Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Naciągnięty mięsień może zdarzyć się każdemu z nas – czy to podczas treningu na siłowni, w domu, w trakcie biegania, a nawet podczas uprawiania jogi. Jakie są jego przyczyny i jak rozpoznać tę dolegliwość? Dowiedz się, jak rozpoznać naciągnięty mięsień, czy naciągnięty mięsień chłodzić czy rozgrzewać oraz co jeszcze warto wiedzieć o tej popularnej kontuzji.

Naciągnięty mięsień:

1. Naciągnięcie mięśnia – objawy2. Ile przerwy od treningów?3. Jak leczyć naciągnięty mięsień4. Kiedy ogrzewać, a kiedy chłodzić5. Metodyka RICE

Które mięśnie i z jakiej przyczyny ulegają kontuzjom

Nadwyrężony mięsień jest rodzajem kontuzji, która może dotknąć praktycznie każdą partię ciała, jednak najczęściej dotyczy mięśni łydek, ramion, karku, ud oraz pleców. Naciągnięty mięsień łydki czy uda nie uważa się za poważną kontuzję ze względu na szybszy okres powrotu do zdrowia i mniejszą intensywność objawów niż w przypadku innych uszkodzeń włókien mięśniowych.

Skąd się biorą kontuzje takie jak naciągnięcie mięśnia? Mięśnie są zbudowane z miofibryli (włókien mięśniowych), które podczas ruchu kurczą się i rozkurczają. Kiedy poddajemy je działaniu sił przekraczających ich zdolności do adaptacji, ulegają uszkodzeniu, które powoduje rozwój stanu zapalnego.

Do podstawowych przyczyn nadwyrężenia mięśnia należą niedostosowanie intensywności lub długości treningu do możliwości. Kontuzję może spowodować także nieodpowiednie obciążenie, co najczęściej zdarza się osobom początkującym.

Brak rozgrzewki, a także niezwracanie uwagi na wcześniejsze niepokojące sygnały z organizmu mogą doprowadzić do uszkodzeń przekraczających 5% mięśnia. Wówczas można mówić o jego naderwaniu. Jeśli pomimo kontuzji nadal nie zrezygnujemy z treningów, może dojść do całkowitego zerwania mięśnia ze ścięgien, skutkującego długą rehabilitacją.

Naciągnięty mięsień uda czy łydki to problem dotyczący także profesjonalnych sportowców, pojawiający się w przypadku błędu technicznego bądź w rezultacie upadku i innych losowych wydarzeń.

Uszkodzenia mięśnia dzielą się na 3 stopnie:

  • Naciągnięcie – zerwane zostaje mniej niż 5% włókien mięśniowych.
  • Naderwanie – zerwane zostaje więcej niż 5% włókien mięśniowych.
  • Zerwanie – zupełnie przerwanie tkanki mięśniowej.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Naciągnięcie mięśnia – objawy

Naciągnięty mięsień – objawy to przede wszystkim ból, który pojawia się natychmiast, bądź nawet kolejnego dnia w przypadku profesjonalnych sportowców. Można go określić jako kłujący, punktowy ból, który nasila się przy dotyku oraz ruchu.

Nadwyrężony mięsień to kontuzja, która często objawia się także opuchlizną i siniakiem, a możliwość ruchu jest ograniczona.

Ile boli naciągnięty mięsień uda lub łydki? Jest to zależne od naszego organizmu, ale ból powinien zacząć ustępować po mniej więcej dwóch dniach.

Przypomnij sobie również, co to jest DOMS, jak go rozpoznać i leczyć.

Naciągnięty mięsień – ile przerwy od treningów?

W przypadku pierwszego stopnia uszkodzenia mięśnia, czyli gdy mamy np. naciągnięty mięsień łydki, należy zrobić sobie od kilku dni do nawet dwóch tygodni przerwy, w zależności od indywidualnych preferencji.

Po tym czasie zalecane jest rozpoczęcie powrotu do formy od lżejszych treningów.

Jeśli ból nadwyrężonego mięśnia nie zmniejsza się po jednym lub dwóch dniach od urazu, możemy mieć do czynienia z wyższym stopniem uszkodzenia i należy go skonsultować ze specjalistą.

Naciągnięty mięsień – chłodzić czy rozgrzewać?

Leczenie nadwyrężonego mięśnia należy rozpocząć natychmiast, by nie pogorszyć swojego stanu. Pamiętaj, że nic nie zastąpi porady profesjonalnego fizjoterapeuty, dlatego nasze wskazówki należy traktować jako drogowskaz.

Jak wyleczyć naciągnięty mięsień łydki lub uda:

  1. Odpoczywaj – zrezygnuj z treningów, aby ustabilizować naciągnięty mięsień. Przez pierwsze dni od doznanego urazu należy ograniczyć ruch do minimum, następnie stopniowo go zwiększać.
  2. Zimne okłady – kompresy, żele i specjalne plastry pomogą uśmierzyć ból i zmniejszyć obrzęk.

    Po pewnym czasie można wprowadzić ciepłe okłady, gdy tkanki będą już na etapie regeneracji.

  3. Kinesiotaping – zastosuj plastry kinetyczne, które są używane przez profesjonalnych sportowców. Warto udać się do lekarza, który pokaże Ci jak odpowiednio je założyć.

  4. Masaż – jak rozmasować naciągnięty mięsień uda lub łydki? Najlepiej udać się do fizjoterapeuty, który dzięki odpowiedniej technice zmniejszy bolesność i przyśpieszy regenerację.
  5. Bandaże i opaski elastyczne – można także zastosować opaski, jednak nie są one sposobem leczenia — ułatwiają jedynie funkcjonowanie na co dzień.

  6. Leki z ibuprofenem – zastanawiasz się czym smarować naciągnięty mięsień uda? Można sięgnąć po środki przeciwbólowe o działaniu przeciwzapalnym, a także środki z zawartością arniki górskiej, która przyspieszy regenerację tkanek.

  7. Odpowiednia dieta – wprowadź do jadłospisu więcej produktów zawierających kwasy omega-3 i witaminę C.

Jeśli ból nie będzie się zmniejszał, należy rozważyć udanie się do lekarza, gdyż mogło dojść do naderwania lub zerwania mięśnia.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Kontuzja – kiedy ogrzewać, a kiedy chłodzić

Wiele osób staje przed dylematem: naciągnięty mięsień chłodzić czy rozgrzewać? Ciepłe okłady powinny być stosowane na napięte mięśnie – po wysiłku (np.

ciepła kąpiel), stresie, a także przy niedyspozycji jelitowej czy miesiączce, gdyż oddziaływują przede wszystkim na mięśnie gładkie.

Doradza się, by ciepły okład miał temperaturę w zakresie 35-40ºC i był stosowany maksymalnie przez pół godziny, głównie wtedy, gdy odczuwamy ból. Zbyt wysoka temperatura może pogorszyć istniejący stan zapalny. Ciepło działa również dobrze na zatoki.

Chłodne okłady są odpowiednie na stany zapalne skóry, stłuczenia (bez widocznego krwiaka), a także uczulenia, wysypki czy poparzenia słoneczne. Chłód zmniejsza przepływ krwi i obrzęk. W razie lekkich kontuzji należy jednak stosować wodę chłodną, nie zamrożoną.

W przypadku ostrych stanów zapalnych można zastosować lód – będzie odpowiedni na skręcenia, złamania, wybicia palca, guzy oraz poważniejsze kontuzje sportowe.

Należy przykładać go na maksymalnie kilkanaście minut, najlepiej przez dodatkowy materiał.

Jeśli zadajecie sobie pytanie „co na naciągnięty mięsień”, to należy zacząć od zimnych okładów, przechodząc stopniowo do ciepłych, nigdy odwrotnie.

Uwaga: w przypadkach urazów spowodowanych wysoką temperaturą nie należy stosować zimnych okładów, a jedynie chłodne, by nie spowodować szoku termicznego. Jeśli uszkodziliśmy miejsce, które doznało kiedyś odmrożenia, należy zrezygnować z lodowych okładów.

Nadwyrężony mięsień – co robić w przypadku nagłych urazów (metodyka RICE):

  • Odpoczynek – REST
  • Schłodzenie – ICE
  • Kompresja – COMPRESSION
  • Uniesienie w górę kończyny – ELEVATION

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Co zrobić na naciągnięty mięsień – szybkie działanie to podstawa

Naciągnięty mięsień uda lub łydki pomimo tego, że może być bardzo bolesny, jest popularną kontuzją dotykającą z różnorodnych przyczyn sportowców profesjonalnych, jak i amatorów.

Teraz już wiecie, jaka maść na naciągnięty mięsień pomoże w regeneracji i jakie działania warto podjąć, by jak najszybciej powrócić do treningów.

Pamiętajcie o tym, że nie warto czekać – jeśli ból nie mija, należy szybko skonsultować się ze specjalistą.

Zobaczcie odzież sportową idealną na treningi w domu, na siłownię oraz odzież outdoorową.

Naciągnięty mięsień barku – przyczyny, objawy i leczenie | Decablog

27 kwiecień 2020

Czasem ból barku może być objawem naciągnięcia mięśni. Na
szczęście łatwo rozpoznać tego typu kontuzję, a w większości przypadków można
samodzielnie wyleczyć uraz. Istnieją także skuteczne metody na zminimalizowanie
ryzyka wystąpienia kontuzji w przyszłości.

Naciągnięty mięsień – definicja i
przyczyny powstawania kontuzji

Nadwyrężenie, naciągnięcie lub nawet zerwanie mięśni – to pojęcie związane jest z uszkodzeniem tej części ciała lub najbliższych ścięgien. W przypadku tej kontuzji dochodzi do dużego nacisku, który powstaje na skutek nie tylko treningów sportowych, ale także codziennych czynności np. gwałtownego podniesienia ciężkiego przedmiotu.

Uszkodzenie mięśni
może mieć formę częściowego lub całkowitego rozerwania włókien mięśniowych i
wcześniej wspomnianych ścięgien. Taka kontuzja może także uszkodzić naczynia
krwionośne, co przejawia się krwawieniem, sinieniem, a przede wszystkim bólem
spowodowanym podrażnieniem nerwów na tym obszarze.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Fot 1. Materiał własny

Nadwyrężony bark – objawy

W przypadku tej kontuzji, podobnie jak ma to miejsce przy naciągnięciu ścięgna pod kolanem, można wyróżnić charakterystyczny zespół objawów. Należą do niego:

  • opuchlizna,
  • siniaki,
  • zaczerwienienie,
  • ból w trakcie spoczynku,
  • ból w czasie ruszania barkiem (nie
    tylko mięśni ale też ścięgien czy samego stawu),
  • osłabienie tej części ciała,
  • niemożność poruszania barkiem.

Jeśli ból jest
bardzo silny lub nie ustępuje po 24 godzinach, należy udać się do lekarza.
Natomiast powodem wizyty na pogotowiu może być charakterystyczny odgłos
pęknięcia w trakcie doznania kontuzji, znaczna opuchlizna, gorączka czy otwarte
rany.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Fot 2. Materiał własny

Jak leczyć kontuzję barku?

Podczas wizyty w
gabinecie lekarskim lekarz sprawdzi najpierw naszą historię medyczną a
następnie przejdzie do testu sprawnościowego, który ma ustalić w jakim stopniu
doszło do uszkodzenia tkanek.

Jeśli jest ono znaczne lub całościowe,
prawdopodobnie będzie to oznaczało dłuższy okres powrotu do zdrowia, możliwą
operację, a następnie rehabilitację.

Warto zaznaczyć, że w przypadku
naciągniętego mięśnia barku rzadko kiedy zleca się prześwietlenie czy badania
laboratoryjne.

`Jeśli stwierdziliśmy, że kontuzja nie jest bardzo poważna, możemy dojść do sprawności samodzielnie. W wypadku naciągnięcia barku czy nawet naderwania mięśnia liczy się szybkie działanie.

Pierwszym krokiem powinno być zaaplikowanie kompresów chłodzących i utrzymanie uszkodzonego obszaru w rozciągniętej pozycji. Ciepłe okłady będą nieskuteczne – mogą zwiększyć ból i opuchliznę.

Dodatkowo pamiętajmy o tym, aby nie kłaść zimnych okładów bezpośrednio na gołą skórę (można użyć ręcznika).

Następnie
powinniśmy przyjąć leki przeciwzapalne, np. ibuprofen, aby zmniejszyć ból.

Trzeba jednocześnie pamiętać, że z tych medykamentów nie mogą bez uprzedniej
konsultacji z lekarzem korzystać osoby z chorobami nerek, u których wystąpiło w
przeszłości krwawienie wewnętrzne czy przy przyjmowaniu leków rozrzedzających
krew. Możemy się także wspomóc zwykłymi lekami przeciwbólowymi, ale wtedy nie
zmniejszymy stanu zapalnego.

Kolejne kroki to ochrona naciągniętego barku, aby nie pogorszyć kontuzji, unikanie aktywności które mogą przeciążać mięsień barku i regularne zimne okłady. W tym przypadku sprawdzą się też wszelkie taśmy stabilizujące i bandaże kinezjologiczne, które podtrzymują stawy i odciążają uszkodzony mięsień.

Ostatnim etapem
powinno być powolne przyzwyczajanie nadwyrężonego barku do przeciążeń sprzed
jego uszkodzenia poprzez sukcesywne zwiększanie intensywności treningów którym
towarzyszyć będzie czujna obserwacja. Lepiej jest dochodzić do formy nieco
dłużej, niż próbować zrobić to zbyt szybko i ryzykować ponowieniem kontuzji lub
nawet pogorszeniem się naszego stanu.

Znane są jednak sytuacje, gdy pomimo wyleczenia kontuzji mięsień barku staje się dużo wrażliwszy na wszelkie przeciążenia i powrót do wcześniejszej formy wydaje się być niezwykle trudny. W takich sytuacjach warto zaopatrzyć się w stabilizatory na bark, które ułatwią trenowanie zgodnie ze stanem sprzed naciągnięcia mięśni barku.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Fot 3. Materiał własny

Sposoby na uniknięcie
naciągniętego barku

Pomimo tego, że
naciągnięty bark w większości przypadków możemy wyleczyć sami, lepiej takich
kontuzji unikać. Istnieje kilka łatwych w zastosowaniu zasad, które pozwolą na
zminimalizowanie ryzyka kontuzji.

Pierwszą, a  w zasadzie najważniejszą rzeczą jest moment przed rozpoczęciem właściwego treningu i czas tuż po. Zanim zaczniemy nasze ćwiczenia powinniśmy przeprowadzić odpowiednią rozgrzewkę, dostosowaną do uprawianego przez nas rodzaju sportu.

Pozwoli to na przygotowanie naszego ciała do zwiększonej aktywności przez określony czas. Gdy już skończymy, warto przejść do rozciągania szczególnie tych obszarów, które “pracowały” najciężej.

Pamiętajmy także, że jeśli uprawiamy sport regularnie, z pomocą może przyjść stosowanie odpowiednich odżywek i suplementów diety.

Polub artykuł 10

Komentarze Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Udostępnij

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE ARTYKUŁY

Urazy mięśnia dwugłowego uda – rodzaje, objawy, diagnostyka i leczenie

Naderwanie czy tylko naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda? Samodzielnie nie jesteśmy w stanie stwierdzić, co nam się przytrafiło.

Kontuzje tego mięśnia mają bardzo podobne objawy, dlatego, żeby potwierdzić rodzaj urazu, konieczna jest wizyta u specjalisty.

Z naszego tekstu dowiecie się, czym się różnią najczęstsze urazy mięśnia dwugłowego uda i jak może wyglądać ich leczenie.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Ból mięśnia dwugłowego uda

Mięsień dwugłowy uda znajduje się w tylnej części nogi. Dzięki przechodzeniu przez stawy kolanowy i biodrowy odpowiada za wiele istotnych ruchów, m.in. zginanie kolana, przywodzenie oraz rotowanie uda, pochylenie i unoszenie miednicy.

Ból mięśnia dwugłowego uda może oznaczać kilka różnych urazów – od lekkiego stłuczenia, przez naciągnięcie i naderwanie, aż po najtrudniejsze w leczeniu zerwanie. Wszystkie mają jednak podobne przyczyny.

Objawy i przyczyny urazów mięśnia dwugłowego uda

Stłuczony lub naciągnięty mięsień dwugłowy uda będzie dawał łagodniejsze objawy niż naderwany lub zerwany, ale żadnej z tych kontuzji nie warto ignorować. Co powinno obudzić naszą czujność?

  • ból mięśnia dwugłowego uda, czyli zlokalizowany w tylnej części uda – często nagły, kłujący,
  • krwiak lub siniak,
  • obrzęk,
  • zmniejszenie zakresu ruchu nogi,
  • tkliwość miejsca urazu i jego wrażliwość na dotyk.

Przyczyny zarówno stłuczenia, jak i zerwania mięśnia dwugłowego uda także bywają podobne. Do najczęstszych należą:

  • brak lub zbyt słaba rozgrzewka – nie tylko rozgrzanie, ale i rozciągnięcie mięśnia,
  • gwałtowny ruch: wyskok, zmiana kierunku, zatrzymanie,
  • przetrenowanie i brak czasu na regenerację lub zbyt duże obciążenie podczas treningu,
  • działanie siły zewnętrznej (np. uderzenie, upadek).

Ignorując pierwsze sygnały od organizmu, który alarmuje nas, że mięsień jest przeciążony, narażamy się na poważniejszą kontuzję. Dlatego jeśli daje nam się we znaki mięsień dwugłowy uda, leczenie najlepiej podjąć od razu, bo przy lekkim urazie wystarczą sposoby domowe.

Najpierw jednak wyjaśnijmy, jakie są różnice między poszczególnymi rodzajami kontuzji.

Stłuczenie mięśnia dwugłowego uda

Stłuczenie to uszkodzenie przede wszystkim tkanki podskórnej i naczyń krwionośnych. W przypadku silnego stłuczenia urażona może być także warstwa głęboka mięśni. Tę kontuzję najczęściej powoduje upadek lub uderzenie, zwłaszcza w napięty mięsień, dlatego często zdarza się ona osobom uprawiającym sporty kontaktowe, takie jak piłka nożna, piłka ręczna, sporty walki.

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?

Stłuczenie mięśnia dwugłowego uda utrudnia poruszanie się. Dlatego to po poziomie ograniczenia ruchu w stawie lekarz ocenia stopień urazu: stłuczenie niewielkie, dość ciężkie albo ciężkie.

Naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda

Naciągnięcie mięśnia oznacza zerwanie mniej niż 5% jego włókien, co wywołuje stan zapalny. Najczęściej jest spowodowane nagłym ruchem (np. trening bez rozgrzewki) lub przeciążeniem podczas pracy (np. zbyt intensywne ćwiczenia), ale może być także efektem zbyt mocnego rozciągnięcia lub uderzenia w bardzo napięty mięsień.

Jak odróżnić naciągnięty mięsień dwugłowy uda od naderwanego? Podstawową różnicą jest stopień ograniczenia sprawności ruchowej. Po naciągnięciu, choć jest to bardzo bolesne, wciąż jesteśmy w stanie wykonać nawet skomplikowane ruchy, które nie byłyby możliwe z naderwanym mięśniem dwugłowym uda. To jednak bardzo trudne do rozpoznania bez fachowej wiedzy, dlatego ocenę pozostawmy specjalistom.

Naderwanie mięśnia dwugłowego uda

Naderwanie to przerwanie ponad 5% mikrowłókien mięśnia. Tu także mamy do czynienia z bólem,  stanem zapalnym i – większym niż przy naciągnięciu – ograniczeniem zakresu ruchu. Zdarza się w podobnych sytuacjach, jednak przy większym obciążeniu mięśnia, czyli np. podczas intensywnego treningu bez rozgrzewki.

Naderwanie mięśnia dwugłowego uda odróżnia od wcześniejszych kontuzji pojawienie się skurczy mięśnia i wgłębienie w uszkodzonym miejscu (najczęściej na styku mięśnia i ścięgna) przy jednoczesnym zgrubieniu wokół urazu.

Zerwanie mięśnia dwugłowego uda

Zerwany mięsień dwugłowy uda oznacza natomiast uszkodzenie wszystkich lub niemal wszystkich włókien, a wraz z nimi naczyń krwionośnych i nerwów. W związku z tym pacjent nie ma kontroli nad mięśniem, czuje bardzo silny ból. Zrywaniu mięśnia zazwyczaj towarzyszy też charakterystyczny dźwięk chrupnięcia lub kliknięcia.

Przyczyny urazu są właściwie takie same, jak w przypadku naderwania lub naciągnięcia mięśnia dwugłowego uda, tylko odpowiednio nasilone. Tak ostra kontuzja może być efektem intensywnej aktywności bez rozgrzewki, zwłaszcza wśród osób nieuprawiających regularnie sportu, ale zdarza się także ludziom stosującym środki anaboliczne, które powodują szybki rozrost mięśni.

Mięsień dwugłowy uda – leczenie najczęstszych urazów

Kiedy przytrafi nam się którakolwiek z powyższych kontuzji, bardzo ważne jest szybkie działanie. Natychmiast należy przerwać aktywność i unikać ruchów, które powodują ból. Najlepiej też od razu zastosować pozycję przeciwobrzękową (unieść nogę), by poprawić odpływ krwi, oraz stosować zimne okłady.

  • W celu diagnozy lekarz może wykonać badanie USG (żeby ocenić rozległość urazu) oraz RTG (żeby wykluczyć złamanie, które może towarzyszyć poważniejszej kontuzji mięśnia).
  • W trudnych przypadkach zerwania mięśnia dwugłowego uda konieczna może okazać się operacja.
  • Przy lekkich kontuzjach, takich jak stłuczenie czy naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda, leczenie skupia się na odpoczynku, ograniczeniu aktywności oraz farmakoterapii (leki przeciwbólowe i przeciwzapalne).

Leczenie zachowawcze urazów może być wspierane różnymi rodzajami zabiegów fizjoterapeutycznych, m.in.:

  • laseroterapią (również wysokoenergetyczną), która rozgrzewa chorą tkankę i stymuluje jej regenerację,
  • krioterapią miejscową, która uśmierza ból i pobudza krążenie,
  • terapią ultradźwiękami o efekcie biostymulacyjnym, przeciwbólowym i przeciwzapalnym,
  • magnetoterapią, działającą przeciwbólowo i przyspieszającą gojenie,
  • kinezyterapią, skupiającą się na ćwiczeniach wzmacniających i rozciągających mięśnie,
  • masażem, służącym wzmocnieniu uszkodzonego mięśnia.

Jednej z najbardziej skutecznych terapii w przypadku urazów uda poświęciliśmy odrębny artykuł: Urazy uda – leczenie laserem wysokoenergetycznym, a poniżej prezentujemy, jak wygląda taki zabieg:



Uwaga! Aparat prezentowany w filmie pochodzi z wcześniejszej serii Mectronic Medicale. W 2021 roku producent poszerzył ofertę, a także zmienił design oraz parametry aparatów, ale urządzenia umożliwiają osiągnięcie tych samych efektów terapeutycznych. W przypadku wątpliwości, prosimy o kontakt z naszymi doradcami.

Oczywiście – jak w przypadku każdej kontuzji, tak i po urazie uda bardzo ważna jest profilaktyka. Pacjent powinien przestrzegać zaleceń zarówno dotyczących okresu leczenia, jak i późniejszej aktywności, ponieważ kontuzje takie jak naciągnięty czy zerwany mięsień dwugłowy uda mają tendencję do nawracania. Dlatego rozgrzewka i unikanie przeciążeń treningowych jest tak ważne.

Naciągnięty mięsień – czym się objawia i jak go leczyć?

Naciągnięcie mięśnia to powszechna kontuzja, do której najczęściej dochodzi u osób uprawiających rożnego typu sporty – zarówno zawodowo, jak i amatorsko. Problem może wystąpić też na skutek wykonywania obciążających prac fizycznych. Jakie objawy daje naciągnięty mięsień i jak leczyć ból? 

Naciągnięty mięsień – co to oznacza?

Mięśnie zbudowane są z włókien mięśniowych, czyli zespołu ściśle ułożonych komórek. Struktury te mają zdolność do kurczenia się i rozciągania, co umożliwia wykonywanie płynnych ruchów. Na zakres ich rozciągliwości mamy pewien wpływ – regularne treningi mogą go w pewnym stopniu zwiększyć.

Kiedy jednak na włókna mięśniowe zadziała siła przekraczająca zakres ich możliwości adaptacyjnych, dochodzi do ich naderwania, a w efekcie do rozwoju stanu zapalnego, co skutkuje wystąpieniem nieprzyjemnych dolegliwości.

Do przerwania ciągłości tkanki mięśniowej najczęściej dochodzi w miejscu jej łączenia ze ścięgnem, ponieważ w tym miejscu włókna są najmniej podatne na rozciąganie. 

Uszkodzenie mięśnia może mieć różne stopnie zaawansowania. O naciągnięciu mówimy, kiedy ciągłość traci mniej niż 5 proc. włókien budujących dany mięsień. Kiedy wartość ta zostanie przekroczona, mamy do czynienia z naderwaniem mięśnia, z kolei jeśli dojdzie do całkowitego przerwania tkanki – jest to zerwanie mięśnia. 

Jakie są przyczyny naciągnięcia mięśnia? 

Naciągnięcie może dotyczyć właściwie każdej partii mięśni – najczęściej jednak obejmuje mięśnie łydek, ud, pleców, barków. Zwykle wiąże się to z nadmiernym obciążeniem lub wykonaniem zbyt nagłego ruchu. 

Wśród przyczyn naciągnięcia mięśnia wymienia się: 

  • brak rozgrzewki przed treningiem – to częsty błąd popełniany zwłaszcza przez amatorów sportów; nierozgrzane mięśnie są niedostatecznie ukrwione i mało elastyczne, co zwiększa ich podatność na uszkodzenia;  
  • zbyt intensywny wysiłek fizyczny – nawet jeśli przeprowadzimy rozgrzewkę, nadmiernie forsowny trening przekraczający nasze naturalne predyspozycje i wytrzymałość także może doprowadzić do powstania bolesnej kontuzji; podobne ryzyko niesie wykonywanie ćwiczeń zbyt długo bez zadbania o przerwy; 
  • nieregularna aktywność fizyczna – siedzący tryb życia sprawia, że stopień rozciągliwości mięśni maleje, a podejmowanie spontanicznych aktywności ruchowych wiąże się z dużym ryzykiem urazu;
  • uraz mechaniczny – wywołany uderzeniem (szczególnie w bardzo napięty mięsień) lub niefortunnym upadkiem;
  • wykonanie nagłego ruchu – przykładowo zerwanie się do biegu bądź zmiana jego kierunku, szybkie odwrócenie głowy (ten ostatni bodziec często odpowiada na naciągnięty mięsień szyi). 

O tym, które mięśnie są w największym stopniu narażone na uszkodzenie, w dużej mierze decyduje rodzaj uprawianej dyscypliny.

Przykładowo naciągnięty mięsień łydki lub stopy to częsty problem biegaczy, naciągnięty mięsień czworogłowy uda – siatkarzy i osób preferujących dyscypliny, gdzie dużą rolę odgrywa wyskok; naciągnięty mięsień barku czy klatki piersiowej dokucza zwykle osobom trenującym siłowo. 

Jak wspomniano, ból mięśnia może pojawić się także na skutek wykonywania ciężkiej pracy fizycznej. Naciągnięty mięsień pleców, przedramion czy brzucha to częsta przypadłość osób pracujących w dużym obciążeniu – wystarczy dźwignąć masywny przedmiot nie zachowując prawidłowej postawy ciała, by doszło do kontuzji. 

Przeczytaj także: Zapalenie ścięgna Achillesa – przyczyny, objawy i leczenie

Naciągnięcie mięśnia – objawy  

Naciągnięty mięsień – jak się leczy naciągnięcie mięśnia?Najbardziej charakterystyczny jest kłujący ból mięśnia nasilający się w czasie ruchu i pod wpływem dotyku, jednak sama ruchomość danej partii ciała, a także siła mięśniowa nie ulegają osłabieniu. Rozwijający się stan zapalny może wywołać obrzęk oraz wystąpienie krwiaka podskórnego.

Warto pamiętać, że objawy naciągniętego mięśnia nie muszą wystąpić bezpośrednio po urazie. Jeśli trening został poprzedzony rozgrzewką, zdarza się, że zaczynają być odczuwalne dopiero następnego dnia.

Przeczytaj także: Kręcz szyi – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja

Jak leczyć naciągnięty mięsień? 

Naciągnięcie mięśnia nie wymaga zwykle specjalistycznego leczenia, dolegliwości powinny ustąpić samoistnie. Zdecydowanie warto jednak podjąć pewne kroki, aby złagodzić ból i przyspieszyć powrót do normalnej aktywności. Jakie metody warto wykorzystać? 

  • Odpoczynek – niezależnie od tego, czy problemem jest naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda, mięśnia pachwiny czy ręki, odciążenie jest konieczne, by umożliwić sprawną regenerację uszkodzonych tkanek; zaleca się przynajmniej kilkudniową rezygnację z treningów, powrót do aktywności powinien następować zaś stopniowo. 
  • Zimne okłady – uśmierzą ból i pomogą pozbyć się opuchlizny, zatem warto stosować je zwłaszcza w pierwszym okresie po urazie; po upływie doby można użyć okładu ciepłego.
  • Opaska elastyczna – ucisk poprawia ukrwienie i przyspiesza regenerację tkanek, działa też przeciwbólowo; ważne, by opaska była wykonana z wysokiej jakości oddychającego materiału. 
  • Plastrowanie – plastrowanie dynamiczne przy użyciu specjalnych taśm to popularna metoda leczenia naciągniętych mięśni u sportowców; plastry działają odciążająco i zmniejszają nasilenie dolegliwości bólowych. 
  • Środki przeciwbólowe i przeciwzapalne – najlepiej w formie żelu aplikowanego bezpośrednio na skórę; poleca się zwłaszcza preparaty zawierające wyciąg z arniki, która wykazuje właściwości przeciwobrzękowe i przyspiesza wchłanianie siniaków. 

Dobre efekty przynoszą zabiegi fizjoterapeutyczne, takie jak ultradźwięki czy masaż tkanek głębokich, które poprawiają ukrwienie i przyspieszają gojenie mięśnia.

To, jak długo boli naciągnięty mięsień, jest kwestią indywidualną, jednak dolegliwości powinny zmniejszać swoje natężenie po upływie około dwóch dni od momentu kontuzji. Jeśli po tym czasie nie zaobserwujemy poprawy, może to oznaczać, że mamy do czynienia z bardziej zaawansowanym urazem i należy zasięgnąć porady lekarza.

Naciągnięcie mięśnia co to jest jak leczyć i przeciwdziałać

Naciągnięcie mięśnia może być bolesną kontuzją. Do urazu dochodzi zwykle z powodu nadmiernego przeciążenia mięśnia źle przygotowanego do wysiłku.

Naciągnięcie mięśnia – co to jest

Naciągnięcie mięśnia są to skumulowane w obrębie jego włókien mikrouszkodzenia – pęknięcia lub rozerwania niewielkiej liczby włókien mięśniowych (około 5 procent) –  najczęściej w punkcie przejścia włókna mięśniowego w ścięgno.  Zerwanie powyżej 5 % włókien mięśniowych klasyfikowane jest jako naderwanie, które różni się od naciągnięcia większą skalą dysfunkcji i bólu.

Objawy

Wiodącym objawem schorzenia jest ból z towarzyszącym stanem zapalnym. W obrębie uszkodzonych włókien mięśniowych powstaje obrzęk, zaczerwienienie, bolesność palpacyjna (na dotyk) oraz funkcjonalna – bóle podczas wykonywania ruchów dowolnych. Naciągnięciu mięśnia może również towarzyszyć tendencja do skurczów.

Przyczyny

Główną przyczyną naciągnięcia mięśnia jest jego przeciążenie. Dochodzi do niego w wyniku nieodpowiedniego przygotowania aparatu ruchu do intensywnego wysiłku.

Leczenie

Bezpośrednio po urazie należy zastosować procedurę RICE – jest to jednoczesne działanie czterech czynników:

  • Schłodzenie
  • Kompresja
  • Elewacja
  • Wypoczynek

Leki przeciwbólowe – w stanie ostrym do 3 dni od urazu można przyjmować niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Poza zmniejszeniem dolegliwości bólowych działają one również osłonowo przed rozwinięciem stanu zapalnego.

Rehabilitacja – w początkowej fazie urazu naderwanym mięśniom należy zapewnić odciążenie w celach regeneracyjnych. W tym okresie możemy stosować: ultradźwięki, krioterapię miejscową, laseroterapię.

Następnie należy stopniowo wdrażać terapię funkcjonalną w celu przygotowania gojącej się struktury do przyjmowania obciążeń. Etap terapii funkcjonalnej jest szczególnie ważny dla sportowców.

Pominięcie tego procesu może skutkować ponownymi urazami w obrębie tego samego mięśnia lub grupy mięśni.

Lekarz – w przypadku długo utrzymujących się dolegliwości bólowych należy udać się do lekarza w celu dokładnego zdiagnozowania schorzenia. Ortopeda może zlecić USG w celu oceny urażonej struktury.

Przeciwdziałanie

Podstawową czynnością w ramach prewencji naciągnięcia mięśni powinna być dobrze przeprowadzona rozgrzewka. Należy też unikać nagłych przeciążeń i sporadycznego uprawiania sportu na wysokim poziomie intensywności. Do podstawowych ćwiczeń profilaktycznych należy rozciąganie i wzmacnianie mięśni.

Umów wizytę

Jak rozpoznać naderwanie mięśnia i jak je wyleczyć?

Naderwanie mięśnia to nadwyrężenie II stopnia, które w ogólnej klasyfikacji urazów mięśni uplasowuje się pomiędzy naciągnięciem a zerwaniem.

O naderwaniu mięśnia mówi się wówczas, gdy zostanie uszkodzonych więcej niż 5% włókien mięśniowych. Naderwany mięsień wywołuje ból, miejscową tkliwość, średni obrzęk oraz umiarkowane ograniczenie zakresu ruchomości.

Sposobem na to, jak wyleczyć naderwany mięsień, jest działanie zachowawcze połączone z rehabilitacją. 

Co to jest naderwanie mięśnia?

Naderwanie mięśnia jest rodzajem urazu, w trakcie którego dochodzi do uszkodzenia i zerwania nie wszystkich, lecz sporej liczby włókien mięśniowych. Naderwanie należy odróżnić od innych uszkodzeń, a więc naciągnięcia i zerwania. 

Klasyfikacja nadwyrężenia mięśni:

  • Nadwyrężenie I stopnia – uszkodzenie mięśnia w niewielkim zakresie, polegające na naciągnięciu mniej niż 5% włókien mięśniowych. 

Objawy naciągnięcia mięśnia to niewielki ból i obrzęk, mały dyskomfort oraz ograniczenie zakresu ruchów czynnych.

  • Nadwyrężenie II stopnia – uszkodzenie mięśnia w średnim zakresie, polegające na częściowym uszkodzeniu i zerwaniu więcej niż 5% włókien mięśniowych. 

Objawy naderwania mięśnia to umiarkowany ból i obrzęk, średni dyskomfort, związany z ograniczeniem zakresu ruchów czynnych.

  • Nadwyrężenie III stopnia – uszkodzenie mięśnia w dużym zakresie, polegające na zerwaniu dużej części tkanki w całym przekroju poprzecznym mięśnia. 

Objawy zerwania mięśnia to ostry ból, niekiedy narastający, duży obrzęk nieraz z wysiękiem, całkowita utrata siły mięśniowej oraz niemożność wykonywania ruchów czynnych.

Najbardziej narażone są mięśnie dwustawowe z dużą ilością włókien szybkokurczliwych, szczególnie w przejściach mięśniowo-ścięgnistych.

Toteż najczęściej diagnozuje się naderwanie mięśnia dwugłowego uda i naderwanie mięśnia brzuchatego łydki.

Urazy w obrębie kończyn górnych, jak na przykład naderwanie mięśnia dwugłowego ramienia, też się zdarzają, jednak zdecydowanie rzadziej niż urazy kończyn dolnych.

Jakie objawy wywołuje naderwanie mięśnia?

Przy naderwaniu mięśnia, bez względu na miejsce urazu, zwykle pojawiają się tożsame objawy: 

  • stan zapalny, któremu towarzyszy wyraźne, lokalne ocieplenie skóry, 
  • obrzęk z zasinieniem, 
  • nagły, kłujący ból, nasilający się przy każdej próbie poruszania,
  • spadek siły mięśniowej. 

Ponadto mogą wystąpić także:

  • częste, bolesne, mimowolne skurcze mięśni,
  • widoczne zgrubienia włókien i bolesne zagłębienia w uszkodzonym mięśniu,
  • nerwobóle.

Naderwanie mięśnia uda czy naderwanie mięśnia łydki często powoduje znaczne ograniczenie ruchomości kończyny, co może przekładać się na czasową niedyspozycję ruchową.

Naderwanie mięśnia brzucha objawy ma podobne do przepukliny.

Taki uraz wywołuje miejscową tkliwość, uczucie ciągnięcia, pieczenia w okolicy brzucha oraz dyskomfort i promieniujący ból podczas wszystkich czynności, wymagających napięcia mięśni brzucha (siadanie, wypróżnianie się, kasłanie, niekiedy nawet oddychanie).

Nieco mniej dotkliwe objawy zwykle niosą urazu kończyn górnych. Osoby opisujące z własnego doświadczenia naderwanie mięśnia dwugłowego ramienia na forum, zwykle wskazują przede wszystkim na charakterystyczny, kłujący ból utrudniający poruszanie ręką i osłabienie siły mięśniowej. 

Dotkliwe objawy naderwania mięśnia zwykle utrzymują się przez kilka, kilkanaście dni, lecz ślady po kontuzji mogą dawać o sobie znać przez wiele miesięcy, zwłaszcza, jeśli w leczeniu pominięto rehabilitację. Stan zapalny wycisza się przeważnie w przeciągu 3-5 dni, przynosząc jednocześnie ustąpienie większych dolegliwości i znaczną poprawę samopoczucia. 

Jak dochodzi do naderwania mięśnia?

W sporcie to właśnie mięśnie są najbardziej podatne na uszkodzenia. Szacuje się, że ponad połowa wszelkich kontuzji sportowców to właśnie nadwyrężenie tkanki mięśniowej. Dzieje się tak, ponieważ mięśnie, których praca polega w zasadzie na kurczeniu i rozkurczaniu się, łatwo ulegają przeciążeniu.

Takie przeciążenie pojawia się nie tylko w konsekwencji niedostatecznego rozgrzania mięśni czy zbyt intensywnego treningu, ale przede wszystkim w wyniku sumujących się mikrourazów. Często zdarza się, że kolejne obciążenie następuje zanim jeszcze mięśnie, osłabione poprzednim urazem, zdążą się zregenerować.

Zresztą ten mechanizm dotyczy wszystkich ludzi, zarówno sportowców, jak i fryzjerów, informatyków, pisarzy czy malarzy, których praca wymaga stałego powtarzania tych samych ruchów.

Takie osoby mogą doświadczać powtarzających się nadwyrężeń, tym bardziej, jeśli narażone są na działanie czynników predysponujących do tego typu kontuzji. 

Czynniki zwiększające ryzyko naderwania mięśnia:

  • Dysbalans mięśniowy, czyli stan, w którym jedna grupa mięśniowa jest silniejsza niż jej grupa antagonistyczna.
  • Wady postawy. 
  • Zaburzone wzorce ruchowe.
  • Brak odpowiedniego przygotowania do wysiłku fizycznego.
  • Nieumiejętne wykonywanie ćwiczeń.
  • Siedzący tryb życia.
  • Okres skoku pokwitaniowego.
  • Poprzednie urazy.
  • Podejmowanie aktywności fizycznej z niedoleczoną kontuzją.
  • Zmęczenie mięśni.
  • Osłabienie, przemęczenie.

Zatem naderwanie mięśnia międzyżebrowego to najczęściej skutek błędów treningowych. Podobnie, jak naderwanie mięśnia dwugłowego uda, przeważnie wynika z braku rozgrzewki bądź podjęcia wysiłku, przekraczającego fizjologiczne możliwości organizmu.

Tak samo dzieje się podczas naderwania mięśnia przedramienia, czyli urazu, którego w wielu przypadkach przyczyną jest dźwiganie ciężkich przedmiotów.

Oczywiście nadwyrężenie II stopnia może być spowodowane urazem mechanicznym, a więc upadkiem czy uderzeniem, zwłaszcza na naprężony mięsień, jednak znacznie częściej tego typu urazy generuje czynnik ludzki niż wypadkowy. Dlatego też przy naderwaniu mięśnia brzuchatego łydki odszkodowanie nie zawsze jest przyznawane. 

Jak wyleczyć naderwany mięsień?

Leczenie naderwanego mięśnia polega przede wszystkim na działaniu zachowawczym. Jeśli w badaniu USG nie zostaną wykazane żadne poważniejsze zmiany, leczenie może mieć charakter doraźny.

W pierwszych dniach kontuzji zaleca się przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, zwłaszcza aplikowanych miejscowo. W łagodzeniu dolegliwości bólowych warto wspierać się plastrami znieczulającymi i chłodnymi kompresami.

Zimne okłady, które obkurczają naczynia krwionośne, pomagają zmniejszyć opuchliznę. Pomocne w tym zakresie może okazać się również uniesienie kończyny, tak aby poprawić jej mikrokrążenie. Kluczowym punktem leczenia jest unieruchomienie, które powinno się nosić przez 5-7 dni.

Duży wpływ na przebieg rekonwalescencji ma odciążenie kontuzjowanego miejsca oraz ogólny odpoczynek. Naderwany mięsień wymaga rezygnacji z treningów i maksymalnego ograniczenia poruszania się – zwłaszcza na początku, w okresie ostrego zapalenia tkanek. 

Leczenie zachowawcze musi być wspierane rehabilitacją. Po upływie tygodnia od dnia, w którym doszło do naderwania można rozpocząć mobilizację mięśnia.

Wskazane metody fizjoterapeutyczne to przede wszystkim masaż funkcyjny i poprzeczny, stretching, relaksacja poizometryczna.

Terapeuta może zaproponować też taping, terapię powięziową czy zabiegi z zakresu fizykoterapii oraz z zastosowaniem osocza bogatopłytkowego.

Warto mieć na uwadze, jak duże znaczenie ma prawidłowe postępowanie podczas rekonwalescencji. Powikłania po naderwaniu mięśnia to przede wszystkim ponowne uszkodzenie włókien mięśniowych, co zdarza się niesłychanie często, także u zawodowców.

Dzieje się tak głównie dlatego, że objawy naderwania mięśnia mogą utrzymywać się od kilku tygodni do nawet 6 miesięcy, a przez tak długi okres łatwo zapomnieć o zaleceniach i znów przeliczyć własne siły.

Minium 5-dniowy odpoczynek z zastosowaniem usztywnienia, a następnie rehabilitacja ruchowa to najlepszy sposób, by wrócić do pełnej formy i ustrzec się kolejnych kontuzji.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*