Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenie

Ptoza jest zaburzeniem, które charakteryzuje się opadaniem górnej powieki jednego lub obojga oczu. Opadanie powieki może być ledwie zauważalne lub pokrywać prawie całą gałkę oczną, w efekcie prowadząc do problemów z widzeniem. Zaburzenie to może występować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, chociaż statystycznie częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem.

   

  • Przyczyn występowania ptozy jest wiele. Dzieli się je na strukturalne, mięśniowe i nerwowo-mięśniowe, związane ze zmniejszoną aktywnością układu współczulnego i układu nerwowego oraz wrodzone.
  • To, jakie leczenie wybierze lekarz zależy właśnie od przyczyny ptozy. Najczęściej stosowanym i najskuteczniejszym sposobem jest chirurgiczne napięcie mięśnia.

 

Spis treści:

 

Objawy opadania powieki (ptozy)

 

Opadanie powieki lub obu powiek jest najbardziej oczywistym objawem ptozy. W przypadkach, kiedy jest ono duże, może dojść do zaburzeń widzenia.

Początkowo, gdy powieka nie pokrywa dużej części gałki ocznej i nie zasłania źrenicy, jest to przede wszystkim defekt kosmetyczny. Z czasem jednak, jeśli powieka zacznie przesłaniać otwór źreniczny, może dojść do niedowidzenia, utrudniającego codzienne funkcjonowanie.

Osoby, które cierpią na zaawansowaną postać ptozy, aby zobaczyć obraz spod opadniętej powieki, muszą kilkakrotnie podnieść brwi lub przechylić głowę do tyłu.

Należy zaznaczyć, że czasem zmiany w wyglądzie i położeniu powiek mogą zachodzić niepostrzeżenie latami. Jeśli jednak podejrzewamy u siebie występowanie ptozy, to warto porównać zdjęcia swojej twarzy – aktualne i sprzed kilku lat. Jeśli naturalna pozycja powieki zmieniła się, to należy zgłosić się do okulisty.

 

Przyczyny opadania powieki (ptozy)

 

Istnieje kilka różnych przyczyn opadania powieki. Najczęściej spotykane są te związane bezpośrednio ze starzeniem się organizmu.

 

Przyczyny strukturalne

 

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenieW tej grupie znajdują się najczęstsze przyczyny ptozy. Na pierwszy plan wysuwa się dysfunkcja mięśnia dźwigacza powieki górnej, która w dużym stopniu związana jest z wiekiem i osłabieniem siły tego mięśnia. Jest to najczęstsza przyczyna, lecz do uszkodzenia mięśnia dźwigacza powieki górnej może dojść także np. w wyniku powikłań po operacjach przeprowadzonych na oku lub po urazach. Innym czynnikiem ryzyka jest również noszenie tzw. „twardych” soczewek kontaktowych.

Opadanie powieki mogą spowodować także wszelkie anomalie dotyczące gałki ocznej. Można wyróżnić wśród nich wrodzone małoocze lub wrodzone zaburzenia motoryki oka.

Warto zaznaczyć, iż urazy mięśni okoruchowych oraz innych struktur znajdujących się w sąsiedztwie oka również mogą powodować wystąpienie ptozy. Strukturalne przyczyny opadania powieki mogą również leżeć w samej powiece.

Może ona samoczynnie opadać, gdy jest opuchnięta, na przykład w wyniku zapalenia powieki w tym zapalenia brzegów powiek.

Ptozę mogą wywołać również nowotwory, takie jak guzy gałki ocznej lub powieki. Wynika to ze zmiany warunków anatomicznych w obrębie powieki górnej, które powodują jej opadanie.

 

Zmniejszona aktywność układu współczulnego

 

Ptoza może być również wynikiem porażenia mięśnia okoruchowego oraz wrodzonego lub nabytego zespołu Hornera. Są one związane z uszkodzeniem lub przerwaniem części włókien nerwowych układu współczulnego.

 

Przyczyny mięśniowe i nerwowo-mięśniowe

 

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenieNajczęstszą chorobą dotyczącą połączeń nerwowo-mięśniowych jest miastenia (myasthenia gravis). Jest to choroba autoimmunologiczna, polegająca na zmniejszeniu przekazywania impulsów z zakończeń nerwów ruchowych do mięśni i w efekcie zwiększonej męczliwości mięśni. Wynikiem tej męczliwości jest również ptoza.

Ze względu na wysoki poziom aktywności metabolicznej mięśni okoruchowych zawierają one w sobie stosunkowo dużą liczbę mitochondriów, w których produkowana jest energia. Każda dysfunkcja mitochondriów może być również przyczyną opadania powieki na skutek niezdolności mięśni do wykonania skurczu.

Zespoły zwane dystrofiami mięśniowymi również mogą powodować opadanie powieki. Istotą tych zespołów jest zanik danej grupy mięśniowej. Przykładem może być DM1 (dystrofia miotoniczna typu 1), która często jest przyczyną ptozy.

Ptozę może spowodować również miopatia, czyli osłabienie mięśni wynikające z nieprawidłowej funkcji włókien mięśniowych.

Miopatie mogą się rozwijać na różnych podłożach patologicznych, lecz najczęściej ich przyczyną jest zapalenie danego mięśnia lub grupy mięśni.

 

Przyczyny związane z ośrodkowym układem nerwowym

 

Zarówno uszkodzenia w korze mózgu, jak i w jądrach podstawnych mogą objawiać się opadaniem powieki. Każdy pacjent zgłaszający się z powodu ptozy do okulisty powinien być także skonsultowany przez neurologa, aby wykluczyć dużą grupę potencjalnych przyczyn tego zaburzenia.

 

Wrodzone opadanie powieki

 

Jest to rzadko spotykana anomalia, która dotyczy niewielkiego odsetka noworodków, lecz może świadczyć o kilku schorzeniach wrodzonych. Dlatego jeśli po narodzinach obserwowane jest opadanie powieki, to dziecko powinno zostać dokładnie zbadane przez okulistę, nierzadko w konsultacji z neurologiem dziecięcym.

 

Leczenie opadania powieki (ptozy)

 

Sposób leczenia zależy w dużej mierze od przyczyny, która spowodowała ptozę. Jeśli opadanie powieki nie jest nasilone i nie przeszkadza w codziennym życiu, należy określić jego przyczynę i obserwować, czy nastąpi nasilenie.

Najskuteczniejszym leczeniem najczęściej występującej formy ptozy, czyli tej spowodowanej dysfunkcją mięśnia dźwigacza powieki górnej, jest operacja chirurgiczna polegająca na napięciu tego mięśnia.

W bardzo trudnych przypadkach, kiedy nie da się wykonać tej operacji, można niejako przywiązać powiekę do mięśni unoszących brwi. W takiej sytuacji to mięśnie czoła do pewnego stopnia zastępują mięsień dźwigacz powieki. Leczenie tego schorzenia jest bardzo ważne dla prawidłowego ostrego widzenia.

Należy jednak pamiętać, że zabieg jest obarczony ryzykiem powikłań, do których należy utrata ruchu powieki oraz powiększenie szpary powiekowej skutkujące szybkim wysychaniem rogówki oka.

   

Artykuł powstał w oparciu o publikacje naukowe i stanowi integralną część Poradnika Optometrysty. Zapoznaj się z artykułami zgromadzonymi w poradniku, aby dowiedzieć się więcej o soczewkach kontaktowych.

W razie wątpliwości skontaktuj się z naszym zespołem optometrystów lub poradź się swojego okulisty.

Zagadnienia prezentowane w artykule, szczególnie w przypadku problemów ze wzrokiem, należy skonsultować ze specjalistą.

Realizacja – Zespół optometrystów pod redakcją mgr Justyny Iżykowskiej (Optometrysta KODANO Optyk)

źródła informacji:

  • [1] Ahmad, K., Wright, M. and Lueck, C. (2011), Ptosis, Practical Neurology, 11(6), pp.332-340.
  • [2] Christopher I. Zoumalan, Richard D. Lisman, Evaluation and Management of Unilateral Ptosis and Avoiding Contralateral Ptosis, Oculoplastic Surgery
  • [3] Ptosis: Drooping Eyelid, Droopy Eyes – AllAboutVision.com
  • [4] Opadnięcie powieki (ptoza) – Medycyna Praktyczna dla pacjentów

 

Opadająca powieka – co zrobić, gdy tracisz pole widzenia

Problemy z widzeniem mogą być spowodowane nie tylko schorzeniami i osłabieniem funkcji samej gałki ocznej. Ograniczać pole widzenia może też opadająca powieka. Czym jest ptoza, jakie są jej przyczyny i co możesz zrobić, by przywrócić oku pełne pole widzenia?

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenie

Opadająca powieka – problem nie tylko ludzi w starszym wieku

Schorzenie to dotyczy wyłącznie powieki górnej i polega na opadaniu fałdu powieki, przez co oko wygląda, jakby było otwarte jedynie do połowy. U osoby zdrowej, brzeg rzęsowy znajduje się 1,5 mm powyżej punktu rąbka rogówki.

Jeśli cierpisz na ptozę, pułap ten jest niższy, a wysokość szpary powiekowej jest zmniejszona. Dzieje się tak, ponieważ górna powieka przesłania źrenice, tym samym zakłócając normalne pole widzenia.

Opadająca powieka dotyczy nie tylko osób starszych, choć wraz z wiekiem, może występować częściej. Zdarza się jednak również u dzieci.

Jakie są przyczyny opadania powieki?

Opadająca powieka może pojawić się wraz z upływem czasu jako efekt starzenia się organizmu. Wynika to z mniejszej niż w młodszym wieku produkcji kolagenu i elastyny, które odpowiadają za gęstość skóry.

Z wiekiem może też dojść dysfunkcji mięśnia dźwigacza powieki górnej i osłabieniem jego siły. Do jego uszkodzenia może również dojść w wyniku powikłań po operacjach przeprowadzonych na oku lub też po urazach.

Do innych ważnych przyczyn należą:

  • niewłaściwe działanie lub struktura rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki,
  • nieprawidłowe lub patologiczne unerwienie,
  • mechaniczne obciążenie powieki przez duży pourazowy obrzęk, guz i blizny pozapalne,
  • czynnościowe lub anatomiczne uszkodzenia mięśnia, jego unerwienia lub rozcięgna,
  • skutki uboczne zastosowania preparatu toksyny botulinowej do likwidacji tików twarzy oraz zmarszczek mimicznych.

Ptoza może być też:

  • wrodzona – wynika z nieprawidłowego rozwoju mięśnia dźwigacza powieki,
  • nabyta – gdy dojdzie do zmian inwolucyjnych rozcięgna lub zerwania jego przyczepu.
Leia também:  Rehabilitacja Na Kręgosłup Jakie Zabiegi?

Również długotrwałe noszenie twardych soczewek kontaktowych, może doprowadzić do rozcięgnowego opadnięcia powieki.

Do innych przyczyn opadającej powieki należą:

  • wrodzone lub nabyte porażenie nerwu okoruchowego,
  • wrodzony lub nabyty zespół Hornera.

Pamiętaj też, że ptoza może być skutkiem zbytniego pocierania powiek oraz niewłaściwej higieny oczu.

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenie

Zabiegi na opadającą powiekę – nie tylko blefaroplastyka

Jeśli opadająca powieka nie jest na tyle rozwinięta, że ogranicza pole widzenia, czy przeszkadza ci w codziennym życiu, nie musisz decydować się na leczenie operacyjne. Wystarczy, że skonsultujesz się z lekarzem i będziesz obserwował rozwój ptozy.
W innym przypadku, forma leczenia zależy od przyczyny, która doprowadziła do powstania opadającej powieki.

W sytuacji, gdy spowodowała ją dysfunkcja mięśnia dźwigacza powieki górnej, najskuteczniejszą formą leczenia jest operacja chirurgiczna, która polega na napięciu tego mięśnia. Gdyby jednak nie udało się tego zrobić, lekarz może przywiązać powiekę do mięśni odpowiedzialnych za unoszenie brwi.

Ptoza (opadające powieki)

Ptoza, czyli opadnięcie powieki górnej (blepharoptosis), oznacza zmniejszenie wysokości szpary powiekowej (prawidłowo wynosi ok. 9 mm).

W warunkach fizjologicznych brzeg rzęsowy powieki górnej (u dorosłego pacjenta) ustawiony jest 1,5 mm poniżej najwyższego punktu rąbka rogówki. W przypadku opadnięcia powiek brzeg powieki górnej ulokowany jest niżej i może przysłaniać źrenicę.

Ptoza jest głównie defektem natury estetycznej, ale w niektórych przypadkach, gdy przesłania źrenicę, może ograniczać pole widzenia.

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenie

Ptoza może być jedno- lub obustronna, mieć charakter izolowany lub stanowić manifestację choroby układowej czy zespołu wad genetycznych.

W większości przypadków wrodzone opadnięcia powieki (80%), występujące po urodzeniu, ma podłoże neuromiogenne (dystrofia mięśnia dźwigacza powieki górnej) lub porażenne. Może współwystępować z zaburzeniami ruchomości gałki ocznej (jak wrodzone włóknienie mięśni okoruchowych).

Wrodzone opadnięcie powieki może być jedno- lub dwustronne. Łagodne opadnięcie obustronne często jest późno rozpoznawane lub zostaje zaobserwowane podczas badania przedzabiegowego poprzedzającego zabieg estetyczny (np. blefaroplastykę powieki górnej).

Nabyte opadnięcie powieki (20%) najczęściej jest konsekwencją zmian inwolucyjnych mięśnia dźwigacza powieki górnej i rusztowania powieki. Może wynikać ze zmian genetycznych lub rozwinąć się z powodu nadmiernego mechanicznego napięcia (np. pocierania oczu u pacjentów z alergią, wieloletniego stosowania soczewek kontaktowych).

Choroby i stany patologiczne, w których występuje opadanie powiek:

  • schorzenia neurologiczne: nużliwość mięśni, przewlekłe postępujące zewnętrzne porażenie mięśni okoruchowych (chronic progressive external ophthalmoplegia), zespół Hornera
  • ogólnoustrojowe: orbitopatia endokrynna z wytrzeszczem
  • pourazowe opadanie powiek
  • guzy powiek i oczodołu.

Opadnięcie powieki w przebiegu chorób neurologicznych i wewnętrznych można leczyć zachowawczo; pourazowe opadnięcie powieki może ustąpić samoistnie (w ciągu ok. 6 miesięcy od urazu).

Skuteczność korekcji ptozy i wybór metody chirurgicznej zależy od przedzabiegowego rozpoznania i ustalenia zakresu czynności mięśnia dźwigacza powieki górnej (mierzonej podniesieniem górnego brzegu powieki).

Jeśli czynność mięśnia dźwigacza jest większa od 4 mm, wykonuje się zabieg na części mięśnia dźwigacza z resekcją lub przemieszczeniem rozcięgna (w zależności od stanu śródoperacyjnego). Operację opadającej powieki można łączyć z plastyką powiek górnych (u pacjentów z ptozą i wiotkością powiek).

Jeśli czynność mięśnia dźwigacza jest gorsza (wynosi mniej niż 4 mm), wykonuje się podwieszenie na mięśniu czołowym z zastosowaniem materiału autologicznego albo alloplastycznego.

Blefaroplastyka (chirurgia plastyczna powieki górnej) polega na usunięciu nadmiaru wiotkiej skóry i (jeśli istnieją wskazania) likwidacji przepuklin tłuszczowych przegrody oczodołu.

U pacjentów, u których stwierdzono opadnięcie powiek górnych i zwiotczenie skóry, korzystne jest połączenie plastyki powiek górnych z zabiegiem korygującym ptozę (najczęściej z resekcją lub przesunięciem do przodu rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki górnej z dostępu przez skórę).

Plastyka powiek górnych bez korekcji opadnięcia powiek (u pacjentów z ptozą) nie przynosi zamierzonych efektów i może zwiększyć stopień ich opadnięcia.

Zachęcamy do zapoznania się z następującymi materiałami:

Opadająca powieka – przyczyny i leczenie

Nasze powieki nie mają łatwego życia – utrzymywanie otwarcia oka przez kilkanaście godzin dziennie sprawia, że po kilkudziesięciu latach mogą one nieco opaść z sił tworząc… opadające powieki. Jednak głowa (powieki!) do góry – istnieją sposoby, dzięki którym opadająca powieka lub podwójna powieka może powrócić do stanu z czasów swojej świetności, ot co.

Podwójna powieka, opadająca powieka – czyli co?

Opadająca powieka to schorzenie, o którym możemy mówić dopiero wówczas, gdy powieka górna zasłania co najmniej 2 milimetry tęczówki oka.

U niektórych opadająca powieka może sprawiać wrażenie smutnych oczu, u innych – przymrużonych oczu. Jedno jest jednak pewne – opadające powieki nie dodają nam urody.

Sprytne kobiety wiedzą, jaki makijaż przy opadających powiekach sprawdzi się najlepiej, ale nie są w stanie nic zrobić z ograniczeniem pola widzenia, powodowanym przez opadającą powiekę.

Choć z czasem przyzwyczajamy się do niego, stanowi ono jednak pewne utrudnienie w codziennym funkcjonowaniu.

Problem opadającej powieki może dotyczyć także mężczyzn, którzy są w o tyle gorszej sytuacji, że nie mogą zakamuflować tej przypadłości kosmetykami.

Warto także wiedzieć, że istnieją także bardziej zaawansowane formy opadającej powieki, wynikające na przykład z porażenia mięśni powieki, które określane są jako ptoza.

Opadające powieki – przyczyny

Najczęstszą przyczyną opadających powiek jest starzenie się organizmu – zmniejszona produkcja kolagenu oraz elastyny, odpowiedzialnych za gęstość skóry, powoduje jej wiotczenie, które najbardziej widoczne jest na powiekach, gdzie skóra jest delikatna i cienka.

Badania wskazują, że ilość włókien kolagenowych w skórze ulega zmniejszeniu już po 25. roku życia, dlatego też już wśród kosmetyków dla kobiet 30+ znajdziemy kremy pod oczy i kremy na powieki, które zapobiegają powstawaniu opadających powiek.

Zazwyczaj opadająca powieka dotyczą obydwu oczu, ale może się zdarzyć, że jedna z powiek jest bardziej opadnięta. Jakie mogą być inne przyczyny opadania powiek?

  • uwarunkowania genetyczne,
  • palenie papierosów,
  • osłabienie mięśni,
  • porażenie mięśni powiek (ptoza),
  • uszkodzenie nerwu w okolicy oka.

Opadające powieki – zabieg blefaroplastyki

Chirurgiczna plastyka powiek, inaczej określana jako blefaroplastyka lub chirurgiczna operacja powiek to zabieg znany od lat i sprawdzony przez wiele osób, który wciąż zapewnia najbardziej spektakularne efekty, w porównaniu z innymi zabiegami na opadające powieki. Dopuszcza się możliwość plastyki powiek górnych oraz plastyki powiek dolnych, które to zabiegi polegają na usunięciu nadmiaru skóry. Zabieg korekcji opadającej powieki nie powoduje widocznych blizn, gdyż nacięcia wykonywane są w załamaniu górnej powieki oraz tuż pod rzęsami na dolnej powiece.

Opadająca powieka (ptoza) – jakie są przyczyny i leczenie

W celu lepszego skorygowania ewentualnych blizn można zastosować zabiegi laserowe. Po zabiegu należy przejść kilkutygodniowy okres rekonwalescencji, pozwalający skórze na powrót do formy.

Przy rozważaniu cen plastyki powiek warto jednak wziąć pod uwagę fakt, że efekty operacji chirurgicznej powiek utrzymują się nawet przez kilkanaście lat, a zatem w tak długiej perspektywie czasowej zabieg plastyki powiek jest niewielkim kosztem, na który praktycznie każdy może sobie pozwolić.

Blefaroplastyka – Plastyka powiek w OT.CO Clinic

Inne zabiegi na opadające powieki

Istnieją także inne, mniej inwazyjne zabiegi, które pozwolą pozbyć się podwójnej powieki lub zapobiec jej powstaniu. Należą do nich:

  • zabieg RENUVION – alternatywą dla chirurgicznej plastyki powiek jest nowoczesny zabieg z wykorzystaniem plazmy helowej. Jednoczesne ogrzewanie oraz ochładzanie tkanek w skórze za pomocą wspomnianej plazmy, pozwala na osiągnięcie efektu obkurczenia i wygładzenia zwiotczałej skóry. Zabieg RENUVION jest bezbolesny, a jego efekty utrzymują się nawet 2 lata.
  • zabiegi laserowe – u nieinwazyjnym usuwaniu podwójnej powieki nieoceniony może okazać się także laser frakcyjny. Jego działanie polega na wykonaniu delikatnych mikrouszkodzeń, które mobilizują skórę do produkcji włókien kolagenowych i elastyny, dzięki czemu skóra staje się bardziej napięta i jędrna.
  • masaż limfatyczny (Face Fitness) – najłagodniejszym sposobem walki z opadająca powieka jest masaż limfatyczny, który jednak zdecydowanie bardziej sprawdzi się w przypadku zapobiegania powstawaniu opadających powiek, niż ich redukcji. Ucisk i pobudzenie krążenia sprzyja budowaniu włókien kolagenowych w skórze, które służą utrzymaniu jej w stanie jędrności przez dłuższy czas.

Jeśli ciężko nam zaakceptować swoje opadające powieki lub powodują one wyraźne pogorszenie naszej samooceny, warto zdecydować się na zabieg blefaroplastyki lub alternatywne zabiegi usuwające opadającą powiekę, po to, aby poprawić swoje samopoczucie. Czasem nie ma co przymrużać oka na problem opadających powiek, ot co.

Leia também:  Wady pochwy – przegroda pochwy i brak pochwy

Opadanie górnej powieki – przyczyny, objawy, leczenie – Hialeye

Opadnięcie powieki, nazywane również ptozą, to zmniejszenie wysokości szpary powiekowej tak, że brzeg rzęsowy powieki górnej może przysłaniać źrenicę.

Innymi słowy, skóra na powiece wygląda na rozciągniętą i opada tak bardzo, że przysłania część tęczówki.

Jest to przypadłość, której nie da się zapobiegać, jest najczęściej wrodzona i zwykle występuje tylko na jednym oku. (1)

Opadająca powieka – przyczyny (1)

Z ptozą można się urodzić albo nabawić się jej z różnych powodów. Wrodzone opadanie powieki wiąże się najczęściej z nieprawidłowym rozwojem mięśnia dźwigacza powieki.

Ptoza pojawia się również z powodu porażenia nerwu okoruchowego oraz zespołu Hornera. Obie te choroby mogą być wrodzone lub nabyte.

Opadanie górnej powieki może być również objawem takich chorób, jak dystrofia mięśniowa, przewlekle postępująca oftalmoplegia, miastenia, dystrofia oczno-gardłowa oraz guz oczodołu.

Osoby, które nie urodziły się z problemem opadającej powieki, mogą się go nabawić z powodu nawykowego tarcia oczu, uszkodzenia mięśnia, rozcięgna lub unerwienia oka na skutek urazu oraz długotrwałego noszenia twardych soczewek kontaktowych.

 Górna powieka może opadać również, gdy obciąża ją guz, duży obrzęk pourazowy lub z powodu powikłań po operacji (chirurgia zaćmy, operacja powiek, występowanie blizn pooperacyjnych).

Ten problem może pojawić się też po zabiegach z użyciem toksyny botulinowej (na przykład przy spłycaniu zmarszczek w okolicach oczu).

Jakie są objawy opadania powiek? (1)

Podstawowym objawem tego schorzenia jest opadająca skóra nad powieką. O ptozie możemy mówić wtedy, gdy powieka przesłania co najmniej 2 mm tęczówki oka. Jest to przede wszystkim defekt estetyczny.

Jedynie w zaawansowanych przypadkach, gdy źrenica przysłania dużą część oka, może dojść do niedowidzenia gałki ocznej.

W takim wypadku opadająca powieka może przeszkadzać w codziennych czynnościach (na przykład czytaniu lub kierowaniu samochodem) i należy ją skorygować.

Oprócz oddziaływania na nasze zdrowie, ptoza wpływa również na to, jak się czujemy. Osoby cierpiące z powodu opadającej powieki mogą wzbudzać swoim wyglądem niezdrowe zainteresowanie wśród innych ludzi.

Dotyczy to szczególnie dzieci i nastolatków, które z powodu ptozy często są narażone na ostracyzm, mają problemy w nauce i nie mogą odnaleźć się w grupie rówieśniczej.

Wówczas leczenie nie jest tylko kwestią czysto zdrowotną, ale wpływa również pozytywnie na psychikę małego pacjenta.

Opadająca powieka – leczenie i diagnoza ptozy (1)

Gdy zauważymy, że nasza powieka nienaturalnie opadła, to znak, że czas wybrać się jak najszybciej do okulisty. Nabyta ptoza może być objawem poważnej choroby, więc nie można zwlekać z wizytą.

Jeśli problemy z powieką mamy już od dzieciństwa, to wystarczy nam umówienie się na wizytę w standardowym terminie.

Diagnoza opadającej powieki zaczyna się od badania okulistycznego, a następnie zostaniemy pokierowani do kolejnych specjalistów (na przykład neurologa albo chirurga szczękowo-twarzowego), w zależności od tego, co jest przyczyną dolegliwości.

Opadającą powiekę leczy się chirurgicznie. Wybór metody zależy od czynności mięśnia dźwigacza powieki. Jeśli mięsień jest nadal czynny, chirurg zastosuje inną technikę niż w przypadku, gdy jego funkcje nie zostały zachowane.

Mówimy wtedy, że mamy do czynienia z ptozą neurogenną. Całkowite wyleczenie ptozy jest możliwe. Doświadczony chirurg jest w stanie uzyskać pełną symetrię szpar powiekowych. Efekt operacji zależy również od stanu powiek pacjenta.

Po operacji należy być pod stałą opieką okulistyczną i regularnie chodzić na badania kontrolne.

Opadnięcie powieki

Ptoza to opadanie górnej powieki, częściowo lub całkowicie, powodujące zmniejszenie szpary powiekowej, co utrudnia prawidłowe widzenie.

W praktyce o ptozie mówimy wtedy, gdy powieka przesłania co najmniej 2 mm tęczówki oka. Opadanie powiek można zaobserwować z jednej lub obu stron.

Dolegliwość ta może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, u których może być obecne już od urodzenia, a może objawić się dopiero w wieku podeszłym.

Opadnięcie powieki w większości przypadków uważane jest za defekt estetyczny. Jeśli jednak powieka przysłania źrenicę, czyli ptoza jest bardziej zaawansowana, to może ona prowadzić do niedowidzenia. To z kolei może wpływać negatywnie na codzienne funkcjonowanie, utrudniając np. chodzenie czy czytanie.

Niektórzy chorzy w celu zmniejszenia problemów z funkcjonowaniem ustawiają głowę pod innym kątem, co może spowodować bóle głowy oraz trwałe zmiany w układzie mięśniowo-szkieletowym.

Ptoza może nieść za sobą również skutki psychologiczne, szczególnie u dzieci i nastolatków, gdyż może się przełożyć na problemy z akceptacją w środowisku rówieśniczym i/lub spowodować problemy z nauką.

Przyczyny opadnięcia powieki

Wśród przyczyn opadnięcia powieki należy wymienić przyczyny:

  • miogenne – wynikają z nieprawidłowego rozwoju mięśnia dźwigacza powieki – większość przypadków wrodzonego opadnięcia powieki;
  • rozcięgnowe – wynikają ze zmian inwolucyjnych rozcięgna lub zerwania jego przyczepu (ptoza inwolucyjna) – większość przypadków ptozy nabytej; może to być skutek długotrwałego noszenia twardych soczewek kontaktowych lub nawykowym tarciem oczu; zdarza się, że pojawia się jako powikłanie zabiegów wewnątrzgałkowych (chirurgia zaćmy) lub po operacjach powiek;
  • neurogenne,
  • mechaniczne,
  • pourazowe
  • jatrogenne.

Ptoza może być również objawem innych chorób, np.

wrodzonego lub nabytego porażenia nerwu okoruchowego (niemożność uniesienia, obniżenia i przywiedzenia gałki ocznej), wrodzonego lub nabytego zespołu Hornera (opadnięcie powieki, zwężenie źrenicy, znacznie zmniejszona potliwość skóry (anhydroza) i zmniejszona pigmentacja tęczówki po stronie uszkodzenia).

Może być również dość częstym, niespecyficznym, nierzadko pierwszym i jedynym zwiastunem miejscowej lub uogólnionej choroby mięśni, np. dystrofii mięśniowej, dystrofii oczno-gardłowej lub przewlekłej postępującej oftalmoplegii, chorób autoimmunologicznych, takich jak miastenia, lub jednym z objawów guza oczodołu.

Opadanie powiek u dzieci – kiedy leczyć?

Ptoza wrodzona, najczęściej jednostronna, może mieć różny stopień nasilenia. Od niewielkiego opadnięcia powieki aż po całkowite zamknięcie powiek (w skrajnych przypadkach). Jest to skutek nieprawidłowego rozwoju mięśnia dźwigacza, czyli mięśnia, który unosi powiekę.

W pierwszym okresie dzieciństwa ptoza powodująca przysłonięcie źrenicy wpływa negatywnie na rozwój widzenia i powoduje stan niedowidzenia. Dzieci, chcąc zwiększyć pole widzenia, przechylają głowę do tyłu lub podnoszą brwi, co w dłuższej perspektywie może przyczynić się do deformacji kręgosłupa, szczególnie w odcinku szyjnym.

Aby uniknąć utrwalenia się niedowidzenia i problemów z układem mięśniowo-szkieletowym, chirurgiczne leczenie ptozy powinno być wdrożone jak najwcześniej.

Wskazania do zabiegu operacyjnego

Wskazaniem do zabiegu operacyjnego jest opadanie powiek powodujące zasłonięcie źrenicy i wpływające negatywnie na funkcje widzenia.

W sytuacjach, gdy ptoza jest łagodniejsza, zwykle szybka interwencja chirurgiczna nie jest konieczna.

Wskazane są natomiast częste kontrole u lekarza okulisty – co 3-12 miesięcy w zależności od wieku dziecka oraz nasilenia objawów, ze szczególnym uwzględnienie możliwości rozwoju niedowidzenia.

Diagnostyka

Diagnostykę opadnięcia powieki rozpoczyna się od badania klinicznego chorego, któremu towarzyszą badania dodatkowe oraz konsultacje specjalistyczne. Lekarz przeprowadzając wywiad pyta o obciążenie dziedziczne i występowanie podobnych przypadków w rodzinie.

Zbiera również informacje na temat przebytych zabiegów operacyjnych gałki ocznej, powiek i oczodołu, przebytych urazów głowy ze szczególnym uwzględnieniem okolicy oczodołowo-powiekowej i mózgu oraz na temat schorzeń współistniejących.

W trakcie badania fizykalnego oceniana jest funkcja dźwigacza powieki górnej, której ocena ma bardzo duży wpływ na wybór planowanej metody leczenia. Badana jest również wysokość szpary powiekowej oraz linia obrysu brzegu powieki górnej i położenie fałdu powieki górnej.

Diagnostyka może obejmować również inne badania, szczególnie jeśli istnieje podejrzenie, że ptoza jest objawem innych chorób.U pacjentów z objawami neurologicznymi, może być wykorzystany rezonans magnetyczny (RM), tomografia komputerowa (TK) mózgowia, twarzoczaszki i oczodołów z kontrastem.

U pacjentów z porażeniem nerwu okoruchowego wykonuje się badanie naczyniowe (angio-TK). Przy stwierdzeniu objawu nabytego zespołu Hornera, diagnostyka powinna uwzględniać RM lub TK mózgowia, szyi, kręgosłupa oraz klatki piersiowej, dzięki czemu można wykluczyć zmiany organiczne powodujące uszkodzenie układu współczulnego.

Metody leczenia

Ptoza czyli opadnięcie powieki górnej leczone jest podczas zabiegu operacyjnego. Metodę leczenia dobiera się w zależności od tego, czy pacjent był już wcześniej operowany i czy zachowana jest czynność mięśnia dźwigacza powieki.

Leia também:  Jakie Są Objawy Po Ukąszeniu Kleszcza U Psa?

W przypadku dużej ptozy celem zabiegu jest poprawa funkcji wzrokowych oraz zapobieganie powikłaniom ze strony układy mięśniowo-szkieletowego.

W przypadkach, gdy ptoza jest defektem raczej kosmetycznym, chodzi o uzyskanie młodszego i bardziej estetycznego wyglądu.

W naszym Ośrodku wykonujemy następujące procedury operacyjne korygujące opadnięcie powieki:

  • resekcję przezspojówkową mięśnia Müllera/ tarczki,
  • zabiegi naprawcze rozcięgna dźwigacza powieki
  • podwieszenie  powieki na mięśniu czołowym .

Operacja chirurgiczna u dorosłych wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym, u dzieci w znieczuleniu ogólnym. Czas trwania zabiegu jest różny i zależy od stopnia skomplikowania ptozy oraz od tego, czy dotyczy ona jednej, czy dwóch powiek  – średnio od 1 do 3 godzin. Cięcia wykonywane są od strony spojówki lub w miejscach naturalnych bruzd powiekowych aby ukryć blizny.

Wyjątkiem jest podwieszenie na mięśniu czołowym. Szwy, w zależności od metody operacyjnej, usuwane są po około 7-14 dniach.Po operacji wskazane są kontrolne badania, w tym kontrola okulistyczna. Osoby, u których opadnięcie powieki ma charakter zmienny (miastenia, dystrofia mięśniowa, dystrofia oczno-gardłowa itp.

), wymagają stałej opieki wielu specjalistów, a w niektórych przypadkach ponownej interwencji chirurgicznej.

Okuloplastyka w OCHO

W OCHO operacje okuloplastyczne wykonują: Prof. Guy Ben Simon na zaproszenie prof. Zagórskiego i za zgodą Okręgowej Rady Lekarskiej oraz współpracujący z nim nasi chirurdzy, m.in.: Dr Justyna Kłos-Rola i dr Marta Piecyk – Sidor w Nałęczowie oraz dr Agnieszka Mielnik-Mierzwińska i dr Arkadiusz Pogrzebielski w Krakowie.

Dostepne w:

Ocho w Krakowie OCHO w Lublinie OCHO w Nałęczowie OCHO w Zwoleniu

FAQ

Podczas podstawowej wizyty okulistyczej przeprowadzony jest wywiad okulistyczny z pacjentem oraz wykonywane są takie badania jak: autorefrakcja, keratometria, pomiar ciśnienia śródgałkowego, badanie ostrości wzroku, badanie w lampie szczelinowej oraz badanie dna oka. W większości przypadków tak. Jeżeli lekarz uzna że trzeba zrobić dodatkowe badanie może je wykonać podczas wizyty albo, jeżeli lekarz nie wykonuje tego rodzaju badań, pacjent zostaje skierowany do innego specjalisty. Wizyta okulistyczna wraz z wykonaniem podstawowych badań trwa około 20 min. W niektórych Ośrodkach badania w ramach wizyty wykonuje personel pomocniczy w pokoju badań. Te czynności są również wliczone w czas wizyty podstawowej. Tak, przed wizytą zalecane jest zdjęcie soczewek kontaktowych. Pacjent powiniem wziąć je ze sobą na wizytę, gdyż lekarz może poprosić o ich założenie. Koszt wizyty jest zgodny z cennikiem na naszej stronie internetowej. Oczekiwania na wizytę prywatną wynosi masymalnie do tygodnia. Czas ten może być dłuższy, jeśli pacjent chce umówić się do konkretnego specjalisty. Czas oczekiwania na wizytę NFZ jest zgodny z kolejką oczekujących. Prosimy o kontakt telefoniczy lub mailowy w celu ustalenie konkretnego terminu. Tak, ale na początku wizyty należy powiadomić lekarza o chęci dobrania okularów bądź soczewek. Tak, należy normalnie stosować używane krople. Wizyta okulistyczyna nie wymaga specjalnego przygotowania. Jeżeli jest to pierwsza wizyta w placówce, to nalezy mieć ze sobą dowód osobisty, który jest konieczny do założenia karty pacjenta. Należy też pamiętać, że w większości przypadków po wizycie okulistycznej nie można prowadzić samochodu. Podczas pierwszej wizyty lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad okulistyczny. Jeżeli Pacjent posiada jakąś dokumentację okulistyczną z innych placówek, to warto wziąć ją ze sobą na wizytę. Po wizycie okulistycznej mozna wrócić do pracy/szkoły, ale należy pamiętać, że jeśli na wizycie były wpuszczane krople, to przez około 2-3 godziny widzenie może byc zaburzone i przymglone. Wizyty kontrolne u okulisty to sprawa indywidualna. Zazwyczaj podczas wizyty, lekarz podaje kiedy pacjent powinien przyjść ponownie. U osób po 50. roku życia zaleca się wizytę kontrolną przynajmniej raz w roku. Jeżeli podczas wizyty wpuszczone są krople rozszerzające źrenicę, to bezpośrednio po wizytcie NIE można prowadzić samochodu. Należy odczekać około 2-3 godzin. Wróć do poprzedniej strony

Sposoby na opadającą powiekę: Kremy, ćwiczenia, zabiegi estetyczne

Opadająca powieka to defekt, który może odebrać pewność siebie. Powoduje, że twarz wygląda na smutną i zmęczoną, utrudnia wykonanie makijażu. Na szczęście istnieją sposoby na pozbycie się tego problemu.

Czym jest opadająca powieka?

Skóra wokół oczu jest cienka i delikatna. Dotyczy to również powiek, które z wiekiem zaczynają tracić elastyczność. Jeśli skóra nie jest odpowiednio pielęgnowana, zaczyna stawać się coraz bardziej wiotka. Z biegiem czasu na górnej powiece może powstać fałd luźnej skóry, co sprawi, że zacznie ona opadać.

Schorzenie to nazywane jest ptozą. Opadająca powieka daje wrażenie, że twarz staje się zmęczona i smutna, a osoba ciągle mruży oczy. Stanowi głównie problem estetyczny, ale może również mieć podłoże natury medycznej. Ptozę mogą powodować m.in. uszkodzone nerwy.

Przyczyny ptozy

Opadająca powieka najczęściej związana jest z utratą jędrności i elastyczności skóry. Dzieje się tak wraz z wiekiem, a włókna kolagenowe zaczynają zanikać już po 25. roku życia.

Problem powiek zaczyna być widoczny po 40. roku życia, gdy cera coraz szybciej traci wodę, staje się sucha i wiotka.

Zaczyna też ubywać wapnia, który stanowi budulec dla mięśni, również tych trzymających powieki.

Czasem schorzenie to ma podłoże genetyczne. Jeśli w rodzinie występuje problem ptozy, jest prawdopodobne, że również będziemy się z tym zmagać. Niekiedy też jest związane z utratą wagi. Jeśli dość mocno schudniemy, skóra staje się wiotka. Dotyczy to całego ciała, również powiek.

Oprócz wymienionych przyczyn ptozę powodują również:

  • uszkodzone nerwy okołoruchowe
  • uszkodzone nerwy gałek ocznych
  • złe soczewki kontaktowe
  • cukrzyca
  • nowotwory
  • zła pielęgnacja wrażliwej skóry wokół oczu

Jak rozpoznać ptozę?

Problem opadania powiek jest widoczny gołym okiem. Oko wygląda jakby było półotwarte, co nie tylko stanowi mankament, ale również może pogarszać jakość widzenia.

Sposoby na opadające powieki

Na szczęście istnieje szereg sposobów, które pomagają poradzić sobie z problemem ptozy. Wśród nich są zarówno ćwiczenia, jak i preparaty kosmetyczne oraz zabiegi natury estetycznej. Należy je dobrać do stanu zaawansowania schorzenia.

Zawsze jednak dobrze jest zacząć od mocnego nawilżania skóry (nawet kilka razy dziennie) oraz wykonywania ćwiczeń w domowym zaciszu. To proste metody, które nie niosą za sobą żadnej ingerencji chirurgicznej, a które mogą przynieść wiele pozytywnych skutków.

Ćwiczenia na powieki: palming

Znanym sposobem, który pozwala wzmocnić skórę wokół oczu, jest palming, inaczej zwany jogą oczu. Polega m.in. na ruszaniu gałkami ocznymi czy uciskaniu zewnętrznych kącików oka, by uelastycznić skórę.

Aby poćwiczyć, wystarczy przyłożyć palce do zewnętrznych kącików oczu, a następnie rozciągnąć je w stronę skroni. Często w ten sposób bawią się dzieci, udając, że są osobami o skośnych oczach. Okazuje się jednak, że jest to ćwiczenie, które może pomóc w walce z opadającymi powiekami.

Do innych ćwiczeń należy m.in. spoglądanie oczami jak najwyżej, bez ruszania głową. Ważne, by w trakcie wykonywania ćwiczenia utrzymać napięcie skóry na czole.

Pielęgnacja skóry wokół oczu

Do utrzymania skóry wokół oczu we właściwej kondycji konieczne jest nawilżanie. Pomocne jest tutaj picie 2 litrów wody, ale to nie wystarcza. Woda z naskórka szybko odparowuje, dlatego warto też nawilżać i uelastyczniać cerę od zewnątrz. Pomogą w tym specjalne kremy pod oczy i do pielęgnacji powiek, które zwiążą wodę, zapobiegając jej utracie.

Można je stosować kilka razy dziennie, zwłaszcza w czasie pracy przy komputerze czy przebywania w klimatyzowanych pomieszczeniach. Na noc warto wybierać kremy, które działają bardziej intensywnie i uzupełnią ubytki w naskórku dokonane w ciągu dnia.

Zabiegi estetyczne i plastyka powiek

Gdy ćwiczenia i pielęgnacja nie przynoszą efektów, można skorzystać z zabiegów medycyny estetycznej. Plastyka powiek (blefaroplastyka) to zabieg laserowy lub chirurgiczny, który jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym. Chirurg usuwa nadmiar skóry na powiekach, wycina tłuszcz, a nacięcia zszywa tak, by były niewidoczne.

Taka korekta wymaga właściwej pielęgnacji po zabiegu. Nie wolno m.in. nosić soczewek, wystawiać skóry na słońce ani robić makijażu. Warto podkreślić, że skuteczny, a mniej inwazyjny, jest zabieg laserowy.

Wykonanie plastyki powiek należy skonsultować z lekarzem rodzinnym, który zna nasz stan zdrowia i schorzenia, na które cierpimy. W przypadku ciąży czy chorób immunologicznych blefaroplastyka nie jest wskazana.

Czytaj też:Chirurgia plastyczna – najpopularniejsze zabiegi chirurgii plastycznejCzytaj też:Czy warto poddawać się zabiegom laserowym na skórę? Sprawdź, co sądzi dermatolog

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*