Choroby zależne od picia alkoholu

Choroby zależne od picia alkoholu

Alkohol negatywnie wpływa na zdrowie każdej pijącej osoby. Uważa się, że ponad 40 chorób wymienionych w ICD-10 jest spowodowanych wyłącznie lub głównie przez alkohol. Natomiast w przypadku kilkakrotnie większej grupy chorób alkohol jest jedną z ich przyczyn lub znacznie utrudnia rekonwalescencję. Ponadto, ryzyko zgonu jest wprost proporcjonalne do ilości wypijanego alkoholu.

Zaburzenia używania alkoholu, część przypadków depresji, niska waga urodzeniowa, alkoholowy zespół płodowy oraz związane z nimi zaburzenia neurorozwojowe skutkujące gorszym rozwojem psychofizycznym to choroby, którym przypisuje się niemal stuprocentowy udział alkoholu. Ponadto, alkohol jest przyczyną polineuropatii i miopatii oraz pogarsza przebieg większości chorób neurologicznych.

Istnieje wiele mechanizmów neurotoksycznego wpływu alkoholu na struktury mózgu i nerwów obwodowych. Wśród objawów uzależnienia wymienia się m.in.

upośledzenie kontrolowania picia, zaniedbywanie innych sposobów spędzania wolnego czasu z powodu picia alkoholu, picie mimo wiedzy o szkodach, abstynencyjne napady drgawkowe, majaczenie alkoholowe i głody alkoholu.

Na tym etapie może dojść do remisji choroby – w wyniku leczenia lub spontanicznie. Objawy te mają charakter odwracalny. Jednak uzależnienie od alkoholu może prowadzić do nieodwracalnych szkód związanych z jego neurotoksycznym działaniem.

Przypominają one proces przedwczesnego starzenia się mózgu i dotyczą głównie zmian zanikowych kory płatów czołowych, kory móżdżku oraz spoidła wielkiego. Mogą one doprowadzić także do encefalopatii, np. zespołu Wernickego-Korsakowa.

Z powodu używania alkoholu mogą wystąpić różne choroby układu trawiennego oraz choroby zapalne trzustki. Dotyczy to zwłaszcza schorzeń wątroby (często występującego, a rzadko rozpoznawanego stłuszczenia wątroby, i rzadko występujących, ale częściej prawidłowo rozpoznawalnych: alkoholowego zapalenia wątroby i alkoholowej marskości wątroby).

Alkohol etylowy nie jest kancerogenem rozumianym jako bezpośredni czynnik rakotwórczy. Powszechnie uważa się go za istotny czynnik kokancerogenny tzn. taki, który powoduje zwiększenie rakotwórczego wpływu kancerogenów. Dotyczy to nowotworów nosogardzieli, przełyku, wątroby, jelita grubego, oraz raka piersi u kobiet. Nawet małe dawki alkoholu mogą przyspieszyć zgon z powodu nowotworu.

Więcej o nowotworach związanych z alkoholem czytaj w: „Alkohol zwiększa ryzyko nawrotów raka piersi”.

Mimo pewnego wpływu alkoholu na chorobę niedokrwienną serca oraz zmniejszenia ryzyka udaru niedokrwiennego, negatywnie oddziałuje on na układ krążenia, mając istotnie negatywny wpływ na nadciśnienie tętnicze, mikardiopatię oraz zaburzenia rytmu serca. Ponadto alkohol przyczynia się do wystąpienia udarów krwotocznych. Badania wykazały, że alkohol ma bardzo mały lub nie ma w ogóle działania zmniejszającego ryzyko chorób wieńcowych.

Spożywanie alkoholu istotnie wpływa na zmniejszenie odporności, co – w połączeniu z niewłaściwym trybem życia – zwiększa ryzyko poważnych chorób zakaźnych i grozi gorszym przebiegiem chorób niż u osób niepijących.

Zarówno ryzyko przedwczesnego zgonu, jak i nagłych oraz przewlekłych chorób rośnie wprost proporcjonalnie do ilości i częstotliwości spożywanego alkoholu.

Analiza badań, które wskazują na takie zależności, stała się podstawą opracowania przez WHO zaleceń dotyczących ilościowych limitów spożywania alkoholu, powyżej których picie wiąże się ze znacznym ryzykiem szkód. W innych krajach przyjęto, że limity te wynoszą: do 30-40 g czystego alkoholu (3-4 tzw.

standardowe porcje alkoholu) co najmniej pięć dni w tygodniu dla mężczyzn i 10-20 g dla kobiet. Wraz ze zwiększeniem średniej dawki w przeliczeniu na czysty alkohol zwiększa się także ryzyko zgonu z powodu samobójstwa i samouszkodzenia lub urazów spowodowanych nieumyślnie.

Wyraźne jest regionalne zróżnicowanie współczynnika umieralności spowodowanej przez alkohol. Najwięcej zgonów na 100 tys. mieszkańców przypada regionowi Europy Wschodniej i Środkowo-Wschodniej. Statystyczny Europejczyk wypija dwa razy więcej czystego alkoholu niż reszta świata – 12,35 litra w roku 2009.

W Europie Wschodniej i Środkowo-Wschodniej spożycie czystego alkoholu w litrach na osobę wynosi 14,5 l. W Europie Zachodniej i Środkowo-Zachodniej – 12,4 l. Najmniej pije się w krajach Europy Północnej – 10,4 l i południowej 11,2 l. Średnia dla Unii Europejskiej wynosi 12,4 l.

Wśród krajów najwięcej pijących znajdują się: Czechy, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Węgry, Estonia i Polska. Zjawisko to wiąże się między innymi ze stylem picia alkoholu: umieralność jest większa w krajach, w których zjawisko upijania się (spożywania dużych dawek alkoholu w krótkim czasie) jest częstsze.

Stwierdzono również zależność między liczbą upić a ryzykiem wystąpienia uzależnienia od alkoholu.

Czytaj więcej o skutkach nadużywania alkoholu w: „Przedawkowanie alkoholu: co ci grozi, jeśli wypijesz za dużo”.

Na podstawie raportu Instytutu Organizacji Ochrony Zdrowia Uczelni Łazarskiego pt.: „Ekonomiczne aspekty skutków picia alkoholu w Europie i w Polsce” opracowała EBfot. iStock

Objawy alkoholizmu. Jakie są fazy choroby alkoholowej?, Fazy alkoholizmu. Jak je rozpoznać?

Alkoholizm jest jedną z najczęstszych a zarazem najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych naszych czasów. Objawy alkoholizmu różnią się w zależności od poszczególnych etapów uzależnienia. Co można dostrzec w ostatnim stadium alkoholizmu, a jakie objawy występują na samym początku choroby?

Czym jest ta choroba?

Wszelkie uzależnienia od
substancji psychoaktywnych rujnują życie zarówno osoby tkwiącej w nałogu, jak i
jej najbliższego otoczenia. Sytuacja wygląda nie inaczej w przypadku
uzależnienia od alkoholu. Alkoholizm to choroba, która zbiera ogromne żniwo –
bez względu na to, czy ktoś jest kobietą czy mężczyzną, osobą młodą czy
starszą, biedną czy bogatą.

Objawy alkoholizmu są w stanie przemienić w piekło
życie każdego człowieka. Grupą szczególnie narażoną na nadużywanie alkoholu są
osoby o słabej psychice bądź genetycznych skłonnościach do uzależnień. Problem
zazwyczaj zaczyna się całkiem niewinnie i niepozornie. Jedno czy dwa piwa po
ciężkim dniu w pracy lub parę drinków dla towarzystwa to scenariusz obecny w
życiu wielu ludzi.

Niestety, coraz częstsze sięganie po procentowe napoje może
szybko i niezauważalnie przerodzić się w niebezpieczne uzależnienie. Osoba
chora nie jest w stanie racjonalnie kierować swoim życiem i decyzjami, gdyż
traci umiejętność zachowania umiaru w kwestii spożywania alkoholu.

Co więcej,
mimo fizycznych i psychicznych objawów alkoholizmu, nie dostrzega problemu, a
wręcz stara się go wyprzeć ze swojej świadomości. 

Definicja i objawy alkoholizmu według WHO

Jakie są objawy alkoholizmu
według WHO czyli Światowej Organizacji Zdrowia? Zgodnie z najnowszą
Międzynarodową Klasyfikacją Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów (ICD-10)
alkoholizm jest definiowany jako: “Zespół objawów somatycznych, behawioralnych
i poznawczych, w których picie alkoholu staje się priorytetowe nad innymi
poprzednio ważniejszymi zachowaniami”. Rozpoznanie choroby następuje poprzez
stwierdzenie trzech spośród poniższych objawów alkoholizmu u kobiet i mężczyzn:

  • głód alkoholowy czyli przymus picia bądź kompulsywne spożywanie alkoholu;
  • utrata kontroli nad rozpoczęciem picia, długością trwania picia oraz ilością spożywanego alkoholu (np. przymus picia do dna na butelki);
  • występowanie zespołu abstynencyjnego;
  • picie alkoholu lub spożywanie substancji o działaniu podobnym (benzodiazepiny, eter itp.);
  • konieczność spożycia coraz większych dawek w celu wywołania pożądanego efektu, tzw. efekt tolerancji;
  • zaniedbywanie zainteresowań, alternatywnych przyjemności oraz obowiązków;
  • spożywanie alkoholu pomimo świadomości o jego destrukcyjnym wpływie i występowania somatycznych i psychicznych objawów alkoholizmu.
  • Choroby zależne od picia alkoholu

Uzależnienie od alkoholu – etapy choroby

Uzależnienie od napojów
wysokoprocentowych jest chorobą przewlekłą i postępującą, a jej opłakane
konsekwencje nasilają się wraz z kolejnymi etapami uzależnienia.

Jakie pierwsze
widoczne objawy alkoholizmu można zaobserwować u osoby, która znajduje się na
początku tej przykrej choroby? Oraz jakie charakterystyczne znamiona nosi
zaawansowana faza alkoholizmu? Przejdźmy pokrótce przez następujące etapy.

  1. Faza wstępna – pierwszy etap choroby alkoholowej obejmuje stan, w którym alkohol staje się najlepszym i najczęstszym środkiem wykorzystywanym w celu rozluźnienia i odstresowania. Na tym etapie nie występują jeszcze żadne widoczne objawy alkoholizmu, wszystko dzieje się w podświadomości. Osoba, u której rozwija się uzależnienie od alkoholu, coraz częściej szuka okazji do spożycia ulubionego trunku.
  2. Faza ostrzegawcza – pojawiają się pierwsze objawy alkoholizmu na skutek picia coraz większych ilości napojów wysokoprocentowych. Obserwuje się coraz częstsze luki w pamięci oraz zachowania odstające od wcześniejszej normy. Na tym etapie zaczyna się także picie po kryjomu bądź w samotności oraz dają o sobie znać wyrzuty sumienia.
  3. Faza krytyczna –  cechą charakterystyczną owej fazy jest fakt, że alkohol staje się priorytetem w życiu osoby uzależnionej. Okresy abstynencji występują rzadko, a w ich trakcie pojawiają się uporczywe fizyczne i psychiczne objawy alkoholizmu i głodu alkoholowego.
  4. Faza przewlekła – chory pije nieprzerwanie i bez żadnych zahamowań. Jest to ostatnie stadium alkoholizmu, w którym objawy dają o sobie znać na tak dużą skalę, że nierzadko prowadzą do destrukcji lub zatrucia organizmu, a nierzadko nawet do śmierci osoby uzależnionej.

Objawy alkoholizmu – podział

Objawy alkoholizmu uderzają
zarówno w psychikę jak i ciało osoby uzależnionej, jednak początkowo choroba
odbija się głównie na emocjach. Wraz z postępem choroby pojawiają się także
objawy fizyczne związane z głodem alkoholowym. Główna klasyfikacja objawów
alkoholizmu to podział na znamiona psychiczne i somatyczne.

Psychiczne objawy alkoholizmu:

  • drażliwość;
  • apatia;
  • zaburzenia
    koncentracji i pamięci;
  • wahania
    nastroju;
  • stany
    lękowe;
  • nerwowość;
  • trudności
    z odczuwaniem przyjemności;
  • obojętność
    uczuciowa;
  • zaburzone
    poczucie odpowiedzialności.

Somatyczne objawy
alkoholizmu:

  • uporczywe
    bóle głowy;
  • wymioty;
  • nudności;
  • drżenie
    mięśni;
  • zaburzenia
    snu bądź bezsenność;
  • rozszerzone
    źrenice;
  • osłabienie;
  • wzmożona
    potliwość;
  • nadciśnienie
    tętnicze;
  • wysuszenie
    śluzówek.

Pokonanie choroby alkoholowej, szczególnie w jej zaawansowanym stadium, jest niezwykle trudne. Największą trudnością może się okazać przekonanie osoby uzależnionej do tego, że ma poważny problem i potrzebuje natychmiastowej pomocy.

Pierwszym etapem leczenia alkoholizmu jest odtrucie organizmu i odwyk w zamkniętym zakładzie dla osób uzależnionych.

Po zakończeniu terapii odwykowej w ośrodku leczenia uzależnień chory nadal wymaga długotrwałej psychoterapii oraz wsparcia i pomocy ze strony najbliższej rodziny i przyjaciół. Leczenie choroby alkoholowej może trwać nawet kilka lat.

Leia também:  Kosmetyki do higieny intymnej – płyn, żel, mydło. Czym myć okolice intymne?

Alkoholizm – leczenie alkoholizmu, przyczyny, objawy

Skuteczne leczenie alkoholizmu jest procesem długotrwałym, który trwa od momentu jego rozpoczęcia do końca życia, ponieważ osoba chora przez całe życie ma do czynienia z ryzykiem powrotu do nałogu, dlatego nawet najmniejsze ilości alkoholu w jakiejkolwiek formie (nawet syropów czy słodyczy z zawartością alkoholu) muszą zostać całkowicie wyeliminowane z życia takiej osoby. Konieczne jest także wsparcie ze strony bliskich oraz profesjonalna opieka medyczna.

Alkoholizm, czyli problem psychiczny i fizyczny

Jest to choroba skomplikowana, łącząca w sobie elementy somatyczne związane z przystosowaniem organizmu do obecności alkoholu oraz elementy psychiczne, w których zawierają się zarówno przyczyny, jak i skutki choroby. 

Uzależnienie fizyczne

  • Jest to skutek regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach. Metabolizm człowieka przyzwyczaja się do przyjmowania etanolu, domagając się z czasem coraz większych dawek, ponieważ wraz ze wzrastającym spożyciem zwiększa się także odporność na jego działanie. W przypadku przerwania picia pojawia się tak zwany zespół odstawienia, którzy objawia się w postaci:
  • drżenia języka, powiek lub dłoni
  • nudności i wymiotów
  • wzrostu ciśnienia tętniczego krwi
  • tachykardii
  • bólu głowu
  • zaburzeń snu
  • osłabienia i złego samopoczucia
  • omamów

Siła z jaką występują te objawy zależy od tego jak bardzo głębokie jest dla organizmu uzależnienie. Nie muszą występować wszystkie, jednak w przypadkach naprawdę silnego uzależniania właśnie tak się dzieje – do tego mogą pojawić się powikłania w postaci majaczenia alkoholowego (potocznie zwanego delirium) lub napadów padaczkowych. Właśnie z tego względu leczenie alkoholizmu powinno przebiegać przy asyście lekarzy, którzy przy pomocy środków farmakologicznych będą w stanie załagodzić objawy zespołu odstawienia. 

Uzależnienie psychiczne

Leczenie zespołu odstawienia zajmuje zazwyczaj kilka dni. W przypadku pracy w aspekcie psychicznym leczenie tak naprawdę nigdy się nie kończy.

Pod względem psychologicznym alkoholizm często bywa konsekwencją przytłoczenia emocjonalnego lub dużej ilości stresu w życiu codziennym.

Osoby chore często nie zdają sobie sprawy ze swojego problemu i nie dostrzegają jaki wpływ wywierają na otoczenie – swoją rodzinę, przyjaciół czy współpracowników.

Chociaż nawet jeśli alkoholik jest świadomy swojego problemu i chce przestać pić, mimo tego uwarunkowania, które wytworzyły się w jego psychice skutecznie to uniemożliwiają. Taka osoba traktuje alkohol jak naturalny sposób radzenia sobie z problemami lub czyni jego spożywanie pewnego rodzaju codziennym rytuałem, przez co samodzielne uporanie się z uzależnieniem często bywa niemożliwe.

Klasyfikacja alkoholizmu

Podział grup alkoholików określa stopień uzależnienia biorąc pod uwagę czynniki takie jak ilości spożywanego alkoholu, częstotliwość jego spożywania oraz regularność z jaką się to dzieje. W zależności od tego z jaką grupą mamy do czynienia stopień trudności leczenia alkoholizmu jest różny. Klasyfikacja ta przedstawia się następująco

Epizodyczne nadmierne picie

W tym przypadku nie ma zauważalnej regularności w piciu. Zdarza się ono stosunkowo rzadko, a epizody oddzielane są dłuższymi przerwami. Natomiast nadmierna ilość spożywanego alkoholu odgrywa tu kluczową rolę. Osoba zaliczająca się do tej grupy spożywa alkohol niezbyt często, ale w bardzo dużych ilościach.

Nawykowe picie nadmierne

Jak wskazuje nazwa, osoby zaliczające się do tej grupy uczyniły ze spożywania alkoholu nawyk. Ilość wypijanego alkoholu jest duża – do tego dochodzi też regularność i systematyczność jego spożycia.

Różnicą, która oddziela ten typ alkoholizmu od nałogu alkoholowego, jest to, że w tym przypadku pijący nie utracił jeszcze całkowitej kontroli nad spożywaniem alkoholu – to znaczy, że jest w stanie przerwać picie z własnej woli.

Nałóg alkoholowy

Zwany także toksykomanią alkoholową jest najcięższym typem alkoholizmu. Do tej grupy zaliczają się prawie wszystkie osoby, których problem określony jest jako alkoholizm przewlekły.

Występuje tutaj uzależnienie fizyczne, a osoba chora traci kontrolę nad spożyciem – nie jest w stanie przerwać picia. Przy najdalej posuniętych przypadkach tego typu alkoholizmu występują zaburzenia psychiczne i różnego rodzaju powikłania.

Nałóg alkoholowy charakteryzuje się widocznymi skutkami na tle fizycznym, psychicznym i społecznym.

Czym objawia się alkoholizm?

Znaczna część objawów, dzięki którym można odpowiednio wcześnie (aby leczenie alkoholizmu było jak najmniej skomplikowane) ma charakter psychiczny. Najprędzej jest je więc w stanie zauważyć osoba uzależniona – jednak nie zawsze pozwala to skutecznie przeciwdziałać chorobie. Do takich objawów zaliczają się: 

  • wewnętrzny przymus/potrzeba picia;
  • utrata kontroli, pod względem ilości spożytego alkoholu oraz momentu kiedy trzeba przerwać spożywanie;
  • zwiększona tolerancja na alkohol;
  • alkohol staje się centralnym elementem życia;
  • luki w pamięci i problemy z zachowaniem świadomości;
  • potrzeba udowodnienia, że jest się w stanie kontrolować picie.

Ostatnim objawem jest zespół odstawienia, który jednak jest widoczny dla otoczenia.

Ze względu na to, że większość wymienionych objawów jest subiektywna, a osoby uzależnione mają nawyk ukrywania ich przed innymi – zazwyczaj bardzo skutecznie – należy być wyczulonym także na sygnały, które są bezpośrednio powiązane z byciem alkoholikiem.

Najłatwiej zauważalnymi zmianami u osoby uzależnionej jest jej charakter i zachowanie – alkoholicy stają się przygnębieni, nerwowi i drażliwi, często też bardziej zazdrośni.

Poza tym do tego dochodzi wygląd, z racji tego, że alkohol powoduje odwodnienie – co skutkuje poszarzeniem i wyblaknięciem cery, pogłębiają się zmarszczki, a twarz staje się opuchnięta, oczy podkrążone, skóra zaś czasem bywa zaczerwieniona. Tak pogarszający się wygląd może być też argumentem w uświadomieniu chorej osobie problemu i czego skutkiem powinna być terapia alkoholizmu.

Jakie mogą być przyczyny choroby alkoholowej?

Przyczyn powstania alkoholizmu może być wiele i zawsze jest to kwestia indywidualna – każda terapia dla alkoholika jest inna, ponieważ złożoność samego problemu wymaga takiego podejścia. Przyczyny alkoholizmu możemy podzielić na przyczyny medyczne, genetyczne, psychologiczne, socjologiczne i pedagogiczne. Przyczyna medyczna

Wiąże się ona ze wspomnianym wcześniej uzależnieniem fizycznym i zespołem odstawienia.

Możliwym jest, że bezpośrednią przyczyną alkoholizmu stanie się uwarunkowanie organizmu, który zacznie potrzebować coraz większych ilości tego środka psychoaktywnego.

Najczęściej jednak aspekt fizyczny jest skutkiem uzależnienia, którego przyczyna leży gdzieś indziej. Leczenie alkoholizmu pod względem fizycznym odbywa się poprzez detoks alkoholowy.

Uwarunkowanie genetyczne

Alkoholizm nie jest chorobą dziedziczną, nie można zatem uznać genów za jej bezpośrednią przyczynę. Zostało jednak udowodnione naukowo, że genetyka ma pewien wpływ na podatność i skłonność do stania się alkoholikiem. Gen ma ułatwić rozwój choroby i analogicznie w stosunku do tego, leczenie alkoholizmu staje się przez to trudniejsze.

Faktem jest to, że gen nie może być bezpośrednią przyczyną wystąpienia choroby, ale jedynie w połączeniu z innymi przyczynami czyni ją groźniejszą. Osoba posiadająca ten gen może nigdy nie zostać alkoholikiem – równie dobrze osoba, u której on nie występuje może stać się alkoholikiem.

Przyczynami bezpośrednimi są przyczyny psychologiczne, socjologiczne i pedagogiczne.

Psychologia

Z punktu widzenia psychologów alkoholizm powodowany jest przez problemy w życiu – a raczej potrzebę poradzenia sobie z nimi. Na pozór picie jest na to sposobem.

Spożywanie alkoholu działa jak mechanizm obronny, który stwarzając chwilowe poczucie euforii pozwala uciec od trudności pod kątem finansowym czy społecznym. Przez picie alkoholicy tłumią także intensywne emocje, z którymi nie potrafią sobie poradzić w żaden inny sposób.

W takim przypadku sposobem na leczenie alkoholizmu będzie uświadomienie choremu, że picie nie rozwiązuje problemów – w stosunku do tego trzeba przedstawić alternatywny i skuteczny sposób na to.

Przyczyny socjologiczne i pedagogiczne

Z socjologicznego punktu widzenia alkoholizm może być reakcją na transformacje zachodzące we współczesnym świecie i idące w parze z nimi zmiany cywilizacyjne. Znaczna ilość bodźców i konieczność adaptacji generują wiele czynników zwiększających ryzyko wystąpienia alkoholizmu.

Reagując na zmiany ludzie przekształcają swój naturalny system wartości, przez co stają się nieszczęśliwi – skutkiem tego są problemy, z którymi część społeczeństwa próbuje sobie poradzić właśnie przez alkohol.

Swoją drogą pojawia się też aspekt pedagogiczny, uznający za możliwą przyczynę alkoholizmu wydarzenia, które miały miejsce w procesie socjalizacji jednostki. Mogą to być złe warunki w rodzinie i model wychowania, wadliwy system szkolnictwa lub kontakt z osobami uzależnionymi.

Wszystkie te czynniki mogą być przyczyną wystąpienia alkoholizmu w przeszłości, dlatego ważna jest dbałość o odpowiednią edukację i pogłębianie świadomości na każdym etapie życia.

Skutki alkoholizmu

W przypadku niepodjęcia działania, jakim jest terapia leczenia alkoholizmu osoba chora wywiera coraz silniejszy wpływ na siebie i najbliższe otoczenie.

Z jednej strony prowadząc do wykluczenia społecznego, konfliktów rodzinnych, możliwości utraty pracy – co z kolei prowadzi do problemów finansowych i pogłębienia problemów rodzinnych. Z drugiej strony przyczyny choroby pogłębiają się, prowadząc do coraz poważniejszych konsekwencji społecznych.

Osoba uzależniona staje się toksyczna i ma negatywny wpływ na osoby zarówno z bliskiego jak i dalekiego otoczenia. Najpoważniejsze konsekwencje jednak dotyczą bezpośrednio chorego.

Zaczynając od problemów zdrowotnych jak marskość wątroby, zapalenie żołądka, niedożywienie, wyniszczenie, uszkodzenie układu nerwowego, zanik mięśni i zaburzenia psychiczne – skutki są widoczne przede wszystkim w psychice, ponieważ alkohol wywiera znaczny wpływ na mózg.

Alkoholik ma skłonności do depresji, staje się agresywny, a jego poczucie moralności staje się upośledzone, przez co może posunąć się do kradzieży, pobicia lub nawet tak ciężkich przestępstw jak gwałt czy zabójstwo. Jeśli nie jest stosowana terapia dla alkoholików, w bardzo dużej ilości przypadków choroba kończy się śmiercią.

Leia também:  Como aplicar henna no cabelo (com imagens)

Leczenie alkoholizmu – jak wygląda terapia dla uzależnionych od alkoholu?

Leczenie alkoholików odbywa się poprzez trzy główne etapy. Chociaż samo leczenie z alkoholizmu rozpoczyna się w momencie, kiedy zaczyna się też terapia od alkoholu, przed jej podjęciem osoba chora musi być do tego gotowa.

Po pierwsze musi być ona świadoma swojego problemu oraz wyrażać chęć zainicjowania terapii.

Bardzo często osoba chora nie jest w stanie uporać się sama z problemem, z tego względu pojawia się potrzeba skorzystania z profesjonalnych usług – pomóc może szpital lub specjalny ośrodek uzależnień alkoholowych, który oferuje leczenie dla alkoholików.

Detoksykacja – metoda farmakologiczna

Samo leczenie alkoholizmu rozpoczyna się procesem odtrucia. Jest to zarazem pierwszy etap z jakiego składa się terapia alkoholików.

Cały ten etap polega na przejściu przez alkoholowy zespół abstynencyjny (zespół odstawienia) łagodząc jego objawy dzięki środkom farmakologicznym.

W zależności od tego jak długi był ostatni cykl picia, zwany także ciągiem alkoholowym oraz stopnia zaawansowania samego uzależnienia długość odtrucia bywa różna. Jeśli nie występują żadne komplikacje, a zapewniona opieka jest odpowiednia, etap powinien trwać maksymalnie 10 dni.

Zrozumienie przyczyn, skutków i nauczenie się jak sobie z nimi radzić

Na tym etapie psychoterapeuta lub inna osoba za to odpowiedzialna, musi na neutralnej przestrzeni, jaką jest np. ośrodek dla uzależnionych od alkoholu, wskazać osobie chorej elementy i fakty z życia, które były konsekwencją alkoholizmu.

Cały proces opiera się na stworzeniu systemu wewnętrznej motywacji prowadzącej do podejmowania działań mających na celu zwalczenie choroby.  Niezwykle ważnym elementem podczas tego etapu jest pokazanie alkoholikowi konkretnych korzyści związanych z abstynencją i leczeniem.

Należy doprowadzić do stanu, w którym osoba chora uzna, że alienacja od przyczyny uzależnienia w postaci spożywania alkoholu lub jakiejkolwiek innej nie jest rozwiązaniem problemu i nie prowadzi do niczego konstruktywnego.

Na tym etapie konieczne jest wsparcie lekarzy specjalistów, terapeutów i rodziny, tylko wtedy są szanse na powodzenie. Skuteczna terapia alkoholowa w ośrodku powinna zajmować co najmniej od sześciu do ośmiu tygodni.

Życie po terapii

Ostatni etap leczenia jest zarazem najdłuższym. Zaczyna się od momentu wyjścia z ośrodka i trwa do końca życia.

Całkowite wyleczenie się z alkoholizmu nie jest niestety możliwe, a utrzymanie abstynencji po zakończeniu bezpośredniej terapii może być trudne.

Ważne jest na tym etapie wsparcie najbliższych, rozwijanie pasji, hobby, czerpanie radości z życia na możliwie jak najwięcej sposobów. Konstruktywne radzenie sobie z problemami jest tutaj absolutną koniecznością.

Jak dużą rolę w terapii odgrywa ośrodek dla uzależnionych od alkoholu?

Najczęściej na zaawansowanym etapie choroby nie ma możliwości aby przejść przez proces leczenie bez pomocy specjalistów. Ośrodki dysponują odpowiednio przeszkolonym personelem i adekwatną przestrzenią, dzięki czemu możliwe jest poprawne zdiagnozowanie problemu i przeciwdziałanie mu.

Prywatny Ośrodek Terapii Leczenia Uzależnień Tratwa jest miejscem, w którym dzięki profesjonalnej terapii i zawodowej opiece lekarskiej możliwa jest skuteczna walka z uzależnieniem.

Personel ośrodka przeszedł w większości tę samą drogę co obecni pacjenci, co czyni to miejsce odpowiednim dla osób, które nie chcą iść na terapię, obawiając się braku zrozumienia i obwiniania ich pod kątem problemu.   Tratwa Prywatny Ośrodek Terapii Leczenia Uzależnień  ul.

Beskidzka 8 43-460 Wisła Masz pytania? Ty lub Twój  bliski potrzebuje pomocy?  Zadzwoń lub napisz! Tel.: +48 666 03 05 05 E-mail: [email protected]  

WWW: https://tratwa.pl/

Zmiana zachowań pod wpływem uzależnienia od alkoholu

  • Zdaniem psychologa
  • 28 marca 2019
  • NR 62 (Marzec 2019)

Katarzyna Włoch-Hyla

Wpływ alkoholu na zachowania oraz organizm człowieka znany jest od wieków. Systematycznie spożywany w sporych ilościach wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, powodując niejednokrotnie nieodwracalne zmiany zarówno w myśleniu, jak i zachowaniu.

Większość osób pijących uważa, że główną funkcją alkoholu jest rozluźnienie. Niezupełnie tak jest, ponieważ euforia i podniecenie, które pojawiają się w pierwszej fazie działania alkoholu mają charakter przejściowy i wynikający z rozluźnienia mechanizmów kontrolujących. Efektem tego są brak krytycyzmu czy samokontroli oraz pojawiające się wahania nastroju.

Druga faza to senność, spowolnienie i znużenie. Alkohol wypijany w dużych ilościach zawsze prowadzi do utraty kontaktu z rzeczywistością i sprawia, że przestajemy logicznie myśleć. U alkoholików picie zaczyna przejmować kontrolę nad życiem, a osoba pijąca traci powoli wpływ i poczucie sprawności.

Systematyczne spożywanie alkoholu prowadzi do zmiany zachowań i poważnych zaburzeń psychicznych. Na początku warto wspomnieć o tym, jakie ilości alkoholu mają działanie psychoaktywne (patrz tab. 1). Jest ono zależne od jego stężenia we krwi.

  Zgodnie z zobowiązującą klasyfikacją chorób ICD 10, zespół uzależnienia od alkoholu definiowany jest w kategoriach występowania co najmniej trzech objawów, które pojawiają się przynajmniej przez miesiąc lub rok w okresach kilkukrotnych, krótszych niż miesiąc.

Tab. 1. Ilości alkoholu, które dają działanie psychoaktywne

  1. Systematyczne picie, pomimo świadomości i dowodów występowania jego szkodliwości.
  2. Tzw. głód alkoholowy, rozumiany jako poczucie przymusu picia lub jego pragnienie.
  3. Zwiększona tolerancja spożywania alkoholu, by osiągnąć oczekiwany efekt upojenia.
  4. Organizowanie życia wokół alkoholu kosztem relacji, obowiązków czy zainteresowań.
  5. Trudność w ograniczeniu ilości wypijanego alkoholu, trudność z zakończeniem picia oraz upośledzenie zdolności powstrzymania się przed piciem.
  6. Objawy zespołu odstawianego w obszarze fizjologii, takie jak: bezsenność, drżenie, nadciśnienie, narastający niepokój, a w końcu majaczenie.

Alkoholizm jest postępującym, przewlekłym schorzeniem, które powoduje szereg powikłań i zagraża życiu. U jego podstaw leżą czynniki biologiczne, środowiskowe, socjalne, genetyczne i psychologiczne. Do tej pory nie stworzono jednej, jasnej i precyzyjnej definicji naukowej choroby alkoholowej, pojawiają się za to coraz to nowe i poszerzone formy opisowe.

Zgodnie z danymi Światowej Organizacji Zdrowia, alkohol stanowi wysoki czynnik ryzyka utraty zdrowia u Europejczyków i zajmuje niechlubne trzecie miejsce. Ryzyko zależy od ilości wypijanego alkoholu. Należy jednak pamiętać, że jak dotąd nie opracowano dawki, która byłaby całkowicie bezpieczna, tzn.

takiej, która gwarantowałaby zupełny brak konsekwencji dla zdrowia.

Diagnostyka. Fazy alkoholizmu 

Objawy charakterystyczne świadczące, że picie staje się problemem:

  • Ilość i częstość wypijanego alkoholu zwiększa się.
  • Alkohol staje się lekarstwem rozładowującym napięcia i frustracje.
  • Picie alkoholu staje się stereotypem i rytuałem – narasta drażliwość w sytuacji nie napicia się, sytuacje związane z piciem dominują życie osoby.
  • Pojawiają się sytuacje całkowitego upojenia.
  • Alkohol spożywany jest w sytuacjach niedozwolonych – picie w pracy, podczas prowadzenia auta, w ciąży.
  • Picie służy leczeniu objawów abstynencyjnych.
  • Pojawiają się sytuacje niepamięci tego, co wydarzyło się podczas picia.
  • Niepokojące objawy związane ze zdrowiem, sytuacją zawodową czy rodzinną nie prowadzą do zakończenia picia.

Musimy pamiętać, że nie każda osoba pijąca w nadmiarze alkohol jest uzależniona. Aby dokonać rozróżnienia, konieczna jest szczegółowa diagnostyka. Przy badaniu w kierunku choroby alkoholowej bierze się pod uwagę wywiad z osobami bliskimi, wywiad z pijącym, wywiad środowiskowy, a także badanie stanu psychicznego i fizycznego.

Najbardziej znane testy, na podstawie których można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić uzależnienie od alkoholu, to test MAST, Jellinka, test Baltimorski oraz test przesiewowy AUDIT. Uzależnienie od alkoholu można diagnozować na podstawie objawów somatycznych, takich jak: dolegliwości ze strony układu pokarmowego, nudności poranne, niewydolność wątroby czy zapalenie trzustki.

Występuje żółtaczka, objawy neurologiczne, takie jak drżenie, zaburzenia równowagi chodu, drgawki, zespół móżdżkowy z ataksją. Wyniszczenie organizmu, niedokrwistość, charakterystyczny zapach oraz zmiany związane z wyglądem twarzy, takie jak obrzęk, zaczerwienienie i zmiany naczyniowe.

Podejrzenie choroby alkoholowej w wywiadzie psychiatrycznym charakteryzują następujące objawy: zaburzenia pamięci, koncentracji, niepokój, drażliwość, zaburzenia snu i nietypowe objawy depresyjne, zachowania dysforyczne i agresywne.

Zmiana zachowań pod wpływem alkoholu objawi się w pewnych bardzo charakterystycznych zaburzeniach psychotycznych, takich jak urojenia, zdrady, omamy słuchowe i wzrokowe. Objawy zespołu abstynencyjno-odstawionego, padaczki alkoholowej, halucynozy alkoholowej czy majaczenia, stanowią dla lekarza podstawę do rozpoznania uzależniania od alkoholu.

Typologia alkoholizmu

Obowiązujący podział na alkoholizm przewlekły i nałogowy okazuje się niewystarczającym. Charakterystyki alkoholizmu bazują bardziej na doświadczeniach autorów i stanowią opisy. Profesor Antoni Kępiński w książce Rytm życia opisał pięć typów picia:

  • Typ neurosteniczny: alkohol staje się lekiem na zmęczenie, napięcie, rozdrażnienie, a jego picie ma funkcję poprawy nastroju.
  • Typ kontaktowy: alkohol sprzyja przełamywaniu barier i stanowi pomoc przy nawiązywaniu kontaktów.
  • Typ heroiczny: picie daje poczucie mocy, siły i wpływu oraz poczucie nieśmiertelności. Odhamowuje zachowania chuligańskie.
  • Typ dionizyjski: picie pozwala oderwać się od otaczającej rzeczywistości.
  • Typ samobójczy: picie wywala zachowania autodestrukcyjne, autoagresywne. Pije się do nieprzytomności.

Stadia choroby alkoholowej

  1. Aby mówić o stałej, znaczącej zmianie zachowań powodowanych piciem, musimy przeanalizować występujące u osoby pijącej stadia rozwoju uzależnienia.

  2. Objawowe
  3. Zwiastunów

Picie alkoholu staje się reakcją na pojawiające się trudności, zaczyna być systematyczne i dominujące. Rozpoczyna się od picia towarzyskiego w gronie znajomych. Picie redukuje przykre doznania i stany psychiczne, sprawia dużą przyjemność.

Alkohol uśmierza pojawiające się doświadczenie emocjonalnego cierpienia, można powiedzieć, że je koi. To stadium sprawia, że tolerancja na ilość wypijanego alkoholu zwiększa się, a tolerancja do radzenia sobie z trudnościami maleje. W tym stadium zaczynają pojawiać się okresy niepamięci związane z piciem, tzw.

palimpsesty alkoholowe. Mimo tego, że osoba jest przytomna i świadoma, nie pamięta tego, co robiła w trakcie picia. Przyjęło się mówić potoczne, że to efekt tzw. zerwanego filmu, który przestaje być sporadyczny, a staje się systematyczny.

Leia também:  Endometrioza a bolesne miesiączki

Picie zaczyna być maskowane, a osoba uzależniona pije po kryjomu, w samotności, pije również przed spotkaniem towarzyskim, a wypijane dawki są coraz większe. Pojawia się poczucie winy i racjonalizacja zachowań związanych z piciem.

Ostre, zwane krytycznym W tej fazie picia osoba przestaje dbać o siebie, o higienę osobistą i odżywianie. To faza wyniszczenia, charakteryzująca się głodem alkoholowym. Nawet jeśli występują dłuższe okresy abstynencji, po wypiciu kończą się upojeniem całkowitym.

Na tym etapie zaawansowanego picia zaczynają się trwałe zmiany zachowań. Mogą występować urojenia zdrady. Pojawia się agresja, osłabienie libido i działania mające na celu gromadzenie alkoholu na zapas. Występuje całkowita utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu, a tolerancja i zależność fizjologiczna wzrastają tak bardzo, że w zasadzie picie musi być stałe. W tej fazie osoba nie jest w stanie pełnić funkcji społecznych, rodzinnych i zawodowych.

Przewlekłe Następuje spadek sprawności intelektualnej i fizycznej oraz występujące ciągi picia. Zapotrzebowanie jest bardzo wysokie, a tolerancja psychiczna coraz niższa.

Pojawiają się psychozy alkoholowe, lęki, niepokoje, brak zdolności funkcjonowania w środowisku. W tej fazie alkoholik zaczyna mieć kłopoty socjalne, żyje na marginesie społecznym, pije alkohole niespożywcze.

Zaczyna słabnąć system ochronny, a picie niepoddawane leczeniu prowadzi do śmierci.

Zmiany zachowań wynikające z picia alkoholu

Na skutek przewlekłego używania substancji psychoaktywnych zaczynają pojawiać się różne zaburzenia psychiczne, z których najpoważniejsze to zaburzenia świadomości, zespoły psychotyczne i amnestyczne. Poważnym problemem u alkoholików jest wysoka skłonność do samobójstw.

Trudno określić skalę zjawiska, bo zachowania te są zamaskowane, a wiele z nich może być zdiagnozowanych jako nieumyślne przedawkowanie alkoholu. W przebiegu zespołu abstynencyjnego u około 15% alkoholików pojawią się majaczenia i drżenie, które ma zazwyczaj bardzo dramatyczny przebieg. Cechuje się zaburzeniami świadomości i postrzegania.

Alkohol jest najpopularniejszą używką, która wywołuje liczne zaburzenia zachowania, zespoły chorobowe, a pośrednio stanowi przyczynę chorób somatycznych.  Picie alkoholu jest elementem, który na stałe zagościł w obszarze akceptowanych w kulturze Zachodu zachowań. Stanowi to przyczynek do zacierania się granic pomiędzy piciem towarzyskim a uzależnieniem. W Polsce ok.

800 tysięcy osób jest uzależnionych od alkoholu, lecz z leczenia korzysta około 150 tysięcy, czyli nawet nie połowa – tak donosi Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Warto wspomnieć, że ponad 50% czynów karalnych przeciwko zdrowiu i życiu popełniają osoby pod wpływem alkoholu: 65% zabójstwa, 54% uszkodzenia ciała, 58% gwałty, wypadki drogowe powodowane przez osoby pod wpływem alkoholu to ponad 20%.

Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych około 13% populacji w ciągu całego swojego życia nadużywa alkoholu lub wykazuje objawy choroby alkoholowej. Uzależnienie rozwija się u około 5 do 10% osób spożywających alkohol. Osoby pod wpływem alkoholu często zachowują się „nienormalnie”, co z psychiatrycznego punktu widzenia oznacza zaburzenia psychiczne wywołane zatruciem lub przewlekłym nadużywaniem. Objawy majaczeniowe i abstynencyjne zaczynają występować w momencie trzeźwienia. 

Do wewnętrznych źródeł czynników aktywizujących mechanizmy uzależnienia należą uszkodzenia organizmu oraz choroby somatyczne i psychiczne, deficyt praktycznych umiejętności życiowych oraz destrukcyjna orientacja życiowa i związane z nią problemy osobiste.

Do zewnętrznych, sytuacyjnych źródeł czynników należą narastający stres i trwałe uszkodzenia ważnych relacji społecznych. Utrata kontroli nad piciem i zjawisko głodu alkoholowego zaliczane są do podstawowych kryteriów uzależnienia.

Wiele innych objawów i chorób somatycznych oraz poważnych zaburzeń psychicznych wymaga dokładnej diagnozy. 

Zgodnie z danymi Światowej Organizacji Zdrowia, alkohol stanowi wysoki czynnik ryzyka utraty zdrowia u Europejczyków i zajmuje niechlubne trzecie miejsce. Ryzyko zależy od ilości wypijanego alkoholu. Należy jednak pamiętać, że jak dotąd nie opracowano dawki, która byłaby całkowicie bezpieczna, tzn. takiej, która gwarantowałaby zupełny brak konsekwencji dla zdrowia.

W stronę zaburzeń psychicznych

Konsekwencją nieleczenia alkoholizmu oraz picia patologicznego są poważne zaburzenia psychiczne.

  1. Alkoholowy zespół odstawienny (abstynencyjny) stanowią objawy pojawiające się u osób uzależnionych od alkoholu w chwili zaprzestania lub radykalnego zmniejszenia jego spożycia. Objawy są bardzo zróżnicowane, o różnym nasileniu. Mogą trwać od kilku godzin i charakteryzować się drżeniem, bólem głowy, rozdrażnianiem, irytacją czy bezsennością, potocznie zwane kacem oraz takie, które trwają powyżej tygodnia i stanowią zagrożenie życia wymagające hospitalizacji. Objawy są w nasileniu wysokim. Towarzyszy im pobudzenie ze strony układu nerwowego, objawy psychotyczne i poważne zaburzenia świadomości. Po ustąpieniu objawów zespołu abstynencyjnego zawsze zalecane jest podjęcie leczenia uzależnienia od alkoholu (odwyk). Leczenie odbywa się w poradniach leczenia uzależnień, samopomocowych grupach AA, także w dziennych i całodobowych oddziałach leczenia uzależnień. Leczenie prowadzą psychiatrzy, psycholodzy, terapeuci uzależnień, niejednokrotnie przy wsparciu pracowników socjalnych.
  2. Padaczka alkoholowa nie jest padaczką w ścisłym znaczeniu tego słowa, ponieważ u jej przyczyn nie leżą zaburzenia biochemii mózgu. Przyczyną padaczki alkoholowej jest odstawienie lub ograniczenie picia alkoholu. Jak do tego dochodzi? Alkohol powoduje podwyższenie progu drgawkowego. Gdy pije się długo i dużo, to organizm zaczyna przyzwyczajać się do tej ilości, uzależniając się od niej. Odstawienie sprawia, że próg drgawkowy maleje gwałtownie, a konsekwencją tego są objawy przypominające padaczkę. Padaczka alkoholowa występuje u około 5 do 25% u osób z zaawansowanym alkoholizmem. Może być powodowana spadkiem poziomu magnezu, nadmiernego nawodnienia mózgu, organicznego uszkodzenia mózgu spowodowanego piciem. Padaczka alkoholowa inaczej nazywana jest drgawkowym napadem abstynencyjnym. Napady drgawkowe ustępują samoczynnie w ciągu 7 do 10 dni i nie pojawiają się ponownie, jeśli osoba wytrwa w abstynencji lub zmniejszy ilość wypijanego alkoholu.
  3. Delirium tremens, inaczej majaczenia alkoholowe lub biała gorączka. To stan zaburzeń świadomości z omamami, urojeniami i iluzjami trwającymi do tygodnia. Towarzyszą mu zaburzenia wegetatywne oraz objawy som…

Co zyskasz, kupując prenumeratę?

  • 10 wydań czasopisma “Doradca w Pomocy Społecznej”
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • …i wiele więcej!

Sprawdź

Czym są zaburzenia spowodowane spożywaniem alkoholu i jak rozpoznać problem?

Wsparcie w problemach z piciem

Od rozpoznania oznak uzależnienia do wyboru rodzaju dostępnych metod leczenia, oto czynniki, które należy wziąć pod uwagę, jeśli dochodzi do problemu z piciem alkoholu.

Dla niektórych osób problem z alkoholem może być tymczasowy i związany ze stresem lub innymi problemami, ale nadal stanowi zagrożenie wyrządzenia szkody sobie, innym i relacjom z nimi. Zasięgnięcie profesjonalnej pomocy w przypadku problemów jest zawsze najlepszym rozwiązaniem, ponieważ można nauczyć się skutecznego radzenia sobie z piciem alkoholu poprzez zmianę zachowania.

Ale są też osoby, których picie ma charakter intensywny i długotrwały, a skutki tego są znacznie poważniejsze. Mogą mieć one ciągłą potrzebę picia i odczuwać nieprzyjemne fizyczne skutki odstawienia (1).

Mogą nawet rezygnować z rozrywek, wycofywać się z relacji i zaniedbywać inne sfery życia, aby skupić się na piciu. Objawy te sugerują uzależnienie od alkoholu, znane również chorobą alkoholową.

Osoby z poważnymi problemami z alkoholem wymagają fachowej pomocy i leczenia.

Jeśli martwisz się o swoje picie, istnieją narzędzia, które pomogą Ci określić, jak poważne są Twoje problemy i co możesz zrobić, aby zmienić swoje nawyki. Jeśli martwisz się o czyjeś picie, te narzędzia mogą pomóc Ci w udzieleniu mu wsparcia.

Pierwszym krokiem jest proste narzędzie o nazwie AUDIT (Test Rozpoznawania Zaburzeń Związanych ze Spożywaniem Alkoholu) (2, 3), które pomoże Ci ustalić, czy powinieneś/powinnaś się niepokoić. Test AUDIT może również pomóc w określeniu, czy możesz potrzebować profesjonalnego wsparcia, tak abyś mógł/mogła skorzystać z pomocy wykwalifikowanego specjalisty – możesz wykonać test tutaj.

Wielu osobom, wsparcie specjalisty może pomóc w zrozumieniu ich powodów picia alkoholu i poznania sposóbów, jak zmienić tę sytuację.

W zależności od tego, jak poważny jest Twój problem, wspracie specjalisty może pomóc ci zmienić Twoje nastawienie.

Podejście to zostało opracowane przez Światową Organizację Zdrowia, aby pomóc ludziom na wczesnym etapie rozpoznania zagrożenia; udowodniono, że skutecznie motywuje do zmiany (4-6).

Prosta interwencja może nie wystarczyć, jeśli Twoje problemy są poważniejsze (7). Choroba alkoholowa jest schorzeniem psychicznym i formą uzależnienie, nazywaną „alkoholizmem” (1, 8).

Osoby z chorobą alkoholową mają ciągłą potrzebę picia i odczuwają nieprzyjemne fizyczne skutki odstawienia, gdy nie piją.

Mogą rezygnować z rozrywek i relacji towarzyskich i skupiać się wyłącznie na piciu alkoholu, mogą też wyrządzić krzywdę sobie lub innym w tego rezultacie.

Podstawowe przyczyny choroby alkoholowe są złożone i różne w zależności od osoby:

Choroba alkoholowa ma rzadko jedną przyczynę i jest wynikiem interakcji różnych czynników. Jest też wiele powodów, dla których u jednych osób wystąpi choroba alkoholowa, a u drugich nie. Ważne jest, aby pamiętać, że problem z piciem nie jest oznaką słabości lub upadku moralnego.

Tak jak inne formy uzależnień i problemów psychicznych, problemy z piciem i choroba alkoholowa poddają się leczeniu. To, jaki rodzaj leczenia jest najlepszy, zależy od tego, jak poważny jest problem, jakie są jego przyczyny i od uwarunkowań indywidualnych.

Dla niektórych osób najlepszym rozwiązaniem są grupy samopomocy i grupy wsparcia, takie jak Anonimowi Alkoholicy. Inni lepiej reagują na leczenie psychiatryczne i terapię lub na leki, które mogą pomóc im w zaprzestaniu picia.

Niezależnie od przebiegu leczenia, jeśli cierpisz na chorobę alkoholową lub znasz kogoś, kto ją ma, pomocne środowisko i sieć wsparcia jest kluczem do uzyskania pozytywnego rozwiązania.

Wsparcie w problemach z piciemWsparcie w problemach z piciem

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*