Polipy w zatokach – jakie dają objawy i jak je leczyć?

Polipy w organizmie człowieka mogą rozwijać się w różnych regionach – w nosie, gardle, przewodzie pokarmowym lub macicy. Są one charakterystycznymi uwypukleniami błony śluzowej ponad jej powierzchnię. Co to są polipy i czy wszystkie są niebezpieczne? Dowiedz się więcej.

Polipy w zatokach – jakie dają objawy i jak je leczyć?

Polipy przewodu pokarmowego – jakie badania pozwalają je zdiagnozować?

Polip w przełyku, polipy jelita grubego – przyczyny powstawania są różne, a zmiany te nie zawsze dają charakterystyczne objawy. Z tego względu pacjent przez długi czas może być nie świadomy posiadania takich tworów w obrębie przewodu pokarmowego.

Podstawą diagnostyki jest endoskopia – gastroskopia lub kolonoskopia. Pomocna może być także kolonografia TK. Coraz rzadziej wykonuje się dodatkowo wlew doodbytniczy z kontrastem. Podczas badania pobierane są wycinki do badania histologicznego, w celu określenia typu polipa.

Dodatkowo lekarz może zlecić inne jeszcze badania, np. morfologię krwi.

Bardzo wiele polipów – zwłaszcza tych o średnicy poniżej jednego centymetra, nie daje żadnych objawów. Na podstawie kształtu dzieli się je na siedzące i uszypułowane. Wyróżnia się polipy nowotworowe, polipy rzekome (zapalne).

Najczęstszą zmianą są jednak polipy gruczolakowe. Niektóre polipy rozwijają się z powodu uwarunkowań genetycznych.

Innymi zmianami pod błoną śluzową, które powodują jej uniesienie, mogą być: łagodny polip limfoidalny, tłuszczak, naczyniak, chłoniak, włókniak oraz ogniska endometriozy.

Polipy jelita grubego – objawy

Polipy przewodu pokarmowego mogą dawać pewne charakterystyczne objawy.

Do najczęstszych – gdy polipy znajdują się w jelicie grubym – należą krwawienia z odbytnicy (które mogą prowadzić do niedokrwistości), domieszka śluzu w kale oraz parcie na stolec.

Ponieważ polipy przewodu pokarmowego dają podobne objawy jak wiele innych chorób przewodu pokarmowego, takie jak np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna, niezbędna jest pilna diagnostyka.

Co to są polipy żołądka? Polip w przełyku lub żołądku to zazwyczaj zmiany nienowotworowe, których objawem mogą być krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego (w kale obecna jest wtedy krew o ciemnoczerwonym lub brązowym kolorze), ból brzucha lub wymioty.

Polipy często pojawiają się w organizmie pacjentów, których dieta jest uboga w warzywa i owoce lub bogata w tłuszcze. Obecność polipów w żołądku bywa powiązana też z występowaniem stanów zapalnych żołądka, chorobą wrzodową żołądka.

Można je podejrzewać u chorych, u których ma miejsce zakażenie bakterią H. pylori. Polipy w jelicie cienkim mogą dawać dolegliwości bólowe, spowodowane niedrożnością jelit.

Podobnie objawiać się mogą polipy w obrębie dwunastnicy, gdyż blokować mogą one odpływ żółci z dróg żółciowych.

Polipy jelita grubego – przyczyny powstawania

Przyczyną powstawania zmian polipowatych w organizmie człowieka są zmiany w śluzówce przewodu pokarmowego.

Wiele z nich ma uwarunkowania genetyczne – mogą występować w zespole Cowden, który jest chorobą genetyczną, wywołującą na skórze, w mózgu i w kościach zmiany nowotworowe.

W zespole Turcota pojawienie się gruczolaków odbytu i jelita grubego może wiązać się natomiast ze złośliwym nowotworem mózgu.

W chorobie Peutza-Jeghersa, w której u pacjenta wokół ust, nosa, odbytu, dłoni i stóp występują charakterystyczne piegi, obserwowane jest częstsze występowanie polipów oraz wyższe prawdopodobieństwo ich zezłośliwienia. W zespole Gardnera, czyli chorobie, która charakteryzuje się obecnością dużej liczby polipów w jelitach, chorzy mają wysokie prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór kości oraz tkanek miękkich.

Polipy jelita grubego – objawy, które sugerują konieczność leczenia

Czy możliwe jest skuteczne leczenie polipów przewodu pokarmowego? Jeśli badanie endoskopowe wykaże obecność polipów w organizmie pacjenta, usuwa się je chirurgicznie.

Usunięte zmiany w obrębie śluzówki bada się histologicznie, aby wykluczyć zmiany nowotworowe. Zazwyczaj stosuje się polipektomię endoskopową. Przy większych, płaskich zmianach stosuje się specjalne techniki.

Gdy zmiany mają charakter złośliwy, w określonych sytuacjach wymagane jest usunięcie całego kawałka jelita cienkiego lub grubego.

Obecność polipów w przewodzie pokarmowym wymaga stałego nadzoru i kontroli. Wskazane jest regularne wykonywanie badań kontrolnych krwi, niekiedy testu na obecność krwi utajonej w kale oraz diagnostyki endoskopowej, której częstotliwość zależy od stanu zdrowia, wieku i występowania chorób towarzyszących u pacjenta.

U pacjentów cierpiących z powodu polipów przewodu pokarmowego wskazana jest lekkostrawna dieta bogata w owoce i warzywa, a także ograniczenie potraw smażonych oraz tłustych.

W momencie wystąpienia objawów takich jak wymioty lub biegunka, może być konieczne dodatkowe nawodnienie lub stosowanie elektrolitów.

Pacjent powinien dużo odpoczywać i wysypiać się, unikać sytuacji stresowych, a także nadmiernego wysiłku fizycznego.

Po ustąpieniu objawów i usunięciu polipów pacjent może prowadzić normalny tryb życia, zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku podejrzenia polipów przewodu pokarmowego niezwykle ważna jest szybka diagnostyka i usunięcie zmian. Zwiększa to szansę pacjenta na normalne życie i stanowi profilaktykę raka żołądka, dwunastnicy oraz jelita cienkiego i grubego.

Bibliografia:

  1. Polipy jelita grubego [w:] Interna Szczeklika 2019/20. Mały podręcznik, pod red. Piotra Gajewskiego, Kraków 2019, s. 622-625.
  2. Anna Lutkowska, Ocena ryzyka nowotworzenia w górnym odcinku przewodu pokarmowego u chorych z zespołami polipowatości rodzinnych jelita grubego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2014.

Polipy w nosie – dlaczego powstają i jak je leczyć?

Polipy w zatokach – jakie dają objawy i jak je leczyć?

Polipy w nosie wywodzą się z błony śluzowej jamy nosowej bądź zatok. Przyczyny ich pojawiania się nie zostały dotąd poznane, jednak można wskazać kilka czynników ryzyka ich rozwoju. Farmakoterapia w leczeniu polipów nosa zwykle nie przynosi rezultatów, dlatego też w większości przypadków konieczne jest ich endoskopowe usunięcie.

Polipy w nosie mają kształt kropel bądź winogron, są ruchome i podatne na ucisk. Występują w postaci gładkich, niebolesnych rozrostów tkanki. Powstają z błony śluzowej jamy nosowej i zatok przynosowych. Bardzo często występują w kompleksie ujściowo-przewodowym, tj. w miejscu, gdzie zatoki uchodzą do jam nosa i w miarę rozrastania się prowadzą do jego deformacji.

  • Wyróżnia się 3 rodzaje polipów w nosie:
  • obrzękowy, składający się z obrzękniętej tkanki łącznej;
    gruczołowy, charakteryzujący się tym, że nabrzmiała tkanka zawiera wiele gruczołów i torbieli;
    mieszany.
  • Osobno wymienia się też polipa choanalnego, wyrastającego z zatoki szczękowej i łączącego się z jamą nosową, a czasem nawet z gardłem.

Przyczyny powstawania polipów w nosie

Nie są znane konkretne przyczyny powstawania polipów w nosie. Znane są jednak czynniki ryzyka ich rozwoju. Polipy występują najczęściej u osób w średnim wieku, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Zazwyczaj pojawiają się przy długotrwałych stanach zapalnych błony śluzowej i zatok.

Często rozwijają się u osób z obniżoną odpornością. Polipy w nosie pojawiają się też przy przewlekłym katarze u osób z alergią. Nie bez znaczenia są także predyspozycje rodzinne. Wiadomo również, że przy niektórych jednostkach chorobowych, wzrasta ryzyko ich powstawania.

Należą do nich:

  • astma oskrzelowa;
  • astma aspirynowa – reakcja alergiczna na aspirynę bądź inne
  • niesteroidowe lek i przeciwzapalne,
  • alergiczne grzybicze zapalenie zatok;
  • mukowiscydoza,
  • zespół Kartagenera (rzadka choroba nieruchomych rzęsek);
  • zespół Churga-Strauss (choroba zapalna naczyń).

Leczenie polipów nosa

Leczenie polipów uzależnione jest od przyczyn ich powstawania. Jeśli polipy współtowarzyszą zapaleniu zatok bądź infekcji bakteryjnej, wówczas podaje się choremu antybiotyk.

Jeśli polipowe twory mają podłoże alergiczne, wówczas w pierwszej kolejności należy zadbać o usunięcie alergenów z otoczenia pacjenta.

Podaje się również steroidy, których zadaniem jest obkurczenie polipów, a czasem przyczyniają się do ich całkowitego wyeliminowania.

Jeśli leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych korzyści, często dochodzi do nawracania polipów i niedrożności nosa, wówczas należy je usunąć operacyjnie. Zazwyczaj przeprowadza się zabieg, gdy polipowych tworów jest dużo oraz osiągają spore rozmiary. Najczęściej przeprowadza się go endoskopowo.

W trakcie zabiegu oprócz usunięcia polipów, można także powiększyć ujście zatok, poprawić ich wentylację i drenaż, a także skorygować wszelkiego rodzaju wady zatok i jamy nosowej. Polipy w nosie można także usunąć przy pomocy lasera.

Laserowe usuwanie polipów powoduje mniejsze krwawienie i mniejszy stopień termicznego uszkodzenia tkanek niż podczas zabiegu z wykorzystaniem elektrycznego noża. Konkretny wybór leczenia zależy jednak od decyzji lekarza.

Warto dodać, że z polipami można spróbować sobie też radzić w warunkach domowych. W tym celu należy płukać jamę nosową roztworem soli fizjologicznej. W aptece otrzymamy specjalny zestaw do domowej irygacji zatok i nosa. Sól rozrzedza wydzielinę spływająca z zatok do nosa i gardła, likwiduje zaschnięty na śluzówce śluz, a także wypłukuje alergeny.

Zapalenie zatok – odpowiadamy na najczęstsze pytania pacjentów

Zatoki to przestrzenie wypełnione powietrzem, które są połączone z jamą nosową. W warunkach fizjologicznych pełnią wiele ważnych funkcji m. in. oddechowe, ochronne, ale także biorą udział w emisji głosu. Co jednak w sytuacji, gdy pojawia się ich dysfunkcja? Jak właściwie rozpoznać objawy i leczyć zapalenie zatok domowymi sposobami?

Zapalenie zatok może być wywołane przez różne patogeny, najczęściej wirusy. Powstaje ono na skutek częstych i niedoleczonych infekcji górnych dróg oddechowych, ale sprzyjają mu także inne czynniki, m.in. próchnica i zanieczyszczenie powietrza.

Schorzenie to może dotknąć każdego, ale znacznie częściej borykają się z nim osoby, które mają nieprawidłowości w budowie przegrody nosowej lub przerost migdałków (podniebiennych, gardłowego).

Na zapalenie zatok chorują znacznie częściej również alergicy i astmatycy.

Zapalenie zatok przynosowych – jakie są objawy chorych zatok?

Wydzielina, która wytwarza się podczas infekcji w obrębie zatok, zatyka ich ujścia. W związku z tym powietrze, które wypełnia zatoki ma utrudniony przepływ i naciska na ich ściany, co odczuwamy jako ból. Dolegliwości bólowe umiejscowione są w różnych częściach twarzy i głowy, w zależności od tego, w obrębie których zatok toczy się stan zapalny:

  •     ból w okolicy czoła – zapalenie zatok czołowych,
  •     ból górnej szczęki, zębów oraz bolesność policzków podczas ucisku – zapalenie zatok szczękowych,
  •     obrzęk okolic oczu, ale także powiek, utrata powonienia i uciskowy ból nosa – zapalenie zatok sitowych.

Charakterystycznym objawem jest również nasilona bolesność w godzinach rannych oraz przy pochylaniu głowy do przodu. Często pojawia się także wydzielina z nosa.

Ma ona charakter wodnisty i przeźroczysty w przypadku infekcji wirusowej lub ropny i gęsty, kiedy przyczyną zakażenia są bakterie, chociaż nie jest to regułą.

Dodatkowo wydzielina spływając po tylnej ścianie gardła powoduje jego podrażnienie, co objawia się chrypką i pokaszliwaniem szczególnie w nocy.

Pacjenci cierpiący na zapalenie zatok przynosowych skarżą się również na dolegliwości ogólne, takie jak: gorączka, rozbicie, złe samopoczucie czy brak apetytu oraz utratę węchu i smaku.

Ból zatokowy – jak sobie z nim radzić

Ból głowy związany jest z ostrym zapaleniem zatok i niewątpliwie należy do najbardziej uciążliwych objawów choroby. Określany jako świdrujący, pulsujący oraz rozpierający pojawia się od razu po przebudzeniu. Ból zatok nasila się w pozycji leżącej, przy nagłym poruszaniu głową w górę oraz w dół, a także przy zmianie temperatury.

Podobnie podczas próby opróżniania nosa, w czasie kaszlu oraz opłukiwania czy uciskania chorej zatoki. Pacjenci cierpiący na zapalenie zatok najczęściej skarżą się na ból głowy w górnej części twarzy. Nie mniej jednak czasem jest to ból zębów, szczęki nosa czy oka.

Leia também:  Wole guzkowe i wole miąższowe – dlaczego tarczyca jest powiększona?

Takie umiejscowienie dolegliwości bólowych ma związek z tym która zatoka jest zajęta przez wydzielinę.

Podstawą objawowego leczenia bólu zatok są leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Należy jednak pamiętać, że aby zniwelować bóle zatok trzeba wyleczyć ich przyczynę.

Dlatego leczenie powinno być uzupełnione o preparaty rozrzedzające zalegającą w zatokach wydzielinę,  leki przeciwobrzękowe w postaci kropli lub tabletek, sterydy o działaniu miejscowym, a także środki przeciwalergiczne oraz antybiotyki jeśli wskazana zostaną one przez lekarza.

Ostre zapalenie zatok – przyczyny, leczenie

Przyczyny zapalenia zatok trwającego kilka dni to głównie wirusy. Kiedy po 5 – ciu dniach trwającego przeziębienia objawy nie ustępują, a wręcz nasilają się świadczy to o nadkażeniu bakteryjnym w obrębie zatok. Pojawiająca się gorączka, ropna wydzielina oraz rozpierający ból w górnej części twarzy oznaczają, że rozwija się proces zapalny.

Ostre zapalenie zatok – przyczyny:

  •     zakażenia wirusowe – głównie
  •     zakażenia bakteryjne, też wtórne nadkażenia bakteryjne
  •     zakażenia grzybicze
  •     mukowiscydoza – dotyczy osób przewlekle chorych

Objawy zapalenia zatok występują znacznie częściej u osób które mają wady strukturalne w obrębie nosa bądź gardła, leczą się na alergię, palą papierosy, przebywają w zapylonym środowisku, mają osłabiony układu immunologiczny lub często narażeni są na zmiany ciśnienia przez latanie bądź nurkowanie.

Zwykle infekcja ustępuje do 5 dni. Nie ma wtedy wskazań do antybiotyku na zapalenie zatok. Leczenie farmakologiczne polega na łagodzeniu objawów.

Można sięgać po leki przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok o działaniu ogólnym i miejscowym. Niekiedy lekarz decyduje się na wdrożenie sterydu na zatoki.

Leczenie może niekiedy wymagać zastosowania antybiotykoterapii, ale o tym decyduje lekarz.

Jeśli objawy zapalenia zatok utrzymują się powyżej 12- tu tygodni mówi się o schorzeniu przewlekłym. Przyczyną takich długotrwałych zmian chorobowych może być wiele, m.in.

  •     alergie,
  •     polipy blokujące ujścia zatok, powodujące również trudności z oddychaniem oraz zaburzenia węchu,
  •     wrodzone lub nabyte wady anatomiczne, np. krzywa przegroda nosowa,
  •     trudne do wyleczenia bakteryjne i wirusowe infekcje w obrębie górnych dróg oddechowych.

Rzadko do przyczyn infekcji przewlekłej zaliczyć można refluks żołądkowo  – przełykowy, astmę oraz mukowiscydozę.W celu ustalenia właściwego leczenia ważne jest zdiagnozowanie przyczyny powodującej przewlekłe zapalenie zatok. Dlatego w wielu przypadkach konieczna jest konsultacja alergologiczna bądź tomografia komputerowa przedniej części twarzoczaszki.

Jeśli chodzi o leczenie to na zapalenie zatok nie zaleca się długotrwałego stosowania leków zmniejszających przekrwienie śluzówki. Niekiedy lekarz zleca dłuższą kurację doustnymi preparatami zawierającymi pseudoefedrynę, ale muszą być do tego odpowiednie podstawy.

Pacjenci powinni pamiętać, że popularne krople na katar i zapalenie zatok można stosować jedynie do tygodnia.

Jeśli przyczyną choroby nie są zmiany strukturalne w obrębie jamy nosowej lub zatok leczenie farmakologiczne obejmuje płukanie zatok, sterydy o miejscowym działaniu oraz niekiedy antybiotykoterapię czy też leczenie przeciwalergiczne.

Polipy w zatokach – jakie dają objawy i jak je leczyć?

Zapalenie zatok – jak wygląda leczenie?

Zatoki przynosowe możemy leczyć zachowawczo lub ostatecznie – operacyjnie. Celem terapii jest zwalczenie zakażenia powodującego infekcję zatok, redukcja obrzęku tkanek oraz przywrócenie drożności ujść jam nosa.

Oprócz leków zleconych przez lekarza w celu pozbycia się patogenów, stosuje się także medykamenty uzupełniające kurację, mające na celu obkurczenie błony śluzowej nosa oraz ujścia kanałów zatok.

Najczęściej są to leki zawierające pseudoefedrynę, która nie jest przeznaczona dla osób ze schorzeniami kardiologicznymi i najlepiej kiedy jest stosowana po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Często możemy ją znaleźć w preparatach łączonych z ibuprofenem, który dodatkowo niweluje inne objawy zapalenia zatok, jak np.

ból głowy, gorączkę. Na rynku mamy również aerozole do nosa, które miejscowo dają efekt obkurczający, ułatwiające oddychanie, np. Sudafed XyloSpray HA, który dodatkowo nawilża błonę śluzową nosa, dzięki zawartości kwasu hialuronowego.

W przypadku tego typu preparatów należy pamiętać, że ich nadużywanie, czyli stosowanie powyżej dwóch tygodni, może prowadzić do zaniku śluzówki nosa. Dlatego dla łagodzenia dolegliwości zapalenia zatok bezpiecznie można stosować je do 7 dni.

Decyzja o interwencji chirurgicznej wymaga pełnej diagnostyki obrazowej, którą zapewnia m.in. tomografia komputerowa. Wskazaniem do tego typu działań jest przewlekłe zapalenie zatok, niektóre guzy łagodne, a także różnego rodzaju ciała obce obecne w obrębie zatok. Obecnie możliwe jest również wykonanie zabiegów endoskopowo, co wymaga specjalistycznych narzędzi, ale jest mniej inwazyjne niż np. zewnątrznosowe otwarcie zatoki szczękowej.

Przewlekłe zapalenie zatok może też wymagać wykonania punkcji. Polega ona na przekłuciu zatok i ściągnięciu z nich zalegającej wydzieliny. Co również dostarcza materiału do badań, np. bakteriologicznych umożliwiających wykrycie patogenu powodującego ciągłą infekcję.

Zapalenie zatok – powikłania

Pacjenci muszą być świadomi, że w wyniku nieprawidłowego leczenia zapalenia zatok mogą w przyszłości borykać się z poważnymi schorzeniami. Dlatego właśnie nie można bagatelizować problemu chorych zatok. Należą do nich m.in.

powikłania wewnątrzczaszkowe: zapalenie szpiku czaszki i zaburzenia oczodołowe oraz oczne. Powikłania mogą pojawić się na skutek niewłaściwie dobranej antybiotykoterapii, narastającej oporności bakterii oraz obniżonej odporności u chorych pacjentów.

Dlatego trzeba bardzo uważnie dobierać leczenie, szczególnie jeśli chodzi o przewlekły stan zapalny zatok.

Dobrze dobrana antybiotykoterapia będzie skuteczna tylko w wypadku, kiedy infekcja zatok jest spowodowana przez bakterie. Nie jest to jednak regułą, ponieważ zakażenie może również być wywołane przez wirusy, grzyby, a także alergeny.

Lekarz na podstawie długości trwania infekcji, charakteru wydzieliny oraz innych symptomów dobiera terapię. Dobrym sposobem jest także wykonanie badania mikrobiologicznego wydzieliny z nosa lub pobranej w wyniku punkcji.

Bardzo ważne jest by rzetelnie zastosować się do leczenia zleconego przez lekarza, w celu osiągnięcia powodzenia terapii. W pełni wyleczone zapalenie zatok pozwoli uniknąć nawrotów choroby oraz powikłań.

Zapalenie zatok u dzieci – przyczyny, objawy

Przestrzenie zatokowe kształtują się u dziecka dopiero po narodzinach. Najpóźniej dojrzewają zatoki czołowe. Proces ich rozwoju kończy się dopiero około 20 – tego roku życia.

Nie w pełni rozwinięte zatoki w przedniej części twarzoczaszki umożliwiają jednak swobodny przepływ powietrza i spełniają swoje funkcje.

Ze względu na łączność czynnościową i strukturalną śluzówki nosa i zatok przynosowych wszelkie stany zapalne zachodzące w ich obrębie zachodzą jednocześnie.

Główną przyczyną ostrego zapalenia zatok u dzieci są wirusy (rynowirusy, koronawirusy, adenowirusy i wirusy paragrypy). Zazwyczaj infekcja przez nie wywołana trwa do tygodnia. Towarzyszące jej objawy to m.in.

  •     kichanie,
  •     gorączka,
  •     ból gardła,
  •     złe samopoczucie, bóle mięśniowe,
  •     brak apetytu,
  •     zatkany nos utrudniający swobodny przepływ powietrza,
  •     wodnisty katar, który po kilku dniach zmienia się na ropny,
  •     kaszel, głównie nocny, który może pozostać nawet do dwóch tygodni.

Natomiast bakteryjne zapalenie zatok rozpoznaje się, gdy:

  • zatkany nos, katar oraz kaszel w dzień i nocy utrzymują się ponad 10 dni i brak jest tendencji do poprawy,
  • choroba wzmaga się po 5 dniach,
  • zapaleniu zatok towarzyszy ropna wydzielina z nosa ściekająca po tylnej ścianie gardła, gorączka powyżej 39o C, obrzęk tkanek miękkich oraz ból w okolicy oczodołu i objawy te utrzymują się powyżej 3 dni.

Za tego typu infekcje zatok przynosowych odpowiedzialne są głównie bakterie: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis.

Przewlekłe zapalenie zatok rozpoznaje się w momencie kiedy dolegliwości związane z chorobą utrzymują się dłużej niż 12 tygodni. Nie mniej jednak diagnostyka w tym zakresie jest dość utrudniona. Objawy zapalenia zatok u dzieci są bowiem wspólne dla innych jednostek chorobowych, np. alergicznego nieżytu nosa lub przerostu migdałka gardłowego.

Co na zatoki dla dzieci?

Chore zatoki u dzieci właściwie przytrafiają się przy każdym, nawet lekkim przeziębieniu.

Początkowo można leczyć je w warunkach domowych używając leków miejscowo obkurczających błonę śluzową, środków do przepłukiwania nosa (woda morska), leków przeciwgorączkowych, a także odpowiednio nawadniając dziecko i nawilżając powietrze w pomieszczeniu.

Bez recepty dostępne są ziołowe leki, które pomagają upłynnić zalegającą wydzielinę, a tym samym ułatwiają jej odpływ z zatok. Dodatkowo działają one łagodnie przeciwzapalnie i wzmacniają układ odpornościowy. Tego typu preparaty można bezpiecznie stosować u dzieci od 3. roku życia, np. Pelavo Nos i Zatoki.

Dla młodszych dzieci, ale i nie tylko, bardzo dobrze sprawdza się nebulizacja. Zastosowanie różnego rodzaju preparatów do inhalacji pozwoli upłynnić zalegającą wydzielinę, a nawet ją odciągnąć. Tym samym zahamujemy proces zapalny i przepływ powietrza będzie znacznie łatwiejszy.

Oprócz inhalacji z soli fizjologicznej, która nawilża i oczyszcza drogi oddechowe, można sięgnąć po ampułki Ectodose oraz Nebu Dose hipertonic i stosować je kolejno rano i wieczorem. Takie zabiegi można wykonywać nawet u niemowląt. Oczywiście dla pewności wcześniej lepiej zasięgnąć opinii specjalisty na ten temat.

Cenne informacje na temat nebulizacji można znaleźć w artykule: Inhalacje – co leczą? Jak działają? jak wybrać inhalator?

Oczywiście w przypadku kiedy objawy utrzymują się powyżej 3 – 5 dni, a nawet się nasilają, wówczas konieczna jest wizyta u lekarza, który odpowiednio poszerzy kurację o antybiotyk lub inny lek zwalczający przyczynę zakażenia. Niekiedy przewlekłe leczenie stanów zapalnych zatok wymaga wdrożenia preparatów przeciwalergicznych bądź sterydów o działaniu miejscowym.

Zapalenie zatok – domowe sposoby

Kiedy objawy zapalenia zatok związane są z infekcja wirusową (przeziębienie) na początek warto sięgać po domowe sposoby na zatoki. Ważne jest przede wszystkim:

  • Picie dużej ilości płynów – pozwoli to na rozrzedzenie zalegającej w zatokach wydzieliny i jej łatwiejszą ewakuację.
  • Pozostanie w domu – unikniemy w ten sposób dodatkowego nadkażenia, a ponad to odpoczynek wskazany jest w przypadku każdej infekcji.
  • Przykładanie ciepłych i wilgotnych okładów na twarz – osiągniemy kojące uczucie zmniejszające ból zatok.
  • Spanie z uniesioną głową – ułatwi to grawitacyjny odpływ wydzieliny.
  • Płukanie zatok – irygacja, za pomocą dostępnych w aptece zestawów, np. Irigasin, pozwoli na dokładne przepłukanie zatok i kanałów nosowych, usuwając w ten sposób nadmiar wydzieliny, patogeny oraz wszelkie zanieczyszczenia, w tym alergeny.
  • Wykonywanie inhalacji – już pochylenie się nad miską z ciepłą wodą powinno upłynnić wydzielinę i ułatwić jej ewakuację, można przygotować roztwór wzbogacony o olejki eteryczne, czy sól.
  • Wykonywanie nebulizacji – inhalacje z wykorzystaniem soli fizjologicznej nawilżą drogi oddechowe, a zastosowanie innych ampułek do inhalacji to świetny sposób na upłynnienie wydzieliny i jej łatwiejszy odpływ z zatok.
  • Stosowanie ziołowych preparatów rozrzedzających wydzielinę i ułatwiających jej usunięcie nosem – warto sięgnąć po tego typu produkty i kontynuować ich stosowanie nawet przez miesiąc w celu pozbycia się objawów, a także by zapobiegać kolejnym infekcjom, np. Sinulan Forte.
Leia também:  Zmiany nastroju przed okresem – napięcie przedmiesiączkowe

Jak właściwie oczyszczać nos i zatoki? Cenne informacje znajdziecie w artykule – Nos i zatoki: jak je oczyszczać?

Oczywiście jeśli pojawiają się niepokojące objawy, np. wysoka gorączka lub infekcja po 3 dniach przybiera na sile, należy skontaktować się z lekarzem.

Niekiedy zatoki przynosowe wymagają bardziej celowanego leczenia. Specjalista na podstawie wywiadu oraz badania ogólnego wdroży odpowiednie leczenie.

Obecnie odchodzi się od wykonywania rtg oraz badania mikrobiologicznego w przypadku ostrego zapalenia zatok.

Jak zapobiegać zapaleniu zatok?

Pamiętając o kilku drobnych, ale ważnych zachowaniach możemy uniknąć zapalenia zatok:

  • w chłodne dni zakładać czapkę i szalik,
  • nie wychodzić z mokrą głową na zewnątrz,
  • wyleczyć każde przeziębienie do końca,
  • unikać zanieczyszczonych, klimatyzowanych pomieszczeń oraz dymu tytoniowego,
  • regularnie nawilżać pomieszczenia oraz błonę śluzową nosa, dzięki temu patogeny maja ograniczoną możliwość przyklejania się do śluzówki,
  • przestrzegać podstawowych zasad higieny.

Zatoki szczękowe, klinowe, czołowe oraz sitowe pełnią bardzo ważną rolę w procesie oddychania. Nie mniej jednak infekcje w ich obrębie zdarzają się bardzo często.

Zapalenie zatok to dolegliwość która może przytrafić się nawet kilka razy do roku. Co jest niewątpliwie bardzo uciążliwe.

Aby im zapobiegać należy przede wszystkim wspomagać odporność organizmu szczególnie w sezonie jesiennie – zimowym, kiedy to ryzyko infekcji jest znacznie wyższe.

Polip w nosie – objawy, leczenie. Usuwanie polipa z nosa

Polipami nosa nazywane są miękkie i bezbolesne rozrosty błony śluzowej nosa, która wyściela przewody nosowe i zatoki przynosowe. Zmiany te mają charakter nienowotworowy, a ich powstawanie ma najczęściej związek z przewlekłym (trwającym powyżej 12 tygodni) stanem zapalnym.

Polipy kształtem przypominają kroplę wody, mogą też występować mnogo i tworzyć struktury przypominające kiście winogron. Częstym miejscem ich tworzenia się jest ujście zatok przynosowych do jamy nosowej. Zazwyczaj polipy spotykane są u osób w wieku 20-60 lat, u dzieci i osób starszych diagnozowane są sporadycznie. Częściej występują u mężczyzn niż u kobiet.

ZOBACZ TEŻ: Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Umów się do lekarza rodzinnego

Przyczyny powstawania polipów w nosie

Do tej pory nie ustalono jednoznacznej przyczyny formowania się polipów w nosie. Wiadomo natomiast, że pewne czynniki predysponują do ich powstawania – należą do nich:

  • przewlekłe stany zapalne błony śluzowej nosa i zatok;
  • alergie, szczególnie alergia aspirynowa;
  • predyspozycje genetyczne; 
  • zespół nieruchomych rzęsek, który powoduje zaleganie gęstej wydzieliny w zatokach, co sprzyja zakażeniom bakteryjnym;
  • astma oskrzelowa;
  • mukowiscydoza;
  • zespół Churga i Strauss (zapalenie naczyń);
  • znaczny spadek odporności (szczególnie choroby autoimmunologiczne).

ZOBACZ TEŻ: Jak odetkać ucho?

Jakie objawy dają polipy nosa?

Niewielkie polipy mogą nie powodować żadnych objawów i przez wiele lat można żyć bez świadomości ich istnienia. 

W pozostałych przypadkach głównymi objawami polipów nosa są:

  • niedrożność nosa, która utrudnia oddychanie;
  • zaburzenia lub utrata węchu;
  • częściowa utrata smaku;
  • uczucie zatkanego nosa;
  • mowa nosowa;
  • wodnista lub ropna wydzielina z nosa;
  • spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła;
  • chrapanie lub bezdechy nocne;
  • uczucie rozpierania i bóle wnętrza nosa, głowy i zatok.

Chociaż polipy same w sobie nie są niebezpieczne, to mogą powodować znaczny dyskomfort i być pośrednia przyczyną nawracających zakażeń górnych dróg oddechowych. Dzieje się tak, ponieważ polipy nosa i zatok zaburzają fizjologiczny przepływ powietrza przez nos i opróżnianie zatok z wydzieliny.

ZOBACZ TEŻ: Krzywa przegroda nosowa − jak się objawia? Jak przebiega zabieg na krzywą przegrodę nosową?

Rozpoznawanie polipów nosa

W razie zaobserwowania u siebie objawów wskazujących na obecność polipów w nosie najlepiej udać się do lekarza rodzinnego, który w razie konieczności skieruje pacjenta na konsultację z laryngologiem.

Wizytę u wybranego specjalisty możesz umówić bez wychodzenia z domu na portalu LekarzeBezKolejki.pl.

Po zebraniu wywiadu lekarz przeprowadzi tzw. rynoskopię, czyli badanie laryngologiczne przy wykorzystaniu wziernika nosowego.

W zależności od oglądanych przez lekarza struktur nosa, rynoskopię dzieli się na przednią i tylną.

Wziernikowanie jest czasami wystarczające do wykrycia polipów nosa, szczególnie dużych zmian, jednak zazwyczaj diagnostyka jest pogłębiana o endoskopię i badania obrazowe.

Podczas badania endoskopowego lekarz ma możliwość dokładnego obejrzenia jam nosowych i nosogardła za pomocą endoskopu podłączonego do kamery. To obecnie najlepsze badanie przeprowadzane w kierunku diagnozy polipów nosa. Wariantem tego badania jest fiberoskopia, która wykonywana jest endoskopem giętkim i umożliwia oględziny struktur gardła i krtani razem z fałdami głosowymi.

Do badań obrazowych wykorzystywanych w rozpoznawaniu polipów nosa należą zdjęcia RTG jam i zatok nosowych, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Są szczególnie przydatne podczas planowania zabiegu usunięcia polipów z nosa, ponieważ pozwalają na precyzyjne określenie ich wielkości i umiejscowienia.

Z rzadziej wykonywanych badań można wymienić rynomanometrię, czyli ocenę przepływu powietrza przez nos i stopnia jego zablokowania, oraz rynometrię akustyczną, wykorzystującą falę dzwiękową.

ZOBACZ TEŻ: Płukanie zatok – jak wykonać? Czy płukanie zatok jest bezpieczne?

Jak skutecznie leczyć polipy nosa?

Polipy w nosie zazwyczaj leczy się za pomocą leków doustnych i donosowych, lecz jeśli nie okażą się skuteczne pozostaje chirurgiczne usunięcie polipów. 

W początkowym stadium leczenie polega na doustnym lub donosowym podaniu glikokortykosteroidów. Mają one działanie przeciwzapalne, zmniejszają obrzęk błony śluzowej i w wielu przypadkach ich stosowanie powoduje całkowity zanik polipów. Warunkiem podawania sterydów w formie aerozolu jest drożność nosa. 

Jeżeli lekarz stwierdzi infekcję bakteryjną lub przewlekłe zapalenie zatok może dodatkowo włączyć antybiotyk. W przypadku polipów nosa o podłożu alergicznym lub z towarzyszącą astmą istotne jest także leczenie choroby podstawowej i eliminowanie alergenów z otoczenia.

Usuwanie polipa z nosa

Niestety, pomimo stosowanego leczenia i szybkiego opanowywania nieżytów nosa i zatok, polipy często nawracają. Najskuteczniejszą wówczas metodą ich pozbycia się się jest chirurgiczne usunięcie. Należy jednak pamiętać, że zabieg nie daje gwarancji, że w przyszłości polipy nie pojawią się ponownie.

Najstarszą metodą usuwania polipa w nosie jest polipektomia w znieczuleniu miejscowym, która polega na wycięciu pojedynczego polipa za pomocą wprowadzonych przez nos kleszczy.

Przeprowadza się ją jednak coraz rzadziej, jest to doraźna metoda, która pozwala na szybkie przywrócenie drożności przewodów nosowych i normalnego oddychania.

Do usuwania małych zmian zamiast kleszczy może zostać również wykorzystana precyzyjna wiązka lasera. 

Obecnie najczęściej wybieraną metodą jest zabieg endoskopowy, tzw. funkcjonalna chirurgia endoskopowa zatok – FESS. Za pomocą noża ssąco-obrotowego umieszczonego na końcu endoskopu usuwane są polipy oraz przerośnięta błona śluzowa, co pozwala na znaczną poprawę drożności dróg oddechowych, umożliwia także powiększenie ujść zatok i skorygowanie innych nieprawidłowości. 

Zabieg endoskopowego usuwania polipów przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym w przypadku braku powikłań i dobrego stanu pacjenta, lub ogólnym, jeśli cierpi na przewlekłe zapalenie zatok lub polipy są rozległe. Dzięki precyzyjnym narzędziom operacja nie pozostawia żadnych blizn i umożliwia dotarcie do dalekich zakamarków jamy nosa, a krwawienie jest ograniczone do minimum. 

Po zabiegu pacjent przez kilka dni stosuje leki przeciwbólowe i antybiotyk, nie zaleca się aktywności fizycznej. W razie pojawienia się krwawienia z nosa, jamy ustnej, wymiotów czy gorączki konieczna jest wizyta u lekarza.

ZOBACZ TEŻ: Krew z nosa – co jest przyczyną częstego krwawienia?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Zapalenie zatok czołowych: objawy, leczenie domowe i leki

  • Zablokowane zatoki zdecydowanie mogą uprzykrzyć Ci życie.
  • Przecież to nie tylko często brak możliwości oddychania przez nos, ale także bóle głowy, gorączka a nawet chwilowa utrata węchu.
  • Niestety przyczyn zapalenia zatok może być kilka – od infekcji wirusowych i bakteryjnych, po reakcje alergiczne.
  • Warto wiedzieć, co robić, kiedy pojawiają się pierwsze objawy, oraz w którym momencie najlepszym rozwiązaniem jest zgłoszenie się do lekarza.

Bo choć istnieje sporo (naprawdę skutecznych!) domowych sposobów na radzenie sobie z infekcją, np.

inhalacje z olejkami eterycznymi, to niestety czasem konieczne jest wprowadzenie silniejszych środków leczniczych, np. antybiotyków.

Jakich?

Przeczytaj tekst i dowiedz się tego, skąd bierze się choroba i jak sobie z nią radzić.

Spis treści:Jaką funkcję pełnią zatoki czołowe?Jakie objawy może dawać zapalenie zatok?Domowe sposoby na problemy z zatokamiKiedy z zapaleniem zatok udać się do lekarza?Ból zatok, a może migrena?Czy zapalenie zatok czołowych może spowodować jakieś powikłania?Czy alergicy mają większą podatność na problemy z zatokami?Choroby, które mogą atakować zatoki czołowe

Zatoki czołowe – jaką rolę pełnią w Twoim organizmie?

  1. Pewnie nie raz zdarzyło Ci się mieć zablokowane zatoki.
  2. Jest to dosyć częsty objaw towarzyszący przeziębieniom i innym infekcjom, zarówno bakteryjnym, jak i wirusowym.
  3. Ale jak właściwie wyglądają zatoki?
  4. Zatoki czołowe to wypełnione powietrzem i wolną przestrzenią przegrody, które są połączone z jamą nosa.

  5. Jak sama nazwa wskazuje – czołowe, zlokalizowane są z przodu twarzy, w okolicach nosa, czoła, oczodołów.
  6. Położone są symetrycznie nieco powyżej linii brwi, stosunkowo blisko osi twarzoczaszki i siebie nawzajem.

  7. Stanowią element szerszego układu, który składa się aż z czterech par zatok:
  • wspomniane zatoki czołowe;
  • zatoki szczękowe;
  • zatoki sitowe;
  • zatoki klinowe.
  • Jaką rolę pełnią zatoki czołowe w Twoim organizmie?
  • Przede wszystkim – podgrzewają i oczyszczają wdychane przez Ciebie powietrze.
  • Poza tym zatoki czołowe wyściełane są błoną śluzową wyposażoną w mechanizm śluzowo-rzęskowy.
  • To znaczy?
  • Ten mechanizm jest odpowiedzialny za wytwarzanie śluzowej wydzieliny i odprowadzanie jej na zewnątrz za pomocą specjalnych rzęsek, co prowadzi jednocześnie do oczyszczenia zatok.
  • A gdy mowa o zapaleniu zatok, przeziębieniu ich czy zainfekowaniu, to zazwyczaj właśnie ten mechanizm jest niewydolny.

Dlatego tzw. zapalenie zatok czołowych jest infekcją obejmującą błony śluzowe, powodującą ich obrzęk, a w konsekwencji – zmniejszenie drożności tzw. kompleksu ujściowo-przewodowego.

Efektem tego jest gromadzenie się wydzieliny (popularnie zwanej – katarem, zazwyczaj początkowo o przezroczystej barwie) w zatokach, która z czasem może dodatkowo ulec nadkażeniu bakteryjnemu.

Jeśli do tego dojdzie, to wydzielina nabiera wtedy barwy zielonkawo-żółtej.

Przewiane, spuchnięte, bolesne zatoki czołowe – jakie objawy może dawać zapalenie zatok?

Choć z zatokami bywa różnie i czasem można je wyleczyć nawet w warunkach domowych, to nie można jednak zapominać o tym, że z reguły problemy z drożnością nosa są… bardzo uciążliwe.

Oczywiście – objawy zapalenia zatok czołowych zależne są od charakteru infekcji oraz długości jej trwania.

Typowe zakażenie ma podłoże wirusowe (wywołane może być m.in. przez rinowirusy lub adenowirusy) i może przybierać postać ostrą, trwającą maksymalnie do 12 tygodni (najczęściej jednak choroba ustępuje w ciągu 10 dni).

  1. W przebiegu wirusowej infekcji może towarzyszyć Ci przede wszystkim silny ból głowy w centralnym obszarze czoła, ponad nosem, pomiędzy brwiami.
  2. Ból ma zazwyczaj tępy, rozlewający się charakter i nasila się przy pochylaniu do przodu oraz dotyku.
  3. Może także być dokuczliwy w pozycji leżącej z powodu zalegającej w zatokach wydzieliny.
  4. No właśnie – zapalenie zatok to również uciążliwe uczucie niedrożności nosa, problemy z oddychaniem a nawet… zaburzenia węchu!
  5. Trzeba dodać, że zapalenie zatok to często dodatkowy objaw ogólnego nadszarpnięcia Twojego zdrowia, któremu mogą towarzyszyć: gorączka, ból gardła i mięśni, kaszel.
  6. Skąd właściwie pojawia się ból gardła, jeśli problem leży typowo po stronie zatok?
  7. Wiąże się to z tym, że wydzielina, która gromadzi się w jamach zatok, spływa po tylniej ścianie gardła, podrażniając ją i jednocześnie wywołując ból, zapalenie, a nawet kaszel.
  8. Co więcej… jeśli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego zalegającej w zatokach wydzieliny, to dolegliwości bólowe przeważnie zwiększają się i wydzielina gęstnieje oraz nabiera ropnego charakteru.
Leia também:  Spuchnięte ucho – przyczyny obrzęku ucha

Jeśli często cierpisz na dolegliwości związane z zatokami, czyli np. na niedrożność nosa, to może okazać się, że niedoleczone zapalenie zatok przerodziło się w stan przewlekły.

  • Kiedy można mówić o przewlekłym zapaleniu zatok czołowych?
  • Zazwyczaj trwa ono powyżej 12 tygodni.
  • Zdecydowanie szanse na taki stan zwiększa podłoże alergiczne i grzybicze!
  • A więc często takie, gdzie zapalenie zatok zostało pozostawione samo sobie, czyli po prostu nie leczone.

Poza tym, jeśli występuje jakiś anatomiczny problem w budowie, np. przegród nosowych czy przerost migdałków, to okazuje się, że zapalenie zatok może występować u Ciebie znacznie częściej.

  1. Czy wiesz, że na wpływ Twoich zatok mogą mieć także… Twoje zęby?
  2. Niestety nieleczone infekcje zębów czy próchnica znacznie narażają Cię na infekcje, osłabiają Twoją odporność (tworząc ogólny stan zapalny w organizmie), a także zwiększają podatność na zapalenie zatok.
  3. To niestety nie wszystkie ryzykowne czynniki – jeśli myślisz, że grożą Ci tylko bakterie i wirusy… to niestety bardzo się mylisz.
  4. Zatoki – choć pozornie mało istotne, mogą być także drażnione czynnikami środowiskowymi.
  5. Jakimi?
  6. Osoby, które są wystawione na dym papierosowy (biernie i czynnie), mieszkają w rejonach przemysłowych lub w miastach z dużym problemem smogu… również mogą częściej cierpieć z powodu zatok.
  7. Poza tym w tej grupie ryzyka są również osoby pracujące cały rok na świeżym powietrzu czy sportowcy uprawiający zimowe dyscypliny.
  8. W tym przypadku dolegliwości są co prawda mniej uciążliwe i okresowo niemal zanikają, by potem pojawić się z większym natężeniem…
  9. Jak zatem w warunkach domowych wspomagać prawidłową pracę zatok?

Domowe sposoby na problemy z zatokami

  • Jak już wiesz, zapalenie zatok czołowych często występuje w efekcie przewiania czy długotrwałej ekspozycji na niekorzystne warunki środowiskowe.
  • A jeśli o warunki środowiskowe chodzi… to zdecydowanie nie można zapominać także tutaj o wpływie klimatyzacji (w biurze, samochodzie i coraz częściej nawet w domach).
  • Dlatego na infekcje zatok czołowych często zapadają osoby pracujące w klimatyzowanych biurach, a także robotnicy wykonujący prace na świeżym powietrzu w warunkach zimowych czy osoby uprawiające zimowe dyscypliny sportu.
  • I tutaj wchodzi słowo klucz – profilaktyka!
  • Po pierwsze – jeśli zauważysz pierwsze objawy infekcji, postaraj się przebywać częściej w bardziej dogodnych warunkach dla zatok.
  • Jeśli możesz opuścić pracę w biurze na rzecz pracy zdalnej z domu.
  • W pierwszych dniach infekcji dużo zależy od Ciebie.
  • Możesz sięgnąć po domowe sposoby walki z zainfekowanymi zatokami, takie jak:
  • płukanie zatok wodą morską lub roztworami soli fizjologicznej;
  • aplikowanie kropel do nosa, które mają za zadanie obkurczać błony śluzowe;
  • stosowanie leków mukolitycznych, czyli takich, które zmniejszają lepkość śluzu i tym samym udrożniają szybciej zatoki;
  • stosowanie inhalacji z wykorzystaniem soli fizjologicznej, ziół czy olejków eterycznych, np. eukaliptusowego;
  • stosowanie ciepłych okładów na czoło i nos, mogą być to np. woreczki z solą;
  • regularna higiena nosa, jak również wydmuchiwanie zalegającej wydzieliny zawsze wtedy, kiedy odczuwasz potrzebę.
  1. No i pamiętaj – leczenie domowe zatok czołowych nie powinno trwać dłużej niż 10 dni.
  2. Niedrożność nosa może nie tylko prowadzić do pogorszenia się infekcji, ale także po prostu mieć wpływ na Twoje samopoczucie.
  3. Co możesz zrobić, aby pomóc sobie w szybszym dojściu do zdrowia?
  4. Zatoki, które są zablokowane i występuje w nich stan zapalny, leczy się przede wszystkim przez zmniejszenie obrzęku błony śluzowej dróg oddechowych.
  5. Jeśli inhalacje, przeniesienie pracy do domu, a także środki dostępne bez recepty w aptece nie pomagają – koniecznie zgłoś się do lekarza rodzinnego.

Kiedy z zapaleniem zatok udać się do lekarza i jakie leki może on przepisać na tą dolegliwość?

Wizyta u specjalisty oraz zażywanie silnie działających leków na zapalenie zatok czołowych włącza się do terapii, wtedy gdy:

  • infekcja wirusowa przedłuża się powyżej 10 dni lub po 5 dniach następuje wyraźne pogorszenie stanu zdrowia;
  • dojdzie do bakteryjnego nadkażenia wydzieliny zgromadzonej w zatokach (która przybiera zielonkawy kolor i staje się dużo gęstsza);
  • zapalenie zatok trwa ponad 12 tygodni i ma charakter przewlekły, powracający np. zawsze jesienią;
  • choroba jest efektem silnej reakcji alergicznej.
  • Jakie leki może zalecić Ci lekarz?
  • Obecnie uważa się, że podstawowym lekiem, który powinien być używany w terapii poważniejszych stanów zapalnych zatok o podłożu wirusowym i alergicznym, są donosowe, działające miejscowo glikokortykosteroidy i leki sterydowe.
  • W przeszłości nie były one rekomendowane ze względu na obawy przed ewentualnym zaostrzeniem choroby.
  • Dziś jednak wiadomo, że działają przeciwzapalnie i znacznie przyczyniają się do skrócenia czasu choroby.
  • Dzięki szybkiemu działaniu istnieje mniejsze ryzyko, że zalegająca wydzielina zostanie, kolokwialnie mówiąc, przejęta bez bakterie czy wirusy i tym samym – szybciej ją wyleczysz.
  • A co jeśli doraźne leki nie pomagają?
  • Niestety wiąże się to z przepisaniem… antybiotyku.
  • Jeśli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego wydzieliny i zwłaszcza wtedy, kiedy ma ona ropny charakter, lekarz może przepisać Ci antybiotyk, najczęściej bazujący na amoksycylinie, azytromecynie, lewofloksacynie.

Z lekarzem możesz skonsultować się także online w przychodni Dimedic.eu, dzięki czemu nie musisz wychodzić z domu i narażać się na zaostrzenie objawów, np. z powodu niesprzyjających warunków atmosferycznych.

Ból zatok, a może migrena?

  1. Podłoże bólu, który może kojarzyć Ci się z bólem zatok, zdecydowanie powinno się obserwować.
  2. To znaczy?
  3. Jeśli często cierpisz na bóle, które występują w okolicy oczodołów, nosa, czoła – ich występowanie może być związane z zatokami.

  4. Pamiętaj jednak, ze bóle głowy w tej okolicy mogą wiązać się także z migrenami czy innego rodzaju neuralgiami.
  5. Jeśli ból głowy (i zatok) występuje u Ciebie regularnie, to wizyta u lekarza jest koniecznością.

Poza ogólnymi badaniami, tj.

morfologia czy wymaz wydzieliny z nosa (a czasem nawet gardła i uszu), pomocne w diagnozie mogą okazać się badania typu: tomografia komputerowa czy wizyta u lekarza laryngologa lub neurologa.

Jakie badania jeszcze możesz wykonać w rozszerzonej diagnostyce problemów z zatokami?

Są to:

  • badanie RTG zatok czołowych – nie jest zalecane, można wykonać, gdy nie ma dostępu do tomografii komputerowej;
  • tomografia komputerowa, czyli badanie dokładniejsze niż samo RTG, uwidacznia i daje możliwość zbadania wielkości zmian a także charakteru zmian, np. odróżnia torbiel od polipa czy guza nowotworowego; obrzęk od treści płynnej w zatoce i ewentualnie ocenia uszkodzenia kostne ścian zatok;
  • punkcja zatok, czyli nakłucie igłą zatoki i pobranie płynu lub śluzu, która się tam nagromadziła. Następnie pobrany płyn badany jest mikrobiologicznie, co pozwala na ocenienie charakteru infekcji.
  • Pamiętaj, że ból zatok czołowych rzadko występuje bez innych objawów infekcji (gorączki, ogólnego osłabienia).
  • Z drugiej strony – możliwy jest ból zatok czołowych bez kataru, zwłaszcza w stanach przewlekłych, zazwyczaj jednak są one swoimi stałymi towarzyszami.
  • Jeśli jednak nie występują inne objawy, a bóle zatok i głowy nie dają Ci spokoju, to być może to nie zatoki są przyczyną problemu.
  • Nie ma co zwlekać – bóle w tej okolicy mogą zwiastować problemy neurologiczne, a także związane z chorobami mózgu, oczu i oczodołów.

Czy zapalenie zatok czołowych może spowodować jakieś powikłania?

Niestety nieleczone zapalenie zatok czołowych może doprowadzić do szeregu powikłań.

Nie bagatelizuj zablokowanego nosa, ponieważ może dojść także do:

  • obrzęku powiek;
  • tworzenia się ropni, np. podkostnego oczodołu, ropowicy, nadtwardówkowego (ropnia mózgu);
  • zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
  • zakrzepowego zapalenia zatoki jamistej.

Konsultacja medyczna, zwłaszcza wtedy, kiedy zapaleniu zatok towarzyszy wysoka gorączka to konieczność.

Jeśli choroba często u Ciebie nawraca, to może powodować także powstanie zmian w obrębie zatok.

Czy alergicy mają większą podatność na problemy z zatokami? Jak dbać o zatoki?

Niestety odpowiedź brzmi… tak.

Alergicy w dużej mierze podatni na uczulenia wziewne mogą wykazywać większą podatność na zapalenie nosa i zatok w ogóle.

Opuchnięte błony śluzowe, których – tak jak każdy – alergicy mogą nabawić się np. w klimatyzowanym pomieszczeniu, mogą dawać jeszcze większe objawy choroby, niż u osób, które nie cierpią z powodu alergii.

Przy każdym wdechu i wydechu, już podrażnione błony i zatoki są dodatkowo narażone na działanie danego alergenu, np. pyłków traw, roztocza, sierść zwierząt.

Dlatego jeśli jesteś alergikiem (choć masz pewnie na to parę sprawdzonych sposobów) nie warto leczyć się na własną rękę.

Prócz przyjmowania leków antyhistaminowych należy skontaktować się z lekarzem, który wdroży odpowiednie leczenie, np. wziewy czy inhalacje z konkretnym składnikiem.

  1. Poza tym warto zaopatrzyć się w oczyszczacz powietrza, który w warunkach domowych znacznie ułatwi Ci funkcjonowanie nie tylko podczas choroby, ale w ogóle w sezonach, w których najbardziej odczuwasz alergię.
  2. Co jeszcze może pomóc (nie tylko alergikom) w dbaniu o zatoki?
  3. Przede wszystkim – nawilżanie powietrza, zwłaszcza w okresie grzewczym.
  4. Już nawet położenie mokrego ręcznika z paroma kroplami eukaliptusowego olejku eterycznego pobudzi Twoje zatoki do działania, a także nawilży błony śluzowe.

Choroby, które mogą atakować zatoki czołowe

  • Oprócz standardowych infekcji o podłożu wirusowym czy bakteryjnym, Twoje zatoki narażone są także na inne choroby.
  • Jakie?
  • Mowa o:
  • grzybicy zatok, której przyczyną może być np. nieudane leczenie zębów;
  • polipach zatok, które pojawiają się w wyniku przerostu błony śluzowej, które klasyfikowane są zazwyczaj do usunięcia;
  • torbielach zatok, czyli struktur, które powstają na skutek gromadzenia się śluzu w zatokach i blokowania ujścia śluzu. W procesie zazwyczaj biorą udział bakterie lub grzyby;
  • nowotwory zatok, choć są raczej rzadkością, to mogą powodować zmiany także w szczęce, oczodołach a nawet… w gałkach ocznych. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*