Dna moczanowa – leczenie

Dna moczanowa to choroba, która znana jest w medycynie już od bardzo dawna.

Niestety, jej przyczyny, sposób powstawania i metody leczenia nadal nie zostały poznane, co powoduje, że trudno jest też ją leczyć, a całkowite wyleczenie jest wręcz niemożliwe.

W literaturze znana jest również pod nazwą podagra czy artretyzm. Niegdyś była ona znana jako choroba osób bogatych, dziś wiadomo, że niemalże każdy może na nią zachorować. 

Dna moczanowa – leczenieSpis treści:

Co to jest dna moczanowa?

Dna moczanowa jest chorobą przewlekłą, która wiąże się z zaburzeniami przemiany materii. Najbardziej charakterystyczne dla niej są bardzo dotkliwe bóle oraz silnie zniekształcone stawy.

Choroba może się rozwijać i w skrajnych przypadkach może prowadzić do całkowitego upośledzenia narządu ruchu, a co za tym idzie do niesprawności chorego.

Niekiedy objawy choroby widoczne są również w obrębie innych narządów.

Dna moczanowa dotyka głównie mężczyzn w średnim i starszym wieku oraz kobiet w okresie menopauzy. Statystki mówią, że cierpi na nią około 1-2% osób. Najczęściej spotykaną postacią dny moczanowej jest zapalenie stawów, któremu towarzyszy niezwykle silny ból.

Dna moczanowa występuje pod dwiema postaciami:

  • Pierwotna dna moczanowa – jest to odziedziczone zaburzenie metabolizmu. Polega na tym, że organizm produkuje za dużo kwasu moczowego i nie potrafi go wydalić.
  • Wtórna dna moczanowa – jest to skutek chorób przewlekłych czy błędów związanych ze stylem życia i żywieniem, na skutek których w organizmie chorego zaburzona zostaje równowaga kwasu moczowego.

Dna moczanowa przyczyny

Podstawową przyczyną bólu stawów i ich zniekształcenia jest nadmiar kwasu moczowego występującego w organizmie chorego. Kwas moczowy pochodzi z obumierających tkanek, ale również z puryn, a te dostarczane są z dietą.

Kwas moczowy, w pewnych ilościach rozpuszczalny jest we krwi. Jeżeli te ilości zostaną przekroczone, zaczyna się on krystalizować. Jeżeli  podwyższony poziom kwasu moczowego się utrzymuje, kryształki zaczynają rosnąć.

Odkładają się wówczas w stawach i tkankach okołostawowych.

Białe ciałka krwi podejmują próbę ich wchłonięcia, ale przy dużych ilościach nie jest to możliwe. Osadzające się moczany (kryształki) mają ostre krawędzie, którymi niszczą pobliskie tkanki. To powoduje powstanie stanu zapalnego i ból.

Dna moczanowa – leczenie

Dna moczanowa objawy

Dna moczanowa rozwija się często przez wiele lat, nie dając wówczas żadnych objawów. Jedynym sposobem jej wykrycia na tym etapie jest przeprowadzenie badania surowicy krwi na obecność kwasu moczowego. Jednakże rzadko kiedy takie badanie jest zlecane, ponieważ osoby, które czują się dobrze, nawet nie podejrzewają u siebie rozwijającej się dny moczanowej.

Pierwszym objawem, który powinien wzbudzić zaniepokojenie jest zapalenie stawu podstawy palucha. Rzadziej atak dotyka stawów stóp, kolan, barków, palców rąk czy też pozostałych stawów. Charakterystyczne dla niego jest to, że pojawia się on w nocy lub wcześnie rano. Może narastać falami, a z dnia na dzień jego intensywność i siła jest coraz większa.

  • Z czasem, ból staje się tak dotkliwy, że sprawia wrażenie rozdzierającego.
  • Pierwsze objawy dny moczanowej:
  • staw jest bardzo bolesny, obrzęknięty i zaczerwieniony
  • skóra na obrzękniętym stawie jest bardzo napięta i błyszcząca. 

Po zaobserwowaniu tych objawów należy natychmiast rozpocząć leczenie. Jeżeli zostaną one zignorowane, dna moczanowa zacznie się rozwijać.

Dna moczanowa – leczenie

Dna moczanowa leczenie

Dna moczanowa jest chorobą nieuleczalną. Można jednak prowadzić leczenie objawowe, łagodzić skutki i unikać kolejnych ataków. Podstawą leczenia jest zmiana diety i trybu życia.

Ograniczenie produktów, które zawierają puryny może przynieść bardzo dobre efekty. Jeżeli jednak takie działanie nie przynosi rezultatów lub współwystępują również inne choroby, należy wprowadzić leczenie farmakologiczne.

Jego zadaniem jest przede wszystkim łagodzenie bólu i dolegliwości związanych ze stanem zapalnym stawów.

W przypadku, gdy dna moczanowa rozwija się do stadium zaawansowanego, lekarz może wprowadzić dodatkowe leki początkowo zwalczające ból i dolegliwości związane z rozwojem choroby, w dalszych stadiach rozwoju schorzenia takie, które mają zredukować ilość kwasu moczowego we krwi.

Dieta, która jest podstawą terapii w leczeniu dny moczanowej powinna być przede wszystkim bogata w wodę. Duże ilości wody przyspieszają wydalanie kwasu moczowego, nie krystalizuje się on i nie odkłada w stawach i tkankach okołostawowych. Należy pamiętać o zbilansowanej diecie spożywaniu dużych ilości warzyw i nabiału. Należy zrezygnować z tłustego mięsa i alkoholu.

Dlaczego powstaje dna moczanowa?

Dna moczanowa może mieć różne przyczyny – genetyczne, jak również wynikające z nieprawidłowej diety. Dostarczane wraz z pożywieniem puryny, w czasie metabolizmu rozpadają się między innymi do kwasu moczowego, który przedostaje się do krwi.

Jeżeli jego ilość nie jest zbyt duża, rozpuszcza się we krwi, a w nerkach jest z niej filtrowany i wydalany wraz z moczem, tak jak produkty metabolizmu. Jeżeli jednak jego ilość jest zbyt duża, to wytrącają się kryształki – moczany i odkładają w stawach i tkankach okołostawowych.

Jeżeli dieta nie zostanie zmieniona, kryształki narastają, a ich ostre krawędzie niszczą tkanki i wywołują bolesne stany zapalne. 

Jak długo trwa dna moczanowa?

Dna moczanowa rozwija się przez kilka, a nawet kilkanaście lat. Pierwszy etap rozwoju choroby przebiega praktycznie bezobjawowo, co powoduje, że trudno jest wdrożyć leczenie na tym etapie. Natomiast po jej zdiagnozowaniu, chory już do końca życia będzie zmuszony do zmiany trybu życia i przyjmowania ewentualnie zaleconych leków.

Dna moczanowa dieta

Dieta w przypadku dny moczanowej jest niezwykle istotna. Jej przestrzeganie pozwala zapobiegać wytrącaniu się moczanów, a co za tym idzie, spowalnia rozwój choroby i zapobiega jej bolesnym atakom.

Należy pamiętać o tym, że dieta przy dnie moczanowej nie jest tylko wsparciem, ale podstawowym elementem leczenia tego schorzenia, właśnie dlatego tak ważne jest jej ścisłe przestrzeganie. Chory może w istotny sposób zatrzymać bóle i rozwój schorzenia, jeżeli tylko dostosuje się do zaleceń lekarza i dietetyka.

Puryny są obecne w wielu produktach żywnościowych, ponieważ biorą udział w budowaniu tkanek. Nie wszystkie jednak rozpadają się do kwasu moczowego, a co za tym idzie, nie wszystkie stanowią zagrożenie dla zdrowia.

Choroba, jaką jest dna moczanowa wymaga przestrzegania odpowiedniej diety. Co zatem wolno jeść, a z czego należy zrezygnować?

Produkty, które są wskazane przy dnie moczanowej to:

  • Duże ilości wody – co najmniej dwa litry płynów dziennie pomagają wypłukiwać kwas moczowy;
  • Słabe herbaty, napary ziołowe;
  • Świeże warzywa i owoce z wyłącznieniem strączkowych – nie podwyższają stężenia kwasu moczowego;
  • Zupy na warzywnych wywarach – są pozbawione putyn;
  • Sery, twarogi, nabiał;
  • Kasze, makaron, ryż;
  • Grzyby;
  • Orzechy;

Produkty, których należy unikać przy dnie moczanowej to:

  • Tłuste mięsa
  • Podroby, wołowina, wieprzowina, mięso z indyka i z gęsi, buliony i wywary mięsne,
  • Sardynki, szproty, śledzie, tuńczyk, dorsz, łosoś, makrela, pstrąg, owoce morza,Alkohol
  • Kiełbasa, wędlina itp.;
  • Fruktoza, sorbitol, ksylitom, miód
  • Szpinak i warzywa strączkowe.

Dna moczanowa zalecenia

W przypadku dny moczanowej zaleca się utrzymanie prawidłowej wagi ciała. Zarówno otyłość, jak i zbyt niska masa ciała nie są w tym przypadku wskazane. Otyłość szczególnie sprzyja nawrotom choroby oraz deformacjom stawów. Zaleca się regularne ćwiczenia i zachowanie aktywności fizycznej. Dzięki temu stawy zachowają swoją sprawność.

W czasie snu organizm nie wydala tak sprawnie kwasu moczowego, jak podczas aktywności, dlatego trzeba dbać o to, by jego poziom się za bardzo nie podnosił.

Dna moczanowa dziedziczenie

Zasadniczo, jeżeli u danej osoby w rodzinie pojawiły się przypadki artretyzmu, to jest ona znacznie bardziej obciążona zachorowaniem. Występowanie tej choroby w rodzinie podnosi ryzyko i powoduje, że trzeba znacznie bardziej uważać na siebie i kontrolować swoją dietę w celu zapobiegania gromadzeniu się kwasu moczowego we krwi.

Czynniki, które pozwalają na zapobieganie dnie moczanowej, wstrzymanie jej rozwoju oraz na wczesne wykrycie to: 

  • prawidłowa dieta, 
  • odpowiedni, zdrowy styl życia, 
  • aktywność fizyczna.

Po pojawieniu się pierwszych objawów dny moczanowej, zachowanie diety i regularne przyjmowanie leków jest już koniecznością, ponieważ choroba na tym etapie jest już bardzo rozwinięta i jej ataki będą się powtarzały.

Dowiedz się więcej:

“Dna moczanowa jako przyczyna zmian martwiczych skóry dłoni”https://journals.viamedica.pl/forum_dermatologicum/article/view/44558/30826

“Zaawansowana dna moczanowa – opis przypadku”http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-f7706f7b-a8a6-4e41-aafc-542479dc940e

Dna moczanowa (podagra) – objawy, przyczyny, leczenie. To musisz wiedzieć

Dna moczanowa to proces zapalny w stawach związany z krystalizacją moczanu sodu w płynie stawowym, powstawaniu złogów kryształów w tkankach stawowych oraz innych tkankach i narządach.

Nawracające, ostre napady dny i przejście zapalenia w proces przewlekły, z biegiem czasu prowadzą do uszkodzenia chrząstki stawowej i kości. Sprawdź czym cechuje się dna moczanowa.

Objawy napadu choroby są dosyć charakterystyczne.

Dna moczanowa – leczenie

Czym jest dna moczowa?

Dna moczanowa to zapalenie stawów spowodowane krystalizacją kwasu moczowego lub moczanu sodu w płynie stawowym, tkankach okołostawowych i innych narządach. Choroba dotyka zwykle panów po 40 r.ż. i panie po menopauzie.

W stanach przedklinicznych (bezobjawowych) można zaobserwować hiperurykemię (czyli podwyższenie poziomu kwasu moczowego w surowicy krwi > 7mg/dl) i/lub obecność kryształów moczanu sodu w płynie stawowym bez objawów klinicznych.

Dna moczanowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie napad dny moczanowej koniecznie udaj się do lekarza. Charakterystyczne objawy kliniczne, wzorzec zajęcia stawów i przebieg napadu stanowią bardzo istotne kryteria diagnostyczne.

Oprócz kryteriów klinicznych, stosuje się także kryteria laboratoryjne (takie jak stężenie kwasu moczowego w surowicy) oraz obrazowe. Badanie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi możesz wykonać w Diagnostyce. Wśród badań obrazowych, najbardziej przydatne są badania RTG i USG.

Leia também:  Łysienie rozlane – przyczyny, objawy, leczenie

Stwierdzenie obecności sfagocytowanych kryształów moczanu sodu w płynie stawowym pobranym z objawowego stawu potwierdza rozpoznanie.

Dna moczanowa – przyczyny

Większość osób z podwyższonym poziomem kwasu moczowego w surowicy krwi nigdy nie zachoruje na dnę moczanową.

Nie wiemy, dlaczego u pozostałych z nich, dochodzi do krystalizacji moczanu sodu w płynie stawowym i napadu dny.

Sama w sobie hiperurykemia może być spowodowana genetycznie uwarunkowanymi zaburzeniami enzymatycznymi przemian puryn (hiperurykemia pierwotna) lub rozmaitymi czynnikami wtórnymi. Należą do nich m.in.:

  • zbyt duża podaż puryn wraz z dietą (pokarmy mięsne – głównie podroby, buliony),
  • przyspieszony rozkład ATP (np. nadużywanie alkoholu),
  • nadmierny rozpad nukleotydów w organizmie (np. w chorobach nowotworowych lub podczas ich leczenia),
  • nadmierna ilość w diecie  fruktozy (niektóre owoce, napoje),
  • zbyt małe wydalanie kwasu moczowego przez nerki (np. w niektórych chorobach nerek),
  • inne (np. wzmożony wysiłek fizyczny).

Napad dny moczanowej może wystąpić po spożyciu dużej ilości alkoholu lub pokarmów bogatych w puryny, po intensywnym wysiłku fizycznym, urazie lub zabiegu operacyjnym, po przyjęciu niektórych lekarstw (np. diuretyków, kwasu acetylosalicylowego) czy podczas zakażenia.

Dna mocznowa – objawy

Dna moczanowa – objawy i leczenie

Dna moczanowa nazywana jest również artretyzmem, skazą moczanową, a także podagrą, gdy obejmuje duże palce u stóp. Przyczyną rozwoju tego schorzenia jest zbyt wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi, czyli hiperurykemia.

Dzieje się to wówczas, gdy organizm wytwarza zbyt dużo kwasu moczowego lub nie radzi sobie z jego wydalaniem przez nerki. Z danych udostępnionych przez Instytut Ochrony Zdrowia wynika, że w Polsce na dnę moczanową może chorować 1% populacji. Mężczyźni chorują do 6 razy częściej niż kobiety.

Jakie czynniki mają wpływ na rozwój tej choroby? Przede wszystkim:

  • czynniki genetyczne, odpowiadające za zaburzenia metabolizmu kwasu moczowego,
  • źle zbilansowana dieta, bogata w produkty zawierające wysokie stężenie puryn,
  • wiek – dna moczanowa to przede wszystkim problem ludzi starszych,
  • choroby cywilizacyjne – cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, nadwaga i otyłość,
  • nadmierne spożywanie alkoholu, zwłaszcza piwa i mocnych trunków,
  • stosowanie leków, które zwiększają stężenie kwasu moczowego (np. kwas acetylosalicylowy, leki moczopędne)
  • odwodnienie organizmu,
  • uraz bądź przebyta operacja,
  • zakażenie.

ZOBACZ TEŻ: Czym jest rwa kulszowa i jak sobie z nią poradzić?

Jak objawia się dna moczanowa?

Nadmiar kwasu moczowego w organizmie zaczyna odkładać się w tkankach w postaci kryształków moczanu sodu. Przeważnie gromadzą się one w stawach oraz ścięgnach, będąc przyczyną dotkliwego bólu i obrzęków w tych miejscach. Choroba przebiega w kilku etapach:

  • bezobjawowa hiperurykemia,
  • ostre napady stanów zapalnych stawów,
  • okresy międzynapadowe,
  • zaawansowana dna moczanowa (przewlekła).

W początkowej fazie choroba atakuje pojedyncze stawy dłoni, stóp, barków i kolan. Miejsca te są widocznie obrzęknięte i zaczerwienione, a pacjent odczuwa silny ból. Oprócz tych objawów występuje także gorączka i ogólne osłabienie organizmu.

Z czasem można odnieść wrażenie, że objawy ustępują i choroba się cofa. Nic bardziej mylnego. Dna moczanowa w dalszym ciągu będzie się rozwijać i coraz częściej atakować kolejne stawy.

Przy braku leczenia choroba może przybrać postać dny przewlekłej, w trakcie której objawy występują już stale.

W tej ostatniej fazie odkładające się kryształki moczanu sodu mogą przyczyniać się do zniszczenia chrząstek i nasad kostnych, ścięgien i więzadeł, często nieodwracalnych.

Nagromadzone złogi są przyczyną powstawania tzw. guzków dnawych, przeważnie w obrębie stawów dłoni i stóp, rzadziej w małżowinach usznych.

W wielu przypadkach takie guzki tworzą się także w narządach wewnętrznych, zwiększając ryzyko ich uszkodzenia.

ZOBACZ TEŻ: Niski poziom leukocytów – co oznacza?

Rozpoznanie dny moczanowej

Nieprzemijająca bolesność stawów powinna zostać skonsultowana z lekarzem rodzinnym, który po wstępnej diagnostyce zadecyduje, czy dany przypadek wymaga wizyty u reumatologa. W celu wykrycia choroby lekarz może zlecić badanie krwi, aby sprawdzić stężenie kwasu moczowego.

Należy jednak pamiętać, że hiperurykemii nie stwierdza się nawet w połowie przypadków dny moczanowej, zatem samo oznaczenie stężenia kwasu moczowego może nie wystarczyć. Innym badaniem jest ocena mazi stawowej. Wykrycie kryształów moczanu sodowego lub guzków dnawych stanowi potwierdzenie diagnozy. Badanie to wykorzystuje się także w celu wykluczenia dny rzekomej.

Choroby te mają podobny przebieg, jednak w przypadku dny rzekomej w stawach odkładają się kryształy moczanu wapnia.

Aby potwierdzić dnę moczanową sprawdza się także stężenie kwasu moczowego w wydalanym moczu w ciągu doby, wykonuje badania USG stawów zmienionych chorobowo oraz zdjęcia RTG.

Kontroluje się również funkcje nerek i szuka innych zaburzeń, które zwykle towarzyszą dnie moczanowej.

To istotny etap diagnostyki, gdyż u osób chorujących na dnę moczanową ryzyko wystąpienia chorób krążenia i nerek, zespołu metabolicznego i cukrzycy jest wyższe. 

Wspomniane badania to tylko część możliwości w diagnozowaniu dny moczanowej, jakimi dysponuje reumatolog. To właśnie on podejmuje decyzje o wykonywaniu dalszych badań, jeśli jest to konieczne.

Na wizytę do tego specjalisty można umówić się przy pomocy serwisu LekarzeBezKolejki.pl.

W bazie dostępnych są tysiące specjalistów, którzy udostępniają terminy wizyt zarówno w ramach NFZ, jak i prywatnych.

Dna moczanowa – leczenie

Dna moczanowa – metody leczenia

Na początkowym etapie terapia polega na zmniejszeniu stanu zapalnego w zaatakowanych chorobowo miejscach oraz złagodzenie towarzyszącego im bólu.

W tym celu reumatolog zaleca przyjmowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. W ostrych atakach dny moczanowej stosuje przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), ponieważ szybko przynoszą ulgę w bólu oraz sterydy i kolchicynę.

W ostrych przypadkach stosuje się leczenie wielolekowe, mając na uwadze wszystkie przeciwwskazania.

Oprócz łagodzenia bólu ważne jest również obniżenie poziomu kwasu moczowego we krwi. Niemniej nie obi się tego przy pierwszym, ostrym napadzie dny moczanowej, gdyż może to nasilić objawy. 

Wczesne podjęcie leczenia daje znacznie większe szanse na życie bez uciążliwych objawów choroby. Szybka diagnoza i wdrożenie leczenia na wczesnym etapie choroby pozwala pacjentowi normalnie funkcjonować.

Dieta a dna moczanowa

Leczenie farmakologiczne to tylko jeden z elementów skutecznej terapii. Bardzo ważna jest również zmiana nawyków żywieniowych i włączenie regularnej aktywności fizycznej, które znacząco zmniejszają zapadalność na choroby cywilizacyjne, w tym na dnę moczanową.

Co zrobić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania? Dieta powinna składać się z produktów o niskiej zawartości puryn. Oznacza to, że na talerze powinny trafić świeże warzywa i owoce, pełnoziarniste pieczywo i inne mączne produkty, kasze, nabiał, nasiona i orzechy.

Natomiast należy ograniczyć spożycie mięsa, podrobów i wędlin, a także ryb i owoców morza. Niewskazane są również warzywa strączkowe.

Po szczegółową dietę dla osób z dną moczanową najlepiej zgłosić się do wykwalifikowanego dietetyka, który ułoży odpowiedni jadłospis i wskaże, których produktów unikać.

ZOBACZ TEŻ: Ból w prawym boku brzucha – co może oznaczać?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Dna moczanowa – jak leczyć artretyzm?

Dna moczanowa, inaczej zwana artretyzmem czy podagrą, to choroba powstała na skutek nadmiernego odkładania się kryształków kwasu moczowego w tkankach okołostawowych. Schorzenie to może mieć postać:

  • pierwotną – ze względu na wadę genetyczną, kwas moczowy nie jest prawidłowo metabolizowany i wydalany z organizmu, przez co dochodzi do jego kumulacji w tkankach,
  • wtórną – kwas moczowy odkłada się w stawach w wyniku niewydolności nerek lub nieprawidłowej diety; co ciekawe, dna moczanowa nazywana jest potocznie “chorobą grillową”, gdyż jej powstaniu sprzyja spożycie nadmiaru mięsa oraz alkoholu.

Kto może zachorować na artretyzm?

  • częściej chorują mężczyźni niż kobiety,
  • osoby starsze,
  • pacjenci, u których notowano przypadki tego schorzenia w rodzinie (obciążeni genetycznie),
  • osoby stosujące dietę wysokobiałkową, spożywające nadmierne ilości mięsa, owoców morza, podrobów, nadużywające alkoholu,
  • cierpiący na choroby przewlekłe, m.in. cukrzycę, nadciśnienie, chorobę niedokrwienną serca,
  • zachorowaniu może sprzyjać także odwodnienie czy stosowanie niektórych leków, takich jak np. kwas acetylosalicylowy, leki moczopędne,
  • osoby po operacjach chirurgicznych i przeszczepieniu narządów.

Jakie są objawy dny moczanowej?

  • zapalenie stawów, najczęściej palców stóp, ale również palców rąk, stawów kolanowych czy barkowych, którym towarzyszy obrzęk, ból i zaczerwienienie,
  • gorączka i ogólne osłabienie organizmu,
  • uszkodzenie więzadeł, chrząstek i ścięgien stawowych, deformacja stawów (dna moczanowa przewlekła),
  • tzw. guzki dnowe, powstałe na stopach i rękach oraz narządach wewnętrznych

Jak leczyć dnę moczanową?

Objawy nieleczonego napadu dny moczanowej ustępują po około 2 tygodniach, dając wówczas mylne wrażenie, że choroba się cofa. Jednak, jeżeli nie zostanie wdrożone właściwe leczenie, objawy po pewnym czasie powracają, atakując inne stawy.

Zatem, jeśli dostrzegasz u siebie objawy artretyzmu, warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który po przeprowadzeniu odpowiedniego wywiadu, może zlecić badanie laboratoryjne na stężenie kwasu moczowego we krwi, czy wykonanie zdjęcia rentgenowskiego lub USG chorobowo zmienionego stawu. Lekarz wystawia skierowanie, w ramach którego osoba ubezpieczona może wykonać te badania bezpłatnie.

W leczeniu dny moczanowej najważniejsza jest zmiana diety i stylu życia. Pacjent musi ograniczyć spożycie mięsa, słodyczy i alkoholu oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną.

W leczeniu napadu dny moczanowej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne dostępne bez recepty (np. Moilec, Dexak) lub na receptę (np. Dicloberl Retard, Nimesil, Opokan) oraz kolchicynę (np.

Colchicum Dispert, Colchican), która może zostać wydana w aptece wyłącznie z przepisu lekarza. Kuracja trwa około 1-2 tygodnie. Następnie wdrażane są leki na receptę, hamujące powstawanie kwasu moczowego, zawierające m.in. allopurynol (np.

Leia também:  Trądzik różowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Milurit, Argadopin, Allupol) lub febuksostat (np. Adenuric, Fubuxostat).

Choć artretyzm to choroba przewlekła i nieuleczalna, odpowiednia dieta i właściwa farmakoterapia pozwalają łagodzić jej objawy i zapobiegać częstym nawrotom.

Polub nasz profil

Dna moczanowa – objawy i leczenie

Dna moczanowa to jedna z chorób cywilizacyjnych, dotycząca głównie mężczyzn. Na czym polega i jak zapobiegać skazie moczanowej?

Dna moczanowa – co to takiego

Dna moczanowa, zwana także skazą moczanową, podagrą (gdy dotyczy palucha) lub artretyzmem jest chorobą reumatyczną – spowodowaną odkładaniem w tkankach, najczęściej w stawach, kryształów moczanu sodu. Zbyt wysokie stężenie kwasu moczowego, czyli tzw.

hiperurykemia jest skutkiem jego nadmiernej produkcji bądź zmniejszonego wydalania z organizmu. Choroba wywołana jest zaburzeniami metabolizmu, konkretnie nieprawidłowością katabolizmu zasad purynowych.

Puryny są grupą naturalnie występujących związków chemicznych, z których w wyniku przemian metabolicznych powstaje kwas moczowy.

 
Skaza moczanowa jest chorobą cywilizacyjną związaną ze zmianą  sposobu odżywiania: większe spożycie mięsa i tłustych potraw, nadmierne picie alkoholu, zwłaszcza piwa i mocnych trunków oraz kawy. Występuje  częściej u mężczyzn niż u kobiet (działanie ochronne estrogenów).

Z drugiej strony czynnikiem wyzwalacym dnę mogą być również przesadne i źle przeprowadzone kuracje głodowe. Może też towarzyszyć zespołowi metabolicznemu oraz innym chorobom cywilizacyjnym. Zwykle dotyka mężczyzn po 40. roku życia i kobiety w okresie pomenopauzalnym.

Dna moczanowa – przyczyny

Przyczyną dny moczanowej jest wytrącanie się kryształów moczanu jednosodowego i ich odkładanie w zajętych tkankach, głównie stawach, co powoduje napady ostrego zapalenia stawów, powstawanie guzków dnawych, destrukcję stawów i kości. Dnie sprzyja przyjmowanie niektórych leków odwadniających.

Przyczyną dny pierwotnej jest większa produkcja kwasu moczowego z powodu jego zwiększonej syntezy. Wtórny rozwój dny moczanowej związany jest z tym, że w wyniku innych nieprawidłowości, np. niewydolności nerek, leczenia onkologicznego czy zaburzeń odżywiania dochodzi do nadmiernego gromadzenia kwasu moczowego w organizmie.

Czynnikiem uruchamiającym napady dny jest stres fizyczny i psychiczny, przejadanie się produktami o dużej zawartości związków purynowych oraz nadużywanie alkoholu.

Ponadto napad może być wywołany zmęczeniem po intensywnym wysiłku fizycznym, infekcją, urazem, zakażeniem, zabiegiem operacyjnym oraz przyjmowaniem niektórych leków. Jednym z czynników zwiększająch ryzyko wystąpienia dny moczanowej jest nadwaga.

Otyłość zazwyczaj spowodowana jest niewłaściwymi nawykami żywieniowymi nabytymi już często w dzieciństwie. Dlatego chorzy na dnę z otyłością muszą jak najszybciej wprowadzić w życie zasady prawidłowego żywienia, wyłączając z diety produkty niewskazane.

  • Dna moczanowa – objawy
  • W dnie moczanowej wyróżnia się następujące etapy:
    –    bezobjawowa hiperurykemia;
    –    ostre napady dny moczanowej (zapalenia stawów);
    –    okresy międzynapadowe;
  • –    dna moczanowa przewlekła (guzkowa).

Choroba najczęściej zaczyna się zapaleniem jednego stawu. Typowo jest to staw palucha (podagra), jednak mogą być to inne stawy. Napad pojawia się najczęściej w nocy i nasila się przez kolejne godziny. Towarzyszy mu wzmożone ocieplenie tego stawu i zaczerwienienie okolicy dotkniętej zapaleniem stawu.

Ponadto występują objawy ogólne – gorączka i osłabienie organizmu. Może też pojawić się zapalenie kilku stawów naraz lub sytuacja, gdy dolegliwości wędrują z jednego stawu na kolejny. Napad ustępuje samoistnie w ciągu około dwóch tygodni, jednak nawraca po okresie od pół roku do dwóch lat. Wycofanie się objawów choroby nazywamy okresem międzynapadowym.

Jeśli nie wdroży się odpowiedniego postępowania, występują kolejne ataki, które stają się coraz częstsze i zajmują kolejne stawy.
U chorych nieleczonych lub leczonych nieprawidłowo dna moczanowa może przejść w fazę przewlekłą. Wraz z upływem czasu napady występują coraz częściej, aż są stałe.

W stawach odkładają się złogi kryształów moczanu sodu powodując ich deformację i niesprawność. Guzki dnawe mogą lokalizować się w tkankach miękkich, na paluchu, łokciu, pięcie czy małżowinie usznej. W postaci przewlekłej na skutek kamicy nerkowej może dojść do niewydolności nerek.

U większości pacjentów występują również inne choroby cywilizacyjne, takie jak: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2 oraz zaburzenia lipidowe.

Dna moczanowa – leczenie

Trzeba pogodzić się z faktem, że leczenie dny moczanowej trwa całe życie. Jego powodzenie zależy od realizacji przez pacjenta zaleceń lekarza odnośnie trybu życia, diety oraz stosowania przepisanych leków. Wdrożenie leczenia w odpowiednim momencie może skutkować ustąpieniem objawów choroby.

W tym przypadku najlepszą metodą jest zapobieganie. Należy unikać czynników mogących wyzwolić dnawe zapalenie stawów: nadmiernego wysiłku fizycznego, stresu psychicznego, przechłodzenia organizmu, gwałtownego odchudzania się oraz alkoholu.

Dieta przy dnie moczanowej

Bardzo istotna rolę pełni w przypadku tej choroby dieta. Celem leczenia dietetycznego jest trwałe obniżenie stężenia kwasu moczowego.

Należy unikać pokarmów zwiększających jego stężenie, przede wszystkim mięsa, podrobów, owoców morza, a także produktów zawierających fruktozę np. słodkich, gazowanych napojów.

Posiłki powinno się przyjmować regularnie (3-4 razy dziennie), a ostatni z nich spożyć 3-4 godziny przed snem.

Pacjenci z dną moczanową powinni być pod stałą opieką lekarza reumatologa. Może on wdrożyć leczenie farmakologiczne. Stosowanie leków jest zależne od okresu dny.

W ostrym napadzie dny podaje się kolchicynę, natomiast w okresie mieędzy napadami leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego. Nie należy stosować leków prowadzących do zwiększenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, a są to np. leki zawierające kofeinę, leki moczopędne, witamina B12 czy witamina C.

Gdy wystąpią powikłania zaleca się rehabilitację narządu ruchu, operacyjne usuwanie dużych guzków dnawych oraz leczenie powikłań wynikających z uszkodzenia nerek. Data dodania: środa, 11 lipca 2018

Dna moczanowa — profilaktyka i leczenie

Głównym winowajcą jest kwas moczowy, który jest produktem rozpadu puryn dostarczanych do organizmu wraz z pokarmem. To właśnie jego nadmierne wytwarzanie lub problemy z eliminacją powodują, że rozwija się dna moczanowa.

Stan zapalny powstaje na skutek odkładania się kwasu moczowego się w formie kryształków moczanu sodu w stawach i tkankach okołostawowych [1]. Zbyt wysoki poziom kwas moczowego we krwi tj.

powyżej 7 mg/dl określa się jako hiperurykemię [2].

Rozróżnia się dnę moczanową pierwotną i wtórną.

Do przyczyn pierwotnych należą dziedziczne zaburzenia funkcji enzymów uczestniczących w przemianie puryn lub zmniejszenie wydalania kwasu moczowego przez nerki.

Dna moczanowa wtórna może być wywołana nieprawidłową dietą oraz chorobami przebiegającymi z zaburzeniem wydalania moczanów (np. niewydolność nerek) lub nasileniem ich powstawania (np. liza guza) [3-4].

Objawy dny moczanowej

Choroba przebiega etapami, wyróżniamy: okres bezobjawowej hiperurykemii, ostre napady, okresy międzynapadowe oraz dnę przewlekłą.

Napad dny rozpoczyna się nagle — najostrzejsze objawy występują po 8-12 godzinach. Chorzy opisują ten stan jako bardzo silny ból, obrzęk i rumień w okolicy stawu. Skóra w tym miejscu jest napięta, błyszcząca i szybko się łuszczy.

Najczęściej dotyczy to stawu śródstopowo-paliczkowego dużego palca u nogi, stawu skokowego, stawów śródstopia oraz stawu kolanowego. Dna moczanowa znacznie rzadziej dotyka stawu nadgarstkowego. Jeśli napad nie jest leczony, to może trwać nawet do 1–2 tygodni.

Na wczesnych etapach choroby przerwy pomiędzy kolejnymi atakami dny są długie i wynoszą kilka miesięcy lub lat. Natomiast jeśli choroba się rozwinie, ulegają one skróceniu nawet do kilku tygodni [1-3,5].

Leczenie napadu dny moczanowej

Leczenie ataku dny moczanowej ma na celu zmniejszenie nasilenia ostrych objawów związanych z aktywnością komórek zapalnych. W ciągu 24 godzin od pojawienia się napadu należy podać środki farmakologiczne. W leczeniu stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), kolchicynę i glikokortykosteroidy (GSK).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Są lekami pierwszego wyboru. Do tej grupy należą preparaty zawierające w składzie ibuprofen (Ibuprom, Nurofen), naproksen (Apo-Napro fast) diklofenak potasu (Voltaren Acti Forte), meloksykam (Opokan, Moilec), celekoksyb (Celebrex).

Są to preparaty w dużej mierze dostępne bez recepty (czytaj także: Nadciśnienie a leki na ból, gorączkę i przeziębienie).

Jeśli podczas stosowania tych leków pojawią się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć włączenie do terapii inhibitora pompy protonowej [2-5].

Kolchicyna

Jest dostępna z przepisu lekarza i stosowana jako lek drugiego wyboru (Colchican, Colchicine Genoptim, Colchicum Dispert). Związek ten zaleca się dla pacjentów, u których NLPZ są przeciwwskazane np. ze względu na chorobę wrzodową. Jest to lek, który zmniejsza reakcje zapalne oraz wykazuje działanie przeciwbólowe.

Kolchicynę stosuje się w dawce początkowej 1 mg, a następnie 0,5 mg po upływie jednej godziny. Przez kolejne 12 godzin chory nie powinien przyjmować tego leku. Po tym czasie jeżeli jest potrzeba, można przyjąć co 8 godzin 0,5 mg leku w celu zmniejszenia bólu. Leczenie przerywa się kiedy objawy ustąpią lub po zażyciu łącznie 6 mg.

Kolejne zażycie leku jest możliwe dopiero po 3 dniach [4-6].   

Glikokortykosteroidy (GSK)

To leki, które zlecane są przez lekarza jeśli przeciwwskazane jest podawanie NLPZ i kolchicyny. Najczęściej stosowany jest przez 3-5 dni prednizolon (Encortolon) w formie doustnej lub octan metylopredniozolonu (Depo-Medrol) w formie zastrzyku podawanego dostawowo [2-5].

Leczenie profilaktyczne dny moczanowej

U osób ze zdiagnozowaną dną moczanową rozpoczyna się terapię zmniejszającą stężenie kwasu moczowego, tak aby zminimalizować częstotliwość napadów. Chorzy powinni być pod regularną opieką reumatologa.

Allopurynol (Milurit, Allupol) i febuksostat (Adenuric) są lekami pierwszego rzutu. Oba związki zmniejszają poziom kwasu moczowego we krwi i w moczu. Mechanizm działania polega na hamowaniu oksydazy ksantynowej, czyli enzymu biorącego udział w powstawaniu kwasu moczowego.

Leia também:  Czy można samodzielnie rozpoznać rodzaj infekcji intymnej?

Allopurynol stosuje się po posiłku, by zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych. Częstym działaniem niepożądanym tego leku jest wysypka skórna. W przypadku jej wystąpienia chory powinien przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza, który zalecił lek.

Terapii allopurynolem nie należy rozpoczynać podczas trwającego ataku dny moczanowej, gdyż może to spowodować jego przedłużenie. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się 2 tygodnie po ataku.

Na początku pacjent przyjmuje allopurynol w dawce 100 mg, a następnie jest ona zwiększana przez kilka tygodni lub miesięcy aż do osiągnięcia prawidłowych stężeń kwasu moczowego.

Febuksostat jest zalecany chorym, u których leczenie allopurynolem jest źle tolerowane lub nieskuteczne [5].

Kto jest w grupie ryzyka?

Dna moczanowa najczęściej dotyka mężczyzn z otyłością i nadciśnieniem. Osoby regularnie spożywające duże ilości czerwonego mięsa oraz nadużywające alkoholu również są narażone na to schorzenie.

Nadciśnienie tętnicze — czy leki to jedyne wyjście?

Należy pamiętać, że wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi wywołują także niektóre leki, są to: tiazydy (np.

Hydrocholorotiazyd, Tialorid), diuretyki pętlowe (Furosemidum, Toramide), cyklosporyna (Equoral), aspiryna (Aspirin, Acard, Polopiryna S). Przyjmowanie tych leków może prowadzić do wystąpienia napadu dny.

Przyjmowanie kwasu salicylowego w dawce 325 mg lub mniejszej zwiększa ilość kwasu moczowego we krwi. Co ciekawe, badanie dowodzą, że dawki większe niż powyższa mogą obniżać stężenie moczanów [5].

Jak można zapobiec atakom ?

Świadomość pacjenta na temat tego co może zrobić, aby zapobiec atakom dny moczanowej, jest niewątpliwie istotna. Zaleca się, aby pacjent:

  • zredukował masę ciała, jeśli stwierdzono u niego nadwagę,
  • włączył do diety węglowodany złożone — powinien spożywać owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste,
  • ograniczył przyjmowanie czerwonego mięsa i wysokotłuszczowych produktów mlecznych,
  • nie spożywał alkoholu,
  • stosował codziennie 500 mg witaminy C, gdyż długotrwałe jej przyjmowanie zmniejsza stężenie kwasu moczowego we krwi [3,5].

Dna moczanowa

Dna moczanowa, nazywana również artretyzmem lub podagrą, jest chorobą spowodowaną zbyt wysokim poziomem kwasu moczowego we krwi, odkładającego się w tkankach i narządach w postaci kryształów moczanu sodu.

Dna moczanowa to jedna z najstarszych chorób znanych medycynie, już po raz pierwszy wspominano o niej w starożytnym Egipcie ponad 2500 lat p.n.e.

, a w późniejszym czasie została zbadana i opisana przez Hipokratesa, który już wtedy powiązał jej przyczyny z wystawną, obfitą dietą i nadmiernym spożywaniem alkoholu, dzięki czemu zyskała miano “choroby bogaczy i króli”, którzy w tamtych czasach jako jedyni mogli sobie pozwolić na taki tryb życia. 

Choroba zazwyczaj objawia się jako ostre lub nawracające zapalenie stawów, z silnym bólem, obrzękiem i zaczerwienieniem – najczęstsze miejsce występowania zmian to staw dużego palca stopy (staw śródstopno-paliczkowy palucha) i nazywana jest wtedy podagrą.

Jej powodem jest hiperurykemia – czyli podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi (> 7 mg/dl; 420 umol/l), stan, który może przebiegać bez objawów klinicznych, przyczynia się jednak do rozwoju zapalenia stawów – dny moczanowej.

Przy wyższych stężeniach kwasu moczowego w surowicy krwi może dochodzić do krystalizacji kwasu moczowego i tworzenia się kryształów moczanu sodu w tkankach i narządach, najczęściej w obrębie stawów, tkankach okołostawowych, w obrębie tkanek miękkich (guzki dnawe), w nerkach i drogach moczowych. Prowadzi to do powstania odczynu zapalnego, który może przejść w proces przewlekły i spowodować trwałe uszkodzenie chrząstki stawów i kości, a także narządów wewnętrznych (niewydolność nerek, kamica moczowa). 

Nie jest znany czynnik odpowiedzialny za krystalizację kwasu moczowego lub moczanu sodu u osób z hiperurykemią.

Według statystyk dna moczanowa występuje u ok. 1-2 proc. populacji, najczęściej jednak u mężczyzn powyżej 40 roku życia. Zdecydowanie rzadziej dotyka kobiet, najczęściej pojawiając się dopiero po menopauzie.

W ostatnim czasie obserwuje się wzrost zachorowań, co często jest spowodowane nieprawidłową dieta bogatą w puryny, z których powstaje kwas moczowy (m.in. mięso, podroby, owoce morza) i nadmiernym spożyciem alkoholu (zwłaszcza piwa i mocnych alkoholi). 

Inną przyczyną może być także rosnąca ilość ludności z tzw. chorobami cywilizacyjnymi, z którymi dna moczanowa często współwystępuje. Zalicza się do nich m.in. nadwagę, otyłość, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia lipidowe oraz cukrzycę. 

U osób chorujących na dnę występuje ryzyko rozwoju tych chorób oraz zespołu metabolicznego, co przyczynia się do zwiększenia ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Do wystąpienia choroby przyczynia się także stosowanie niektórych leków, które zwiększają poziom kwasu moczowego we krwi, np. diuretyków tiazydoweych pętlowych, kwasu acyetylosalicylowego.

Jaki jest przebieg choroby?

Dna moczanowa jest chorobą przewlekłą.  

W przebiegu choroby można wyróżnić następujące etapy:

  • Okres bezobjawowej hiperurykemii
  • Ostre napady zapalenia stawów
  • Okresy międzynapadowe
  • Dna przewlekła

Objawy ostrego napadu dny moczanowej:

  • zazwyczaj choroba rozpoczyna się ostrym zapaleniem pojedynczego stawu, czyli tak zwanym “napadem dny”.
  • 75% przypadków dotyczy stawu podstawnego palucha (podagra), ale może także zajmować inne stawy stopy, staw skokowy, kolanowy, barkowy, stawy palców rąk
  • pierwszym objawem jest bardzo silny, nagły ból stawu
  • najczęściej początek dolegliwości – następuje w nocy lub wcześnie rano
  • przebieg napadu charakteryzuje się szybkim narastaniem bólu, osiągając maksymalne nasilenie w ciągu 24 godzin, następnie stopniowe ustępowanie – nawet bez leczenia -w ciągu kilkunastu dni
  • występujące objawy – zajęty staw jest obrzęknięty, a skóra nad nim zaczerwieniona i ocieplona
  • objawy towarzyszące – objawy ogólne, takie jak osłabienie, gorączka i dreszcze
  • w badaniach laboratoryjnych występuje wzrost wskaźników ostrej fazy zapalenia CRP, OB, leukocytoza), stężenie kwasu moczowego we krwi w okresie napadu może być prawidłowe
  • zapalenie stawów może rozwinąć się w kilku stawach jednocześnie
  • napad dny często jest poprzedzony spożyciem alkoholu, obfitego posiłku, infekcją, niewielkim urazem, zabiegiem operacyjnym, wysiłkiem fizycznym, odwodnieniem lub zmęczeniem.

Po pierwszym ataku objawy ustępują – występuje okres międzynapadowy. W tym czasie chory nie odczuwa żadnych objawów choroby.

Jeżeli nie zastosuje się właściwego leczenia mogą wystąpić kolejne napady, które stają się coraz częstsze, zajmują kolejne stawy i stopniowo dochodzi do rozwoju przewlekłych zmian.

Dna przewlekła („artropatia dnawa”):

Przeważnie po kilkunastu latach trwania choroby dochodzi do nieodwracalnych zmian w stawach. Odkładające się w stawach złogi kryształów moczanu sodu powodują niszczenie chrząstki i nasad kostnych, przez co tworzą się nadżerki. Ból występuje nieustająco, jednakże w mniejszym nasileniu.

Ponadto złogi kryształów można wykryć:

  • w ścięgnach i więzadłach – co prowadzi do zniekształceń stawów i niesprawności
  • w tkankach miękkich – guzki dnawe (tophi) – najczęściej na skórze w okolicy stawów oraz na małżowinach usznych, duże guzki mogą uciskać nerwy i być przyczyną zespołów uciskowych, np. zespołu cieśni nadgarstka
  • w obrębie nerek i dróg moczowych – powodując objawy kamicy nerkowej i prowadząc do niewydolności nerek
  • w zastawkach serca

Jak rozpoznać dnę moczanową?

Dny moczanowej nie należy rozpoznawać wyłącznie na podstawie podwyższonego stężenia kwasu moczowego.

Do postawienia prawidłowej diagnozy, konieczne jest zebranie dokładnego wywiadu uwzględniającego objawy oraz czynniki predysponujące do rozwoju choroby.

Następnie ocenia się czy bolący staw jest objęty procesem zapalnym (obrzęk, wysięk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości) oraz obecność guzków dnawych. Diagnostyką i leczeniem powinien zajmować się lekarz reumatolog, celem odróżnienia od innych chorób zapalnych stawów.

Należy oznaczyć stężenie kwasu moczowego we krwi (w trakcie napadu może być prawidłowe) oraz dobową utratę kwasu moczowego z moczem.

Badaniem potwierdzającym rozpoznanie dny jest ocena płynu stawowego pod mikroskopem i stwierdzenie w nim kryształów moczanu sodu. Płyn stawowy do badania pobiera się przez punkcję zajętego stawu.  

  • RTG stawów jest przydatne w zaawansowanej postaci choroby – na zdjęciach rentgenowskich można znaleźć zmiany w postaci nadżerek, zwężenia szpary stawowej a także obecność guzków dnawych.
  • We wcześniejszych stadiach choroby przydatne może być badanie USG stawów, w którym można uwidocznić charakterystyczny objaw „podwójnego konturu”, guzki dnawe lub nadżerki.
  • Techniką obrazowania, która umożliwia wykrycie kryształów moczanu sodu z dużą dokładnością jest tomografia komputerowa dwuwiązkowa (DECT – Dual Energy Computer Tomography), JJej dostępność jest jednak wciąż ograniczona.

Co robić w ostrym napadzie dny?

W przypadku podejrzenia ostrego napadu dny moczanowej konieczny jest pilny kontakt z lekarzem, w celu postawienia prawidłowej diagnozy i wdrożenia odpowiedniego leczenia, gdyż podobne objawy mogą występować również w przypadku innych chorób reumatycznych (np. infekcyjne zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów, ostre zapalenie stawów wywołane przez kryształy pirofosforanu wapnia, wczesny okres reumatoidalnego zapalenia stawów).

Leczenie ostrego napadu dny należy rozpocząć jak najszybciej po jego wystąpieniu. Stosuje się m.in. kolchicynę, niesterydowe leki przeciwzapalne (z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, który w małych dawkach zwiększa stężenie kwasu moczowego) i glikokortykoosteroidy, ogólnoustrojowo i dostawowo. 

W przypadku przeciwskazań do tych leków nową opcją terapeutyczną jest leczenie biologiczne przeciwciałami monoklonalnymi przeciwko Il-1b – kanakinumab. 

Pomocne mogą być okłady z lodu oraz odciążanie stawów objętych procesem zapalnym.

Co robić, aby zapobiec występowaniu napadów dny moczanowej i dalszemu postępowi choroby?

  1. Najważniejsze znaczenie ma obniżenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi do wartości prawidłowych, aby nie dochodziło do jego krystalizacji w tkankach i narządach.
  2. W trakcie leczenia powinno się monitorować poziom kwasu moczowego, tak aby jego wartości nie przekraczały 6 mg/dl (

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*