Kurz jako przyczyna alergii

Kurz domowy jest mieszaniną różnych składników. Istotną jego część stanowi złuszczony naskórek ludzi i zwierząt domowych. Wiele z obecnych w kurzu elementów to alergeny, czyli czynniki wywołujące objawy chorobowe u osób nadwrażliwych.

Do alergenów, które mogą być obecne w kurzu, zalicza się m.in.:

  • grzyby pleśniowe,
  • sierść zwierząt,
  • pyłki roślin,
  • fragmenty ciał i odchody karaluchów i roztoczy,
  • żywe roztocze.

Kurz jako przyczyna alergii

Co to są roztocze?

Roztocze kurzu domowego to mikroskopijne stawonogi, a dokładniej – pajęczaki. Są bliskimi krewnymi pająków i kleszczy.

Bytują w kurzu pomieszczeń zamieszkiwanych przez człowieka, przy czym można je znaleźć zarówno w rzadko sprzątanych domach, jak i w tych czystych.

Najwięcej roztoczy występuje w:

  • materacach,
  • narzutach,
  • kocach,
  • dywanach,
  • siennikach,
  • tapicerkach,
  • ciężkich zasłonach,
  • pluszowych zabawkach,
  • pościeli z pierza i wełny.

Roztocze bytują też w kurzu na podłogach, meblach, książkach, paltach oraz futrach.

Roztocze kurzu domowego w pościeli

Po angielsku roztocze kurzu domowego bywają nazywane bed mites, co można przetłumaczyć jako roztocze łóżkowe. Nic dziwnego, bo ich największymi skupiskami są miejsca przeznaczone do spania. W 1 g kurzu z materaca może znajdować się nawet 3000 osobników.

Co to oznacza dla osoby uczulonej? Powinna ona szczególnie dbać o łóżko i sypialnię. Pościel trzeba prać co tydzień w temperaturze powyżej 60°C, a poduszki i kołdrę – co 4-12 tygodni. Co najmniej raz w tygodniu należy też odkurzyć łóżko i materac odkurzaczem z filtrem wysokiej efektywności HEPA.

Warto zaopatrzyć się w pokrowce na materac i pościel wykonane z tkanin barierowych, czyli o drobnej sieci oczek, które nie przepuszczają roztoczy i ich alergenów.

Nie można także zapomnieć o częstym wietrzeniu sypialni, a także – jeśli alergikiem jest dziecko – o trzymaniu pluszaków poza jego łóżkiem.

Czy roztocze kurzu domowego widoczne są gołym okiem?

Roztocze kurzu domowego zazwyczaj mierzą do 0,4 milimetra. Nie są widoczne bez użycia mikroskopu.

Mit o tym, że roztocze można spotkać „oko w oko”, wziął się najpewniej stąd, że są mylone z pluskwami domowymi. Te ostatnie gnieżdżą się w podobnych miejscach, ale widać je gołym okiem. Żywią się m.in. ludzką krwią.

Jak wyglądają roztocze kurzu domowego?

Roztocze kurzu domowego, widziane pod powiększeniem, nieco przypominają pająki. Osobniki dorosłe mają osiem odnóży. Nie mają oczu ani skrzydeł, w związku z czym nie latają (kolejny mit obalony!).

Ciało roztoczy jest przezroczyste. Ta cecha ma wpływ na fakt, że roztocze nie są naturalnie chronione przed światłem słonecznym. Dlatego wystawianie materacy, poduszek czy dywanów na bezpośrednie działanie silnego słońca (na więcej niż 3 godziny) zabija roztocze.

Kurz jako przyczyna alergii

Roztocze kurzu domowego – czym się żywią?

Roztocze kurzu domowego należą do keratofagów. Żywią się przede wszystkim złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym, ale także zarodnikami grzybów.

W pomieszczeniach mieszkalnych roztocze mają praktycznie nieograniczony dostęp do pokarmu. Obliczono, że aby wyżywić 3000 roztoczy przez okres 2-3 miesięcy potrzeba tylko 150 mg ludzkiego naskórka. Tymczasem człowiek traci „aż” 0,5-1 g naskórka w ciągu doby.

Czy roztocze kurzu domowego gryzą?

Czas zdemaskować następny mit. Roztocze nie gryzą. Faktem jest jednak, że w wyniku kontaktu osoby nadwrażliwej z alergenami roztoczy, mogą się u niej pojawić zmiany skórne.

Taka zmiana skórna to wyprysk atopowy (zwany też atopowym zapaleniem skóry, AZS i egzemą).

Alergia na roztocze kurzu domowego

Roztocze kurzu domowego to najczęstsza przyczyna alergii na kurz, a jednocześnie jedna z najczęstszych przyczyn alergii w ogóle.

Czym jest alergia? Już sama nazwa choroby wywodzi się od greckich słów allos ergon (állos – inny, cudzy, érgon – czyn, działanie), czyli zmieniony, odbiegający od normy sposób reagowania.

Alergia bowiem to niewłaściwa reakcja układu odpornościowego na – zazwyczaj nieszkodliwy dla osób zdrowych – czynnik (alergen), na który organizm się uczulił). To właśnie ta „nadgorliwość” układu odpornościowego u osób nadwrażliwych prowadzi do objawów chorobowych dotyczących nosa, oczu, oskrzeli czy przewodu pokarmowego.

Szacuje się, że na schorzenia związane z nadwrażliwością na alergeny roztoczy kurzu domowego cierpi około 100 mln osób na świecie.

Roztocze kurzu domowego są odpowiedzialne za:

  • alergiczny nieżyt nosa,
  • alergiczne zapalenie spojówek,
  • wyprysk atopowy,
  • astmę.

Czy roztocze kurzu domowego są szkodliwe?

Alergeny roztoczy unoszą się wraz z kurzem i są przez nas wdychane. Alergików uczula zwłaszcza kał tych pajęczaków. Roztocze mogą wydalić dziennie około 20 drobinek odchodów. To właśnie w kale roztoczy znajdują się białka Der p 1, Der f 1, które silnie alergizują.

Całe pajęczaki, fragmenty ich ciał czy wylinki mają mniejsze właściwości uczulające.

Kurz jako przyczyna alergii

Co sprzyja rozwojowi alergii na roztocze kurzu domowego?

Im większe w mieszkaniu stężenie alergenów roztoczy, tym większe ryzyko wystąpienia objawów chorobowych. Warto zatem wiedzieć, jakie warunki sprzyjają tym pajęczakom.

Najlepsza dla rozwoju roztoczy kurzu domowego jest temperatura 20-25°C i wilgotność względna powietrza powyżej 60-80%. W temperaturze powyżej 55°C roztocze giną. Podobnie dzieje się w bardzo niskich temperaturach i przy niskiej wilgotności (30%).

Roztocze kurzu domowego „nie lubią” chłodnych i suchych warunków. Zauważono, że ich stężenie jest mniejsze w górach, dlatego to dobry kierunek urlopowy dla osób uczulonych.

Roztocze kurzu domowego a pory roku

Liczebność roztoczy kurzu domowego w mieszkaniu zależy także od pory roku. Najwięcej jest ich od maja do sierpnia, a zimą populacja wielokrotnie się zmniejsza.

Jednak – paradoksalnie – objawy alergii są wtedy bardziej dokuczliwe. Ma to związek z faktem, że więcej czasu spędzamy wówczas w zamkniętych, niewietrzonych pomieszczeniach.

Rodzaje roztoczy kurzu domowego

Znanych jest około 46 tysięcy gatunków roztoczy, przy czym – z punktu widzenia alergologów – ważne są zwłaszcza roztocze kurzu domowego i roztocze magazynowe.

Do najczęstszych i najlepiej poznanych roztoczy alergogennych należą te z rodziny Pyroglyphidae:

  • Dermatophagoides pteronyssinus
  • Dermatophagoides farinae.

Natomiast jednym z pierwszych opisanych gatunków roztoczy było roztocze magazynowe – rozkruszek mączny (Acarus siro). Dokonał tego Linneusz w 1758 r.

Co to za roztocze? Roztocze magazynowe bytują w miejscach składowania zbóż i ich przetworów, warzyw czy ziół oraz w wiejskich domach, stodołach i domkach letniskowych. Ich zdolności uczulające przypominają te charakteryzujące roztocze kurzu domowego.

Roztoczem jest też świerzbowiec (Sarcoptes scabiei), odpowiedzialny za powstawanie świerzbu. Ten rodzaj roztocza – w przeciwieństwie do roztoczy kurzu domowego i magazynowych – jest pasożytem i nie wywołuje alergii.

Kurz jako przyczyna alergii

Objawy alergii na roztocze kurzu domowego

Uczulenie na roztocze kurzu domowego ma charakter całoroczny. Alergia na roztocze może ujawnić się w każdym wieku, choć najczęściej ma to miejsce w dzieciństwie.

Typowe dla tego rodzaju uczulenia jest nasilanie się objawów w trakcie sprzątania, słania łóżka czy rano, po przebudzeniu.

Najczęstsze objawy alergii na roztocze kurzu domowego to:

  • uczucie blokady (zatkania) nosa,
  • odchrząkiwanie wydzieliny spływającej po tylnej ścianie gardła,
  • osłabienie węchu,
  • napady kichania,
  • wodnisty katar,
  • swędzenie nosa i gardła,
  • zaczerwienienie, swędzenie i łzawienie oczu,
  • świszczący oddech,
  • kaszel,
  • ucisk w klatce piersiowej,
  • duszność.

W uczuleniu na roztocze kurzu domowego mogą wystąpić też:

  • bóle głowy,
  • zaburzenia snu i koncentracji,
  • zmęczenie.

Ponadto niektórzy uczuleni na roztocza mają alergię pokarmową na:

  • krewetki,
  • skorupiaki,
  • ślimaki.

Kurz jako przyczyna alergii

Powodem jest podobna budowa alergenów (to tzw. reakcja krzyżowa).

Pamiętajmy, że objawy uczuleniowe mogą być wywołane nie tylko przez roztocze. By dowiedzieć się, co jest przyczyną nadwrażliwości, należy skontaktować się z alergologiem. Lekarz postawi diagnozę na podstawie wywiadu chorobowego, obserwacji objawów oraz testu (najczęściej skórnego).

Roztocze kurzu domowego a zmiany skórne

Jak już wspomniano kontakt z alergenami roztoczy roztoczy kurzu domowego może prowadzić także do wystąpienia wyprysku atopowego.

Objawami wyprysku atopowego są:

  • zaczerwienienia,
  • grudki,
  • pęcherzyki,
  • sączące się ranki na skórze.

Charakterystyczna dla tej choroby jest też nadmierna suchość skóry i silne swędzenie. Objawy AZS, które wiążą się tylko z alergią na roztocze, rzadko bywają silne.

Jak zapobiegać rozwojowi alergii na roztocze kurzu domowego?

Alergia na roztocze kurzu domowego (a także każda inna) ma podłoże genetyczne.

Ryzyko wystąpienia choroby u dziecka można zmniejszyć dzięki nienarażaniu go na dym tytoniowy (zwłaszcza w ciąży i we wczesnym dzieciństwie) oraz wyłącznemu karmieniu piersią przez przynajmniej 4 miesiące. Takie postępowanie zalicza się do tzw. prewencji pierwotnej alergii.

Działania profilaktyczne możemy podejmować również po zachorowaniu. W przypadku wystąpienia alergii, należy ją jak najszybciej zdiagnozować i leczyć, by zapobiec postępowi choroby. Ważne jest także zmniejszenie kontaktu chorego z alergenami.

Jak się pozbyć roztoczy kurzu domowego?

Całkowite pozbycie się roztoczy z mieszkania nie jest możliwe. Istnieje jednak wiele sposobów na zmniejszenie ich liczby. Efekty przynosi działanie wielotorowe, żadna pojedyncza metoda nie jest szczególnie zalecana.

Leia também:  Chore Jelita Jakie Objawy?

Kurz jako przyczyna alergii

By ograniczyć narażenie na alergeny roztoczy kurzu domowego:

  • pierz pościel raz w tygodniu w temperaturze powyżej 60°C., a kołdrę i poduszki – co 4-12 tygodni,
  • utrzymuj w mieszkaniu temperaturę poniżej 22°C i wilgotność względną 40-45%, nie stosuj nawilżaczy,
  • odkurzaj odkurzaczem z filtrem HEPA (urządzenie starszego typu wydmuchują z powrotem część kurzu),
  • sprzątaj pod nieobecność alergika, a jeżeli to ty masz uczulenie, poproś kogoś o pomoc lub używaj maseczki ochronnej,
  • nie zamiataj na sucho,
  • wycieraj kurze wilgotnymi ściereczkami, sprawdzą się lepiej niż miotełka do kurzu,
  • zrezygnuj z kołder, narzut, poduszek i koców z naturalnych tkanin,
  • ogranicz liczbę dywanów, tapet, wykładzin, ciężkich zasłon oraz innych przedmiotów, w których może gromadzić się kurz,
  • regularnie wietrz mieszkanie i pościel,
  • trzymaj książki i ubrania w zamkniętych szafach,
  • usuń pluszowe zabawki z łóżka alergika, pierz je w wysokiej temperaturze i/lub wkładaj w folii do zamrażalnika,
  • zaopatrz się w atestowane pokrowce, które nie przepuszczają roztoczy,
  • wypróbuj pochłaniacz kurzu (skonsultuj się z lekarzem, by mieć pewność, że pochłaniacz jest skuteczny, a jego zakup – zasadny),
  • możesz też korzystać ze środków roztoczobójczych, tzw. akarycydów.

Leczenie alergii na roztocze kurzu domowego

W terapii alergii na roztocze kurzu domowego, jak i innych rodzajów nadwrażliwości, powszechnie stosuje się leki antyhistaminowe. Ich mechanizm działania polega na blokowaniu związku zwanego histaminą, który jest odpowiedzialny za większość objawów alergii.

Lekarze zalecają też leki obkurczające naczynia krwionośne nosa (znoszą uczucie zatkania nosa), kortykosteroidy, kromony czy montelukast, który leczy towarzyszącą alergii astmę.

Osoba uczulona na roztocze kurzu domowego może się również poddać immunoterapii swoistej, czyli odczulaniu. Klasycznie polegała ona na wstrzykiwaniu pacjentowi pod skórę coraz mocniejszych dawek alergenu. Obecnie dostępne są również preparaty do podawania doustnego i podjęzykowego.

Ten rodzaj leczenia, który trzeba prowadzić kilka lat, obniża wrażliwość uczuleniowca na alergeny. Konsekwencją jest złagodzenie lub eliminacja objawów alergicznych. Immunoterapia może też zapobiec rozwojowi astmy oskrzelowej.

Ważnym elementem leczenia alergii na kurz jest też unikanie alergenów poprzez stosowanie metod opisanych wyżej.

Kurz jako przyczyna alergii

Dowiedz się więcej:

Ocena efektywności odkurzania w usuwaniu alergenu roztoczy kurzu domowego

http://m.alergie.pl/library/aai_volume-4_issue-2_article-174.pdf

Najczęściej występujące przyczyny i rodzaje alergii u dzieci w świetle aktualnej epidemiologii

http://psjd.icm.edu.pl/psjd/element/bwmeta1.element.psjd-5dbf13c1-02bf-46dc-a9ba-d2b1c84aa39d;jsessionid=B62A80FAC369881EDA340A4CF60D32EE

Metody profilaktyczne stosowane w celu eliminacji alergenów roztoczy kurzu domowego

http://psjd.icm.edu.pl/psjd/element/bwmeta1.element.psjd-ba2630a9-4719-4b43-a7d8-d50297c90216

Alergia – objawy, przyczyny i leczenie

Kurz jako przyczyna alergii 30.07.2021 | Lifestyle

Alergia to choroba cywilizacyjna XXI wieku. To swego rodzaju nadwrażliwość organizmu na alergeny, dająca nieoczywiste objawy, niekiedy podobne symptomy do zwykłego przeziębienia. To reakcja nabyta, której w większości przypadków nie można się pozbyć. Jej objawy mogą wystąpić w każdym wieku. Dlatego tak istotne jest jej rozpoznanie i unikanie kontaktu z czynnikami uczulającymi.

PRZYCZYNY

Słowem “alergia” określamy niewłaściwą reakcję układu odpornościowego na alergeny, takie jak wirusy, bakterie, pyłki, pokarmy, leki, jad zwierząt, czy środki chemiczne. Nasz układ odpornościowy odpowiada za ocenę tego, czy pochodzące ze środowiska zewnętrznego czynniki mogą negatywnie wpłynąć na nasze zdrowie.

Jego zadaniem jest podejmowanie decyzji, czy powinien chronić przed nimi organizm. U niektórych ludzi czynniki te nie wywołują żadnych objawów i reakcji. U innych układ immunologiczny daje organizmowi sygnał, że konieczna jest reakcja obronna. Kiedy ich organizm zetknie się z danym czynnikiem nie zareaguje od razu.

Zacznie jedynie wytwarzać immunoglobuliny klasy E (IgE) i pozostanie w gotowości. Objawy uczulenia wystąpią dopiero przy kolejnym kontakcie z alergenem, kiedy to produkowana jest duża ilość immunoglobulin odpornościowych zdolnych rozpoznawać czynniki alergenne.

Są one odbierane przez przeciwciała jako obce i zagrażające zdrowiu, a więc takie, które trzeba jak najszybciej unicestwić. W ten sposób organizm ulega stanowi zapalnemu przybierającemu różne postaci.

OBJAWY

Objawy alergii zależą od jej rodzaju i stężenia alergenu. Pyłki niektórych roślin oraz grzyby i ich zarodniki mogą wywołać katar sienny, czyli ostry nieżyt nosa, który pojawia się głównie wiosną i latem.

Katar może jednak występować także przez cały rok. Wówczas powodować go mogą zarodniki pleśni, sierść zwierząt domowych i kurz. Alergik po kontakcie z substancją uczulającą odczuwa swędzenie oraz zaczerwienienie nosa, ścian gardła i oczu.

Łzawi, smarka i kicha.

Część chorych boryka się z alergiami pokarmowymi. Wówczas najczęstszymi alergenami są składniki mleka krowiego, takie jak laktobetaglobulina, laktoglobulina i kazeina.

Wówczas, około dwóch godzin od spożycia alergenu pokarmowego, pojawiają się reakcje ze strony żołądka i jelit, takie jak mdłości, wymioty, wzdęcia i biegunka. Nie jest to jednak reguła. Zareagować może także układ oddechowy i skóra.

Jeśli natomiast chory cierpi na zespół alergii jamy ustnej, to objawy ujawniają się tuż po kontakcie pokarmu z błonami śluzowymi jamy ustnej. Pojawiają się obrzęk, mrowienie i zaczerwienienie języka, gardła oraz krtani.

Bywa, że na alergeny reaguje skóra. Reakcję wywołują najczęściej pokarmy i leki, a najczęstsze objawy to pokrzywką, czyli swędzące bąble, różowe lub białe, które otacza rumień. Pokrzywka występuje zazwyczaj w miejscu kontaktu z alergenem. Pojawia się stosunkowo szybko i znika po niedługim czasie.

Najpoważniejszym objawem reakcji alergicznej jest wstrząs anafilaktyczny. W jego czasie alergik odczuwa niepokój, osłabienie, kołatanie w klatce piersiowej, katar i swędzenie w gardle.

Mogą wystąpić u niego także wymioty, rumień, opuchlizna, bąble i pokrzywka skórna. W najcięższych przypadkach dochodzi do spadku ciśnienia i tym samym bezpośredniego zagrożenia życia: utraty przytomności i zapaści.

Wstrząs anafilaktyczny pojawia się nagle, najczęściej po kontakcie krwi z obcym białkiem lub po zjedzeniu alergenu.

DIAGNOZOWANIE

Objawy alergii pojawiają się  wyniku kontaktu z alergenem i występują niemal natychmiast po kontakcie z czynnikiem uczulającym. Jej symptomy mogą nas jednak zmylić, dlatego warto obserwować odpowiedzi, jakie daje organizm.

Jeśli reakcja alergiczna nasila się przy kontakcie z psem lub kurzem, to najprawdopodobniej to one są źródłem uczulenia. Znacznie trudniej rozpoznać reakcje krzyżowe, do których zaliczają się alergie pokarmowe i na pyłki.

  Najczęstszą metodą diagnozy jest punktowy test skórny, polegający na naniesieniu na skórę zawiesiny z alergenami i następnie na nakłuwaniu jej, by czynniki dostały się do krwioobiegu. Można wykonać także testy z krwi, które określają miano swoistych przeciwciał IgE.

W diagnozowaniu pomocne są wywiad lekarski, próby eliminacyjne i prowokacyjne. Różnego rodzaju alergie dla potwierdzenia wymagają najczęściej odmiennych metod diagnostycznych, które ustala lekarz.

LECZENIE

Niestety, całkowite wyleczenie alergii jest najczęściej niemożliwe. Dlatego tak ważna jest tu diagnostyka, która pozwala na eliminowanie czynników ryzyka.

Chorym zaleca się unikania kontaktu z alergenami, a u niektórych wprowadza się leczenie farmakologiczne. W aptekach dostępnych jest wiele leków, które pomagają łagodzić objawy, ważne jednak, by ich przyjmowanie zawsze skonsultować z lekarzem.

Najpopularniejsze z nich to leki przeciwhistaminowe, które mogą jednak wywoływać działania niepożądane, takie jak senność.

CZY WIESZ ŻE…

  • …najczęściej występujące alergeny to roztocza kurzu domowego, pyłki traw i drzew oraz sierść zwierząt? Są to alergeny wziewne. Wśród pokarmowych uczulają przede wszystkim białka mleka krowiego i jaj kurzych, ryby, orzeszki ziemne i owoce. Do wystąpienia reakcji skórnych najczęściej przyczyniają się niektóre metale, substancje zapachowe, formaldehydy i konserwanty.

Wszystko, co musisz wiedzieć o roztoczach i alergii na kurz

Skąd się biorą roztocza

Prawidłowa nazwa to roztocze, nie roztocza. Roztocza to rośliny cudzożywne (saprofity). Roztocze to drobne pajęczaki, których nie widać gołym okiem. Ich rozmiar osiąga zaledwie do kilkuset mikrometrów, czasami do milimetra.

Bytują w środowisku domowym (w materacach, kołdrach, poduszkach, narzutach, dywanach, tapicerowanych meblach, zasłonach, pluszowych zabawkach) mogą występować także w glebie, sianie czy suchych liściach.

W kurzu domowym dominuje jedna rodzina Pyroglyphidae (około 90% roztoczy), spośród których najczęściej uczulają alergeny roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides farinae) i roztoczy mącznych (Dermatophagoides pteronyssinus). Znanych jest około 45 tysięcy gatunków tych organizmów. 

Roztocze żywi się złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym, zwierzęta domowe, takie jak pies czy kot, zwiększają ilość roztoczy w naszych mieszkaniach.

Do prawidłowego rozwoju roztocze, oprócz pożywienia, potrzebują także ciepła (idealna temperatura to ok. 23 C.) i odpowiedniej wilgotności powietrza (75-80%).

Ich liczebność zmienia się sezonowo, co wpływa na okresowe zmiany nasilenia objawów uczulenia na roztocze. Najlepsze warunki rozwoju przypadają na okres od czerwca do października

Alergia na roztocza – objawy

Objawy uczulenia na roztocze mogą występować przez cały rok, jednak najbardziej dają o sobie znać w okresie jesienno-zimowym, co związane jest głównie ze zmniejszoną wentylacją mieszkań i nagromadzeniem roztoczy w kurzu. Wśród głównych symptomów uczulenia są te dotyczące układu oddechowego:

  • katar, niedrożność nosa
  • kichanie i kaszel (pojawiające się szczególnie rano oraz w trakcie sprzątania);
  • świąd nosa i pogorszenie węchu;
  • zaczerwienienie oczu, spuchnięte powieki, łzawienie i swędzenie oczu;
  • trudności z oddychaniem, duszności, a czasem świszczący oddech (często pojawiają się w silnych reakcjach alergicznych, są początkami astmy);
  • uczucie zmęczenia, senność, bóle głowy i zaburzenia koncentracji
  • nawracające zapalenia zatok przynosowych
Leia também:  Nadciśnienie płucne – przyczyny, objawy, leczenie

Oprócz objawów ze strony układu oddechowego, alergia na roztocze może powodować zmiany na skórze. Możemy do nich zaliczyć pokrzywkę skórną, swędzenie i zaczerwienienie oraz nadmiernie łuszczący się naskórek.

Nieleczona alergia na roztocze może powodować poważne konsekwencje. Często występujące i nawracające objawy związane z układem oddechowym mogą skutkować rozwojem astmy lub przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. Wobec tego wskazana jest konsultacja lekarska i wprowadzenie odpowiedniego leczenia.

Roztocza – jak się pozbyć?

Na liczebność roztoczy oprócz temperatury i wilgotności mogą wpływać inne czynniki, a wśród nich częstotliwość dokładnego sprzątania i wietrzenia pomieszczeń czy stan techniczny mieszkań.

Osoby, które obserwują u siebie objawy alergii na roztocze powinny przede wszystkim zadbać o zmniejszenie ich liczebności, całkowita eliminacja tych pajęczaków jest niemożliwa.

Jeśli jesteśmy narażeni na negatywne działanie kurzu, warto wiedzieć, co może pomóc:

  • częste i regularne sprzątanie pomieszczeń, pamiętając o przecieraniu na mokro wszystkich miejsc, w których zwykle zbiera się kurz;
  • czyszczenie materacy, na którym śpimy, a gdzie gromadzi się kurz;
  • ograniczenie wilgotności powietrza do ok 40-60% (warto wypróbować pochłaniacz wilgotności i nie suszyć prania w pomieszczeniu)
  • obniżenie temperatury, w naszych mieszkaniach, nie powinna ona przekraczać 21֯C
  • rezygnacja z dywanów, puchowych kołder, grubych narzut, zasłon i niepotrzebnych przedmiotów, gdzie gromadzi się roztocze;
  • przedmioty, na których osadza się kurz (książki, zabawki – przede wszystkim pluszowe – warto trzymać w hermetycznie zamkniętych pudełkach);
  • regularne zmiany pościeli, koców oraz pranie ich w temperaturze przynajmniej w 60֯C
  • stosowanie tzw. pościeli barierowej, wykonanej z tkanin nieprzepuszczających roztoczy
  • korzystanie z odkurzaczy ze specjalnymi filtrami (tzw. HEPA) lub odkurzaczy wodnych;
  • stosowanie filtrów powietrza, które pomagają oczyścić pomieszczenie z alergenów roztoczy;
  • niedopuszczanie do pomieszczeń, w których znajdują się alergicy, zwierząt domowych, ponieważ ich złuszczający się naskórek jest pożywieniem dla tych pajęczaków;
  • stosowanie środków roztoczobójczych (tzw. akarycydów).

W celu postawienia diagnozy i rozpoczęcia leczenia alergii na roztocze niezbędne jest zgłoszenie się do lekarza – alergolog.  W celu potwierdzenia uczulenia zalecane jest wykonanie punktowych testów skórnych lub oznaczenia swoistych IgE z krwi.

Objawy uczulenia na roztocze mogą być ograniczane dzięki zastosowaniu: leków antyhistaminowych i glikokortykosteroidów donosowych. Leki działają głównie prewencyjnie i łagodząco na pojawiające się symptomy.

Jedyną formą leczenia przyczynowego jest immunoterapia swoista czyli odczulanie. W celu jej rozpoczęcia należy zdiagnozować białko, które wywołuje reakcję alergiczną.

Lekarz ustala to na podstawie przeprowadzonego wywiadu i testów skórnych, czasami badań krwi.

Odczulanie polega na podawaniu podskórnie lub doustnie pacjentowi coraz większych dawek alergenu. Powoduje to rozwój tolerancji na uczulające białko. Początkowo choremu podaje się je w odstępach tygodniowych, a po osiągnięciu dawki podtrzymującej, miesięcznych.

Takie czynności zwiększają tolerancję organizmu i przekładają się na ograniczenie objawów, a z czasem ich ustąpienie. Jest to długotrwały proces, trwający z 3 do 5 lat.

Wymaga zdyscyplinowania pacjenta i jego systematycznych wizyt w gabinecie lekarskim, gdzie podaje się środek w postaci podskórnych zastrzyków lub regularnego przyjmowanie szczepionki doustnej. Warto zaznaczyć, że nie każdy chory ma wskazania do zastosowania odczulania.

Leczenie alergii na roztocza powinno być dobrane indywidualnie do potrzeb i możliwości pacjenta po konsultacji z lekarzem.

Źródła:

  1. Przybysz D.; Alergia na roztocze kurzu domowego, Nowa Pediatria 2005(4);131-132;
  2. Rudzki E.; Alergeny, Medycyna Praktyczna, 2008;256–259;
  3. Hasan Arshad S.; Czy ekspozycja na alergeny wewnątrzdomowe może mieć istotny wpływ na rozwój alergii oraz astmy, Medycyna po Dyplomie, 2010,19(11);110-118;
  4. Białkowska M., Solarz K.; Ochrona przed alergenami roztoczy kurzu domowego, Farmaceutyczny Przegląd Naukowy, 2008(7-8);12-21.

Data dodania: poniedziałek, 12 października 2020

Alergie wziewne u dorosłych – czy uczulenie może się pojawić z wiekiem? Sposoby domowe na alergię

Alergia to jedna z najpowszechniejszych, ale jednocześnie najbardziej “tajemniczych” chorób. Może się pojawiać lub zanikać z wiekiem, a jej przebieg może być właściwy tylko dla konkretnej osoby.

Liczby mówią same za siebie. Aż 40% Polaków deklaruje obserwowanie u siebie objawów alergicznych. Co prawda, nie dotyczy to jedynie alergii wziewnych, ale także skórnych i pokarmowych, co jednak obrazuje skalę problemu. Alergie są faktem, z którym mierzy się niemal każda rodzina – jak sobie radzić z jedną z najniebezpieczniejszych jej odmian, czyli alergią wziewną?

Alergia wziewna – walka o oddech

Według danych Epidemiologii Chorób Alergicznych w Polsce, 30% polskich astmatyków nie zdaje sobie sprawy z tego, że są chorzy. Przyjmuje się, że z powodu astmy cierpi co 12 dziecko i co 19 dorosły w naszym kraju. Przyczyną numer jeden rozwoju astmy są alergie wziewne, które znacznie wyprzedzają w statystykach czynniki genetyczne.

Świadomość profilaktyki astmy jest wciąż bardzo niewielka, tymczasem nie jest to wiedza skomplikowana czy trudno dostępna. Co zrobić, aby zminimalizować ryzyko rozwoju astmy?

  • nie bagatelizować objawów alergii wziewnej
  • dokładnie poznać alergeny doprowadzające do reakcji alergicznej
  • regularnie kontrolować swój stan zdrowia u lekarza (ten punkt jest istotny niezależnie od tego, czy alergia się pojawiła, czy nie)
  • bacznie obserwować niemowlęta i dzieci, szczególnie, jeśli często chorują na przewlekłe przeziębienia i choroby układu oddechowego.

Nieleczona alergia wziewna prowadzi do znacznego dyskomfortu, a także rozwoju niebezpiecznych chorób, takich jak astma. Jej bardzo ciężka odmiana może prowadzić do niedotlenienia, co w połączeniu z naturalnym odruchem, jakim jest zdenerwowanie i panika przy braku dostępu powietrza, może mieć wyjątkowo poważne konsekwencje.

Jakie są objawy alergii wziewnej?

Istnieje szereg typowych dla alergii wziewnej objawów. Zalicza się do nich:

  • trudności z oddychaniem
  • wodnisty, uporczywy katar
  • łzawiące, zaczerwienione oczy
  • samopoczucie zbliżone do tego w trakcie przeziębienia
  • kichanie
  • suchy kaszel, który w skrajnych przypadkach może prowadzić do odruchu wymiotnego
  • drobna wysypka, tzw. “pokrzywka”.

Jakie są przyczyny alergii wziewnej?

Alergenem może być niemal wszystko. To, czy dana alergia jest wziewna, czy pokarmowa, odnosi się do tego, w jaki sposób się objawia, ale też w jaki sposób alergen zostaje wprowadzony do organizmu. W przypadku alergii wziewnej, ich “sprawcami” najczęściej bywają:

  • kurz i roztocza
  • sierść zwierząt (kotów i psów)
  • pierze
  • pleśń i zarodki grzybów
  • pyłki traw i drzew
  • substancje chemiczne (np. z detergentów)
  • dym papierosowy

Osoba uczulona wdychając powietrze wraz z alergenami, doświadcza reakcji alergicznej, która jest niczym innym, tylko reakcją obronną organizmu na działanie danej substancji. W przypadku osób zdrowych, reakcje tego typu wytwarzane są tylko względem bakterii i drobnoustrojów, faktycznie zagrażających organizmowi.

U alergików ten “system obronny” jest wyjątkowo czuły i agresywnie reaguje na substancje, które (poza oczywiście dymem papierosowym czy substancjami chemicznymi) nie stanowią zagrożenia w niewielkiej dawce.

Za wymienione wcześniej objawy odpowiedzialna jest histamina, wytwarzana pod wpływem alergenów w organizmie osoby uczulonej.

Dorośli alergicy

Zwykło się przyjmować, że jeśli do wieku dorosłego nie odkryliśmy u siebie objawów alergicznych, prawdopodobnie one nie wystąpią. Tymczasem ostatnie lata pokazują, że alergie mogą pojawić się w każdym wieku i dotyczyć substancji, z którymi dana osoba miała dużą styczność lub sporadyczną. Sam alergen zdaje się nie być tutaj regułą.

Przyczyn nagłego występowania alergii należy raczej dopatrywać się w sposobie życia, który z jednej strony jest coraz bardziej “sterylny”, a z drugiej wymusza na nas kontakt z wieloma substancjami chemicznymi. Trujący przemysł, konserwanty w żywności, brak kontaktu z naturą, nadmierne stosowanie chemii gospodarczej w domach i smog to jedne z przyczyn.

Kolejnymi są czynniki takie jak stres, brak ruchu i nadużywanie antybiotyków.

Jeśli zatem tej wiosny pojawi się u nas wodnisty katar, lekki stan podgorączkowy i łzawienie oczu, warto zapytać swojego internistę o przeprowadzenie testów alergicznych. Pozwolą one wyselekcjonować alergeny, których powinniśmy unikać lub wykluczyć alergię.

Domowe sposoby na alergię wziewną

Warto pamiętać, że alergia – wziewna i każda inna – zawsze wymaga kontaktu z lekarzem i stosowania odpowiednich leków. Istnieje jednak szereg sposobów na to, aby ulżyć swojemu złemu samopoczuciu.

  1. Dbaj o czystość – kurz i roztocza, tym bardziej zarodki pleśni, to niebezpieczne środowisko nie tylko dla alergików. Regularnie należy sprzątać mieszkanie, najlepiej używając środków pozbawionych drażniących substancji chemicznych. Na rynku aktualnie dostępnych jest wiele środków czyszczących bazujących na naturalnych składnikach, bezpiecznych dla alergików i małych dzieci.
  2. Dbaj o jakość powietrza – to, czym oddychamy, jest bardzo istotne dla naszego samopoczucia. A już na pewno, jeśli mamy alergię wziewną. Unikaj wdychania kurzu, przy sprzątaniu możesz nosić maseczkę. Internetowe mapy pozwolą Ci śledzić smog w Twojej okolicy i odpowiednio się do niego przygotować. W okresie wiosenno-letnim śledź kalendarz pyleń. Poza domem noś maskę z dobrej jakości filtrami. Pamiętaj jednak, że pyłki i smog przenikają przez szczeliny okienne i drzwi, dlatego w domu przyda Ci się oczyszczasz. Pozbędzie się on alergenów, a dodatkowo też może wysterylizować powietrze i je zjonizować.
  3. Nie stosuj żadnych leków na własną rękę – niedawno obalono mit dotyczący zbawiennego wpływu popularnego wapna na reakcje alergiczne. Z kolei stosowanie środków antyhistaminowych bez kontroli lekarza może prowadzić do uodpornienia się na nie i problemów z żołądkiem i wątrobą. W przypadku alergii wziewnych najlepsze skutki odnoszą sterydy wziewne stosowane doraźnie i inhalatory dostosowane do rodzaju alergii.
  4. Praktykuj ćwiczenia oddechowe – już 15 minut dziennie ćwiczeń zaczerpniętych np. z yogi, znacząco poprawia krążenie i pomaga odzyskać panowanie nad oddechem. Umiejętność kontaktowania się ze swoim organizmem i świadome oddychanie zwiększa dotlenienie organizmu. Co więcej, w  sytuacjach napadów astmatycznych pomaga opanować psychologiczną reakcję paniki.
Leia também:  Choroby zależne od picia alkoholu

Alergia na roztocza – objawy, leczenie, profilaktyka

Co uczula? Białka zawarte w odchodach roztoczy – mikroskopijnych pajęczaków, które żyją w domowym kurzu i żywią się m.in. złuszczonym naskórkiem człowieka. Można je znaleźć w każdym domu, szczególnie tam, gdzie jest ciepło i wilgotno, gdzie jest dużo kurzu i rzadko się wietrzy. W temperaturze poniżej 15 st. przestają się rozmnażać. Najbardziej dokuczają alergikom jesienią.

Katar alergiczny, drapanie w gardle, suchy napadowy kaszel, duszności astmatyczne, czasem zmiany skórne.

Eliminowanie z otoczenia dziecka warunków sprzyjających rozwojowi roztoczy.

To szczególnie trudna do opanowania forma alergii, bo kurz jest właściwie wszędzie i nie odkurzysz dziecku całego świata. Dlatego warto porozmawiać z alergologiem o odczulaniu . Póki co jednak najważniejszą sprawą jest usuwanie kurzu z miejsc, w których dziecko przebywa. Żeby nie spędzić życia na sprzątaniu, warto ułatwić sobie zadanie odpowiednio organizując przestrzeń wokół dziecka.

W domu powinno być chłodno i sucho – przy wilgotności poniżej 50 proc. roztocza się nie rozmnażają.

  • Nie używaj nawilżacza, nie susz w domu prania.
  • Wietrz jak najczęściej, zwłaszcza zimą.
  • Unikaj w domu tapicerowanych mebli, grubych narzut, kotar a jeśli nie możesz z nich zrezygnować, odkurzaj je dwa razy w tygodniu, zwłaszcza zagłówki i oparcia.
  • Nie trzymaj książek na otwartych półkach.
  • Zrezygnuj z bibelotów, suchych bukiecików, wiklinowych koszy i innych drobiazgów, na których gromadzi się kurz.
  • W oknach powieś lekkie, łatwe do prania zasłonki albo zamontuj żaluzje, ale tylko takie, na których nie zbiera się kurz, czyli zamknięte między zewnętrzną a wewnętrzną szybą.
  • Dywany i wykładziny dobrze jest zastąpić łatwą do zmywania podłogą (parkiet, deski, panele, terakota).
  • Szczególną uwagę zwróć na urządzenie pokoju dziecka – wybierz meble jak najprostsze, łatwe do wycierania z kurzu a zabawki zamykaj w szafkach, szufladach, pojemnikach.
  • Łóżko dziecka powinno mieć szuflady na pościel i nowy, lekki materac, łatwy do zdejmowania i wietrzenia, najlepiej z podkładem nie przepuszczającym roztoczy.

Na materace i pościel załóż specjalne anty-alergiczne pokrowce, np. z poliestrowej mikrofazy lub tzw. powłoczki barierowe. Nie używaj pokrowców plastikowych, nieoddychających, ponieważ tworzą wilgotne i ciepłe środowisko, idealne dla rozmnażania się roztoczy.

  1. Nie używaj w domu puchowych kołder i poduszek oraz wełnianych koców.
  2. Używaj odkurzacza z filtrem HEPA, pochłaniającym roztocza, a jeśli takiego nie masz, wkładaj do zwykłego podwójny worek.
  3. Nie sprzątaj przy dziecku – odczekaj godzinę, zanim wpuścisz je do odkurzonego pokoju.

Często przecieraj na mokro blaty, półki, parapety, szafki, a potem szybko wytrzyj je suchą ściereczką. Możesz spróbować używać preparatów antystatycznych, które ograniczają gromadzenie się kurzu, ale uwaga: wiele z nich ma drażniący zapach. Sprawdź, czy na etykietce nie ma ostrzeżenia przed używaniem preparatu w domu, w którym są chorzy na astmę.

Pościel pierz co tydzień w temp. powyżej 60 st.

Pluszaki często pierz a raz na jakiś czas wkładaj na 24 godziny do zamrażarki.

Latem, kiedy jest słonecznie i ciepło oraz zimą, w mroźne dni, wietrz pościel i pluszowe zabawki.

Pomocne w potyczkach z roztoczami są specjalne preparaty zwalczające te mikroskopijne pajęczaki, np. Acarosan, Allergoff, Acaril i inne. Można znaleźć na rynku, specjalne proszki, płyny do prania, spraye do unieszkodliwiania roztoczy. Zanim ich użyjesz, skonsultuj się najpierw z lekarzem pediatrą.

(Jeśli chcesz wiedzieć, czy stężenie roztoczy w waszym domu, pokoju dziecka, łóżku, jest duże, możesz to sprawdzić przy pomocy testu np. Acarex Test, który bada poziom obecności w kurzu domowym guaniny – substancji występującej w odchodach roztoczy.

W 1 gramie kurzu z łóżka można znaleźć 3000 maleńkich roztoczy. 1 gram naskórka człowieka wystarczy, by wyżywić 100 tys. roztoczy.

Przeczytaj też: roztocza Podyskutuj na Forum: Kicham i prycham w domu. Czy to alergia? Dostosowanie domu do alergika Czy odczulanie działa? Alergia na roztocza, a inne alergie Synowi właśnie zdiagnozowano alergię. Co robić?

Jak rozpoznać alergie wziewne u niemowląt?

Trudna jest niestety sama diagnoza, ponieważ objawy są takie same jak przy infekcji. Kiedy w takim razie możemy podejrzewać, że to jednak alergia? Alergia to nadmierna reakcja układu immunologicznego.

Gdy organizm mylnie rozpozna czynniki zewnętrzne jako niebezpieczne i chce bronić przed nimi dziecko, uwalnia substancję zwaną histaminą, która jest odpowiedzialna za objawy alergii.

W zależności od rodzaju alergenu dzieli się je na alergie pokarmowe i wziewne.

Przyczyny alergii wziewnej

Alergię wziewną wywołują alergeny znajdujące się w powietrzu i przenikające do organizmu przez nos podczas oddychania. Niestety jest to jedna z trudniejszych dolegliwości, ponieważ cząsteczki wywołujące alergię są niewidoczne i nie można ich całkowicie usunąć z powietrza. Do tej grupy zaliczmy m.in.

pyłki, kurz, sierść czy dym papierosowy. To one są główną przyczyną występowania alergii wziewnej. Jednak skłonność do alergii możemy odziedziczyć po rodzicach, choć nie oznacza to od razu, że dziecko także będzie ją miało. Alergia może wystąpić również u dzieci, których żadne z rodziców nie miało takich problemów.

Jak rozpoznać alergię wziewną?

Alergia wziewna jest trudna do zdiagnozowania. Jej objawy są praktycznie identyczne z objawami infekcji górnych dróg oddechowych. Jednak, gdy zdarzają się one często, są długotrwałe i trudne do wyleczenia, warto zgłosić to lekarzowi. Do najczęstszych symptomów alergii wziewnej zaliczamy:

  • katar,
  • swędzący nos,
  • drapanie w gardle,
  • kichanie,
  • suchy męczący kaszel,
  • duszności.

Rzadziej, ale również mogą tym objawom towarzyszyć wymioty lub biegunka. Brak gorączki przy poważniejszych infekcjach również powinien zaniepokoić. Warto wiedzieć, że nieleczona alergia może z czasem doprowadzić do astmy oskrzelowej, dlatego nie powinno się bagatelizować żadnych symptomów.

Dobrze jest wnikliwie obserwować reakcję maluszka w czasie kwitnięcia roślin, sprzątania czy kontaktu ze zwierzęciem. W zależności od alergenu niektóre objawy mogą utrzymywać się nawet cały rok – co może być dodatkową wskazówką.

Zebrane spostrzeżenia będą bardzo pomocne przy diagnozie u lekarza, ponieważ testy alergiczne są wykonywane dopiero u dzieci, które ukończyły 3 rok życia.

Jak ograniczyć reakcje alergiczne dziecka?

Małemu alergikowi możemy jednak trochę pomóc. Przede wszystkim warto śledzić komunikaty związane z pyleniem roślin. Wiadomo, że nie uda się uniknąć całkowicie kontaktu z pyłkami, ale rezygnacja ze spaceru w parku w dniach o wzmożonym pyleniu, będzie słusznym rozwiązaniem.

Trochę więcej pracy czeka za to mamę maluszka, u którego podejrzewa się uczulenie na kurz. Przy takim malcu zaleca się dokładniejsze sprzątanie domu „na mokro” – samo odkurzenie może nie wystarczyć. Warto zrezygnować też z włochatych dywanów, ciężkich zasłon i dużej ilości poduszek.

Dobrym pomysłem będzie zakup oczyszczacza powietrza. Większym problemem mogą okazać się natomiast ukochane przez dzieci maskotki. Jednak i na to jest sposób – po wypraniu i wysuszeniu wkładamy pluszaka do worka foliowego i mrozimy. Ta metoda pozwoli całkowicie pozbyć się roztoczy z ulubionego misia.

A gdy małemu alergikowi będzie dokuczał zatkany nosek, dobrze udrożnić go w delikatny sposób przy pomocy serum fizjologicznego w ampułkach Mustela. Wymienione wskazówki pomogą złagodzić dolegliwości związane z alergią, ale w przypadku typu wziewnego, nie unikniemy podawania dziecku leków.

Nie mają one jednak na celu wyleczenia, a jedynie złagodzenie objawów.

Natomiast później, gdy dziecko podrośnie, warto pomyśleć nad zabiegiem odczulania. Ta metoda polega na podawaniu preparatu doustnego lub zastrzyków.

Niestety taka terapia jest możliwa do zastosowania dopiero u dzieci powyżej 5. roku życia.

Jeżeli podejrzewacie alergię u swojego kilkumiesięcznego maluszka, skupcie się na obserwacji i porozmawiajcie z pediatrą o ewentualnej wizycie u specjalisty.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*