Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie

Atopowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk atopowy lub wyprysk endogenny) jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, rozpoczynającą się zazwyczaj w okresie wczesnego dzieciństwa, jest to dermatoza zapalna o charakterystycznej morfologii oraz lokalizacji zmian skórnych. Uważana jest za chorobę cywilizacyjną, a jej źródło leży w genach człowieka. Dowiedz się więcej, czym jest atopowe zapalenie skóry.

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie

Spis treści:

W ostatnich latach można zaobserwować wzrost osób dotkniętych atopowym zapaleniem skóry w różnych okresach życia pacjenta. Atopowe zapalenie skóry u większości pacjentów ustępuje po ukończeniu 5 roku życia, jednak nie zawsze. Niektórzy pacjenci mogą zmagać się z tym schorzeniem przez całe swoje życie. AZS wymaga odpowiedniego leczenia oraz pielęgnacji w okresie trwania choroby.

AZS co to?

Powody wystąpienia atopowego zapalenia skóry są złożone. W rozwoju schorzenia biorą udział zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe oraz immunologiczne. Zawsze AZS będzie towarzyszył defekt naskórka. Atopowe zapalenie skóry rozwija się u osób z genetycznymi predyspozycjami.

Aby pojawiły się symptomy niezbędna jest obecność konkretnych czynników środowiskowych np. spożycie pokarmu będące źródłem alergenów, które zapoczątkują zmiany skórne. Stwierdzono, że już okres trzech miesięcy karmienia piersią niemowlęcia zmniejsza ryzyko rozwoju atopowego zapalenia skóry.

Atopowe zapalenie skóry należy do uporczywych schorzeń, dlatego pacjenci szukają wsparcia w naturalnych sposobach leczenia. Uważa się, że kąpiele w naparze z siemienia lnianego lub krochmalu przynoszą pacjentowi ulgę.

Osoby cierpiące na AZS nie powinny stosować żadnych leków ani płynów, które mają w swoim składzie spirytus, ponieważ jeszcze bardziej podrażnia to ich skórę.

Lekarze twierdzą, że na AZS ma również wpływ stres w życiu codziennym, dlatego pacjenci dotknięci tym schorzeniem powinni unikać stresu.

Atopowe zapalenie skóry przyczyny

  • skłonności dziedziczne (geny),
  • wzrost zanieczyszczenia środowiska,
  • przetworzona żywność,
  • tendencje do nadmiernego wyjaławiania i odtłuszczania naskórka poprzez środki myjące,
  • środki piorące,
  • częste i długie kąpiele z dodatkiem środków chemicznych,
  • alergeny pokarmowe,
  • stres towarzyszący nam na co dzień,
  • zaburzenia w budowie i funkcjonowaniu skóry,
  • drobnoustroje chorobotwórcze na skórze.

Etiologa powstania atopowego zapalenia skóry nie jest jeszcze do końca znana. Atopowe zapalenie skóry jest chorobą bardzo złożoną i niestety występuje rodzinnie. Okazuje się, że odsetek chorych z dodatnim wywiadem rodzinnym wynosi nawet 70%. Badania sugerują, że w każdym kolejnym pokoleniu choruje coraz więcej osób. Dotychczas nie stwierdzono charakterystycznego genu odpowiedzialnego za to schorzenie. Większość naukowców uważa jednak, że AZS dziedziczy się, ponieważ u chorych występuje ten sam gen. Istnieje również teoria, że nadmierna higiena przyczynia się do wykształcenia patologicznych zmian w fizjologii skóry.

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie

Atopowe zapalenie skóry objawy

Jednym z objawów atopowego zapalenia skóry jest uporczywy swąd, który utrudnia funkcjonowanie, każdemu choremu. Skóra, która jest notorycznie podrażniana, drapana robi się bardzo sucha.

Na ciele, w miejscach charakterystycznych dla AZS pojawia się coraz więcej czerwonych plam, grudek przypominających liszaj. Na skórze pojawiają się tzw. przeczosy powstałe na skutek drapania.

W rezultacie skóra chorego wygląda jak natłuszczony pergamin, staje się przezroczysta i sucha.

Pojawienie się na skórze czerwonych grudek, które mają tendencję do mnożenia się i rozlewania w okolicach łokci, kolan, szyi, karku, stóp dłoni, twarzy. 

Piekące i swędzące wykwity na skórze to właśnie objawy AZS. Zmiany na skórze mogą pojawić się nawet do 48 godzin po kontakcie z źródłem alergenu. Chorobę cechuje nasilona suchość skóry.

Podsumowując, objawy azs to:

  • świąd,
  • podrażniona skóra,
  • czerwone plamki,
  • suchość skóry,
  • przeczosy,
  • grudki, przypominające liszaj,
  • swędzące wykwity.

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie

Fazy atopowego zapalenia skóry

  • niemowlęca (do 2 roku życia) – zmiany wysiękowe występujące na twarzy, skórze główki, kończyn i tułowia;
  • dziecięca (od 3 roku życia do 11)  – zmiany zlokalizowane w zgięciu łokciowym i podkolanowym, karku oraz nadgarstkach. Zdarza się występowanie łupieżu białawego.
  • młodzieżowa/ osób dorosłych (od 12 roku życia do 23, a czasami występuje później)  zmiany na twarzy, skórze głowy, kończynach, tułowiu, powierzchni grzbietowej skóry dłoni. Zdarza się również pogrubienie skóry.

Nie wszyscy chorzy przechodzą wszystkie trzy fazy.

Cechą wspólną dla wszystkich faz jest uporczywy swiąd skóry.

Atopowe zapalenie skóry leczenie

Leczenie atopowego zapalenia skóry nie jest łatwe. Na całkowite wyleczenie mają niewielką szanse osoby, u których bardzo wcześnie wystąpiły pierwsze objawy. Jeśli można stwierdzić jakie czynniki uczulają pacjenta z AZS, leczenie polega na eliminacji alergenów z ich otoczenia lub z pokarmów chorego.

Atopowe zapalenie skóry leczenie:

  • środki przeciwhistaminowe,
  • kortykosteroidy w okresie zaostrzeń i miejscowo w postaci maści (z unikaniem zaróbki lanolinowej na którą chorzy często są wrażliwi),
  • leki immunosupresyjne,
  • fototerapia – naświetlanie UVA i UVB,
  • fotochemioterapia (PUVA),
  • pielęgnacja i natłuszczanie skóry,
  • specjalistyczna odzież lecznicza.

Bardzo istotne jest by każdy chory z AZS pamiętał o kilku prostych, możliwych do włączenia na co dzień zasadach:

  • lepiej wziąć prysznic, niż długą kąpiel (długie przebywanie w chlorowanej wodzie podrażnia skórę),
  • nie używać zwykłych mydeł ani płynów do kąpieli – stosuj środki kosmetyczne przeznaczone dla osób z bardzo wrażliwą skórą, hipoalergicznych, nie zawierających zwykłego mydła,
  • do kąpieli warto dolać emolientu,
  • po kąpieli delikatnie osuszyć skórę i natłuścić się np. oliwką, emolientem,
  • stosować kosmetyki hipoalergiczne,
  • ubrania powinny być przewiewne i miękkie,
  • ubrania i pościel prać w proszkach dla alergików,
  • nie należy się przegrzewać.

Na dobry stan skóry chorego składa się wiele elementów, profilaktyka choroby, połączona z odpowiednia pielęgnacją skóry i kontrolą stanów zapalnych daje możliwie najlepszy efekt. 

Atopowe zapalenie skóry

Skóra człowieka stanowi barierę zwykle skutecznie zapobiegającą wnikaniu do wnętrza organizmu zarazkom, alergenom oraz podrażniającym ją substancjom. U niektórych nadwrażliwych osób w wyniku kontaktu z uczulającymi alergenami dochodzi do stanu zapalnego skóry, co nazywamy wypryskiem atopowym (inaczej – atopowym zapaleniem skóry, dawniej – egzemą).

Alergeny – np. wziewne czy pokarmowe – kontaktując się z komórkami obronnymi skóry (zwanymi komórkami Langerhansa) doprowadzają do rozwoju uczulenia przez pobudzenie komórek zwanych limfocytami. Również komórki skóry biorą udział w jej zapaleniu produkując różne substancje.

Powtórny kontakt z takim alergenem powoduje powstanie zmian skórnych – zaczerwienienia, grudek a nawet małych ranek. Typowy jest silny świąd skóry zmuszający często chorego do stałego drapania się, co jeszcze bardziej uszkadza skórę. Charakterystyczna jest nadmierna suchość skóry.

Atopowe zapalenie skóry – przyczyny

Obecnie uważa się, że przyczyny atopowego zapalenia skóry (wyprysku atopowego) są wrodzone i polegają właśnie na uszkodzeniu cennych właściwości ochronnych skóry (m.in.

zaburzeniu działania białka zwanego filagryną, dzięki któremu mamy prawidłowo zbudowane komórki skóry).

W wyniku zaburzeń nawodnienia skóry i rozluźnienia połączeń pomiędzy budującymi ją komórkami skóra nie stanowi już bariery dla drobnoustrojów, alergenów i innych czynników.

Jak często występuje atopowe zapalenie skóry?

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą spotykaną przede wszystkim u małych dzieci (w 85% przypadków pojawia się przed ukończeniem 5. roku życia). Choruje 5—20% dzieci i jedynie 1—3% dorosłych.

Atopowe zapalenie skóry (wyprysk atopowy) dwukrotnie częściej występuje u dzieci, których oboje rodziców choruje na alergię. Nieco częściej chorują kobiety. Choroba częstsza jest w rejonach miejskich, w krajach wysoko rozwiniętych.

Jak się objawia atopowe zapalenie skóry?

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie
Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie Fot. Atopowe zapalenie skóry (wyprysk atopowy)

Początkowo pojawiają się:

  • zaczerwienienie
  • grudki
  • pęcherzyki
  • niekiedy sączące ranki.

Z czasem (zwłaszcza u starszych dzieci czy dorosłych) skóra staje się pogrubiała, bardzo sucha, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy (np. na nadgarstkach skóra może przypominać korę drzewa).

Obraz atopowego zapalenia skóry zmienia się w zależności od wieku. U małych dzieci (do 2. roku życia) stwierdza się najczęściej pęcherzyki, grudki, a nawet strupy z sączącą się wydzieliną na policzkach, czole czy głowie. Starsze dzieci (pomiędzy 2. a 12.

rokiem życia) mają suche, łuszczące się grudki czy „blaszki” na wewnętrznych częściach nadgarstków, łokci i kolan, a dorośli – podobne zmiany na twarzy, karku, dłoniach, stopach. Zmiany skórne mogą się jednak pojawiać się także na innych częściach ciała (ale rzadko wewnątrz pach czy na pośladkach).

U niektórych chorych atopowe zapalenie skóry może pogorszyć widzenie z powodu zmian zapalnych powiek i struktur budujących oczy.

Co robić w razie wystąpienia objawów?

W razie nasilonego świądu skóry pomóc może tabletka leku przeciwhistaminowego (niektóre dostępne są bez recepty) czy okłady z gazy nasączonej wodą.

W celu ustalenia dalszego leczenia pacjent powinien zgłosić się do lekarza – najlepiej specjalisty dermatologa lub alergologa.

Jak lekarz ustala diagnozę?

Lekarz rozpoznaje atopowe zapalenie skóry na podstawie stwierdzenia typowych zmian skórnych (ich umiejscowienie może zależeć od wieku), świądu i suchości skóry. U chorego (lub u członków jego rodziny) często stwierdza się alergię.

Niekiedy jednak łatwo o pomyłkę – atopowe zapalenie skóry mylone jest zwłaszcza z wypryskiem kontaktowym.

Istnieją także inne typy wyprysków (zapaleń skóry) – np. łojotokowe (związane z zaburzeniami wydzielania łoju) czy tzw.

potnicowe (na stopach i dłoniach chorego pojawiają się liczne drobne pęcherzyki, a skóra silnie swędzi). W grzybicy skóra może być także zaczerwieniona, pokryta łuszczącymi się „blaszkami”, swędzieć.

Inną chorobą, w której też dochodzi do pojawiania się łuszczących się blaszek na skórze, jest tzw. łuszczyca.

U małych dzieci podobne zmiany może wywoływać świerzb – zakaźna choroba skóry wywołana pasożytami drążącymi kanaliki pod skórą, a u dorosłych rzadkie choroby skóry (w tym nowotworowe czy wrodzone zaburzenia odporności). Dodatkowe badania zwykle niewiele wnoszą do rozpoznania (dotyczy to zwłaszcza oznaczania całkowitego poziomu IgE).

Jeśli podejrzewa się, że zmiany skórne wywołuje kontakt z jakimś alergenem, można przeprowadzić testy skórne z alergenami wziewnymi czy pokarmowymi. Jeśli lekarz ma wątpliwości co do rozpoznania, może pobrać biopsję skóry – czyli wyciąć kilkumilimetrowy jej wycinek i zbadać pod mikroskopem.

Jakie są sposoby leczenia atopowego zapalenia skóry?

Leczenie atopowego zapalenia skóry jest nierzadko żmudne i trudne. Wymaga dużej dyscypliny od chorego (a okazuje się, że aż połowa chorych nie stosuje się dokładnie do zaleceń lekarskich). Cierpliwość i staranność jest podstawą sukcesu.

Przede wszystkim należy pamiętać, że konieczne jest przywrócenie „szczelności” skórze. W tym celu należy dążyć do zwalczenia jej nadmiernej suchości.

Istnieje wiele specjalnych preparatów dla skóry atopowej, którymi można myć i natłuszczać skórę (np. Physiogel, Emolium, Oilatum, Oillan i wiele innych).

Dzięki naniesieniu na skórę leczniczych tłuszczy nie dochodzi do utraty jej nawodnienia – są one jak „niewidzialne ubranie” chroniące przed wyparowaniem wody ze skóry.

Paradoksalnie nadmierne moczenie skóry sprzyja jej odwodnieniu. Niekiedy lekarz zaleca natomiast kilkunastominutowe kąpiele w wodzie z dodatkiem substancji natłuszczających.

Leia também:  Stres a choroby układu sercowo-naczyniowego

Staraj się raczej brać prysznic (i to letni, aby nie uszkodzić warstewki naturalnych tłuszczy pokrywających skórę) i natychmiast po nim nakładaj na skórę maści natłuszczające zapobiegające jej odwodnieniu. Wykonując np. prace domowe wymagające moczenia rąk chroń ręce rękawiczkami.

Pamiętaj, że stałe drapanie skóry powoduje jej dalsze uszkodzenie. Staraj się raczej poklepywać czy uciskać skórę. W razie dużych zmian skórnych pomagają okłady z wilgotnej gazy (u dzieci np. zakładaj wilgotne śpioszki na noc a na nie – suche).

Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii AZS są glikokortykosteroidy stosowane miejscowo – na skórę. Istnieją różne ich postaci – np. płyny, żele, kremy, maści.

Nieumiejętne stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych może doprowadzić do rozszerzenia naczyń czy zaniku skóry – dlatego o dawkowaniu tych leków decyduje lekarz.

Zwykle początkowo sięga się po silniejsze preparaty, a w miarę zanikania zmian – po słabsze (po około 3 tygodniach).

Glikokortykosteroidy miejscowe stosuje się niekiedy w połączeniu z miejscowymi antybiotykami czy lekami grzybobójczymi w razie towarzyszącego zakażenia skóry (istnieją też takie leki bez dodatku glikokortykosteroidów). Czasem trzeba podać antybiotyki doustnie.

Istotne jest zwłaszcza leczenie zakażeń wywołanych gronkowcem złocistym (powoduje ropne krostki z wydzieliną o barwie miodu) oraz wirusem o nazwie Herpes simplex (przejawia się wysiewem drobnych grudek i pęcherzyków, czasem z obecnością krwi; wymaga pilnego leczenia lekami przeciwwirusowymi, bo może zagrażać życiu).

Dodatek do glikokortykosteroidów miejscowych innych składników, np. mocznika czy kwasu salicylowego pozwala na szybsze pozbycie się nadmiernego pogrubienia skóry i zmiękczenie skóry, a mentolu – na zmniejszenie świądu.

Jeśli chory ma bardzo duże zmiany skórne niekiedy sięga się po doustne glikokortykosteroidy. Ze względu na objawy uboczne stosuje się je przez kilka dni. Jest to zwykle ostateczność – zdarza się, że po odstawieniu tych leków dochodzi do nawrotu wyprysku atopowego.

W miejscach „wrażliwych” (np. twarz, dekolt, fałdy ciała) nakłada się inny typ preparatów miejscowych – są nimi takrolimus i pimekrolimus, które podobnie jak glikokortykosteroidy osłabiają działanie nadmiernie aktywnych komórek odpornościowych w skórze i dzięki temu leczą zmiany wywołane wypryskiem atopowym.

Leki przeciwhistaminowe I generacji (np. hydroksyzyna) są stosowane ze względu na silne działanie uspokajające i przeciwświądowe.

Mogą być stosowane na noc u chorych, którym świąd przeszkadza w zaśnięciu (czasem przepisywana jest też doksepina – lek przeciwdepresyjny). Słabiej natomiast w wyprysku atopowym działają leki przeciwhistaminowe tzw. nowych generacji (np.

cetyryzyna czy feksofenadyna). W razie nasilonych objawów lekarz zwiększa dawkę leków przeciwhistaminowych.

Cięższe przypadki kwalifikują się do specjalnie dobranego przez lekarza naświetlania skóry światłem ultrafioletowym (nie należy mylić z solarium!) a niekiedy wymagają zastosowania bardzo silnie działających na układ odpornościowy leków (są to m.in. cyklosporyna, azatiopryna, metotreksat).

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie atopowego zapalenia skóry?

Atopowe zapalenie skóry (wyprysk atopowy) ustępuje z wiekiem u około 40% dzieci. U pozostałych chorych zdarzają się nawroty w wieku dorosłym. Ponieważ przyczyną wyprysku atopowego jest wrodzone nieprawidłowe działanie skóry, jest to choroba trwająca wiele lat, a niekiedy całe życie. Zdarzają się jednak długie okresy bez typowych dla niej dolegliwości.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Określenie czynników powodujących nawroty zmian skórnych w wyprysku atopowym nie zawsze jest możliwe. Nawet jeśli wykaże się, że niektóre alergeny pokarmowe, kontaktowe czy wziewne są przyczyną dolegliwości, ich unikanie nie gwarantuje całkowitego ustąpienia dolegliwości.

Dzieje się tak, ponieważ także inne czynniki zaostrzają stan zapalny skórny. Należą do nich np.:

  • stres
  • mycie skóry zwykłym mydłem
  • zmiany wilgotności i temperatury powietrza
  • oraz zakażenia skóry (przecenia się natomiast znaczenie proszków do prania w wywoływaniu wyprysku atopowego).

Nawet w okresach, kiedy na skórze nie ma zmian chorobowych trzeba o nią dbać i pielęgnować specjalnymi środkami natłuszczającymi.

Trzeba pamiętać, że nawet składniki leków stosowanych na skórę w leczeniu wyprysku alergicznego też z czasem mogą uczulić niektórych chorych (dotyczy to np. lanoliny a nawet glikokortykosteroidów). Podejrzane jest niecofanie się zmian mimo miejscowego leczenia.

Lepiej nie eksperymentować z wciąż nowymi kosmetykami pełnymi nowych alergenów, substancji zapachowych, barwników. Sygnałem ostrzegawczym, że mogą uczulać, jest pieczenie czy uczucie świądu skóry po ich zastosowaniu.

Niekiedy pomaga zastosowanie specjalnej diety (pozbawionej np. marynat, alkoholu, przypraw, konserwantów, barwników). Niektóre materiały, takie jak wełna owcza, mogą pogarszać zmiany skórne.

Powinno się nosić przewiewne ubranie (pocenie się skóry sprzyja ucieczce z niej wody) z naturalnych materiałów, np. bawełny.

Chory z wypryskiem atopowym wymaga opieki z reguły nie tylko alergologa, ale i dermatologa.

W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie kontrolować się i stosować do zaleceń lekarskich. Dotyczy to zwłaszcza astmy, na którą choruje połowa dzieci z wypryskiem atopowym. Częsty jest także alergiczny nieżyt nosa.

Co robić, aby uniknąć zachorowania na atopowe zapalenie skóry?

Nie ustalono, jakie środki pozwalają na uniknięcie zachorowania na atopowe zapalenie skóry, niemniej jego objawy dość skutecznie zmniejszają u większości chorych wymienione powyżej leki, właściwa pielęgnacja skóry oraz unikanie znanych, powodujących zmiany skórne czynników. Nawet w okresie wolnym od choroby warto dbać o prawidłowe nawilżenie i natłuszczenie skóry, tak jak to opisano powyżej.

Zapamiętaj

  1. Atopowe zapalenie skóry to najczęstsza choroba alergiczna skóry.
  2. Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłym, nawrotowym, zapalnym schorzeniem skóry.
  3. Cechą charakterystyczną AZS jest silny i uporczywy świąd, suchość skóry oraz typowa lokalizacja zmian wypryskowych.
  4. Podstawą leczenia atopowego zapalenia skóry są miejscowe leki hamujące stan zapalny (glikokortykosteroidy i inhibitory kalcyneuryny), właściwa pielęgnacja skóry i unikanie czynników drażniących skórę.
  5. Do najpoważniejszych powikłań atopowego zapalenia skóry należą rozległe infekcje skóry gronkowcem złocistym oraz wirusem opryszczki zwykłej.

Atopowe zapalenie skóry (AZS) – objawy, przyczyny, rozpoznanie, leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to choroba, w której można jedynie zmniejszać objawy, stosując odpowiednie leki i pielęgnację. Głównym objawem atopowego zapalenia skóry jest świąd.

Swędzenie bywa tak uciążliwe, że chory nie może spać i normalnie funkcjonować. Atopowe zapalenie skóry kojarzy się głównie z dziećmi, ale chorują też dorośli.

Związana z pojęciem AZS atopia to wrodzona skłonność do reakcji alergicznych w odpowiedzi na rozmaite antygeny. W przypadku AZS reakcje te dotyczą skóry.

Spis treści

Atopowe zapalenie skóry – co to za choroba?

Atopowe zapalenie skóry – AZS (łac. dermatitis atopica) to przewlekła choroba zapalna skóry.  Atopowe zapalenie skóry u dzieci i atopowe zapalenie skóry u dorosłych ma podobne objawy – najbardziej charakterystycznym jest uporczywy świąd, który znacząco pogarsza jakość życia pacjentów.

W przebiegu atopowego zapalenia skóry często dochodzi na zmianę do wygaszania i ponownego nasilania się objawów choroby. Obecnie uważa się, że rozwój atopowego zapalenia skóry ma związek z kombinacją czynników genetycznych, środowiskowych oraz immunologicznych. 

Atopowe zapalenie skóry – przyczyny AZS

Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie są do końca poznane. 

  • Wiadomo, że atopowe zapalenie skóry jest związane z zaburzeniami funkcjonowania skóry. Ich istotą jest utrata ochronnej funkcji naskórka. Struktura naskórka zostaje zmieniona: dochodzi do rozluźnienia połączeń pomiędzy jego komórkami oraz utraty zewnętrznej warstwy lipidów (tzw. płaszcza lipidowego skóry). Te zmiany uniemożliwiają funkcjonowanie naskórka jako bariery. Z powierzchni ciała łatwiej odparowuje woda, przez co skóra staje się przesuszona. Od strony zewnętrznej ułatwione jest z kolei wnikanie czynników infekcyjnych, zanieczyszczeń oraz obcych substancji. Skóra staje się nadwrażliwa i podrażniona. Pojawia się również charakterystyczny świąd.
  • Jeśli chodzi o czynniki genetyczne AZS, szczególną rolę przypisuje się genom kodującym filagrynę, czyli jedno z białek budujących barierę naskórkową. Genetyczne zaburzenie budowy tego białka jest przyczyną części przypadków atopowego zapalenia skóry. Choroba rozwijająca się na tym podłożu ma zwykle cięższy przebieg i gorzej odpowiada na leczenie.
  • Z drugiej strony, atopowe zapalenie skóry związane jest z przestawieniem układu odpornościowego w stronę reakcji alergicznych oraz produkcji dużych ilości czynników zapalnych. Nie wiadomo jednak, w którą stronę zachodzi ciąg przyczynowo – skutkowy. Być może to uszkodzony naskórek stanowi miejsce wnikania obcych substancji i alergenów, które następnie przyczyniają się do rozregulowania układu immunologicznego.
  • Inna hipoteza mówi o tendencji do reakcji alergicznych i zapalnych, które prowadzą do uszkodzenia bariery skórnej.
  • Rozwojowi atopowego zapalenia skóry mogą sprzyjać także pewne czynniki środowiskowe. Podobnie jak w przypadku innych chorób alergicznych, jedną z popularnych teorii dotyczących przyczyn rozwoju AZS jest tzw.”hipoteza nadmiernej higieny”. Zgodnie z tą hipotezą, ograniczanie kontaktu dziecka z różnymi substancjami we wczesnym dzieciństwie (poprzez wychowywanie w “sterylnych” warunkach) uniemożliwia prawidłowy rozwój układu immunologicznego i powoduje występowanie rozmaitych reakcji nadwrażliwości w późniejszych etapach życia.
  • Warto również wspomnieć o istotnej roli czynników psychologicznych, które mogą przyczyniać się do występowania zaostrzeń procesu chorobowego. Nasilenie objawów AZS często występuje w momentach doświadczania przez pacjentów silnych emocji bądź sytuacji stresowych.

Atopowe zapalenie skóry – objawy

Pierwsze objawy atopowego zapalenia skóry zwykle pojawiają się już w dzieciństwie. W zależności od źródła uważa się, że tylko u 5-15% pacjentów choroba rozpoczyna się po 5. roku życia.

Typowe objawy atopowego zapalenia skóry:

  • zmiany skórne o typie rumieniowym, grudkowym, często także wysiękowym
  • skóra jest przesuszona, ma tendencję do pękania i przebarwień
  • charakterystycznym objawem jest uciążliwy świąd, powodujący nieustanne drapanie (szczególnie w nocy, gdy pacjent nie jest w stanie się kontrolować)
  • drapanie powoduje z kolei dalsze podrażnienia – w ten sposób powstaje błędne koło, powodujące stałe pogarszanie się stanu skóry
  • charakterystycznym objawem jest tzw. lichenifikacja skóry. Powierzchnia skóry wygląda wówczas tak, jakbyśmy oglądali ją w powiększeniu – wszelkie nierówności stają się widoczne gołym okiem
  • drugim zjawiskiem typowym dla AZS jest biały dermografizm. Polega on na powstawaniu białych śladów na skórze pod wpływem jej zadrapania
  • przewlekła postać atopowego zapalenia skóry prowadzi do pogrubienia skóry. 

Atopowe zapalenie skóry ma tendencję do zajmowania tzw. powierzchni zgięciowych kończyn, to znaczy dołów łokciowych i podkolanowych. Inne charakterystyczne miejsca to tułów oraz dłonie. Te lokalizacje zmian skórnych są typowe dla dorosłych oraz starszych dzieci. U niemowląt pierwsze zmiany pojawiają się zwykle na twarzy.

Leia também:  Jakie Objawy Koronawirusa U Dorosłych?

Atopowe zapalenie skóry – co zaostrza objawy?

Wykwity skórne mogą się nasilać pod wpływem rozmaitych czynników, takich jak:

  • zmiany temperatury otoczenia
  • niektóre rodzaje kosmetyków i materiałów (w szczególności wełna)
  • alergeny wziewne i pokarmowe

Przebieg atopowego zapalenia skóry zwykle obejmuje następujące po sobie okresy zaostrzeń i remisji (wygaszania).

Choroba niesie ze sobą również ryzyko występowania powikłań, takich jak na przykład nadkażenia zmian skórnych przez czynniki infekcyjne.

Dzieci, u których rozpoznano AZS, znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na inne schorzenia o podłożu alergicznym (np. astmę oskrzelową i alergiczny nieżyt nosa).

Warto również pamiętać, że atopowe zapalenie skóry istotnie wpływa na jakość życia pacjentów; szczególnie uciążliwym zjawiskiem jest nieustanny świąd skóry. Objaw ten bywa również przyczyną występowania zaburzeń snu.

Atopowe zapalenie skóry – rozpoznanie

Lekarz ustala rozpoznanie atopowego zapalenia skóry na podstawie charakterystycznych objawów choroby. Nie istnieje jedno badanie diagnostyczne, które w 100% potwierdzałoby diagnozę. Ustaleniu rozpoznania służą tzw. kryteria Hanifina-Rajki. Jest to zbiór 27 kryteriów (objawów klinicznych), charakterystycznych dla atopowego zapalenia skóry.

Wśród nich wyróżniamy 4 tzw. kryteria większe (główne) oraz 23 kryteria mniejsze (dodatkowe). Aby rozpoznać AZS, konieczne jest spełnienie co najmniej trzech kryteriów większych oraz trzech kryteriów mniejszych.

Kryteria Hanifina-Rajki:

Kryteria większe obejmują:

  • świąd skóry
  • charakterystyczną lokalizację zmian skórnych
  • atopię występująca u pacjenta lub w jego rodzinie
  • przewlekły i nawrotowy charakter schorzenia

Kryteria mniejsze to:

  • suchość skóry (xerosis)
  • wczesny wiek pojawienia się zmian 
  • rybia łuska lub rogowacenie przymieszkowe
  • dodatnie wyniki punktowych testów skórnych
  • zwiększone stężenie IgE (atopia)
  • nawracające zakażenia skóry
  • nieswoisty wyprysk rąk i/lub stóp
  • wyprysk sutków
  • zapalenie czerwieni wargowej
  • nawrotowe zapalenie spojówek
  • stożek rogówki (keratokonus)
  • zaćma podtorebkowa
  • zacienienie wokół oczu
  • objaw Denniego i Morgana (fałd oczny)
  • biały dermografizm
  • przedni fałd szyjny
  • świąd skóry po spoceniu
  • nietolerancja pokarmów
  • nietolerancja wełny
  • zaostrzenie stanu skóry po stresie
  • rumień twarzy
  • łupież biały
  • podkreślenie mieszków włosowych.

W diagnostyce atopowego zapalenia skóry pomocne mogą być badania w kierunku alergii, takie jak np. poziom przeciwciał IgE we krwi. Możliwe jest również zbadanie poziomu tych przeciwciał przeciwko konkretnym alergenom. Pozwala ono na ustalenie, na co konkretnie jest uczulony dany pacjent.

Atopowe zapalenie skóry – leczenie

Leczenie atopowego zapalenia skóry jest procesem długotrwałym i złożonym. Do dyspozycji pozostają zarówno metody farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne. Wśród najważniejszych wymienia się:

Podstawą terapii atopowego zapalenia skóry jest pielęgnacja za pomocą specjalnych środków, nazywanych emolientami. Są to preparaty na bazie tłuszczów, których zadaniem jest odbudowa płaszcza lipidowego skóry i „naprawa” bariery naskórkowej. Regularne stosowanie emolientów zatrzymuje wodę w głębszych warstwach skóry i zapobiega jej wysychaniu.

W pielęgnacji skóry atopowej należy unikać kosmetyków zawierających substancje drażniące, zapachowe oraz konserwanty.

W przypadku współistniejących alergii pokarmowych, konieczne jest przestrzeganie odpowiedniej diety eliminacyjnej. Nie są również wskazane długie i gorące kąpiele.

Warto obserwować swój organizm i unikać czynników, które powodują zaostrzenie zmian skórnych (wełniane ubrania, alergeny wziewne, stres).

Bardzo istotną metodą leczenia AZS jest fototerapia. Jest to leczenie za pomocą promieniowania ultrafioletowego. Polega ono na naświetlaniu powierzchni skóry objętych procesem chorobowym specjalnie dobraną wiązką światła. Fototerapia wpływa na złagodzenie świądu oraz reakcji zapalnych. Tej metody nie stosuje się jednak u dzieci poniżej 12-go roku życia.

Przez wiele lat podstawą leczenia farmakologicznego AZS były miejscowo stosowane glikokortykosteroidy (nazywane potocznie sterydami). Mają one głównie działanie przeciwzapalne. W tej grupie leków znajduje się wiele preparatów o różnej sile i długości działania, co umożliwia indywidualne prowadzenie terapii.

Maści na bazie glikokortykosteroidów są skuteczne w leczeniu zaostrzeń zmian skórnych. Niestety nie nadają się do stosowania przewlekłego – w długotrwałej terapii niosą ze sobą ryzyko wystąpienia skutków ubocznych (scieńczenie i zanik skóry, rozstępy).

Drugą grupą leków miejscowych, stosowanych w leczeniu AZS są tzw. inhibitory kalcyneuryny. W tej grupie znajdują się dwa preparaty: takrolimus i pimekrolimus. Podstawową zaletą jest brak skutków ubocznych, typowych dla terapii za pomocą sterydów. Główną wadą pozostaje, póki co, ich wysoka cena.

Ważną kwestią pozostaje stosowanie miejscowych środków odkażających, przede wszystkim antybiotyków. Ich użycie jest wskazane wyłącznie w sytuacji zainfekowania (nadkażenia) zmian skórnych. Nie należy stosować maści antybiotykowych “na wszelki wypadek”. Takie postępowanie sprzyja bowiem rozwojowi oporności bakterii na antybiotyki.

Brak zadowalającej odpowiedzi na terapię miejscową AZS może być wskazaniem do zastosowania leków działających ogólnoustrojowo. Są to środki mające na celu wyhamowanie reakcji zapalnych. Pierwszym rzutem takiej terapii są glikokortykoidy doustne.

Podobnie jak w przypadku preparatów miejscowych, powinno się unikać ich przewlekłego stosowania. Inną grupą leków ogólnoustrojowych są tzw. immunosupresanty, hamujące nadmierną aktywność układu odpornościowego. Przedstawicielami tej grupy są np. metotreksat i cyklosporyna. Stosuje się je wyłącznie w ciężkich postaciach AZS.

Wspomagająco w leczeniu AZS używane są leki przeciwhistaminowe, które pomagają przede wszystkim w opanowaniu uciążliwego świądu.

Atopowe zapalenie skóry – zasady pielęgnacji  

  • Bierz prysznic zamiast kąpieli, bo zbyt długie przebywanie w chlorowanej wodzie wysusza skórę.
  • Nie używaj zwykłych mydeł ani płynów do kąpieli. Stosuj syntetyczne detergenty (tzw. syndety) nie zawierające zwykłego mydła,
  • Przed prysznicem natrzyj się substancją ochronną lub wlej ją do wanny.
  • Po kąpieli natłuść wilgotną i ciepłą skórę, np. oliwką. Wtedy ona lepiej się wchłania, dobrze zabezpiecza skórę, a jednocześnie nie brudzi ubrania.
  • Można stosować także zwykłe kremy półtłuste i tłuste, ale bez konserwantów.
  • Ubranie i pościel pierz w płatkach mydlanych lub specjalnych proszkach dla alergików.

Atopowe zapalenie skóry a budowa i funkcje skóry

Skóra jest jednym z największych narządów pod względem powierzchni w naszym organizmie – przeciętnie zajmuje ona od 1,5 do 2 m². W budowie skóry wyróżniamy trzy podstawowe warstwy:

  • naskórek
  • skórę właściwą
  • tkankę podskórną

Każda z nich zbudowana jest z innego rodzaju komórek. W warstwie najbardziej zewnętrznej – naskórku – dominują ciasno przylegające do siebie keratynocyty.

Ich zadaniem jest utworzenie szczelnej bariery przed środowiskiem zewnętrznym. W naskórku występują również melanocyty, czyli komórki odpowiedzialne za kolor skóry. Ich liczba jest uzależniona od rodzaju karnacji danej osoby. Kolejna warstwa, czyli skóra właściwa, zbudowana jest przede wszystkim z tkanki łącznej.

Oglądając fragment skóry właściwej pod mikroskopem, możemy dodatkowo zauważyć rozmaite struktury:

W tkance podskórnej znajdują się natomiast między innymi komórki tłuszczowe.

Oczywiście budowa skóry różni się w zależności od regionu naszego ciała. Przykładowo na skórze dłoni nie znajdziemy włosów ani gruczołów łojowych, za to występuje tam największe w całym organizmie zagęszczenie gruczołów potowych. Duże zróżnicowanie dotyczy również grubości naskórka, który w okolicach pięt może osiągać nawet 2 mm grubości.

Warto uświadomić sobie, że skóra nie jest jedynie bierną powłoką, pokrywającą nasze ciało. Narząd ten uczestniczy aktywnie na przykład w regulacji temperatury organizmu czy gospodarce wodno-elektrolitowej. Skóra pełni funkcję bariery: zapobiega nadmiernej utracie wody, ale również chroni nas przed niekorzystnym działaniem czynników zewnętrznych.

Ścisłe połączenia pomiędzy komórkami naskórka umożliwiają obronę przed wnikaniem mikroorganizmów. Skóra stanowi miejsce wytwarzania witaminy D, biorąc tym samym istotny udział w gospodarce hormonalnej. Praca skórnych gruczołów potowych to z kolei jeden z najskuteczniejszych mechanizmów termoregulacji.

Atopowe zapalenie skóry a atopia

W nazwie atopowego zapalenia skóry zawarte jest pojęcie atopii, czyli zjawiska leżącego u podłoża tego schorzenia. Czym więc jest atopia? Nazwą tą określamy wrodzoną predyspozycję do reakcji alergicznych w odpowiedzi na rozmaite antygeny. Układ immunologiczny osoby z atopią jest “przestawiony” w kierunku odpowiedzi alergicznych.

Tacy pacjenci posiadają we krwi wysokie stężenia przeciwciał typu IgE, które stanowią główne przeciwciała odpowiadające za rozwój alergii. Oprócz atopowego zapalenia skóry, atopia może być związana z występowaniem innych schorzeń o podłożu alergicznym:

  • astmy oskrzelowej
  • alergicznego nieżytu nosa
  • alergii pokarmowych

Choroby te mogą również ze sobą współistnieć.

W czym pomoże dermatolog?  

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie
Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie Krzysztofa Białożyt

Egzema – przyczyny, objawy, leczenie

Egzema, zwana inaczej atopowym zapaleniem skóry czy wypryskiem atopowym, jest jedną z najczęściej występujących chorób alergicznych. Egzema nie jest chorobą zakaźną, a więc nie można się nią zarazić. Powoduje ją tworzący się w skórze stan zapalny.

Osoby cierpiące na atopowe zapalenie skóry posiadają wrodzoną skłonność do alergii oraz nadmiernie suchej skóry, która nie jest wystarczającą zaporą przed przenikaniem drażniących substancji ze środowiska.

Egzema może się rozwinąć już u kilkumiesięcznego dziecka i choć zwykle mija wraz z wiekiem, część osób będzie chorować na tę przypadłość do końca życia.

Egzema – objawy

Pierwsze objawy choroby mają postać drobnych grudek, szybko przekształcających się w pęcherzyki, które pękając, zlewają się w większe wykwity.

Pod wpływem wtórnego zakażenia bakteriami ropnymi może się tworzyć na ich powierzchni wydzielina, która zasycha w postaci szarawożółtych strupków.

Występuje przy tym obrzęk skóry i tkanki podskórnej, wyraźny zwłaszcza w wiotkich partiach skóry twarzy, szczególnie powiek, rąk oraz moszny.

Przy dłuższym trwaniu choroby obrzęk skóry ustępuje, ustaje także sączenie wydzieliny, nadżerki ulegają wygojeniu, natomiast na skórze zachodzą trwałe zmiany. Ulega ona przebarwieniu, rzadziej odbarwieniu, zgrubieniu i zmniejszeniu sprężystości. Dokuczliwym objawem towarzyszącym tym zmianom jest uporczywy, napadowy świąd.

AZS może dotyczyć także nóg. Wyprysk atopowy podudzi występuje najczęściej na tle żylaków i związanych z tym zaburzeń ukrwienia skóry kończyn dolnych, przejawiających się zazwyczaj powstawaniem owrzodzeń podudzi. Zwykle dochodzi u niego u ludzi starszych. Odznacza się wówczas długotrwałym, nawet długoletnim przebiegiem, w którym głównym objawem jest świąd i oporność na leczenie.

Egzema – przyczyny

Egzema kontaktowa stanowi odmianę atopowego zapalenia skóry, w którym zmiany chorobowe występują w miejscach bezpośredniego lub bliskiego kontaktu skóry z materiałem o właściwościach uczulających, czyli alergenem. Występuje najczęściej jako choroba zawodowa, wynikająca z pracy w kontakcie ze smarami, farbami, płynami i innymi produktami stosowanymi w przemyśle.

W codziennym życiu alergenami mogą być m.in.

  • mydła, pasty do zębów, kosmetyki,
  • leki,
  • odzież, zwłaszcza z materiałów syntetycznych, 
  • gumowe części odzieży,
  • metalowe paski, przy zegarku itp.
Leia também:  Jakie Sa Objawy Wariantu Delta?

Przy istniejącej nadwrażliwości organizmu na dany alergen kontakt z nim wywołuje objawy wyprysku.

Przy stałym kontakcie z alergenem objawy mogą się utrzymywać nawet przez wiele lat, z okresami poprawy lub przerwami. Tak długi czas trwania choroby wynika z tego, że AZS to choroba wynikająca z naszych genów. Organizm wykazuje nieprawidłową odpowiedź ze strony układu immunologicznego na nawet najmniejsze dawki alergenów.

Wyprysk atopowy – przyczyny, objawy, leczenie

Egzema – leczenie

W leczeniu egzemy kontaktowej podstawowe znaczenie ma wykrycie i wyłączenie czynników odgrywających rolę alergenów. W tym celu, oprócz informacji od chorego o okolicznościach, w jakich dochodzi do wystąpienia objawów, wykonywane są również testy alergiczne.

Po eliminacji narażenia na kontakt z alergenem zazwyczaj aplikuje się leki przeciwalergiczne i/lub przeciwzapalne, oczywiście zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jednakże dermatolodzy zgodnie podkreślają, iż równie ważnym elementem leczenia powinna być odpowiednia pielęgnacja skóry specjalnie dobranymi do tego celu dermokosmetykami o właściwościach nawilżających.

Kosmetyki te łagodzą nieprzyjemności wynikające z posiadania przesuszonej skóry, a także, dzięki zawartości lipidów, pomagają w regeneracji i wzmocnieniu zniszczonej bariery naskórkowej.

Kremy i maści zawierające kortykosteroidy sprzedawane bez recepty mogą ograniczyć rozprzestrzenianie się egzemy, jednakże nie można ich stosować zbyt często, ponieważ mogą spowodować ścieńczenie skóry lub jej inne uszkodzenia.

Takrolimus to dostępny na receptę środek immunosupresyjny, który obniża wrażliwość układu odpornościowego, zmniejszając tym samym stan zapalny. Takrolimus nie leczy egzemy, ale łagodzi jej objawy.

Lekarz może przepisać go osobie z silną egzemą, z którą nie radzą sobie inne metody, tzn. środki zmiękczające, steroidy stosowane miejscowo lub ogólnie, antybiotyki czy naświetlanie promieniowaniem UV.

Jak pielęgnować swędzącą skórę?

  • Do kąpieli dodaj zawiesinę mąki owsianej. Drobiny mąki unoszące się w wodzie przynoszą ulgę swędzącej skórze. W niektórych aptekach można kupić gotową zawiesinę, ale równie dobrze sprawdzi się umieszczenie garści płatków owsianych w torebce z gazy, z której strumień bieżącej wody wypłucze zawiesinę.
  • Nie kąp się dłużej niż 10 minut – egzema lubi suchą skórę, a długie kąpiele usuwają warstwę ochronną zapobiegającą jej wysychaniu.
  • Myj się ciepłą wodą, a nie gorącą, ponieważ ta ostatni łatwiej rozpuszcza i usuwa ze skóry lipidową ochronę.
  • Po kąpieli nałóż na skórę gęsty krem nawilżający przeznaczony do skóry atopowej. Nie stosuj wodnych emulsji, oliwki dla niemowląt czy mocno aromatyzowanych kremów.

Czy można zapobiec wystąpieniu egzemy?

Jedyną metodą, która może zapobiec kolejnemu wystąpieniu atopowego zapalenia skóry, jest eliminacji kontaktu z alergenem lub innym czynnikiem go wywołującym. Toteż niezwykle ważna jest konsultacja z lekarzem i ustalenie przyczyny jej występowania.

Najczęściej zmiany na skórze są wywoływane przez alergeny:

  • wziewne, 
  • pokarmowe, 
  • czynniki klimatyczne, 
  • stres, 
  • zmiany hormonalne, 
  • dym papierosowy, 
  • substancje drażniące,
  • drobnoustroje. 

W zależności od rodzaju czynnika wywołującego strategia profilaktyki będzie różna. W jednym przypadku skuteczna będzie dieta eliminacyjna, w drugim natomiast unikanie używania konkretnych detergentów, zaś w jeszcze innym dobór tkanin noszonych ubrań, tak aby były one naturalne.

Egzema to choroba, która dotyczy coraz większej liczby osób i jest dość trudna w leczeniu. Pamiętajmy, że w terapii AZS, oprócz stosowania przepisanych przez lekarza leków, istotną rolę odgrywa właściwa pielęgnacja skóry, czyli jej odpowiednie oczyszczanie i nawilżanie.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Wyprysk atopowy. Przyczyny, objawy i leczenie AZS | Mixa

Wyprysk atopowy – objawy i leczenie

Twarz

PRZEJDŹ DO:

TWARZ RAPORT DZIECKO CIAŁO PORADY DERMATOLOGA

Skóra człowieka stanowi niezwykle silną barierę ochronną, która zazwyczaj skutecznie zapobiega wnikaniu do wnętrza naszego organizmu zarazków, substancji drażniących czy alergenów. Niestety u osób, których skóra jest szczególnie wrażliwa, w wyniku kontaktu z uczulającymi ją alergenami dochodzi do stanu zapalnego, który określamy wypryskiem atopowym. Dowiedz się, jakie są jego przyczyny powstawania, objawy oraz jak powinno przebiegać leczenie i odpowiednia pielęgnacja chorej skóry.

Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie są do końca znane. Uważa się, że to skutek wrodzonej nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego, który polega na uszkodzeniu właściwości ochronnych skóry. Zalicza się do nich między innymi zaburzenia działania białka ‒ filagryny, która odpowiada za prawidłową budowę komórek skóry.

W wyniku uszkodzenia właściwości ochronnych skóry, które polegają na rozluźnieniu połączeń miedzy komórkami oraz zaburzenia jej nawodnienia, następuje rozwój wyprysku atopowego. Alergeny, poprzez kontakt z komórkami obronnymi skóry, doprowadzają do rozwoju uczulenia poprzez pobudzenie do działania komórek zwanych limfocytami.

Powtórny kontakt z takim alergenem powoduje powstawanie zmian skórnych takich jak zaczerwienienie, a nawet małe rany.

Do najczęstszych objawów wyprysku atopowego zalicza się uporczywy świąd prowadzący do ciągłego drapania się, które w znacznym stopniu pogarsza stan naszej skóry. Ponadto występuje zaczerwienienie oraz suchość skóry. Zmiany na skórze mogą przybierać postać grudek, pęcherzyków a czasem nawet sączących się ran.

Częstym objawem towarzyszącym atopowemu zapaleniu skóry jest wyprysk opryszczkowy. Z czasem, w szczególności u starszych dzieci i dorosłych, skóra w zmienionych chorobowo miejscach staje się grubsza, bardzo sucha oraz uwidaczniają się na niej bruzdy. Oczywiście to, jaką formę przyjmie wyprysk atopowy, zależy w dużej mierze od naszego wieku.

W przypadku niemowląt oraz dzieci poniżej 2 roku życia charakterystyczne są wspomniane już grudki, pęcherzyki i strupki, zlokalizowane głównie na policzkach i w mniejszym stopniu na czole. Dzieci starsze (do 12 roku życia) posiadają objawy takie jak łuszczące i suche grudki na skórze kolan, łokci czy nadgarstków.

Sytuacja wygląda podobnie w przypadku osób dorosłych, u których typową lokalizacją powstawanie wyprysku atopowego są szyja, twarz, a także zgięcia łokciowe i kolanowe

Leczenie atopowego zapalenia skóry to niezwykle trudny oraz żmudny proces. Dobrą wiadomością jest fakt, że z wiekiem ustępuje u około 40% dzieci. W przypadku pozostałych osób zdarzają się nawroty w życiu dorosłym.

Choroba niestety może trwać nawet całe życie, dlatego też tak ważne jest jej prawidłowe zdiagnozowanie i rozpoczęcie prawidłowego leczenia. Z tego względu niezwykle ważne jest, aby po zauważeniu u siebie lub dziecka wspomnianych wcześniej symptomów koniecznie udać się do lekarza w celu postawienia właściwej diagnozy.

Wyprysk atopowy bardzo często bywa mylony z wypryskiem kontaktowym, świerzbem lub grzybicą czy łuszczycą.

Cały proces leczniczy polegający na tym jak się pozbyć wyprysków, należy rozpocząć od walki z nadmierną suchością skóry i przywróceniem jej gładkości.

Na rynku istnieje szeroki wybór kosmetyków przeznaczonych do walki z tego typu wypryskami na twarzy i ciele. Szczególnie warto zwrócić uwagę na markę Mixa, która w swojej ofercie posiada produkty, które zadbają o kondycję atopowej skóry. Świetnym rozwiązaniem jest Emulsja łagodząca do twarzy i ciała z serii ATOPIANCE.

Dzięki specjalnej formule wzbogaconej o łagodzący kompleks Omega-8 zawierający 8 kwasów tłuszczowych, skutecznie odbudowuje i chroni barierę lipidową. Można ją z powodzeniem stosować u dzieci już od pierwszych dni życia jak i dorosłych.

Należy być szczególnie ostrożnym w przypadku kąpieli, gdyż zbyt długie moczenie skóry z wypryskiem atopowym paradoksalnie będzie prowadzić do jej odwodnienia. W przypadku małych dzieci zalecane są krótkie, maksymalnie 5-minutowe kąpiele, w przypadku dorosłych ‒ krótki prysznic. Jako produkt do mycia świetnie sprawdzi się Łagodzący olejek do mycia ciała i włosów z serii ATOPIANCE od marki Mixa. Posiada neutralne pH i niezwykle łagodnie, ale skutecznie myje ciało i włosy zarówno małych dzieci jak i dorosłych. Po jego użyciu skóra atopowa zostaje natychmiastowo i długotrwale złagodzona. Lekami stosowanymi najczęściej w przypadku wyprysku atopowego są glikokortykosteroidy. Stanowią one podstawę terapii i zazwyczaj stosuje się je miejscowo na skórę. Mogą mieć one różną postać ‒ kremu, maści lub żelu. Ich dawkowanie należy ściśle ustalić z lekarzem ‒ niewłaściwe i nieumiejętne aplikowanie może skutkować wystąpieniem działań niepożądanych, np. rozszerzenia naczyń czy zanikiem skóry. W żadnym wypadku nie należy przekraczać dawki ustalonej przez lekarza.

Glikokortykosteroidy miejscowe czasem stosuje się w połączeniu z antybiotykami lub lekami grzybobójczymi w razie ewentualnego zakażenia skóry. Jeśli zmiany skórne wywołane wypryskiem atopowym są zbyt silne, czasami sięga się po glikokortykosteroidy stosowane doustnie. Zwykle jest to ostateczność, ze względu na silne skutki uboczne i nawrót choroby po zakończeniu kuracji.

powrót do wszystkich porad

Bądź na bieżąco i dowiedz się jako pierwsza o naszych nowościach i wyjątkowych ofertach!

ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

Dziękujemy za zapisanie się

Dystrybutor: L’Oréal Polska Sp. z o.o. ul. Grzybowska 62, 00-844 Warszawa Klauzula obowiązku informacyjnego w związku z wypełnieniem formularza kontaktowego pokaż więcej Informujemy, że administratorem Pani/Pana danych osobowych jest L’Oréal Polska Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie (00-844) przy ul. Grzybowskiej 62.

Kontakt z Inspektorem Ochrony Danych w L’Oréal Polska Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie (00-844) przy ul.

Grzybowskiej 62 możliwy jest za pośrednictwem adresu e-mail [email protected] Przetwarzanie danych osobowych będzie się odbywać na podstawie prawnie uzasadnionego interesu administratora danych, którym jest odpowiedzi na kontakt zainicjowany przez wypełnienie i wysłanie formularza kontaktu.

Pani/Pana dane osobowe nie będą udostępnianie na rzecz innych podmiotów bez uprzedniej zgody wyrażonej przez Panią/Pana. Pani/Pana dane osobowe mogą być udostępnianie podmiotom do tego upoważnionym na podstawie przepisów prawa.

Administrator może w drodze pisemnej umowy powierzyć innemu podmiotowi przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych w zakresie i celu niezbędnym dla realizacji usługi. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego/organizacji międzynarodowej.

Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny dla świadczenia usługi, nie dłużej niż 3 miesiące od momentu wysłania przez Administratora odpowiedzi na zapytanie. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia, wniesienia sprzeciwu.

Przysługuje Pani/Panu prawo do wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych w dowolnym momencie. Skorzystanie przez Panią/Pana z tego prawa pozostaje bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych, które miało miejsce przed wycofaniem zgody. Przysługuje Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Urzędu Ochrony Danych Osobowych, gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. Podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne dla realizacji wskazanych celów.

Brak wyników wyszukiwania.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*