Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

Zapalenie pęcherza moczowego postrzegane jest jako schorzenie głównie kobiece, ponieważ to panie głównie na nie chorują. Jest najczęstszą infekcją dróg moczowych. U niektórych kobiet występuje wielokrotnie w ciągu życia.

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

Spis treści:

Zapalenie pęcherza objawy

Do najbardziej charakterystycznych objawów należą przede wszystkim: ból, pieczenie lub kłucie podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu bardzo małymi porcjami, parcie na mocz, dyskomfort w dolnej części brzucha, a także towarzyszące uczucie pełnego pęcherza.

Obserwuje się także zmiany w wyglądzie moczu, może być on ciemny lub mętny, o zmienionym zapachu.

Zapalenie pęcherza może dawać również objawy ogólne, głównie stany podgorączkowe oraz gorączka, a także ogólne złe samopoczucie. U niektórych osób występują bóle pleców, zlokalizowane głównie w okolicy lędźwiowej.

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

Zapalenie pęcherza przyczyny

  • Do zakażenia układu moczowego dochodzi w wyniku wniknięcia, najczęściej przez cewkę moczową, i namnażania się drobnoustrojów (najczęściej bakterii) w drogach moczowych.
  • Przyczyną zakażenia układu moczowego w prawie w 90% jest bakteria Escherichia coli, występująca w jelicie grubym.
  • U kobiet, z  powodu małej odległości ujścia cewki moczowej od przedsionka pochwy i odbytu, bakterie łatwiej przedostają się do pęcherza moczowego.

Rzadziej przyczyną zapalenia pęcherza moczowego jest np. reakcja na niektóre leki, radioterapię lub potencjalne czynniki drażniące, takie jak spray do higieny intymnej.

Zapalenie pęcherza moczowego może również występować jako powikłanie innej choroby.

Zapalenie pęcherza ile trwa

To, ile trwa choroba zależy w dużym stopniu od nasilenia objawów i stanu pacjenta, a także zastosowanego leczenia. Zapalenie pęcherza może przybierać formę przewlekłą oraz ostrą, a objawy mogą utrzymywać się nawet przez kilka tygodni.

Zapalenie pęcherza w ciąży

W ciąży ryzyko wystąpienia zapalenia pęcherza zwiększa się. Dzieje się tak dlatego, że rozwijający się w macicy płód uciska na moczowody, przez co odpływ moczu z nerek staje się utrudniony.

Ponadto duże znaczenie mają również zachodzące w organizmie kobiety zmiany hormonalne. Czynniki te sprawiają, że obniża się napięcie mięśni pęcherza moczowego oraz moczowodu.

Obserwowane są także zmiany w pH moczu.

Zapalenie pęcherza u dzieci

Zapalenie pęcherza jest chorobą, która może dotyczyć również dzieci. U dzieci objawy choroby mogą różnić się nieco od tych, które występują u dorosłych.

Wśród niepokojących objawów znajduje się zwiększenie częstotliwości oddawania moczu, ból i pieczenie podczas oddawania moczu, uczucie parcia na mocz. Zdarza się, że dzieci popuszczają mocz w ciągu dnia.

Chorobie towarzyszyć mogą także objawy ogólne, jak osłabienie, drażliwość, obniżony apetyt czy wymioty.

Leczenie zapalenia pęcherza

Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu leków przeciwbakteryjnych, a okres leczenia zależy od tego, jaki preparat zostanie podany.

W przypadku wystąpienia pierwszych niepokojących objawów można spróbować leczenia domowymi sposobami, które polegają na przyjmowaniu środków dostępnych bez recepty (z wyjątkiem dzieci i kobiet w ciąży, tu wymagane jest leczenie pod kontrolą lekarza). Ważne jest, aby przyjmować dużą ilość płynów lub stosować ciepłe kompresy na dolną część brzucha.

Zapalenie pęcherza jaki lekarz

Zapalenie pęcherza o niepowikłanym przebiegu leczyć może lekarz rodzinny. Jeśli  jednak u pacjenta choroba nawraca lub występują niepokojące objawy mogące świadczyć o powikłaniach, wówczas należy skorzystać z porady specjalisty – urologa.Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

Czytaj także:

“Zakażenie układu moczowego u dzieci”

http://psjd.icm.edu.pl/psjd/element/bwmeta1.element.psjd-c9ccccaa-b899-4ffc-9bf7-66907192c78b

“Urine markers of interstitial cystitis”

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0090429501011281

Zapalenie pęcherza: przyczyny, rozpoznanie i leczenie

Zapalenie pęcherza moczowego to choroba o podłożu infekcyjnym, najczęściej wywołana przez zakażenie bakteryjne. Z racji budowy anatomicznej układu moczowo-płciowego dużo częściej dotyczy kobiet. Jakie są objawy zapalenia pęcherza moczowego? W jaki sposób jest ono rozpoznawane i leczone? Jeśli chcesz poznać odpowiedź na te pytania, koniecznie przeczytaj ten artykuł!

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

Zapalenie pęcherza moczowego – na czym polega?

Zapalenie pęcherza moczowego stanowi najczęstszą postać zakażenia układu moczowego (ZUM). W ten sposób definiowana jest obecność bakterii w drogach moczowych powyżej zwieracza cewki moczowej.

Fizjologicznie górne drogi moczowe, pęcherz moczowy oraz górny odcinek cewki moczowej są jałowe. Objawy zakażenia wynikają zazwyczaj z infekcji bakteryjnej, rzadziej grzybiczej lub wirusowej. Patogeny przedostają się do układu moczowego drogą wstępującą – przez cewkę moczową.

Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest zakażenie bakterią kałową – Escherichia Coli.      

Czynniki ryzyka zapalenia pęcherza moczowego

W zależności od obecności czynników ryzyka, które sprzyjają rozwojowi zapalenia układu moczowego dzieli się je na niepowikłane oraz powikłane. To pierwsze występuje jedynie u kobiet z prawidłowym układem moczowo-płciowym, bez stanów predysponujących do rozwoju zakażenia powikłanego.

Jest wywołane przez patogeny typowe dla ZUM np. E. coli, S. saprophyticus. Znacznie krótsza cewka moczowa oraz jej umiejscowienie w bliskim sąsiedztwie pochwy i odbytu, sprawia, że zapalenie pęcherza moczowego dużo częściej dotyczy płci żeńskiej.

Poza tym do czynników, które sprzyjają wystąpieniu infekcji dróg moczowych u kobiet zalicza się również:

  • aktywność seksualną,
  • współistniejące zapalenie pochwy,
  • rzadkie oddawanie moczu,
  • problemy z całkowitym opróżnianiem pęcherza moczowego podczas oddawania moczu,
  • zaparcia oraz nietrzymanie stolca.

W celu zniwelowania tego ryzyka każda kobieta powinna pamiętać o oddaniu moczu zaraz po stosunku płciowym. 

Powikłane zapalenie układu moczowego jest rozpoznawane u wszystkich mężczyzn oraz u niektórych kobiet z czynnikami ryzyka, takimi jak:

  • kamica moczowa,
  • okres ciąży i połogu,
  • cukrzyca,
  • współistniejące choroby nerek,
  • obecność cewnika w drogach moczowych,
  • immunosupresja,
  • starszy wiek,
  • pobyt w szpitalu niezależnie od przyczyny. 

U starszych mężczyzn nawracające zapalenie pęcherza moczowego może być objawem przerostu prostaty. 

Zapalenie pęcherza moczowego  – objawy

Objawami zapalenia pęcherza moczowego są:

  • ból i pieczenie cewki moczowej podczas oddawania moczu,
  • oddawanie moczu małymi kroplami,
  • częstomocz,
  • częste lub ciągłe parcie na mocz,
  • ból i tkliwość uciskowa w okolicy nadłonowej,
  • krwiomocz – obecność krwi w moczu (nie zawsze występuje),
  • nietrzymanie moczu,

Niepowikłanemu zapaleniu pęcherza moczowego nie towarzyszy gorączka. W przypadku pojawienia się takich dolegliwości, jak: wzrost temperatury ciała, wymioty, silny ból w okolicy lędźwiowej, zgłoś się niezwłocznie do lekarza.

Bakterie w moczu – co mogą oznaczać?

Obecność bakterii w moczu może świadczyć o zakażeniu układu moczowego.

Warunkiem postawienia takiego rozpoznania jest stwierdzenie bakteriomoczu znamiennego – liczba żywych bakterii w ml moczu musi odpowiadać odpowiedniej, ściśle określonej wartości.

Przyczyną nieprawidłowego wyniku badania laboratoryjnego moczu może być również nieprawidłowe pobranie próbki. To częsta sytuacja zwłaszcza u dzieci.    

Zapalenie układu moczowego może przebiegać bezobjawowo. Pacjenci nie odczuwają żadnych dolegliwości, ale w ich drogach moczowych są obecne bakterie. W takiej sytuacji rozpoznawany jest bakteriomocz bezobjawowy. Leczenie nie zawsze jest konieczne. Należy je zastosować jedynie u kobiet w ciąży oraz u osób poddawanych zabiegom urologicznym.  

Ile trwa zapalenie pęcherza moczowego?

Nieleczone zapalenie pęcherza moczowego trwa kilkanaście dni. Zastosowanie odpowiedniej terapii skraca ten okres.  

Co to jest śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego?

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, inaczej nazywane zespołem bolesnego pęcherza moczowego, to jednostka chorobowa o nie do końca poznanej etiologii. Nie jest spowodowana przez żadne patogeny. Należy do przewlekłych chorób zapalnych.

Według jednej z hipotez do jej rozwoju dochodzi w wyniku zwiększenia przepuszczalności nabłonka pokrywającego pęcherz moczowy. Konsekwencją czego jest wnikanie toksycznych substancji zawartych w moczu w jego ścianę i rozwój zapalenia.

Towarzyszące mu objawy kliniczne sprawiają, że do złudzenia przypomina infekcyjne zapalenie pęcherza moczowego. Symptomy śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego to:

  • częstomocz,
  • uciążliwe uczucie parcia na mocz,
  • ból podczas oddawania mocz,
  • ból w trakcie stosunków płciowych. 

Nawracające i niereagujące na tradycyjne leczenie przeciwdrobnoustrojowe dolegliwości są przyczyną obniżenia jakości życia wielu osób zmagających się z tą przypadłością. Czas od pojawienia się pierwszych objawów do rozpoznania śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego może wynosić nawet kilka lat.

Diagnoza, po wykluczeniu innych przyczyn, jest stawiana na podstawie badania cytoskopowego. W terapii stosuje się dopęcherzowe wstrzyknięcia polisiarczanu pentosanu sodu oraz heparyny, a także leki przeciwdepresyjne (amitryptylinę) i uspokajające (hydroksyzynę) podawane doustnie.

Zgodnie z najnowszymi doniesieniami objawy schorzenia mogą zostać złagodzone przez zastosowanie diety z niską zawartością potasu, niewywołującej wyrzutu histaminy.  

Zapalenie pęcherza moczowego – kiedy udać się do lekarza?

Pojedynczy epizod zapalenia pęcherza moczowego z miernie nasilonymi objawami u kobiety niebędącej w ciąży, nie wymaga konsultacji lekarskiej.

W takiej sytuacji pomagają zazwyczaj domowe sposoby oraz leki dostępne w aptece bez recepty.

Jeśli dolegliwości są nasilone, pojawiają się niepokojące objawy, takie jak gorączka lub ból w okolicy lędźwiowej lub zapalenie pęcherza moczowego nawraca, koniecznie skonsultuj się ze swoim lekarzem rodzinnym. 

Zapalenie pęcherza moczowego u mężczyzn oraz dzieci zawsze wymaga konsultacji lekarskiej. Bez względu na stopień nasilenia objawów.  

Diagnostyka zapalenia pęcherza moczowego

Obecność charakterystycznych objawów klinicznych zgłaszanych przez pacjenta oraz ból w okolicy nadłonowej w trakcie badania fizykalnego sugerują zapalenie pęcherza moczowego.

Leia também:  Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

W celu potwierdzenia diagnozy lekarz zleca przeprowadzenie diagnostyki laboratoryjnej. Badanie ogólne oraz posiew moczu to podstawowe badania, które pozwalają na postawienie pewnego rozpoznania zapalenia pęcherza moczowego.

Schemat diagnostyczny różni się nieco w przypadku kobiet i mężczyzn.   

U kobiet z niepowikłanym zapaleniem pęcherza moczowego zalecana jest wykonanie jedynie badania ogólnego moczu. Stwierdzenie w nim bakterii, leukocytów, a w niektórych przypadkach również erytrocytów, pozwala na włączenie leczenia empirycznego. Posiew moczu należy wykonać u kobiet z: 

  • nawracającym zapaleniem pęcherza moczowego,
  • w przypadku braku poprawy po leczeniu empirycznym,
  • podejrzeniem powikłanego zapalenia pęcherza moczowego (np. kamica moczowa, wady anatomiczne układu moczowo-płciowego),
  • podejrzeniem powikłań. 

U mężczyzn i dzieci rozpoznanie zapalenia pęcherza moczowego wymaga wykonania badania ogólnego oraz posiewu moczu. Na podstawie tego ostatniego lekarz może dobrać ukierunkowaną na dany patogen terapię. 

Badania obrazowe, takie jak USG układu moczowego, urografia lub tomografia komputerowa z kontrastem są wykonywane w przypadku podejrzenia powikłanego ZUM. 

Zapalenie pęcherza moczowego – leczenie

Celem leczenia zapalenia pęcherza moczowego jest eliminacja wywołujących go patogenów. Początkowo stosowana jest terapia empiryczna, a po uzyskaniu wyników posiewu moczu – celowana na dany drobnoustrój. Leczenie niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego trwa od 3 do 7 dni, natomiast powikłanego od 7 do 14 dni. W ostatnim przypadku może być konieczny pobyt w szpitalu. 

Lekiem pierwszego wyboru w terapii zapalenia pęcherza moczowego jest należąca do grupy chemioterapeutyków – furazydyna. Preparat jest dostępny bez recepty pod nazwą UroFuraginum Max lub na receptę – Furaginum Teva.

W pierwszym dniu leczenia należy stosować dawkę 100 mg, 4 razy w ciągu doby, a od drugiego dnia 100 mg, 3 razy dziennie. Terapia trwa 7 do 8 dni.

Stosowanie furazydyna jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także u osób z niewydolnością nerek. 

Równie skuteczne może okazać się jednorazowe doustne podanie 3g fosfomycyny. W Polsce jest dostępna pod postacią preparatów Monural, Symural oraz Afastural. Lek może być użyty u kobiet w ciąży.

Do innych antybiotyków stosowanych w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego należą:

  • cyprofloksacyna,
  • norfloksacyna,
  • trimetoprim,
  • kotrimoksazol,
  • amoksycylina oraz jej połączenie z kwasem klawulanowym (zalecane u kobiet w ciąży).

Domowe sposoby na zapalenie pęcherza moczowego

W przypadku niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet, któremu towarzyszą łagodne objawy (kłucie podczas oddawania moczu, delikatny ból w podbrzuszu), równie skuteczne mogą okazać się domowe sposoby. Warto je także zastosować w trakcie terapii preparatami farmakologicznymi. Do sprawdzonych domowych sposobów należą:

  • przyjmowanie co najmniej 2l płynów dziennie,
  • ciepłe okłady na okolicę podbrzusza (w tym celu możesz użyć termoforu),
  • spożywanie żurawiny (jest bogata proantocyjanidyny – substancje zapobiegające przenikaniu pałeczek E.coli do dróg moczowych),
  • herbatki ziołowe z rumianku, dziurawca i krwawnika.

Jeśli objawy nie ustępują lub ulegają nasileniu, udaj się do lekarza. 

Jakie mogą być powikłania zapalenia pęcherza moczowego?

Konsekwencją zapalenia pęcherza moczowego mogą być liczne powikłania, takie jak:

  • ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek,
  • ropnie nerki,
  • ropnie okołonerkowe,
  • urosepsa (bakterie i wydzielane przez nie toksyny dostają się do krwi i wywołują zakażenie ogólnoustrojowe),
  • ostre zapalenie najądrzy,
  • ostre zapalenie gruczołu krokowego.

Dlatego nie bagatelizuj objawów infekcji i stosuj się do zaleceń lekarza.

Jak zapobiegać zapaleniu pęcherza moczowego?

W profilaktyce zapalenia pęcherza moczowego mają zastosowanie sposoby farmakologiczne i niefarmakologiczne. 

Metody niefarmakologiczne

Wszystkie kobiety z problemem nawracającego zakażenia dróg moczowych powinny stosować się do poniższych zasad:

  • zwiększenie ilości wypijanych płynów (przynajmniej 2l wody dziennie),
  • oddawanie moczu zaraz po wystąpieniu parcia na pęcherz oraz tuż przed snem, a także po stosunku płciowym,
  • unikanie kąpieli w wannie,
  • zrezygnowanie z irygacji pochwy, kapturków naszyjkowych oraz środków plemnikobójczych.

Metody farmakologiczne

W przypadku uciążliwie nawracającego zapalenia dróg moczowych lekarz może zlecić profilaktykę farmakologiczną w postaci:

  • dopochwowego stosowania preparatów probiotycznych zawierających szczep Lactobacillus,
  • immunoprofilaktyki w postaci liofilizowanego wyciągu E.coli,
  • profilaktycznego leczenia przeciwdrobnoustrojowego (ciągłego lub po stosunku płciowym),
  • u kobiet po menopauzie skuteczne może okazać się stosowanie kremów z estrogenem.

Zapalenie układu moczowego (ZUM) – dlaczego częściej występuje u kobiet?

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet

W ponad 90% przypadkach infekcję wywołują drobnoustroje o nazwie E. Coli (pałeczki kałowe), które przedostają się do pęcherza moczowego od strony cewki moczowej. Bakterie mają do pokonania od 3 do 5 cm, bo tyle wynosi długość naszej cewki moczowej. U kobiet ta droga jest dużo krótsza niż u mężczyzn, bo ich cewka moczowa ma długość 15-20 cm lub więcej. Komórki wyścielające cewkę moczową mogą mieć mniej lub więcej receptorów ułatwiających migrację bakterii, oraz różną wrażliwość na immunologiczne mechanizmy obronne. Skłonność do infekcji można więc odziedziczyć po mamie. Znaczenie mają również zmienności  anatomiczne kobiecej miednicy mniejszej. Odstęp między odbytem, a cewką moczową krótszy niż 5 cm zwiększa istotnie częstość nawrotowego ZUM. Kobietom częściej doskwierają nawykowe zaparcia, które sprzyjają infekcjom pęcherza moczowego.

Chorobowość jest dużo większa po rozpoczęciu aktywności seksualnej. Ryzyko jest istotnie wyższe w przypadku stosowania środków plemnikobójczych i krążków pochwowych. Jeśli objawy zakażenia pojawiają się po współżyciu postarajmy się wypić szklankę wody przed stosunkiem i opróżnić pęcherz moczowy zaraz po.

W moczu, który długo zalega w pęcherzu moczowym, bakterie chorobotwórcze mają czas aby się namnożyć do wartości, przy której występują objawy ZUM. Duże znaczenie profilaktyczne ma więc częste i kompletne opróżnianie pęcherza moczowego oraz wypijanie obfitej ilości płynów po to, aby mocz w pęcherzu nie pozostawał zagęszczony.

Jeżeli uda nam się zmienić nawyki i stosować się do powyższych sugestii możemy pozbyć się problemu na zawsze. Niestety, u co trzeciej z nas ZUM będzie nawracał.

O nawrotowym zakażeniu dróg moczowych mówimy przy co najmniej dwóch epizodach ZUM w ciągu 6 m-cy, lub trzech w roku. Najważniejsze, aby w takim przypadku wykonać badania obrazowe, które wykluczą odchylenia strukturalne w układzie moczowym sprzyjające nawrotowym infekcjom.

Jeśli w badaniach nie ma nieprawidłowości w układzie moczowym, możemy być spokojne, że cierpimy na niepowikłany, nawrotowy ZUM. Sięgamy wówczas codziennie po szklankę soku z żurawiny mając nadzieję, że nie przytyjemy zanadto oraz, że nie będzie nam dokuczała zgaga.

Pamiętajmy przy tym, że nie opublikowano dotychczas przekonujących badań mówiących, że terapia żurawiną przynosi korzyści i powinna być zalecana wszystkim kobietom z tendencją do ZUM. Podobnie jest z dostępnymi na rynku preparatami zawierającymi metenaminę, czy  oustnymi immunostymulantami.

Czy jest zatem jakaś bezpieczna i skuteczna terapia, która, stosowana wraz z działaniami profilaktycznymi, powinna istotnie zredukować epizody nawrotowego ZUM?

Metaanalizy naukowe wyraźnie wskazują, że najefektywniejszą strategią w tym przypadku jest indywidualna opcja profilaktycznego leczenia przeciwdrobnoustrojowego, dobrana przez doświadczonego lekarza.

Na pocieszenie dodam, że właściwe postępowanie w niepowikłanym i nawrotowym ZUM nie powoduje dodatkowych problemów zdrowotnych u kobiet, takich jak np. nadciśnienie tętnicze czy niewydolność nerek.

Natomiast lekceważenie nawrotowego ZUM i działania bez konsultacji ze specjalistą mogą doprowadzić do urosepsy i postępującej przewlekłej choroby nerek.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Zobacz Wszystkie

Kogo i kiedy najczęściej dotyka zapalenie dróg moczowych?

Infekcja dróg moczowych– kogo dotyczy największe ryzyko?

W zdecydowanej większości przypadków zakażenia są wywoływane przez bakterie E.Coli, występujące naturalnie w jelicie grubym i obecne w kale. Czasami bakterie przedostają się z odbytu do ujścia cewki, czego konsekwencją może być infekcja dolnych dróg moczowych. Zdarza się jednak, że bakterie atakują także nerki.

W przypadku braku innych czynników, sprzyjających rozwojowi infekcji, mamy do czynienia niepowikłanym zakażeniem układu moczowego.

Niemal zawsze jest to zakażenie dróg moczowych u kobiet, co wynika z budowy anatomicznej i krótszej cewki moczowej oraz niewielkiej odległości między odbytem a cewką.

Kobiety są narażone na zakażenie także podczas stosunku seksualnego, w którego trakcie bakterie mogą wniknąć do cewki moczowej.

W niewielkim odsetku przypadków za infekcję odpowiadają jednak inne drobnoustroje, a dodatkowo występują czynniki ryzyka rozwoju zakażenia. Wówczas mamy do czynienia z zakażeniem powikłanym.

U kobiet sprzyjać mu mogą kamienie nerkowe lub nieprawidłowości dotyczące narządu rodnego. Zakażenie dróg moczowych u mężczyzn może natomiast rozwinąć się, jeśli w grę wchodzi choroba prostaty.

Zapaleniu sprzyja także obecność cewnika w pęcherzu moczowym lub przewlekła choroba, np. cukrzyca.

Jak objawia sięinfekcja dróg moczowych?

Zakażenie dróg moczowych kobiety, tym bardziej nawracające, powoduje bardzo przykre objawy i utrudnia codzienne funkcjonowanie.

W przypadku ostrego zapalenia pęcherza, czyli częstej postaci zakażenia dróg moczowych, podczas oddawania moczu występuje ból i pieczenie, a ponadto bóle podbrzusza oraz potrzeba częstego lub natychmiastowego oddawania moczu. W niektórych przypadkach w moczu obecna jest krew.

Jeżeli doszło do zakażenia nerki, wówczas typowa jest wysoka gorączka, a ponadto mogą wystąpić bóle nerki lub obu nerek, wymioty i nudności.

Zapalenie dróg moczowych– jak sobie z nim radzić?

Wystąpienie objawów zapalenia powinno skłonić cię do wizyty u lekarza. Zakażenie dróg moczowych u kobiet, które nie są w ciąży, nie gorączkują, nie mają wymiotów i nudności, leczy się antybiotykami.

Leia também:  Przetaczanie krwi – na czym polega, jakie są zasady, czy występują powikłania?

Terapia niemal we wszystkich przypadkach prowadzi do całkowitego wyleczenia. Jeśli doszło do zakażenia nerek, wskazana jest hospitalizacja. Gdy infekcja jest powikłaniem innej choroby, np.

kamicy nerkowej albo schorzenia prostaty, wówczas trzeba ją leczyć, aby nie dochodziło do zapalenia dróg moczowych w przyszłości.

Ze względu na uciążliwe objawy zakażenia i dolegliwości bólowe, ważny jest także odpoczynek.

Konieczność częstego lub natychmiastowego oddania moczu może wymagać zabezpieczenia przed popuszczaniem, w postaci bielizny chłonnej albo dużych wkładek. Szeroką gamę tego typu produktów oferuje TENA.

Używanie ochrony pomoże zmniejszyć dyskomfort, zapobiec zabrudzeniom odzieży i pościeli oraz zachować suchość, co jest ważne w kontekście profilaktyki podrażnień skóry.

Problemy z drogami moczowymi– jak im zapobiegać?

Codzienna troska o zdrowie dróg moczowych jest bardzo istotna. Dzięki kilku bardzo prostym nawykom możesz ograniczyć ryzyko infekcji. Podstawą jest picie dużej ilości płynów, przez co zwiększysz częstotliwość oddawania moczu.

To sprawi, że nawet jeśli bakterie wnikną do twoich dróg moczowych, możesz je „wypłukać”, zanim spowodują zakażenie. Specjaliści zalecają także kobietom wypicie dodatkowej szklanki wody przed odbyciem stosunku oraz oddanie moczu po jego zakończeniu.

Popularną metodą dbania o układ moczowy jest również picie soku z żurawiny.

Warto wiedzieć, że zakażeniom dróg moczowych mogą sprzyjać niektóre metody antykoncepcji, szczególnie środki plemnikobójcze, stosowane wraz z krążkiem. Jeśli więc stosujesz tę metodę, a wystąpiła u Ciebie infekcja dróg moczowych, porozmawiaj z ginekologiem na temat zmiany metody antykoncepcyjnej.

Nie zapominaj także o prawidłowej technice podcierania miejsc intymnych – zawsze od przodu do tyłu, aby zapobiec przedostawaniu się bakterii E.Coli z okolic odbytu do ujścia cewki moczowej.

Jeżeli problem nawraca i ma związek a aktywnością seksualną, porozmawiaj z lekarzem o możliwości przyjmowania profilaktycznych dawek antybiotyku.

Zapalenie pęcherza po stosunku

Zapalenie pęcherza moczowego to schorzenie, które pojawić się może zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Zakażeniu cewki moczowej sprzyja częste współżycie seksualne, podczas którego dochodzi do niewielkich otarć oraz roznoszenia szkodliwych drobnoustrojów pomiędzy odbytem, pochwą i cewką moczową.

Warto wskazać, że zapalenie pęcherza moczowego częściej dotyka kobiet i kobiet w ciąży, aniżeli mężczyzn. Schorzeniu towarzyszą typowe dla zapalenia pęcherza objawy, które są niezwykle uciążliwe, przez co utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Pojawia się zatem pytanie, jakie są objawy i przyczyny zapalenia pęcherza po stosunku? Jak leczyć zapalenie pęcherza po zbliżeniu? Czy i jak można zapobiegać nieprzyjemnej dolegliwości?

Objawy zapalenia pęcherza moczowego po stosunku płciowym

Zapalenie pęcherza moczowego stanowi częstą przypadłość u kobiet aktywnych seksualnie. Nie oznacza to jednak, że schorzenie nie może pojawić się u mężczyzn. W każdym przypadku zapalenie pęcherza związane jest z występowaniem nieprzyjemnych objawów. Symptomy zapalenia pojawiają się zazwyczaj dzień lub dwa dni po stosunku.

Po zbliżeniu zawsze pojawia się charakterystyczny ból i parcie na pęcherz, który subiektywnie odczuwany może być jako wypełniony pęcherz. W związku z tym typowy jest częstomocz (w niewielkich ilościach).

U pacjentów nierzadko pojawia się ból podbrzusza (potocznie określany jako ból pęcherza), bolesność przy badaniu palpacyjnym okolicy nadłonowej, a także ogólne złe samopoczucie.

Chorzy uskarżają się na typowe objawy zapalenia pęcherza moczowego, wśród których należy wymienić uczucie szczypania, ból podczas mikcji (oddawania moczu) oraz pieczenie cewki moczowej w trakcie oddawania moczu i podczas stosunku.

Dodatkowo, w badaniach laboratoryjnych moczu stwierdza się obecność bakterii, a także wzrost liczby leukocytów. Ponadto, w badaniu niekiedy stwierdza się również krew w moczu (krwiomocz). U pacjentów zauważyć można również niecharakterystyczne objawy zapalenia pęcherza moczowego po stosunku, do których należy podwyższona temperatura ciała oraz powiększenie węzłów chłonnych.

Schorzenie to dotyka znacznie częściej kobiet aniżeli u mężczyzn. Spowodowane jest to głównie czynnikami anatomicznymi – cewka moczowa u kobiet jest 4-5 razy krótsza niż u mężczyzn i leży bezpośrednio przy odbycie, w którym znajdują się różne drobnoustroje. Przekłada się to na znaczne ułatwienie zarazkom przedostania się do pęcherza.

Podczas stosunku drobnoustroje są łatwiej przenoszone z okolic odbytu do cewki moczowej, co sprzyja zakażeniom bakteryjnym, przeważnie pałeczką okrężnicy, czyli bakteriami Escherichia coli. Zapalenie pęcherza po stosunku ma również związek z intensywnością oraz częstotliwością odbywanych stosunków. Podczas zbliżenia płciowego dochodzi bowiem do otarć, które sprzyjają rozwojowi zakażeń.

Warto również podkreślić, że częste, nawracające zapalenie pęcherza pojawia się częściej u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Do zapalenia pęcherza moczowego, będącego wynikiem współżycia może dojść zarówno po stosunku bez prezerwatywy, jak i w prezerwatywie.

Ze względu na fakt, że zapalenie pęcherza moczowego pojawia się przede wszystkim u kobiet aktywnych seksualnie, schorzenie określane jest jako choroba miodowego miesiąca.

Jak leczyć nawracające zapalenie pęcherza po stosunku?

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego po stosunku uzależnione jest od stopnia zaawansowania schorzenia. W przypadku, kiedy dolegliwości są umiarkowanie uciążliwe, warto zastosować domowe sposoby na pozbycie się schorzenia. Skuteczne mogą okazać się kuracje z soku żurawiną czy witaminą C.

Niemniej jednak w przypadku, kiedy kuracja nie przynosi oczekiwanych efektów, warto sięgnąć po dostępne w aptekach środki farmakologiczne, które dostępne są bez recepty. Leki te zawierają substancję  – furaginę, która jest chemioterapeutykiem działającym na syntezę białek, przyczyniającym się do uszkodzenia DNA bakterii.

Dzięki temu środki te hamują namnażanie się bakterii. Należy jednak wskazać, że w przypadku braku poprawy stanu zdrowia, konieczna jest wizyta u lekarza i wykonanie posiewu moczu.

Możliwe jest wówczas wdrożenie odpowiedniej antybiotykoterapii pod kątem zapalenia wywołanego przez konkretne bakterie, jeżeli takie zostaną wykryte w nieodpowiednich ilościach. 

Warto wskazać, że po stosunku możliwe jest rownież zapalenie cewki moczowej, jednak w tej sytuacji zazwyczaj jest ono wynikiem choroby przenoszonej drogą płciową, która wywołana jest przez bakterie rzeżączki bądź chlamydii.

Profilaktyka i zapobieganie zapalenia pęcherza moczowego jest niezwykle ważna, gdyż pozwala uniknąć schorzenia pojawiającego się po każdym zbliżeniu. W tym celu warto zadbać odpowiednią higienę osobistą i właściwe nawodnienie – należy przyjmować ponad 2 litry płynów na dobę. Ważne jest również oddawanie moczu po odbytym stosunku.

Dodatkowo w przypadku nawracających dolegliwości spowodowanych przez E. coli skuteczne mogą być preparaty z żurawiną. Ponadto, warto wdrożyć farmakologiczne sposoby na uniknięcie nieprzyjemnych dolegliwości.

W tym znaczeniu skuteczne mogą okazać się preparaty probiotyczne stosowane dopochwowo oraz terapia lekami przeciwdrobnoustrojowymi w formie ciągłej bądź przed odbyciem stosunku.

Ostre zapalenie pęcherza: objawy, diagnoza, leczenie (+ profilaktyka)

  • Ból podczas oddawania moczu, ciągłe parcie na pęcherz, a niekiedy nawet krwiomocz.
  • To najczęstsze objawy ostrego zapalenia pęcherza.
  • Dotyka ono co roku ponad 150 milionów osób na całym świecie.
  • Chociaż zapalenie pęcherza dotyka najczęściej kobiet w ciąży i po menopauzie, to schorzenie dotyczy także mężczyzn i młodych kobiet.
  • Co ważne: w grupie ryzyka są też kobiety przyjmujące antykoncepcję hormonalną.
  • Samo ostre zapalenie pęcherza to choroba uciążliwa i uchodzi za wstydliwą.
  • Jedno jest jednak pewne: nie należy go bagatelizować.
  • W tym artykule przeczytasz o objawach ostrego zapalenia pęcherza moczowego, głównych przyczynach, sposobach leczenia oraz możliwych powikłaniach.
  • Spis treści:
  • Czym jest ostre zapalenie pęcherza i co powoduje tę chorobęRodzaje zapalenia pęcherzaObjawy ostrego zapalenia pęcherzaMożliwe powikłaniaDo jakiego lekarza się zgłosićLeczenie zapalenia pęcherza (leki z receptą i bez recepty)Domowe sposoby na zapalenie pęcherzaProfilaktyka (co robić, żeby nie zachorować)

Nie tylko „choroba miesiąca miodowego”: kluczowe informacje (powody, grupy ryzyka)

Ostre zapalenie pęcherza zalicza się do zakażeń układu moczowego (w skrócie ZUM).

Schorzenie to ma symbol N30.0 (według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych).

  1. Występuje ono najczęściej u kobiet, w szczególności aktywnych seksualnie (może się pojawić po stosunku).
  2. Szacuje się, że nawet 80% przypadków zapalenia pęcherza u kobiet przed menopauzą jest powiązanych z tą aktywnością.
  3. Wynika to z budowy układu płciowo-moczowego kobiet (bliskość ujścia cewki moczowej i odbytu – za zapalenie pęcherza odpowiadają bakterie pochodzące z jelita).
  4. Między innymi stąd wzięła się potoczna nazwa tego zakażenia („choroba miesiąca miodowego”).
  5. Warto dodać, że (według szacunków) zapalenie pęcherza przeszło raz w życiu od 20 do 50% kobiet.

Co ciekawe – ostre zapalenie pęcherza dotyka też mężczyzn, zwłaszcza tych po okresie andropauzy (czyli po 50. roku życia).

W przypadku pojawienia się objawów dojrzali panowie powinni jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Za ostre zapalenie pęcherza odpowiadają najczęściej:

  • pałeczki okrężnicy (Escherichia coli), występujące w okolicach odbytu;
  • inne bakterie jelitowe (np.: Staphylococcus, Enterococcus);
  • rzadziej – infekcje wirusowe i grzybiczne.
Leia também:  Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

Wśród innych drobnoustrojów, które mogą doprowadzić do tej choroby trzeba wymienić:

  • dwoinki rzeżączki;
  • chlamydie
  • mikoplazmy.
  • Mogą one również doprowadzić do stanów zapalnych cewki moczowej.
  • Innymi słowy – ostre zapalenie pęcherza mogą powodować również drobnoustroje przenoszone drogą płciową.
  • Leczenie zapalenia pęcherza – bez powikłań i przy odpowiednio dobranych lekach – trwa do 10 (najczęściej od 3 do 5) dni.
  • W przypadku nawracających infekcji czas leczenia może się wydłużyć do 14 dni.

Różne rodzaje zapalenia pęcherza

Podobnie jak w przypadku innych chorób, również zapalenie pęcherza ma wiele odmian. Każda z nich ma inną klasyfikację oraz charakteryzuje się nieco innym przebiegiem choroby.

  1. Do grupy chorób związanych z zapaleniem pęcherza (N30) zalicza się:
  2. Mówiąc o infekcjach pęcherza i układu moczowego warto wspomnieć też o bezobjawowej bakteriurii.
  3. Jest to najłagodniejsza kliniczna forma zakażenia układu moczowego.
  4. Może rozwijać się ona bezobjawowo, jednak wymaga ona szczególnej uwagi – nie tylko podczas leczenia ale również na etapie diagnozowania.  

Kiedy pojawia się ból przy oddawaniu moczu: objawy ostrego zapalenia pęcherza

Wśród objawów ostrego zapalenia pęcherza należy wymienić:

  • częste oddawanie moczu (tak zwany częstomocz), najczęściej w niewielkich ilościach;
  • ciągłe parcie na pęcherz, nawet po oddaniu moczu;
  • nieprzyjemny zapach moczu;
  • ciemna barwa i niska przejrzystość moczu;
  • ból w okolicach pęcherza (lub okolicy nadłonowej) pod koniec oddawania moczu;
  • pieczenie i palenie w cewce moczowej;
  • krwiomocz (czyli krew obecna w moczu);
  • bóle w okolicy lędźwiowej;
  • podwyższona temperatura ciała (stany podgorączkowe lub gorączka);
  • osłabienie, zmniejszenie apetytu i drażliwość
  • u dzieci – mogą pojawić się przypadkowe moczenie w ciągu dnia i wymioty.
  • Te objawy pozwalają stwierdzić, że z pęcherzem jest jakiś problem i warto skonsultować się z lekarzem.
  • Nie tylko dlatego, że każdy z tych objawów jest uciążliwy i może znacznie obniżyć komfort życia.
  • Dla szybkiego wyleczenia choroby ważne są również szybka diagnoza oraz podjęcie leczenia.
  • I chociaż ostre zapalenie pęcherza nie ma poważnego przebiegu – wbrew nazwie – to warto jak najszybciej się z nim policzyć.
  • Przymiotnika „ostre” używa się by odróżnić ten rodzaj choroby od bezobjawowych i nawracających form zapalenia pęcherza.
  • Co ciekawe, to schorzenie określa się też jako „przeziębienie pęcherza”.
  • Wynika to z osłabienia organizmu przy przeziębieniu lub przemarznięciu, a co za tym idzie – bakterie mogą łatwiej zakazić pęcherz.

Możliwe powikłania i nietypowy przebieg choroby

  1. Ostre zapalenie pęcherza może rozwinąć się w ostre odmieniczkowe zapalenie nerek.
  2. Charakteryzuje się ono silnymi bólami w okolicach lędźwiowych i gorączką.

  3. Innym powikłaniem jest zapalenie dróg moczowych –  wymaga ono dłuższego i bardziej skomplikowanego leczenia.
  4. Wszystkie powikłania mogą mieć negatywny wpływ na jakość życia, więc należy jak najszybciej rozpocząć leczenie.

  5. Wczesna diagnoza i przyjęcie odpowiednich leków nie tylko pomoże wrócić do zdrowia, ale też przywrócić komfort życia.

Nie ma czego się wstydzić: do jakiego lekarza z ostrym zapaleniem pęcherza?

Lekarzem zajmującym się chorobami nerek i układu moczowego jest urolog.

Nie zmienia to faktu, że w przypadku pojawienia się objawów ostrego zapalenia pęcherza (parcia na mocz, bólu podczas jego oddawania, itp.) należy w pierwszej kolejności skontaktować się z lekarzem rodzinnym (pierwszego kontaktu).

  • Na podstawie wywiadu oraz objawów oceni problem i będzie w stanie rozpocząć leczenie.
  • Najczęściej występującym rodzajem zapalenia pęcherza jest to powodowane przez bakterie.
  • Oznacza to konieczność rozpoczęcia antybiotykoterapii, którą rozpocząć można po otrzymaniu recepty.
  • Dla wielu osób wizyta u lekarza z zapaleniem pęcherza może być wstydliwa lub mogą nie mieć czasu.
  • Zawsze można skorzystać z konsultacji lekarskich on-line.

Ważne: jeśli objawy zapalenia pęcherza pojawiają się u kobiet w ciąży lub mężczyzn po 50. roku życia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i rozpocząć leczenie.

Na powikłania po ostrym zapaleniu pęcherza narażone są w szczególności osoby starsze i dzieci.

Głównym powodem jest możliwość przeoczenia choroby lub pomylenia z innym schorzeniem.

Leczenie (czyli leki na receptę i bez recepty)

  1. Jak wspomniałem – ostre zapalenie pęcherza nie jest chorobą groźną, jednak dosyć uciążliwą.
  2. Dodatkowo należy jak najszybciej rozpocząć leczenie ze względu na możliwe powikłania.

  3. Leczenie tej choroby polega najczęściej na przyjmowaniu antybiotyków i chemioterapeutyków (wynika to z bakteryjnego charakteru większości infekcji pęcherza).
  4. Najczęściej przepisywane antybiotyki (dostępne na receptę) na zapalenie pęcherza to:
  • amoksycylina: jest to półsyntetyczna penicylina. Jest stosowana na ostre zapalenie pęcherza jak również w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek czy bezobjawowego bakteriomoczu. Jest to antybiotyk o bardzo szerokim zastosowaniu – pomaga również w zwalczaniu bakterii odpornych na inne antybiotyki;
  • fosfomycyna: to syntetyczny lek przeciwbakteryjny (pochodna kwasu fosfonowego). Ta substancja aktywna często jest łączona w lekach z trometamolem (substancją zwiększającą rozpuszczalność). W Polsce dostępne są leki zawierające fosfomycynę takie jak Symural 3g lub Monural 3g;
  • efaleksyna: to półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn. Ponieważ wykazuje dużą skuteczność przeciw pałeczkom okrężnicy, przepisywany jest na większość zakażeń układu moczowego, w tym na ostre zapalenie pęcherza.
  • Co ważne – należy przyjąć zawsze cała dawkę antybiotyku, nawet po pozornym wyzdrowieniu (zwłaszcza, że poprawa samopoczucia pojawia się szybko po przyjęciu pierwszej dawki).
  • W innym razie bakterie mogą się uodpornić na ten konkretny antybiotyk, a sama choroba może powrócić.
  • Drugą grupą środków stosowanych na ostre zapalenie pęcherza są chemioterapeutyki (czyli leki dostępne bez recepty).
  • Mają one silne działanie bakteriobójcze, zbliżone do antybiotyków.
  • Wśród nich należy wymienić popularne leki bez recepty (zawierające substancje z grupy chemioterapeutyków) na bazie furaginy, cyprofloksacyny i nitroksolina.
  • Pomagają one łagodzić objawy oraz przyśpieszyć proces leczenia.
  • Jeśli zapaleniu pęcherza towarzyszy gorączka lub silne bóle lekarz może zalecić przyjmowanie środków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.
  • Sam proces leczenia ostrego zapalenia pęcherza moczowego trwa do około 10 dni (najczęściej od 3 do 5).
  • Po zakończeniu leczenia lekarz może polecić wykonanie kontrolnego badania moczu – w celu określenia skuteczności terapii.

Domowe sposoby na zapalenie pęcherza: pomocne i przynoszące ulgę

  1. Nie brakuje domowych sposobów na zapalenie pęcherza.
  2. Chociaż przekazywane są one z pokolenia na pokolenie, to często nie zastąpią konsultacji lekarskiej lub przyjęcia leków – nawet bez recepty.

  3. Oczywiście – wiele z tych sposobów pomaga znacznie łagodzić przebieg choroby i przynieść ulgę zarówno przed wizytą u lekarza jak i w trakcie leczenia.
  4. Warto wymienić następujące:
  • picie dużej ilości płynów (pomaga wypłukać z pęcherza bakterie – min. 1,5 litra dziennie);
  • przyjmowanie preparatów na bazie żurawiny (również jedzenie owoców i picie soku) – działają one moczopędnie, co dodatkowo pomaga oczyszczać organizm; substancje zawarte w żurawinie blokują przyleganie pałeczek okrężnicy do błony śluzowej dróg moczowych;
  • ciepłe okłady na brzuch – pomagają rozluźnić mięśnie i zmniejszyć odczucie dyskomfortu (termofor lub koc elektryczny);
  • gorąca kąpiel – podobnie jak termofor, pomaga w łagodzeniu objawów;
  • dbanie o higienę intymną;
  • nasiadówki z ziół o działaniu antyseptycznym, np.: rumianek, skrzyp polny czy szałwię;
  • do czasu zakończenia leczenia – wstrzymanie aktywności seksualnej.

Jest również wiele „babcinych sposobów” na ostre zapalenie pęcherza: płukanek, itp. Więcej na temat domowych sposobów na zapalenie pęcherza, nie tylko ostre.

Żeby znowu nie zachorować (profilaktyka zapalenia pęcherza)

  • Ostre zapalenie pęcherza jest jedną z chorób, której można zapobiegać dzięki higienie – nie tylko intymnej, ale też życia.
  • Oznacza to, że dbanie o to, żeby nie zachorować ponownie na zapalenie pęcherza może mieć też bardzo pozytywny wpływ na samopoczucie.
  • Wśród rzecz, które warto robić, żeby uniknąć zachorowania (też ponownego) warto wymienić:
  • picie dużych ilości płynów (minimum to zalecane dla dorosłego człowieka min. 1,5 litra dziennie);
  • warto wzbogacić dietę o produkty bogate w witaminę C (cytrusy, żurawinę, itp.) – pomaga ona w zakwaszeniu moczu, dzięki czemu blokuje rozwój bakterii odpowiedzialnych za zapalenie pęcherza;
  • dbanie o higienę intymną;
  • regularne oddawanie moczu – również przed snem i po seksie;
  • wycieranie okolic krocza od przodu do tyłu, również po myciu – pomaga to zapobiec przemieszczaniu się bakterii z okolic odbytu w kierunku ujścia cewki moczowej;
  • noszenie wygodnej, nieobcisłej bielizny i odzieży (z naturalnych materiałów).
  1. Niekiedy profilaktykę można rozszerzyć o korzystanie z różnych preparatów i leków (część z nich powinna być wypisana przez lekarza).
  2. Wśród nich warto wymienić preparaty z estrogenem (dla kobiet po menopauzie) czy preparaty dopochwowe z bakteriami kwasu mlekowego.
  3. Potrzebujesz konsultacji związanej ze zdrowiem Twojego układu moczowego?
  4. Możesz ją zacząć bez wychodzenia z domu w przychodni online Dimedic.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*