Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych

Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań m.in. zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych.

Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

Zakrzepica żylna to problem, który dotyczy m.in. osób starszych i długotrwale unieruchomionych.

Objawia się ona obrzękiem i bólem, a najczęściej obejmuje jedną z kończyn dolnych. Na jej podłożu rozwija się żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która z kolei może manifestować się pod postacią groźnej zatorowości płucnej.

W celu unikania groźnych powikłań, po zabiegach chirurgicznych, urazach, a także u osób leżących, powszechnie stosuje się zastrzyki przeciwzakrzepowe. 

Zakrzepowe zapalenie żył – co to takiego? 

Zakrzepowe zapalenie żył to proces zapalny rozwijający się w naczyniu żylnym na podłożu skrzepliny, czyli zakrzepu. Powstawaniu skrzeplin często sprzyjają zaburzenia przepływu krwi spowodowane np. unieruchomieniem. Zapalenie to dotyczy głównie kończyn dolnych, chociaż może rozwinąć się we wszystkich naczyniach, również w żyle wrotnej i splocie żylnym odbytu.

Przyczyny zakrzepicy żylnej 

Przyczyny powstawania zakrzepów w naczyniach krwionośnych można podzielić na trzy główne grupy. Należą do nich: zaburzenia przepływu krwi, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz uszkodzenie ściany naczynia.

Utrudniony przepływ krwi ma miejsce m.in. u osób: 

  • w podeszłym wieku, 
  • unieruchomionych, 
  • po zabiegach operacyjnych, urazach, złamaniach, 
  • z niewydolnością serca, 
  • ciężarnych, 
  • otyłych, 
  • cierpiących na żylaki kończyn dolnych. 

Zaburzenia krzepnięcia mogą być zarówno wrodzone i nabyte. Mają one miejsce u osób z nadpłytkowością, czerwienicą, ale także z chorobami nowotworowymi i autoimmunologicznymi, np. zespołem antyfosfolipidowym.

Na krzepnięcie krwi wpływ mają także zmiany hormonalne, do jakich dochodzi w ciąży, w połogu czy pod wpływem stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych. Z kolei do uszkodzenia ściany naczynia dochodzi np.

w przypadku obecności cewnika (wenflonu) w żyle obwodowej lub po przebytym epizodzie zakrzepicy żylnej.

Osoby należące do którejś z wymienionych wyżej grup są obciążone większym ryzykiem rozwoju zakrzepicy żylnej. 

Objawy zakrzepowego zapalenia żył 

W krążeniu obwodowym krew tętnicza płynie z serca do naczyń włosowatych w tkankach organizmu, skąd przechodzi do naczyń żylnych, którymi wraca do serca. Sieć naczyń żylnych jest bardzo rozwinięta.

Składa się ona w różnych częściach ciała z układu głębokiego i powierzchownego, z czego większość krwi spływa do serca drogą układu głębokiego. Żyły posiadają liczne odgałęzienia i dodatkowe połączenia. Dzięki temu w przypadku zatkania jednego naczynia, jego rolę mogą przejąć inne.

Mimo to proces powstawania skrzeplin może się rozszerzać, a krążenie oboczne może się stać niewystarczające.

Objawy zakrzepicy wynikają z utrudnionego odpływu krwi z danej okolicy. Dodatkowo rozwijają się typowe oznaki stanu zapalnego. Skrzepliny lub ich fragmenty mogą się odrywać i przemieszczać, powodując zatory w innych naczyniach. Obraz kliniczny zakrzepowego zapalenia żył jest jednak inny w przypadku zakrzepicy żył powierzchownych i głębokich

Objawy zakrzepicy żył powierzchownych 

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych w znacznej części przypadków dotyczy zapalenia żylaków kończyn dolnych. Znacznie rzadziej jest spowodowane chorobą nowotworową lub obecnością w danym naczyniu cewnika naczyniowego.

W przypadku zakrzepicy żył powierzchniowych rozwija się lokalnie bolesny obrzęk, a skóra w danym miejscu jest zaczerwieniona. Czasami można też wyczuć pogrubiałą, twardą żyłę. Jeśli zapalenie obejmuje naczynie, w którym znajduje się wenflon, zwykle jest on niedrożny. Oznacza to, że nie da się za jego pośrednictwem podawać płynów dożylnych.

W bakteryjnym zapaleniu naczyń powierzchownych dodatkowo pojawiają się objawy ogólne takie jak gorączka, a w miejscu żyły gromadzi się treść ropna.

Zapalenie żył powierzchownych w przebiegu chorób nowotworowych, choroby Bürgera oraz choroby Behçeta może mieć charakter nawrotowy. Wówczas nazywane jest wędrującym zapaleniem żył powierzchownych

Objawy zakrzepicy żył głębokich 

Zakrzepica żył głębokich również dotyczy głównie kończyn dolnych. Symptomy zależą od lokalizacji zakrzepicy. Skutki zakrzepicy są tym gorsze, im wyżej powstaje skrzeplina.

Przykładowo: zakrzepica żył piszczelowych często przebiega bezobjawowo i samoistnie ustępuje. Z kolei zakrzepica w obrębie żył udowych lub pod kolanem z reguły daje objawy i niesie też za sobą większe ryzyko zatorowości płucnej.

W przypadku zamknięcia większości żył odprowadzających krew z danej kończyny, rozwija się tzw. obrzęk bolesny.

Typowym objawem dla zakrzepicy żył głębokich jest jednostronny obrzęk kończyny, np. podudzia, a także ból występujący podczas chodzenia. Ze względu na obecność stanu zapalnego można zaobserwować zwiększoną ciepłotę kończyny. Może także pojawić się gorączka.

W przypadku obrzęku bolesnego dochodzi do odruchowego skurczu naczyń tętniczych. Dlatego też początkowo kończyna jest blada. W miarę rozwijającego się niedokrwienia przybiera ona kolor siny, a nawet czarny, jeśli dojdzie do powstania martwicy. Podobne objawy, choć znacznie rzadziej, mogą wystąpić również na rękach.

Brązowe plamy na nogach występują zwykle przy przewlekłej niewydolności żylnej. 

Diagnostyka i leczenie zakrzepicy żył powierzchownych 

Rozpoznanie zakrzepicy żył powierzchownych opiera się na dokładnie zebranym wywiadzie i badaniu fizykalnym.

Jeśli zakrzepica dotyczy żylaków kończyn dolnych, wykonuje się USG dopplerowskie w celu określenia wielkości i lokalizacji skrzepliny.

Przy podejrzeniu zapalenia żył powierzchownych wywołanego obecnością wenflonu, powinno się dodatkowo wykonać posiew bakteryjny końcówki usuniętego cewnika naczyniowego. 

W leczeniu zakrzepicy podstawowe znaczenie mają leki przeciwkrzepliwe. Stosuje się heparyny (drobnocząsteczkowe i niefrakcjonowane), fondaparynkus oraz leki doustne. Do ostatniej grupy należą warfaryna, acenokumarol oraz tzw. nowe doustne antykoagulanty.

Stosuje się różne formy leków, dożylne, podskórne, doustne oraz miejscowe (np. żele z heparyną dostępne bez recepty).

Zastrzyki podskórne do podawania w skórę na brzuchu, które są przepisywane przez lekarza po urazie lub po operacji to właśnie preparaty heparyny drobnocząsteczkowej.

Leczenie warfaryną i acenokumarolem, potocznie zwanymi tabletkami na rozrzedzenie krwi, prowadzi się pod kontrolą wskaźnika INR, który oznacza się w badaniu laboratoryjnym krwi. Stosowanie leków doustnych można rozpocząć dopiero po co najmniej pięciu dniach stosowania heparyny. 

Leczenie zakrzepicy żył powierzchownych zależy od obrazu klinicznego i przyczyny. Przeciwbólowo stosuje się zwykłe niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen, ketoprofen, diklofenak. Zapalenie żyły związane z obecnością wkłucia dożylnego, w zależności od objawów i wyniku posiewu wymaga stosowania antybiotyku.

W przypadku zakrzepicy ograniczonej do krótkiego fragmentu żyły leczenie przeciwkrzepliwe nie jest konieczne. Można ewentualnie użyć żelu z heparyną, jednak nie powinien on być stosowany dłużej niż 14 dni.

Jeśli zaś zakrzepica ma miejsce w odcinku żyły o długości co najmniej pięciu centymetrów, włącza się heparynę drobnocząsteczkową na co najmniej cztery tygodnie lub leki przeciwkrzepliwe w formie tabletek na 45 dni.

W trakcie leczenia zakrzepicy żył powierzchownych konieczne jest stosowanie na danej nodze opatrunku uciskowego. Po wyleczeniu konieczne może być stosowanie pończochy/rajstopy o zmiennym stopniu ucisku

Diagnostyka i leczenie zakrzepicy żył głębokich 

W rozpoznaniu zakrzepicy żył głębokich również bardzo duże znaczenie ma badanie fizykalne i dokładnie zebrany wywiad. Należy poinformować lekarza o ewentualnych czynnikach ryzyka takich jak przebyta niedawno operacja, długotrwałe unieruchomienie i innych.

 Lekarz w trakcie badania może przeprowadzić różne próby czynnościowe polegające na chwilowym uciskaniu i zmianach pozycji kończyny.

W zakrzepicy żył głębokich występują też pewne charakterystyczne objawy, jak na przykład objaw Homansa, czyli ból łydki przy odgięciu stopy.

Leczenie zależy m.in. od obrazu klinicznego zakrzepicy. Po wykonaniu niezbędnych badań włącza się odpowiedni lek przeciwkrzepliwy.

W trakcie leczenia konieczna jest też kompresjoterapia, czyli stosowanie odpowiednich opatrunków uciskowych oraz leżenie z uniesioną kończyną.

U pacjentów w dobrym stanie ogólnym, z małym ryzykiem ciężkich powikłań i mających zapewnioną odpowiednią opiekę, możliwe jest leczenie domowe. W innym przypadku terapia musi być prowadzona w warunkach szpitalnych. 

Wskazówki dla pacjenta z zakrzepicą

W szpitalach bardzo duży nacisk kładzie się na profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Pacjenci po zabiegach chirurgicznych lub urazach są uruchamiani tak szybko, jak to możliwe.

Jeśli stan chorego nie pozwala na samodzielne poruszanie się, zleca się rehabilitację z pomocą fizjoterapeuty. Innym sposobem zapobiegania zakrzepicy jest stosowanie pończoch i podkolanówek elastycznych o zmiennym stopniu ucisku.

Leia também:  Neuroblastoma (nerwiak zarodkowy, zwojak) – objawy, leczenie i rokowanie

W pewnym stopniu chronią one przed zakrzepicą żył głębokich, jak i powierzchownych. Są one zalecane u osób z ryzykiem zakrzepicy, np. przed długą podróżą samolotem. 

Czasami chorym z grup ryzyka zaleca się przyjmowanie zastrzyków podskórnych zawierających heparyny drobnocząsteczkowe. Profilaktykę taką stosuje się do kilku tygodni od wyjścia ze szpitala lub jednorazowo przed długą podróżą.

Leki te są dostępne w formie ampułkostrzykawek gotowych do podania. Lek należy wstrzyknąć w fałd skóry, np. na brzuchu zachowując przy tym podstawowe środki higieny.

Dokładne informacje o technice wstrzyknięcia podskórnego są dostępne na ulotce dołączonej do opakowania.  

Chorzy, leczeni tabletkami przeciwzakrzepowymi z grupy antagonistów witaminy K (warfaryna lub acenokumarol), muszą ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich. W celu ich prawidłowego działania i ograniczenia ryzyka powikłań krwotocznych konieczne jest regularne oznaczanie poziomu INR we krwi. Wiele substancji może potencjalnie osłabiać lub nasilać działanie tych leków.

Z tego powodu w trakcie leczenia należy ograniczyć stosowanie alkoholu. Nie powinno się też, bez konsultacji z lekarzem, przyjmować ani odstawiać żadnych leków. Dotyczy to zarówno leków bez recepty, jak również suplementów diety. Pacjenci powinni mieć na uwadze, że na działanie tych leków ma również wpływ wiele produktów spożywczych, np.

grejpfruty, mango, różne odmiany kapusty i sałaty. 

wróć do bloga czytaj kolejny

  1. W. Noszczyk (red.), Chirurgia. T. 1 i 2, Warszawa 2009, 595-605. 
  2. P. Gajewski (red.), Interna Szczeklika 2015, Kraków 2015, 502-504, 511-539. 
  3. A. Migdalski, M. Ciecierski, A. Jawień, Fizjologia i patofizjologia odpływu żylnego, „Przewodnik Lekarza”, nr 33-35 (8) 2004. 
  4. G. Scott, A. J. Mahdi, R. Alikhan, Superficial vein thrombosis: A current approach to management, „British Journal of Haematology”, nr 639-645 (168) 2015. 
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych różne warianty, żylaki, obrzęk, zmęczenie 45.99 zł
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych różne warianty, ból, zmęczenie, żylaki 33.99 zł
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych heparyna, żel, obrzęk, stłuczenie, żylaki 23.99 zł
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych heparyna, żel, stłuczenie, żylaki, krwawienie 21.99 zł

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych Colostrum, inaczej siara, to naturalne bogactwo związków wspomagających nie tylko odporność, ale również wpływających pozytywnie na poziom żelaza. Ostatnio zyskuje na popularności względem tradycyjnych środków na odporność, mogą ją przyjmować także niemowlęta i dzieci. Rodzaje siary są różne – od bydlęcej, przez owczą, po kozią. Kiedy warto zastosować colostrum? Jakie preparaty znajdziemy na aptecznej półce?
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych Robotyczny system da Vinci to jedna z najbardziej zaawansowanych technologii medycznych na świecie. Umożliwia przeprowadzenie niezwykle precyzyjnych i zabiegów operacyjnych o małym stopniu inwazyjności. Gdzie w Polsce można skorzystać z zabiegów z jego zastosowaniem? Jak przedstawiają się prognozy dla rozwoju chirurgii robotycznej w naszym kraju?
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych Mikroglej to nieneuronalne komórki układu nerwowego, które są odpowiedzialne za utrzymanie w nim homeostazy. W świetle najnowszych badań okazuje się, że oprócz funkcji immunologicznej i regulacyjnej, komórki mikrogleju mają udział także w tworzeniu sieci połączeń neuronalnych w mózgu. Odkrycie to otwiera nowe możliwości na rozwój terapii zaburzeń neurorozwojowych i psychiatrycznych.
  • Endometrioza jest coraz częściej diagnozowaną chorobą wśród kobiet. Objawia się w postaci bolesnych i obfitych miesiączek, który to ból może być odczuwany w miejscach niespecyficznych dla bólu menstruacyjnego. Endometrioza to także dyskomfort podczas współżycia i problemy z zajściem w ciążę. Wiele ośrodków naukowych na całym świecie zajmuje się badaniem etiologii endometriozy. Ostatnio opublikowane wyniki badań dotyczące podłoża genetycznego tej choroby, które wskazują na aktywność jednego z genów. 
  • Terapia onkologiczna raka piersi, jest zawsze „krojona na miarę”, czyli zlecana indywidualnie dla każdej pacjentki. Zdarza się, że leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów i choroba nie ustępuje. Wpływ na ten proces ma szereg czynników, w tym również sam typ raka piersi. Jaka jest rola hormonów na rozwój raka piersi, jakie są nowe metody diagnozowania i czym jest profilowanie hormonalne w leczeniu raka sutka?
  • O elektrolitach słyszał prawie każdy, natomiast nie każdy zdaje sobie sprawę, jak ważną rolę pełnią w naszym organizmie. Bez nich nie byłoby możliwe prawidłowe funkcjonowanie, ich obecność jest wręcz niezbędna do życia. Dlatego też istotne jest niedopuszczanie do ich niedoboru. Kiedy wiadomo, że mamy niedobór elektrolitów? Jak uzupełniać ich poziom w organizmie?
  • Zapalenie zatok przynosowych jest jednym z najczęściej występujących schorzeń w sezonie jesienno-zimowym. Blokada nosa, zielony katar, ból twarzy, utrata węchu to najczęstsze objawy chorych zatok. Jak rozpoznać i skutecznie leczyć zapalenie zatok oraz czy antybiotyk jest zawsze konieczny? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym artykule.
  • Plecy okrągłe to wada postawy, która występuje przede wszystkim u dzieci oraz u osób starszych. Charakteryzuje się pogłębieniem fizjologicznej kifozy piersiowej i może prowadzić do powstania garba. Podstawą leczenia są ćwiczenia na plecy okrągłe, które wzmacniają mięśnie pleców oraz rozciągają klatkę piersiową. 

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – przyczyny, objawy i leczenie

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych dotyczy kończyn dolnych. Dlatego chorzy z zapaleniem żył powierzchniowych skarżą się na dokuczliwe objawy w nodze.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych wymaga specjalistycznej terapii. Nieleczone lub źle leczone (np.

domowe leczenie) zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych może doprowadzić do przejścia stanu zapalnego do żył głębokich oraz rozwoju groźnych dla zdrowia i życia powikłań.

Spis treści

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych to stan zapalny żył znajdujących się tuż pod skórą (to żyły powierzchniowe).

Zapalenie żył powierzchownych dotyczy kończyn dolnych, dlatego chorzy skrążą się na dokuczliwe objawy w nodze. Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych jest jest wynikiem częściowego lub całkowitego zamknięcia żyły przez skrzeplinę.

Powstające w naczyniach zakrzepy tworzą zastoje, w konsekwencji których powstaje zapalenie ściany naczynia.

U osoby z zapaleniem żył powierzchownych często stwierdza się w wywiadzie: przebywanie w wysokich temperaturach otoczenia, kąpiele w gorących źródłach, długie podróże, częste siedzenie z założonymi nogami, długie przebywanie w pozycji klęczącej lub z przygiętymi nogami.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – przyczyny i czynniki ryzyka

  • Zapalenie żył powierzchownych o wiele częściej rozwija się w okolicy żylaków niż w obrębie zdrowych naczyń, dlatego u pacjenta z żylakami ryzyko wystąpienia zakrzepicy żył powierzchownych jest o wiele większe niż u osoby zdrowej. Są też inne przyczyny i czynniki ryzyka zapalenia żył powierzchniowych:
  • Nieleczone zapalenie żył powierzchownych może doprowadzić do przejścia stanu zapalnego na układ żył głębokich oraz rozwoju zakrzepicy tych naczyń i związanych z nimi groźnych dla zdrowia i życia powikłań.
  • Do niebezpiecznych powikłań zakrzepowego zapalenia żył w nodze (szczególnie dotyczącego żył głębokich), należą:

Jedną z przyczyn zapalenia żył powierzchownych może też być leczenie szpitalne.

Ponad 1/3 nakłuć żył powierzchownych związanych z leczeniem  różnych schorzeń kończy się zapaleniem żył powierzchownych kończyn górnych i dolnych.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – objawy

  • ból i opuchnięcie nóg – występuje zarówno w spoczynku, jak i podczas chodzenia, często spuchnięta noga jest zaczerwieniona i ocieplona
  • wyczuwalne przez skórę zgrubienie chorego naczynia
  • ogólnie złe samopoczucie

Dolegliwości te przechodzą po kilkunastu dniach lub kilku tygodniach, nie należy jednak ich bagatelizować.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – badania

Ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie badania USG Doppler.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – leczenie

  1. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwobrzękowych, leków usprawniających przepływ żylny, stosowaniu miejscowym kompresów, maści lub żelów z dodatkiem heparyny.

  2. Antybiotykoterapia najczęściej nie jest konieczna, stosuje się ją jedynie w przypadkach zakażonej zakrzepicy.

  3. Leczenie operacyjne jest wskazane jedynie w przypadkach, gdy proces zapalno-zakrzepowy ma tendencje do rozszerzania się w kierunku ujścia żyły odpiszczelowej do żyły udowej, co grozi wystąpieniem zatoru tętnicy płucnej.

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – jak zapobiegać?

Najlepszą profilaktykę stanowi kompresjoterapia, czyli noszenie materiałów uciskowych, takich jak pończochy czy  rajstopy.

U osób po przebytych zabiegach lub operacjach wręcz nakazuje się ich stosowanie, a osobom, których praca wymaga długiego stania lub siedzenia zaleca się, aby podjęły profilaktykę. Najważniejszy jest jednak ruch. Rekreacyjne  uprawianie sportu jest dla naszego organizmu najlepszym lekarstwem i dotyczy to nie tylko schorzeń żylnych.

Leia também:  Fartuszek hotentocki – duże wargi sromowe mniejsze

Należy utrzymywać prawidłową masę ciała, nie nosić ciasnych spodni, skarpet i obuwia, zrezygnować w nagrzewania nóg, np. podczas opalania, przebywania w saunie czy jacuzzi.

Zapalenie żył powierzchownych – w leczeniu niewydolności żylnej pomóc może kompresjoterapia

Źródło: lifestyle.newseria.pl

Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych Monika Majewska

Zakrzepica żył – przyczyny, objawy, leczenie

Warto zaznaczyć, że choroba ta może się rozprzestrzeniać. Przykładowo z mięśni łydek może przedostawać się do większych żył umiejscowionych w udach lub miednicy czy jamie brzusznej.

Jako niezwykle niebezpieczne dla życia należy traktować zdarzenia, kiedy płynący z prądem krwi zakrzep przepływa przez serce, docierając do płuc.

W takiej sytuacji powstaje zator tętnicy płucnej, czyli inaczej zatorowość płucna.

Czynniki zwiększające ryzyko zachorowań na zakrzepicę żylną

Do czynników ryzyka występowania zakrzepicy żył możemy zaliczyć:

  • zwolniony przepływ krwi w żyłach,
  • genetyczną skłonność do zwiększonej krzepliwości krwi,
  • żylaki nóg,
  • przewlekłe zapalenie żył,
  • ciążę upośledzającą odpływ krwi z miednicy mniejszej,
  • stany zapalne w innych narządach,
  • choroby zakaźne,
  • zażywanie leków drażniących śródbłonek żył,
  • złamanie kończyny dolnej,
  • niewydolność serca,
  • antykoncepcję hormonalną, hormonalną terapię zastępczą,
  • siedzący tryb życia, a także niewielka ilość ruchu,
  • otyłość,
  • palenie papierosów,
  • częste podróże samolotem.

Do głównych objawów zakrzepowego zapalenia żył należą:

  • dość żywa bolesność samoistna i uciskowa – w obrębie toczącego się procesu zapalno-zakrzepowego żył,
  • obrzęk kończyny dolnej, 
  • niekiedy zasinienie lub zaczerwienienie skóry wraz z towarzyszącym jej stanem podgorączkowym, a nawet gorączką. 

Zakrzepowe zapalenie żył może dotyczyć żył powierzchniowych i wówczas dominuje zmiana zabarwienia skóry, a dotykiem można wyczuć bolesne stwardnienie wzdłuż przebiegu żyły objętej zakrzepowym procesem zapalnym.

Choroba może też dotyczyć żył głębokich, np. podudzia, i wówczas ból nasila się przy grzbietowym zginaniu stopy w pozycji leżącej lub przy chodzeniu.

W przypadku objęcia procesem zakrzepowo-zapalnym żył głębokich uda lub miednicy mniejszej występuje ból i obrzęk całej kończyny. 

Niekiedy zakrzepica przebiega bezobjawowo, dopóki nie dojdzie do uwolnienia skrzepu do krwiobiegu i jego osadzenia, czyli zatoru w świetle naczynia ważnego do życia narządu, np. mózgu, płuc czy serca, a w konsekwencji do nagłego upośledzenia ich czynności i bezpośredniego zagrożenia życia. 

Uwaga! Zakrzepica żył jest niezwykle niebezpieczna i  może doprowadzić do martwicy kończyn. 

W rozpoznaniu tego schorzenia wykonuje się badanie ultrasonograficzne (próba uciskowa) i obrazowanie dopplerowskie.

Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych

Leczenie zakrzepicy żył

W domowym postępowaniu należy odciążyć kończynę podejrzaną o zakrzepowe zapalenie żył. Unikajmy nadmiernego chodzeniem, długotrwałej pozycji stojącej lub siedzącej. Zaleca się pozycję leżącą, przeciwdziałającą zmęczeniu kończyny i zastojowi żylnemu w jej obrębie.

Do czasu kontroli i podjęcia specjalistycznego leczenia przez lekarza można stosować chłodne kompresy wysychające ze zwykłej wody, tzw. wystanej, czyli przetrzymanej w naczyniach domowych przez parę godzin i tym samym niezbyt chłodnej.

Można także stosować okłady z żelu z octowinianem glinu.

Specjalistyczne leczenie, które jest dosyć długotrwałe, powinno zostać poprowadzone przez lekarza. Zalecane leżenie ma na celu stworzenie warunków do wytworzenia się zakrzepu i jego trwałej stabilizacji w żyle. W ten sposób można maksymalnie zapobiec oderwaniu się skrzepu i utworzenia zatoru.

Czas niezbędnego przebywania w łóżku jest zależny od lokalizacji i rozległości zmian zapalno-zakrzepowych oraz od przebiegu i bieżących efektów leczenia. Wskazane jest ułożenie chorej kończyny nieco wyżej, aby przeciwdziałać zastojowi krwi poniżej zakrzepu i tym samym zapobiegać obrzękowi kończyny.

Zbyt wysokie ułożenie chorej kończyny może nasilać ból poprzez utrudnienie dopływu krwi tętniczej i pogłębienie niedokrwistości, zwłaszcza jej obwodowych odcinków.

Do domowych sposobów na bóle wywołane zakrzepowym zapaleniem żył należy zaliczyć kompresy z alkoholu zmieszanego z kilkoma kroplami nalewki z pomornika, krwawnika lub dziurawca. Kiedy stan zapalny minie, można zastosować okłady z gliny, a później kompresy z liści kapusty.

Chory po przebytym zakrzepowym zapaleniu żył kończyn dolnych może przez jakiś czas obserwować tworzenie się nasilonych obrzęków chorej kończyny w pozycji stojącej oraz sinawe zabarwienie kończyny w pozycji stojącej lub siedzącej.

Zalecane jest wówczas kilkakrotne, nawet krótkotrwałe, przyjmowanie pozycji leżącej w ciągu dnia. Zaleca się też, aby chory, który przebył zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, zakładał na nie elastyczne pończochy lub elastyczny bandaż.

Bardzo ważne jest też zakładanie ich przed wstaniem z łóżka, a więc zanim krew spłynie w dół do chorych kończyn. Elastyczne pończochy oraz zakładane opaski nie mogą być zbyt ciasne ani podtrzymywane przewiązkami lub gumami, np.

pod lub nad kolanem, gdyż sprzyja to nawrotowi zakrzepowego zapalenia żył. Pończochy elastyczne należy zdejmować na krótko w ciągu dnia, a bezwzględnie na okres nocnego odpoczynku.

Pamiętajmy, że zakrzepica żył (zlokalizowana w obrębie żył biodrowych, udowych, podkolanowych czy żył głębokich podudzia) to niestety coraz częstszy problem zdrowotny dotyczący zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Częstość występowania zakrzepicy żył głębokich w populacji ludzi dorosłych wynosi 3/1000 na rok. Jeśli zaobserwujemy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skonsultować się z lekarzem.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Zapalenie żył

Ból, obrzęk i zaczerwienienie skóry to klasyczne objawy towarzyszące stanowi zapalnemu żył. Ich nasilenie często zależy od rozmiaru stanu zapalnego. Pojawiają się zwykle dopiero, gdy stan zapalny jest już dość rozległy. Niejednokrotnie też skóra w miejscu, w którym toczy się zapalenie żył jest twarda i gorąca.

Na występowanie tego schorzenia szczególnie narażone są osoby zmagające się z żylakami. Dlaczego? Głównym powodem pojawiania się stanów zapalnych żył są obecne w nich zakrzepy, które zaburzają prawidłowy przepływ krwi wewnątrz żył. Zazwyczaj zapalenie żył występuje w nodze, w nielicznych przypadkach mamy do czynienia z zapaleniem żył ręki.

W zależności od tego czy dotyczy on żył pod lub nad powięzią wyróżniamy zapalenie żył powierzchniowych i głębokich.

Powierzchniowe zapalenie żył dotyczy przede wszystkim kończyn dolnych i tylko w nielicznych przypadkach ma charakter samoistny.

Najczęściej przyczyną występowania tego zapalenia żył jest cewnikowanie żyły, zabiegi lub inne czynności medyczne prowadzące do naruszenia żył powierzchniowych, infekcja bakteryjna, a w nielicznych przypadkach także zbytnie przegrzewanie nóg.

Do głównych objawów zapalenia żył powierzchownych oprócz wspomnianych już wcześniej zaliczamy także stan podgorączkowy oraz wyczuwane pod palcem zgrubienia i uczucie, że dana żyła jest wyjątkowo twarda.

Gdy tylko pojawią się któreś z nich koniecznie udajmy się do lekarza, gdyż nieleczone zapalenie żył może prowadzić poważnych powikłań, obejmujących nawet sepsę, zator tętnicy płucnej czy też zawał serca. Nawracające zapalenie żył powierzchniowych może być ponadto objawem choroby nowotworowej. Lekarz stawia diagnozę zazwyczaj na podstawie charakterystycznych objawów, wspomagając się często badaniem USG żył.

Zapalenie żył głębokich często rozwija się jako powikłanie zapalenia żył powierzchniowych i dotyczy kończyn dolnych. Jak sama nazwa wskazuje w przypadku tej jednostki chorobowej zakrzepy tworzą się w naczyniach położonych głęboko w nodze, utrudniając prawidłowy przepływ krwi.

Na samym początku przebiega całkowicie bezobjawowo, jednak z czasem pojawia się wiele dolegliwości. Do charakterystycznych dla zapalenia żył głębokich objawów zaliczyć możemy silny ból nogi w trakcie ruchu, a także przyspieszoną akcję serca, którym towarzyszy gorączka.

Najczęściej dolegliwości bólowe odczuwane są w łydce i pod kolanem, a opuchliznę zaobserwować można przede wszystkim w okolicy kostki.

Nieleczone zapalenie żył głębokich może prowadzić do zakrzepicy, będącej główną przyczyną powstania zatorów w mózgu, płucach i w innych ważnych narządach, co może zakończyć się w najgorszym wypadku śmiercią chorego.

Stany zapalne w żyłach powierzchniowych występują najczęściej u kobiet już po 40-tym roku życia, które spędzają dużo czasu w pozycji stojącej lub siedzącej, zakładając nogę na nogę lub siedząc na nogach.

Dodatkowymi czynnikami ryzyka zapalenia żył powierzchniowych są oczywiście zabiegi operacyjne i odwodnienie, a także stosowanie terapii hormonalnych, zarówno antykoncepcyjnych jak i tych w przebiegu menopauzy.

Z kolei zapalenie żył głębokich dotyka najczęściej kobiety dopiero po 60-tym roku życia, a dodatkowymi czynnikami ryzyka są otyłość, palenie papierosów, choroby nowotworowe i wcześniejsze zapalenie żył w wywiadzie lekarskim.

Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych

Zdarza się, że stan zapalny znika samoistnie, ale najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest połączenie doustnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych w postaci maści z preparatami zawierającymi heparynę. W wyjątkowych przypadkach lekarz może zlecić również doustną terapię przeciwzapalną.

Z kolei terapią z wyboru w przypadku zapalenia żył głębokich, są leki przeciwzakrzepowe w połączeniu z heparyną drobnocząsteczkową, zwłaszcza gdy ryzyko zakrzepicy jest duże. W wyjątkowych przypadkach, przy zaawansowanym stanie zapalnym, jedynym rozwiązaniem może być operacyjne usunięcie zatoru i jego rozpuszczenie.

Jest to jednak zabieg dość ryzykowny, dlatego warto już wcześniej udać się do lekarza chirurga naczyniowego i poddać odpowiedniej terapii.

Flebologia, Żylaki, Skleroterapia

Choroba zakrzepowo-zatorowa żył głębokich jest niebezpiecznym schorzeniem ze względu na możliwość wystąpienia poważnych, często groźnych dla życia powikłań: zatoru tętnicy płucnej i zespołu pozakrzepowego.

 Rozwojem choroby zakrzepowej szczególnie są zagrożone osoby z przebytą już wcześniej zakrzepicą, zwłaszcza wtedy, kiedy leczenie przeciwzakrzepowe trwało za krótko. Ryzykiem pojawienia się choroby są obarczeni także chorzy powyżej 40.

roku życia, otyli, po złamaniach kości miednicy, uda i podudzia, jak też pacjenci z nie leczonymi żylakami kończyn dolnych.

Stanami sprzyjającymi jej rozwojowi są ponadto zabiegi chirurgiczne (chirurgia jamy brzusznej, zabiegi ortopedyczne), unieruchomienie, okres ciąży, porodu i połogu czy stosowanie leków zawierających estrogeny i progesteron.

Jak powstaje zakrzep?

Układ żył głębokich składa się z żył głębokich oraz perforatorów łączących je z żyłami powierzchniowymi. Żyły głębokie na całym swym przebiegu otoczone są mięśniami. Przepływ krwi przez naczynia żylne zależy głównie od pracy mięśni podudzia i pozycji ciała.

Zakrzepica żylna rozwija się najczęściej w żyłach głębokich kończyny dolnej i miednicy mniejszej.

Jeżeli dojdzie w nich do zwolnienia przepływu krwi bądź uszkodzenia ich ścian, czy zmian w składzie samej krwi, wyzwalana jest reakcja powodująca w efekcie powstanie zakrzepu.

Objawy

Do najważniejszych objawów zakrzepicy żył głębokich należą ból i najczęściej niesymetryczny obrzęk kończyn. W większości przypadków objawy zakrzepicy pojawiają się nagle w ciągu kilku dni.

 Objawami miejscowymi są: bóle spoczynkowe (ból nasila się przy chodzeniu i staniu, a ustępuje dość szybko przy unieruchomieniu i po wdrożeniu leczenia przeciwzakrzepowego), obrzęk, który zlokalizowany jest najczęściej w okolicy kostki, na całym podudziu lub nawet na udzie – w zależności od wysokości powstania zakrzepu w naczyniu, zwiększone ucieplenie i zaczerwienienie skóry, które wynika ze stanu zapalnego przestrzeni wokół zakrzepniętego naczynia oraz ze zwiększonego przepływu krwi w naczyniach włosowatych, nadmierne wypełnienie żył powierzchniowych spowodowane zablokowaniem skrzepliną odpływu krwi przez żyły głębokie i skierowaniem jej strumienia do żył powierzchniowych, sinica skóry stóp i podudzi wynikająca z zastoju krwi w krążeniu żylnym i z niedotlenienia tkankowego.

Do objawów ogólnych należą gorączka i tachykardia (czyli przyspieszona czynność serca). Przyczyną ich wystąpienia jest towarzyszący zakrzepicy stan zapalny w obrębie ściany naczynia żylnego i wokół niego.

Trzeba wyraźnie podkreślić, że stan zapalny jest aseptyczny i błędem jest stosowanie w jego zwalczaniu antybiotyków. Gorączka nie jest zwykle wysoka, choć może dochodzić do 40 oC i być jedynym objawem choroby.

Z kolei przyspieszona czynność serca może być jedynym sygnałem drobnej zatorowości płucnej.

Warto wspomnieć, że zakrzepica żył głębokich może przebiegać skąpo lub bezobjawowo. Wymienione objawy jedynie sugerują jej istnienie. Potwierdzenie diagnozy uzyskujemy po zbadaniu pacjenta za pomocą aparatury dopplerowskiej.

Sposoby leczenia

Do niedawna większość chorych była leczona w szpitalu z zastosowaniem heparyn standardowych.

Wprowadzenie nowoczesnej diagnostyki dopplerowskiej oraz terapii z zastosowaniem heparyn drobnocząsteczkowych umożliwiło leczenie coraz większej liczby pacjentów z zakrzepicą żylną w warunkach ambulatoryjnych.

Heparyna zapobiega powiększaniu się zakrzepu, jak również tworzeniu się nowych ognisk zakrzepicy. W początkowym okresie choroby zalecane jest leżenie z uniesioną ku górze kończyną.

Dopiero, gdy dolegliwości, ból i obrzęk zaczną się zmniejszać, można powoli uruchamiać chorego, pod warunkiem, że używa on opaski uciskowej. Leczenie żylnej choroby zakrzepowo – zatorowej trwa zwykle około 2 tygodni, choć może ulec wydłużeniu, a w niektórych przypadkach kończy się podawaniem doustnych leków antykoagulacyjnych (przeciwzakrzepowych) nawet do końca życia.

Niezmiernie ważna jest profilaktyka zakrzepicy żylnej, mająca znaczenie zwłaszcza u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby. Polega ona na stosowaniu podskórnych zastrzyków z heparyny, używaniu pończoch elastycznych o zmiennym stopniu ucisku i unikaniu długotrwałego unieruchomienia.

W niektórych krajach stosuje się już zalecenia iniekcji heparynowych w przypadku pobytu pacjenta w łóżku przez 2 tygodnie, np. z powodu grypy. W Polsce w wielu szpitalach pacjentów przygotowywanych do zabiegów chirurgicznych zaopatruje się w pończochy przeciwzakrzepowe.

Działania te skutecznie minimalizują ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej.

Powikłania

Zespół pozakrzepowy jest późnym następstwem nie leczonego lub leczonego niewłaściwie zakrzepowego zapalenia żył głębokich. Często bezobjawowy przebieg takiego zapalenia jest przyczyną niewdrożenia jakiejkolwiek terapii, co w konsekwencji prowadzi do znacznego uszkodzenia zastawek układu żylnego i rozwoju zespołu pozakrzepowego.

 Objawy wynikają z niewydolności zastawek żylnych, obecności zwłókniałych bądź zwapniałych skrzelin, co prowadzi do utrudnionego odpływu krwi z kończyn, jej zastoju, odwrócenia przepływu i wzrostu ciśnienia w żyłach obwodowych oraz powstania wtórnych żylaków. Na przestrzeni lat dochodzi do postępującego zwłóknienia tkanki podskórnej i zmian samej skóry.

Staje się ona stopniowo coraz bardziej cienka, napięta, połyskliwa i przybiera brunatne zabarwienie. Chorzy skarżą się ponadto na obrzęki kończyn dolnych i ociężałość nóg, która nasila się podczas chodzenia czy długiego stania. Zespół pozakrzepowy jest wreszcie przyczyną nie gojących się owrzodzeń podudzi.

Owrzodzenia te rozwijają się nawet po wielu latach od ostrego epizodu zakrzepicy, mają tendencję do nawrotów, a w wielu przypadkach konieczne staje się leczenie operacyjne tego schorzenia. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zespołu pozakrzepowego, należy stosować odpowiednie leczenie i profilaktykę.

Polega ono na długim stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i zewnętrznego stopniowanego ucisku. Chorzy wcześniej nie leczeni z obecnymi skrzeplinami w układzie głębokim mogą uzyskać poprawę funkcjonowania układu głębokiego po zastosowaniu przez kilka miesięcy heparyn drobnocząsteczkowych, a następnie dzięki dłuższemu podawaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych.

 W leczeniu chorych z zespołem pozakrzepowym czasami konieczna jest współpraca z chirurgiem. Należy rozważyć – na pewnym etapie leczenia – wskazanie do usunięcia żyły odpiszczelowej lub podwiązanie perforatorów. Podstawą takiego postępowania jest założenie, że poprawa funkcjonowania układu głębokiego możliwa jest przez usunięcie problemów związanych z układem powierzchniowym, czyli żylaków.

Doświadczenia pokazują, że po takich zabiegach wydolność układu głębokiego wzrasta do 30%. Próby ingerencji chirurgicznych w układzie głębokim niestety jeszcze nie przynoszą spodziewanych efektów. Plastyka zastawek – choć przeprowadzana i niekiedy konieczna – często ma działanie krótkotrwałe.

Zator tętnicy płucnej niewątpliwie jest najgroźniejszym powikłaniem zakrzepicy żył głębokich. Luźna skrzeplina może oderwać się od ściany naczynia i z prądem krwi zostać przeniesiona do serca i płuc, co stanowi bezpośrednie zagrożenie utraty życia (zator głównej tętnicy).

Jeżeli skrzeplina jest niewielka, zatyka ona mniejsze naczynia płucne, dochodzi do zatorów, a pierwszym objawem jest nagły kłujący ból w klatce piersiowej, nasilający się w czasie oddychania. Często towarzyszy mu duszność, niekiedy utrata przytomności – wszystko zależy od tego, jak rozległy jest zator.

Takie objawy wskazują na stan bezpośredniego zagrożenia życia, który jest bezwględnym wskazaniem do leczenia szpitalnego. Polega ono na usuwaniu przyczyny zatoru, a więc leczeniu zakrzepicy w żyłach oraz leczeniu objawowym.

Czasem konieczna jest operacja w celu usunięcia skrzeplin bądź rekonstrukcja zastawek, czy zakładanie filtrów do żyły głównej w celu zapobiegania następnym zatorom.

Czy wiesz, że…

Za powstawanie zakrzepicy żylnej odpowiadają: stan ścian naczyń, zwolniony przepływ krwi, zmiany w składzie krwi. Zwiększone ciśnienie i zastój żylny wywołany żylakami zaburzają aktywność przeciwzakrzepową naczyń.

  • Zastosowanie pończoch o zmiennym ucisku lub bandaży elastycznych oraz przyjmowanie leków flebotropowych oddziałujących na ścianę naczynia żylnego jest podstawowym elementem zapobiegania zapaleniu i zakrzepicy żylnej.
  • Artykuł Ewy Różyckiej (Żyjmy Dłużej) – konsultacja z Centrum Flebologii (2001)
  • Zapraszamy na nasz serwis w całości poświęcony zakrzepicy Zakrzepica-SOS.pl
  • Zapalenie żył w nodze – przyczyny, objawy i leczenie zapalenia żył kończyn dolnych

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*