Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Współczesny człowiek jest bardzo często narażony na stres. Co prawda postęp cywilizacyjny sprawił, że ludzie są w stanie żyć dłużej, ale też znacząco zwiększyło się tempo życia.

Ciągły pośpiech, nadmiar obowiązków, rywalizacja, poczucie osamotnienia i zagubienia w świecie – z tym boryka się coraz więcej osób. Stres może być motywujący i przynosić pozytywne skutki, ale też może zacząć niszczyć.

Skutki stresu odczuwalne są zarówno w sferze psychicznej i fizycznej – życie pod ciągłym napięciem nie służy nikomu.

Jakie są objawy stresu? Skąd w ogóle bierze się stres i jakie są jego skutki? Czytaj dalej!

  • Objawy stresu
  • Przyczyny stresu
  • Skutki długotrwałego stresu

Stres jest naturalną reakcją organizmu. Wyzwala ją zazwyczaj wydarzenie, które ma negatywny charakter. Sam stres nie jest jednak jednoznacznie negatywny – może mieć działanie pozytywne i motywujące do działania.

Jednak nawet dobry stres może przemienić się w coś, co działa destrukcyjnie na organizm, jeśli będzie odczuwany zbyt często, zbyt długo lub zbyt intensywnie. Stres może też paraliżować i sprawiać, że człowiek boi się podjąć jakiegokolwiek zadania. Pod wpływem stresu narażone jest zdrowie fizyczne i psychiczne.

Objawy długotrwałego stresu prędzej czy później odbiją się na zdrowiu każdego człowieka – jest to tylko kwestia czasu.

Nie każdy potrafi od razu rozpoznać, że dolegliwości, na które cierpi powoduje właśnie stres. Objawy są różnorodne – początkowo łatwo je bagatelizować czy zrzucać winę za swój stan na inne czynniki.

Mimo wszystko, im prędzej rozpozna się u siebie objawy stresu – tym lepiej. Wtedy będzie można podjąć działania mające na celu poradzenie sobie z problemem.

Jakie sygnały powinny Cię zaalarmować?

  • Wahania masy ciała – stres nie pozostaje bez wpływu na ludzki metabolizm. Wszystko przez kortyzol. To właśnie on sprawia, że osoby, które znajdują się pod wpływem stresu mogą nie mieć w ogóle apetytu lub wręcz przeciwnie – podjadać. Zjawisko zwane „zajadaniem stresu” jest powszechnie znane wśród ludzi. Jeśli zauważasz niepokojące zmiany w wadze ciała, skonsultuj się z lekarzem
  • Wypadanie włosów – to też powód do konsultacji z lekarzem. Jest to równocześnie bardzo typowy objaw długotrwałego stresu i uczucia napięcia, pod którym żyje dana osoba. Jeśli zauważysz, że Twoje włosy są słabe i zaczynają bardzo wypadać – nie lekceważ tego, to nie tylko problem estetyczny, ale też zdrowotny.
  • Problemy ze snem – gdy organizm jest przeciążony może pojawić się ciągłe uczucie zmęczenia, wtedy organizm będzie próbował się zregenerować, dlatego czas snu się coraz bardziej zacznie wydłużać. Jakość takiego snu jest jednak kiepska, mogą pojawiać się też koszmarny senne – to wszystko sprawia, że nawet po długim śnie nadal można się czuć bardzo zmęczonym. To też bardzo typowy objaw stresu. Problemy ze snem mogą objawiać się też zupełnie inaczej – sen może nie nadchodzić, nawet mimo poczucia ogromnego zmęczenia. Jeśli bezsenność staje się chroniczna, jeśli jakość Twojego snu pozostawia wiele do życzenia, skonsultuj się z lekarzem.
  • Ciągłe uczucie rozdrażnienia – człowiek, który żyje pod dużym stresem, może mieć problemy emocjonalne. Ciągle może czuć się rozdrażniony, mieć niską tolerancję na bodźce i niewiele cierpliwości. Może też czuć coraz silniejszy niepokój, który może powodować drżenie rąk, czy niemożność usiedzenia na jednym miejscu przez dłuższy czas.
  • Problemy ze złością i agresją – jeśli stres narasta, a dany człowiek stara się go ukrywać przed światem i udawać, że wszystko jest w porządku, a przy tym nie umie rozładowywać stresu w sposób zdrowy i właściwy – może pojawić się problem z gniewem i agresją. Tłumione emocje w końcu wybuchają z ogromną siłą, bo muszą znaleźć ujście. W takim stanie łatwo o akty przemocy, ale też po sięgnięcie po używki – w tym alkohol lub narkotyki, które mają na celu zagłuszyć stres i silne emocje, ale z biegiem czasu powodują jeszcze większe napięcie, mogą też doprowadzić do problemów z uzależnieniem.
  • Spadek libido – stres nie pozostaje bez wpływu na libido. Taka osoba może stracić zainteresowanie kontaktami seksualnymi, bo czuje się ciągle zmęczona, rozdrażniona, osłabiona. Może też odczuwać niepewność i wyrzuty sumienia, a także ból. To nie są okoliczności, które nastrajają do seksu. W takich przypadkach ważna jest szczera rozmowa z partnerem, bo ukrywanie problemu może doprowadzić do jeszcze silniejszego stresu z tym związanego.
  • Ciągłe zamartwianie się – każdy czasami się martwi, to zupełnie normalne. Jednak, gdy mózg bez wytchnienia produkuje wyłącznie czarne scenariusze i każda sytuacja jest powodem do ciągłego zamartwiania się – może to być związane właśnie ze stresem.
  • Bóle głowy podczas weekendów – jeśli podczas weekendów masz nieco więcej czasu i ciągle obiecujesz sobie, że poświęcisz ten czas dla siebie i swoich przyjemności, weekendowy ból głowy może bardzo poważnie popsuć Ci te plany. Jest on związany ze spadkiem poziomu stresu. Do takich wniosków doszli naukowcy z Washington University Headache Center. To może wywołać nawet silną migrenę z jej charakterystycznymi objawami.
  • Chroniczny ból – w ten sposób ciało daje do zrozumienia, że dzieje się z nim coś złego. Z powodu stresu boleć może wszystko – głowa, żołądek, klatka piersiowa – to bardzo częste miejsca ulokowania się bólu spowodowanego stresem. Ból taki może się też pojawić w biodrach, ramionach, karku czy barkach.

Przewlekły stres może być też powodem pojawienia się wrzodów żołądka i dwunastnicy, może doprowadzić do problemów z cukrzycą i otyłości, a także mogą wystąpić choroby serca i układu krążenia. U osób miesiączkujących może również dojść do rozregulowania cyklu.

Jeżeli zauważasz niepokojące Cię objawy, nie wahaj się skorzystać z pomocy lekarza. Badania są konieczne, by wykluczyć inne powody odczuwania określonych objawów. Jeśli ich źródłem okaże się właśnie stres, niezbędna będzie walka z nim.

To trudne, bo czynnikami stresogennymi może być najbliższe otoczenie i coś, co trudno jest zmienić z dnia na dzień. Jednak z pomocą specjalistów można nauczyć się zdrowego rozładowywania stresu i zrozumieć, skąd biorą się określone reakcje organizmu, co bardzo pomoże radzić sobie ze stresem także w przyszłości. Ogromną pomocą tutaj jest psychoterapia.

Przyczyny stresu

Przyczyny stresu mogą być rozmaite – wiele sytuacji, które wyzwalają stres nie musi być nawet negatywnymi.

W końcu stres związany ze ślubem czy przyjściem na świat dziecka też jest czymś powszechnym, nawet jeśli całe wydarzenie jest wyczekiwane.

Stresować mogą też mniejsze rzeczy, które nadal są zaliczane do kategorii zdarzeń pozytywnych – zmiana pracy na lepszą, awans, czy nawet wyjazd na urlop i wszystkie przygotowania z tym związane.

Richard Rahe i Thomas Holmes to dwójka psychiatrów, którzy skonstruowali skalę stresu. Powstała ona na bazie pięciu tysięcy osób badanych, które miały zaznaczyć, które z czterdziestu trzech czynników zmieniających życie działa na nich najbardziej stresująco. Na tej zasadzie stwierdzono, że najbardziej stresujące w życiu wydarzenia to:

  • Śmierć partnera
  • Pobyt w więzieniu
  • Rozwód
  • Separacja
  • Śmierć kogoś bliskiego z rodziny
  • Pobyt w więzieniu
  • Choroba
  • Doznanie obrażeń ciała
  • Ślub
  • Pojednanie się z partnerem
  • Zwolnienie z pracy
  • Przejście na emeryturę

Oczywiście, ta lista nie wyczerpuje tematu – każdy człowiek ma inną wrażliwość i inne zdarzenia w jego życiu może uznać za stresujące. Z całą pewnością przyczyną stresu jest też praca – nie tylko widmo jej utraty czy konieczność zmiany, ale też nadmiar obowiązków czy nadmierna odpowiedzialność w związku z pełnioną funkcją.

W Unii Europejskiej do najbardziej stresujących zawodów zalicza się zawód: nauczyciela, pielęgniarki, policjanta, transportowca, pracownika opieki społecznej, strażnika więziennego, prezentera, a także dziennikarza.

Skutki długotrwałego stresu

Skutki długotrwałego stresu są bardzo groźne. Jego odczuwanie doprowadza do zmniejszenia odporności organizmu. Wszystko dlatego, że kortyzol wpływa na zmniejszoną produkcję białych krwinek, mniejsze są też umiejętności organizmu w wytwarzaniu przeciwciał.

Prowadzone są też badania naukowe, które wskazują na to, że odczuwanie ciągłego, silnego stresu wpływa na większą szansę na wystąpienie niektórych typów nowotworów – w tym nowotworu piersi.

Leia também:  Jakie Objawy Przy Marskości Wątroby?

Stres może też doprowadzić do zaostrzenia chorób z autoagresji lub nawet być czynnikiem, który je wyzwala. Do takich chorób zalicza się:

  • Zespół suchości śluzówek
  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  • Choroba Gravesa-Basedowa
  • Hashimoto
  • Cukrzyca typu 1.
  • Reumatoidalne zapalenie stawów

Bardzo często zdarza się tak, że stres atakuje najsłabszy organ w organizmie. Do listy schorzeń, które mogą być wywołane przez negatywne skutki stresu należy dopisać z całą pewnością choroby serca i układu krążenia. Może pojawić się syndrom złamanego serca, który do złudzenia przypominać może zawał, choć nim nie jest. Nie dochodzi bowiem do zamknięcia tętnic wieńcowych ani ich zwężenia.

Znacząco różni się też czas rekonwalescencji – osoby po zawale dochodzą do siebie całymi miesiącami, a osoby z syndromem złamanego serca są w stanie dojść do siebie już po upływie kilku dni. Do choroby dochodzi, gdy pod wpływem stresu do komórek mięśnia sercowego nie jest transportowany wapń. Wtedy komórki nie mogą się kurczyć, stąd biorą się niepokojące objawy.

Wszystko to sprawia, że stres znacząco pogarsza jakość życia, dlatego nie należy go lekceważyć, a walkę z nim należy rozpocząć możliwie najwcześniej. Ważne jest zlokalizowanie źródła stresu – nie zawsze możliwe jest wyeliminowanie go od razu, ale można pracować nad przewartościowaniem swoich życiowych priorytetów.

Można też nauczyć się rozładowywać stres w sposób zdrowy i relaksować się w wolnych chwilach. Jeśli uświadomisz sobie, skąd bierze się Twój stres i dlaczego w danych sytuacjach reagujesz w określony sposób, będziesz mógł nad sobą pracować. A w tym wszystkim pomoże Ci psychoterapia.

Jeśli czujesz, że dzieje się z Tobą coś złego – nie bój się szukać pomocy.

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?

Jeśli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go swoim znajomym.

Jak stres wpływa na zdrowie i samopoczucie – SUPER-ego

Stres jest stanem fizjologicznym związanym z ewolucyjną reakcją walki i ucieczki. Kiedyś, w zamierzchłych czasach, mechanizm ten pozwalał na szybszą i skuteczniejszą reakcję na zagrożenia czyhające na człowieka.

Obecnie nadal jest przydatny, na krótką metę bywa mobilizujący, ale długotrwałe przebywanie w trybie „walki i ucieczki” powoduje negatywne zmiany fizjologiczne i psychologiczne.

Stres a zdrowie – jaki mają związek i jak redukować niekorzystne skutki stresu?

Wpływ stresu na zdrowie

Krótkotrwały stres jest sygnałem dla organizmu do wydzielenia dodatkowej dawki adrenaliny oraz innych związków, powodujących: zwiększony poziom cukru we krwi, szybsze bicie serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, lepszą wydajność organizmu. To dzięki temu w chwilach grozy wydaje nam się, że jesteśmy szybsi, silniejsi i zdolni do nieludzkiego wysiłku.

Na krótką metę nie wpływa negatywnie na zdrowie, choć gdy emocje opadną pojawia się zmęczenie i złe samopoczucie, gdyż związane z nim procesy powodują eksploatację zasobów organizmu.

W normalnych warunkach ciało potrafi sobie z tym poradzić i szybko wraca do równowagi.

Gorzej, gdy taki stan utrzymuje się długo, a niestety całkiem sporo ludzi pozostaje niemal w ciągłym trybie walki i ucieczki.

Długotrwały stres jest niekorzystny dla zdrowia, a najgroźniejszy jest ukryty, przewlekły, który nie objawia się nagłymi skokami adrenaliny, lecz pozostaje na niskim, ale zauważalnym poziomie.

Złe samopoczucie od stresu, huśtawka nastrojów, ciągłe napięcie emocjonalne to wszystko sprawia, że organizm zaczyna szwankować.

Wpływ stresu na zdrowie najpierw odczuwalny jest w psychice, a z czasem pojawiają się fizjologiczne symptomy:

  • Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?
  • kołatanie serca,
  • problemy z niestrawnością,
  • bóle brzucha,
  • bóle w klatce piersiowej
  • chudnięcie lub tycie,
  • wrzody żołądka,
  • napięcie mięśniowe prowadzące do urazów i stanów zapalnych
  • inne.

Większość z tych zmian jest odwracalna na wczesnym etapie, jednak stale utrzymujący się, silny stres może spowodować ciężkie choroby przewlekłe, a nawet zagrażające życiu, należą do nich zwłaszcza zawał serca, udar mózgu czy nowotwory.

Napięcie emocjonalne może być groźne dla kobiety w ciąży, zarówno dla niej samej, jak i dla dziecka. Hormonalna huśtawka nastrojów, stres związany z sytuacją w rodzinie czy z pracą może powodować komplikacje, a w krytycznych sytuacjach stanowić zagrożenie dla zdrowia dziecka. Stres w ciąży jest więc bardzo niebezpieczny.

Oczywiście najłatwiej byłoby stwierdzić: „zrelaksuj się i wypoczywaj”, jednak dobrze wiemy, że to tak nie działa. Jeżeli poszukujesz skutecznych wskazówek na redukcję stresu, zajrzyj tutaj. Jeżeli natomiast nie możesz poradzić sobie z emocjami, koniecznie sprawdź, w czym możemy Ci pomóc w SUPER-ego, Dolnośląskim Centrum Psychiatrii i Psychoterapii.

Stres a zdrowie psychiczne

Skutki stresu – jak długotrwały stres wpływa na zdrowie?Czy wiesz, że nadmiar negatywnych emocji może wywoływać zaburzenia emocjonalne, a nawet choroby psychiczne? Najprostszym przykładem jest złe samopoczucie od stresu i huśtawka nastrojów, które objawiają się bólami głowy, bezsennością i drażliwością. W dłuższej perspektywie zaburzenia mogą powodowaćnerwice, zachowania agresywne i autoagresywne, a takżedepresję.

Wszystko to odbija się na sytuacji prywatnej i rodzinnej, gdyż ujawniają się zmiany w zachowaniu. Stres powoduje, że jest się ciągle podrażnionym, nabuzowanym, skłonnym do kłótni, skupiania się na swoich problemach i niedostrzeganiu innych. To sprawia, że cierpią wszyscy dookoła. Oprócz

Stres – zdrowie na pierwszym miejscu

Negatywne emocje oddziałują na układ nerwowy i zmieniają gospodarkę hormonalną, co wywołuje nie tylko zmiany w organizmie, ale też rozpoczyna samonapędzający się mechanizm – stres powoduje zaburzenia nerwicowe, hormonalne i zdrowotne, te zaś intensyfikują złe samopoczucie i przyczyniają się do zwiększenia nerwicy, co jeszcze bardziej pogarsza sytuację. W pewnym momencie trzeba przerwać tę pętlę. Pomocna jest psychoterapia z doświadczonym psychoterapeutą lub leczenie psychiatryczne. W leczeniu nasilonego przewlekłego czasami stosuje się leki przeciwlękowe i i antydepresyjne. Przydatne są także zajęcia relaksacyjne, uprawianie aktywności fizycznej i znalezienie hobby, które pozwoli zapomnieć o codziennych zmartwieniach. Wszystko po to, by organizm mógł powrócić do równowagi i uwolnić się od złych emocji.

Wpływ chronicznego stresu na zdrowie | Affidea Polska

Stres jest naturalną reakcją organizmu na otaczające nas zjawiska i wydarzenia. Potrafi działać mobilizująco, ale jego przewlekła forma bardziej demotywuje, niż zachęca do działania. Chroniczne zestresowanie wpływa nie tylko na kontakty z najbliższymi czy współpracownikami, ale przede wszystkim na zdrowie.

Czym tak naprawdę jest stres?

Większość badaczy podkreśla, że przez to pojęcie należy rozumieć normalną odpowiedź naszego organizmu na różne wyzwania (tzw. stresory), które mogą powodować zmiany w życiu, zarówno te pozytywne, jak i negatywne.

 Do sytuacji stresogennych zalicza się, chociażby egzamin na studiach, rozmowę kwalifikacyjną czy pierwszy dzień w pracy. Sam w sobie stres nie jest niebezpieczny – jego pewien poziom jest niezbędny do funkcjonowania.

Ta biologiczna reakcja organizmu może podnosić motywację, mobilizować do działania, ale też przeciwdziałać nudzie i apatii.

W jej czasie przysadka mózgowa wydziela hormon nazywany kortyzolem, który z kolei pobudza produkcję glikokortykoidów, poprawiających wydajność, a tym samym umożliwiających dostosowanie się do wymagającej sytuacji. Prowadzi to jednak do spadku poziomu dopaminy i serotoniny, które odpowiadają za dobre samopoczucie. Jak można się domyślać, przewlekły stres ma więc ogromny wpływ na sferę psychiczną, ale też na fizyczną kondycję naszego ciała.

Jakie są skutki długotrwałego stresu?

Badacze wyróżniają cztery fazy stresu: fazę alarmową (początkową), mobilizacji (szok i przeciwdziałanie mu), przystosowania (wypracowania odporności na stresor) i wyczerpania (pobudzenie organizmu, chroniczny stres). Ten schemat pokazuje, że granica między tzw.

„dobrym stresem”, a tym „złym” jest cienka. Jej przekroczenie w dużej mierze uzależnione jest od ogólnej zdolności człowieka do walki ze stresem – niektóre osobowości radzą sobie z nim zdecydowanie gorzej.

Nie mniej jednak organizm człowieka reaguje na stres na dwóch płaszczyznach: psychologicznej i fizjologicznej.

Reakcje psychologiczne Reakcje fizjologiczne
Irytacja Kołatanie serca i wyższe ciśnienie krwi spowodowane wzrostem adrenaliny
Zdenerwowanie Bóle i zawroty głowy
Lęk Ogólne pobudzenie
Wahania nastrojów Ból żołądka
Smutek Bezsenność
Negatywne myśli Potliwość
Unikanie kontaktu z ludźmi Ucisk w klatce piersiowej

O ile krótkofalowo nie odcisną one zbyt dużego piętna na zdrowiu, o tyle w przypadku długotrwałego stresu skutki mogą być bardziej odczuwalne. Wśród konsekwencji zdrowotnych wymienia się przede wszystkim:

  • nadciśnienie tętnicze,
  • cukrzycę (stres podnosi poziom glukozy we krwi),
  • łysienie plackowate,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • chorobę wrzodową żołądka,
  • chorobę wrzodową dwunastnicy,
  • obniżenie odporności,
  • kłopoty z potencją,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • załamanie nerwowe,
  • nerwice, np. nerwicę serca.

Wymienione wyżej choroby zalicza się do tzw. schorzeń psychosomatycznych, czyli takich, w których podłożem bardzo często są właśnie czynniki emocjonalne.

Czy przewlekły stres można leczyć?

Leia também:  Jak Wcześnie Występują Objawy Ciąży?

Do stresorów wywołujących chroniczne zdenerwowanie zalicza się m.in. problemy w pracy czy konflikt z rodziną. Pierwszym krokiem będzie więc znalezienie sytuacji wywołujących stres. W wielu przypadkach pomocne okażą się techniki relaksacyjne, ale jeśli problem trwa co najmniej kilka miesięcy, warto udać się po pomoc do psychologa lub psychiatry.

Niezwykle ważną rolę odgrywa tryb życia. Zalecana jest aktywność fizyczna, która pozwala rozładować napięcie, ale też odpowiednia dieta, bogata w witaminę D, magnez, wapń, potas oraz witaminę E. W przypadku chronicznego stresu kluczowe znaczenie będzie miała również profilaktyka i regularne badania, które pozwolą ocenić, jak jego negatywne skutki wpływają na organizm.

By zapobiegać wspomnianym wyżej chorobom, należy np.:

  • regularnie mierzyć ciśnienie krwi,
  • wykonać elektrokardiogram serca (EKG),
  • badać krew pod kątem poziomu glukozy, witaminy D, kortyzolu, TSH; potrzebna będzie również
  • pełna morfologia oraz lipidogram.

Potrzebujesz diagnostyki obrazowej? Nie zwlekaj, skontaktuj się z nami już dziś. Najważniejsze jest zdrowie.

Chroniczny stres zmienia strukturę mózgu. Można jednak z tym walczyć

Długotrwały stres powoduje, że struktura mózgu ulega znaczącym przemianom. Ponadto stres wpływa negatywnie na nasz układ sercowo-naczyniowy i jest częstą przyczyną zawałów. Zdaniem ekspertów są co najmniej trzy metody na to, by pomóc swojemu mózgowi w regeneracji.

  • Na skutek długotrwałego stresu nasz mózg zaczyna sam siebie “pożerać”
  • Efektem długotrwałego stresu są m.in. zaburzenia koncentracji, problemy z pamięcią, brak kontroli nad emocjami, a nawet stany lękowe oraz depresja
  • Są sposoby na to, by zahamować negatywny wpływ stresu na nasz mózg
  • Więcej takich historii znajdziesz na stronie głównej Onet.pl

Można powiedzieć, że wskutek długotrwałego stresu nasz mózg zaczyna sam siebie “pożerać”.

Co to znaczy? Otóż, jak tłumaczy Kimberly Hiss w artykule opublikowanym na stronie Reader's Digest, w korze mózgowej osoby będącej pod wpływem chronicznego stresu zaczyna ubywać istoty szarej. Autorka powołuje się na badania z kilku uniwersytetów.

Szczególne ubytki pojawiają się w korze przedczołowej, gdzie naukowcy umiejscowili nasze superego. To ta część mózgu odpowiada za nasze funkcje poznawcze – planowanie, podejmowanie decyzji, przewidywanie ich konsekwencji, kontrola emocji itd.

Długotrwały stres powoduje depresję, problemy w relacjach z ludźmi, przyczynia się do zawałów

Uszkodzenie tak istotnej części mózgu prowadzi do wielu negatywnych konsekwencji. Zmianie ulega zachowanie danej osoby – staje się bardziej wybuchowa, nie kontroluje swoich emocji.

– Ma trudności w uczeniu się i pracy, nie potrafi podejmować nawet najprostszych decyzji – tłumaczy dr Sundari Chetty ze Stanford School of Medicine.

To nie są jednak tylko chwilowe zmiany. Psychiatrzy już jakiś czas temu wskazali na związek między chronicznym stresem a występowaniem zburzeń lękowych oraz depresji. Ostatnio naukowcy z decydowali się nawet określać niektóre odmiany depresji mianem ciężkiej postaci długotrwałego stresu.

Ponadto stres wpływa negatywnie na nasz układ sercowo-naczyniowy i jest częstą przyczyną zawałów.

Ćwiczenia, medytacja oraz sen pomagają mózgowi zregenerować się po długotrwałym stresie

Dobra informacja jest taka, że zmiany w mózgu wywołane przedłużającym się stresem nie są nieodwracalne.

– Ogólnie rzecz ujmując mózg, a szczególnie hipokamp, są dość plastyczne, łatwo ulegają uszkodzeniu, ale też łatwo naprawić straty. Jeżeli przyczyna stresu zostanie usunięta lub zmniejszy się jej oddziaływanie, wszystko wraca do poprzedniego stanu – mówi dr Chetty.

Zdaniem badaczy są trzy metody na to, by pomóc swojemu mózgowi w regeneracji. Pierwszym jest uprawianie sportu. 30 minut aktywności fizycznej dziennie może zahamować działanie kortyzolu (hormonu stresu) i poprawić nasz nastrój.

Pomocna jest również medytacja. Jej efekty są widoczne natychmiast. Przeprowadzono badanie, które pokazało, że kilkunastominutowa medytacja w stylu mindfulness (trening uważności) zmniejsza wyraźnie stany lękowe.

Kluczową rolę w procesie regeneracji ma również sen, który, jak twierdzi dr Chetty, ma ogromną rolę w kontrolowaniu działania hormonu stresu.

Nota od wydawcy: powyższy artykuł był pierwotnie opublikowany w marcu 2018 r. i został zaktualizowany.

Stres może być przyczyną wielu poważnych chorób. Poznaj jego negatywne skutki

Stres spotyka nas codziennie. Nie można od niego uciec. Długotrwałe napięcie może prowadzić do wielu poważnych chorób. Zobacz, jakie są przyczyny stresu i jak się on objawia.

Stres jest twoim wrogiem – słyszymy ze wszystkich stron. O negatywnych skutkach stresu wiele się mówi. Ale co to tak naprawdę znaczy? Czym objawia się stres i jakie są jego przyczyny oraz do jakich chorób może prowadzić? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz w artykule.

Stres można nazwać chorobą cywilizacyjną – każdy z nas go doświadcza codziennie w różnych sytuacjach.

W XXI wieku żyjemy coraz szybciej i coraz mniej czasu mamy na relaks, nic dziwnego, że nasz organizm się buntuje i reaguje stresem.

Jest to nic innego jak przykre odczucie, reakcja na wydarzenia (stresory), które zbytnio obciążają człowieka i zakłócają jego wewnętrzną równowagę. W rezultacie człowiek nie jest w stanie sobie z nimi poradzić.

Zobacz także: Nerwica to życie w strachu, lęku, napięciu. Jak leczyć to zaburzenie?

Stres – objawy

Pod wpływem sytuacji stresowej zwiększa się wydzielanie adrenaliny przez nadnercza, wzrasta ciśnienie, tętno i poziom glukozy we krwi. Organizm otrzymuje komunikat: walcz albo uciekaj.

Pocenie się dłoni, gula w gardle, niemożność zebrania myśli – te uczucia zna każdy z nas. Objawy stresu mogą być różne w zależności od osoby, której dotyczą. Jedno jest pewne – nie należy ich lekceważyć.

Jeśli dopadł cię stres, to znak, że należy zwolnić – w trosce o nasze dobro. Zmienić tryb życia, dietę, nauczyć się technik relaksacyjnych, a czasem także porozmawiać z terapeutą.

Jakie są pierwsze sygnały, że z naszym organizmem dzieje się coś niepokojącego? 

Wyróżniamy 3 typy objawów stresu:

Fizyczne objawy stresu:

  • Ból żołądka
  • Ból głowy
  • Ból serca ( ból w klatce piersiowej),
  • Przyspieszone tętno
  • Zawroty głowy
  • Nudności
  • Spocone dłonie
  • Zmęczenie
  • Napięcie mięśni
  • Dzwonienie w uszach
  • Nadwaga lub niedowaga
  • Rozstrój żołądka
  • Biegunka
  • Zaparcia
  • Niechęć do współżycia
  • Częste przeziębienia
  • Niestrawność
  • Zwiększona częstotliwość oddawania moczu
  • Nadkwaśność
  • Wypadanie włosów

Psychiczne i emocjonalne objawy stresu:

  • Problemy z koncentracją
  • Trudności z podejmowaniem decyzji
  • Drażliwość, zły humor
  • Utrata poczucia humoru
  • Niska samoocena
  • Niepokój i lęk
  • Ataki paniki
  • Wahania nastroju
  • Niezdolność do relaksu
  • Poczucie samotności i izolacji
  • Depresja
  • Bezradność

Behawioralne objawy stresu:

  • Kompulsywne jedzenie
  • Skłonność do nieprzemyślanych działań
  • Częste zmiany pracy
  • Nadużywanie alkoholu lub narkotyków
  • Wycofanie z relacji lub sytuacji społecznych
  • Zbyt długi lub za krótki sen
  • Izolowanie się od innych
  • Zachowania nerwowe (np. obgryzanie paznokci),
  • Tiki nerwowe

Stres – rodzaje i fazy stresu

Pojęcie stresu kojarzone jest z przykrą sytuacją, konfliktem, nieszczęściem, chorobą. Rozróżniamy dwa rodzaje stresu.

Stres psychiczny wywołany jest przez bodziec wewnętrzny lub wewnętrzny i prowadzi do wzrostu napięcia emocjonalnego, może doprowadzić do wyczerpania i chorób psychosomatycznych.

Stres fizjologiczny natomiast to reakcja organizmu na różne czynniki uszkadzające typu zranienie, wyziębienie czy przegrzanie. 

Na stres możemy reagować dwojako. Dystres – to stres zły, reakcja organizmu na zagrożenie. Z kolei eustres to dobry stres, motywujący do działania. 

Jak reaguje organizm w sytuacji stresu? Istnieją trzy fazy reakcji w zależności od stopnia nasilenia sytuacji stresowej. 

  • Reakcja alarmowa (faza szoku i faza przeciwdziałania szokowi) – reakcja zaskoczenia i niepokoju z powodu konfrontacji z sytuacją stresową, następuje mobilizacja sił obronnych organizmu.
  • Stadium przystosowania (odporności) – organizm uczy się radzić sobie ze stresem. Jeśli zaadaptuje się do nowych warunków, wszystko wraca do normy.
  • Stadium wyczerpania – długotrwały stres prowadzi do wyczerpania zasobów odpornościowych, co może prowadzić do chorób psychosomatycznych, a nawet do śmierci.

Zobacz także: Agorafobia: lęk przed wychodzeniem z domu. Jak się go pozbyć?

Stres – przyczyny

Przyczyny stresu mogą być różnorodne i problem ten może dotyczyć wielu płaszczyzn życia ludzi. Ze względu na zakres aktywności rozróżniamy następujące formy stresu:

  • trudne sytuacje życiowe, codzienne problemy;
  • zmiany życiowe, np. śmierć współmałżonka lub kogoś z rodziny, rozwód, separacja, kara więzienia, ślub, narodziny dziecka, utrata pracy;
  • stres w pracy (konfliktowe sytuacje, wypalenie zawodowe);
  • stres organizacyjny (dotyczący osób działających w organizacjach i instytucjach);
  • stres środowiskowy (hałas, brud, zbyt niska temperatura w środowisku pracy);
  • stres ekonomiczny (bezrobocie);
  • stres psychologiczny (zagrożenia, przeciążenia, monotonia);
  • stresory katastrofalne (wojny, katastrofy naturalne, zamachy terrorystyczne)
Leia também:  Astrazeneca Kiedy Objawy Niepożądane?

Negatywne skutki stresu

Długotrwały stres wpływa destrukcyjnie na człowieka i przyczynia się do rozwoju wielu chorób. Osoby, które przeżyły w życiu wiele stresujących sytuacji (rozwód, śmierć współmałżonka), są w większym stopniu narażone na takie choroby jak:

  • wrzody żołądka
  • choroba wieńcowa
  • zawał serca
  • depresja
  • nerwica
  • zaburzenia seksualne
  • miażdżyca (prowadząca do zawałów i udarów)
  • nowotwory
  • otyłość
  • choroby autoimmunologiczne
  • choroby skóry

Z kolei ekstremalny stres, towarzyszący takich wydarzeniom jak wojna czy klęski żywiołowe, może pozostawić trwały psychiczny ślad w człowieku w postaci:

  • stresu pourazowego
  • zaburzeń snu
  • bezsenności
  • nawracających wspomnień i traumy.

Stres może być powodowany przez wiele czynników. Jeśli jednak regularnie chodzimy zestresowani i przez to nie mamy siły normalnie funkcjonować, powinniśmy poszukać podłoża tego stanu.

Krótkotrwały stres nie jest niebezpieczny, ale jeśli się utrzymuje, może doprowadzić do wielu poważnych chorób. Na szczęście ze stresem można walczyć i tym samym można uchronić się przed jego negatywnymi konsekwencjami.

Jeżeli sami w ostatnim czasie odczuwacie nadmierne zdenerwowanie, koniecznie sprawdźcie, czy nie idzie za tym nic poważniejszego.

Stres przyczyną chorób. Nie zgadniesz, jak wielu

  • POLEĆ
  • TWEETNIJ
  • UDOSTĘPNIJ
  • Pobierz

Rys. Krzysztof “Rosa” Rosiecki

Wiele osób myśli, że główną przyczyną powszechnie występujących chorób są predyspozycje genetyczne, zanieczyszczenia występujące w środowisku czy też szkodliwe mikroorganizmy. To jednak tylko część prawdy. Okazuje się, że większość chorób i dolegliwości trapiących współczesnych ludzi ma pośredni lub bezpośredni związek ze stresem.

Według doktora Stanisława Gołby, specjalisty chorób wewnętrznych i wieloletniego ordynatora Szpitala Miejskiego nr 1 w Katowicach, ponad 40 proc.

wszystkich osób dorosłych w krajach rozwiniętych cierpi z powodu niepożądanych działań stresu, a dolegliwości z nim związane stanowią 70-80 proc. wszystkich powodów wizyt u lekarzy osób w wieku produkcyjnym.

Z kolei eksperci z amerykańskiego Kansas State University szacują, że nawet 85 proc. wizyt u lekarzy jest spowodowanych dolegliwościami, do których przyczynił się stres.

Zestresowany jak Polak

Przeciętnemu człowiekowi przytoczone wyżej statystyki mogą się wydawać nieprawdopodobne. Nie dziwią one już jednak ani lekarzy, ani psychologów, według których rosnący odsetek wizyt lekarskich powiązanych ze stresem jest znakiem naszych czasów.

– Gwałtowne przemiany społeczno-gospodarcze, jakie dokonały się w Polsce w ciągu ostatnich 20 lat (dziki kapitalizm, agresywna rywalizacja), spowodowane z jednej strony transformacją ustrojową, a z drugiej także rewolucją technologiczną (rozwój internetu, komórki, smartfony) mocno wpłynęły na jakość i tempo życia. Wzrost liczby osób żyjących w biegu, napięciu, niepewności, pod ciągłą presją, a więc w przewlekłym stresie, przełożył się na wzrost częstości występowania różnych dolegliwości związanych ze stresem – mówi dr Agnieszka Jarosz, lekarz internista, ekspert Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej.

Jako przykład podaje m.in. nadciśnienie tętnicze, zespół jelita drażliwego czy ogólne osłabienie organizmu (wypalenie). Na tym jednak nie koniec.

– Silny i przewlekły stres obniża też naszą odporność, co skutkuje zwiększoną podatnością na infekcje. Ponadto, może też nasilać przebieg wielu chorób lub wywoływać ich nawrót (np. astma, alergie) – dodaje dr Agnieszka Jarosz.

Długa lista zdrowotnych skutków przewlekłego stresu 

W jaki sposób stres przyczynia się do rozwoju chorób?

– Choroba rzadko jest kwestią przypadku. Na jej rozwój wpływa wiele czynników, ale najczęściej to wcale nie geny, ani inne czynniki obiektywne są głównymi sprawcami. Kluczowe znaczenie mają: nasz styl życia (m.

in. sposób żywienia, poziom aktywności fizycznej), ale także sposób radzenia sobie ze stresem i emocjami – reagowania na to, co się nam przydarza – przekonuje dr Ewa Jarczewska-Gerc, psycholog z Uniwersytetu SWPS.

Według niej, ludzie bardzo często podupadają na zdrowiu wtedy, gdy przeżywają trudne sytuacje życiowe (jak np. rozwód, utrata bądź zmiana pracy), ponieważ towarzyszący im stres, silne emocje, przeciążenie i nieefektywne radzenie sobie pośrednio przyczyniają się, poprzez różne fizjologiczne mechanizmy, do rozwoju dolegliwości i chorób.

– W takiej sytuacji mówimy o psychosomatycznym podłożu rozwoju chorób. Odpowiadają za to mobilizujące nas do działania w sytuacjach trudnych hormony stresu (kortyzol, adrenalina, noradrenalina).

Jeśli oddziałują one na nasz organizm przez zbyt długi czas, to rozregulowują nasz układ hormonalny i odpornościowy.

A to otwiera drogę dla wystąpienia lub zaostrzenia szeregu chorób i dolegliwości – tłumaczy dr Ewa Jarczewska-Gerc.

Na długiej liście przypadłości, do rozwoju których w mniejszym lub większym stopniu przyczynia się przewlekły stres, znajdują się m.in.:

  • infekcje (grypa, przeziębienie, opryszczka),
  • stany zapalne,
  • bóle (głowy, mięśni, kręgosłupa, szyi, ramion, żołądka),
  • bezsenność,
  • dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zgaga, zaparcia, biegunki, wrzody),
  • zaburzenia seksualne,
  • obniżenie płodności,
  • choroby skóry
  • choroby autoimmunologiczne.

Rzecz jasna, osoby narażone na przewlekły stres są też bardziej podatne na zaburzenia i choroby psychiczne (depresja, zaburzenia lękowe), a także zachowania antyspołeczne (agresja, wrogość).

Na tym nie koniec. Lekarze zwracają uwagę na fakt, że stres jest też istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju bardzo groźnych dla zdrowia chorób przewlekłych, takich jak:

  • miażdżyca (prowadząca do zawałów i udarów),
  • nowotwory
  • otyłość.

Długotrwały stres niszczy też komórki mózgowe, przyczyniając się do zaniku neuronów w hipokampie, co powoduje m.in. osłabienie pamięci.

Z badań naukowych wynika więc, że przewlekły stres, poprzez swoje mechanizmy biologiczne, szkodliwie oddziałuje przede wszystkim na układ odpornościowy, pokarmowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy i hormonalny, a także na metabolizm. 

Jak żyć żeby nie zwariować: wyluzuj albo zgiń!

Choć stres jest nieodłącznym elementem życia każdego człowieka, to jednak każdy z nas może nauczyć się nad nim lepiej panować i ograniczać jego negatywne skutki. Z korzyścią dla ogólnego zdrowia.

Skąd bierze się stres?

Reakcję stresową (zwaną też reakcją „walcz albo uciekaj”) może wywołać dowolna sytuacja lub działanie, wiążące się z zagrożeniem (obiektywnym lub subiektywnym), pośpiechem, zaskoczeniem, silnymi emocjami lub nadmiernym wysiłkiem (przeciążeniem).

– Najlepszym anty-stresowym sposobem zapobiegawczym jest samoświadomość emocjonalna, a więc prawidłowe rozpoznawanie przeżywanych emocji, właściwe ich nazywanie i wyrażanie (np. w rozmowie z przyjacielem lub terapeutą czy też w formie pisemnej, pamiętnikowej).

Najmniej efektywną strategią radzenia sobie, a dość powszechną, jest udawanie przed samym sobą i światem, że dajemy radę i nic złego się nie dzieje. Nie warto zamiatać problemów pod dywan czy też od nich uciekać (np. w nałogi).

Lepiej jest wyjść ze strefy komfortu i się z nimi skonfrontować, szukając rozwiązań – radzi dr Ewa Jarczewska-Gerc.

Ale to nie wszystko. Wojciech Eichelberger, znany psychoterapeuta, współtwórca i dyrektor Instytutu Psychoimmunologii (IPSI) w Warszawie, jako skuteczne narzędzia do radzenia sobie ze stresem i minimalizowania jego negatywnych skutków poleca również m.in.

regularną aktywność fizyczną, ćwiczenia oddechowe oraz praktykę uważności (znaną też jako mindfulness). Według niego skuteczne „zarządzanie stresem” musi być kompleksowe i prowadzić do efektywnego zarządzania energią życiową (m.in.

dzięki umiejętności odreagowywania stresów, odpoczywania, odmawiania i odpuszczania, a także zdrowego odżywiania).

Prawda nas wyzwoli!

Najmniej efektywną strategią radzenia sobie ze stresem jest udawanie przed samym sobą i światem, że dajemy radę i nic złego się nie dzieje. Nie warto zamiatać problemów pod dywan czy też od nich uciekać. Lepiej jest wyjść ze strefy komfortu i się z nimi skonfrontować.

A jeśli ktoś chciałby się odstresować już teraz, może to zrobić wykonując proste ćwiczenie oddechowe, które poleca dr Stanisław Gołba.

Oddychanie przeponowe na stres

Weź głęboki wdech powietrza przez nos, tak aby wygięła się do przodu nie tylko cała klatka piersiowa, ale także cały brzuch. Wdech wykonujemy licząc powoli w myślach do dwóch, czyli przez dwie sekundy.

Następnie zatrzymujemy nabrane powietrze na 3 sekundy w płucach, po czym układając wargi jak do gwizdania wypuszczamy je cienką strużką przez około 8 sekund. Ćwiczenia takie należy wykonywać rano i wieczorem, a zwłaszcza po każdym silniejszym stresie.

Naukowcy udowodnili, że takie ćwiczenia zapobiegają wielu negatywnym skutkom stresu.

Wiktor Szczepaniak (www.zdrowie.pap.pl)

Źródła:

– Książka pt. „Jak żyć zdrowo: katechizm zdrowia”, dr Stanisław Gołba

– Książka pt. „Psychologia stresu”, prof. Irena Heszen

– Artykuł ze strony internetowej Kansas State University 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*