Zmiany nastroju przed okresem – napięcie przedmiesiączkowe

Zmiany nastroju przed okresem – napięcie przedmiesiączkowe

PMS związany jest z naturalnymi procesami zachodzącymi w organizmie kobiety, jednak jego objawy potrafią mocno utrudnić codzienne funkcjonowanie. Jak skutecznie poprawić komfort życia i łagodzić symptomy?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) – podstawowe informacje

PMS to skrót od angielskiego Premenstrual Syndrome. Nazwa tej kobiecej dolegliwości tłumaczona jest jako zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przypadłość ta obejmuje ogromną liczbę niemal 300 różnych objawów, które mogą towarzyszyć kobietom przed nadejściem krwawienia menstruacyjnego, lecz także w jego trakcie.

Objawy PMS są niezwykle zróżnicowane i obejmują wiele narządów oraz układów. Co więcej, każdy cykl menstruacyjny, nawet w przypadku tej samej kobiety, przebiega nieco inaczej.

Symptomy PMS mogą występować tylko w niektórych cyklach bądź niemal wcale, mogą też różnić się w zależności od aktualnego stanu zdrowia, sytuacji życiowej czy czynników środowiskowych – na ich wystąpienie wpływa wiele różnych elementów.

PMS – kiedy się pojawia? Dolegliwości mogą rozpocząć się zarówno kilkanaście dni przed okresem, jak i tuż przed nim i w trakcie jego trwania. Charakterystyczne jest ustanie ich po zakończeniu krwawienia i przejściu do kolejnej fazy cyklu.

Jakie są objawy PMS?

Trudno wymienić wszystkie objawy napięcia przedmiesiączkowego – może wystąpić nawet kilkaset symptomów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Wiele z nich towarzyszy kobietom również podczas okresu (Jak złagodzić objawy okresu?), utrudniając ten i tak niełatwy czas. Do najbardziej powszechnych objawów PMS zaliczyć można:

  • rozdrażnienie i łatwe wpadanie w gniew,
  • smutek, płaczliwość,
  • biegunki lub zaparcia,
  • wzdęcia,
  • zatrzymywanie wody w organizmie,
  • powiększenie i tkliwość piersi,
  • obniżenie samooceny i spadek libido,
  • ból głowy przed okresem,
  • ból brzucha (w tym ból żołądka podczas okresu),
  • bóle w krzyżu,
  • zmęczenie, senność, osłabienie,
  • niepokój i kołatanie serca,
  • obniżoną koncentrację,
  • zmiany skórne,
  • wzrost apetytu.

Czy da się leczyć PMS?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego leczy się objawowo. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy objawy są wyjątkowo silne ze względu na istnienie konkretnych chorób np. o podłożu ginekologicznym – wtedy niezbędne jest leczenie choroby podstawowej.

Delikatne objawy PMS można łagodzić samodzielnie, jednak w walce z poważniejszymi potrzebna będzie pomoc specjalisty. Zaburzenia nastroju leczone są najczęściej za pomocą antydepresantów, z kolei bolesne skurcze dzięki lekom o działaniu przeciwbólowym i rozkurczowym.

Stosunkowo częstą przyczyną nasilenia objawów są zaburzenia hormonalne (problemy z hormonami mogą prowadzić nawet do braku miesiączki). Dlatego terapia hormonalna czy wprowadzenie tabletek antykoncepcyjnych zwykle pomagają unormować sytuację.

Czy PMS jest chorobą? Zdania na ten temat są podzielone nawet wśród ekspertów.

Obecnie nie istnieje taka jednostka chorobowa, jednak wielu specjalistów uważa, że warto rozważyć jej utworzenie, ponieważ zespół napięcia przedmiesiączkowego stanowi realny problem natury medycznej.

Z drugiej strony jego objawy wywołane są naturalnym fizjologicznym procesem, dlatego część osób uważa to za bezzasadne. Niezależnie od tego, jaki będzie końcowy efekt tej dyskusji, z pewnością wagi problemu nie wolno bagatelizować.

Jak radzić sobie z zespołem napięcia przedmiesiączkowego?

Istnieje wiele farmakologicznych i naturalnych sposobów na to, by zmniejszyć skalę dolegliwości związanych z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (Jak uniknąć bolesnych miesiączek?).

Warto pamiętać, że ich skuteczność będzie uzależniona od indywidualnej reakcji kobiety – każda powinna znaleźć metody najlepiej odpowiadające swoim potrzebom w tej fazie cyklu.

Pamiętajmy też, że bardzo silne objawy wymagają konsultacji lekarskiej.

Leczenie farmakologiczne Podczas PMS można przyjmować niektóre leki bez recepty lub przepisane przez specjalistę. W przypadku bólów brzucha zaleca się leki o działaniu przeciwbólowym lub rozkurczowym. W razie potrzeby lekarz przepisać może antydepresanty czy terapię hormonalną.
Odpowiednia dieta i suplementacja Objawami PMS mogą być m.in. wzdęcia, biegunki, zatwardzenia, zatrzymywanie wody czy wzrost apetytu. Dzięki zdrowej diecie można złagodzić te objawy. Zaleca się m.in.:

  • picie dużej ilości wody,
  • lekkostrawne posiłki,
  • mniejsze porcje spożywane częściej,
  • dużo warzyw i owoców,
  • dużo pełnoziarnistych pokarmów,

· unikanie kofeiny, alkoholu, soli i tłustych potraw.W razie potrzeby pomocna okazuje się suplementacja magnezu ( niedobór magnezu może pogłębiać objawy), witaminy B6 czy cynku. Warto sięgnąć po zioła o działaniu relaksującym, rozkurczającym i wspierającym trawienie (np. mięta, rumianek, melisa).

Relaks, spokojny tryb życia Podczas PMS lepiej jest unikać intensywnej aktywności. To dobry moment na relaks, wydłużenie czasu snu, zwolnienie obrotów. Organizm z pewnością się za to odwdzięczy.
Umiarkowana aktywność fizyczna W łagodzeniu symptomów PMS pomoże np. joga, spokojny spacer, ew. inne sporty niewymagające intensywnego wysiłku.
Inne sposoby łagodzenia bólu brzucha czy bólu krzyża Delikatny masaż, kąpiel w ciepłej (nie gorącej!) wodzie lub skorzystanie z termoforu pomagają ulżyć w skurczach i łagodzić ból.

PMS to problem dotykający szerokie grono kobiet i w wielu przypadkach pojawiający się co miesiąc. Dlatego warto poznać kilka sprawdzonych sposobów na łagodzenie nieprzyjemnych objawów, a w razie potrzeby skonsultować się ze specjalistą.

PMS: objawy, przyczyny, leczenie. Czym jest, kiedy się pojawia i jak długo trwa?

  • Rozdrażnienie, wahania nastrojów, nieuzasadnione wybuchy płaczu lub gniewu, wzrost wagi ciała, bezsenność, wzmożony apetyt, trądzik…
  • Brzmi znajomo?
  • Cały świat jest przeciwko Tobie, czy może hormony mają nad Tobą władzę?
  • Jeśli jesteś tuż przed okresem, to przyczyną Twoich frustracji może być PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Dowiedz się czym dokładnie jest PMS, jakie ma objawy i dlaczego akurat one się pojawiają.
  • Znajdź odpowiedzi na pytania kiedy występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego, jak długo trwa, a przede wszystkim – jak sobie z nim radzić?

Spis treści:Czym jest PMS?Przyczyny PMS: kiedy się pojawia?Dlaczego PMS się pojawia?Objawy PMSLeki na zespół napięcia przedmiesiączkowego?Domowe i naturalne sposobyCzy brak PMS oznacza ciążę?
 

PMS – co to takiego? Czym jest zespół napięcia przedmiesiączkowego?

  1. Gdy wszystko dookoła Cię irytuje, niepozmywane naczynia powodują wybuch płaczu, dżinsy nie chcą się dopiąć, chociaż dwa dni temu miałaś je na sobie i masz nagłą ochotę na wyjedzenie wszystkich zapasów pożywienia… to lepiej spójrz w kalendarz miesiączkowy i sprawdź, czy nie masz objawów PMS.

  2. Czym jest ten PMS?
  3. PMS to skrót od angielskiego premenstrual syndrome.
  4. W języku polskim występuje pod nazwą zespołu napięcia przedmiesiączkowego(skrót ZNP).

  5. Zespół napięcia przedmiesiączkowego to zbiór charakterystycznych objawów natury psychicznej, emocjonalnej i fizycznej, które uznawane są za fizjologiczne czyli naturalne.
  6. Pojawiają się one regularnie w trakcie kobiecego cyklu miesiączkowego.

  7. PMS występuje u kobiet w wieku rozrodczym, czyli od pierwszej do ostatniej miesiączki.

Najbardziej intensywne dolegliwości PMS obserwuje się u kobiet od 25. do 35. roku życia.

Dobra informacja jest więc taka, że objawy PMS po 40. roku życia mogą być lżejsze.

  • Z symptomami PMS, przynajmniej z jednym, styka się większość kobiet.
  • Część z pań może odczuwać je dość łagodnie, inne z kolei nie potrafią sobie z nimi poradzić.
  • PMS stwierdza się wówczas, kiedy u kobiety pojawia się przynajmniej jeden objaw psychiczny lub somatyczny (taki, dla którego nie można zdiagnozować medycznej przyczyny).
  • Ponadto, aby mówić o napięciu przedmiesiączkowym, ów objaw (lub objawy) powinien trwać od pięciu dni przed miesiączką do czwartego dnia jej trwania.
  • I chociaż zespół napięcia przedmiesiączkowego często staje się powodem do żartów, to współczesne badania wykazują, że nie jest to jedynie kwestia chwilowego wahania nastrojów i wielu paniom nie jest w tym czasie do śmiechu.
  • Co więcej, objawy PMS uznawane są za fizjologiczne, jedynie wtedy, gdy nie utrudniają normalnego funkcjonowania.
  • Niestety silne dolegliwości, które mogą wręcz świadczyć o patologii, dotyczą nawet 20-40% kobiecej populacji.

Kiedy występuje PMS i ile trwa? Przyczyny napięcia przedmiesiączkowego

PMS występuje w drugiej połowie cyklu miesiączkowego, czyli procesu, który umożliwia prawidłowe funkcjonowanie kobiecego układu rozrodczego.

Zakładając, że cykl menstruacyjny trwa 28 dni, w jednym z podziałów wyróżnia się jego cztery fazy:

  • menstruację trwającą około 4-5 dni;
  • fazę folikularną trwającą około 9 dni;
  • owulację, która trwa 1 dzień,
  • oraz fazę lutealną trwającą średnio 14 dni (książkowo od 15. do 28. dnia cyklu). Norma zakłada czas od 10 do 16 dni.
  1. I to właśnie na ostatniej fazie cyklu należy się skupić analizując syndrom napięcia miesiączkowego.
  2. Czy to oznacza, że PMS może trwać aż dwa tygodnie?
  3. Objawy PMS obserwuje się podczas całego okresu trwania fazy lutealnej, ale nie oznacza to, że będą one tak samo odczuwalne przez kilkanaście dni.
  4. Wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji kobiety.
  5. Zazwyczaj silniejsze symptomy PMS pojawiają się na kilka dni przed wystąpieniem krwawienia miesiączkowego.

Niekiedy są odczuwalne jeszcze przez pierwsze dni menstruacji (do 4. dnia).

  • PMS równie dobrze może trwać chwilę, kilka dni, ale również kilkanaście.
  • Co więcej, podczas jednego cyklu kobieta może bardziej odczuć dolegliwości związane z napięciem miesiączkowym, a w kolejnym prawie ich nie zauważyć.
  • Objawy PMS, podobnie, jak przebieg całego cyklu miesiączkowego, są na tyle indywidualną kwestią, że nie da się ich wrzucić do jednego worka i przyporządkować do każdego organizmu.

Co sprawia, że dokuczliwe objawy PMS w ogóle się pojawiają?

  1. Badania nad poznaniem przyczyn PMS trwają od wielu lat, ale do dziś nie jest znana dokładna przyczyna (czyli etiologia) tego syndromu.

  2. Podejrzewa się, że za całe to zamieszanie odpowiedzialne są zmiany zachodzące w kobiecym organizmie w przebiegu cyklu miesiączkowego, a ściślej rzecz ujmując, w trakcie wspomnianej fazy lutealnej.
  3. Faza lutealna rozpoczyna się w momencie zakończenia jajeczkowania.

  4. Podczas jej trwania w jajniku zostaje wykształcone ciałko żółte, a błona śluzowa macicy (endometrium) przygotowuje się do przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej.
  5. To właśnie w tym czasie dochodzi do najbardziej intensywnego wydzielania progesteronu, dzięki któremu kobiecy organizm przygotowuje się do ciąży.

  6. Jeśli jednak do zapłodnienia nie dojdzie, poziom progesteronu spada, ciałko żółte obumiera, a endometrium powoli ulega degeneracji.
  7. Tak kończy się jeden cykl i rozpoczyna kolejny, czyli startuje menstruacja.

  8. Głównym winowajcą nieprzyjemnych odczuć podczas ostatniej fazy cyklu są więc najprawdopodobniej hormony płciowe (progesteron i estrogeny) oraz wahania ich stężenia.
  9. Odpowiedzialne są one nie tylko za zmiany fizjologiczne w obrębie narządów płciowych, ale wpływają również na kondycję fizyczną, psychiczną i intelektualną kobiety.

  10. Ale dlaczego zaburzenia hormonów u jednych kobiet wywołują PMS, a inne nie odczuwają dolegliwości?
  11. Uważa się, że zespół napięcia przedmiesiączkowego dotyczy kobiet, które wykazują osobniczą (indywidualną) wrażliwość na fizjologiczne zmiany hormonalne.

Od smutku, poprzez gniew, aż do wybuchu płaczu, czyli objawy PMS

Współczesna literatura medyczna wyodrębnia aktualnie około 300 objawów PMS. Dzieli je na:

  • objawy fizyczne PMS;
  • objawy psychiczne PMS;
  • objawy behawioralne PMS.

Najczęściej występujące objawy fizyczne napięcia przedmiesiączkowego to przede wszystkim:

  • zaparcia;
  • wzdęcia;
  • zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym problemy z trawieniem;
  • tkliwość piersi;
  • obrzęki przez gromadzenie się wody w organizmie;
  • dość silne bóle głowy;
  • bóle mięśnie i stawów;
  • zwiększony apetyt, który prowadzi do przejadania się;
  • uczucie zmęczenia;
  • przyrost masy ciała;
  • problemy skórne, w tym zmiany trądzikowe;
  • wzmożona potliwość.

Najbardziej powszechne objawy psychiczne napięcia przedmiesiączkowego to głównie:

  • obniżenie nastroju;
  • smutek;
  • drażliwość;
  • złość;
  • nieuzasadnione napady płaczu;
  • nerwowość i poirytowanie;
  • trudności z koncentracją i pamięcią;
  • problemy ze snem, w tym bezsenność i nadmierna senność w ciągu dnia;
  • napady gniewu.

Wśród objawów behawioralnych PMS wymienia się przede wszystkim:

  • zmniejszenie zdolności poznawczych,
  • pogorszenie widzenia, głównie analizy wzrokowo-przestrzennej.

Najbardziej dają się we znaki drażliwość i złość, których największe nasilenie przypada na około dwa dni przed menstruacją.

Zestaw objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego nie zawsze jest stały. Oznacza to, że w każdym cyklu kobieta może odczuwać inne dolegliwości.

Różny może być także stopień nasilenia wymienionych objawów.

Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne zdefiniowało nawet pojęcie dysfotycznego zaburzenia przedmiesiączkowego, tzw. PMDD (od angielskiego premenstrual dysphoric disorder).

  • PMDD jest ciężką formą PMS i charakteryzuje się zwiększoną mocą objawów emocjonalnych, które mają bezpośredni wpływ na jakość życia, przede wszystkim w sferze społecznej.
  • Jeśli więc objawy PMS utrudniają kobiecie normalne funkcjonowanie w codziennym życiu, przypominają stany depresyjne i lękowe, to może mieć ona do czynienia z PMDD.
  • Symptomów napięcia przedmiesiączkowego jest tak dużo, że trudno wyodrębnić nietypowe objawy PMS.
  • Jednak, tak jak wahania nastrojów, obrzęki, tkliwość piersi czy wybuchy płaczu, są znane wielu kobietom, tak niewiele pań może wiązać z napięciem przedmiesiączkowym bóle kręgosłupa, czy nasilenie objawów alergii oraz astmy.

Czy istnieją leki na PMS? Mogę je kupić na receptę czy bez niej?

  1. Ze względu na brak dostatecznej wiedzy o tym dlaczego pojawiają się objawy stanu napięcia przedmiesiączkowego, złożoności problemu i mnogości towarzyszących dolegliwości, leczenie PMS może być utrudnione.
  2. Jest jednak możliwe.
  3. Polega przede wszystkim na łagodzeniu konkretnych symptomów PMS.

  4. Każda kobieta może doświadczać różnych dolegliwości związanych z PMS, dlatego terapia powinna być prowadzona indywidualnie i skupić się na konkretnych problemach.
  5. Jeśli objawy PMS są dość łagodne i sama wiesz, jakie sposoby minimalizują związany z nimi dyskomfort, to świetna informacja.

  6. Jeśli jednak zespół napięcia przedmiesiączkowego jest nadmiernie dokuczliwy i nie radzisz sobie z jego symptomami, najlepiej skonsultuj się z lekarzem.

  7. W przypadku wyjątkowo nasilonych objawów PMS oraz rozpoznania PMDD zalecane jest zazwyczaj leczenie farmakologiczne w połączeniu z naturalnymi sposobami radzenia sobie z napięciem przedmiesiączkowym.
  8. Lekarz może wprowadzić konkretne leki na objawy PMS, w tym leki bez recepty i na receptę.

  9. W zależności od symptomów, mogą to być tabletki przeciwbólowe, rozkurczowe, a niekiedy uspokajające.
  10. W niektórych przypadkach do walki z objawami PMS wprowadza się preparaty hormonalne czy leki antydepresyjne.

Naturalne leczenie napięcia przedmiesiączkowego, czyli jak złagodzić PMS innymi sposobami?

  • Z objawami zespołu napięcia przedmiesiączkowego można sobie również radzić bardziej naturalnymi sposobami.
  • Zanim więc sięgniesz po leki na PMS sprawdź, które sposoby na zespół napięcia przedmiesiączkowego złagodzą Twoje objawy.
  • Jeśli chcesz zmniejszyć napięcie przedmiesiączkowe, spróbuj:
  • wprowadzić do swojego trybu życia aktywność fizyczną i to nie tylko w okresie objawów PMS, ale na stałe. Badania potwierdzają, że ćwiczenia aerobowe, rozciągające, czy relaksacyjne pomagają zmniejszyć nasilenie objawów PMS;
  • przyjrzeć się swoim nawykom żywieniowym i w razie potrzeby zmodyfikować dietę na odpowiednio zbilansowaną. Warto w tym czasie ograniczenie spożywania soli i solonych produktów. Pomyśl o zmniejszeniu spożywania węglowodanów prostych i zastąpieniu ich złożonymi. Pomóc w walce z napięciem przedmiesiączkowym może również unikanie picia alkoholu i ograniczenie kawy czy innych napojów z kofeiną
  • uzupełnić niedobory pewnych grup witamin i mikroelementów. Z symptomami PMS dobrze radzą sobie m.in.: witaminy z grupy B (B1, B2, B6), kwas foliowy, witamina D, witamina E, wapń i magnez. Składniki odżywcze najlepiej dostarczać wraz z pożywieniem. Jeśli jednak nie jest to możliwe, pomyśl o dobrej jakości suplementach diety;
  • spożywać naturalne preparaty ziołowe lub napary z ziół. Potwierdzone działanie na objawy PMS mają m.in. wyciąg z niepokalanka mnisiego, dziurawiec, pluskwica groniasta, rumianek, czy miłorząb;
  • ograniczyć palenie tytoniu, a najlepiej skończyć z nałogiem;
  • zadbać o dobry nastrój, odpoczynek i relaks;
  • zapewnić sobie zdrowy sen. Postaraj się kłaść i wstawać o tych samych porach – pomoże Ci to w zwalczeniu objawów PMS, a do tego pomoże wzmocnić Twoją odporność!

Pamiętaj jednak o tym, że nawet w przypadku mniej dokuczliwych symptomów PMS, zanim wprowadzisz jakiekolwiek środki zaradcze, warto zasięgnąć porady specjalisty.

Przyczyny braku PMS przed okresem: czy brak objawów PMS może oznaczać ciążę?

  1. Brak PMS przed miesiączką nie powinien stanowić powodu do niepokoju.
  2. Należy pamiętać o tym, że na symptomy PMS, podobnie jak na cały cykl miesiączkowy, wpływ mają różnorodne czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

  3. Wystarczy, że zmienisz swój tryb życia, zaczniesz uprawiać sport, zmodyfikujesz dietę, rozpoczniesz jakąś kurację czy wybierzesz się w daleką podróż.
  4. Wszelkie zmiany mogą wpłynąć na długość Twojego cyklu i jego poszczególnych faz, jak również wzmocnić bądź złagodzić objawy PMS.

  5. Jeśli przed każdą miesiączką odczuwasz różne dolegliwości związane z PMS, a nagle przestały się pojawiać, to pomyśl o tym co ostatnio zmieniło się w Twoim życiu.
  6. Może zaczęłaś biegać, a może zaczęłaś jeść więcej warzyw.

Złagodzenie objawów PMS może również nastąpić z wiekiem. Wówczas można zwyczajnie odetchnąć i cieszyć się z braku dokuczliwych symptomów.

  • A czy brak PMS może wskazywać na ciążę?
  • Teoretycznie tak, ale sam brak napięcia przedmiesiączkowego nie jest objawem ciąży.
  • Jeśli okres się spóźnia, PMS się nie pojawia, a Ty masz uzasadnione obawy, że możesz być w ciąży, to najlepiej spokojnie poczekaj na odpowiedni moment i wykonaj test ciążowy. 

Napięcie przedmiesiączkowe czy ciąża. Jak odróżnić objawy?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) powoduje szereg objawów, które bardzo przypominają objawy wczesnej ciąży. W rezultacie kobiety niejednokrotnie mają problem z ustaleniem, czy są w ciąży lub, czy są przed miesiączką. Odróżnienie tych dwóch stanów nie należy do najłatwiejszych. 

Zacznijmy od zmian nastroju. Drażliwość, niepokój, smutek, płaczliwość są powszechne, zarówno w pierwszym etapie ciąży, jak i w PMS. Po rozpoczęciu miesiączki te objawy mijają, w przypadku ciąży będą się one utrzymywały. 

Należy pamiętać również o tym, że uporczywe uczucie smutku może wskazywać na depresję. Jeśli zły nastrój utrzymuje się ciągiem przez 2 tygodnie lub dłużej, należy zgłosić się do lekarza. Około 10% kobiet w ciąży na całym świecie cierpi na jakąś chorobę psychiczną, najczęstszą jest depresja. 

Przeczytaj:  Jak rozpoznać pierwsze objawy ciąży? 

Kolejnym objawem, zarówno ciąży, jak i zespołu napięcia przedmiesiączkowego są zaparcia, wywołane zmianami hormonalnymi.  Zaparcia są częstym objawem ciąży, występują w pierwszych dwóch trymestrach u 38% kobiet. Jeśli to PMS, problemy z jelitami zakończą się w pierwszym dniu miesiączki. 

Częstym objawem, zarówno ciąży, jak i napięcia przedmiesiączkowego jest ból i tkliwość piersi. Nasilenie tych objawów różni się u poszczególnych kobiet. Jednak u kobiet z zespołem napięcia przedmiesiączkowego  objawy związane z piersią są zwykle najbardziej odczuwalne tuż przed miesiączką i zwykle ustępują w tym okresie lub tuż po jego zakończeniu.

We wczesnej ciąży  piersi mogą być szczególnie delikatne w dotyku i często stają się cięższe. Obszar wokół sutka może powodować pieczenie lub ból. U niektórych kobiet na piersiach oraz w okolicach dekoltu pojawiają się niebieskie żyły. Ból, obrzęk i wrażliwość piersi w przypadku ciąży zaczyna się najczęściej tydzień lub dwa po zapłodnieniu i mogą utrzymywać się do porodu. 

Ochota na słodycze: czy to ciąża?

Wiele kobiet z zespołem napięcia przedmiesiączkowego odczuwa zwiększony apetyt i pragnienie słodkich, tłustych potraw lub posiłków bogatych w węglowodany. Powodem są zmiany w hormonach estrogenu i progesteronu.

Oczywiście, również będąc w ciąży, apetyt na słodycze, ostre dania wzrasta. Tu również należy poczekać do terminu miesiączki. To samo można powiedzieć o bólach pleców i głowy, które występują w obu przypadkach.

  

Krwawienie lub plamienie

Plamienie lub krwawienie mogą wystąpić również we wczesnej ciąży. Nazywa się to krwawieniem z implantacji i zwykle występuje 10–14 dni po zapłodnieniu.

Nie u wszystkich kobiet krwawienie to występuje. Inni mogą tego nie zauważyć, bo jest znacznie mniejsze i lżejszy niż miesiączka.

 Zwykle krwawienie miesiączkowe trwa od 4 do 5 dni i powoduje większą utratę krwi niż plamienie implantacyjne.

Skurcze menstruacyjne a skurcze w ciąży 

Skurcze są powszechne zarówno w PMS, jak i we wczesnej ciąży. Skurcze we wczesnej ciąży są podobne do skurczów menstruacyjnych, ale mogą występować niżej w żołądku. Mogą utrzymywać się przez tygodnie lub miesiące podczas ciąży, gdy implanty zarodka i macica się rozciągają.

Źródło: Medical News Today 

PMS, czyli wszystko nie tak

Wypryski, tkliwość piersi, zatrzymanie wody w organizmie, zaokrąglony brzuch, skurcze, zaparcia lub przeciwnie – biegunka, bóle głowy, mdłości, zwiększony apetyt, osłabienie, gwałtowne zmiany nastroju, trudności z koncentracją, ataki płaczu, ogólne uczucie rozdrażnienia… – znasz to? Ubrania stają się mniej wygodne, buty jakby ciaśniejsze. Odporność leci w dół, stajesz się bardziej narażona_y na infekcje. Jeśli chorujesz na coś przewlekłego, możliwe, że podczas drugiej fazy cyklu miesiączkowego choroba bardziej daje Ci się we znaki.

PMS (ang. premenstrual syndrome) to zespół psychicznych, emocjonalnych i fizycznych objawów poprzedzających pojawienie się miesiączki.

Jeśli na około siedem dni “przed” wzruszasz się na reklamie z fabułą, jesz czekoladę na metry i/lub po prostu jest Ci bardzo, bardzo smutno i samotnie (absolutnie nie miej poczucia, że to bagatelizuję – wierz mi, znam ten koszmar), najprawdopodobniej należysz do 80% kobiet w wieku rozrodczym, których dotyka zespół napięcia przedmiesiączkowego. Najprawdopodobniej, bo naukowe debaty na jego temat jeszcze nie dobiegły końca. 

Dodatkowo, szacuje się, że od 3 do 5% z nas cierpi na jeszcze cięższą odmianę PMS – PMDD (premenstrual dysphoric disorder). Są to przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne, które wymagają konsultacji z ginekologiem i indywidualnej kuracji.

Tulę mocno, jeśli padło na Ciebie. W sytuacji, gdy podejrzewasz u siebie PMDD – warto zdecydować się na badania hormonów i odpowiednie leczenie.

Więcej informacji o przedmiesiączkowych zaburzeniach dysforycznych – czym właściwie są i jak sobie z nimi radzić – znajdziesz w naszym artykule O PMDD.

Pewnie z własnego doświadczenia wiesz, że dolegliwości związane z PMS co miesiąc mogą być nieco inne – nie zawsze występują wszystkie, różnią się też stopniem nasilenia. Uważa się, że taki brak regularności związany jest m. in.

ze stylem życia (dużo ruchu i zdrowsza dieta powinny złagodzić objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego), stanem psychicznym (więcej stresu może oznaczać gorszy PMS) czy pogodą (nie bez powodu objawy nasilają się w sezonie jesień-zima).

Przeczytaj też nasz tekst o wszystkich objawach okresu.

Skąd się bierze zespół napięcia przedmiesiączkowego?

Wierzę, że znajomość przyczyn naszych dolegliwości – czy to fizycznych, czy psychicznych – pozwala nam je choć w pewnym stopniu okiełznać. Im więcej wiemy na temat tego, jak działa nasz organizm, tym lepiej go rozumiemy i jesteśmy w stanie dopasować swój tryb życia do jego potrzeb.

Większość badaczy jest zgodna, że zespół napięcia przedmiesiączkowego jest przede wszystkim skutkiem ubocznym zmian hormonalnych. Ma to związek z indywidualną wrażliwością na większe bądź mniejsze ilości estrogenu i progesteronu we krwi.

Te z kolei wpływają na system nerwowy, a tym samym samopoczucie, zachowanie czy wygląd. Przede wszystkim dlatego, że ich wahania zaburzają produkcję i przyswajanie serotoniny oraz związku chemicznego o nazwie GABA (kwasu gamma-aminomasłowy), którego zadaniem jest “uspokojenie” organizmu.

Zbyt mała dawka hormonu szczęścia w tygodniu poprzedzającym miesiączkę może być powodem zmęczenia, bezsenności i smutku. W tym samym czasie substancja GABA, najważniejszy hamujący neuroprzekaźnik, stara się, jak może, aby regulować poziom stresu, ale często przeszkadza jej w tym zmienne stężenie progesteronu.

Stąd nasze dobrze znane comiesięczne przedokresowe szaleństwa ciała i ducha – czyli w skrócie objawy PMS.

Istnieje teoria, według której na zaburzenia cyklu miesiączkowego duży wpływ mają geny – objawy PMS częściej występują u osób, których mamy cierpiały na podobne dolegliwości. U mnie faktycznie by się zgadzało.

Jak sobie radzić z zespołem napięcia przedmiesiączkowego? 

Na szczęście, istnieje kilka sposobów na złagodzenie objawów PMS. Nie gwarantuję, że pozbędziesz się ich całkowicie, mam jednak nadzieję, że przynajmniej jedna z przedstawionych rad pomoże Ci wykluczyć choć część dolegliwości wynikających z zespołu napięcia przedmiesiączkowego.  

Przede wszystkim postaraj się zachować spokój. Wiesz już, dlaczego czujesz się tak, jak się czujesz. Okaż sobie wyrozumiałość. Odpuść. Policz do dziesięciu, pooddychaj głęboko, idź na spacer. Przypomnij sobie, że tak naprawdę wszystko jest dobrze, a to tylko hormony. Zadbaj o spokojny, co najmniej ośmiogodzinny sen.

Łatwo powiedzieć, co?

Niektórym w tym momencie cyklu pomaga aktywność fizyczna, na przykład bieganie, podczas którego Twój organizm podnosi poziom drogocennej serotoniny.

Jeśli podobnie jak ja na myśl o poddawaniu ciała w rytmiczne podskakiwanie podczas fazy lutealnej czujesz mdłości, weź także pod uwagę medytację czy jogę, a nawet zwykły masaż.

To nie musi być nic profesjonalnego i z udziałem miliona monet – Twoje łóżko, spokojny oddech czy ręce bliskiej osoby też są jak najbardziej w porządku.  

Warto zwrócić również uwagę na odpowiednio zbilansowaną dietę. Zaleca się, aby na około półtora tygodnia przed miesiączką wzbogacać jadłospis między innymi o produkty bogate w magnez, żelazo, wapń, błonnik i witaminy A, B6 oraz E (możesz wspomóc się suplementacją).

Postaw na większą ilość świeżych owoców i warzyw (omijając jednocześnie te, które mogą wywołać wzdęcia, np. strączkowe), wymień tłuszcz zwierzęcy na roślinny, w ogóle rozważ przejście w tym okresie na dietę wegetariańską (o ile jeszcze tego nie zrobiłaś i zdrowie Ci na to pozwala).

Częściej sięgaj po naturalne środki moczopędne (np. natka pietruszki) produkty, które regulują pracę przewodu pokarmowego (np. jogurt). Postaraj się unikać soli, cukru i używek, ale też nic na siłę. U mnie ograniczenie cukru w tej fazie cyklu graniczyłoby z cudem. Nie mam zamiaru biczować się z tego powodu.

Pamiętajmy po prostu o tym, żeby o siebie dbać i pić dużo wody. To dobre dla Ciebie i Twojej macicy.

Kolejną metodą walki z objawami napięcia przedmiesiączkowego może być stosowanie tabletek antykoncepcyjnych.

Stałe stężenie hormonów płciowych we krwi jest w stanie złagodzić, a nawet całkowicie pozbyć się dolegliwości PMS.

Ważne, aby w tym celu wybrać leki jednofazowe (czyli te, które mają tę samą dawkę hormonów w każdej tabletce). Zapytaj o ich działanie podczas następnego badania ginekologicznego. 

Istnieje spore prawdopodobieństwo, że zespół napięcia przedmiesiączkowego będzie miał wpływ na Twoje możliwości. Warto o tym pamiętać i – o ile to możliwe – zaplanować sobie kalendarz w taki sposób, aby sprawy istotne, trudne i wymagające uwagi wpisać na pierwszą połowę cyklu.

Ja sama zauważyłam, że gdy rozpoczyna się faza lutealna, leci u mnie w dół kreatywność, koncentracja, pewność siebie. Tworzę mniej treści, a jednocześnie jestem bardzo chłonna, jeśli chodzi o twórczość innych. Na te dni zostawiam sobie np. sprzątanie – bardzo pomaga mi oczyścić głowę (tak metaforycznie wręcz).

Z jakiegoś powodu nie sprawia mi problemu zajmowanie się wówczas codziennymi sprawami, które zwykle mnie nudzą lub odkładam je na niezdefiniowane bliżej “później”. Odhaczanie ich z listy “to do” często graniczy niemalże (bo też nie przesadzajmy) z przyjemnością.

Przed okresem dostrzegam więcej zalet w rutynie, aniżeli w nowościach, nagłe zmiany planów wywołują u mnie niepokój. Staram się to brać pod uwagę. 

Ty możesz mieć inaczej. Obserwuj swój stan, swoje potrzeby, możliwości i ograniczenia, oraz zmiany, jakie w obrębie nich zachodzą.

Myślę, że na początek warto sobie takie szczegółowe informacje gdzieś zapisywać. Prawdopodobnie już po drugim cyklu zauważysz pewien schemat.

Uwzględnienie go podczas opracowywania grafiku może okazać się kluczem do sukcesu i pozwoli Ci uniknąć wielu niepotrzebnych frustracji.

Dlaczego właściwie warto wiedzieć, czym jest zespół napięcia przedmiesiączkowego?

Uważam, że podstawowa wiedza o tym, czym jest PMS – skąd się bierze, jakie są jego objawy, jak sobie z nim radzić – może być szalenie przydatna dla wszystkich, niezależnie od płci.

Nawet jeśli w fazie lutealnej nie zaobserowałaś_eś u siebie żadnych niepokojących objawów (bo masz szczęście albo z racji tego, że nie posiadasz macicy, faza lutealna w ogóle u Ciebie nie występuje) jestem niemalże stuprocentowo pewna, że temat dotyczy Cię pośrednio.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego jest na tyle częstą przypadłością, że z dużą dozą prawdopodobieństwa można założyć, że boryka się z nim przynajmniej jedna bliska Ci osoba. Warto, abyś wiedział_a, jak jej pomóc. 

Z kolei dla osób, które w drugiej fazie cyklu dostrzegają u siebie objawy PMS, świadomość istnienia zespołu napięcia przedmiesiączkowego ma co najmniej podwójne znaczenie.

Po pierwsze, po rozpoznaniu u siebie dolegliwości związanych z PMS prawdopodobnie odczujesz częściowy… spokój. Piszę to z doświadczenia.

Uczucie niepokoju jest wyjątkowo frustrujące, gdy nie potrafię wskazać przyczyny swojego złego nastroju. Wiem, że coś jest nie tak, ale nie wiem, dlaczego.

Znajomość reakcji zachodzących w organizmie pozwala mi na bardziej racjonalne podejście, a co za tym idzie – większą wyrozumiałość względem samej siebie.

Po drugie, odkrycie, że nie jesteś w swoim doświadczeniu PMS sama, również ma pozytywny wpływ na Twoją psychikę (cóż poradzimy – taka nasza natura, że lubimy cierpieć wspólnie) i zwiększy pokłady Twojej empatii względem innych. A empatia jest ważna, a w obecnych czasach to już szczególnie.     

Napisałam kiedyś: “Okres to nic szczególnego. Był miesiąc temu, przyszedł teraz i za miesiąc wróci. Bezpośrednio doświadcza go połowa ludzi na świecie, a pośrednio – właściwie wszyscy. Równie dobrze mogłybyśmy rozmawiać o pogodzie. Tak, pada. Tak, kiedyś też padało. Tak, niedługo pewnie znowu będzie padać.

Ale.

Ale gdy pada, a ja stoję na przystanku pod parasolem i widzę, że ktoś moknie, to przecież zapraszam”.

Nie musisz pytać, czy mam okres albo czy za chwilę go dostanę. W ogóle nie musimy o tym rozmawiać. Bo wiesz, prawda jest taka, że osoby menstruujące zawsze albo mają okres, albo będą go miały.  

Po prostu, gdy zauważysz u mnie objawy wskazujące na zespół napięcia przedmiesiączkowego, proszę, bądź dla mnie odrobinę milsza_y niż zwykle. Tyle.

Obiecuję, że odwdzięczę się tym samym.

PMS – objawy. Jak złagodzić objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego?

Wzdęty brzuch, nadwrażliwe, bolące piersi, zmienny nastrój, napady płaczu, wzmożony apetyt na słodycze, problemy ze snem – to tylko niektóre objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS).

Nie  u każdej kobiety występują symptomy zbliżającego się okresu – szacuje się, że dotykają one ok. 40% z nich. PMS może mieć bardzo różne natężenie – od łagodnych zmian nastroju po poważne zaburzenia wymagające leczenia.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego obejmuje szerokie spektrum objawów psychicznych i somatycznych (fizycznych), które pojawiają się lub  nasilają cyklicznie, przed zbliżającą się miesiączką i ustępują wraz z początkiem nowego cyklu.

PMS nie jest diagnozowany na podstawie konkretnych objawów (te mogą być bardzo różne, szacuje się, że może ich być około 200), ale na podstawie tego, kiedy się one pojawiają i jak wpływają na funkcjonowanie kobiety. Nie każde gorsze samopoczucie przed okresem jest syndromem napięcia przedmiesiączkowego.

Mówi się o nim wówczas, gdy objawy są na tyle nasilone, że zaburzają codzienne funkcjonowanie (mają wpływ na pracę zawodową, wyniki w szkole, relacje rodzinne i społeczne).

PMS łagodny, umiarkowany i ciężki

  • PMS łagodny – nie wpływa na życie osobiste, społeczne, zawodowe.
  • PMS umiarkowany – wpływa na życie osobiste, społeczne, zawodowe, ale kobieta jest w stanie funkcjonować i współdziałać z innymi, chociaż nie w pełni możliwości.
  • PMS ciężki – brak możliwości funkcjonowania osobistego, społecznego i zawodowego – wycofanie się z aktywności społecznych i zawodowych + oporność na leczenie.

Objawy PMS

Zespół napięcia przedmiesiączkowego może wpływać na samopoczucie, emocje i zachowanie kobiety. Objawy PMS u różnych kobiet mogą być bardzo różne. Co więcej – u tej samej kobiety ich charakter i nasilenie mogą zmieniać się w czasie. Zespół napięcia można zdiagnozować zarówno na podstawie jednego, bardzo nasilonego symptomu, jak i wielu różnych objawów fizycznych i psychicznych.

PMS – objawy somatyczne (fizyczne):

  • Wzdęty brzuch
  • Wrażliwe piersi
  • Wzmożony apetyt
  • Bóle głowy
  • Bóle mięśni
  • Bóle stawów
  • Opuchnięte dłonie i stopy
  • Pogorszenie stanu skóry (pryszcze, zaskórniki)
  • Pogorszenie wyglądu włosów (gorzej się układają, szybciej się przetłuszczają)
  • Przybranie na wadze
  • Zaparcia lub biegunka

PMS – objawy psychiczne:

  • Napięcie, niepokój
  • Przygnębienie
  • Płacz bez powodu
  • Wahania nastroju
  • Problemy ze snem
  • Unikanie ludzi
  • Poczucie przytłoczenia
  • Poczucie braku kontroli
  • Wybuchowość, rozdrażnienie
  • Zmęczenie
  • Problemy z koncentracją

U kobiet chorujących przewlekle np. na cukrzycę, astmę, depresję czy na mające silne migreny, objawem zbliżającego się okresu może być zaostrzenie przebiegu choroby podstawowej.

U diabetyczek często wzrasta zapotrzebowanie na insulinę, konieczne staje się zwiększenie dawek leku, cukry są mniej stabilne, z powodu dużego apetytu na słodycze trudniej też utrzymać dietę.

W przypadku kobiet z depresją może dojść do okresowego pogarszania się nastroju mimo przyjmowanych leków.

>> Produkty na sen, stres, poprawę nastroju

Przyczyny PMS

Nie do końca wiadomo, dlaczego u niektórych kobiet występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyjmuje się, że za stan ten odpowiadają zmiany hormonalne, jakie zachodzą w obrębie cyklu miesięcznego kobiety.

Objawy PMS na pewno związane są z fazą lutealną cyklu, trwającą od owulacji do wystąpienia miesiączki.

Faza ta trwa 10-12 dni; w tym czasie pod wpływem progesteronu narasta błona śluzowa macicy, przygotowując się na zagnieżdżenie się w niej zapłodnionej komórki jajowej.

Obecnie istnieją dwie hipotezy, próbujące tłumaczyć to zjawisko:

  • PMS może mieć związek z działaniem progesteronu i progestagenów – stężenie tych hormonów w drugiej fazie cyklu jest wyższe i niektóre kobiety mogą być na nie bardziej wrażliwe.
  • Przyczyną objawów PMS może być działanie neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina. Udowodniono, nasilenie objawów PMS zmniejsza się w przypadku stosowania wybiórczych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Papierosy, alkohol, stres i dieta bogata w sól zaostrzają objawy PMS, w szczególności zatrzymywanie wody w organizmie i wzdęcia.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje najczęściej u kobiet:

  • Między 20 a 40 rokiem życia
  • Które urodziły co najmniej jedno dziecko
  • Miały zaburzenia nastroju po porodzie lub  depresję poporodową

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje w związku z cyklami owulacyjnymi, nie dotyczy młodych dziewczyn, u których przez pierwsze dwa lata od wystąpienia pierwszej miesiączki nie dochodzi do jajeczkowania.

Jak łagodzić objawy PMS?

Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego można łagodzić nie tylko za pomocą leków. Duże znaczenia ma także modyfikacja stylu życia, choć zalecenia by mniej się stresować, za to lepiej wysypiać nie zawsze są możliwe do wprowadzenia w życie, skoro PMS może utrzymywać się nawet przez dwa tygodnie każdego miesiąca. Co robić, aby zespół napięcia jak najmniej dawał się we znaki:

  • Bądź aktywna fizycznie (regularnie, przez cały miesiąc)
  • Unikaj nadmiaru soli
  • Zrezygnuj z używek (alkohol, papierosy, kawa)
  • Zdrowo się odżywiaj
  • Wysypiaj się
  • Unikaj stresu, naucz się, jak sobie z nim radzić

Jakie leki stosuje się przy PMS?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego daje niekiedy tak nasilone objawy, że wymaga leczenia. Leki stosowane przy PMS działają bądź na aktywność hormonalną (tłumią owulację), bądź wpływają na poziomy neuroprzekaźników w mózgu (noradrenalinę, dopaminę i serotoninę).  

Leki stosowana przy PMS

  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny  (SSRI)

Wiele badań potwierdziło, że SSRI zmniejszają objawy psychiczne PMS, a niekiedy łagodzą także objawy fizyczne.

SSRI do leczenia PMS są inicjowane w dawkach niższych niż standardowe dawki zalecane w leczeniu depresji.

Z powodu możliwości występowania skutków niepożądanych, takich jak bezsenność i zaburzenia seksualne, SSRI w leczeniu PMS mogą być podawane nie w sposób ciągły, a jedynie w fazie lutealnej.

  • Doustne środki antykoncepcyjne

Celem stosowania leków hormonalnych dla złagodzenia objawów PMS jest zahamowania owulacji. Obecnie zaleca się stosowanie dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych nowej generacji.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*