Sposoby na PMS – jak leczyć zespół napięcia przedmiesiączkowego?

Ostatnia aktualizacja: 7 września 2021

PMS to skrót od angielskiego Premenstrual Syndrome. Nazwa tej dolegliwości tłumaczona jest jako zespół napięcia przedmiesiączkowego.

Obejmuje szerokie spektrum objawów psychicznych i fizycznych, które pojawiają się lub nasilają cyklicznie, przed zbliżającą się miesiączką i ustępują wraz z początkiem nowego cyklu.

PMS jest diagnozowany na podstawie konkretnych objawów (blisko trzystu), ze względu na to jak często się one pojawiają oraz w jaki sposób wpływają na funkcjonowanie kobiety.

Sposoby na PMS – jak leczyć zespół napięcia przedmiesiączkowego?PMS obejmuje szerokie spektrum objawów psychicznych i fizycznych, pojawiających się i nasilających przed zbliżającą się miesiączką. (fot. Shutterstock)

Nie do końca wiadomo, dlaczego u niektórych kobiet występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyjmuje się, że za ten stan odpowiadają zmiany hormonalne, jakie zachodzą w obrębie cyklu miesięcznego kobiety.

Objawy PMS na pewno związane są z fazą lutealną cyklu, trwającą od owulacji do wystąpienia miesiączki.

Faza ta trwa 10-12 dni — w tym czasie pod wpływem hormonu progesteronu narasta błona śluzowa macicy, przygotowując się na zagnieżdżenie w niej zapłodnionej komórki jajowej.

Obecnie istnieją dwie hipotezy, próbujące tłumaczyć to zjawisko:

  1. PMS może mieć związek z działaniem progesteronu i progestagenów — stężenie tych hormonów w drugiej fazie cyklu jest wyższe. Niektóre kobiety mogą być zatem na nie bardziej wrażliwe.
  2. Przyczyną objawów PMS może być działanie neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina. Udowodniono, że nasilenie objawów PMS zmniejsza się w przypadku stosowania wybiórczych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje najczęściej u kobiet:

  • pomiędzy 20. a 40. rokiem życia;
  • po urodzeniu co najmniej jednego dziecka,
  • które miały poporodowe zaburzenia nastroju lub depresję.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje w związku z cyklami owulacyjnymi, nie dotyczy młodych dziewczyn, u których przez pierwsze dwa lata od wystąpienia pierwszej miesiączki nie dochodzi do jajeczkowania [3].

Bardzo bolesne miesiączki — jak złagodzić bóle miesiączkowe? Skąpe i obfite miesiączki

Objawy PMS

Objawy PMS są niezwykle zróżnicowane. Każdy cykl menstruacyjny, nawet w przypadku tej samej kobiety, przebiega nieco inaczej.

Symptomy PMS mogą występować tylko w niektórych cyklach, mogą też różnić się w zależności od aktualnego stanu zdrowia, czynników środowiskowych czy aktualnej sytuacji życiowej — na ich wystąpienie wpływa wiele różnych czynników. Nie każde gorsze samopoczucie przed krwawieniem miesiączkowym jest także syndromem PMS.

Mówi się o nim wówczas, gdy objawy są na tyle nasilone, że zaburzają codzienne funkcjonowanie (pracę zawodową, naukę, czy relacje społeczne).

U około 5% kobiet występują symptomy ciężkiej postaci zespołu napięcia przedmiesiączkowego, do których należą depresja, niepokój, drażliwość i brak pewności siebie, a także objawy fizykalne, w tym wzdęcia, tkliwość i ból piersi. Dotychczas nie uzgodniono jednolitego stanowiska w sprawie postępowania w przypadku PMS i dostępnych jest wiele metod leczenia jego objawów.

Objawy fizyczne (somatyczne) PMS

  • wrażliwe piersi,
  • wzdęcia, uczucie pełności,
  • nadmierny apetyt,
  • opuchlizna dłoni i stóp,
  • przybranie na wadze (głównie na skutek zbierania nadmiaru wody w organizmie),
  • ból mięśni i stawów,
  • ból głowy,
  • problemy z wypróżnianiem (zaparcia lub biegunka),
  • pogorszenie stanu skóry (zaskórniki, pryszcze),
  • pogorszenie wyglądu włosów (przetłuszczanie, problemy z ich modelowaniem i układaniem).

Objawy psychiczne PMS

  • obniżenie nastroju, przygnębienie,
  • napięcie, niepokój, 
  • wahania nastroju,
  • płacz, często bez wyraźnego powodu,
  • unikanie relacji z drugim człowiekiem, 
  • poczucie przytłoczenia i braku kontroli, 
  • zmęczenie i problemy z koncentracją, 
  • rozdrażnienie i wybuchowość.

U kobiet chorujących przewlekle np.

na astmę, cukrzycę czy depresję lub u mających silne migreny, objawem zbliżającego się krwawienia miesiączkowego może być zaostrzenie przebiegu choroby podstawowej. U diabetyczek często wzrasta zapotrzebowanie na insulinę, konieczne zatem staje się zwiększenie dawek leku, trudniej jest także utrzymać dietę.

W przypadku kobiet z depresją może dojść do pogorszenia się nastroju mimo przyjmowanych leków [1].

Leczenie PMS

Produktami stosowanymi w pierwszej kolejności są te, które zawierają w swoim składzie suchy wyciąg z owoców niepokalanka (Agni casti fructus) — Castagnus, Cyclodynon (czytaj także: Olej z wiesiołka rozwiązaniem kobiecych problemów?). 

Niepokalanek obniża poziom hormonu prolaktyny i przez to łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Preparaty te mogą być stosowane u kobiet od 18. roku życia. Należy przyjmować jedną tabletkę dziennie przez minimum trzy miesiące. 

Olej z wiesiołka rozwiązaniem kobiecych problemów?

Leki na receptę 

W przypadku bardzo nasilonych objawów PMS lekarz może zaordynować pacjentce następujące leki:

  • spironolakton — lek moczopędny (np. Verospiron, Spironol), usprawniający usuwanie nadmiaru wody z organizmu,
  • leki rozkurczające mięśnie gładkie (np. No-spa, Spastyna Max), 
  • leki przeciwbólowe i przeciwzapalne: nimesulid (Aulin, Nimesil), kwas mefenamowy (Mefacit),
  • doustne środki antykoncepcyjne (np. Vibin, Yasmin). Celem stosowania leków hormonalnych dla złagodzenia objawów PMS jest zahamowanie owulacji. Obecnie zaleca się stosowanie dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych nowej generacji.
  • leki przeciwdepresyjne (np. Parkoxinor, Venlecetine, Cital, Bioxetin). Wiele badań potwierdziło, że leki z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) zmniejszają objawy psychiczne PMS, a niekiedy łagodzą także objawy fizyczne. SSRI do leczenia zespołu napięcia przedmiesiączkowego są inicjowane w dawkach niższych niż standardowe dawki zalecane w leczeniu depresji. Z powodu możliwości występowania skutków niepożądanych, takich jak bezsenność i zaburzenia seksualne, SSRI w leczeniu PMS mogą być podawane nie w sposób ciągły, a jedynie w fazie lutealnej, czyli w drugiej połowie cyklu miesiączkowego [3,4].

Preparaty dodatkowe

  • wapń — dawka około 1500 mg węglanu wapnia na dobę redukuje problem zatrzymania wody w organizmie, hamuje nadmierny apetyt, negatywne emocje oraz ból,
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które łagodzą dolegliwości bólowe — ibuprofen (Nurofen, Ibuprom, Mig), naproksen (Naxii, Aleve), deksketoprofen (Dexak, Ketesse), ketoprofen (Ketonal), kwas acetylosalicylowy (Aspirin, Polopiryna),
  • magnez (np. Magne B6, Maglek B6, Magvit B6) — wspomaga redukcję bólu,
  • witamina B6 (np. Vitaminum B6 Teva) — łagodzi towarzyszące objawy depresyjne.

Dodatkowe zalecenia

Chcąc zredukować dolegliwości zespołu napięcia przedmiesiączkowego, warto wprowadzić kilka modyfikacji w stylu życia, które obejmują:

  • zbilansowaną dietę,
  • redukcję spożywanej kofeiny i alkoholu,
  • wprowadzenie technik relaksacyjnych (joga, pilates, medytacja),
  • regularne ćwiczenia fizyczne o niewielkiej intensywności (3 razy w tygodniu przez co najmniej 30 minut), 
  • zaprzestanie palenia tytoniu [2].
Leia também:  Como calcular taxa de transferência de dados: 3 passos

Podsumowanie

Podatność na PMS jest wypadkową wrażliwości na wahania hormonalne, predyspozycje genetyczne i wahania nastrojów. Stwierdzono, że czynnikiem ryzyka PMS jest występowanie cykli owulacyjnych, zatem decydujący wpływ ma zmienne stężenie hormonów produkowanych przez jajniki w fazie lutealnej.

Wysoce prawdopodobne, że dochodzą do tego również zaburzenia w funkcji neuroprzekaźników (związków chemicznych umożliwiających komunikację pomiędzy poszczególnymi komórkami nerwowymi), szczególnie szlaków serotoninergicznych, które mają wpływ na nasz nastrój.

Przypuszczalnie zespół ten pojawia się częściej u kobiet otyłych, mniej aktywnych fizycznie i niewykształconych, zaś rzadziej u stosujących antykoncepcję hormonalną.

Kobieta przechodząca zespół napięcia przedmiesiączkowego, w tym szczególnym czasie powinna znaleźć chwilę tylko dla siebie, by móc zrelaksować się i wyciszyć. Jeśli te metody nie przyniosą ulgi, warto skonsultować się z lekarzem, który pomoże w wyborze odpowiedniej metody leczenia.

LINK DO ZDJĘCIA

https://www.shutterstock.com/pl/image-photo/young-upset-unhappy-woman-suffering-menstruation-1357975763

  1. WS. Biggs, RH. Demuth. Premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder. „Am Fam Physician”. 84 (8), s. 918-24, Oct 2011.
  2. KS. Kendler, LM. Karkowski, LA. Corey, MC. Neale. Longitudinal population-based twin study of retrospectively reported premenstrual symptoms and lifetime major depression. „Am J Psychiatry”. 155 (9), s. 1234-40
  3. Postępowanie w przypadku zespołu napięcia przedmiesiączkowego (www.mp.pl)
  4. NR. Shah, JB. Jones, J. Aperi, R. Shemtov i inni. Selective serotonin reuptake inhibitors for premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder: a meta-analysis. „Obstet Gynecol”. 111 (5), s. 1175–82, May 2008

Możesz sprawdzić naszą bazę leków za pomocą indeksu alfabetycznego.

Poskromienie złośnicy podczas…PMS

28 sierpnia 2020

Pojawia się na ok. 10 dni przed miesiączką i potrafi zatruć nam życie. PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego to czas, kiedy w organizmie kobiety do głosu dochodzą hormony.

To za ich sprawą tuż przed okresem, czujemy, jakby ktoś wypompował z nas energię, mamy wilczy apetyt, jesteśmy drażliwe i tak łatwo wyprowadzić nas z równowagi.

Ale z PMS-em można walczyć! Masz już dość comiesięcznej sinusoidy nastrojów i złego samopoczucia? Przeczytaj ten artykuł.

Sposoby na PMS – jak leczyć zespół napięcia przedmiesiączkowego?

Skąd ta złość?

Przez wiele lat naukowcy doszukiwali się prawdziwej przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrom), jednak do dzisiaj zjawisko pozostaje dla wielką tajemnicą. Wiadomo, że ma on związek z cyklicznymi zmianami poziomu hormonów wydzielanych przez jajniki.

W drugiej połowie cyklu menstruacyjnego następuje spadek estrogenów i wzrost progesteronu – hormonów przygotowujących ścianki macicy na przyjęcie zarodka, w razie, gdyby doszło do zapłodnienia. I to właśnie z braku równowagi pomiędzy tymi dwoma hormonami prawdopodobnie wynika PMS.

Jest to oczywiście tylko jedna z możliwych teorii, bo jak już wspomnieliśmy, współczesna medycyna dalej nie zna jej prawdziwej przyczyny.

PMS to prawie 300 różnych objawów!

Nie, nie pomyliliśmy się. Do tej pory naukowcom udało się naliczyć aż 300 różnych symptomów zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Według różnych statystyk nawet 80% kobiet w wieku rozrodczym obserwuje u siebie jeden lub więcej objawów PMS. U ok.

5% pań symptomy te są tak silne, że uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. Mogą one dotyczyć sfery fizycznej, psychicznej i behawioralnej.

Obrzmienie piersi, bóle głowy i wzdęcia brzucha, zwiększony apetyt, a także związany z gromadzeniem się wody w organizmie wzrost wagi i problemy skórne – to fizyczne objawy PMS.

Do objawów psychicznych zaliczymy natomiast nadmierną drażliwość, nagłe napady płaczu, spadek nastroju, uczucie ciągłego napięcia oraz obniżenie koncentracji. Jeśli chodzi o sferę behawioralną, to tutaj do najczęstszych objawów PMS zaliczymy zmniejszone zdolności poznawcze oraz zdolności analizy wzrokowo-przestrzennej.

Dolegliwości te (nie wszystkie!) pojawiają się w drugiej fazie cyklu menstruacyjnego, przeważnie ok. 7-10 dni przed krwawieniem i ustępują wraz z rozpoczęciem się miesiączki. Oczywiście u każdej z nas zespół napięcia przedmiesiączkowego może przebiegać inaczej. Mało tego! Każdy cykl może wiązać się z innymi objawami PMS!

Zobacz: Chandra, czy coś poważniejszego? Jak rozpoznać depresję?

Odpowiednia dieta, ruch i odpoczynek – oto sposoby na PMS!

Przed okresem często dopada nas wilczy apetyt. Mamy ochotę na wszystko, co kaloryczne i niezdrowe – pizzę, frytki, słodycze, słone przekąski i ostre przyprawy. Do tego na skutek gromadzącej się w organizmie wody, jesteśmy tak ociężałe, że najchętniej cały dzień przesiedziałybyśmy na kanapie.

W efekcie tuż przed miesiączką możemy przybrać na wadze. I to sporo, bo od 2 do nawet 4 kg! Fakt! Przed miesiączką możesz nie mieć zbyt wielkiej ochoty na aktywność fizyczną. Nie rezygnuj z niej jednak, ponieważ to właśnie ruch pomaga złagodzić objawy PMS.

Najlepsze będą dla Ciebie ćwiczenia aerobowe, fitness, joga i spacery na świeżym powietrzu. Aktywność fizyczna wzmaga wydzielanie endorfin, zwanych „hormonami szczęścia”, które odpowiadają za dobry nastrój. W walce z nieprzyjemnymi dolegliwościami PMS pomoże również odpowiednia dieta.

Przed miesiączką warto zwiększyć spożycie produktów bogatych w potas, żelazo, magnez, cynk, wapń, witaminy A, B, E, C, oraz D, natomiast ograniczyć tłuszcze i węglowodany proste. Jeśli objawy PMS są dla Ciebie szczególnie dotkliwe, zmniejsz ilość wypijanej kawy oraz wyeliminuj alkohol.

Jednocześnie pamiętaj o odpowiednim nawodnieniu organizmu. W tym celu postaw na niegazowaną wodę i herbatkę z melisy.

Jeśli PMS daje Ci się we znaki, naucz się odpoczywać. Przede wszystkim dobrze się wysypiaj, Twój sen powinien trwać nie krócej niż 8 godzin na dobę. Od czasu do czasu pozwól sobie też na małą przyjemność.

Ciepła kąpiel, relaksacyjna muzyka, powinny zadziałać odprężająco. Jeśli jest to możliwe, staraj się też unikać stresujących sytuacji, a trudne decyzje i ciężkie zadania pozostaw na pierwszą połowę cyklu.

Przeczytaj: Niedokrwistość z niedoboru żelaza – jak skomponować jadłospis?

Warto poszukać pomocy u specjalisty

Zacznijmy od tego, że PMS można, a w niektórych przypadkach nawet powinno się leczyć! Medycyna zna wiele różnych sposobów radzenia sobie z uciążliwymi objawami zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Dobór metody będzie oczywiście zależny od natężenia objawów. Jeśli PMS ma ciężki przebieg, sama zmiana stylu życia (odpowiednia dieta, ruch, rezygnacja z używek) może nie wystarczyć.

Leia também:  Jakie Objawy Chorej Trzustki?

Wtedy warto sięgnąć po farmakologię, oczywiście zawsze w konsultacji z lekarzem.

Lekami pierwszego rzutu w ciężkiej postaci PMS są selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Łagodzą one zarówno objawy psychiczne jak i fizyczne zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Lekami drugiego rzutu są leki hamujące owulację, a więc m.in. doustne tabletki antykoncepcyjne. Alternatywą dla kobiet z nasilonym PMS, które nie reagują na żadną z powyższych metod leczenia, są analogi GnRH.

Trzeba jednak pamiętać, że choć skutecznie eliminują one dolegliwości zespołu napięcia miesiączkowego, mogą wiązać się z występowaniem innych niepożądanych objawów.

Szukasz specjalisty, który pomoże Ci uporać się z objawami PMS? Znajdziesz go w centrum medycznym holsäMED. Już teraz umów się na wizytę!

Zadzwoń: 32 506 50 85
Napisz: [email protected]

PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego): objawy, przyczyny, leczenie. Jak sobie radzić z PMS?

Sposoby na PMS – jak leczyć zespół napięcia przedmiesiączkowego?

PMS związany jest z naturalnymi procesami zachodzącymi w organizmie kobiety, jednak jego objawy potrafią mocno utrudnić codzienne funkcjonowanie. Jak skutecznie poprawić komfort życia i łagodzić symptomy?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) – podstawowe informacje

PMS to skrót od angielskiego Premenstrual Syndrome. Nazwa tej kobiecej dolegliwości tłumaczona jest jako zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przypadłość ta obejmuje ogromną liczbę niemal 300 różnych objawów, które mogą towarzyszyć kobietom przed nadejściem krwawienia menstruacyjnego, lecz także w jego trakcie.

Objawy PMS są niezwykle zróżnicowane i obejmują wiele narządów oraz układów. Co więcej, każdy cykl menstruacyjny, nawet w przypadku tej samej kobiety, przebiega nieco inaczej.

Symptomy PMS mogą występować tylko w niektórych cyklach bądź niemal wcale, mogą też różnić się w zależności od aktualnego stanu zdrowia, sytuacji życiowej czy czynników środowiskowych – na ich wystąpienie wpływa wiele różnych elementów.

PMS – kiedy się pojawia? Dolegliwości mogą rozpocząć się zarówno kilkanaście dni przed okresem, jak i tuż przed nim i w trakcie jego trwania. Charakterystyczne jest ustanie ich po zakończeniu krwawienia i przejściu do kolejnej fazy cyklu.

Jakie są objawy PMS?

Trudno wymienić wszystkie objawy napięcia przedmiesiączkowego – może wystąpić nawet kilkaset symptomów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Wiele z nich towarzyszy kobietom również podczas okresu (Jak złagodzić objawy okresu?), utrudniając ten i tak niełatwy czas. Do najbardziej powszechnych objawów PMS zaliczyć można:

  • rozdrażnienie i łatwe wpadanie w gniew,
  • smutek, płaczliwość,
  • biegunki lub zaparcia,
  • wzdęcia,
  • zatrzymywanie wody w organizmie,
  • powiększenie i tkliwość piersi,
  • obniżenie samooceny i spadek libido,
  • ból głowy przed okresem,
  • ból brzucha (w tym ból żołądka podczas okresu),
  • bóle w krzyżu,
  • zmęczenie, senność, osłabienie,
  • niepokój i kołatanie serca,
  • obniżoną koncentrację,
  • zmiany skórne,
  • wzrost apetytu.

Czy da się leczyć PMS?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego leczy się objawowo. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy objawy są wyjątkowo silne ze względu na istnienie konkretnych chorób np. o podłożu ginekologicznym – wtedy niezbędne jest leczenie choroby podstawowej.

Delikatne objawy PMS można łagodzić samodzielnie, jednak w walce z poważniejszymi potrzebna będzie pomoc specjalisty. Zaburzenia nastroju leczone są najczęściej za pomocą antydepresantów, z kolei bolesne skurcze dzięki lekom o działaniu przeciwbólowym i rozkurczowym.

Stosunkowo częstą przyczyną nasilenia objawów są zaburzenia hormonalne (problemy z hormonami mogą prowadzić nawet do braku miesiączki). Dlatego terapia hormonalna czy wprowadzenie tabletek antykoncepcyjnych zwykle pomagają unormować sytuację.

Czy PMS jest chorobą? Zdania na ten temat są podzielone nawet wśród ekspertów.

Obecnie nie istnieje taka jednostka chorobowa, jednak wielu specjalistów uważa, że warto rozważyć jej utworzenie, ponieważ zespół napięcia przedmiesiączkowego stanowi realny problem natury medycznej.

Z drugiej strony jego objawy wywołane są naturalnym fizjologicznym procesem, dlatego część osób uważa to za bezzasadne. Niezależnie od tego, jaki będzie końcowy efekt tej dyskusji, z pewnością wagi problemu nie wolno bagatelizować.

Jak radzić sobie z zespołem napięcia przedmiesiączkowego?

Istnieje wiele farmakologicznych i naturalnych sposobów na to, by zmniejszyć skalę dolegliwości związanych z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (Jak uniknąć bolesnych miesiączek?).

Warto pamiętać, że ich skuteczność będzie uzależniona od indywidualnej reakcji kobiety – każda powinna znaleźć metody najlepiej odpowiadające swoim potrzebom w tej fazie cyklu.

Pamiętajmy też, że bardzo silne objawy wymagają konsultacji lekarskiej.

Leczenie farmakologiczne Podczas PMS można przyjmować niektóre leki bez recepty lub przepisane przez specjalistę. W przypadku bólów brzucha zaleca się leki o działaniu przeciwbólowym lub rozkurczowym. W razie potrzeby lekarz przepisać może antydepresanty czy terapię hormonalną.
Odpowiednia dieta i suplementacja Objawami PMS mogą być m.in. wzdęcia, biegunki, zatwardzenia, zatrzymywanie wody czy wzrost apetytu. Dzięki zdrowej diecie można złagodzić te objawy. Zaleca się m.in.:

  • picie dużej ilości wody,
  • lekkostrawne posiłki,
  • mniejsze porcje spożywane częściej,
  • dużo warzyw i owoców,
  • dużo pełnoziarnistych pokarmów,

· unikanie kofeiny, alkoholu, soli i tłustych potraw.W razie potrzeby pomocna okazuje się suplementacja magnezu ( niedobór magnezu może pogłębiać objawy), witaminy B6 czy cynku. Warto sięgnąć po zioła o działaniu relaksującym, rozkurczającym i wspierającym trawienie (np. mięta, rumianek, melisa).

Relaks, spokojny tryb życia Podczas PMS lepiej jest unikać intensywnej aktywności. To dobry moment na relaks, wydłużenie czasu snu, zwolnienie obrotów. Organizm z pewnością się za to odwdzięczy.
Umiarkowana aktywność fizyczna W łagodzeniu symptomów PMS pomoże np. joga, spokojny spacer, ew. inne sporty niewymagające intensywnego wysiłku.
Inne sposoby łagodzenia bólu brzucha czy bólu krzyża Delikatny masaż, kąpiel w ciepłej (nie gorącej!) wodzie lub skorzystanie z termoforu pomagają ulżyć w skurczach i łagodzić ból.

PMS to problem dotykający szerokie grono kobiet i w wielu przypadkach pojawiający się co miesiąc. Dlatego warto poznać kilka sprawdzonych sposobów na łagodzenie nieprzyjemnych objawów, a w razie potrzeby skonsultować się ze specjalistą.

PMS (Zespół napięcia przedmiesiączkowego) – symptomy. Jak leczyć PMS?

PMS to skrót angielskiej nazwy premenstrual syndrome, którą tłumaczy się jako zespół napięcia przedmiesiączkowego.

Ta kobieca przypadłość obejmuje zestaw różnych objawów psychicznych i somatycznych, które pojawiają się cyklicznie w drugiej fazie cyklu miesiączkowego (lutealnej).

Trwają one około 10-12 dni, a największe ich nasilenie przypada na 2 dni przed miesiączką. Ustępują zwykle w pierwszym lub drugim dniu krwawienia. 

Wyróżnia się 3 postaci PMS:

  • łagodną – nie wpływa na codzienne funkcjonowanie;
  • umiarkowaną – objawy mają wpływ na życie społeczne, zawodowe i osobiste;  kobieta jest w stanie prowadzić normalne aktywności, jednak w ograniczonym zakresie;
  • ciężką, inaczej PMDD (ang. Premenstrual dysphoric disorder, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne) – silne dolegliwości powodują czasowe wycofanie się z zaplanowanych aktywności i nie ustępują pod wpływem leczenia.

ZOBACZ TEŻ: Owulacja – czym jest i jakie są jej objawy? Jak obliczyć swoją płodność?

Umów się do ginekologa

Jak diagnozuje się PMS?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego diagnozuje się w oparciu o momenty pojawianie się i ustępowanie objawów. Ich nasilenie samo w sobie nie ma dużego znaczenia w diagnostyce. Wiele z nich może być naśladowane przez inne schorzenia, np.

niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, endometriozę czy torbiele jajników, dlatego lekarze zlecają dodatkowe badania, by wykluczyć te choroby. Z objawami uciążliwego PMS najlepiej skierować się do lekarza rodzinnego lub ginekologa.

Jeżeli zajdzie taka potrzeba, pacjentka może zostać skierowana do innych specjalistów – endokrynologa, psychiatry, kardiologa lub neurologa.

Wizytę u wybranego specjalisty możesz umówić bez wychodzenia z domu na portalu LekarzeBezKolejki.pl.

Istotny jest fakt cyklicznego występowania symptomów – jeżeli są one obecne niezależnie od dnia cyklu, może to sugerować inne schorzenia psychiczne. Niezbędna jest samoobserwacja i notowanie objawów w dzienniczku czy notesie codziennie, przez co najmniej 2 cykle, by na tej podstawie lekarz mógł dokonać prawidłowej diagnozy.

ZOBACZ TEŻ: Pierwsza miesiączka, brak miesiączki, spóźniający się okres – najważniejsze informacje o cyklu menstruacyjnym

Objawy PMS

W publikacjach opisano do tej pory ponad 200 różnych dolegliwości, które dotykają kobiety w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Oczywiście, nie wszystkie występują u każdej kobiety, dodatkowo mogą one zmienić się oraz różnić nasileniem w kolejnych cyklach. Objawy te można podzielić na fizyczne i psychiczne, a najpowszechniejsze z nich przedstawia poniższa tabela.

Objawy fizyczne PMS Objawy psychiczne PMS
Wzdęcia, biegunki lub zaparcia Napięcie, niepokój
Powiększenie i/lub tkliwość piersi Płaczliwość bez powodu
Wzmożony apetyt (często na słodycze) Obniżona koncentracja
Bóle głowy (migreny) Problemy ze snem
Bóle mięśni i stawów Rozdrażnienie, wybuchowość
Bóle krzyża Zmęczenie, senność, osłabienie
Opuchnięte dłonie, stopy, twarz Unikanie ludzi
Pogorszenie stanu skóry (zaskórniki, pryszcze), nadmierne przetłuszczanie włosów Spadek libido
Przybranie na wadze (głównie z powodu zatrzymywania wody) Przygnębienie, poczucie przytłoczenia

ZOBACZ TEŻ: Co to jest endometrium? Przyczyny powstawania endometriozy

Ból jajników przed okresem

Napięciu przedmiesiączkowemu często towarzyszy ból w podbrzuszu, określany jako ból jajnika i jest on zwykle związany z wahaniami hormonów w drugiej fazie cyklu. Pojawia się po prawej lub lewej stronie lub obejmuje całą dolną część brzucha. Zazwyczaj ból ten jest łagodny i mija szybko.

Jeśli jednak jest ostry, nie ustępuje mimo leków dostępnych bez recepty i towarzyszą mu dodatkowe objawy (częste i bolesne parcie na pęcherz, upławy, wymioty, ból w czasie stosunku), konieczna będzie konsultacja z lekarzem ginekologiem.

Silny i przedłużający się ból jajnika przed okresem może być spowodowany endometriozą lub torbielami jajnika. 

ZOBACZ TEŻ: Zespół policystycznych jajników – objawy i leczenie

Jak radzić sobie z PMS? Metody niefarmakologiczne

Zanim sięgniemy po preparaty z apteki łagodzące objawy PMS, warto wypróbować jedną lub najlepiej kilka metod niefarmakologicznych, szczególnie jeśli objawy nie mają dużego nasilenia. Warto wprowadzić kilka modyfikacji w stylu życia i sposobie żywienia, zalecane jest:

  • ograniczenie spożycia kofeiny;
  • regularna, umiarkowana aktywność fizyczna;
  • rezygnacja z palenia papierosów i picia alkoholu;
  • wysypianie się, tj. 7- 8 godzin snu;
  • unikanie stresu, a raczej ograniczenie jego wpływu na samopoczucie poprzez różne techniki relaksacyjne (medytacja, muzyka, afirmacje, kontakty towarzyskie);
  • ograniczenie spożycia soli i pokarmów wzdymających;
  • unikanie cukrów prostych i zastąpienie ich węglowodanami złożonymi;
  • wprowadzenie do diety naturalnych środków moczopędnych, np. pietruszki, skrzypu, pokrzywy.

ZOBACZ TEŻ: Upławy – objaw schorzeń ginekologicznych

Leczenie PMS

Umiarkowane i silne dolegliwości zespołu napięcia przedmiesiączkowego wymagają zastosowania leków łagodzących objawy PMS. 

Preparaty bez recepty o udowodnionej skuteczności

Na podstawie wieloletnich badań udowodniono, że preparaty zawierające wyciąg suchy z owoców niepokalanka pospolitego skutecznie łagodzą objawy PMS, a jednocześnie mają niskie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Preparaty mogą być stosowane u kobiet po 18. roku życia i należy je przyjmować przez minimum 3 miesiące.

Wspomagająco w łagodzeniu objawów PMS warto także suplementować wapń w dawkach 1200-1600 mg węglanu wapnia na dobę oraz witaminę B6 w ilości do 100 mg na dobę. 

W pewnym stopniu mogą okazać się pomocne także preparaty z magnezem, olejem z wiesiołka, szafranem, miłorzębem japońskim lub dziurawcem zwyczajnym, jednak do tej pory nie określono jednoznacznie ich skuteczności.

Leczenie łagodzące zespół napięcia przedmiesiączkowego z przepisu lekarza

Jeżeli objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego są tak silne, że powodują znaczne zaburzenia w życiu osobistym, zawodowym i społecznym kobiety, wskazane jest włączenie leczenia farmakologicznego. 

Lekami pierwszego wyboru w terapii są inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, sertralina, citalopram) i noradrenaliny (wenlafaksyna), które zwiększają stężenie neuroprzekaźników w mózgu. Znoszą objawy psychiczne PMS, a w pewnym stopniu także fizyczne. Z racji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (np. bezsenność, zaburzenia seksualne), w leczeniu PMS mogą być podawane tylko w fazie lutealnej.

Skuteczne w łagodzeniu symptomów PMS są doustne środki antykoncepcyjne zawierające drospirenon i małe dawki etynyloestradiolu, które powodują zahamowanie owulacji. W zwalczaniu objawów somatycznych skuteczny jest także spironolakton – lek o działaniu moczopędnym.

Dodatkowo stosowane są środki przeciwbólowe z grupy NLPZ (ibuprofen, nimesulid, kwas mefenamowy) oraz rozkurczowe (chlorowodorek drotaweryny, butylobromek hioscyny).

ZOBACZ TEŻ: Antykoncepcja – co jeszcze poza tabletkami?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*