Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy, leczenie nerwicy depresyjnej

Inaczej mówiąc, jest to przewlekła depresja, której towarzyszy dodatkowo lęk. Czym w takim ujęciu jest dystymia? To schorzenie afektywne, trwający co najmniej dwa lata stan obniżonego nastroju (w przypadku dzieci i młodzieży mówi się o roku).

Łączy się z nim poczucie beznadziei, brak energii, apetytu, smutek z krótkimi przerwami lepszego samopoczucia.

Osoba chora na dystymię nie widzi żadnego wyjścia ze swojej sytuacji, trudno jest jej poprosić o pomoc, bardzo często na zewnątrz wydaje się doskonale funkcjonująca. 

Dystymia nieco różni się od klasycznej depresji. Nie jest tak dojmująca i głęboka, ale jednocześnie sprawia, że chory może nie odczuwać szczęścia. Jej przyczyna może być związana z gospodarką hormonalną, m.in.

obniżonym poziomem serotoniny i noradrenaliny. Mogą się w tym czasie pojawić nieuzasadnione lęki, poczucie zagubienia, ale także np. nadmierna senność lub bezsenność.

Dystymia znacznie częściej dotyka kobiety, nawet 3-krotnie częściej.

Nerwica depresyjna

Podstawą nerwicy jest lęk, który może występować pod różnymi postaciami. Najczęściej jednak jego pochodzenia jest nieuzasadnione. Brak wówczas jednoznacznej przyczyny, która by nam jasno komunikowała, że mówimy o strachu, np.

przed ważnym wydarzeniem, chorobą czy innymi trudnymi wydarzeniami w życiu. Nie oznacza to jednak, że przyczyną nerwicy nie może być stres. Bardzo często to właśnie jest główny czynnik, który “uruchamia” nerwicę depresyjną u osób z takimi skłonnościami.

 

W przypadku nerwicy bardzo często wskazuje się na liczne objawy somatyczne. Są to niejasnego pochodzenia bóle głowy, brzucha, stawów, czasami kołatanie serca. Może również dojść do zaburzeń snu (w tym bezsenności), drżenia kończyn i wielu innych objawów, które nie są możliwe do wyjaśnienia przez fizyczne badanie.

W życiu chorego dominują nieuzasadnione lęki, fobie, nawet wycofanie społeczne połączone z napadami paniki. Mogą się również pojawić natręctwa oraz nadmierne pobudzenie, które dla osoby dotkniętej nerwicą będzie niezwykle trudne do opanowania. Z drugiej strony występuje ogólne przygnębienie.

Nie jest ono tak trudne, jak w przypadku dystymii, ale w leczeniu tego typu schorzeń przyjmuje się, że występuje praktycznie zawsze. 

Różnice

Jak można wywnioskować z przyczyn i objawów powyższych schorzeń, różnica pomiędzy nimi nie jest łatwa do wyznaczenia. Bardzo często okazuje się, że obie choroby się przenikają – lęk może towarzyszyć depresji, tak jak depresja może “dołączyć” do nerwicy. W związku tym nie bez powodu oba schorzenia określa się mianem zaburzeń lękowo-depresyjnych. 

Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy, leczenie nerwicy depresyjnej

Preparaty wspomagające pracę układu nerwowego

Wszędobylski stres jest znakiem rozpoznawczym XXI w. Jednym ze sposobów na okiełznanie stresu jest stosowanie środków uspokajających.

Obie choroby łączy sposób leczenia – najczęściej podejmuje się je dwutorowo, łącząc psychoterapię z farmakoterapią.

W przypadku depresji większy nacisk może zostać położony na odpowiednie leki, które pomogą choremu uporać się z przygniatającym smutkiem.

Leczenie nerwicy natomiast często polega na próbach dotarcia do źródła schorzenia, którym mogą być poważne wydarzenia z przeszłości. Zarówno dystymię, jak i nerwicę depresyjną, leczy się kilka lat. 

Nerwica lękowa – przyczyny, objawy, leczenie

Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy, leczenie nerwicy depresyjnej

Lekarze nie mają wątpliwości co do tego, że kondycja psychiczna naszego społeczeństwa jest coraz gorsza, a pandemia i związane z nią ograniczenia tylko uwypukliły ten problem. Depresja i nerwica lękowa to poważne schorzenia, z którymi na co dzień mierzy się wielu Polaków! W jaki sposób możemy zadbać o swój stan psychiczny? Czy warto sięgać po dostępne w aptekach bez recepty leki na uspokojenie? Dlaczego warto skorzystać z wizyty u psychologa?

Nerwica lękowa – co to jest?

Termin nerwica lękowa obejmuje tak naprawdę całą grupę zaburzeń lękowych charakteryzujących się odczuwaniem silnego, paraliżującego lęku o nieokreślonym źródle.

Wprawdzie strach czy lęk są zupełnie normalnymi ludzkimi emocjami, jednak u niektórych osób reakcja lękowa jest nieadekwatna do sytuacji (lub samego jej wyobrażenia) i utrudnia codzienne funkcjonowanie.

Osoby z nerwicą lękową są cały czas „w niebezpieczeństwie”, gdyż napad paniki i uczucie bezradności może pojawić się niemal w każdym momencie, także w sytuacjach dobrze znanych i oswojonych.

Choć zaburzenia lękowe mają podłoże psychiczne, to objawy nerwicy lękowej obejmują zarówno objawy psychiczne, jak i somatyczne! Charakterystycznym zjawiskiem jest również tzw.

sprzężenie zwrotne w nerwicy polegające na tym, że pojawiające się objawy somatyczne przyczyniają się do pogłębiania lęku psychicznego, co natomiast wpływa na nasilenie objawów fizjologicznych.

Tym samym dochodzi do ciągłego nawarstwiania się objawów i stan ten trwa do momentu, aż to błędne koło nie zostanie przerwane.

Przedłużające się stany lękowe i utrzymujące się objawy somatyczne mogą prowadzić do rozwoju poważnych chorób, w tym do wrzodów żołądka i zawału serca! Jednak nerwica lękowa to nie tylko konsekwencje zdrowotne. Może ona również rzutować na funkcjonowanie chorego w społeczeństwie, utrudniać kontakty międzyludzkie, a w skrajnych przypadkach całkowicie go alienować.

Nerwica może mieć różne oblicza. Zaburzenia lękowe mogą mieć charakter uogólniony lub występować z atakami paniki. Zaburzenia lękowe uogólnione to stan przewlekły z objawami utrzymującymi się przynajmniej przez 6 miesięcy.

Ten typ zaburzeń manifestuje się ciągłym poczuciem wewnętrznego niepokoju i napięcia, niemożnością odpoczynku i uzyskania stanu relaksu, ciągłym zamartwianiem się i czarnowidztwem oraz objawami somatycznymi.

Zwykle natężenie dolegliwości następuje w stanach silnego stresu.

Zaburzenia lękowe z napadami paniki to nagłe, niezwykle silne i intensywne ataki gwałtownie narastającego lęku występujące w towarzystwie całego spektrum objawów wegetatywnych, a także uczucia depersonalizacji i derealizacji, strachu przed utratą kontroli, przed zbliżającą się śmiercią, a także „lęku przed lękiem”. Sam atak nie trwa długo (zwykle maksymalnie kilkanaście minut) i nie stanowi realnego zagrożenia dla życia, choć sam chory ma wrażenie, że zaraz zwariuje lub umrze!

Przyczyny występowania nerwicy lękowej

Skąd się bierze nerwica lękowa? Lekarze wyróżniają określone przyczyny determinujące skłonność do zaburzeń lękowych. Mowa o czynnikach psychicznych, neurobiologicznych, genetycznych oraz środowiskowych.

Nerwica może pojawić się jako efekt przebytych traum w dzieciństwie (m.in.

molestowanie, przemoc fizyczna i psychiczna), braku zaspokojenia potrzeb emocjonalnych w wieku dziecięcym, presji i wygórowanych oczekiwań rodziców, niemożności sprostania tym wymaganiom, braku akceptacji ze strony rówieśników.

Ze względu na to, że źródłem nerwicy są wydarzenia wyparte i zapomniane, a także nieoczywiste, kluczem do rozprawienia się z lękiem jest psychoterapia. Zadaniem specjalisty jest rozpoznanie w przeszłości chorego tzw. konfliktu powinności i woli, gdyż to właśnie on jest źródłem silnego napięcia i przyczyną wielu zaburzeń – także nerwicy lękowej.

Negatywnym bodźcem w przypadku zaburzeń lękowych są także różne czynniki środowiskowe – określone sytuacje społeczne, które są silnie związane z takimi emocjami jak uczucie wstydu, upokorzenia, porażki. Mogą to być zarówno nieudane publiczne wystąpienia, jak i sytuacje bardziej intymne jak np. niepowodzenie w sypialni.

W mechanizmie rozwoju zaburzeń lękowych ogromne znaczenie przypisuje się również biologii i genetyce. U niektórych osób nerwica lękowa może być skorelowana z zaburzeniami wydzielania niektórych neuroprzekaźników (m.in.

adrenaliny i noradrenaliny). Czasem predyspozycje do zaburzeń lękowych przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Niektórzy badacze wskazują zaś, że o skłonności do nerwicy lękowej decyduje typ osobowości (tzw.

osobowość lękliwa).

Objawy nerwicy lękowej

Obraz i przebieg nerwicy lękowej jest bardzo indywidualny, nie każdy chory będzie zmagał się z takimi samymi objawami lub z takim samym ich nasileniem. Objawy nerwicy lękowej można podzielić na objawy somatyczne, zaburzenia funkcji poznawczych i zaburzenia emocjonalne.

Najbardziej charakterystyczne są oczywiście zaburzenia emocjonalne, czyli odczuwanie nieokreślonego, silnego lęku (m.in. lęku przed utratą kontroli, przed porażką, przed bezradnością, przed odrzuceniem, przed chorobą i śmiercią).

Nerwicy mogą towarzyszyć także stany depresyjne, apatia lub irytacja i nadpobudliwość.

Objawami somatycznymi występującymi w nerwicy lękowej są zwykle bóle (głowy, brzucha, stawów, mięśni), zaburzenia zmysłów (np.

pogorszenie słuchu lub wzroku), niedowłady, napięcie mięśniowe, problemy z mówieniem, kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, zaburzenia snu, nadmierne pocenie się, suchość w ustach, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunki, wymioty).

W zakresie funkcji poznawczych u wielu osób nerwica lękowa przejawia się natrętnymi myśli oraz innymi natręctwami. Pojawia się gonitwa myśli, trudności ze skupieniem uwagi i z koncentracją, a także problemy z pamięcią.

Leia também:  Trudności w przełykaniu i ból gardła przy przełykaniu

Jak leczyć nerwicę lękową?

Nerwica lękowa nie jest chorobą, którą można łatwo wyleczyć.

Mimo że dla wielu osób temat zdrowia psychicznego to tabu, kluczowym elementem terapii jest wizyta u psychologa lub psychiatry i szczera rozmowa! W trakcie sesji specjalista stara się zidentyfikować przyczynę zaburzeń, ułatwia właściwe przepracowanie problemów, umożliwia zmianę postrzegania siebie i świata, uczy rozpoznawać objawy lękowe i pomaga stworzyć mechanizmy obronne. Często wsparciem dla psychoterapii jest farmakologia (leki przeciwlękowe i przeciwdepresyjne). Jednak osoby, które myślą, że wystarczy brać leki na nerwicę lękową, aby poradzić sobie z lękiem, są w dużym błędzie. Farmakologia to tylko leczenie objawowe, aby poprawić swój stan, potrzeba oddziaływać na przyczynę zaburzeń, a w tym celu konieczna jest wizyta u psychiatry!

Oprócz leków przepisywanych przez lekarza w aptekach oferowany jest szeroki wybór leków bez recepty bazujących na roślinnych składnikach, które wykazują działanie uspokajające i redukują napięcie nerwowe.

W okresach wzmożonego stresu i napięcia oraz w łagodnych stanach nerwowych warto stosować leki uspokajające z kozłkiem lekarskim, rumiankiem i melisą (np.

Extraspasmina, Persen Forte, Nervomix Forte, Nervosol płyn, Valerin 200mg, Validol, Valused).

Dobrą praktyką jest też regularne picie naparów ziołowych. Najlepsze herbatki ziołowe na uspokojenie to wysokiej jakości mieszanki ziołowe nie tylko z melisą i rumiankiem, ale także szyszkami chmielu, dziurawcem i lawendą (np. Apteo Natura Herbatka uspokajająca z pomarańczą, Herbatka Kalma, Herbatka fix Nervinex Odprężenie).

Oprócz popularnych ziół coraz więcej osób w walce z nerwicą lękową sięga po kannabioidy. Nie powinno to dziwić, gdyż liczne badania potwierdzają terapeutyczne działanie olejków CBD w przypadku nerwicy, stanów lękowych i depresji. Warto podkreślić, że dostępne na rynku olejki CBD (np.

Allnutrition Cannabi Oil 10% CBD, Allnutrition Cannabi Oil 30% CBD) nie zawierają substancji psychoaktywnych (THC).

Jakie nawyki warto wprowadzić do codziennej rutyny, aby złagodzić objawy nerwicy?

Osoby, którym nerwica lękowa odebrała pewność siebie i zdestabilizowała życie, aby wygrać z chorobą, muszą walczyć z nią na wielu frontach.

Psychoterapia i leki na uspokojenie to kluczowe elementy leczenia, jednak ich skuteczność można zwiększyć, gdy do codziennej rutyny zostaną wprowadzone dodatkowe aktywności mające za zadanie minimalizować poziom stresu, napięcia i lęku.

W tym celu warto przyswoić sobie jedną z metod relaksacji, nauczyć się medytacji i technik właściwego oddychania, wypróbować jogę lub muzykoterapię.

Ponadto można zadbać o dobre samopoczucie, wykorzystując moc olejków eterycznych np. olejku lawendowego lub bergamotkowego. Wsparciem może się również okazać aktywność fizyczna oraz zmiany w codziennej diecie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na produkty będące źródłem magnezu, którego niedobory mogą skutkować pojawianiem się objawów nerwicy.

W przypadku diety ubogiej w magnez warto wprowadzić suplementy diety lub leki zawierające ten składnik.

Niezależnie od tego, czy nerwica lękowa ma charakter przewlekły, czy objawia się napadami paniki, jest w stanie całkowicie „zdemolować” codzienne funkcjonowanie.

Ponadto narastający miesiącami lęk może doprowadzić do rozwoju poważnych chorób! Czy można wyzwolić się z jego szponów? Można, choć nie jest to łatwe. Najważniejsze jest przerwanie nerwicowego błędnego koła i praca nad sobą.

Oprócz obowiązkowych wizyt u psychologa na co dzień można wspierać się technikami relaksacyjnymi. Pomocne będą także ziołowe leki na uspokojenie.

Autor: Ewa Krulicka, i-Apteka.pl

Objawy i przyczyny nerwicy

Zaburzenia nerwicowe, zwane nerwicami lub neurozami, należą do grupy zaburzeń psychicznych o podłożu lękowym, które dają bardzo różnorodne symptomy. Zasadniczym objawem jest lęk, który doświadczany jest na różne sposoby.

Osobie chorej często towarzyszy niepokój, zamartwianie się, rozmaite lękowe wyobrażenia i natręctwa. Wraz z nimi pojawiają się też objawy somatyczne, które dodatkowo pogłębiają lęk. Mechanizm ten działa na zasadzie sprzężenia zwrotnego.

Lęk wpływa na pojawienie się objawów wegetatywnych, jak ból, czy zaburzenia snu, a te dodatkowo nasilają ten lęk, utrudniając tym samym funkcjonowanie w różnych dziedzinach życia.

Na nerwicę częściej chorują kobiety, a pierwsze objawy  zwykle pojawiają się między 25. a 45. rokiem życia.

ZOBACZ TEŻ: Jak poprawić swoją pamięć?

Nie sposób wskazać jednej przyczyny rozwoju zaburzeń nerwicowych. Bywa, że odpowiedzialnych jest kilka czynników działających jednocześnie. Najczęściej wskazuje się na konflikty i sprzeczności wewnętrzne, z którymi chory nie potrafi sobie poradzić.

To rozdźwięk między potrzebami a obowiązkami, czy dążeniami a rzeczywistymi możliwościami danej osoby, która nie potrafi im sprostać.

Z takimi problemami borykają się zwłaszcza osoby lękliwe, z niską samooceną, a także te dążące do nadmiernej perfekcji i wykazujące dużą potrzebę kontrolowania sytuacji. 

Innym czynnikiem wyzwalającym zaburzenia nerwicowe jest silny stres, życie i praca pod ciągłą presją czy przebyta trauma, jak wypadek komunikacyjny, czy śmierć bliskiej osoby. Czynnikiem sprawczym mogą być także choroby przewlekłe lub stany nagłe, jak niespodziewana operacja, czy poważny uraz.

ZOBACZ TEŻ: Dlaczego jesteśmy ciągle zmęczeni?

Rodzaje zaburzeń nerwicowych

Ze względu na różnorodność objawów i czynników, wyróżnia się kilka rodzajów nerwic:

  • nerwica lękowa – różne zaburzenia lękowe, również w postaci fobii, czyli odczuwania lęku przed pewnymi sytuacjami, a także przedmiotami, czy zwierzętami,
  • nerwica natręctw – inaczej zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, charakteryzują się występowaniem natrętnych myśli i towarzyszących im przymusowych zachowań. Osoba chora wykonuje pewne czynności celem uniknięcia rzekomego niebezpieczeństwa,
  • nerwica neurasteniczna – może objawiać się nadmiernym i szybkim zmęczeniem oraz obniżeniem sprawności, a także rozdrażnieniem i nadwrażliwością na bodźce,
  • nerwica hipochondryczna – osoba chora bezustannie lęka się o swoje zdrowie. Wszelkie odczucia fizjologiczne i dolegliwości intepretowane są jako objawy zagrażającej życiu choroby,
  • nerwica depresyjna – łączy w sobie objawy nerwicy i depresji. Zaburzenia lękowe silnie wpływają na samopoczucie chorego, powodując znaczne obniżenie nastroju.

Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy, leczenie nerwicy depresyjnej

Nerwica a objawy psychiczne i somatyczne

Nerwica objawia się zarówno na tle psychicznym, jak i fizycznym (somatycznym).

Dominującymi symptomami są napady lęku i niepokoju, czasem o bardzo dużym nasileniu, których chory nie potrafi zignorować.

Towarzyszą im problemy z koncentracją, zaburzenia snu (nadmierna senność lub problemy z zasypianiem), utrzymujące się uczucie napięcia, a także ciągłe zamartwianie się. 

Objawy dotyczące strefy fizycznej są silnie powiązane z odczuwanym lękiem.

Choroba manifestuje się w postaci dolegliwości bólowych (bóle głowy, brzucha, kręgosłupa), zaburzenia wzroku, kołatania serca, drżenia kończyn, nagłych uderzeń gorąca lub zimnych potów, czy zaburzeń równowagi.

Osoby cierpiące na zaburzenia nerwicowe często miewają też kłopoty na tle seksualnym, jak zaburzenia erekcji, czy przedwczesny wytrysk.

Masz trudności za znalezieniem swojego leku? Teraz możesz zarezerwować go w aptece i odebrać w wolnej chwili. Przejdź do wyszukiwarki KtoMaLek.pl i zarezerwuj swoje leki.

Jak walczyć w nerwicą?

Nerwica jest schorzeniem podstępnym, upośledzającym relacje z innymi ludźmi, czasem uniemożliwiającym pracę i rozwijanie swoich pasji.

Osoby zmagające się z tymi zaburzeniami często wycofują się z życia społecznego, zamykając się w domu ze swoim problemem. Dlatego nerwicę należy leczyć i to jak najszybciej, by stan osoby chorej nie ulegał pogorszeniu.

Po pomoc należy zwrócić się do psychiatry, który na podstawie wywiadu medycznego postawi diagnozę i strategię leczenia.

Najważniejszym elementem leczenia jest psychoterapia. Dzięki niej pacjent może uświadomić sobie przyczynę swoich zaburzeń lękowych i z nimi walczyć. Spotkania mogą mieć charakter indywidualny lub odbywać się w grupie.

Jeżeli objawy są mocno nasilone lub zdarzają się epizody depresyjne, lekarz może wprowadzić leczenie farmakologiczne formie leków przeciwdepresyjnych, przeciwlękowych, a czasem nasennych.

  W ten sposób najbardziej uciążliwe objawy są złagodzone, co poprawia komfort życia chorego.

Dobrym sposobem na rozładowanie towarzyszącego napięcia i stresu jest wysiłek fizyczny. Specjaliści zwracają uwagę, że to jedna z najprostszych metod radzenia sobie z zaburzeniami nerwicowymi. Pomocna może być również medytacja, zajęcia jogi czy uczestnictwo w grupach wsparcia.

W niektórych przypadkach wsparciem mogą być preparaty ziołowe. Chociaż nie stanowią one alternatywy dla farmakoterapii, często pomagają się uspokoić i obniżyć poziom stresu.

Polecane są zwłaszcza środki na bazie surowców ziołowych, takich jak: liść melisy, korzeń kozłka, koszyczek rumianku, szyszki chmielu, czy ziele dziurawca. Do wyboru jest wiele preparatów, najczęściej w postaci tabletek lub kapsułek, takich jak: Nervomix Forte, Valused, Extraspasmina, Valerin Max czy Nervosol TABS lub w formie płynnej (m.

Leia também:  Como aliviar dor nos rins: 10 passos (com imagens)

in. Neospasmina, Valused, Nervosol płyn doustny). Warto również sięgnąć po zioła do zaparzania, z których można przygotować napar (Melisa fix, Fix Dziurawiec, Nervosan fix) .

ZOBACZ TEŻ: Bezsenność – dlaczego nie możemy zasnąć?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Nerwica – rodzaje, objawy i jak opanować nerwicę – SUPER-ego

Nerwica jest zespołem zaburzeń lękowych i reakcją na ciężki stres, a zaburzenia te mogą przybierać postać psychiczną i somatyczną. Spektrum dolegliwości nerwicowych jest bardzo szerokie, a objawy mogą być rozmaite w zależności od rodzaju nerwicy oraz predyspozycji pacjenta. Czym jest nerwica, jakie są jej objawy i jak ją rozpoznać?

Nerwica – co kryje się pod tą nazwą?

Termin ten został wprowadzony do medycznej nomenklatury już pod koniec XVII wieku przez Williama Cullena, szkockiego lekarza, który używał go do opisu objawów o niezidentyfikowanym podłożu organicznym.

Natomiast Zygmunt Freud opisywał nerwicę lękową jako chorobę psychiczną charakteryzującą się występowaniem bardzo silnego lęku.

Współcześnie „nerwica” jest zbiorem wielu różnych zaburzeń, mimo iż nazwa ta jest w powszechnym użyciu, w diagnostyce używa się nazwy „zaburzenia lękowe”.

Klasyfikacja chorób ICD-10 uwzględnia:

  • zaburzenia lękowe w postaci fobii,
  • reakcję na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne,
  • zaburzenia dysocjacyjne,
  • zaburzenia występujące pod postacią somatyczną,
  • inne zaburzenia nerwicowe.

Nerwica – objawy. Na co zwracać uwagę?

Zaburzenia nerwicowe to silny lęk lub niepokój doświadczany na różne sposoby o charakterze przewlekłym lub napadowym. Objawy nerwicy natury psychicznej to m.in.: strach, niepokój, zamartwianie się, czarnowidztwo, lękowe wyobrażenia, natręctwa, strach przed śmiercią itd.

Somatyczne objawy nerwicy są bardzo różne i zależne od osobniczych predyspozycji. Do najczęstszych zaliczamy: bóle głowy, bóle brzucha, kołatanie serca, napadowe częstoskurcze serca, tachykardię, wymioty, tachypnoe, hiperwentylację i wiele innych.

Somatyczne objawy nerwicy pogłębiają lęk psychiczny, a strach nasila objawy fizjologiczne. Jest to tzw. mechanizm sprzężenia zwrotnego w nerwicy, który powoduje ciągłe narastanie negatywnych symptomów. Jeżeli nie zostanie przerwany, może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Objawy fizjologiczne w przebiegu nerwicy mają charakter odwracalny, co oznacza, że w przypadku ustąpienia zaburzeń lękowych ustąpić powinny też bóle głowy, bóle w klatce piersiowej, kołatania serca itd. Jednakże w przypadku długo utrzymujących się, nasilonych lęków, zaburzenia somatyczne mogą mieć wpływ na rozwój realnych chorób, np. udaru mózgu, zawału serca, wrzodów żołądka.

W zależności od czynników wywołujących dolegliwości oraz od objawów zaburzenia nerwicowe dzielimy na rodzaje:

  • nerwicę lękową charakteryzującą się odczuwaniem strachu przed określonymi sytuacjami, fobii społecznych i innych zaburzeń lękowych;
  • nerwicę natręctw wiążącą się z występowaniem natrętnych myśli i przymusowych zachowań;
  • nerwicę neurasteniczną charakteryzującą się rozdrażnieniem, nadwrażliwością na bodźce i nadmiernym zmęczeniem;
  • nerwicę hipochondryczną, czyli zaburzenie polegające na ciągłym lęku o własne zdrowie.
  • nerwicę depresyjną będącą połączeniem nerwicy i depresji.

Jak walczyć z nerwicą?

Na początku trzeba zdać sobie sprawę z tego, że „walka” z nerwicą nie jest dobrą ścieżką i może prowadzić do pogłębienia problemów. Złożoność choroby, różnorodność czynników przyczyniających się do owych zaburzeń, a także trudność w opanowaniu reakcji nerwicowych sprawiają, że leczenie nerwicy powinno być kompleksowe, obejmujące różne metody, w tym farmakoterapięi prowadzone pod kontrolą psychoterapeuty lub psychiatry, który wie jak opanować nerwicę. Jeżeli szukasz psychoterapeuty we Wrocławiu, koniecznie odwiedź Dolnośląskie Centrum Psychiatrii i psychoterapii SUPER-ego Wrocław ul. Gajowicka 164.

Leczenie nerwicy jest zależne od rodzaju objawów i ich źródła. Praca z pacjentem polega nie tylko na leczeniu objawów, ale przede wszystkim na dotarciu do przyczyn problemu i próbie ich wyeliminowania. Pomocne są: terapia poznawczo-behawioralna, nauka radzenia sobie ze stresem, farmakoterapia oraz inne pozostałe leczenia, o których decyduje osoba prowadząca leczenie.

Jak opanować nerwicę – metody uzupełniające

Oprócz pracy z psychologiem lub psychoterapeutą, warto wprowadzić do codziennej rutyny medytację, relaksację, jogę lub inne sposoby redukcji stresu i napięcia. Wsparcie stanowią też preparaty ziołowe o działaniu kojącym w formie naparów, wyciągów lub olejków eterycznych.

Jednakże wykazują one stosunkowo słabe działanie, więc nie są bezpośrednią alternatywą dla leczenia farmakologicznego. Mimo wszystko w łagodnych stanach nerwicowych zioła mogą pomóc. Należą do nich m.in.

: liść melisy, korzeń kozłka, koszyczek rumianku, szyszki chmielu, ziele dziurawca.

Nie zapominajmy też o regularnej aktywności fizycznej oraz zbilansowanej diecie bogatej w składniki odżywcze, witaminy i minerały, ponieważ część zaburzeń nerwicowych wynika właśnie z ich niedoborów.

Nerwica lękowa, nerwica natręctw, nerwica żołądka, nerwica w ciąży – objawy i sposoby leczenia

Nerwica to historyczna nazwa grupy różnorodnych zaburzeń lękowych. Charakteryzują się one lękiem nasilonym niewspółmiernie do przyczyny, powodującym cierpienie i trudności w funkcjonowaniu chorego. Czym jeszcze objawia się nerwica lękowa, nerwica natręctw, nerwica żołądka i nerwica w ciąży? Jak leczyć te zaburzenia?

Na nerwicę skarży się 15-20 proc. populacji. Największa zachorowalność notowana jest u osób pomiędzy 24. a 44. rokiem życia. Najczęściej występuje nerwica lękowa (zaburzenie lękowe uogólnione). Nerwicę leczy się kompleksowo. W wielu przypadkach metodą z wyboru jest psychoterapia i psychoedukacja. Stosuje się również farmakoterapię.

Nerwica lękowa – objawy

Nerwica lękowa objawia się uczuciem przewlekłego lęku oraz uporczywym zamartwianiem się bez wyraźnego powodu. Lęk jest związany z codziennymi sytuacjami, powoduje cierpienie psychiczne i upośledza codzienne aktywności w wielu dziedzinach życia. Dodatkowe objawy tego zaburzenia to:

  • ● niepokój;
  • ● uczucie napięcia wewnętrznego;
  • ● łatwe męczenie się;
  • ● drażliwość;
  • ● trudności z koncentracją uwagi;
  • ● uczucie pustki w głowie;
  • ● wzmożone napięcie mięśni;
  • ● problemy ze snem.

Diagnoza wymaga obecności wymienionych symptomów przez okres co najmniej 6 miesięcy, podczas których chory nie jest w stanie poradzić sobie z objawami i ich kontrolować. W wielu przypadkach nerwica lękowa współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Nerwica lękowa – leczenie

Jedną z najbardziej rozpowszechnionych metod leczenia wszystkich zaburzeń lękowych jest psychoterapia. Wiele badań naukowych potwierdza skuteczność tzw. terapii poznawczo-behawioralnej. Psychoterapię stosuje się samodzielnie lub w połączeniu z lekami.

Nerwica lękowa – leki

W farmakoterapii nerwicy lękowej lekarze zalecają preparaty przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Uważa się również, że objawy może zmniejszyć aktywność fizyczna.

Nerwica a depresja – nerwica depresyjna

Nerwica często współistnieje z depresją. Część chorych boryka się z tzw. zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi mieszanymi.

Rozpoznaje się je w przypadku jednoczesnego występowania – na podobnym poziomie nasilenia – objawów depresji i lęku. Okresowo towarzyszy im przyspieszone bicie serca, duszność czy drżenia ciała.

W przypadku przewagi objawów depresyjnych mówi się o depresji nerwicowej, a gdy dominują objawy lęku – o nerwicy depresyjnej.

Nerwica natręctw – objawy

Kolejnym częstym zaburzeniem lękowym jest nerwica natręctw. Określa się ją również mianem zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Ta nerwica dotyczy około 2,5 proc. populacji. Charakteryzuje ją występowanie nawracających, natrętnych myśli, wyobrażeń, uczuć czy impulsów (obsesji) i/lub czynności (kompulsji). Obsesje są niechciane i przykre dla chorego. Mogą dotyczyć rzeczy nieprzyjemnych, obscenicznych, bluźnierczych lub agresywnych. Również kompulsje (np. natrętne mycie rąk) przeżywane są jako bezsensowne czy żenujące. Jednak próby ich zignorowania lub przeciwstawienia się im, zwiększają lęk, niepokój i cierpienie. Objawy są bardzo uciążliwe i utrudniają funkcjonowanie chorego. Wśród zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych wyróżnia się te z przewagą myśli lub czynności oraz mieszane. Nerwicy natręctw mogą towarzyszyć inne symptomy, np. depresji lub lęku uogólnionego.

Nerwica natręctw – leczenie

W przypadku zaobserwowania objawów nerwicy natręctw należy zgłosić się do lekarza psychiatry. Szybko podjęte leczenie zmniejsza ryzyko utrwalenia dolegliwości i rozwinięcia się powikłań (np. depresji). W leczeniu stosowane są leki, psychoterapia oraz techniki wspomagające.

„Nerwica żołądka” – objawy i leczenie

Część zaburzeń lękowych występuje pod postacią somatyczną. Należy do nich m.in. „nerwica żołądka” czy „nerwica serca”. Chorzy z takimi zaburzeniami skarżą się na dolegliwości fizyczne i cierpią z powodu skupiania się na nich oraz ich możliwych konsekwencjach.

Leia também:  Zatrucie pokarmowe a alergia

Podejmują wiele nieudanych prób diagnostyki i terapii. Jednak odczuwane przez nich objawy nie znajdują potwierdzenia w badaniach lekarskich. Leczenie „nerwicy żołądka”, po wykluczeniu przyczyn somatycznych, polega zazwyczaj na zastosowaniu psychoterapii, technik relaksacyjnych czy zmian w stylu życia.

Rzadziej wdrażana jest farmakoterapia.

Nerwica w ciąży – jak leczyć

W przypadku nasilenia się objawów lękowych w ciąży, wskazana jest szybka konsultacja psychiatryczna. To lekarz, w porozumieniu z pacjentką, zdecyduje o dalszym postępowaniu. W leczeniu nerwicy u ciężarnych, zwłaszcza w I trymestrze, wskazana jest przede wszystkim psychoterapia.

W razie konieczności możliwe jest również zastosowanie leków. Warto wiedzieć, że objawy lękowe w tym okresie mogą być związane z typowymi niepokojami większości przyszłych mam dotyczącymi ciąży oraz z samym jej przebiegiem i powodowanymi przez nią zmianami hormonalnymi.

Istnieje prawdopodobieństwo, że nasilone objawy lękowe ustąpią samoistnie w późniejszym okresie ciąży.

Źródła:

Nerwica depresyjna – objawy, test, przyczyny i leczenie

Nerwica depresyjna to stan lękowy z wyraźnym udziałem komponentu depresyjnego. Zobacz, jakie są objawy psychiczne i fizyczne nerwicy depresyjnej, który test wybrać w celu jej zdiagnozowania, a także – na czym polega jej leczenie.

Nerwica depresyjna

Nerwica depresyjna jest pojęciem na wpół potocznym, używanym na określenie zaburzeń lękowych współwystępujących ze stanami depresyjnymi. Tego typu stany są w praktyce klinicznej odnotowywane nagminne. Z różnych danych wynika, że objawy depresji występują nawet u 60 procent pacjentów cierpiących na zaburzenia lękowe.

W szczególności dotyczy to osób dotkniętych tzw. zespołem lęku uogólnionego, który jest zaburzeniem chronicznym.

W jego przebiegu pacjenci doświadczają stałego uczucia niepokoju o niewyjaśnionym podłożu, a towarzyszyć temu mogą objawy psychosomatyczne, psychotyczne oraz zaburzenia afektywne, w tym depresja właśnie.

Co niezwykle istotne, mówiąc o nerwicy depresyjnej, należy przeprowadzić wyraźne różnicowanie z depresją nerwicową.

Termin ten określa inne zaburzenie, dziś częściej funkcjonujące w naukowej nomenklaturze pod nazwą dystymii. Jest to stan obniżonego nastroju, współwystępujący z innymi objawami, w tym lękiem, w niewielkim nasileniu, ale w długiej perspektywie czasowej (minimum 2 lata).

Objawy nerwicy depresyjnej

Typowe objawy nerwicy depresyjnej, to:

  • uczucie niepokoju, zagrożenia, chęć ucieczki, wyzwolenia się z nieznośnej sytuacji. Doświadczenia te nie mają żadnej racjonalnej przyczyny, czego pacjent zazwyczaj ma świadomość, nie potrafiąc jednakże negatywnych emocji się wyzbyć;
  • fobie, myśli obsesyjne i hipochondryczne, nadmierne skupienie na swoim stanie zdrowia i domniemanych zagrożeniach (np. lęk przed chorobą, upadkiem, wypadkiem itd.);
  • rozdrażnienie, obrażanie się, zmienność nastroju z dominacją stanów depresyjnych;
  • uczucie zmęczenia i znużenia, brak energii do działania;
  • anhedonia – niezdolność do odczuwania przyjemności;
  • spadek zainteresowania seksualnością.

Objawy fizyczne nerwicy depresyjnej

Dodatkowo należy wspomnieć o występowaniu objawów fizycznych nerwicy depresyjnej, zwanych też somatycznymi. Należą do nich:

  • wzmożone napięcie mięśniowe; drżenie kończyn,
  • bóle kostno-mięśniowe, zwłaszcza w okolicach kręgosłupa,
  • bóle brzucha, głowy i w obrębie klatki piersiowej,
  • obniżenie popędu seksualnego, zaburzenie funkcji seksualnych.

Problemy te utożsamiane są przez pacjentów z innego typu schorzeniami – przykładowo, drobne nawet ukłucia w klatce piersiowej przywodzą na myśl zawał serca.

Zrodzony w wyniku tego lęk powoduje wyrzut adrenaliny, czyli hormonu walki, czego konsekwencją może być dalsze wzmożenie objawów somatycznych, np. bólu odczuwanego w okolicy serca.

Nakręca to spiralę lęku, a dodatkowo zwiększa nasilenie stanów depresyjnych.

Przyczyny nerwicy depresyjnej

Przyczyny nerwicy depresyjnej są zróżnicowane. Tego typu stany lękowe mogą wystąpić jako powikłanie lub schorzenie współwystępujące z klasyczną depresją. Wśród innych czynników etiologicznych wymienia się też:

  • predyspozycje genetyczne – ryzyko dziedziczenia skłonności do depresji i stanów lękowych plasuje się w przedziale 30-50 procent;
  • określone cechy osobowości, w tym zaniżona samoocena, nadmierny samokrytycyzm, negatywny styl poznawczy, hipochondria;
  • czynniki środowiskowe, w tym traumatyczne wydarzenia i doświadczenia (śmierć bliskiej osoby, wypadek, choroba, molestowanie seksualne, przemoc fizyczna i psychiczna, upokorzenie, zawód miłosny);
  • determinanty biologiczne, w tym zaburzenia pracy układu limbicznego, (zwłaszcza jądra migdałowatego), układu hormonalnego, a także wzgórza, podwzgórza i kory czołowej.

Test na nerwicę depresyjną

Wiele osób na własną rękę poszukuje w Internecie narzędzia diagnostycznego, jakim jest test na nerwicę depresyjną. Jako że pojęcie to nie funkcjonuje w nomenklaturze naukowej, nie istnieją też testy pozwalające precyzyjnie wykryć taki akurat typ zaburzenia.

Są jednak narzędzia, które można wykorzystać w celu oszacowania i wstępnego zdiagnozowania ogólnych zaburzeń o charakterze nerwicowym oraz depresyjnym. Należą do nich:

  • test DASS – skala depresji, lęku i stresu;
  • skala depresji Becka;
  • skala depresji Hamiltona.

Spośród powyższych najbardziej adekwatnym w ocenie zaburzeń lękowych, przy jednoczesnym występowaniu objawów depresyjnych, jest test DASS. Pacjent, mając na uwadze doświadczenia ostatniego tygodnia, ma zadanie odnieść się twierdząco lub przecząco do 21 lub 42 sformułowań, w tym między innymi:

  • trudno było mi się odprężyć,
  • odczuwałem/am suchość w ustach,
  • trudno było mi znaleźć w sobie siłę do działania,
  • byłam/-em przestraszony/a, że mogę spanikować lub ośmieszyć się,
  • czułam/-em, że nic mnie już nie czeka w życiu,
  • czułam/-em się smutna/-y i przygnębiona/-y,
  • czułam/-em, że jestem niewiele warta/-y,
  • odczuwałem pracę serca mimo braku wysiłku fizycznego (przyspieszone bicie, zanik bicia),
  • czułam/-em się przestraszona/-y bez określonego powodu.

Leczenie nerwicy depresyjnej

Leczenie nerwicy depresyjnej uzależnione jest od patogenezy zaburzenia, nasilenia objawów, typu osobowości i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Najczęstszym oddziaływaniem jest psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym, mająca za zadanie odkrycie głęboko skrywanych źródeł lęku i depresji, a następnie wypracowanie nowych wzorców reakcji.

W przypadkach, gdy zaburzenie osiąga duże nasilenie lub gdy pacjent nie reaguje na działania psychoterapeutyczne, możliwe jest wdrożenie środków farmakologicznych.

Ich dobór w dużej mierze zależy od profilu zaburzenia i konkretnie występujących w jego przebiegu objawów. Ważna jest między innymi relacja między komponentami lękowymi i depresyjnymi.

Z dostępnych leków na nerwicę depresyjną wymienić można między innymi:

Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy i leczenie

Nerwica depresyjna wiąże się z przeżywaniem jakiegoś (uświadomionego lub nie) konfliktu wewnętrznego, w którym na jednej szali znajdują się wymagania otoczenia, a na drugiej – własne potrzeby. Jak ją rozpoznać i leczyć?

Czym jest nerwica depresyjna i czym różni się od depresji?

Różnicowanie depresji i nerwicy depresyjnej przebiega na podstawie wyodrębnionych kryteriów diagnostycznych w Klasyfikacji Zaburzeń Psychicznych.

O depresji mówimy wtedy, gdy spełnione są określone kryteria takie jak: nastrój depresyjny, utrata zainteresowań, które wcześniej dostarczały satysfakcji, zaprzestanie czerpania przyjemności, znaczny spadek lub wzrost apetytu, bezsenność lub nadmierna senność w ciągu dnia, zmęczenie, spadek energii, nieuzasadnione poczucie winy, poczucie bycia bezwartościowym, spadek koncentracji Należy pamiętać także o tym, że objawy takie mogą występować jako odpowiedź na silne doświadczenia życiowe, np. śmierć bliskiej osoby, a także towarzyszyć innym chorobom. Ważne jest rozpoznanie różnicowe.

nerwicy depresyjnej dominującym symptomem jest lęk, który jest charakterystycznym objawem zaburzeń nerwicowych. Do tego dochodzą symptomy charakterystyczne dla depresji.

Jakie są objawy nerwicy depresyjnej?

Objawami nerwicy depresyjnej są zarówno te charakterystyczne dla nerwicy, jak i depresji. Można je podzielić na objawy psychiczne i somatyczne.

Wyróżnia się: lęk, niepokój, niestabilny nastrój, natręctwa, zmęczenie, trudności z koncentracją, spadek motywacji, smutek, zniechęcenie, zaburzona zdolność do odczuwania przyjemności, odczuwane dolegliwości fizyczne, bóle, które nie mają medycznego uzasadnienia.

Jakie są jej przyczyny?

Przyczyn nerwicy depresyjnej można upatrywać w konfliktach wewnętrznych,  które przeżywa jednostka. Konflikty te tworzą się na bazie rozbieżności pomiędzy wymaganiami otoczenia, wyzwaniami jakie stawia życie a własnymi potrzebami, chęciami, pragnieniami. Konflikty te mogą przebiegać w procesach nieświadomych i objawiać się właśnie pod postacią nerwicy depresyjnej.

Jakie leki i leczenie się przy niej stosuje?

Osobom zmagającym się z nerwicą depresyjną oferowana jest psychoterapia. Doświadczane objawy nerwicy depresyjnej wpływają na codzienne funkcjonowanie, które ulega pogorszeniu. Jakość życia obniża się, wtedy warto skorzystać z pomocy terapeuty.

  • W bezpiecznej, terapeutycznej przestrzeni pacjent ma możliwość wyrażania swoich uczuć, wypowiadania dominujących natrętnych myśli, co stwarza szansę na przyjrzenie się wewnętrznym konfliktom, uświadomienie sobie ich genezy, a także zmodyfikowanie przekonań, myślenia a w związku z tym także odczuwania.
  • Efekty przynosi także farmakoterapia, o włączeniu której decyduje lekarz psychiatra.
  • Autorka: Dorota Wojciechowska Psycholog, Psychoterapeuta systemowy, indywidualny i rodzinny, Psychodietetyk

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*