Synowektomia – co to jest, wskazania, jak wygląda?

Synowektomia – co to jest, wskazania, jak wygląda? 26 sierpnia 2020Ortopedia

Rehabilitacja stawu kolanowego po artroskopii jest niezbędna dla prawidłowej regeneracji uszkodzonych struktur i powrotu do pełnej sprawności. Postępowanie jest zależne od rodzaju problemu. Jak długo trwa rekonwalescencja? Jakie ćwiczenia można wykonywać i w jakie akcesoria warto się zaopatrzyć, by szybciej odzyskać mobilność?

Kiedy konieczna jest rehabilitacja po artroskopii kolana?

Artroskopia kolana to zabieg, który może mieć charakter diagnostyczny lub terapeutyczny. W pierwszym przypadku służy ocenie struktur stawu kolanowego, co pomaga ustalić przyczynę określonych dolegliwości. Po dokonaniu małego nacięcia, do wnętrza stawu wprowadzana jest niewielka kamera, umożliwiająca obejrzenie poszczególnych elementów budujących staw.

Podczas artroskopii terapeutycznej, określanej także jako artroskopia operacyjna, wykorzystywane są dodatkowo specjalne narzędzia chirurgiczne, przy pomocy których specjalista dokonuje zabiegów koniecznych do poprawy funkcji chorego stawu.

O ile w przypadku badania artroskopowego rekonwalescencja nie jest potrzebna, po operacyjnej artroskopii kolana rehabilitacja jest wręcz niezbędna.

Jej celem jest przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości bólowych, wzmocnienie mięśni i przyspieszenie regeneracji tkanek, a co za tym idzie – powrotu do pełnej sprawności.

Wśród najczęstszych wskazań do artroskopii kolana wymienia się:

  • uraz stawu kolanowego,
  • uraz łąkotki,
  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • bóle kolana o niewyjaśnionym pochodzeniu,
  • zmiany zwyrodnieniowe,
  • obecność ciała obcego.

O tym, jakie ćwiczenia po rehabilitacji kolana będą najlepsze w danym przypadku, decyduje wykwalifikowany fizjoterapeuta. Nieco innych aktywności wymaga bowiem zerwane więzadło, innych zaś szycie łąkotki czy zabieg w obrębie chrząstki stawowej.

Jak wygląda rehabilitacja po artroskopii kolana?

Rehabilitacja kolana po artroskopii powinna zostać dostosowana do rodzaju dolegliwości, ale także wieku pacjenta oraz jego kondycji zdrowotnej. Plan rehabilitacji jest układany indywidualnie, niemniej można wskazać pewne ogólne zalecenia dotyczące sposobu ćwiczeń oraz sprzętu ortopedycznego ułatwiającego powrót do zdrowia.

Jak szybko można rozpocząć rehabilitację po artroskopii kolana?

Rehabilitację stawu kolanowego po artroskopii można rozpocząć już w pierwszej lub drugiej dobie po zabiegu, czyli jeszcze w momencie, kiedy pacjent przebywa w szpitalu. Ćwiczenia prowadzone z wykwalifikowanym fizjoterapeutą polegają wówczas na rozciąganiu, masażu czy manualnej aktywizacji mięśni zginaczy.

Zastosowanie znajdują również zabiegi elektrostymulacji mięśni oraz krioterapii. Nie jest jednak wskazane nadmierne forsowanie kończyny i wykonywanie gwałtownych ruchów.

Przez 2-3 tygodnie noga powinna pozostawać w odciążeniu, a chory – poruszać się o kulach łokciowych (naukę chodzenia o kulach tego typu warto rozpocząć jeszcze przed zabiegiem).

Przez cały okres rekonwalescencji konieczne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń specjalisty. Niepoprawne wykonywanie ćwiczeń lub zbyt wczesne podjęcie prób pełnego obciążenia kolana, mogą skutkować koniecznością ponownego przeprowadzenia zabiegu.

Potrzebujesz stabilnych kul ortopedycznych? Sprawdź naszą ofertę!

Ćwiczenia po artroskopii kolana w domu

W pierwszym okresie pooperacyjnym zaleca się układanie kończyny na podwyższeniu, a także używanie zimnych okładów, co poprawia krążenie i sprzyja szybszemu wchłonięciu krwiaka.

Dobre efekty przyniesie również stosowanie ortezy na kolano, która zapewni odpowiednią stabilizację stawu, zapobiegając niepożądanym ruchom zginającym.

W pierwszych 2-3 tygodniach można spać w ortezie, co powoli wyrobić nawyk wypoczywania z wyprostowaną nogą.

Ćwiczenia na kolano po artroskopii służą wzmocnieniu siły mięśniowej oraz zwiększeniu zakresu ruchów chorego stawu. Ważne, by nie wywoływały bólu.

Warto rozpocząć od delikatnego zginania kończyny w pozycji leżącej z dociskaniem stopy do podłoża bądź unoszenia wyprostowanej kończyny z kilkusekundowym przytrzymaniu jej ponad poziomem łóżka.

Można również wykonywać ćwiczenia bierne na szynie CPM, a także ćwiczenia czynne odcinków kończyny, które nie zostały unieruchomione – m.in. mięśni łydek i mięśnia czworogłowego.

Z czasem można ćwiczyć w pozycji stojącej. Sprawdzą się mikroprzysiady w podparciu bądź serie ćwiczeń ze zginaniem nogi w taki sposób, by stopa sięgała pośladków. Na zaawansowanym etapie rehabilitacji, stopniowo można zacząć obciążać operowaną kończynę, przenosząc ciężar ciała na całą stopę. Wykonuje się ćwiczenia z podestem, z bloczkiem obciążającym czy na rowerku treningowym.

Synowektomia – co to jest, wskazania, jak wygląda?

Odpowiednio dobrana orteza kolana zabezpiecza chory staw i wspomaga efekty rehabilitacji.

Ile trwa rehabilitacja po artroskopii kolana?

Czas trwania rehabilitacji po artroskopii kolana może różnić się zależnie od charakteru urazu czy schorzenia, a także ogólnych predyspozycji konkretnego pacjenta. Przyjmuje się, że rekonwalescencja umożliwiająca pełny powrót do sprawności trwa nie dłużej niż 3 miesiące.

Warto pamiętać, że na skrócenie okresu usprawniania wpływa nie tylko częstotliwość ćwiczeń rehabilitacyjnych, ale także odpowiednie przygotowanie do zabiegu. Przed operacją warto wykonywać ćwiczenia wzmacniające mięśnie nóg, przy czym angażować należy obydwie kończyny – pamiętajmy, że przez kilka lub nawet kilkanaście tygodni zdrowa noga będzie znacznie bardziej obciążona.

Aby wybrać najlepsze pomoce do ćwiczeń, warto skonsultować się z fizjoterapeutą w sklepie ze sprzętem medycznym. Dobre rezultaty może przynieść stosowanie taśm do ćwiczeń, piłek rehabilitacyjnych czy tapingu. Specjalista, po zapoznaniu się ze specyfiką naszych dolegliwości, pomoże dobrać odpowiednie zaopatrzenie.

Artroskopia stawu kolanowego | Żagiel Med. Szpital i przychodnie w Lublinie

Synowektomia – co to jest, wskazania, jak wygląda?

Szerokie wprowadzenie techniki artroskopowej do medycyny oraz współpraca z zespołem specjalistów w rehabilitacji narządu ruchu, umożliwia skrócenie okresu rehabilitacji pooperacyjnej do minimum.

Wskazania do artroskopii stawu kolanowego

  • Naprawy uszkodzeń łąkotek, szycie przy pomocy szwów klasycznych i implantów biowchłanialnych, naprawy i przeszczepy powierzchni chrzęstnych.
  • Artroskopowe usunięcia zwłóknień śródstawowych i błony maziowej (synowektomie) u pacjentów po urazach i chorych na reumatoidalne zapalenie stawów.
  • Leczenie zwichnięć rzepki i chorób stawu rzepkowo-udowego.
  • Artroskopowe usunięcia wczesnych zmian zwyrodnieniowych kolana.

Opis zabiegu

Do przeprowadzenia operacji konieczne jest znieczulenie. Anestezjolog bada pacjenta przed znieczuleniem i wyjaśnia proponowany rodzaj znieczulenia.

Większość pacjentów przechodzi operację stawu kolanowego w znieczuleniu ogólnym, dożylnym. Znieczulenie to wybierane jest z powodu mniejszej ilości powikłań, jakie mogą wystąpić i braku przykrych efektów ubocznych znieczulenia ogólnego, takich jak nudności, wymioty, bóle gardła i krtani oraz uczucie ogólnego rozbicia.

W pewnych przypadkach do zabiegu artroskopii stosuje się znieczulenie lędźwiowe. Po operacji kolano zaopatrzone jest w jałowy opatrunek i w stawie pozostaje cienka rurka (dren) odprowadzająca nadmiar krwi. Zostanie ona usunięta następnego lub kolejnego dnia rano. Bezpośrednio po powrocie do łóżka kolano pacjenta zostaje schłodzone opatrunkiem chłodzącym.

Leia também:  Ile Dni Po Zaplodnieniu Moga Wystapic Objawy Ciazy?

Ostateczna cena zabiegu jest uwarunkowana rodzajem i ilością implantów/zszywek niezbędnych do skutecznego przeprowadzenia zabiegu.

Jak się przygotować?

Na 10-14 dni przed przyjęciem na zabieg należy wykonać podstawowe badania dodatkowe. Należą do nich:

  • grupa krwi
  • morfologia
  • elektrolity
  • poziom cukru
  • próby wątrobowe
  • układ krzepnięcia
  • EKG
  • zdjęcie klatki piersiowej z opisem
  • analiza moczu.

Bezwzględnie wymagane jest ważne szczepienie p-WZW B. Jeżeli u pacjenta współistnieje inna choroba, np. serca, płuc, wątroby, nerek lub układu nerwowego należy koniecznie skontaktować się wcześniej ze swoim lekarzem rodzinnym celem wykluczenia przeciwwskazań do operacji.

Przyjęcie do szpitala odbywa się w dniu zabiegu w godzinach porannych, na czczo.

Zalecana diagnostyka przed zabiegiem

Do zabiegu artroskopowego pacjenta kwalifikuje lekarz, który będzie ten zabieg wykonywał.

Poza badaniem klinicznym lekarz prowadzący wymaga wykonania diagnostycznego USG stawu lub badania MRI. Czasem konieczne jest wykonanie RTG stawu.

Po konsultacji i uzgodnieniu z pacjentem rodzaju i wskazań do operacji ustalany jest termin operacji.

Przewidywany czas hospitalizacji

Czas pobytu w szpitalu: 1 dzień. Zabieg przeprowadza się w trybie chirurgii jednego dnia.

Pacjent przyjmowany jest na oddział w godzinach porannych i wypisywany po południu lub następnego dnia rano. W razie konieczności pobyt może zostać przedłużony nawet do kilku dni.

Zalecenia po zabiegu – rekonwalescencja

Po zabiegu pacjent otrzymuje przez kilka dni leki przeciwbólowe i przeciwzakrzepowe (heparyny).

Zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej do niezbędnego minimum przez co najmniej tydzień. Jak łatwo się można spodziewać organizm reaguje na wykonaną operację. Reakcja jest większa, jeżeli krwiak pooperacyjny jest duży. Siadanie, stawanie i chodzenie możliwe jest w pierwszej dobie po operacji.

W opanowaniu chodzenia pomaga rehabilitant. Pokazuje pierwsze ćwiczenia, uczy jak chodzić przy pomocy 2 lasek. Pacjent będzie z nich korzystał przez około 2-3 tygodnie po operacji.

Lekarz lub rehabilitant informuje, z jaką siłą można stawać na operowanej nodze. Zwykle pełne obciążanie nogi możliwe jest po ok. 7 dniach.

Po artroskopii nie ma konieczności stosowania stabilizatora stawu. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy uszkodzona łąkotka została zeszyta lub wykonano zabieg naprawczy na chrząstce lub więzadłach, a staw wymaga czasowego unieruchomienia. W tym wypadku pacjent informowany jest o potrzebie stabilizacji stawu w czasie chodzenia.

Na co należy zwrócić szczególną uwagę po zabiegu?

Typowe objawy pooperacyjne:

  • stany gorączkowe i umiarkowany ból, głównie wieczorem (do 38°C)
  • obrzęk i płyn w stawie
  • niewielkie sączenie krwi z rany pooperacyjnej
  • trudności w utrzymywaniu pełnego wyprostu stawu
  • umiarkowany do dużego, krwawy wylew podskórny na goleni i pod kolanem
  • obrzęk okolicy kostek i goleni.

Jeżeli jednak:

  • temperatura ciała jest stale podwyższona (ponad 38,5°C)
  • okolica rany zmieniła się i jest coraz bardziej obrzęknięta i zaczerwieniona
  • ból w stawie zamiast stopniowo maleć, stale nasila się
  • z rany wydobywa się duża ilość wydzieliny krwistej
  • obrzęk kostek jest bolesny i powiększa się
  • pojawiają się i utrzymują nudności i wymioty
  • pojawił się silny ból głowy

w takich przypadkach należy niezwłocznie skontaktować ze swoim lekarzem rodzinnym lub gabinetem lekarza, który przeprowadził operację lub najbliższym szpitalem.

Opracowanie: dr n. med. Jacek Walawski

 Lekarz wykonujący zabieg:

dr n. med. Jacek Walawski

zobacz profil lekarza

Opinie pacjentów:

 Jolanta Świdnik

Świetny specjalista w swojej dziedzinie, a przy tym wspaniały człowiek, wyleczył mi oba kolana, bardzo gorąco polecam pana doktora!

 Maria

Miły, kompetentny. Zaczął od wywiadu bardzo szczegółowego. Zlecił prześwietlenie stopy, a następnie rehabilitację. Gdyby nie to, pewnie chodziłabym z bólem jeszcze pewnie parę ładnych lat. Wszędzie gdzie byłam się badać mówili że wszystko jest ok bo nie ma obrzęku, a tu proszę – jedna wizyta i wszystko jasne.

Artykuły, które mogą Cię zainteresować:

LIPOSUKCJA – Jak wygląda zabieg?

Warto zacząć od tego, czym jest liposukcja? Jest to zabieg (operacja kosmetyczna) mający na celu odessanie tkanki tłuszczowej z konkretnych partii ciała, w obrębie których dieta i ćwiczenia nie dały pożądanych przez pacjenta efektów.

Zabiegów liposukcji dokonuje się głównie na obszarze: 

  • brzuchaSynowektomia – co to jest, wskazania, jak wygląda?
  • piersi
  • bioder
  • pośladków
  • boków
  • ud (strona wewnętrzna i zewnętrzna)
  • pleców
  • pod kolanami
  • ramion
  • podbródka
  • klatki piersiowej (ginekomastia). 

Sam zabieg wygląda następująco: 

Czas trwania to około 2 do 6 godzin w zależności od obszaru oraz wybranej techniki. 

Przed zabiegiem liposukcji chirurg wraz z pacjentem powinni ustalić które dokładnie obszary ma obejmować zabieg i określić jakie są pożądane przez pacjenta efekty.

  Pacjent w dniu liposukcji podpisuje stosowną zgodę na wykonanie operacji kosmetycznej.  Niejednokrotnie wykonywane są zdjęcia przed i po zabiegu mające na celu zobrazowanie widocznych efektów.

  W pozycji stojącej chirurg nakreśla dokładnie obszary docelowe z których zostanie odessana tkanka tłuszczowa. 

Zabieg wykonywany jest  w znieczuleniu miejscowym, przy czym można dodatkowo podać środki uspokajające doustnie lub dożylnie lub przewodowym czy ogólnym, w zależności od rozległości zabiegu i od preferencji pacjenta. Antybiotyki zapobiegawczo mogą być podane na godzinę przed zabiegiem. Pacjent podłączany jest do urządzenia monitorującego stale jego parametry: tętno, ciśnienie oraz poziom tlenu we krwi. 

Lekarz wykonuje delikatne nacięcia od jednej czwartej do jednej trzeciej cala.  W nacięcia wprowadzane są tzw. kaniule (plastikowe rurki) mające za zadanie rozbicie i umożliwienie odessania tkanki tłuszczowej.

Pacjent może odczuwać jedynie uczucie skrobania lub słyszeć chrapliwy odgłos przesuwanej kaniuli.  Zazwyczaj po wykonaniu zabiegu, pacjent ma możliwość powrotu do domu tego samego dnia chyba, że zabieg był przeprowadzony w znieczuleniu ogólnym. 

Warto zadbać i upewnić się, że sala zabiegowa jest czysta a odpowiednie jej obszary zdezynfekowane . Bardzo ważnym czynnikiem jest uzupełnienie odpowiednio płynów w organizmie. Wraz z pozbyciem się tkanki tłuszczowej zmniejsza się też ilość płynów – w przypadku liposukcji równowaga musi być bezwzględnie zachowana. 

Leia também:  Jakie Są Objawy Porodu?

JAK SIĘ PRZYGOTOWAĆ DO ZABIEGU LIPOSUKCJI? 

  • Wskazane jest, minimum dwa tygodnie przed zabiegiem zaprzestanie palenia. Nikotyna zawarta w papierosach może sprzyjać powstawaniu siniaków w miejscu zabiegu oraz zmniejszać ilość tlenu we krwi. 
  • Na dwa tygodnie przed planowanym zabiegiem zaleca się wykonanie badań: morfologii, oznaczenia grupy krwi, jonogram, APTT, INR, czas protrombiny, HBS, anty-HCV, HIV . Wskazane jest także wykonanie szczepienia przeciwko WZW.
  • Dwa tygodnie przed liposukcją należy przestać przyjmować  witaminę E, polopirynę, aspirynę oraz wszystkie leki przeciwzakrzepowe. Wskazane jest przestrzeganie odpowiedniej diety. 
  • Minimum 2 tygodnie przed u pacjenta nie powinna pojawić się żadna infekcja wirusowa czy przeziębienie, W przypadku odczuwania jakichkolwiek dolegliwości pacjent powinien bezwzględnie poinformować o tym lekarza. 
  • W przypadku zastosowania znieczulenia ogólnego wymagane jest pozostanie na czczo w dniu liposukcji. Jeżeli stosowane jest znieczulenie miejscowe, powstrzymanie od spożywania pokarmów nie jest wymagane. 
  • BEZWZGLĘDNIE ZABRONIONE jest spożywanie alkoholu minimum dwa dni przed zabiegiem liposukcji. 
  • Na operację kosmetyczną liposukcji należy przybyć w odzieży niekrępującej ruchów oraz z odpowiednim wyposażeniem w rzeczy osobiste oraz środki higieny, przydatnym zaraz po zabiegu i w czasie rekonwalescencji. 

JAKIE SĄ WSKAZANIA I PRZECIWWSKAZANIA DO WYKONANIA LIPOSUKCJI? 

Liposukcja najlepiej sprawdza się u osób młodych o prawidłowej wadze, walczących z nadmierną ilością tkanki tłuszczowej w określonych partiach ciała.

Ciało młodego człowieka oraz jego skóra łatwiej znoszą zmiany zachodzące po zabiegu i dostosowują się do nowych kształtów.

W przypadku osób starszych skóra która utraciła swoją młodzieńczą elastyczność może tworzyć zwisy. Zabieg liposukcji polecany jest głównie osobom do 50 roku życia.

Głównymi PRZECIWWSKAZANIAMI do wykonania liposukcji są problemy zdrowotne takie jak:

  • Cukrzyca
  • Nadczynność tarczycy
  • Problemy z układem oddechowym
  • Problemy z układem krążenia
  • Zaburzenia krzepliwości krwi
  • Żylaki 
  • Choroby nerek, wątroby czy serca
  • Ogólna otyłość
  • Choroby onkologiczne dowolnej lokalizacji 
  • Choroby skóry lub zaburzenia integralności skóry w miejscu planowanego działania

WSKAZANIA do wykonania liposukcji: 

  • Chęć poprawy wyglądu sylwetki 
  • Brak możliwości pozbycia się fałd tłuszczu.
  • Genetycznie uwarunkowane duże złoża tkanki tłuszczowej
  • Makromastia – zbyt duży gruczoł piersiowy u kobiet, który nie rozwija się proporcjonalnie do reszty ciała. (występuje w stadium łagodnym do 300g, umiarkowanym oraz ciężkim >800g).
  • Młodzieńczy przerost gruczołów sutkowych – nadmierna wrażliwość gruczołu piersiowego na hormony. 

CZY LIPOSUKCJA BOLI?

Biorąc pod uwagę znaczną ingerencję w strukturę ciała, liposukcja sama w sobie jest zabiegiem bolesnym.

Jednak dzięki podaniu środka znieczulającego miejscowo lub całkowitego uśpienia, pacjent nie odczuwa dolegliwości bólowych.

 Zapobiegawczo przed zabiegiem podawane są antybiotyki a zaraz po -środki przeciwbólowe ( w zależności od placówki i preferancji klienta). 

CZY LIPOSUKCJA JEST BEZPIECZNA? 

Każdy zabieg ingerujący w organizm może mieć swoje niepożądane skutki.

 Zlikwidować je do minimum  możemy sami, przestrzegając kilku prostych zasad – bezwzględnie stosując  zalecenia zawarte w podpunkcie „JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO LIPOSUKCJI?” oraz korzystać z usług sprawdzonych klinik i lekarzy specjalistów. Ponadto po opuszczeniu placówki powinniśmy przestrzegać zaleceń wydanych przez specjalistę. 

Liposukcja pozostawia ślady w postaci zasinień i obrzęków, ich zanikanie jest bardzo indywidualnym procesem regeneracji organizmu. Istnieje też ryzyko powikłań związanych z samą narkozą lub znieczuleniem miejscowym, które nie przez każdego jest tak samo tolerowane.

Ryzyko to wzrasta w miarę wzrostu powierzchni ciała poddawanej liposukcji. Największym zagrożeniem jest zator tłuszczowy, prowadzący do zagrażającej życiu zatorowości płucnej. Zdarzają się też uszkodzenia skóry, nerwów, czy narządów wewnętrznych.

 Zagrożeniem może być również reakcja alergiczna na leki oraz powikłania pooperacyjne w postaci infekcji

LIPOSUKCJA – JAKA JEST CENA ZABIEGU I GDZIE JEST NAJTANIEJ? 

Na kosztowność zabiegu liposukcji składa się kilka czynników takich jak: rodzaj placówki, obszar poddawany zabiegowi, czas przebywania w placówce po zabiegu, ilość konsultacji lekarskich itp. 

Najtaniej według danych statystycznych wykonamy liposukcje w rejonie województwa dolnośląskiego.  Ceny ogólne wahają się między 1800zł-14000zł.

Pamiętajmy jednak, że często wybór najtańszej opcji wiąże się z szeregiem innych kosztów których docelowa cena zabiegu nie obejmuje.

Najlepiej zasięgnąć informacji w kilku specjalistycznych placówkach i dokonać na podstawie porównania wyboru najlepszego dla siebie.

CZY JEST MOŻLIWOŚĆ WYKONANIA LIPOSUKCJIW RAMACH NFZ?

Liposukcja należy do grupy operacji plastycznych, skupiających się na poprawie urody. Tego typu zabiegi nie są refundowane przez NFZz wyłączeniem niektórych przypadków usuwania wad wrodzonych czy defektów powstałych na skutek wypadku czy urazu.

 Jedynie liposukcja wykonana ze wskazań medycznych może zostać sfinansowana przez NFZ. Jednakże należy pamiętać, że o możliwość refundacji trzeba starać się przed zabiegiem i konieczne jest skierowanie na jego wykonanie.

Odsysanie tłuszczu w celu poprawy walorów estetycznych nie zostanie sfinansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

CZY WARTO WYKONAĆ LIPOSUKCJĘ?

Pytanie jest bardzo indywidualne. Liposukcja na ogół jest zabiegiem mającym na celu poprawienie wyglądu zewnętrznego i zmniejszenia kompleksów jakie wywołują złoża tkanki tłuszczowej. 

Na ten temat wypowiadał się Dr. Michał Piotrowiak:

 „Jak często słyszymy: „idzie wiosna i pora zadbać o swoją figurę”? Kult pięknego i jędrnego ciała nie wychodzi z mody. W dobie zmaksymalizowanej dbałości o wygląd, kobiety często są niezadowolone ze swojej figury.

Leia também:  Jakie Są Objawy Zapalenia Dziąseł?

Nie od dziś wiadomo, że niezadowolenie z wyglądu jest często powodem kompleksów, a w cięższych przypadkach nawet depresji. Nic więc dziwnego, że osoby chcące poprawić swój wygląd oraz samopoczucie często decydują się na zabiegi z dziedziny chirurgii plastycznej .

 Chirurgia estetyczna wychodzi naprzeciw oczekiwaniom pacjentów i oferuje szereg zabiegów, których celem jest poprawa proporcji, kształtów oraz wyglądu ciała.”

Spóźniony start po artroskopii, czyli strzał we własne kolano – Blog – Fizjomed profesjonalna rehabilitacja

Dzisiaj poruszę temat wczesnego postępowania po artroskopii kolana. Uważam, że zbyt mało mówi się o rehabilitacji wczesno-pooperacyjnej, a według mnie jest ona podstawą szybkiego powrotu do zdrowia. Z drugiej strony, początkowe zaniedbania mogą mieć duży wpływ na spowolnienie tempa późniejszego usprawniania, a w niektórych przypadkach nawet uniemożliwić powrót do pełnej sprawności.

Artroskopia jest to pojęcie bardzo ogólne – oznacza jedynie zabieg polegający na wejściu narzędziami do kolana. Prosto rzecz ujmując jest to zaglądnięcie do stawu. Szczegółowe nazewnictwo zabiegu uzależnione jest od tego co lekarz tam zobaczy i jakich technik naprawczych użyje.

Kładąc się na stół operacyjny mamy jedynie zdiagnozowane podejrzenie dysfunkcji: uszkodzenia łąkotki, więzadeł, chrząstki itp. W 100% potwierdza się to dopiero po wejściu kamery do kolana.

I tak, jeżeli usuwamy łąkotkę to mamy artoskopową meniscektomie, jeśli chirurg czyści chrząstkę to mamy artroskopowy shaving chrząstki, a jeśli przeszczepia więzadło to mamy artroskopową rekonstrukcję więzadła. 

Powyższe przykłady są jedynie niewielkim odsetkiem zabiegów wykonywanych na kolanie metodą artroskopową. Pomimo dużego zróżnicowania zarówno operowanych struktur, jak również stopnia trudności samej operacji, wczesne postępowanie pooperacyjne jest dosyć podobne.

Święte słowa lekarza!

Najważniejszą sprawą jest dowiedzieć się od lekarza jakie mamy wskazania. To on sam powie bądź napisze na wypisie jakie powinno być dalsze wczesne postępowanie ortopedyczne.

Tylko lekarz prowadzący dokładnie wie co zrobił i jaki jest stan kolana. Dlatego też powinien określić czy i jak długo powinno się stosować ortezę pooperacyjną*, kule, zastrzyki przeciwzakrzepowe oraz wyznaczyć od kiedy pacjent może zacząć rehabilitację stacjonarną.

Niemniej jednak termin zalecanej rehabilitacji nie dotyczy wczesnego postępowania pozabiegowego. Zazwyczaj spotykam się z przypadkami, gdzie do mojego gabinetu trafiają pacjenci po ok. 2 tyg. od artroskopii. Prawdę mówiąc nie powinien to być pierwszy kontakt z rehabilitantem. W pierwszych dwóch tygodniach można i należy podjąć już proste ćwiczenia i zabiegi.

Co robić zaraz po zabiegu?

Fizjoterapeutyczne postępowanie wczesno-pozabiegowe jest w większości przypadków podobne i obejmuje okres do pierwszej wizyty w gabinecie rehabilitacji. Pomimo, że wydaje się być proste i trywialne, a czasem pozbawione sensu, to w gruncie rzeczy jest niezmiernie istotne.

Niezależnie od rodzaju wykonanego zabiegu powinniście:

  • wykonywać krioterapię kolana – najlepiej kupić sobie kriożele w aptece lub sklepie ortopedycznym, które schładza się w zamrażarce. Okłady robimy 3-5 razy dziennie po 15-20min przez ściereczkę, żeby nie doszło do odmrożenia,
  • ćwiczyć łydkę poprzez ruchy stopą, bądź napięcia izometryczne*. Ćwiczenia te poprzez poprawę krążenia krwi w kończynie, zmniejszą ryzyko zakrzepicy i zastoju w żyłach,
  • ćwiczyć izometrycznie* mięśnie uda i pośladków,
  • ćwiczyć mięśnie tułowia, pleców oraz kończyn górnych,
  • wykonywać ćwiczenia oddechowe (dotyczy szczególnie osób starszych)
  • bardzo dobre rezultaty przynosi rozluźnianie powięziowe uda i łydki oraz praca w okolicy blizny (opisane w moim poście o bliznach).

Blizny – załatw je zanim one załatwią Ciebie… Część 1

  • Techniki te należy zaraz po artroskopii skonsultować z rehabilitantem.

W zależności od rodzaju wykonanej artroskopii należy:

  • zginać i prostować kolano – lekarz prowadzący wyznacza czas w jakim powinno zacząć się uruchamiać staw. W większości przypadków jest to wskazane na drugi dzień po zabiegu, niemniej jednak są przypadki, gdzie kolano przez pewien okres pozostaje w całkowitym unieruchomieniu. Jest mi trudno opisać jak powinno wyglądać uruchamianie w poszczególnych sytuacjach ponieważ to lekarz operujący (operator) o tym fakcie decyduje. Niejednokrotnie spotkałem się z sytuacją, że po tym samym zabiegu dwóch różnych operatorów podejmowało inne decyzje co do tempa uruchamiania. Należy ze stanowczością przyjąć, że oboje mieli rację, gdyż nie ma jednego, najlepszego protokołu postępowania pozabiegowego. To chirurg na bazie własnej wiedzy i doświadczenia o wszystkim decyduje, a my musimy się do tego dostosować.
  • chodzić o kulach – tutaj także o odciążeniu operowanej kończyny decyduje operator. Jeżeli chce całkowicie odciążyć kolano, to chodzimy z 2 kulami, a jeśli częściowo, to efekt ten uzyskujemy przy pomocy 1 kuli.

Zachęcam do przeczytania mojego posta o chodzeniu z kulami:

Jak chodzić o kulach?

  • stosować ortezę* – są one zalecane dosyć rzadko, przy poważniejszych zabiegach. Wg zlecenia możemy stosować ortezy całkowicie usztywniające kolano, albo te z mechanizmem zegarowym, które umożliwiają pracę w dowolnym zakresie.
  • wykonywać automobilizację rzepki – ruszanie rzepką w każdą stronę. Technikę tą wykonujemy po większości artroskopii kolana, niemniej jednak decyzję o wprowadzeniu tej techniki powinien podjąć lekarz lub rehabilitant.

Jak widać jest co robić zanim dostaniecie się w ręce specjalisty. Nie prześpijcie proszę tego okresu, a gwarantuję Wam szybszy powrót do zdrowia!!! ????

Powodzenia!!!

  • Słowniczek medyczny
  • napięcie izometryczne – samo napinanie mięśnia bez wykonywania ruchu w stawie.
  • orteza – stabilizator zewnętrzny stawu kolanowego

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*