demineralizacja kości, która może doprowadzić do osteopenii i osteoporozy. Zauważyć można także zmiany wyglądzie – skóra traci jędrność, staje się bardziej wiotka, pojawia się cellulit, a włosy i paznokcie są bardziej kruche i tracą swój blask.

Kobiety bardzo różnie przechodzą okres przekwitania, a wymienione objawy, nie muszą pojawić się u wszystkich pań z taką samą intensywnością. U niektórych będą one bardziej nasilone, u innych łagodniejsze, a jeszcze u innych mogą nie pojawić się w ogóle. Jest to kwestia bardzo indywidualna.

ZOBACZ TEŻ: Pocenie się dłoni – jak tego uniknąć?

Co zrobić kiedy pojawią się objawy menopauzy?

Objawy menopauzy skutecznie obniżają jakość życia kobiet, dlatego kiedy już się pojawią nie warto się im podporządkowywać, a przeciwnie – rozpocząć z nimi walkę. Obecnie z pomocą specjalistów – ginekologa, psychologa, dietetyka – menopauza może stać się znacznie łatwiejsza do przejścia.

W okresie okołomenopauzalnym pomyśl o sobie z wyjątkową czułością i troską, i zadbaj o dobrą kondycję zarówno ciała jak i ducha. Wprowadź do swojego życia zdrową, zbilansowaną dietę obfitującą w świeże warzywa i owoce, a szczególnie w produkty bogate w fitoestrogeny, takie jak soja, soczewica.

Prawidłowe odżywianie nie tylko pomoże zapobiec pojawieniu się zbędnych kilogramów, ale przede wszystkim doda energii i radości z życia. Zacznij uprawiać sport. Wybierz takie zajęcia, które sprawią Ci przyjemność – może to być np. wspólny fitness z koleżankami.

Dzięki regularnej aktywności fizycznej utrzymasz dobrą kondycję, wzmocnisz mięśnie i serce, a ponadto podniesiesz poziom endorfin, które są odpowiedzialne za Twoje dobre samopoczucie. Dodatkowo wykonuj ćwiczenia wzmacniające mięśnie Kegla – mocne mięśnie dna miednicy pomogą zmniejszyć problem nietrzymania moczu.

Nie zapominaj o odpoczynku – codziennie znajdź chwilę na relaks i wyciszenie. A co najważniejsze nie zapominaj pozytywnym nastawieniu – pozwoli Ci ono przetrwać najcięższe chwile.

ZOBACZ TEŻ: Imbir – naturalny sposób na odporność

Preparaty na łagodzenie objawów menopauzy z apteki

W aptekach dużą popularnością cieszą się dostępne bez recepty preparaty przeznaczone specjalnie do łagodzenia objawów menopauzy.

W ich składzie znajdują się wyciągi roślinne z soi zwyczajnej (Menoplant Soy-a 40+, Climea Forte), koniczyny czerwonej (DUO-FeM, Climeston) czy pluskwicy groniastej (Klimaktobon) oraz preparaty złożone z dodatkami witamin i minerałów (Doppelherz aktiv Aktiv-Meno, Doppelherz Aktiv-Meno Forte, Falvit Estro+, FEMIFLAMAX).

Dzięki zawartości fitoestrogenów – substancji aktywnych, których działanie jest zbliżone do działania kobiecych hormonów płciowych – estrogenów, pomagają łagodzić objawy menopauzy wywołane ich zmniejszoną produkcją.

Dostępność tych oraz wielu innych preparatów sprawdzisz w serwisie KtoMaLek.pl.

ZOBACZ TEŻ: Dieta w menopauzie – o jakie składniki należy zadbać?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Kiedy zaczyna się menopauza, a kiedy kończy. Objawy

Każda kobieta chciałaby wiedzieć, kiedy zacznie się u niej menopauza, jak silne będą jej objawy i kiedy się skończy. Ale odpowiedź na te pytania nie jest taka prosta, bo okres przekwitania zależy od genetyki, warunków społecznych, chorób i stylu życia.

Menopauza – nieuchronna jak dzieciństwo, młodość i starość – kolejne etapy ludzkiego życia, to efekt zmian, jakie zachodzą w organizmie kobiety 5-6, a nawet  10 lat wcześniej przed ostatnią miesiączką.

Po trwającym średnio 30 lat okresie rozrodczym, przychodzi czas powolnego wygasania czynności hormonalnej jajników i gwałtownej redukcji liczby pęcherzyków jajnikowych.

Menopauza określana przez Światową Organizację Zdrowia jako ostatnia miesiączka, po której przez rok nie następuje już krwawienie.

W potocznym rozumieniu oznacza cały okres przekwitania, który rozciąga się na kilka, a nawet kilkanaście lat i dzieli się na:

  • premenopauzę – trwa zazwyczaj od 4 do 10 lat. Kobieta może zaobserwować w tym czasie zaburzenia w miesiączkowaniu, dłuższe lub krótsze krwawienia, inną objętość upławów, niektóre cykle mogą być bezowulacyjne. U niektórych pań pojawiają się też słabsze objawy wypadkowe, takie jak uderzenia gorąca czy nocne poty.
  • perimenopauza – trwa 3-4 lata przed i rok po menopauzie. Objawy typowe dla menopauzy stają się w tym czasie coraz bardziej dokuczliwe. Coraz bardziej obniża się w tym czasie poziom estrogenów i progesteronu. Około 40 procent cykli jest bezowulacyjnych i gwałtownie spada liczba pęcherzyków Graafa w jajnikach.
  • menopauzę – ostatnia miesiączka, po której przez rok nie ma krwawienia.
  • postmenopauzę – zaczyna się rok po ostatniej miesiączce i trwa przeciętnie 30 lat zakładając, że statystyczna Polka dożywa do 80. roku życia. Ten etap życia kobiety, po zakończeniu rozrodczości, charakteryzują zmiany zanikowe, które szczególnie intensywnie występują w układzie rozrodczym.
     

Sprawdź ofertę: Leki na menopauzę dostępne online

Kiedy zaczyna się menopauza?

Na to, kiedy kobieta przekwita wpływa bardzo wiele czynników, dlatego można tylko statystycznie określać termin ostatniej miesiączki. Uznaje się, że przeciętna kobieta do 35. roku życia jest w szczytowej formie, jeśli chodzi o pełną płodność. 

W kręgu kultury zachodniej kobiet przechodzą menopauzę przeciętnie w piątej dekadzie życia. Z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii wynika, że statystyczna Brytyjka ma menopauzę w wieku 50,8 lat, a z badań amerykańskich, że etap ten rozpoczyna się u Amerykanek jeszcze później – w wieku  51,3 l. Okazuje się, że później o rok od Polek menopauzę mają Słowenki i Francuzki.

Z badań prowadzonych w naszym kraju wynika natomiast, że Polki wchodzą w okres klimakterium przeciętnie między 48. a 52.

rokiem życia, choć badania wykonane na populacji mieszkanek Wielkopolski określiły ten wiek na ok. 49 lat.

Z innych badań wynika, że u około 1 procenta Polek menopauza wystąpi w wieku 40 lat, u 10 procent kobiet do 46. roku życia, a u 90 procent do 55 roku życia. 

Kiedy menopauza u matki, wtedy u córki

Przyjmuje się, że w Polsce płodność kobiet maleje już ok. 40. roku życia. U kobiet z tego samego kręgu kulturowego mogą pojawiać się tu jednak duże rozpiętości, bo termin pojawienia się menopauzy jest bardzo indywidualną sprawą i zależy od wielu czynników, w tym:

  • czynników socjoekonomicznych  (niski status socjoekonomiczny wpływa na przyspieszenie menopauzy, bo kobiety żyjące w ubóstwie często nie mogą sobie pozwolić na urozmaiconą dietę i właściwe leczenie chorób przewlekłych, zwykle też zmagają się z dużym stresem), 
  • dziedzicznych  (jest związek między wiekiem menopauzy u kobiet i ich matek. Im wcześniej przekwitanie wystąpiło u matki, tym mniejsza jest rezerwa jajnikowa u jej córki w wieku 35-49 lat.),
  • przewlekłego stresu (wyczerpujący tryb życia czy przemęczenie wpływa negatywnie na gospodarkę hormonalną; kobiety narażone na stresujący styl życia mogą wchodzić w okres klimakterium szybciej niż kobiety w tym samym wieku, ale żyjące spokojniej),
  • regularnego i intensywnego wysiłku fizycznego (zwłaszcza przed 40. rokiem życia może on wpływać na obniżenie estrogenów),
  • stosowania leków obniżających poziom estrogenów,
  • nałogów, w tym szczególnie palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, stosowanie narkotyków i używek/dopalaczy.
  • utraty jajnika w młodym wieku.

Autorzy raportu „Polki 50 plus” wykonanego na zlecenie Polskiej Akademii Nauk przekonują, że choć dotychczas uważano, iż wiek pojawienia się pierwszej miesiączki miał wpływ na wcześniejsze lub późniejsze wystąpienie menopauzy, to teoria ta nie do końca została potwierdzona przez badania naukowe.

Zobacz też: Dieta w menopauzie. Co jeść w okresie klimakterium?

Kiedy zaczyna się menopauza – objawy

Zanim pojawią się zaburzenia miesiączkowania i dojdzie do zmniejszenia w jajnikach produkcji żeńskich hormonów płciowych, obserwuje się obniżenie stężenia hormonu wzrostu oraz spadek insulinopodobnego czynnika wzrostu. Potem z czasem dochodzi do innych zaburzeń hormonalnych, które odbijają się na zdrowiu kobiety.

Między 40. a 60. rokiem życia wygasa hormonalna czynność jajników, co powoduje typowe zaburzeniami okresu przekwitania. Jednym z pierwszych sygnałów jest skracanie się cyklu miesiączkowego. Wahania hormonalne sprawiają, że między miesiączkami mogą pojawić się plamienia.

Zaburzona jest płodność i nasilone są objawy napięcia przedmiesiączkowego, takie jak obrzęk i silne bóle piersi, bóle w podbrzuszu i pleców, obrzęki i bóle kończyn dolnych. Cykle stają się bezowulacyjne, a krwawienia bardzo nieregularne i o zmiennej intensywności.

Oprócz tego pojawiają się:

  • zaburzenia somatyczne (zawroty i bóle głowy, parestezje),
  • zaburzenia psychiczne (nadpobudliwość, obniżenie nastroju, labilność emocjonalna),
  • zmiany zanikowe w obrębie błon śluzowych macicy i pochwy,
  • zwiększone ciśnienie krwi, 
  • ogólny stan zmęczenia,
  • przyrost tkanki tłuszczowej,
  • osłabienie libido,
  • suchość pochwy i skłonność do infekcji intymnych,
  • nietrzymanie moczu,
  • pogrubienie głosu,
  • rozwój nadmiernego owłosienia,
  • częste zaparcia i wzdęcia,
  • wzrost stężenia cholesterolu we krwi.
     
Leia também:  Niewydolność żylna – jakie daje objawy i jak się leczy przewlekłą niewydolność żylną?

Czytaj również: Witaminy i minerały dla kobiet w okresie menopauzy

Menopauza, kiedy najwcześniej

Menopauza, a raczej zespół przedwczesnego wygasania jajników  może pojawić się nawet w wieku 18 lat. To oczywiście patologiczny stan, zresztą tak samo jak każda menopauza przed 40. rokiem życia.

Przedwczesna menopauza to oczywiście przypadki niezwykle rzadkie (z badań wynika, że klimakterium występuje u jednej kobiety na 100 pań przed 40. rokiem życia i u jednej na tysiąc kobiet przed 30.

rokiem życia) i jest w dużym procencie odwracalne, po zastosowaniu hormonalnej terapii zastępczej.

Do tej pory nie udało się jeszcze ustalić jednej przyczyny tzw. przedwczesnej menopauzy. Wiadomo jednak, że ryzyko wzrasta u kobiet, które miały takie przypadki w bliskiej rodzinie, gdy kobieta jest narażona na silny i długotrwały stres, pali papierosy i niezdrowo się odżywia.

Przedwczesne klimakterium może być wynikiem choroby nowotworowej jajników i metod jej leczenia, czyli radioterapii i chemioterapii. Podobny efekt daje usunięcie macicy oraz usunięcie jajników. 

Menopauza, kiedy się kończy

Kiedy menopauza się kończy, zaczyna się długi okres postmenopauzy, który wraz z wydłużającym się życiem kobiet może trwać 30 i więcej lat. To czas, kiedy kobieta musi na nowo zdefiniować swoje życie i swoją rolę w rodzinie.

To także czas, kiedy powinna z większą uwagą przyglądać się zdrowiu, bo choć objawy przekwitania stają się coraz słabsze, bo organizm adaptuje się do niższego poziomu hormonów płciowych, to wraz z wiekiem wzrasta ryzyko wielu chorób takich jak osteoporoza, nowotwory, choroby układu krążenia i choroby metaboliczne.

Sprawdź: Przedwczesna menopauza – objawy, przyczyny, leczenie

Menopauza a choroby układu krążenia

Panuje mylny pogląd, że choroby układu krążenia dotyczą głównie mężczyzn. Tymczasem dolegliwości sercowo-naczyniowe zagrażają w równym stopniu obydwu płciom. Kobiety do około 45. roku życia są mniej narażone na zachorowanie, ponieważ chronią je żeńskie hormony płciowe – estrogeny.

Ryzyko jednak znacznie wzrasta w okresie menopauzy, kiedy poziom estrogenów spada. W związku z wydłużającym się średnim czasem życia coraz więcej kobiet znajduje się w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na schorzenia układu krążenia.

Jak szacują naukowcy, każdy rok opóźnienia wystąpienia menopauzy zmniejsza ryzyko chorób sercowo-naczyniowych o około 2%. Oznacza to, że kobieta miesiączkująca po raz ostatni w 40.

roku życia ma o około 20% szans więcej na problemy sercowo-naczyniowe niż kobieta, która wchodzi w okres menopauzy w wieku 50 lat.

Choroby układu krążenia są główną przyczyną śmiertelności u kobiet i są odpowiedzialne za ok. 40-50% zgonów. Przewyższają tym samym ponad dwukrotnie liczbę zgonów spowodowaną wszystkimi nowotworami łącznie.

Dziesięć razy więcej kobiet dotkniętych jest niedokrwieniem serca, czyli chorobą wieńcową i udarem mózgu niż rakiem piersi! Sama choroba niedokrwienna serca i jej najgorszy stan, czyli zawał serca jest przyczyną śmierci 1/3 kobiet. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest fakt, że objawy choroby niedokrwiennej u kobiet są mniej typowe niż u mężczyzn.

Choroba ta manifestuje się nudnościami, uczuciem osłabienia czy też zagrożenia, co jest często bagatelizowane przez kobiety, które zbyt późno zgłaszają się do lekarza.

  • Mniejsza ilość estrogenów w okresie menopauzy powoduje zwiększenie poziomu cholesterolu całkowitego tzw. „złego” cholesterolu LDL i triglicerydów oraz zmniejszenie poziomu tzw. „dobrego” cholesterolu HDL. Złogi cholesterolu odkładające się w ścianie tętnic wieńcowych, zwężają ich światło i uniemożliwiają dostarczenie odpowiedniej ilości tlenu do serca. Z czasem złogi te budują tzw. blaszki miażdżycowe, na których mogą powstawać zakrzepy krwi, co grozi zamknięciem tętnicy wieńcowej. Nagłe zatrzymanie przepływu krwi w tętnicy wieńcowej objawia się zawałem serca. Miażdżyca tętnic wieńcowych spowodowana złogami cholesterolu jest najważniejszą przyczyną choroby niedokrwiennej serca.

Badania służące ocenie ryzyka wystąpienia miażdżycy (materiałem badanym jest krew pobrana na skrzep, na czczo czyli po 12-14 godz. od ostatniego posiłku; w ciągu 24 godz. przed pobraniem należy unikać ciężkiego wysiłku fizycznego i nadmiernego spożycia kalorii czy alkoholu):

– lipidogram, czyli oznaczenie poziomu cholesterolu całkowitego, cholesterolu HDL, cholesterolu LDL i triglicerydów

  *wg B. Neumeister i wsp., Diagnostyka laboratoryjna, Wrocław 2001

Należy pamiętać, że przy stężeniu triglicerydów > 4,6 – 6,9 mmol/l (> 400-600 mg/dl) oznaczenie cholesterolu HDL i LDL może być obarczone pewnym błędem.

 – Lp(a) – lipoproteina a – stanowi niezależny czynnik ryzyka miażdżycy. Ryzyko względne choroby niedokrwiennej serca przy podwyższonym stężeniu Lp(a) jest w przybliżeniu trzykrotnie wyższe w razie jednoczesnego podwyższonego stężenia cholesterolu LDL Wartości prawidłowe Lp(a): 

Menopauza – objawy menopauzy, wiek, menopauza a ciąża

Menopauza to ostatnie krwawienie miesięczne. W okresie okołomenopauzalnym, zwanym klimakterium i przekwitaniem, wiele kobiet doświadcza objawów, które mogą znacznie obniżać komfort ich życia. Jakie są pierwsze objawy menopauzy? W jakim wieku je odczuwamy? Jakie tabletki na menopauzę polecają specjaliści?

Menopauza a ciąża

Menopauza jest konsekwencją naturalnego procesu starzenia się kobiecego organizmu i wygasania funkcji jajników. Jej rozpoznanie, którego warunkiem jest m.in. rok bez krwawień miesięcznych, oznacza koniec płodności kobiety.

Menopauza – wiek

Ostatnia miesiączka ma zazwyczaj miejsce pomiędzy 45. a 55. rokiem życia. Część kobiet doświadcza jednak przedwczesnej i wczesnej menopauzy. W jakim wieku? Jako przedwczesną określa się menopauzę u kobiety poniżej 40. roku życia. Natomiast menopauza przed 45. rokiem życia nosi nazwę wczesnej. Menopauza przedwczesna dotyczy ok. 1 proc. kobiet, a wczesna – ok. 10 proc.

Wcześniejsza menopauza – przyczyny

Część mechanizmów prowadzących do przedwczesnej i wczesnej menopauzy nie została ustalona. Znane przyczyny to m.in.

  • • operacja usunięcia jajników wraz z jajowodami;
  • • chemioterapia i radioterapia;
  • • choroby tarczycy;
  • • zaburzenia układu immunologicznego;
  • • cukrzyca.
  • Udowodniono również, że menopauzę (nawet o 1,5 roku) może przyspieszyć palenie tytoniu.

Menopauza – objawy

Większość objawów klimakterium związana jest ze wzrastającym niedoborem hormonów jajnikowych. Pierwsze objawy menopauzy mogą wyprzedzić jej wystąpienie o kilka lat. Szacuje się, że przed ostatnią miesiączką objawów klimakterium doświadcza ok. 40 proc.

kobiet. Po menopauzie objawy występują u 85 proc. kobiet. Pojawienie się i nasilenie poszczególnych symptomów jest kwestią indywidualną. Jednak niemal 1/3 z nas skarży się na bardzo ciężki przebieg klimakterium.

Objawy przekwitania, które występują najczęściej, to:

  1. przed menopauzą:
  2. • zaburzenia cykli miesiączkowych;
  • przed i po menopauzie:
  • • uderzenia gorąca;
  • • zlewne poty;
  • • kołatanie serca;
  • • bóle i zawroty głowy;
  • • problemy ze snem;
  • • wahania nastroju;
  • • problemy z pamięcią i koncentracją;
  • • przygnębienie;
  • • depresja;
  • • zwiększenie masy ciała;
  • • ból podczas stosunku (dyspaurenia);
  • • częstsze infekcje dróg moczowych;
  • • wysiłkowe nietrzymanie moczu.
  • Niedobory hormonalne związane z menopauzą mają także wpływ na rozwój:
  • • miażdżycy i jej powikłań;
  • • osteoporozy;
  • • choroby Alzheimera.

Menopauza – rozpoznanie

Objawy menopauzy są zazwyczaj dla kobiet wystarczającym potwierdzeniem wejścia w okres przekwitania. W razie wątpliwości czy obaw, należy skonsultować się z lekarzem. W niektórych przypadkach specjalista może zlecić badania krwi, by sprawdzić poziom:

• FSH i estrogenu (estradiolu), ponieważ w okresie okołomenopauzalnym poziom FSH wzrasta, a poziom estradiolu maleje;

• TSH (hormonu uwalnianego przez przysadkę mózgową, która kontroluje pracę tarczycy), bo niedoczynność tarczycy może powodować symptomy podobne do objawów menopauzy.

Domowy test na menopauzę

Na rynku dostępne są również testy menopauzalne do samodzielnego wykonania w warunkach domowych. Jaka jest zasada działania testu na menopauzę? Testy menopauzalne do samokontroli pozwalają na wykrycie stale podwyższonego poziomu hormonu FSH w moczu (powyżej 25 mlU/ml), który – jak wspomniano wyżej – świadczy o zmianach hormonalnych dojrzałej kobiety i jest oznaką menopauzy.

Leczenie – tabletki na menopauzę

Objawy menopauzy można leczyć dzięki przyjmowaniu hormonów (to tzw. hormonalna terapia zastępcza). Zarówno same hormony, jaki i sposób ich podawania dobiera się indywidualnie, biorąc pod uwagę wskazania, przeciwwskazania i preferencje.

Jeśli wśród objawów klimakterium przeważają wahania nastroju, depresja i uderzenia gorąca, przydatne są leki przeciwdepresyjne. W łagodzeniu symptomów przekwitania mogą być też stosowane produkty ziołowe, np. kozłek lekarski, soja, szałwia, wiesiołek dwuletni, czerwona koniczyna czy rumianek.

Przy suchości pochwy pomogą – dostępne bez recepty – produkty niehormonalne.

Domowe sposoby na objawy klimakterium

Objawy menopauzy można również złagodzić dzięki zastosowaniu poniższych metod:

• Bierz przekwitanie „na chłodno”. Ubieraj się „na cebulkę”, miej pod ręką szklankę wody, wychodź z dusznych pomieszczeń. Znajdź czynniki, które wyzwalają u ciebie uderzenia gorąca i staraj się ich unikać.

• Dbaj o odpowiednią ilość i jakość snu. Ogranicz napoje zawierające kofeinę, która może utrudniać zasypianie. Unikaj też alkoholu, bo zakłóca sen.

• Wzmacniaj mięśnie dna miednicy. Ćwiczenia mięśni dna miednicy, zwane ćwiczeniami mięśni Kegla, są bardzo ważne w wysiłkowym nietrzymaniu moczu.

• Ogranicz liczbę spożywanych kalorii. Zwiększ wartość odżywczą swojego jadłospisu. Zapytaj specjalistę, czy powinnaś stosować suplementy, np. witaminy D czy wapnia.

• Nie pal. Palenie zwiększa ryzyko chorób serca, udaru mózgu, osteoporozy, raka i wielu innych problemów zdrowotnych. Może również nasilać uderzenia gorąca.

• Regularnie ćwicz. Aktywność fizyczna pomaga w zapobieganiu nadwadze i otyłości, chorobom serca, cukrzycy, osteoporozie i innym schorzeniom związanym ze starzeniem się organizmu. Pamiętaj, że nie należy trenować bezpośrednio przed snem.

• Znajdź czas na relaks.

Źródła:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*