Postmenopauza – co to jest? Jakie są objawy okresu pomenopauzalnego?

Menopauza dosłownie oznacza zatrzymanie miesiączki. W sensie klinicznym jest to natomiast dzień następujący po zakończeniu ostatniej menstruacji w życiu kobiety.

Stwierdza się ją wtedy, gdy ponowne krwawienie nie wystąpiło przez 12 miesięcy. U Polek ma to zwykle miejsce w okolicach pięćdziesiątki (najczęściej między 50. a 52. rokiem życia).

Jakie są najbardziej typowe objawy menopauzy? Czy istnieją leki na menopauzę?

Słowa takie jak „menopauza”, „przekwitanie” czy „klimakterium” u zdecydowanej większości kobiet wywołują lęk i same negatywne skojarzenia. Takie nastawienie sprawia, że ten często burzliwy, ale całkiem naturalny etap w życiu jest jeszcze trudniej przejść.

W jakim wieku pojawia się menopauza?

Wbrew obiegowej opinii to, kiedy kobieta przestanie miesiączkować, nie zależy od tego, czy posiada dzieci (o ile bezdzietność nie jest związana z zaburzeniami w funkcjonowaniu jajników), ani ile razy i w jakim wieku rodziła. Menopauzy nie opóźnia również karmienie piersią. Termin jej nadejścia nie do końca zapisany jest też w genach. Duży wpływ ma na niego natomiast styl życia. Zanik menstruacji przyspieszają takie czynniki, jak:

  • przewlekły stres,
  • wysokokaloryczna, bogata w tłuszcze zwierzęce dieta,
  • palenie papierosów.

Menopauzy wcześniej powinny się również spodziewać panie, które mają krótsze cykle (poniżej 28 dni) oraz zaczęły miesiączkować w młodszym wieku.

Ustanie menstruacji między 40. a 60. rokiem życia uznaje się za fizjologię. Menopauza przed czterdziestką (nazywana przedwczesną) normą już nie jest.

>> Preparaty na menopauzę

Przedwczesne menopauza może być wywołana:

  • chorobami tarczycy
  • chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów czy cukrzyca typu 1.),
  • nowotworami i stosowaną w ich leczeniu radio- oraz chemioterapią.

Przedwczesny zanik menstruacji następuje też w wyniku operacyjnego usunięcia jajników i macicy.

Postmenopauza – co to jest? Jakie są objawy okresu pomenopauzalnego? Test płytkowy ułatwia zdiagnozowanie peri-menopauzy lub klimakterium w warunkach domowych. Jego zastosowanie umożliwia wykrycie w moczu hormonu FSH o stężeniu 25 mlU/ml lub wyższym. Wzrost produkcji tego hormonu pojawia się wraz z wiekiem, gdy zmniejsza się produkcja estrogenu. Jego podwyższony poziom może świadczyć o zbliżającym się klimakterium. SPRAWDŹ

Klimakterium – od perimenopauzy po postmenopauzę

Pomijając przypadki opisane wcześniej, menopauza to efekt naturalnych zmian, związanych z przechodzeniem z okresu prokreacyjnego (z dojrzałości płciowej) w starość. U jej podłoża leży ustanie funkcji jajników, które przestają wytwarzać żeńskie hormony płciowe, przede wszystkim estrogeny. I

ch produkcja nie zatrzymuje się dnia na dzień, ale zmniejsza przez lata. Pełny proces wygasania czynności jajników to klimakterium albo przekwitanie. W początkowej jego fazie (nazywanej premenopauzą), w którą kobiety wchodzą już między 35. a 40. rokiem życia, objawy zmian hormonalnych są praktycznie nieodczuwalne. Potem nie można już ich nie zauważyć.

Pojawiają się bowiem zaburzenia cyklu menstruacyjnego (miesiączki mogą występować częściej lub rzadziej, trwać dłużej albo krócej, być bardziej bolesne, obfite lub skąpe), a u dużej części kobiet także liczne dolegliwości natury fizycznej i psychicznej.

Ta faza klimakterium (nazywana perimenopauzą lub też okresem okołomenopauzalnym) zaczyna się zazwyczaj na kilka lat przed ostatnią miesiączką i trwa do roku po niej. Następująca później postmenopauza to czas, kiedy jajniki ostatecznie przestają funkcjonować, a organizm przyzwyczaja się do zmian hormonalnych.

Ma to zwykle miejsce około 65. roku życia, wtedy mija też większość objawów przekwitania.

Objawy menopauzy

Zanim jednak ten czas nadejdzie, trzeba przejść okres okołomenopauzalny. Charakteryzuje go wiele uciążliwych objawów nazywanych wypadowymi. Należą do nich:

  • uderzenia gorąca (tzw. wary) polegające na pojawiąjącym się nagle uczuciu ciepła w górnej części ciała (klatka piersiowa i wyżej), któremu mogą towarzyszyć plamy na dekolcie, plecach, ramionach, szyi oraz twarzy, a także palpitacje/kołatanie serca;
  • intensywne pocenie się (zwłaszcza w nocy);
  • bóle i zawroty głowy; 
  • mrowienie i drętwienie kończyn (parestezja);
  • bóle stawów i mięśni;
  • zmęczenie i osłabienie;
  • zaburzenia snu;
  • problemy z koncentracją oraz pamięcią;
  • wahania nastroju;
  • niepokój, płaczliwość, nerwowość;
  • stany depresyjne;
  • osłabienie popędu seksualnego.

Wymienione objawy to niestety nie wszystko. Do tego dochodzą jeszcze zmiany zanikowe w obrębie układu moczowo-płciowego (tzw. atrofia pochwy, atrofia urogenitalna). Ich efektem jest m.in.

suchość pochwy, która utrudnia współżycie seksualne, a czasem zupełnie do niego zniechęca, ponieważ wiąże się z bólem podczas stosunku (tzw.

dyspareunią), często nawracające infekcje intymne oraz nietrzymanie moczu (przede wszystkim podczas wysiłku, ale także kaszlu czy kichania).

Przebieg klimakterium – od czego zależy

Objawy wypadowe nie są regułą, nie u wszystkich kobiet mają takie samo spektrum oraz intensywność. Szacuje się, że cierpi na nie około 2/3 pań, przy czym u połowy ich nasilenie jest umiarkowane, a u połowy ciężkie.

Czas ich trwania także bywa różny (mogą utrzymywać się przez kilka lub kilkanaście lat), ale w końcu jednak ustają. Inaczej jest z objawami zanikowymi, które z czasem się nasilają.

To, na ile burzliwie kobieta przechodzi zmiany hormonalne związane z wygasaniem czynności jajników, jest kwestią indywidualną.

Generalnie jednak gorzej znoszą je kobiety otyłe oraz te, które cierpią na zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Fakt, że otyłość nasila dokuczliwe objawy przekwitania, został odkryty stosunkowo niedawno. Wcześniej sądzono, że jest odwrotnie, ponieważ tkanka tłuszczowa wspomaga wytwarzanie estrogenów.

W badaniach wykazane zostało także, że uderzenia gorąca są tym silniejsze, im wyższy jest wskaźnik masy ciała (BMI). W tym miejscu warto nadmienić, że uderzenia gorąca praktycznie nie występują u przekwitających Azjatek.

Jest to tłumaczone dietą obfitą w produkty na bazie soi, która jest bogata w fitoestrogeny, czyli związki organiczne zawarte w roślinach, działające podobnie do ludzkich estrogenów.

Jak łagodzić objawy menopauzy?

Współczesna medycyna dysponuje narzędziami, które pozwalają uczynić przekwitanie mniej uciążliwym. Za najskuteczniejszą spośród nich uznawana jest hormonalna terapia zastępcza (w skrócie HTZ), nazywana także menopauzalną terapią hormonalną (MTH).

Ta metoda leczenia polega na przyjmowaniu hormonów, których jajniki przestają produkować.

Mogą one mieć postać:

  • doustną (tabletki),
  • przezskórną (plastry, żele),
  • domięśniową (zastrzyki),
  • podskórną (implanty).

Kombinację hormonów, ich dawki, formę oraz schemat przyjmowania ustala ginekolog. Według rekomendacji Światowego Towarzystwa Menopauzy z 2016 r. wskazaniem do stosowania HTZ są objawy wypadowe o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, a także zmiany zanikowe w obrębie sromu, pochwy i pęcherza moczowego. Ta metoda terapii ma też jednak swoje ograniczenia.

Otóż największą efektywność wykazuje, kiedy zostanie rozpoczęta w okresie okołomenopauzalnym i prowadzona jest maksymalnie przez kilka lat. Przedłużone przyjmowanie hormonów, a także wdrożenie tego typu terapii po 60.

roku życia, może przynieść więcej strat niż korzyści (m.in. wiąże się z ryzykiem rozwoju nowotworów hormonozależnych, takich jak rak piersi i rak endometrium, nazywany też rakiem trzonu macicy), dlatego się go nie zaleca.

Przeciwskazanie do stosowania HTZ stanowią też:

  • choroba zakrzepowo-zatorowa
  • zagrożenie udarem mózgu,
  • choroba niedokrwienna serca,
  • choroby wątroby,
  • nowotwory hormonozależne (stwierdzone lub podejrzewane w przyszłości).

Korzystanie z tej metody mogą uniemożliwić także niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych, mięśniaki macicy czy też nasilające się w trakcie stosowania HTZ migreny.

Co zamiast hormonalnej terapii zastępczej

Dla kobiet w takich sytuacjach alternatywnym sposobem na złagodzenie wypadowych i zanikowych objawów klimakterium są preparaty roślinne, dostępne w postaci leków bez recepty bądź suplementów diety.

Mogą one zawierać wspomniane już fitoestrogeny (np. z soi, kończyny czerwonej lub nasion siemienia lnianego) albo wyciąg z pluskwicy groniastej.

Postmenopauza – co to jest? Jakie są objawy okresu pomenopauzalnego? Climea forte zawiera izoflawony sojowe wzbogacone o len i wyciąg z szyszek chmielu. Składniki te pomagają łagodzić objawy menopauzy oraz ułatwiają kontrolować wagę ciała. ZAMÓW I ODBIERZ

Warto też pamiętać, że preparaty z fitoestrogenami nie powinny być przyjmowane bez konsultacji z lekarzem, a kobiety, które je stosują (podobnie jak te korzystające z HTZ), powinny poddawać się regularnym badaniom kontrolnym.

Poza środkami działającymi ogólnoustrojowo objawy menopauzy można łagodzić preparatami o działaniu miejscowym. Należą do nich globulki dopochwowe oraz kremy z estrogenami pomocne w przypadku zmian zanikowych w obrębie układu moczowo-płciowego.

Z suchością pochwy i wynikającymi z niej problemami we współżyciu seksualnym można natomiast skutecznie poradzić sobie, stosując powszechnie dostępne środki do jej nawilżania, czyli tzw. lubrykanty.

Menopauza a stan zdrowia kobiety

Każda kobieta w okresie klimakterium bez względu na to, jak bardzo zmiany hormonalne dają się jej we znaki, powinna szczególnie o siebie dbać. Ten czas wiąże się bowiem ze zwiększonym ryzykiem wielu chorób m.in.:

  • nadciśnienia tętniczego,
  • miażdżycy,
  • osteoporozy,
  • cukrzycy typu 2.,
  • nowotworów.

Wiele pań w okresie przekwitania ma też tendencję do przybierania na wadze, często pojawia się u nich również tzw. otyłość brzuszna, polegająca na gromadzeniu się tkanki tłuszczowej wokół talii.

Wszystko dlatego, że estrogeny wpływają nie tylko na pracę wielu układów od moczowo-płciowego począwszy, przez sercowo-naczyniowy na centralnym układzie nerwowym skończywszy.

Ich brak odbija się też negatywnie na gospodarce lipidowej, kondycji kości, skóry i błon śluzowych (nie tylko pochwy, ale też np. jamy ustnej oraz oczu).

Z tego względu kobiety w fazie około i postmenopauzalnej powinny zwracać szczególną uwagę na tryb życia:

  • stosować zdrową dietę,
  • utrzymywać aktywność fizyczną,
  • zrezygnować z używek,
  • regularnie się badać.
Leia também:  Jakie Są Objawy Bąblowicy?

Dieta w okresie menopauzy

W jadłospisie kobiet nie może zabraknąć produktów bogatych w:

  •  kwasy omega-3 i omega-6 (występujące przede wszystkim w rybach i nasionach roślin strączkowych),
  • błonnik (a więc warzywa i owoce oraz produkty pełnoziarniste),
  • wapń (mleko i przetwory mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu)
  • witaminę D3, którą dodatkowo należy suplementować.

Na tym etapie życia warto też zredukować ilość spożywanej soli, kawy i alkoholu (te ostatnie mają też ten minus, że, podobnie jak ostre przyprawy, sprzyjają występowaniu napadów gorąca) i bezwzględnie rzucić palenie.

Ogólną kaloryczność diety także należy obniżyć, co wynika nie tylko z ryzyka nadwagi, ale również zmniejszającego się wraz z wiekiem zapotrzebowania na energię.

Jednocześnie trzeba zafundować sobie regularną dawkę wysiłku fizycznego, który nie tylko powstrzyma przybieranie na wadze, zwiększy wydolność układów oddechowego i krążenia, ale też zabezpieczy przed utratą masy kostnej i osteoporozą, zapewni zdrowszy sen, lepszy nastrój i większą ochotę na seks.

Dodatkowo wszystkie kobiety w wieku 45+ powinny pamiętać o regularnych badaniach, do których zaliczają się:

  • kontrola ciśnienia tętniczego,
  • oznaczanie poziomu glukozy oraz stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi,
  • cytologia,
  • USG piersi lub mammografia (pierwsze badanie zalecane jest do 50., drugie po 50. roku życia),
  • badanie ginekologiczne oraz USG narządu rodnego,
  • badanie gęstości kości (densytometria).

Test na menopauzę

Sprawdź, czy masz objawy wypadowe klimakterium na skali Kuppermana

Z każdej linijki wybierz jedną możliwość i zsumuj wynik. Przykładowo, jeśli nie stwierdzasz u siebie danego objawu, wpisz „0”, a jeżeli odczuwasz objaw  – określ nasilenie i wpisz odpowiednią liczbę.

OBJAWY BRAK   LEKKIE ŚREDNIE CIĘŻKIE  SUMA
uderzenia gorąca 4 6 12
nadmierne poty 1 2 3
zaburzenia snu 2 4 6
nadmierna nerwowość 2 4 6
nastrój depresyjny 1 2 3
zawroty głowy 1 2 3
brak energii 1 2 3
bóle stawów 1 2 3
bóle głowy 1 2 3
zaburzenia rytmu serca 1 2 3
parestezje 2 4 6

Interpretacja wyniku testu

LICZBA PUNKTÓW NASILENIE OBJAWÓW INTERPRETACJA
1-14 minimalne Nie ma objawów wskazujących na przekwitanie
15-20 średnie Odczuwasz zespół objawów wypadowych o średnim nasileniu
21-35 poważne Odczuwasz zespół objawów wypadowych o średnio-ciężkim nasileniu
36-51 ciężki Masz zespół objawów wypadowych o ciężkim nasileniu

Menopauza – z czym się wiąże i jak sobie z nią radzić?

Fakt, że statystycznie klimakterium występuje około 50. roku życia, a jego czas trwania systematyczne ulega wydłużeniu sprawia, że na okres pomenopauzalny przypada 30-40 lat z życia kobiety. Rodzi to szereg problemów związanych z jej zdrowiem, jakością funkcjonowania, relacjami. Co zatem warto o menopauzie wiedzieć, czego się spodziewać i jak sobie z nią radzić?

Postmenopauza – co to jest? Jakie są objawy okresu pomenopauzalnego?

Czym jest i kiedy występuje menopauza?

Wraz ze starzeniem się społeczeństwa nieubłaganie wzrasta odsetek kobiet, którym przychodzi żyć w okresie pomenopauzalnym. Obecnie na świecie w wieku powyżej 50 lat żyje w przybliżeniu 470 milionów kobiet, a ocenia się że ta liczba w roku 2030 wzrośnie do 1,2 miliarda.

Menopauza – inaczej określana przekwitaniem lub klimakterium – to termin pochodzenia greckiego, który oznacza ostatnie prawidłowe krwawienie miesiączkowe.

To naturalny etap w życiu kobiety, w którym następuje stopniowe wygaszanie funkcji hormonalnej jajników.

Według definicji WHO menopauza to ostateczne ustanie miesiączkowania w wyniku utraty aktywności jajników, po którym przez okres 12 miesięcy nie wystąpiło już żadne krwawienie. Dochodzi do niej zwykle u kobiet pomiędzy 44. a 56. rokiem życia.

Z obserwacji wynika, że objawy zbliżającej się menopauzy zaczynają się średnio w 47. roku życia i trwają około 4 lat. Co ciekawe, stwierdzono, że Polki wchodzą w okres przekwitania dwa lata wcześniej niż kobiety z krajów wysoko uprzemysłowionych.

Cztery fazy menopauzy – warto wiedzieć

To czas pomiędzy okresem pełnej płodności a ostatnią miesiączką. W tym czasie kobieta nie odczuwa żadnych zaburzeń hormonalnych, jedynie czasami mogą pojawić się zmiany w długości cyklu, intensywności i długości krwawień miesięcznych oraz zmiany ilości oraz konsystencji wydzieliny pochwowej.

Kolejną fazą jest perimenopauza, która rozpoczyna się na krótko przed ostatnią miesiączką i trwa do roku po jej wystąpieniu. Charakterystyczną cechą tego okresu są tzw. objawy wypadowe, do których można zaliczyć uderzenia gorąca (wary), zlewne poty, zaburzenia snu czy zaburzenia sfery psychicznej.

Trzecią fazę stanowi menopauza oznaczająca ostatnie krwawienie miesięczne.

Na czas pojawienia się menopauzy mają wpływ: czynniki genetyczne (córka przeżywa okres klimakterium w podobnym wieku, jak kiedyś jej matka bądź starsza siostra), ogólny stan zdrowia i styl życia.

Wystąpienie menopauzy przyspieszają: niewłaściwa dieta, przewlekły stres, nikotynizm, leki obniżające poziom estrogenów, cukrzyca, choroby układu immunologicznego, zaburzenia czynności przysadki mózgowej, chemioterapia, radioterapia, usunięcie jajników.

To ostatni etap przekwitania, któremu towarzyszy znaczne obniżenie poziomu hormonów jajnikowych (estrogenów i progesteronu) i wysoki poziom hormonów przysadkowych (FSH i LH). 

Przedwczesna menopauza – istotna rola hormonów 

Na uwagę zasługuje tzw. przedwczesna menopauza, która wiąże się z wygaśnięciem czynności jajników przed 40. rokiem życia, co podobnie, jak w przypadku menopauzy zachodzącej w prawidłowym okresie, wiąże się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych.

Co istotne, estrogeny i progesteron są odpowiedzialne za liczne procesy biologiczne zachodzące w organizmie kobiety.

Ich ogólny poziom i wzajemne relacje odgrywają decydującą rolę w procesach dojrzewania, rozwoju drugorzędnych cech płciowych, popędu płciowego, rozmnażania się (w tym rozwoju pęcherzyków jajnikowych, owulacji, wzrostu i degradacji błony śluzowej macicy).

Wpływają ochronnie także na układ sercowo-naczyniowy, funkcjonowanie układu nerwowego, odpowiedni wygląd skóry i jej przydatków (włosy i paznokcie), prawidłowe uwapnienie kości, przemiany białkowe i lipidowe oraz gwarantują prawidłową kondycję układu moczowego i dróg rodnych. 

Ogólny spadek ilości hormonów płciowych i zaburzenia ich wzajemnych stosunków z jednej strony, a z drugiej większa ilość stymulujących hormonów wydzielanych przez przysadkę mózgową i wynikająca z tego nierównowaga hormonalna powodują typowe dla okresu przekwitania dolegliwości. Co ważne, przedwczesna menopauza stanowi jedną z trwałych przyczyn niepłodności.

Objawy menopauzy

Nieuchronność klimakterium jest bezdyskusyjna, różnice osobnicze dotyczą czasu jego wystąpienia, nasilenia i ilości objawów. Czasami rozpoczyna się bez wcześniejszych zwiastunów i nie wszystkie dolegliwości występują u kobiet zawsze lub w tym samym stopniu. 

Do wczesnych objawów niewydolności hormonalnej jajników należą: nieregularne miesiączki oraz coraz częstsze cykle bezowulacyjne (w około 40 proc.), przez co obniża się płodność kobiety.

Brak owulacji i nieregularność cykli miesiączkowych są często pierwszymi objawami okresu przekwitania. U jednych kobiet cykle ulegają skróceniu (np. menstruacja pojawia się co 3 tygodnie), u innych przeciwnie – trwają 40 czy nawet 60 dni.

Czasem powracają do normalnej długości, żeby potem znowu się wydłużyć lub skrócić. Bywa też, że miesiączki nie kończą się po kilku dniach, lecz plamienia utrzymują się przez kilkanaście dni.

Co więcej, często krwawienia są długie i skąpe lub przeciwnie – krótkie i wyjątkowo obfite. Kobiety w okresie okołomenopauzalnym często skarżą się także na inne objawy:

  • nagłe uderzenia gorąca, czyli wary skoncentrowane w okolicy głowy i szyi, 
  • zlewne poty, 
  • zawroty głowy, 
  • podwyższenie temperatury ciała, 
  • napady kołatania serca, 
  • zaburzenia snu (trudności z zasypianiem, budzenie się w nocy z niemożnością ponownego zaśnięcia),
  • dysfunkcje psychiczne: pogorszenie pamięci, zmiany w zachowaniu, lęki, utrata libido, zaburzenia koncentracji, trudności w podejmowaniu decyzji, trudności z wykonywaniem czynności, które do tej pory były rutyną, obniżenie napędu do działania, drażliwość, płaczliwość, wahania nastroju – od depresji po euforię. 

Z kolei późne objawy klimakterium to: 

  • zaburzenia gospodarki lipidowej i ustanie ochronnego wpływu estrogenów na ścianę naczyń krwionośnych, powodujące wzrost ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych,
  • zwiotczenie i zmiany zabarwienia skóry, 
  • zwiększone wypadanie włosów i łamliwość paznokci, 
  • dość częste występowanie hirsutyzmu (męskie owłosienie twarzy), 
  • zmniejszenie aktywności gruczołów potowych i łojowych, 
  • zmiany zanikowe układu moczowo-płciowego (na sromie, w pochwie) powodujące m.in. suchość pochwy będącą przyczyną bolesności podczas stosunków płciowych, 
  • wiotczenie tkanek miednicy, czego skutkiem może być obniżenie się macicy (tzw. wypadanie macicy),
  • wysiłkowe i samoistne nietrzymanie moczu. 

Często występują także nawrotowe i przewlekające się stany zapalne dróg moczowych i pochwy, bolesność stawów i kości oraz zmniejszenie masy kostnej, co często prowadzi do osteoporozy i groźnych powikłań w postaci m.in. złamań kręgosłupa, szyjki kości udowej czy kości przedramienia. 

Jak radzić sobie z objawami menopauzy?

Ważne, aby być świadomą możliwości wystąpienia różnorodnych symptomów związanych z menopauzą oraz ich modyfikacji – zarówno przez specjalistę, jak i we własnym zakresie.

Wskazany jest kontakt z lekarzem, zwłaszcza ginekologiem lub endokrynologiem, który może prawidłowo zdiagnozować, zróżnicować i leczyć poszczególne dolegliwości.

W celu weryfikacji menopauzy może wykonać panel badań hormonalnych i biochemicznych oraz wyeliminować inne choroby, jak chociażby zaburzenia czynności tarczycy, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, depresję. 

Co ważne, wiele skutecznych leków zmniejszających lub znoszących objawy menopauzy, a także odległe jej skutki jest dostępnych jedynie na receptę. Są to m.in. leki hormonalnej terapii zastępczej, leki stosowane w osteoporozie, leki regulujące funkcjonowanie pęcherza moczowego – tym bardziej należy więc odbyć odpowiednie konsultacje specjalistyczne.

Jeśli zaś chodzi o troskę o siebie, jaka leży w zakresie możliwości każdej kobiety, znaczącą rolę odgrywa w tym odpowiednia i zrównoważona dieta. Warto uwzględnić w niej produkty oraz suplementy zawierające fitoestrogeny, które mogą łagodzić uciążliwe objawy: soja i produkty pochodne, siemię lniane, zioła (pluskwica, głóg, szałwia, jemioła).

Leia também:  Jak Napisać Wniosek O Przymusowe Leczenie Alkoholizmu?

Profilaktyka – zadbaj o siebie jeszcze przed menopauzą

Menopauza często przychodzi później i przebiega mniej gwałtownie u kobiet, które regularnie uprawiają sport – nie unikają zrównoważonego wysiłku, lecz co ważne, dają  organizmowi także szansę na odpowiednią regenerację w momencie, gdy sygnalizuje przemęczenie. 

Niedocenianym elementem wpływającym na przebieg klimakterium jest systematyczna dbałość o prawidłowe funkcjonowanie układu moczowo-płciowego.

Prawidłową biocenozę pochwy warunkuje odpowiednia ilość pałeczek kwasu mlekowego z fizjologicznym, kwaśnym odczynem wydzieliny pochwowej, który zapewnia produkt ich metabolizmu – kwas mlekowy.

Wraz z niedoborami estrogenów w przebiegu procesów menopauzalnych dochodzi do atrofii (zaniku) nabłonka pochwy, co z kolei powoduje gorszą adhezję wspomnianych pałeczek kwasu mlekowego, zmniejszenie ich liczby, wzrost pH i skłonność do infekcji intymnych.

Biorąc pod uwagę profilaktykę różnego rodzaju zakażeń, należy pamiętać także m.in. o odpowiedniej higienie osobistej, niestosowaniu perfumowanych środków higienicznych oraz zrezygnowaniu z obcisłej bielizny zrobionej ze sztucznych tkanin – warto zacząć dbać o to jak najwcześniej. 

Postmenopauza

Jednym z etapów przekwitania jest postmenopauza. Kiedy pojawia się w życiu kobiety? Co każda z nas powinna o niej wiedzieć?

Kiedy mówimy o postmenopauzie?

Przywykliśmy mówić o menopauzie jako o całym okresie związanym z przekwitaniem. Tymczasem sam termin „menopauza” odnosi się do ostatniej miesiączki w życiu kobiety.

Wszystko, co dzieje się później to właśnie postmenopauza. Jeśli kobieta w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy nie krwawiła, to znak, że weszła w ten etap przekwitania.

Okres pomenopauzalny można także stwierdzić przy pomocy badania stężenia hormonów we krwi.

Ostatnia miesiączka i co dalej?

Postmenopauza trwa nawet do 10 lat po menopauzie. W początkowej fazie wciąż utrzymują się silne objawy wypadowe, m.in. uderzenia gorąca, nocne poty, obniżenie libido czy spadek nastroju.

Kobiety narażone są też na utratę masy kostnej (osteoporoza) i wzrost poziomu cholesterolu.

W końcowej fazie postmenopauzy objawy wypadowe ustępują, niestety wzrasta ryzyko chorób układu krążenia, osteoporozy, raka piersi czy szyjki macicy oraz choroby Alzheimera. W tym czasie organizm kobiety potrzebuje szczególnej troski.

Nie taka straszna postmenopauza, jak ją malują?

Postmenopauza to naturalny i nieunikniony etap w życiu. Warto się do niej przygotować, ale nie można myśleć o przekwitaniu jak o czymś negatywnym.

To właśnie wtedy kobiety najczęściej uświadamiają sobie nieuchronność nadchodzących zmian i zbliżającą się starość. Okres pomenopauzalny to jednak nie koniec świata, ani nawet nie koniec kobiecości.

Wystarczy być świadomą tego, co dzieje się z organizmem i odpowiednio zadbać o siebie, aby poprawić jakość swojego życia.

Monika Witczak

Jednym z etapów przekwitania jest postmenopauza. Kiedy pojawia się w życiu kobiety? Co każda z nas powinna o niej wiedzieć?

Jak dbać o siebie w czasie postmenopauzy?

Przede wszystkim należy częściej kontrolować stan swojego zdrowia, wykonywać wszystkie kontrolne badania (zwłaszcza samobadanie piersi, mammografię i cytologię, EKG i standardowe badania krwi). Kolejnym krokiem jest dobranie odpowiedniej diety (bogatej w fitoestrogeny, z ograniczoną ilością tłuszczy).

Posiłki powinny być regularne i pełnowartościowe – lepiej w tym czasie odpuścić „diety cud” na rzecz wizyty u dietetyka. Następnie warto pozbyć się wszystkich nałogów: rzucić palenie, ograniczyć do minimum kawę, alkohol oraz… słodycze! Każda używka negatywnie wpływa na kondycję organizmu.

Ostatnim krokiem jest wprowadzenie regularnej aktywności fizycznej (np. spacerów), która utrzyma ciało w formie.

Każda kobieta przechodzi postmenopauzę. Najważniejsza jest świadomość zarówno zagrożeń, jak i możliwości, które pojawiają się w tym okresie życia. Świadoma kobieta to zdrowa kobieta.

Monika Witczak

Powiązane artykuły

Menopauza – naturalny proces w życiu każdej kobiety

Zdjęcie: Susanne Nilsson

Co to jest menopauza i czym się różni od klimakterium Na początku warto wyjaśnić czym właściwie jest menopauza. Oznacza dosłownie samoistne ustanie krwawienia miesięcznego, będące fizjologicznym procesem, po którym przez następne 12 miesięcy nie pojawiła się miesiączka. Wywołany jest on zmianą poziomu dwóch najważniejszych hormonów płciowych żeńskich – estrogenu i progesteronu. Jednocześnie dochodzi do wzrostu poziomu hormonów tzw. przysadkowych FSH i LH. Można powiedzieć, że menopauza jest zakończeniem okresu rozrodczego kobiety. W wyniku spadku poziomu hormonów, dochodzi bowiem do stopniowego wygaszania czynności jajników. Natomiast termin klimakterium oznacza okres kilku lat przed oraz kilka lat po menopauzie, kiedy ujawniają się efekty deficytu wyżej wymienionych hormonów. Może trwać on nawet 10 lat.

Kiedy należy spodziewać się menopauzy

Nie ma dokładnej daty, bądź wieku, który określałby początek objawów. Jednak często styl życia kobiety ma istotny wpływ na zmiany zachodzące w wieku pomenopauzalnym. Badania wykazały, że u kobiet palących objawy zbliżającej się menopauzy mogą pojawić się zaraz po 40. roku życia. Najczęściej początek objawów obserwuje się jednak między 40 a 50 rokiem życia. Granica jak widać, jest dość płynna. Przeciętny wiek wystąpienia menopauzy u Polek to 50, 51 rok życia. Przekwitanie można podzielić na 4 fazy:1. Premenopauza2. Perimenopauza3. Menopauza4. Postmenopauza Premenopauza rozpoczyna się najczęściej kilka lat przed ostatnią miesiączką. Nie ma jeszcze konkretnych objawów klimakterium, ale poziom FSH jest już podwyższony. Powoli wygasa czynność jajników, w związku z czym często pojawiają się cykle bezowulacyjne, obniża się płodność. Pierwszym zauważalnym objawem tych zmian są zaburzenia regularności cyklu. Perimenopauza rozpoczyna się około 45. roku życia i kończy zaraz po właściwej menopauzie. Wzrost FSH i LH jest już wyraźny, poza tym znacząco obniża się poziom estrogenów i progesteronu. Już w tym okresie mogą pojawić się najbardziej dokuczliwe objawy klimakterium – tzw. objawy wypadowe. Postmenopauza to okres od momentu całkowitego ustania miesiączkowania do około 65. roku życia. Krwawienie nie występuje, poziom hormonów przysadkowych jest wysoki, a estrogenów i progesteronu bardzo niski. W tym okresie prawie każda kobieta uskarża się na typowe dolegliwości okresu przekwitania, poza tym znacznie wzrasta ryzyko chorób układu krążenia i układu kostnego.

Testy, które pozwalają przewidzieć, kiedy należy spodziewać się menopauzy

Niedawno na rynku pojawiły się specjalne testy, które na podstawie oznaczonego poziomu hormonu FSH pozwalają przewidzieć, kiedy należy spodziewać się menopauzy. Można je kupić w aptekach i wykonać w domu. Zasada jego przeprowadzenia jest podobna, jak w przypadku testów ciążowych, wynik jest możliwy do odczytania już po kilku minutach, a firmy je produkujące deklarują wysoką dokładność i czułość tych testów.Jednym z takich testów jest Menopauza Test – Test na menopauzę dla kobiet.

Objawy menopauzy

  • zaburzenia krwawienia miesiączkowego

Dochodzi do wydłużenia cyklu, w wyniku słabszego oddziaływania estrogenu i progesteronu na błonę śluzową macicy. Czasem jednak dochodzi do sytuacji odwrotnej: w okresie przedmenopauzalnym pojawiają się częstsze i bardziej obfite miesiączki, wahania poziomu hormonów doprowadzają do wystąpienia tzw. krwawień czynnościowych. Powodem tego są wspomniane wcześniej cykle bezowulacyjne, kiedy nie dochodzi do jajeczkowania, a zachowany pęcherzyk jajnikowy stale wytwarza estrogeny. Powoduje to znaczny przerost błony śluzowej macicy, a że nie jest ona odpowiednio odżywiona, złuszcza się, powodując w efekcie przewlekłe krwawienia i plamienia.Pomimo, iż objaw ten jest naturalnym efektem dysproporcji hormonów, to jednak, każdą nieprawidłowość w przebiegu cyklu, kobieta powinna konsultować ze swoim lekarzem ginekologiem.

Określane przez większość pacjentek jako nagła fala ciepła przepływającego od głowy, poprzez szyję, w kierunku tułowia. Napady takie mogą pojawiać się nawet kilka razy dziennie, a także w nocy. Towarzyszą im zlewne poty oraz przyśpieszenie akcji serca.

Nie wiadomo do końca, jaki jest mechanizm pojawienia się tych zmian, istnieją przypuszczenia, iż winny jest zbyt wysoki poziom hormonu FSH – który wykazuje podobieństwo m.in. do hormonu TSH, którego nadmierna produkcja może doprowadzić do pojawienia się objawów nadczynności tarczycy.

Zbyt intensywna przemiana materii owocuje właśnie nagłymi uderzeniami gorąca w okolicy twarzy, szyi i dekoltu.

  • zmiany w narządach płciowych

Jedną z podstawowych funkcji estrogenów jest utrzymywanie odpowiedniego stanu pochwy, właściwy stan jej nawilżenia, gdy ich poziom zaczyna się obniżać pojawiają się problemy z suchością, świądem tego narządu, co w trakcie stosunków płciowych może doprowadzać do krwawień i związanego z tym bólu i dyskomfortu. Poza tym takie sytuacje mogą także źle oddziaływać na stan psychiczny kobiety. Nierzadko pojawia się wtedy niechęć do kontaktów seksualnych, spadek libido.

Na rynku dostępny jest szereg preparatów, które mają za zadanie zwiększyć nawilżenie ścianek pochwy i ułatwić zbliżenia, eliminując przykre skutki – podrażnienia, otarcia. Mowa tu o żelach nawilżających, produkowanych zarówno przez polskie jak i zagraniczne firmy, np.

Leia também:  Ile Trwa Leczenie Swierzba?

Intimel – intymny żel nawilżający, Feminum – żel nawilżający, Durex play – żel intymny nawilżający . Nie są to tylko, jak sądzi większość kobiet “zabawki” dla młodzieży, ale środki, które pozwalają w pełni cieszyć się życiem seksualnym kobietom po menopauzie.

Co więcej, wiele z nich nie zawiera hormonów, więc mogą spokojnie stosować je panie, dla których hormonalna terapia zastępcza jest przeciwwskazana.

  • dolegliwości ze strony układu moczowego

Prawidłowe funkcje pęcherza moczowego, cewki moczowej oraz zwieraczy są niepodzielnie związane z działaniem estrogenów. U pań w wieku przedmenopauzalnym często pojawiają się więc problemy przy oddawaniu moczu – ból i pieczenie oraz ze względu na rozluźnienie zwieraczy – także epizody nietrzymania moczu.

Problemy zdrowotne w okresie klimakterium

Panie w wieku dojrzałym są w większym stopniu narażone na choroby układu krążenia, których powodem jest nieprawidłowy poziom lipoprotein we krwi. Dochodzi do spadku poziomu tzw. “dobrego cholesterolu” HDL. Przy braku HDL jego stosunek do LDL (“złego cholesterolu”) jest niekorzystny i ryzyko miażdżycy naczyń krwionośnych i chorób układu krążenia wyraźnie wzrasta. Kolejnym zagrożeniem u kobiet po 50 roku życia jest osteoporoza. Zmniejszanie się masy i gęstości tkanki kostnej jest procesem naturalnym, jednak u kobiet w okresie klimakterium tempo ubytku tkanki kostnej jest o wiele bardziej gwałtowne. Może to prowadzić do ciężkich schorzeń , manifestujących się zwiększoną łamliwością kości, podatnością na złamania, ograniczeniem ruchów i problemami nawet przy wykonywaniu prostych czynności. Odpowiedzialny jest za to oczywiście brak estrogenu, gdyż hormon ten pobudza wbudowywanie wapnia do kości.

Menopauza a uroda kobiety

Menopauza pociąga za sobą także zmiany w kondycji skóry, staje się ona mniej jędrna, ziemista, pozbawiona blasku, ma skłonność do wysuszania się, zmarszczki stają się bardziej widoczne. Podobnie z włosami, które w tym okresie mogą z większym nasileniem wypadać, rozdwajać się, łamać.

Jednak zmiany te wynikają też z faktu, iż organizm nie jest wiecznie młody i poddaje się nieuchronnemu procesowi starzenia. Nie będzie więc przełomowym odkryciem stwierdzenie, że dla zachowania pięknego wyglądu niezbędna jest właściwa dieta, ruch, suplementacja preparatami witaminowymi, ale także dobranie odpowiednich kosmetyków do codziennej pielęgnacji twarzy, szyi i dekoltu.

  • Spodobał Ci się artykuł?
  • Chcesz wiedzieć więcej?
  • Polecamy zaglądnąć do darmowego Poradnika Domzdrowia.pl“Skuteczne wskazówki jak radzić sobie z objawami klimakterium”

Pierwsze objawy menopauzy, jak sobie z nią radzić?

841 Wyświetleń Wysłany dnia: August 17th 2019

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn

Życie kobiety niezmiennie powiązane jest z rytmem odmierzanym przez zegar biologiczny. W okresie kiedy osiągnie ona wiek między 45, a 55 rokiem życia rozpoczyna się tzw.

klimakterium będące procesem fizjologicznym, podczas którego ustaje regularna menstruacja oraz wyraźnie spada poziom estrogenów i progesteronu produkowanych przez jajniki. Zaburzenia homeostazy hormonalnej mogą powodować szereg nieprzyjemnych objawów.

Dlatego warto dowiedzieć się o menopauzie jak najwięcej tak, aby dobrze zrozumieć ten proces i skutecznie się z nim zmierzyć.

Menopauza czeka każdą kobietę!

Menopauza statystycznie najczęściej dotyka kobiety w wieku 51 lat i jest procesem, który może trwać wiele lat. Jej przyczyna jest naturalna, i wynika po prostu ze starzenia się organizmu i zmian w jego metabolizmie.

Po okresie reprodukcyjnym zdolność rozrodcza kobiety obniża się. W wyniku tego dochodzi do atrezji większości komórek jajowych produkujących estrogen co doprowadza do wzrostu hormonu folikulotropowego oraz lutropiny.

Menopauzę można podzielić na kilka okresów mających różny wpływ na funkcjonowanie ciała.

Pierwsze objawy menopauzy, ile trwa menopauza?

Okres kilku lat przed i po wystąpieniem ostatniej miesiączki jest określany jako perimenopauza. Jest to czas, kiedy zmniejsza się płodność kobiety w związku ze spadkiem produkcji hormonów płciowych. Ten proces może się zacząć nawet 10 lat przed ostatnią menstruacją.

Obniżony poziom hormonów sprawia także, że krwawienie staje się nieregularne, co wynika z upośledzonego procesu owulacji, a sama miesiączka może trwać krócej lub dłużej niż dotychczas. Również ilość wydalanej krwi może być bardziej lub mniej obfita niż zwykle.

Ziołem pomagającym ustabilizować nieregularny cykl miesiączkowy jest niepokalanek pieprzowy.

Klimakterium i uderzenia gorąca

Jednymi z najbardziej dyskomfortowych dla kobiet symptomów trwającej menopauzy są nagłe i silne uderzenia gorąca powstające poprzez podwyższenie temperatury ciała i jej nagły spadek, co wywołuje to wrażenie.

Najczęściej odczuwane są na twarzy, dekolcie oraz szyi i czasem towarzyszy im przyspieszona praca serca. W konsekwencji może dojść do osłabienia, zwiększonej potliwości oraz uczucia niepokoju.

Uderzenia gorąca w klimakterium mogą być łagodzone za pomocą dostępnych bez recepty preparatów ziołowych lub estrogenów roślinnych, jednak czasem może być zalecane stosowanie leków z grupy SSRI przepisywanych przez lekarza.

Inne skutki uboczne menopauzy

Choć przekwitanie dotyka każdą kobietę to nie zawsze ten proces musi być równie uciążliwy dla każdej z nich. Szacuje się, że nawet 30 % kobiet nie musi mierzyć się z innymi skutkami menopauzy niż nasilenie, a później zatrzymanie menstruacji.

Niektóre panie z kolei przechodzą proces bardziej dotkliwie, czego przyczyną są najprawdopodobniej predyspozycje dziedziczone genetycznie. Co ważne nawet te kobiety, które nie odczuwają wyraźnego dyskomfortu fizycznego mogą mierzyć się z problemem obniżonego nastroju wynikającego ze świadomości starzenia się.

Wahania nastroju, impulsywność i uczucie przytłoczenia nie powinny być lekceważone, gdyż w czasem mogą przerodzić się w poważne problemy psychiczne. W tym wypadku najlepiej skonsultować się ze specjalistą, który w sposób fachowy udzieli odpowiedniej pomocy.

W przypadku wystąpienia obniżonego nastroju dobrym pomysłem może być suplementacja melatoniną, która oprócz pomocy w zapobieganiu depresji pomoże także pokonać bezsenność będącą jednym z objawów przekwitania.

Groźna osteoporoza!

Osteoporoza to bardzo powszechna dolegliwość, na którą cierpi nawet do 40 % kobiet po okresie przekwitania. Ta choroba charakteryzuje się osłabieniem budowy strukturalnej kości oraz obniżeniu ich gęstości co wynika z obniżonego poziomu estrogenów w organizmie.

To sprawia, że kości są znacznie mniej wytrzymałe i bardziej podatne na złamania. W krajach rozwiniętych powikłania osteoporozy zalicza się do jednych z najczęstszych przyczyn przedwczesnej śmierci. Osteoporoza przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów aż do znacznego ubytku w budowie szkieletu kostnego.

W przypadku wystąpienia złamania chorej kości rekonwalescencja może być bardzo uciążliwa, a nawet wymagać hospitalizacji.

Oprócz zaburzeń w gospodarce hormonalnej czynnikami indukującymi rozwój tego groźnego schorzenia mogą być: nadmierne spożywanie alkoholu, palenie papierosów, siedzący tryb życia oraz niedostateczna ekspozycja na słońce.

By zminimalizować ryzyko wystąpienia tej dolegliwości warto przyjmować regularnie suplementy diety zawierające witaminę D3, co jest szczególnie ważne w naszym klimacie w związku z deficytem słońca w okresie jesienno-zimowym. Pomocne mogą być także preparaty zawierające minerały wchodzące w skład kości takie jak magnez, fosfor oraz wapń.

Postmenopauza i jej objawy

Rok po wystąpieniu ostatniej miesiączki u kobiety rozpoczyna się okres postmenopauzalny. Na szczęście najczęściej nie jest on dla kobiet tak uciążliwy jak perimenopauza.

Oprócz okresu obejmującego minimum rok od wystąpienia ostatniej menstruacji postmenopauza może być wyznaczona także przez badanie laboratoryjne świadczące o wysokim poziomie hormonu FSH we krwi.

Warto także wspomnieć, że jeśli w trakcie postmenopauzy zdarzy się krwawienie z pochwy należy to natychmiast zgłosić lekarzowi.

Objawy dotykające kobiety w tym okresie są często niespecyficzne jednak na kilka z nich warto zwrócić uwagę. Są to:

  • obniżone tempo metabolizmu, co utrudnia utrzymanie prawidłowej masy ciała
  • suchość pochwy oraz możliwość wystąpienia bolesności podczas stosunku płciowego
  • degeneracja struktury skóry, utrata elastyczności i grubości oraz tendencja do powstawania zmarszczek
  • zwiększona predyspozycja do infekcji intymnych
  • obniżenie popędu płciowego
  • zanik gruczołu piersiowego

Ponadto podczas postmenopauzy wzrasta tendencja do chorowania na schorzenia przewlekłe jak nadciśnienie czy cukrzyca. By uporać się z problemami wynikającymi z trwającej okresu pomenopauzalnego można stosować doraźne środki nawilżające pochwę oraz pomagające utrzymać właściwą higienę dróg moczowo-płciowych. Ważna jest także regularna aktywność fizyczna i zbilansowana dieta.

Nie bójmy się menopauzy!

Klimakterium to długotrwały i złożony proces obejmujący wiele zmian w organizmie. Nie należy się go jednak bać. Warto pamiętać, że zmiany hormonalne podczas menopauzy, mimo że czasem wywołujące poczucie dyskomfortu są czymś naturalnym. By zminimalizować ich uciążliwość warto prowadzić zdrowy tryb życia już zawczasu.

W przypadku wystąpienia niepożądanych dolegliwości można zastosować dostępne na rynku farmaceutycznym suplementy diety, zioła i preparaty na menopauzę. Pamiętajmy także, że czasem warto zasięgnąć porady lekarskiej.

Przestrzegając odpowiednich zasad oraz zaleceń można sprawić, że menopauza będzie okresem pogodnym i radosnym!

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*