Co może wywołać napad astmy?

Co może wywołać napad astmy? Co może wywołać napad astmy?

1. Wskaż, gdzie jesteś

Co może wywołać napad astmy?

2. Znajdź potrzebny lek

Co może wywołać napad astmy?

3. Zarezerwuj on‑line

Co może wywołać napad astmy?

4. Odbierz w aptece

Znajdź i zarezerwuj lek w najbliższej aptece!

Znajdź teraz najbliższe apteki

Astma oskrzelowa (gr. asthma oznaczające zadyszkę), nazywana też dychawicą oskrzelową, jest przewlekłą chorobą zapalną atakującą drogi oddechowe, w której uczestniczy wiele komórek i substancji przez nie uwalnianych.

Na świecie na astmę może chorować ponad 300 milionów ludzi, a częstość występowania tego schorzenia z roku na rok rośnie. Choroba ma zmienny przebieg, a towarzyszą jej różnorodne i nawracające objawy.

Charakteryzują ją trzy główne cechy:

  • obturacja oskrzeli, która ustępuje spontanicznie lub pod wpływem leczenia
  • stan zapalny błony śluzowej oskrzeli,
  • nadreaktywność oskrzeli na różne czynniki zewnętrzne.

W większości przypadków astma oskrzelowa ma podłoże alergiczne i występuje z innymi chorobami atopowymi. Szacuje się, że w Polsce na astmę mogą chorować nawet 4 miliony osób.

ZOBACZ TEŻ: Nebulizator – do czego służy? Jak należy go używać?

Główne objawy astmy

Objawy astmy możemy podzielić na podmiotowe i przedmiotowe. Te pierwsze to symptomy, które odczuwa pacjent i jest w stanie je opisać. Należą do nich:

  • kaszel – dominujący objaw astmy, zwłaszcza w astmie dziecięcej. Suchy i męczący kaszel często występuje w nocy lub po bardziej intensywnym wysiłku. W trakcie ataku kaszlu może wydzielać się trudna do wykrztuszenia plwocina,
  • świsty – ich występowanie to sygnał, że doszło do zwężenia dróg oddechowych. Zwykle towarzyszy im uczucie duszności,
  • duszności – występują wraz z kaszlem i świszczącym oddechem. Mogą pojawić się nad ranem lub w nocy, przebiegają z różnym natężeniem,
  • obniżona wydolność wysiłkowa – zadyszka po wejściu po schodach, czy innym niewielkim wysiłku to pierwszy dostrzegalny objaw.

Powyższym objawom towarzyszyć może uczucie niepokoju. Osoby zmagające się z nocnymi napadami astmy rzadko się wysypiają, przez co stają się senne i rozdrażnione.

Wspomniano wcześniej, że astma przeważnie miewa podłoże alergiczne, stąd wielu astmatyków uskarża się na symptomy alergii, takie jak: alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek.

Nierzadko astmatycy chorują na atopowe zapalenie skóry.

Co może wywołać napad astmy?

Jakie są przyczyny astmy oskrzelowej?

Przyczyna rozwoju tej choroby nie jest jednoznaczna. Lekarze są zdania, że astma oskrzelowa jest wynikiem kilku nakładających się na siebie czynników. Z jednej strony wskazuje się na wpływ środowiska.

Zanieczyszczenie powietrza i zła jakość powietrza, kontakt z alergenami, dymem papierosowym oraz lotnymi związkami organicznymi – to tylko niektóre czynniki, które mogą przyczynić się do rozwoju choroby i nasilać jej objawy.

Do głosu dochodzi również odwrotna hipoteza, tzw. hipoteza higieniczna. Mówi ona o tym, że wzrost zachorowań na astmę może być związany z ograniczonym kontaktem organizmu z infekcjami i wirusami w dzieciństwie. Nie bez znaczenia są także pewne czynniki genetyczne.

Występowanie astmy u rodziców rodzi duże prawdopodobieństwo zachorowania u dzieci.

Astmę oskrzelową różnicuje się m.in. ze względu na czynniki ją zaostrzające. U większości pacjentów choroba ma charakter atopowy, co oznacza, że uciążliwe objaw nasilają się w następstwie kontaktu z alergenem. Ten typ astmy rozwija się jeszcze w dzieciństwie i przebiega bardziej łagodnie. Rzadziej diagnozuje się astmę nieatopową, która rozwija się w wieku dorosłym.

ZOBACZ TEŻ: Zapalenie gardła – co zrobić, gdy gardło boli?

Rozpoznanie astmy oskrzelowej

Postawienie diagnozy przede wszystkim wymaga przeprowadzenia szczegółowego wywiadu medycznego.

Pacjent musi udzielić lekarzowi wyczerpujących informacji na temat swojego stanu zdrowia oraz występujących objawów, które mogą naprowadzić na właściwe tory.

Ważne jest to, czy u pacjenta nie występują objawy alergii oraz czy zdarzały się w najbliższej rodzinie przypadki zachorowania na astmę. Ponadto w diagnostyce istotne są badania, takie jak:

  • spirometria – pozwala zmierzyć objętość i pojemność płuc, a także przepływ powietrza w płucach i oskrzelach na różnych etapach cyklu oddechowego,
  • szczytowy przepływ wydechowy (PEF),
  • ocena natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1),
  • ocena natężonej pojemności życiowej (FVC).

Zasadne jest również wykonanie punktowych testów alergicznych oraz badań laboratoryjnych sprawdzających miano przeciwciał IgE całkowitych i swoistych. Może się bowiem okazać, że napady astmy oskrzelowej są rezultatem kontaktu z alergenem.

ZOBACZ TEŻ: Mononukleoza: objawy i sposoby leczenia

Jak przebiega leczenie astmy oskrzelowej?

Astma oskrzelowa jest poważną chorobą przewlekłą, której nie da się wyleczyć. Jednak przestrzeganie zaleceń lekarza, zmiana nawyków i regularne przyjmowanie leków pozwala kontrolować chorobę i ograniczać ilość napadów astmy.

Większość leków przeciwastmatycznych ma postać wziewną, zatem docierają bezpośrednio do oskrzeli. Są to m.in. glikokortykosteroidy wziewne, które łagodzą stan zapalny w drogach oskrzelowych i zmniejszają częstość zaostrzeń choroby.

U części chorych przy zaostrzeniu astmy podaje się glikokortykosteroidy doustnie, jednak tylko do momentu uzyskania poprawy. Inne preparaty  stosowane doraźnie to beta2-mimetyki, które rozszerzają oskrzela, leki przeciwcholinergiczne, czy metyloksantyny.

Jeżeli nie potrafisz znaleźć potrzebnego leku, skorzystaj z wygodnej i intuicyjnej wyszukiwarki KtoMaLek.pl. Nie tylko wskaże Ci apteki, w których dany preparat jest dostępny, ale również umożliwi jego rezerwację.

Farmakoterapia nie przyniesie rezultatów bez zmiany stylu życia. Palenie przy tej chorobie jest całkowicie zabronione. Ważne jest też unikanie kontaktu z czynnikami, które wywołują zaostrzenia astmy oskrzelowej.

Dotyczy to przede wszystkim chorych, u których astma ma podłoże alergiczne. Część badań wskazuje, że otyłość może być czynnikiem wyzwalającym astmę oraz utrudniającym kontrolę tej choroby.

Dlatego prócz przyjmowania leków należy zmienić dietę na zdrowszą i odpowiednio zbilansowaną, aby kontrolować masę ciała.

W celu uzupełnienia kuracji wziewnymi glikokortykosterydami warto zastosować suplementy diety wzmacniające organizm poprzez zwiększenie odporności. Na rynku aptecznym dostępne są nowoczesne, wieloskładnikowe preparaty, których substancje aktywne pomagają w utrzymaniu prawidłowego stanu błon śluzowych (w tym błon śluzowych w płucach) np. AdCort.

ZOBACZ TEŻ: Czy chrapanie jest groźne dla zdrowia?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Kategorie:  Zdrowie

Tagi:  astma oskrzelowa astma oskrzelowa objawy jak leczyć astmę oskrzelową co powoduje astmę leki na astmę

Więcej artykułów

Astma oskrzelowa – objawy, przyczyny i leczenie. Co trzeba wiedzieć o astmie oskrzelowej?

Co może wywołać napad astmy?

Astma oskrzelowa to przewlekła choroba dróg oddechowych, przejawiająca się głównie silnymi dusznościami i uciążliwym kaszlem. Co wywołuje astmę, jak wygląda jej leczenie i co jeszcze warto wiedzieć o tym schorzeniu?

Astma oskrzelowa – co to jest?

Astma oskrzelowa, zwana także dychawicą oskrzelową, jest przewlekłą, nieuleczalną zapalną chorobą dróg oddechowych. Na skutek niekontrolowanych skurczów oskrzeli i gromadzenia się w nich gęstego śluzu, prowadzi ona do ograniczenia wydolności dróg oddechowych.

I choć objawy astmy oskrzelowej mogą zanikać, stan zapalny w organizmie trwa bez przerwy. Astma oskrzelowa jest uznawana za jedną z poważniejszych chorób cywilizacyjnych na świecie.

Zgodnie z danymi WHO na astmę cierpi – w zależności od kraju – do 18% populacji, a dużą grupę chorych stanowią dzieci.

Istnieje kilka rodzajów astm oskrzelowych – stosowane podziały tworzy się, biorąc pod uwagę etiologię, przebieg i ciężkość choroby oraz odpowiedź organizmu na leczenie. Ze względu na etiologię, astmę oskrzelową dzieli się na:

  • astmę alergiczną – dochodzi w niej do reakcji układu odpornościowego na substancję, która nie wywołuje jej u osób zdrowych;
  • astmę niealergiczną – w tym przypadku nie stwierdza się udziału znanych alergenów w wyzwalaniu objawów choroby.

Czasem dodatkowo wyróżnia się trzeci rodzaj tego schorzenia – astmę zawodową, na którą szczególnie narażone są pielęgniarki i pielęgniarze, osoby pracujące w rolnictwie, przy pracach malarskich czy trudniące się sprzątaniem.

Biorąc pod uwagę przebieg i ciężkość choroby wymienia się:

  • astmę sporadyczną,
  • astmę przewlekłą lekką,
  • astmę przewlekłą umiarkowaną,
  • astmę przewlekłą ciężką.

Z kolei mając na względzie reakcję organizmu na zastosowane leczenie oraz ocenę ryzyka, chorobę można podzielić na astmę w pełni kontrolowaną, częściowo kontrolowaną i niekontrolowaną. Czym charakteryzuje się każdy z tych rodzajów?

Rodzaj astmy Charakterystyka
Astma w pełni kontrolowana Na co dzień nie pojawiają się
objawy choroby lub są one niewielkie, więc nie mają wpływu na codzienne
funkcjonowanie i aktywność życiową. W tym przypadku czynność płuc
chorego jest prawidłowa, a stosowanie leków ratunkowych nie jest konieczne.
Astma częściowo kontrolowana Objawy występują częściej niż dwa
razy w tygodniu, a choroba powoduje nocne wybudzenia. Przy astmie częściowo
kontrolowanej dochodzi do zaburzeń czynności płuc, a pacjent sięga po lek
ratunkowy częściej niż dwa razy w tygodniu.
Astma niekontrolowana Objawy pojawiają się często, nawet
kilka razy każdej doby, w tym w nocy. Dla astmy niekontrolowanej
charakterystyczna jest zwiększona potrzeba stosowania leków ratunkowych.
Wyniki badań czynnościowych układu oddechowego są złe, a choroba w stopniu
znaczącym utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Leia também:  Jak leczyć infekcje bakteryjne?

Astma oskrzelowa – objawy

Dolegliwości towarzyszące astmie oskrzelowej zazwyczaj mają charakter napadowy – mogą wystąpić nagle, w trakcie snu, na skutek stresu, po intensywnym wysiłku fizycznym czy w wyniku infekcji lub wysokiego zanieczyszczenia powietrza. Do najczęstszych objawów astmy oskrzelowej zalicza się:

  • dokuczliwe uczucie duszności, które jest związane z obkurczeniem się oskrzeli,
  • kaszel,
  • ucisk w klatce piersiowej,
  • świszczący oddech.

Co ważne, nie u każdego astmatyka obserwuje się wszystkie wymienione symptomy – zdarza się, że jedynym przejawem choroby jest kaszel. Dolegliwości o charakterze napadowym, jak uczucie duszności czy uciążliwy kaszel, ustępują zwykle dopiero po podaniu leków. Przy braku odpowiedniego leczenia, objawy astmy nasilają się, w konsekwencji prowadząc do trwałego upośledzenia pracy dróg oddechowych.

Istnieje dość duża grupa czynników, które mogą powodować astmę i wywoływać leżące u podłoża napadów mechanizmy zapalne i reakcje alergiczne. Czynniki te można najłatwiej podzielić na:

  • genetyczne – niektórzy pacjenci wykazują predyspozycje genetyczne do wystąpienia astmy oskrzelowej, przy czym mogą być one uaktywniane przez znajdujące się w ich otoczeniu alergeny;
  • środowiskowe – są to przede wszystkim alergeny, zanieczyszczenie powietrza, dym papierosowy, kurz i roztocza. W tej grupie wymieniamy również pyłki roślin, sierść zwierząt domowych, leki oraz niektóre produkty spożywcze. Obecność alergenu wywołującego lub nasilającego objawy astmy oskrzelowej może być zmienna, w związku z czym napady dolegliwości mogą pojawiać się o różnych porach i w zmiennych okolicznościach.

Niekiedy astma oskrzelowa współwystępuje lub jest związana z innymi schorzeniami, takimi jak zapalenie oskrzeli czy atopowe zapalenie skóry.

Jak leczy się astmę oskrzelową?

Choć całkowite wyleczenie astmy oskrzelowej nie jest możliwe, można kontrolować chorobę na tyle, by przebiegała niemal bezobjawowo i nie utrudniała codziennego funkcjonowania.

Dzięki wczesnemu rozpoznaniu i wdrożeniu właściwego schematu postępowania można zapobiegać zaostrzeniom choroby, ograniczając i łagodząc jej dolegliwości oraz powstrzymać postęp choroby i uniknąć trwałego obniżenia wydolności układu oddechowego.

Schemat leczenia astmy polega przede wszystkim na identyfikacji czynnika alergizującego i unikaniu kontaktu z nim, a w razie ataków kaszlu i duszności stosuje się leki doraźne.

Zwykle zaleca się też regularne przyjmowanie przeciwzapalnych leków na astmę, które zażywa się wtedy, gdy nie daje ona objawów – ich dawkowanie jest ustalane indywidualnie i uzależnione od stopnia nasilenia choroby.

Leki na astmę oskrzelową najczęściej występują w formie proszku do inhalacji w kapsułkach stosowanego wziewnie lub pod postacią aerozolu. Niektóre leki na astmę można także przyjmować zapobiegawczo – przed wysiłkiem fizycznym czy spodziewanym kontaktem z alergenem.

Co jednak bardzo ważne, systematyczne przyjmowanie leków i skuteczne prowadzenie astmy nie zawsze uchronią chorego przed pojawieniem się napadu duszności.

Jeśli skurcz oskrzeli nie mija po upływie około 20 minut od przyjęcia preparatu, należy zastosować kolejną dawkę.

Jeśli objawy nie ustępują, a dodatkowo zaobserwujemy wysoki puls – powyżej 100 uderzeń serca na minutę, sinicę, ból serca czy osłabienie, należy wezwać pogotowie lub niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Astma oskrzelowa jest obecnie uznawana za jedną z poważniejszych chorób cywilizacyjnych na świecie, a jej bagatelizowanie może doprowadzić do trwałego upośledzenia pracy dróg oddechowych. Co prawda jej wyleczenie nie jest jeszcze możliwe, ale odpowiednia diagnoza i prawidłowo dobrane leki pozwalają prowadzić zupełnie normalne, aktywne życie.

Objawy astmy oskrzelowej – cztery najczęstsze symptomy

Objawy astmy najczęściej mają charakter napadowy, ustępują samoistnie lub po podaniu leku rozkurczającego oskrzela. Poza okresami zaostrzenia choroby, pacjent może nie odczuwać żadnych dolegliwości ze strony układy oddechowego.

Astma to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych. Nawet w 90 proc. może mieć podłoże alergiczne i współwystępować z innymi schorzeniami atopowymi. Atopia to nadmierna reakcja układu odpornościowego na małe dawki alergenów.

Osoby z atopią źle reagują, gdy stykają się z pospolitymi substancjami, nieszkodliwymi dla zdrowej osoby.

Okres wiosenno-letni obfituje w czynniki alergiczne, takie jaki pyłki traw, drzew oraz krzewów, które mogą wywołać zaostrzenie objawów astmy i spowodować nawrót uśpionej choroby.

Stan zapalny, który wywołuje charakterystyczne objawy astmy toczy się w oskrzelach. Dochodzi do nadmiernego skurczu oskrzeli, co utrudnia przede wszystkim wydech. Stąd w czasie napadu astmy choremu znacznie łatwiej zaczerpnąć powietrze, niż je wypuścić.

Poznaj cztery główne objawy astmy

Objawy chorobowe dzielimy na:

  • podmiotowe − odczuwane i opisywane przez samego pacjenta oraz
  • przedmiotowe − te, których występowanie stwierdza lekarz na podstawie przeprowadzonych badań. 

Do objawów podmiotowych astmy oskrzelowej należą: 

 1.     Świsty − są najbardziej charakterystycznym objawem choroby. Ich występowanie świadczy o zwężeniu dróg oddechowych. Pojawiają się napadowo po ekspozycji na czynniki prowokujące i często towarzyszy im uczucie duszności ustępujące po lekach rozkurczających oskrzela.

2.     Kaszel − najczęstszy objaw astmy. Suchy, napadowy, męczący, nie związany z przeziębieniem występuje w nocy lub po wysiłku. Należy pamiętać, że może być jedynym objawem, tzw. kaszlowy wariant choroby. Kaszel jest dominującym objawem astmy dziecięcej. 

3.     Duszność − stanowi podstawowy objaw choroby. Często określana przez astmatyków jako brak tchu. Jest wskaźnikiem subiektywnym i może nie odzwierciedlać ciężkości napadu astmy.

Ma charakter duszności wydechowej lub wdechowo-wydechowej, pojawiającej się w nocy lub nad ranem ze zmiennym nasileniem. Może pojawiać się napadowo w odpowiedzi na czynniki prowokujące i ustępować samoistnie lub po podaniu leków rozkurczających oskrzela.

Niekiedy równoważne duszności jest uczucie ciężkości w klatce piersiowej i krótki oddech. 

4.     Nietolerancja wysiłku − niejednokrotnie pierwszym dostrzeganym przez chorego objawem jest zadyszka albo szybkie męczenie się podczas wysiłku. Pacjent skarży się, że nie ma siły podbiec do autobusu, musi odpoczywać, gdy wchodzi po schodach, a przerwanie wysiłku i kilkuminutowy odpoczynek skutkują wystąpieniem duszności, kaszlu i świstów. 

Objawom astmy może towarzyszyć niepokój, rozdrażnienie oraz senność po nieprzespanych z powodu napadów nocach. Ponadto chory może uskarżać się na objawy innych chorób alergicznych, takich jak katar, zapalenie spojówek czy atopowe zapalenie skóry. 

W stabilnym okresie choroby mogą nie wystąpić objawy przedmiotowe podczas badania lekarskiego. W czasie zaostrzeń klasyczne dla astmy są świsty. Są słyszalne w czasie wydłużonego wydechu.

Niekiedy są dostrzegalne nawet z kilku metrów, w łagodniejszych przypadkach lekarz wysłuchuje je jedynie podczas nasilonego wydechu lub kaszlu, przy użyciu stetoskopu. Pomimo że świadczą o zwężeniu światła oskrzeli, nie korelują z nasileniem astmy.

Tym zjawiskom osłuchowym mogą towarzyszyć furczenia, nie są jednak charakterystyczne dla tej choroby.

U ciężko chorych pacjentów z astmą tak mało powietrza wpływa do płuc, że nie słychać świstów i furczeń. To zjawisko może również wystąpić podczas napadu astmy i nosi wtedy „cichej klatki piersiowej”. U chorych z zaostrzeniem astmy oskrzelowej można też obserwować pracę dodatkowych mięśni oddechowych oraz przyspieszenie akcji serca

Czym jest astma (astma)

Astma to przewlekły stan zapalny i podrażnienie dróg oddechowych. Powoduje to nadwrażliwość dróg oddechowych, która może prowadzić do powtarzających się epizodów kaszlu, duszności w klatce piersiowej, ciężkiego oddechu lub rzężenia, zwłaszcza w nocy lub wcześnie rano.

Czym jest astma? (Hva er astma?)

Astma to przewlekły stan zapalny i podrażnienie dróg oddechowych. Powoduje to nadwrażliwość dróg oddechowych, która może prowadzić do powtarzających się epizodów kaszlu, duszności w klatce piersiowej, ciężkiego oddechu lub rzężenia, zwłaszcza w nocy lub wcześnie rano. Między epizodami pogorszenia oddech może być normalny.

  • Dlaczego pojawiają się duszności?
  • Ataki astmy wyzwalane są przez co najmniej jeden z poniższych czynników: substancje wywołujące alergię, takie jak pyłki, pleśnie i roztocza, dym papierosowy, pył, zanieczyszczenia, mgła, zimno, różne gazy, silne zapachy, stres, leki, aktywność fizyczna, infekcje wirusowe i niektóre środki lecznicze.
  • Co dzieje się w drogach oddechowych?
  • Istnieją w szczególności trzy czynniki, z których każdy z osobna powoduje napad:
  • Skurcz w mięśniach wokół dróg oddechowych.

Podrażnienie/zapalenie śluzówek w drogach oddechowych, które nie jest spowodowane przez infekcję. Zapalenie to powoduje opuchnięcie błony śluzowej, obkurczenie dróg oddechowych, zaciśnięcie ich i trudności z oddychaniem.

Zbieranie się śluzu w drogach oddechowych.

Kto choruje na astmę?

Rozwój astmy jest złożony i skomplikowany, a wpływają na niego czynniki zarówno dziedziczne, jak i środowiskowe. Dziedziczna astma występuje często razem z egzemą i alergią. Czynnikiem ryzyka może być otyłość. W przypadku chłopców ryzyko astmy w dzieciństwie jest większe.

Astma, która nie jest dziedziczna, może powstawać w wyniku powikłań po infekcjach dróg oddechowych, występowania różnych substancji w środowisku pracy (astma zawodowa – patrz osobna karta informacyjna), zanieczyszczenia w środowisku wewnętrznym i zewnętrznym, różne aspekty diety oraz dym tytoniowy u ludzi, którzy mają predyspozycje (czynniki dziedziczne) do rozwinięcia się astmy.

  1. Leczenie astmy
  2. Celem leczenia astmy, zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi (GINA) to:
  3. Jak najlepsza kontrola nad dziennymi i nocnymi dolegliwościami
  4. Jak najmniejsze użycie leków stosowanych przy atakach
  5. Brak ograniczeń w codziennych czynnościach
  6. Niemal normalne funkcjonowanie płuc
  7. Unikanie poważnych ataków astmy
Leia também:  Como bloquear um aplicativo ou .exe de ser executada no windows

Najważniejsza zasada to indywidualnie dopasowane leczenie astmy, które zapewnia jak najmniej dolegliwości i ograniczeń w życiu codziennym. Wszyscy chorzy powinni uzyskać od swojego lekarza indywidualny plan leczenia, który opisuje to, jakie leki należy przyjmować, jak często oraz jak zmieniać leki w okresach, w których astma zmienia się.

Leki używane przy atakach (krótko działający antagonista beta 2). Używa się w przypadku duszności i ciężkiego oddechu. Działa w ciągu 1-5 minut. Utrzymuje skuteczność przez 2-4 godziny.

Leki przeciwdziałające atakom (długo działający antagonista beta 2). Działanie utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin.

Profilaktyczne leki przeciwastmatyczne. Kortyzon do inhalacji przyjmuje się codziennie. Podawany w tej formie kortyzon nie ma tych niepożądanych skutków ubocznych, które wiąże się z kortyzonem w formie tabletek.

Inne profilaktyczne leki przeciwastmatyczne. Antagonista leukotrienów występuje w formie tabletek lub granulatu, które przyjmuje się raz na dobę. Leku tego używa się także przy katarze siennym (alergicznym nieżycie nosa). Preparaty teofiliny występują w formie tabletek.

Preparaty łączone to mieszanina leków profilaktycznych i zapobiegających atakom w jednym inhalatorze.

W przypadku osób z poważną astmą konieczne może być przyjmowanie kortyzonu w tabletkach. Podaje się je w formie kuracji trwającej 2-4 tygodnie lub rzadziej jako leczenie podtrzymujące w przypadku szczególnie poważnej astmy. Leczenie takie bardzo silnie oddziałuje na zapalenie w drogach oddechowych.

Testy kontroli astmy

Wcześniej zazwyczaj klasyfikowano astmę odpowiednio do stopnia intensywności (np. łagodna, umiarkowana lub poważna). Jako że klasyfikacja nasilenia objawów astmy obejmuje także to, w jaki sposób choroba reaguje na leczenie, a także ze względu na to, że nasilenie też nie jest czynnikiem stabilnym, taka klasyfikacja astmy stała się skomplikowana, a przez to jest rzadko używana.

Pełna kontrola, dobra kontrola lub brak kontroli nad astmą

W ostatnich latach często stosuje się test kontroli astmy. Poprzez zadanie kilku prostych pytań można uzyskać odpowiednie informacje dotyczące tego, na ile dobrze kontrolowana jest choroba.

Przejdź test kontroli astmy i zarejestruj się w programie MinAstma >>

Występowanie

Wyniki szeroko zakrojonego badania środowiska i astmy wśród dzieci, przeprowadzonego przez Szpital Uniwersytecki Ullevål (1992-2004), w którym przez długi okres badano niemal 4 tysiące dzieci z Oslo od wieku 2 lat, wykazało, że 20% dzieci ma lub miało astmę przed ukończeniem wieku 10 lat. Badanie przeprowadzone w okręgu Nordland, w którym udział wzięło sześć tysięcy uczniów z klas od 2 do 8, wykazało taką samą częstość występowania astmy (1995-2009).

W ciągu ostatnich 40 lat częstość występowania tej choroby równomiernie rośnie.

Wyniki zgadzają się z badaniami przeprowadzonymi w kilku innych krajach europejskich. Wśród tych krajów najgorzej jest w Wielkiej Brytanii, gdzie choruje lub chorowało ponad 24% dzieci w wieku 13-14 lat.

  • Częstość występowania astmy u dorosłych wynosi około 8%.
  • Az 80% wszystkich osób chorych na astmę może mieć dodatkowo katar sienny, a wiele osób cierpiących na katar sienny może mieć niezdiagnozowaną astmę.
  • Przyczyny i zapobieganie

Rozwijanie się astmy może mieć różne przyczyny. Ważnym czynnikiem jest alergia, a zdecydowana większość dzieci z astmą ma jednocześnie alergię. Może to być związane z czynnikami dziedzicznymi. Astma, która pojawia się we wczesnym dzieciństwie, często różni się od astmy pojawiającej się w wieku dorosłym.

Badacze nie wiedzą dostatecznie dużo o tym, dlaczego astma zdarza się coraz częściej. Może to być spowodowane zarówno przez czynniki środowiskowe, jak i przez styl życia.

U ludzi prowadzących prymitywne życie astma i alergia to dolegliwości rzadkie. Częstość ich występowania rośnie wraz ze wzrostem standardu życia. Środowisko i styl życia muszą więc mieć tu znaczenie.

Nie wiadomo jednak dokładnie które czynniki środowiskowe odgrywają tu rolę i które są najważniejsze.

W ostatnich latach wiele mówi się o tak zwanej hipotezie higieny. Pierwotna hipoteza higieny mówi, że infekcje chronią przed astmą i alergią. Odeszła ona już niemal w zapomnienie. Nowa hipoteza higieny mówi w uproszczeniu, że bakterie i grzyby są zdrowe, o ile nie wywołują infekcji.

Ważną poradą jeśli chodzi o zapobieganie pojawiania się alergii i później astmy u dzieci jest chronienie ich przed biernym paleniem.

W przypadku dzieci żyjących w tak zwanych rodzinach wysokiego ryzyka, gdzie dziedziczność wydaje się odgrywać ważną rolę w pojawianiu się astmy i alergii, zaleca się unikanie alergenów (dymu, zwierząt, pleśni rozwijających się z powodu wilgoci, roztoczy itp.) w środowisku domowym.

Materiały informacyjne na temat astmy

Norweskie Stowarzyszenie Astmy i Alergii (Norges Astma- og Allergiforbund, NAAF), przejęło materiały szkoleniowe z Narodowego Planu dla Szkół Astmy – NPAS. Materiały dla personelu służby zdrowia, użytkowników i mniejszości narodowych, dotyczące astmy u dorosłych i dzieci, można przeczytać, pobrać lub kupić na naszym portalu szkoleniowym: Opplæringsportal.

NAAF aktywnie aktualizuje i poszerza zakres tego typu materiałów.

Instytucje, w których leczy się astmę

Szpital dziecięcy Geilomo to oferta NAAF dotycząca leczenia i rehabilitacji dzieci w wieku od 6 do 15 lat, pochodzących z całego kraju, cierpiących na astmę lub inne przewlekłe choroby płuc i/lub egzemy i alergię, a także dla dzieci z chorobami serca. Wniosek składa się poprzez lekarza specjalistę.

Statens behandlingsreiser oferuje leczenie dla 170 dzieci z astmą/egzemą rocznie. Formularz wniosku (IK 1167 i IK 1167 b) otrzymać można w biurach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (trygdekontoret). Wniosek składany jest za pośrednictwem specjalisty.

Oddział pediatryczny sengepost 1  to specjalny oddział sekcji chorób serca, płuc i alergii kliniki dziecięcej (Barneklinikkens Hjerte-, lunge og allergiseksjon), który bada i leczy dzieci i młodzież w wieku od 0 do 18 lat z poważną alergią, astmą i innymi przewlekłymi chorobami płuc, egzemą i reakcjami na pokarm. Wymagane jest skierowanie od specjalisty, na przykład pediatry, pulmonologa lub dermatologa.

Det Norske Helsesenter, Valle Marina na wyspie Gran Canaria to placówka, którą posiada i prowadzi NAAF. Wycieczki do Valle Marina zamawia się tutaj: > 

Istnieją także inne instytucje zajmujące się badaniem, leczeniem i rehabilitacją dorosłych osób z przewlekłymi chorobami dróg oddechowych: Selli, Granheim, Glittreklinikken, Valnesfjord, Røros i in. Aby uzyskać więcej informacji, należy skontaktować się z lokalnym biurem NAAF.

Fakty na temat astmy opracowano we współpracy ze specjalistą pulmonologiem, doktorem Frode Gallefossem, ordynatorem, sekcja pulmonologiczna szpitala Sørlandet Sykehus. 

Co powinieneś wiedzieć, jeśli masz astmę

 

Co to jest astma?

Astma to przewlekłe, długotrwałe zaburzenia oddychania, niekiedy trwające całe życie. W Polsce cierpi na tę chorobę ok. 1,8 miliona.

  • Objawy astmy, to:
  • ·       napadowo występujące uczucie braku powietrza (duszność),
  • ·       napadowy kaszel,
  • ·       świszczący oddech,
  • ·       uczucie ciężaru w klatce piersiowej,
  • ·       duszność po wysiłku fizycznym.

Objawy te spowodowane są skurczem (zwężeniem) oskrzeli, tj. przewodów doprowadzających powietrze do płuc, oraz zapaleniem błony śluzowej wyścielającej te przewody. Zwężenie i zapalenie utrudniają przepływ powietrza przez drogi oddechowe.

Czy astma może być groźna?

Tak. Astma nieleczona jest groźną chorobą! Jeśli nie jest właściwie leczona, może stwarzać zagrożenie dla życia. Jednak dzięki odpowiedniemu postępowaniu pacjenci z astma mogą prowadzić normalny tryb życia.

Kto może zachorować na astmę?

Ludzie w różnym wieku, różnych ras, o różnym statusie ekonomicznym. Liczba chorych na astmę wzrasta. Większość dzieci z astmą będzie chorować przez całe życie. Choć wydaje się, że część ludzi „wyrasta” z choroby, to jednak objawy mogą powrócić po wielu latach.

Co wywołuje napad astmy?

Napady wywoływane są przez alergeny (tzn. zewnętrzne czynniki uczulające organizm i wywołujące skurcz oskrzeli) oraz inne czynniki drażniące drogi oddechowe.

  1. Oto najczęstsze czynniki wywołujące astmę:
  2. ·       alergeny pomieszczeń mieszkalnych:
  3. – kurz,
  4. – sierść zwierząt domowych, ich złuszczony naskórek i odchody,
  5. – pióra kacze i gęsie;
  6. ·       alergeny środowiska zewnętrznego:
  7. – pyłki traw, drzew, chwastów,
  8. – pleśnie;
  9. ·       substancje chemiczne uczulające w miejscu pracy i w domu:
  10. – opary farb, rozpuszczalników,
  11. – kosmetyki, detergenty,
  12. – dym tytoniowy;
  13. ·       leki i dodatki do żywności:
  14. – kwas acetylosalicylowy,
  15. – glutaminian sodu (dodatek do potraw chińskich).
  16. Napady mogą być również sprowokowane przez:
  17. ·       zimne powietrze,
  18. ·       wysiłek fizyczny,
  19. ·       infekcje wirusowe (przeziębienie),
  20. ·       zanieczyszczenie powietrza,
  21. ·       silne emocje.
  22. Jak rozpoznawać nadchodzący napad astmy?
Leia também:  Como aumentar os níveis de progesterona (com imagens)

Gdy alergen lub czynnik drażniący zaatakuje Twoje drogi oddechowe, wywołując napad astmy, będziesz czuł narastające objawy: ciężar w klatce piersiowej, krótki oddech, kaszel i sapanie oraz czasami uczucie wypełnienia klatki piersiowej.

Innymi objawami, na które należy zwracać uwagę, są: potrzeba użycia większej ilości leków, by zlikwidować dolegliwości, objawy nocne, ograniczenie codziennej aktywności życiowej.

Jeżeli mierzysz przepływ szczytowy (PEF) aparatem Wrighta, zwróć uwagę na odchylenia w swoich codziennych pomiarach.

Napad astmy może być łagodny lub silny. Może narastać powoli lub gwałtownie. Silne objawy są zwiastunem groźnego napadu – wymagają szybkiej pomocy medycznej.

Ważne jest, by nie czekać zbył długo z wezwaniem pomocy medycznej, ponieważ ciężki napad może stanowić zagrożenie dla życia. Czasami wydaje się, że łagodny atak minął, a on powraca kilka godzin później i może być znacznie cięższy.

Powoduje, że Twoje drogi oddechowe stają się bardziej wrażliwe na czynniki drażniące – ta nadwrażliwość może trwać kilka dni lub tygodni.

Czy można zapobiegać napadom astmy?

Tak. Aby właściwie dbać o siebie musisz regularnie odwiedzać lekarza. Pacjenci z astmą i ich rodziny mogą nauczyć się, jak kontrolować chorobę. Pomoże Ci w tym lekarz. Oto kilka rad, jak uniknąć problemów:

·       Zmniejsz ilość alergenów w domu. Sypialnia powinna być szczególnie dokładnie sprzątana co tydzień, bowiem w niej spędzasz wiele godzin w czasie snu. Usuń z sypialni zbędne przedmioty gromadzące kurz.

Połóż nieprzepuszczające kurzu pokrowce na materace i poduszki. Pierz pościel co tydzień w gorącej wodzie – pozwala to zniszczyć wiele roztoczy żyjących w pościeli.

Stosuj oczyszczacze powietrza i środki chemiczne eliminujące roztocze kurzu (są dostępne w sklepach).

·       Poproś kogoś, by odkurzył dywany w Twoim domu raz lub dwa razy w tygodniu. Nie powinieneś wchodzić do pokoju przez kilka godzin po sprzątaniu. Jeśli to możliwe, w ogóle usuń z domu dywany – podłogi łatwiej wówczas utrzymać w czystości.

·       Jeśli jesteś uczulony na sierść zwierząt, nie trzymaj ich w domu! Jeśli koniecznie chcesz je mieć, nie pozwól im wchodzić do sypialni.

·       Usuń poduszki z pierzem, zastąp je innymi. Usuń przedmioty wykonane ze skóry i sierści zwierząt (czapki, kołnierze, rękawice). Często myj zwierzęta. Stosuj oczyszczacze powietrza.

·       Unikaj kontaktu z alergenami w okresie pylenia roślin. Zamykaj okna. Nie podróżuj przy otwartym oknie. Po przyjściu do domu umyj twarz i włosy, zmień ubranie.

·       Unikaj oparów i substancji, które mogą podrażnić drogi oddechowe – szczególnie dymu papierosów i cygar.

·       Nie używaj domowych środków czystości, które mogą powodować problemy z oddychaniem.

Jak moje emocje wpływają na objawy astmy I Teva

Będąc osobą, która choruje na astmę od wielu lat, wiem doskonale, że objawy choroby mogę być wywoływane przez różne czynniki takie jak zmiany sezonowe, alergie, pewne czynności fizyczne i – co być może najbardziej zaskakujące – silne emocje.

Wiele osób zgłasza problem zaostrzenia przebiegu astmy pod wpływem silnych emocji. Intensywne emocje mogą wpływać na sposób w jaki oddychamy, co z kolei może prowadzić do nasilenia objawów astmy.

W oparciu o własne doświadczenie, nauczyłam się, że następujące emocje mogą wpłynąć na moją astmę.

Szczęście i śmiech   

Ostatnio natknęłam się na mem o takiej treści: „Jeśli potrafi cię rozśmieszyć tak bardzo, że kończy się na napadzie astmy, możesz mieć pewność, że to właściwa osoba na resztę życia”.

Mam to szczęście (ponieważ mój partner potrafi mnie rozśmieszyć, a nie dlatego że choruję na astmę) i wiem dokładnie o jakie uczucie chodzi. Jestem zawsze tą osobą, która śmieje się najdłużej kiedy zdarzy się coś zabawnego.

Wielokrotnie śmiałam się tak bardzo, aż śmiech przechodził w kaszel i świszczący oddech. W moim przypadku często oznacza to, że dowcip był świetny!

Śmiech w gronie przyjaciół to jeden z moich ulubionych sposobów na rozładowanie stresu, z którego korzystam bardzo często. Jednocześnie, śmiech jest też dobrym wyznacznikiem jak skutecznie jest w danej chwili kontrolowana moja astma.

W dni kiedy słyszę świst podczas oddychania, śmiech szybko przemienia się w przeciągły, wysoki gwizd. Nauczyłam się żyć z moim gwiżdżącym śmiechem – często jest to powodem do dodatkowego śmiechu ponieważ jest to naprawdę wyjątkowy dźwięk.

Ale jest to również sygnał, że moja astma nie jest pod tak dobrą kontrolą jak powinna i że być może potrzebne są dodatkowe środki ostrożności.

Żal i smutek

Zawsze byłam wrażliwą i emocjonalną osobą. Mam serce na dłoni jeśli chodzi o wyrażanie swoich emocji i często bardzo utożsamiam się z różnymi sytuacjami i ludźmi, których dotyczą.

Moja babcia była jedną z osób, z którą najbardziej lubiłam spędzać czas. Była mądrą i inteligentną kobietą, z błyskotliwym sposobem myślenia i wspaniałym poczuciem humoru.

Była  dobra i opiekuńcza, pomimo tego, że przez ostatnie 10 lat cierpiała na demencję. Nawet kiedy utraciła pamięć i nie mogła mówić, nadal przebywanie z nią było prawdziwą przyjemnością. Zawsze czułam się bardzo bezpiecznie kiedy ją odwiedzałam.

Był to prawdziwy azyl przed wszystkimi zmartwieniami i stresami jakich doświadczałam.

Kiedy nadszedł jej czas zdawałam sobie sprawę, że tracę kogoś kogo kochałam miłością bezwarunkową.

Zorganizowaliśmy dla mojej babci prawdziwe irlandzkie czuwanie: byliśmy przy niej przez całą noc, a setki gości odwiedzało jej dom, aby przekazać kondolencje i podzielić się z nami swoimi wspomnieniami związanymi z Brig. Każdy członek rodziny kolejno wchodził do jej pokoju, aby pożegnać się po raz ostatni. Kiedy nadeszła moja kolej nie chciałam wyjść z pokoju. Tak ciężko było mi się z nią rozstać.

Emocje tak bardzo mnie przytłoczyły, że nie byłam w stanie kontrolować oddychania. Łkając łapałam szybkie i krótkie hausty powietrza. Nie zauważyłam w ogóle, że nadchodzi napad astmy. Kiedy zaczęłam kaszleć i nie mogłam złapać tchu mama podała mi inhalator z lekiem doraźnym.

Tata wyprowadził mnie z domu i był ze mną przez cały czas instruując, żebym oddychała wolno i głęboko, aż do momentu kiedy poczułam, że znów mam kontrolę nad oddychaniem. Nie mogłam uwierzyć, że płacz mógł spowodować tak duże trudności z oddychaniem.

Było to kolejne doświadczenie, które pozwoliło mi dowiedzieć się więcej o sytuacjach w jakich mogę spodziewać się napadu astmy. Po raz kolejny nauczyłam się, że zawsze warto być przygotowanym.

Stres i lęk

Stres i astma to bardzo niedobra kombinacja. W moim przypadku, stres może powodować zaostrzenia astmy, a zaostrzenia astmy powodują dodatkowy stres.

Zawsze miałam skłonności do nadmiernego martwienia się i rozmyślania o wszystkim. Kiedy mam za dużo rzeczy na głowie w jednej chwili lub gdy czuję się przytłoczona całe moje ciało jest spięte.

Dlatego  w stresujących sytuacjach odczuwam ucisk w klatce piersiowej, kaszel i duszność.

O ile mogę strać się ignorować sztywność barków i robić dalej to co robię, o tyle objawy astmy wymagają ode mnie natychmiastowego działania. Muszę się zatrzymać i oddychać głęboko ponieważ nie mam innego wyjścia. Kiedy jest to konieczne używam inhalatora i daję sobie czas na powrót do normalnego stanu.

Jednakże nie zawsze tak reagowałam na ucisk w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Kiedy moja astma zaostrzyła się kilka lat temu nie byłam mentalnie ani emocjonalnie przygotowana na napady astmy.

Pewnego razu siedziałam w domu późnym wieczorem, czułam ból w klatce piersiowej i miałam napady kaszlu. Czułam, że nie mogę zaczerpnąć wystarczającej ilości powietrza do płuc. Ucisk i ból w klatce piersiowej nasilały się po każdym kaszlnięciu. Zażyłam doraźny lek wziewny, ale objawy nie ustępowały.

Wtedy wpadłam w panikę.

Po każdym kaszlnięciu mój oddech stawał się coraz szybszy. Wydawało mi się, że nie mam wystarczająco dużo czasu pomiędzy kolejnym kaszlnięciami, aby nabrać powietrza.

Wpadłam w stan hiperwentylacji, serce waliło mi z całej siły i byłam naprawdę przerażona. Pojechałam do szpitala na ostry dyżur i dopiero tam, pod opieką lekarską udało mi się uspokoić.

Lekarka wyjaśniła mi, że za napad astmy odpowiedzialna była w głównej mierze panika.

To wspomnienie wraca do mnie podczas każdego epizodu astmy. Pomaga mi zachować spokój i wykonywać niezbędne czynności krok po kroku. Pewność siebie i pozytywne nastawienie pomogły mi bardzo w radzeniu sobie z objawami astmy, które od czasu do czasu miewam.

PO/GTV/20/0186

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*