Łysienie androgenowe u mężczyzn

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Spis treści

Łysienie androgenowe występuje z powodu wrażliwości mieszków włosowych na androgeny. Jest to najczęstsza przyczyna utraty włosów i występuje u 70% mężczyzn i 40% kobiet w pewnym okresie ich życia. Jest to androgenozależna utrata włosów o charakterystycznej morfologii postępująca nie bliznowaciejąc.

Objawy łysienia androgenowego

U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. U mężczyzn często prowadzi do całkowitego wyłysienia. U kobiet raczej nigdy nie dochodzi do wyłysienia.

Łysienie androgenowe – w większości przypadków jest uwarunkowane genetycznie.

Łysienie tego typu występuje zarówno u kobiet jak i u mężczyzn jednak powinny być traktowane jako dwa odrębne schorzenia. Różnice dotyczą między innymi wieku w którym jednostka pojawia się, ale także obrazu klinicznego i częstotliwości występowania.

Pierwsze objawy łysienia androgenowego ujawniają się u nastolatków (forma ostra). Objawia się cofaniem linii na skroniach i czole, następnie proces zaczyna obejmować koronę głowy. Na łysienie androgenowe narażone są również kobiety. U kobiet przebieg choroby jest odmienny w stosunku do mężczyzn. Włosy przerzedzają się na środku głowy w postaci rozproszonej.

Przyczyny łysienia androgenowego

Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.

Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.

Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT).

Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne.

Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy.

Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy.

W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa.

Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.

Mieszki włosowe pobrane z tej okolicy i przeszczepione w łysiejące miejsce nie wykazują wrażliwości na androgeny i nie ulegają miniaturyzacji. A z kolei jeżeli z łysiejącego obszaru dokona się przeszczepu np. na łydkę mieszki te dalej wykazują tendencje zanikową. Wynika to z wrodzonej wrażliwości na androgeny.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Pierwsze objawy łysienia androgenowego pojawiają się u mężczyzn zwykle po okresie dojrzewania i prowadzą do utraty włosów o charakterystycznym obrazie. W obrazie histopatologicznym dochodzi do zmian w cyklu włosowym a także miniaturyzacji mieszka włosowego. Zaczyna się produkcja włosów delikatniejszych oraz krótszych. Na poziomie komórkowym miniaturyzacja mieszka włosowego postępuje w skutek redukcji objętości brodawki włosa w wyniku czego zmniejsza się liczba jej komórek.

Ryzyko wystąpienie tego typu łysienia u mężczyzny zwiększa się przy pozytywnym wywiadzie rodzinnym konkretnie kiedy stwierdzono podobne objawy u ojca lub u dziadka ze strony matki.

Łysienie androgenowe charakteryzuje się stopniową lokalną transformacją włosów w meszkowe, które mają krótką oraz cienką łodygę. Czas anagenu czyli fazy wzrostu włosa ulega skróceniu z 3-6 lat do miesięcy a nawet tygodni.

Faza telogenu nie ulega zmiany a czasem jest wydłużona do 3 miesięcy. Przyczynia się to do procentowego wzrostu liczby włosów telogenowych. Zmienia się do z 5-10% do około 15-20%. Towarzyszy temu zwiększona utrata włosów.

Łatwo wypadają one podczas takich czynności jak mycie czy czesanie.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Do dokumentowania łysienia typu męskiego służy skala Norwood

Łysienie androgenowe u kobiet

Łysienie androgenowe u mężczyzn

U kobiet różnice podatności pomiędzy mieszkami w obrębie jednostek włosowych przyczyniają się do ścieńczenia i rozlanego wypadania włosów w centralnej okolicy głowy owłosionej. Związane jest to z zastępowaniem jednostek mieszkowych złożonych z 3-4 włosów do jednostek jednowłosowych. Największe nasilenie występuje w części czołowej z zachowaniem linii czoła. U większości kobiet nie stwierdza się zwiększonego stężenia hormonów androgennych. Mówi się o występowaniu wrażliwości mieszków na samą obecność hormonów.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Do dokumentowania łysienia u kobiet służy skala Savin

Leczenie łysienia androgenowego

Jak do tej pory nie została opracowana jedna terapia, umożliwiająca osiągnięcie pełnych sukcesów w przebiegu leczenia.

Stwierdzone jednak zostało, że lepsze wyniki leczenia zostały osiągnięte przez pacjentów, w przypadku których problem został wcześnie zdiagnozowany.

Im wcześniej zostanie włączona terapia i prawidłowa pielęgnacja tym większy odrost i lepszy efekt jesteśmy w stanie osiągnąć.

Leczenie łysienia androgenowego obejmuje kilka aspektów

  • Prawidłowa pielęgnacja skóry. Jeśli łysieniu towarzyszy łupież, łojotok, stany zapalne należy wprowadzić odpowiednią kurację mającą zlikwidować problemy skórne. Zazwyczaj jest to kuracja uzupełniająca do właściwej kuracji hamującej proces łysienia, w przypadku zmian skórnych w bardziej zaawansowanym stanie jest to pierwszy krok kuracji. Należy pamiętać, że łysieniu androgenowemu bardzo często towarzyszy nasilony łojotok.
  • Wykluczenie innych czynników, mogących mieć wpływ na wzmożone wypadanie włosów, głównie badania z krwi.
  • Leczenie kierowane już na problem łysienia androgenowego- kuracja doustna, terapia zewnętrzna i zabiegi.

W artykule skupimy się na ostatnim punkcie.

Leczenie łysienia androgenowego w przeważającej części opiera się na terapii zewnętrznej, czyli stosowanie różnego rodzaju ampułek, lotionów, koncentratów, które mają zminimalizować wypadanie włosów, stymulować podziały komórkowe w mieszku włosowym więc zwiększać odrost nowych włosów i najważniejsze zapobiegać miniaturyzacji mieszków włosowych.

Dostępne na rynku leki kierowane na łysienie androgenowe to:

  • Minoxydyl- jeden z dwóch środków zarejestrowany jako lek wskazany w leczeniu łysienia androgenowego, dostępny w dwóch stężenia 2 i 5%, jego działanie opiera się na poprawie krążenia w obrębie mieszka włosowego, niestety mogą pojawić się skutki uboczne takie jak hipertrichoza w obrębie twarzy, przejściowe łysienie telogenowe na początku kuracji, podrażnienie skóry.
  • Finasteryd, dutasteryd- doustny lek hamujący łysienie androgenowe, poprzez hamowanie działania 5alfa reduktazy, niestety kuracja niesie za sobą ryzyko skutków ubocznych.
  • Spironolakton, octan cyproteronu- leki kierowane do kobiet z problemem łysienia androgenowego, w rzeczywistości nie są one klasyfikowane w rekomendacjach na leczenie łysienia, jednak sporadycznie lekarze zalecają te środki. Leki te niosą za sobą wiele skutków ubocznych natomiast skuteczność jest kwestią indywidualną.
  • Jak widać leki stosowane w leczeniu łysienia androgenowego niosą ze sobą bardzo duże ryzyko skutków ubocznych (oczywiście jest to sprawa indywidualna jak organizm zareaguje na leki), w związku z tym są coraz rzadziej wybierane przez pacjentów. W takich przypadkach z pomocą przychodzi właśnie trychologia. Produkty trychologiczne charakteryzują się wysoką skutecznością i praktycznie brakiem skutków ubocznych.

    Preparaty do leczenie łysienia androgenowego opierają się na składnikach takich jak:

    • Palma Sabałowa (Serenoa repens)- Wykazano że Palma Sabałowa znacznie obniża poziom 5α reduktazy dzięki czemu jest zmniejszona transformacja testosteronu do dihydrotestosteronu w konsekwencji czego zapobiegamy miniaturyzacji mieszków i osłabiania włosów. Palma jest bogata w nasycony kwas laurynowy, który wykazuje silne działanie hamujące reduktazę.
    • Kora śliwy afrykańskiej (Prunus africana)- badania wykazały, że ekstrakty ze śliwy mają zdolność łączenia się receptorami androgenowymi, i wypierania DHT z tych wiązań, w konsekwencji zmniejsza się oddziaływanie DHT na mieszek włosowy. Ponadto izoflawony znajdujące się w ekstraktach wykazują działanie pobudzające wzrost włosów podobny do popularnego środka (minoksidilu).
    • Nienasycone kwasy tłuszczowe- wykazują działanie hamujące reduktazę, np kwas laurynowy (który znajdziemy we wspomnianej wcześniej palmie sabałowej), alfa i gamma linolenowy, linolowy czy oleinowy.
    • Rośliny takie jak: kanianka, korzeń pokrzywy, kurkuma, olej z pestek dyni, pluskwica groniasta, zielona herbata, grzyby Reishi- które również wykazują działanie hamujace enzym 5alfa reduktaze.

    Ponadto stosuje się surowce które mają poprawić krążenie, działać przeciwłojotokowi, przeciwzapalnie, antyoksydacyjnie, stymulować proliferację komórek włosa, takie jak:

    • Wyciągi roślinne- z arniki, kasztanowca, miłorząbu japońskiego, drzewa herbacianego, rozmarynu, tymianku.
    • Surowce roślinne, które wykazują działanie wydłużające fazę anagenu- krokosz karwierski, krwiściąg lekarski, olej z pestek winogron (bogate w izoflawony wspomniane wcześniej, proantocyjanidyny, )
    • Kapsaicyna- badania wykazały, że stymuluje ona czynnik wzrostu typu I, który pełni istotną funkcję w procesie wzrostu włosów,

    Prócz kuracji domowej, która jest podstawą w terapii łysienia androgenowego zaleca się również włączyć zabiegi. Do najskuteczniejszych zabiegów należą:

    • mezoterapia osoczem bogatopłytkowym,
    • mezoterapia igłowa,
    • karboksyterapia.

    Każdy przypadek wymaga diagnozy. Właściwa diagnoza gwarantuje 100% zatrzymanie łysienia oraz odrost włosów, które wypadły.

    Znalezienie sposobu na łysienie pomaga wielu osobom poczuć się lepiej. Ich utrata, zwłaszcza u kobiet, może powodować niską samoocenę. Wiele osób czuje się nieatrakcyjnymi i zakłopotanymi. Trycholog zaoferuje rozwiązania, które pomogą Ci czuć się i wyglądać lepiej.

    Jeśli chciałbyś poznać przyczyny Twojego łysienia oraz jak sobie z nim poradzić poniżej możesz dokonać rezerwacji dofinansowanego badania trychologicznego u specjalisty od włosów w całej Polsce.

    Rezerwacja wizyty

    Do końca października badanie włosów finansowane z programu Zdrowe Włosy

Łysienie androgenowe – wypadanie włosów u meżczyzn | Klinika Kolasiński

Najczęstszym rodzajem łysienia u mężczyzn jest łysienie androgenowe. Jego przyczyna nie jest dokładnie poznana, choć decydującą role odgrywają tu predyspozycje genetyczne. Drugim, niezmiernie ważnym czynnikiem wyzwalającym ten proces jest obecność aktywnej formy hormonu męskiego testosteronu zwanego dihydrotestosteronem (DHT).

Łysienie to przebiega najczęściej w typowy sposób stąd jego popularna nazwa „typowe łysienie męskie”. Poszczególne etapy procesu zostały precyzyjnie sklasyfikowane przez Norwooda, co pozwala na łatwiejsze zdefiniowanie aktualnego stanu owłosienia na głowie i stanowi element ułatwiający określenie zakresu leczenia korekcyjnego.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Najczęściej proces łysienia rozpoczyna się w 18-20 roku życia. Zdarza się jednak, że pierwsze oznaki wypadania włosów pojawiają się w 40-50 roku życia. Generalnie czym później rozpoczyna się łysienie tym lepsze są prognozy na przyszłość.

W ocenie pacjenta dotkniętego procesem łysienia zwraca się uwagę na kolor, grubość i strukturę włosów. Istotnym czynnikiem prognostycznym jest wywiad rodzinny. Osoby, u których łysienie dotyczyło ojca, dziadka i braci mają mniejsze szanse na zachowanie włosów.

W przypadku łysienia androgenowego u młodych mężczyzn wielokrotnie leczenie rozpoczyna się od stosowania Propecii (finasterydu). Jest to lek, który poprzez hamowanie powstawania DHT może korzystnie wpłynąć na stan owłosienia.

Niestety lek ten nie działa u wszystkich pacjentów, stąd by ocenić jego skuteczność należy przeprowadzić próbną kurację trwającą trzy miesiące. Jeśli po tym okresie dostrzega się poprawę, wówczas uzasadnione jest dalsze jego stosowanie.

Brak widocznej poprawy stanu owłosienia po trzymiesięcznej kuracji jest wskazaniem do odstawienia leku.

Należy również pamiętać, że Propecia może u niewielkiej grupy mężczyzn spowodować osłabienie potencji. Ryzyko to określa się na około 1%. Częściej takie działanie występuje u starszych mężczyzn. Należy podkreślić, że nie jest to efekt stały i odstawienie leku powoduje w szybkim czasie powrót do normy w tym względzie.

W ocenie statystycznej Propecia wykazuje większą skuteczność w poprawie owłosienia okolicy centralnej głowy. Stąd wielokrotnie stanowi uzupełnienie leczenia chirurgicznego, które koncentruje się na czołowej okolicy głowy.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Łysienie androgenowe u mężczyzn – przyczyny, objawy

Problem nadmiernie wypadających włosów dotyka wiele osób. Nawet co trzeci mężczyzna dotknięty jest łysieniem.

Najczęściej występującym rodzajem łysienia u mężczyzn jest łysienie androgenowe spowodowane nadwrażliwością organizmu na DHT, czyli pochodną testosteronu.

Na szczęście nowoczesna medycyna umożliwia skuteczną walkę z problemem androgenowego wypadania włosów.

Czym jest łysienie androgenowe dla mężczyzn?

Łysienie androgenowe nazywane bywa również łysieniem typu męskiego. Wszystko dlatego, że wynika z działalności męskich hormonów i dotyka najczęściej mężczyzn.

Przyczyną androgenowego wypadania włosów jest nadmierna ilość androgenów w organizmie, czyli hormonów odpowiedzialnych za prawidłowy rozwój płciowych cech męskich oraz funkcji seksualnych.

Dodatkowo androgeny odpowiedzialne są za regulację wzrostu włosów oraz ich stymulację. Głównym hormonem, który należy do androgenów jest testosteron.

Jednak, jeżeli dojdzie do zmiany testosteronu w aktywną formę, czyli dihydrotestosteron – DHT, to pod jego wpływem mieszki włosowe się kurczą, a wzrost włosów zostaje spowolniony i skrócony. W efekcie włosy są słabe i cienkie, aż w końcu zanikają.

Nadwrażliwość organizmu na aktywną formę testosteronu jest uwarunkowana genetycznie. Jednak uważa się też, że do łysienia androgenowego mogą przyczyniać się:

  • palenie papierosów,
  • nadmierny i przewlekły stres,
  • złe nawyki żywieniowe,
  • przyjmowanie suplementów na przyrost masy mięśniowej.

Nieodpowiednie suplementy oraz dieta mogą rozregulować gospodarkę hormonalną, co może być bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego.

Jak się objawia androgenowe wypadanie włosów?

Objawy łysienia androgenowego u mężczyzn są bardzo specyficzne, dlatego diagnoza jest szybka i jednoznaczna.

W pierwszym etapie schorzenia włosy stają się wyraźnie cieńsze i przerzedzają się w okolicy czoła oraz skroni. W efekcie następuje powolne i systematyczne cofanie się linii włosów.

Kolejny objaw to zanikanie włosów z centralnej części głowy, gdy w okolicach potylicy włosy rosną bez zmian.

Jak leczyć łysienie androgenowe?

W walce z nadmiernie wypadającymi włosami stosuje się kilka metod leczenia. Są to:

  • leczenie farmakologiczne,
  • leczenie miejscowe,
  • zabiegi chirurgiczne.

Leczenie ogólnoustrojowe czyli farmakologiczne polega na podaniu pacjentowi odpowiednich leków, które blokują powstawanie DHT. Najczęściej jest to finasteryd. Leczenie ogólne nie wiąże się z ingerencją w ciało pacjenta, a regularne przyjmowanie leku daje potwierdzone efekty zahamowania wypadania włosów.

Natomiast leczenie miejscowe polega na bezpośrednim wprowadzeniu substancji leczniczych w obszary dotknięte łysieniem androgenowym poprzez wcieranie oraz masaż.

W leczeniu miejscowym wykorzystuje się często minoksidil, który stymuluje ukrwienie głowy oraz wzrost włosów.

Inną metodą leczenia miejscowego jest bezpośrednie wprowadzenie substancji, leków odżywczych oraz osocza pod skórę głowy. Najczęściej odbywa się to za pomocą mezoterapii igłowej.

Do najbardziej inwazyjnych, ale bardzo skutecznych metod leczenia łysienia androgenowego u mężczyzn należą zabiegi chirurgiczne, które polegają na przeszczepieniu włosów. W tym celu wykorzystuje się metodę FUE, która uzupełnia brak włosów na skórze głowy. Włosy przeszczepia się z obszaru potylicy, gdzie rosną normalnie.

Łysienie – jak spowolnić wypadanie włosów u mężczyzn?

Piękna i bujna czupryna to marzenie większości mężczyzn. Niestety, duży odsetek panów w Polsce styka się z problemem łysienia jeszcze przed ukończeniem 50 roku życia.

Problem ten dotyczy również kobiet – choć oczywiście w znacznie mniejszym stopniu. Dlaczego tak się dzieje? Co możesz zrobić, aby zahamować wypadanie włosów i poprawić ich kondycję?

Co wpływa na wypadanie włosów?

Wielu mężczyzn, nawet tuż po ukończeniu 20 roku życia z przerażeniem odkrywa, że ich włosy zaczynają się przerzedzać – zwłaszcza w okolicach tzw. zakoli. W łysieniu typu męskiego (androgenowym) w dalszej kolejności pojawiają się ubytki włosów na czubku głowy.

Niestety potem jest już tylko gorzej. Włosów ubywa aż do momentu, gdy zostaje tylko „wianuszek” wokół głowy, czyli koło uszu i z tyłu, poniżej potylicy. Łysienie androgenowe jest przyczyną 95% wszystkich przypadków łysienia.

Dlaczego to tak powszechny problem?

Bardzo często można spotkać opinie, że skłonność do wypadania włosów jest dziedziczna, więc jeśli ojciec lub dziadek łysiał, to z problemem tym będzie musiał zmierzyć się każdy kolejny męski potomek w rodzinie.

Jest w tym stwierdzeniu sporo prawdy, choć nie chodzi tyle o wrodzoną skłonność do wypadania włosów, ile o genetyczną wrażliwość skóry głowy na działanie dihydrotestosteronu związaną z miniaturyzacją mieszków włosowych. Istnieje potwierdzona badaniami zależność pomiędzy poziomem DHT (czyli pochodnej testosteronu) w organizmie a skłonnością do łysienia [1].

Istotne jest tu działanie 5-alfa-reduktazy, czyli enzymu, który jest katalizatorem przemiany testosteronu w dihydrotestosteron. DHT odpowiada nie tylko za łysienie, ale także łagodny przerost prostaty u mężczyzn.

Stąd też niektóre leki stosowane pierwotnie w leczeniu przerostu prostaty, działające na zasadzie blokowania aktywności 5-alfa-reduktazy zaczęto wykorzystywać do walki z łysieniem. Blokery 5-alfa-reduktazy można dostarczać zarówno doustnie, jak i miejscowo, w postaci szamponów i mikstur do wcierania w skórę.

Łysienie androgenowe występuje także u kobiet – choć oczywiście znacznie rzadziej. Objawy oddziaływania DHT na kondycję włosów zauważyć przede wszystkim u kobiet po menopauzie, kiedy spada produkcja żeńskich hormonów [2]. Przekłada się to nie tylko na wypadanie włosów, ale też pogorszenie ich struktury i znaczące osłabienie.

Należy pamiętać, że u obu płci łysienie może występować również z innych powodów, takich jak stany zapalne, stres, działanie niektórych leków czy niedobory mikro i makroelementów.

Poważnym powodem łysienia może być także autoimmunologiczne łysienie plackowate lub grzybica skóry głowy – choć w obu przypadkach wzorzec wypadania włosów jest inny niż przy łysieniu androgenowym.

Jak utrzymywać włosy w dobrej kondycji?

Pomimo genetycznych predyspozycji w przypadku łysienia typu męskiego, obecnie dysponujemy już wiedzą, która pozwala nam działać, aby poprawić stan włosów i spowolnić tempo ich wypadania.

Potrzebne będą zarówno składniki, które odżywiają włosy i stymulują ich wzrost, jak i te, które zablokują działanie hormonów odpowiedzialnych za miniaturyzację mieszków włosowych. Możemy oddziaływać na kondycję włosów zarówno stosując środki doustne  (np.

 tabletki, ampułki), jak i zewnętrzne (np. szampony, mikstury do wcierania w skórę).

Jakie składniki warto rozważyć gdy szukamy dobrych preparatów na włosy? 

  • Ekstrakt z palmy sabałowej – dzięki wysokiej zawartości fitosteroli, takich jak beta-sitosterol, sigmasterol, lupenol, campesterol czy cyklookenol aplikowany zarówno na skórę głowy, jak i spożywany w formie tabletek działa hamująco na aktywność enzymu 5-alfa-reduktazy[3], . Inne składniki zawarte w owocach palmy sabałowej, jak np. polisacharydy, karotenoidy, kwasy tłuszczowe czy flawonoidy wzmacniają i nawilżają włosy. Najlepsze efekty osiąga się, kombinując suplementację doustną ze stosowaniem zewnętrznym, bezpośrednio na skórę głowy.
  • Ekstrakt ze skrzypu – to jeden z najlepszych darów natury dla naszych włosów, zawierający całe bogactwo flawonoidów, kwasów organicznych i minerałów (m.in. krzemu, potasu, magnezu i glinu) oraz witaminy. Skrzyp stosowany doustnie świetnie uzupełnia poziom miroelementów, a stosowany na skórę głowy wzmacnia już istniejące włosy, dzięki czemu są mniej podatne na wypadanie.
  • Cynk – to ważny składnik mineralny wpływający na prawidłowe funkcjonowanie wielu procesów w organizmie. Ma wpływ na podział komórek, co dotyczy również komórek włosowych [4]. Cynk bierze udział również w tworzeniu keratyny, która jest budulcem włosów. Odpowiedni poziom tej substancji w organizmie to prawidłowo funkcjonujące gruczoły łojowe i poprawna struktura białkowa włosa. Niedobory cynku przejawiają się także w pojawiającym się łupieżu, kruchości włosów i utracie przez nie połysku.
  • Selen – to jeden z najsilniejszych antyoksydantów, który usuwa wolne rodniki, zaburzające prawidłowy wzrost włosów. Aktywuje także działanie innych przeciwutleniaczy, jak np. witaminy C, a także wykorzystywany jest do produkcji glutationu (związku o właściwościach antyoksydacyjnych i detoksykacyjnych). Jest także składnikiem wykorzystywanym przy powstawaniu nowych włosów [5], a także niezbędnym dla prawidłowej pracy tarczycy – której nieprawidłowe działanie może objawiać się m.in. właśnie wypadaniem włosów.
  • Żeń-szeń – to chyba jeden z najpopularniejszych roślinnych suplementów diety. Przypisywane jest mu pozytywne działanie na wiele dolegliwości, co jest możliwe ze względu na ogromne bogactwo zawartych w nim składników aktywnych. Poznane są m.in. ginsenozydy, glikozydy, proteoglikan i szereg witamin. Żeń-szeń dodawany do szamponów i maseczek na włosy stymuluje ukrwienie wierzchniej warstwy skóry [6], a przyjmowany doustnie poprawia funkcjonowanie hemoglobiny, przyczyniając się do lepszego zaopatrywania narządów w tlen, co również dotyczy mieszków włosowych.
  • Tymianek – ten bogaty w witaminy, minerały i flawonoidy składnik od tysięcy lat wykorzystywany w medycynie naturalnej ma również bardzo dobry wpływ na włosy. Działa odkażająco, dzięki czemu pomaga w walce z łupieżem (jest składnikiem wielu szamponów przeciwłupieżowych). Sporządzony z niego napar reguluje też działanie gruczołów łojowych, co pozwala na poradzenie sobie z przetłuszczaniem się włosów. Spożywany doustnie działa przeciwutleniająco, co również może wpłynąć na poprawę stanu włosów.
  • Pszenica – zwłaszcza olej z jej kiełków to chętnie wykorzystywany w kosmetologii składnik pochodzenia naturalnego. Nanoszony na włosy nawilża je i uelastycznia, a w kontakcie ze skórą głowy poprawia jej mikrokrążenie, co powoduje lepsze odżywienie cebulek włosów i stymuluje wzrost nowych włosów. Spożywany doustnie dostarcza organizmowi bogactwo cennych składników, w tym cholinę czy fitohormony, działające regulująco na szereg procesów w organizmie, w tym na porost włosów.
  • Keratyna – składnik ten jest od lat wykorzystywany w salonach fryzjerskich. Nakładana na włosy poprawia ich strukturę, sprawiając, że stają się prostsze i bardziej sprężyste. Jest to białko fibrylarne, będące ważnym budulcem włosów [7]. Jej niedobory szybko odbijają się na ich wyglądzie – włosy stają się bowiem słabsze, szorstkie i „niesforne”, czyli trudniejsze do ułożenia. Z tego względu keratyna chętnie wykorzystywana jest przez fryzjerów do rekonstrukcji włosów – może ona wnikać do ich wnętrza, odbudowując ich strukturę i uzupełniając niedobory tego białka w strukturze.
  • Kofeina – kojarząca się głównie z kawą substancja ma bardzo pozytywny wpływ na porost włosów. Kofeina działa hamująco na aktywność 5-alfa-reduktazy, będącej głównym winowajcą łysienia u mężczyzn. Stymuluje ponadto krążenie skóry głowy, co sprzyja lepszemu ukrwieniu cebulek i przyspiesza wzrost włosów oraz dostarczenie niezbędnych składników budulcowych. Stosowana na skórę głowy i włosy, powinna być pozostawiana na niej na co najmniej 2 minuty, by wykazać się pełnym oddziaływaniem [8].
  • Witaminy z grupy B – zwłaszcza biotyna, niacyna i ryboflawina mają bardzo dobroczynne oddziaływanie na stan włosów. Ta pierwsza zapobiega łysieniu i siwieniu, m.in. dzięki dużej zawartości siarki, która jest wykorzystywana przy produkcji keratyny (może się świetnie uzupełniać ze stosowaniem keratyny zewnętrznie), a także działa przeciwłojotokowo, pomaga zwalczać łupież i nadaje włosom połysk. Niacyna ma z kolei pozytywny wpływ na transport składników odżywczych do cebulek włosa, co sprawi, że rosną one szybciej, są mocniejsze i mniej skłonne do wypadania [9]. Witamina B2, czyli ryboflawina to ważny składnik biorący udział w podziale komórek, kontroluje syntezę niezbędnych aminokwasów do podziałów komórki macierzy włosa i bierze udział w przemianach metabolicznych melaniny.
  • Apigenina – to flawonoid o podobnym działaniu do kwercetyny, kemferolu i hesperyny. Jest jednym ze składników aktywnych znajdujących się w rumianku. Stosowana w postaci płukanek nadaje włosom gładkości, blasku i elastyczności, działa także przeciwłupieżowo i pomaga poradzić sobie z przetłuszczaniem się włosów. Co jednak najważniejsze, apigenina poprawia stan i ukrwienie skóry głowy, wzmacnia cebulki i tkankę włosów – co znacznie redukuje problemy z ich wypadaniem. Z niektórych badań wynika też, że apigenina może stymulować również wydłużanie się mieszków włosowych, co pomaga osobom, które mają przerzedzone włosy.[10].
  • Kwercetyna – to flawonoid działający ochronnie na włosy poprzez obniżanie poziomu Prostagladyn D2, które są istotnym czynnikiem w przebiegu łysienia [11]. Kwercetyna działa również wygaszająco na stany zapalne, które również przyczyniają się do wypadania włosów. Niektóre źródła wskazują, że może ona nawet pomagać osobom zmagającym się z łysieniem plackowatym. Kwercetyna znajduje się w takich warzywach jak np. cebula, brokuł, jarmuż, żurawina czy batat.
  • Kwas oleanolowy – składnik ten wpływa na zmniejszenie produkcji dihydrotestosteronu poprzez hamowanie enzymu 5-alfa-reduktazy, pomagając zredukować zatem główny powód łysienia androgenowego [12].
  • Witaminy C i E – to ochrona przed stresem oksydacyjnym. Witaminy te są bardzo silnymi przeciwutleniaczami, co chroni mieszki włosowe przed oddziaływaniem wolnych rodników, a także poprawia krążenie krwi na głowie. 

Jednym z najciekawszych składników produktów wzmacniających włosy jest obecnie Procapil™, kompleks łączący w sobie peptydy, witaminy, apigeninę i kwasem oleanolowym.

Poprzez połączenie działania wielu dobroczynnych substancji (zmniejszanie aktywności 5-alfa-reduktazy, poprawa ukrwienia i odżywienia cebulek) pomaga zapobiegać wypadaniu włosów.

Wzmacnia cebulki włosa i mieszki włosowe oraz wydłuża fazę anagenową (czyli fazę wzrostu włosa).

Możesz opóźnić łysienie

Choć utrata włosów bywa często wywoływana przez czynniki genetyczne, to dziś można zrobić wiele, by spowolnić ten proces. W przypadku łysienia typu męskiego, ważne jest blokowanie działania dihydrotestosteronu na skórę głowy i zapobieganie miniaturyzacji mieszków włosowych, przy jednoczesnym poprawieniu ukrwienia i dostarczeniu włosom wszystkich niezbędnych składników budulcowych.  

Redakcja 

[1] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4174066/

[2] https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1365-2133.2011.10629.x

[3] https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/(SICI)1097-0045(19981001)37:2%3C77::AID-PROS3%3E3.0.CO;2-I

[4] https://synapse.koreamed.org/upload/SynapseData/PDFData/0140ad/ad-25-405.pdf

[5] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6380979/

[6] https://www.liebertpub.com/doi/abs/10.1089/jmf.2013.3031

[7] https://europepmc.org/article/med/8962491

[8] https://www.karger.com/Article/Abstract/101389

[9] https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1473-2165.2005.00201.x

[10] https://link.springer.com/article/10.1007/s00403-009-0931-0

[11] https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/03639045.2019.1652635

[12] https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0367326X17305786

Łysienie u mężczyzn – przyczyny i leczenie wypadania włosów

Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna wypadania włosów u mężczyzn – ocenia się, że stanowi około 95% wszystkich przypadków łysienia. Dolegliwość ta występuje u ponad połowy panów w 50. roku życia. U około 1/4 pacjentów proces chorobowy rozpoczyna się już w wieku 20-25 lat, a następnie powoli postępuje przez kilka następnych dekad. 

Łysienie androgenowe

Znane też pod nazwą łysienia typu męskiego. Jest to najczęstsza przyczyna wypadania włosów u mężczyzn. Łysienie zlokalizowane jest przede wszystkim na przodzie (słynne zakola) i na czubku głowy.

Za główną przyczynę łysienia androgenowego uznaje się toksyczne dla mieszków włosowych działanie aktywnej formy hormonu męskiego – dihydrotestosteronu (DHT).

Zahamowanie syntezy tego związku jest głównym mechanizmem działania finasterydu (Propecia), jedynego doustnego leku na receptę zarejestrowanego w leczeniu łysienia androgenowego.

Wbrew ogólnie przyjętej opinii, dla większości panów łysienie jest bardzo istotnym problemem.

Choroba odbija się zarówno na życiu towarzyskim, jak i zawodowym, dlatego pacjenci chwytają się najróżniejszych sposobów poradzenia sobie z tym schorzeniem.

Niestety w poszukiwaniu leczenia często padają ofiarami nieuczciwych praktyk ze strony producentów kosmetyków i preparatów na porost włosów, którzy reklamują jako „cudowny środek” produkty, które nie zostały przetestowane klinicznie.

Jak rozpoznać łysienie androgenowe?

Łysienie typu męskiego ma charakterystyczne rozmieszczenie, półżartem określane „wieńcem Hipokratesa”. Wypadanie włosów jest zlokalizowane z przodu (gdzie powoduje cofanie się linii włosów, tzw. zakola) oraz na czubku głowy. Owłosienie po bokach oraz z tyłu głowy pozostaje bez zmian.

Powoduje to ułożenie linii włosów najpierw w kształt litery M, a następnie, w ostatniej fazie choroby, w kształt podkowy. Łysienie androgenowe tylko w bardzo nielicznych przypadkach powoduje całkowitą utratę włosów.

Charakterystyczny wzorzec wypadania włosów oraz wysoka częstość występowania sprawia, że rozpoznanie łysienia androgenowego nie nastręcza żadnych trudności.

Jakie są przyczyny łysienia?

Przede wszystkim wymienia się czynniki genetyczne (determinowana genami wrażliwość na działanie dihydrotestosteronu lub zwiększona produkcja tego hormonu), w mniejszym stopniu znaczenie mają czynniki środowiskowe.

Stąd występowanie łysienia często obserwuje się z pokolenia na pokolenie („dziadek miał zakola, ojciec miał zakola i ja również mam zakola…”).

Badania wykazały, że mężczyźni, u których dochodzi do wypadania włosów mają często podwyższony poziom dihydrotestosteronu (DHT), aktywnej formy męskiego hormonu płciowego, testosteronu. Zazwyczaj jest to spowodowane nadmierną aktywnością 5-alfa-reduktazy, enzymu produkującego DHT.

Choć związek ten stymuluje porost włosów w określonych częściach ciała, szczególnie w okresie dojrzewania, to jednocześnie ma zdolność jego hamowania w rejonach odpowiadających obrazowi klinicznemu łysienia androgenowego. To zjawisko określane jest mianem „paradoksu androgenowego”.

U osób obciążonych genetycznie, pojawienie się łysienia androgenowego jest nieuchronne, lecz proces ten może zostać opóźniony przez utrzymywanie zdrowego dla włosów trybu życia (więcej o tym poniżej).

Czy łysienie typu męskiego to tylko problem mężczyzn?

Wbrew nazwie, łysienie o podłożu androgenowym dotyka także kobiet, choć występuje u nich znacznie rzadziej (około 1/4 kobiet po menopauzie). Objawy opierają się w większym stopniu na utracie prawidłowej struktury włosa niż na ich wypadaniu.

Czy łysienie u mężczyzn może być spowodowane także innymi czynnikami?

  • Rzecz jasna, przyczyny łysienia są różne. Mimo że najczęściej spotykane jest łysienie typu męskiego, to wypadanie lub zaburzenie struktury włosów może być wynikiem:
  • –   zaburzenia równowagi hormonalnej,
  • –   niedoboru ważnych makro- i mikroelementów (witamin oraz minerałów),
  • –   nadmiaru stresu emocjonalnego,
  • –   choroby autoimmunologicznej (łysienie plackowate),
  • –   grzybicy skóry głowy (tinea capitis),
  • –   stosowania leków (takich jak fibraty czy leki cytostatyczne).

Objawy w wyżej wymienionych przypadkach zazwyczaj odbiegają od klasycznej, łatwo rozpoznawalnej postaci łysienia androgenowego. Łysieniu mogą także towarzyszyć inne objawy np. atopowe zapalenie skóry.

Jak zapobiec łysieniu?

Choć łysienie to głównie kwestia genów, nie oznacza to, że nic nie można z tym zrobić. Istnieje kilka prostych sposobów, dzięki którym można opóźnić i spowolnić proces wypadania włosów:

  • prawidłowa, zbilansowana dieta, polegająca na dostarczeniu wysokiej ilości białka (ważnego budulca mieszków włosowych), zmniejszeniu zawartości cholesterolu (którego podwyższone stężenie koreluje z występowaniem łysienia androgenowego) oraz zapobieganiu niedoborom ważnych minerałów (takich jak wapń, cynk i krzem). W zrealizowaniu ostatniego punktu mogą pomóc liczne suplementy diety dostępne w aptece;
  • zrezygnowanie z kosmetyków, szamponów opartych na drażniących chemikaliach i wybór odpowiednich produktów zaprojektowanych z myślą o wzmacnianiu struktury włosa i odżywianiu mieszków włosowych;
  • unikanie stresu emocjonalnego, który przyspiesza starzenie całego organizmu;
  • zwiększenie aktywności fizycznej. Niektóre badania znalazły dowody na powiązanie siedzącego trybu życia z przyspieszonym procesem wypadania włosów;
  • zapewnienie odpowiedniej ilości snu (standardowe 8 godzin dziennie).

Jakie leki na wypadanie włosów może przepisać lekarz?

Dwie substancje lecznicze są zaaprobowane w Polsce do leczenia łysienia androgenowego: finasteryd (nazwa handlowa: Propecia) i minoksydyl (Loxon). W Stanach Zjednoczonych i w innych krajach stosuje się także dutasteryd (pochodną finasterydu). Zarówno finasteryd, jak i minoksydyl posiadają udowodnioną klinicznie skuteczność.

Finasteryd (Propecia) to lek na wypadanie włosów hamujący wytwarzanie dihydrotestosteronu (DHT). Stosuje się go doustnie raz dziennie w dawce 1 mg. Środek ten  używany jest także w przeroście gruczołu krokowego, gdzie zalecana dawka dobowa wynosi 5 miligramów.

Finasteryd nie tylko zwalnia postęp choroby, ale powoduje również zwiększony porost włosów w rejonach dotkniętych łysieniem androgenowym. Przy długotrwałym stosowaniu u prawie 60% pacjentów następuje zdecydowana poprawa. Działania niepożądane występują rzadko (zazwyczaj doświadcza ich mniej niż 5% pacjentów) i wynikają ze specyfiki działania leku.

Należą do nich zmniejszenie libido, odwracalna impotencja, ginekomastia (powiększenie piersi) i osłabienie. Propecia jest dostępna tylko na receptę.

Minoksydyl (Loxon) to lek zewnętrzny występujący w postaci płynu o dwóch stężeniach: 2 i 5%. Mniejsza dawka dostępna jest bez recepty. Loxon może być stosowany zarówno przez mężczyzn, jak i przez kobiety.

Mimo iż preparat jest mniej skuteczny niż finasteryd to po pół roku u 40% panów następuje wyraźne zwiększenie liczby włosów. Niewielki odsetek pacjentów może doświadczyć podrażnienia skóry podczas stosowania tego leku.

Ponieważ minoksydyl był niegdyś używany jako środek na nadciśnienie, u pacjentów chorych na serce zaleca się zachowanie ostrożności.

W aptece dostępna jest również ogromna ilość suplementów diety z kategorii „na włosy, skórę i paznokcie”, lecz ich skuteczność jest wysoce dyskusyjna.

Mimo iż wymienione wyżej środki są bardzo skuteczne, to u części pacjentów nie dochodzi do wyraźnej poprawy. W takich przypadkach można zastosować bardziej inwazyjne terapie jak np. przeszczep włosów.

Czytaj także: 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*