Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Załóż konto aby odkryć pełnię możliwości portalu! Kciuk narciarza to uraz, którego można się nabawić nie tylko podczas uprawiania sportów zimowych, w tym jak sugeruje nazwa – narciarstwa, ale też w innych dyscyplinach. Szczególnie na tą kontuzję narażeni są bramkarze w grach zespołowych lub siatkarze.

Kciuk narciarza jest częściowym lub całkowitym zerwaniem więzadła pobocznego łokciowego (UCL) w stawie śródręczno-paliczkowym (MCP) w wyniku upadku na wyprostowany kciuk . Innym terminem używanym w tego typu urazie jest kciuk gajowego, który odnosi się bardziej do chronicznych, powtarzających się uszkodzeń UCL. Niestety ten z pozoru błahy uraz niewielkiej struktury stabilizującej kciuka może mieć duży wpływ w przyszłości na uprawianie sportu oraz jakość życia codziennego.

Mechanizm urazu kciuka narciarza

Staw śródręczno-paliczkowy kciuka jest wzmocniony strukturami tkanek miękkich, zapewniających stabilność statyczną i dynamiczną. Ważną rolę w tym układzie anatomicznym pełni więzadło poboczne łokciowe (UCL), które zapobiega podwichnięciu dłoniowemu paliczka bliższego i służy jako ograniczenie naprężenia koślawego przy zgięciu stawu śródręczno-paliczkowego.

Kciuk narciarza jest uszkodzeniem więzadła pobocznego łokciowego znajdującego się po stronie przyśrodkowej. Dużo rzadziej można spotkać się z uszkodzeniem więzadła pobocznego promieniowego (po stronie bocznej). Przy urazach o dużej sile może dojść do awulsji kostnej, czasami opisywanej jako złamanie podstawy paliczka, fragmentu do którego przyczepia się więzadło.

Do uszkodzenia więzadła dochodzi podczas urazu na nartach, gdy poszkodowany upada na wyciągniętej ręce trzymając kijek narciarski, co powoduje wymuszone odwodzenie i przeprost kciuka. Urazy więzadła pobocznego łokciowego kciuka są drugim najczęstszym urazem związanym z nartami.

Aczkolwiek pacjenci zgłaszający się do ortopedy, u których zdiagnozowano kciuk narciarza, właśnie po upadku na nartach, to zaledwie kilkanaście %. Znacznie częściej odnotowuje się ten uraz po upadku na rowerze MTB, gdzie kciuk może utknąć za kierownicą.

Podobny mechanizm urazu kciuka może wystąpić w grach zespołowych z użyciem piłki jak: w piłce nożnej, piłce ręcznej, siatkówce, a także rugby, czy też kija jak np. hokej.

Kciuk narciarza – objawy

  • ból u podstawy kciuka,
  • obrzęk kciuka i siniak,
  • zaczerwienie, zwiększone ucieplenie urażonej okolicy,
  • tkliwość podczas badania palpacyjnego (dotykiem),
  • osłabienie chwytu kciukiem i palcem wskazującym, (trudność w wykonaniu „o”, chwycie cylindrycznym),
  • niestabilność kciuka,
  • w zgięciu śródręczno-paliczkowym co najmniej 15 stopni większa wiotkość w porównaniu z kciukiem zdrowym,
  • ból kciuka nasilający się podczas ruchu,
  • uciążliwość w wykonywaniu czynności dnia codziennego np.: trzymanie długopisu, otworzenie drzwi za pomocą klucza, odkręcenie słoika.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kciuk narciarza – diagnostyka

Podstawą leczenia kciuka narciarza jest odpowiednie badanie lekarskie i diagnostyka obrazowa jak zdjęcie RTG czy rezonans magnetyczny. Pomoże to w decyzji o podjęciu leczenia zachowawczego (unieruchomienia i usprawniania) lub leczenia operacyjnego. Chirurg ręki przeprowadzi wywiad i badanie podmiotowe.

Sprawdzi ruchomość stawu śródręczno-paliczkowego, bierny, czynny zakres ruchu kciuka w granicach dolegliwości bólowych oraz wykona specyficzne testy pomagające postawić diagnozę. Lekarz może zlecić badania dodatkowe. Zdjęcie RTG w dedykowanych projekcjach wykonujemy celem oceny struktur kostnych kciuka.

Wykluczenia złamania trzonu kości i ewentualnego stwierdzenia awulsyjnego uszkodzenia kości (złamania małego fragmentu podstawy kości).

Diagnozując kciuk narciarza, badanie USG umożliwia bezpośrednią wizualizację więzadła UCL i otaczających struktur miękkich.

W USG można stwierdzić uszkodzenie Stener’a, czyli przemieszenie uszkodzonego więzadła powyżej mięśnia przywodziciela kciuka, które jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. W razie wątpliwości diagnostycznych można wykonać rezonans magnetyczny.

Badanie to jest droższe, ale umożliwia obiektywne uwidocznienie uszkodzonego więzadła i ewentualnych awulsji kostnych.

Klasyfikacja kciuka narciarza

Stopień I: łagodny uraz, możliwe częściowe uszkodzenie więzadła łokciowego, w badaniu kciuk stabilny, silny ból przy odwiedzeniu kciuka.

Stopień II: więzadło jest częściowo uszkodzone, silny ból przy odwiedzeniu kciuka, w badaniu niestabilność w porównaniu do strony przeciwnej, wyraźne ograniczenie niestabilności w odwiedzeniu.

Stopień III: uraz o dużej sile, całkowite uszkodzenie więzadła, w badaniu niestabilność, otwieranie się stawy śródręczno paliczkowego „brak uczucia końca odwiedzenia”.

Kciuk narciarza – leczenie

Kciuk narciarza – leczenie może być zachowawcze, jak i operacyjne, w zależności od stopnia uszkodzenia UCL (jak i RCL). Jeżeli uszkodzony fragment więzadła nie jest przemieszczony lub w przypadku częściowych uszkodzeń, jak awulsyjnych złamań bez przemieszczenia, wprowadza się leczenie zachowawcze.

Zalecane jest unieruchomienie w ortezie na kciuk przez okres 4-6 tygodni. Następnie rozpoczynany jest specjalistyczny program usprawniania pod kontrolą fizjoterapeuty. Powrót do pełnej aktywności oraz sportu jest możliwy po ok. 12-14 tygodniach od rozpoczęcia leczenia, po odzyskaniu pełnej funkcji kciuka.

Wskazaniami do leczenia operacyjnego kciuka narciarza jest uszkodzenie wg Stenera, ostre uszkodzenie z otwarciem stawu > 35° oraz >20° odchylenia koślawo/szpotawego a MP oraz uszkodzenia przewlekłe dające dolegliwości bólowe.

Leczenie operacyjne polega na reinsercji (doszycie) uszkodzonego więzadła w miejsce przyczepu pierwotnego na kości przy użyciu szwu przezkostnego, kotwicy lub śruby. Zabieg powinien zostać przeprowadzony w ciągu około 2 tygodni od urazu.

Uszkodzenia przewlekłe i odroczone leczenia mogą wymagać rekonstrukcji więzadła przeszczepem ścięgna, artrodezą stawu śródreczno paliczkowego.

Kciuk narciarza – rehabilitacja

Po operacji stosowane jest unieruchomienie kciuka przez okres 4-6 tyg. następnie rozpoczynany jest specjalistyczny program usprawniania pod kontrolą fizjoterapeuty.

Unieruchomienie może być w łusce gipsowej lub ortezie dedykowanej na kciuk.

Rehabilitacja ukierunkowana jest na odbudowę utraconej siły mięśniowej, przeciwdziałanie sztywności stawowej i stopniowy powrót do pełnej funkcjonalności kciuka.

Przykładowe ćwiczenia wykorzystywane w rehabilitacji kciuka narciarza przygotowała fizjoterapeutka Rehasport Ewa Daszczuk.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie
Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie
Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie
Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie
Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kciuk narciarza (kciuk bramkarza): Co to jest? Objawy i leczenie

Regularna aktywność fizyczna stanowi gwarant dobrej kondycji. Niestety, sport wyczynowy – podobnie zresztą jak amatorski – wiąże się z ryzykiem wystąpienia kontuzji, która może skutecznie unieruchomić nas na kilka tygodni, lat, a nawet na całe życie.

Na szczęście, niektóre z nich nie są na tyle poważne, aby całkowicie rezygnować z ćwiczeń. Trzeba jednak postawić trafną diagnozę i zastosować skuteczne leczenie. Jednym z takich schorzeń jest tzw. kciuk narciarza.

Co to dokładnie jest? Jak wyglądają objawy? Jak przebiega leczenie? Przekonajmy się.

Zdjęcie Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Narciarz /©123RF/PICSEL

Wideo

Olejek z chili na bolące stawy – jak go zrobić? Interia DIY

Zdjęcie Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Bramkarz /©123RF/PICSEL

Z kciukiem narciarza mamy do czynienia wtedy, gdy dochodzi do przeciążenia, bądź zerwania ścięgna w okolicy stawu międzypaliczkowego, który jest zlokalizowany najbliżej czubka palca.

Wbrew nazwie na to schorzenie nie są narażone wyłącznie osoby, które uprawiają sporty zimowe. Z dolegliwością zmagają się także piłkarze (zwłaszcza bramkarze), siatkarze, rugbiści bądź szczypiorniści.

Wykonywane przez nich aktywności wymagają rozwarcia kciuka, co bezpośrednio przyczynia się do komplikacji zdrowotnych.

Czym objawia się kciuk narciarza?

Objawy kciuka narciarza są bardzo charakterystyczne. Przede wszystkim występuje znaczne i nienaturalne odchylenie kciuka względem pozostałej części dłoni, a do tego dochodzi silny ból oraz obrzęk w okolicy zerwania ścięgna.

Dolegliwości utrudniają wykonywanie podstawowych czynności, takich jak np. chwytanie przedmiotów, ściskanie kciuków, szczypanie, itp.

Można również zauważyć wybroczyny i krwiaka powstałego w wyniku krwotoku wewnętrznego, a w ekstremalnych przypadkach wyczuwa się głowę kości śródręcza.

Zdjęcie Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Ból po urazie? Szybko reaguj /©123RF/PICSEL

W przypadku wystąpienia urazu kciuka i pojawienia się pierwszych objawów opisywanej dolegliwości trzeba natychmiast reagować. Najlepiej zastosować zimne okłady, które zmniejszą wewnętrzne krwawienie oraz załagodzą powstały obrzęk. Jeśli występuje silny ból, można sięgnąć po leki przeciwbólowe dostępne bez recepty.

O ile nie dochodzi do przemieszczeń kości oraz nie występuje duży problem z chwytliwością, uraz mija samoistnie po kilku tygodniach. Nie należy go jednak bagatelizować, gdyż w pewnych wypadkach niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Co więcej, niepodjęcie leczenia może uniemożliwić powrót do pełnej sprawności.

Kiedy należy udać się do lekarza

Leia também:  Como alegrar a sua vida: 11 passos (com imagens)

Po powstałym urazie nie wolno zwlekać z wizytą u ortopedy i należy szybko reagować na niepokojące objawy. Jest to konieczne szczególnie wtedy, gdy ból nie ustępuje oraz utrzymuje się stała opuchlizna.

Lekarz zleci odpowiednie badanie, które wykluczy ewentualne złamanie wymagające założenia gipsu. Najczęściej wykonuje się zdjęcia RTG albo używa ultrasonografu.

Czasami, aby wyleczyć kciuk narciarza, nie trzeba usztywniać stawu; wystarczy odpoczynek albo rehabilitacja.

Zdjęcie Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Usztywnienie dłoni /©123RF/PICSEL

Leczenie kciuka narciarza może być skomplikowane. W ekstremalnych przypadkach wymagana jest interwencja chirurgiczna, która polega na ponownym przytwierdzeniu zerwanego ścięgna.

Aby zabieg był skuteczny, trzeba go przeprowadzić nie później niż dwa tygodnie od powstania urazu. Kluczowa jest też odpowiednia rehabilitacja oraz ćwiczenia, które pozwalają przywrócić kciukowi oraz całej dłoni pełną sprawność.

Lekarz może zalecić założenie specjalnych plastrów, które pozwalają ustabilizować kontuzjowaną rękę oraz wesprzeć nadwyrężone stawy i ścięgna.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza

Kciuk narciarza, nazywany jeszcze niedawno kciukiem leśniczego to bardzo częsta przypadłość, dotykająca osoby uprawiające sporty, gdzie szczególnie nadwyręża się kciuk przez odciąganie go od reszty dłoni.

Narażeni na tę kontuzję są przede wszystkim narciarze, bramkarze, siatkarze, zawodnicy rugby.

Uraz zwany kciukiem narciarza to uszkodzenie więzadła łokciowego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka uniemożliwiające poruszanie tym palcem, który zaczyna przypominać ptasi szpon.

Do kontuzji dochodzi najczęściej podczas upadku na wyprostowaną rękę. Jest to uraz bardzo popularny ze względu na to, że coraz więcej ludzi uprawia sport i w dużo większym stopniu naraża się na podobne kontuzje. Uraz kciuka jest przypadłością poważną ponieważ aż 60% czynności zależy właśnie od niego, co może znacznie wpłynąć na obniżenie komfortu życia.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kciuk narciarza – objawy

Uszkodzenie ścięgna powoduje przede wszystkim uczucie bólu oraz obrzęk i wybroczynę w miejscu powstania urazu w stadium początkowym. Wyczuwalna jest też głowa kości śródręcza.

Następstwem urazu jest osłabienie siły chwytu i problem z utrzymaniem dużych i cięższych przedmiotów. Uraz zwany kciukiem narciarza można podzielić na 2 typy: całkowite i częściowe.

Najczęściej występuje zerwanie ścięgna całkowite, które jest trudne do wyleczenia.

Kciuk narciarza – diagnoza

Aby zdiagnozować uraz i odróżnić go od złamania, należy w pierwszej kolejności wykonać zdjęcie RTG. Coraz częściej stosuje się w tym przypadku USG bądź rezonans magnetyczny aby dodatkowo nie obciążać kciuka. Badanie te o wiele dokładniej pokazują kondycję ścięgna niż zdjęcie rentgenowskie.

Leczenie kciuka narciarza

Leczenie przypadłości zależy od stopnia zaawansowania. Bardzo ważne jest aby zaraz po wypadku w miejscu urazu zastosować zimny kompres lub obłożyć kciuk lodem. Ma to na celu niedopuszczenie do powstania obrzęku i stanu zapalnego oraz zmniejszenie wybroczyny.

Pomocne jest również trzymanie chorej ręki wyżej niż linia serca. Dla złagodzenia bólu powinno się także zażywać leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jeśli uraz jest poważny a dolegliwości bólowe nie ustępują, kontakt z lekarzem ortopedą lub fizjoterapeutą jest konieczny.

Leczenie kciuka narciarza może być zachowawcze lub chirurgiczne.

Samo skręcenie kciuka powinno minąć samoistnie w czasie od 4 do 6 tygodni. Jednak ważne jest aby lekarz stwierdził, że ścięgno nie jest zerwane. Chory palec powinno się unieruchomić i zastosować fizjoterapię, która znacznie skraca czas powrotu do zdrowia. W czasie 4 tygodniu w unieruchomieniu ręka powinna odzyskać swoje funkcje.

Do zabiegu chirurgicznego kwalifikują się urazy, w których nastąpiło:

  • uszkodzenie typu Stener’a czyli przemieszczenie kikuta więzadła
  • odłam kostny przemieszczony został powyżej 2 mm
  • niestabilność, która przekracza 35 stopni lub 15 stopni mniejsza niż w stawie zdrowym
  • rotacja odłamu kostnego
  • nieprzystawanie powierzchni stawowych stwierdzone w trakcie badania RTG lub USG

Leczenie operacyjne kciuka narciarza to zabieg przeprowadzany w warunkach ambulatoryjnych, nie trwający dłużej niż 1 dzień. Operacja wykonywana jest przy podaniu znieczulenia miejscowego. Zerwane więzadło powinno przytwierdzić się z powrotem w miejscu oderwania lub zszyć odstające kikuty. Mocowanie jest zazwyczaj wykonywane przy pomocy drutów lub przytwierdzania szwów bezpośrednio do kości. Przy złamaniach awulsyjnych konieczne jest także zastosowanie zarówno drutów jak i śrub.

Kciuk narciarza

Niestety często okazuje się, że więzadło straciło zdolność do regeneracji. W tym przypadku jedyną metodą leczenia jest rekonstrukcja więzadła z przeszczepu.

Może on zostać pobrany bezpośrednio z mięśnia długiego lub syntetycznego dłoni lub z przeszczepu uszypułowanego z mięśnia prostownika krótkiego kciuka.

Przeszczepu można również dokonać z prostownika palca małego.

Po operacji kciuk umiejscawia się w szynie na okres 4 tygodni. Niewskazane jest w tym czasie wykonywanie żadnych czynności. Pacjent musi się uzbroić w cierpliwość ponieważ dopiero po 4 tygodniach wyjęte zostają druty mocujące i można rozpocząć ćwiczenia rehabilitacyjne.

Kompleksowa rehabilitacja kciuka narciarza może zająć dużo czasu.

Polega ona na odbywaniu ćwiczeń kolagenowych, ćwiczenia czucia głębokiego, praca nad motoryką ręki i poprawienie siły mięśniowej, tak aby chwytanie i utrzymywanie ciężkich przedmiotów nie stanowiło już problemu.

Podczas rehabilitacji ćwiczy się również wytrzymałość i zręczność ręki. Celem rehabilitacji jest pełny powrót do zdrowia i sprawności, który możliwy jest dopiero po 3 miesiącach dobrze wykonywanych ćwiczeń.

Kciuk narciarza jest schorzeniem, które często ponownie daje o sobie znać. Ryzyko nawrotów jest bardzo wysokie, nawet po przebytej operacji, dlatego tak ważne jest, aby nie bagatelizować całego procesu rehabilitacji i wzmocnić rękę tak bardzo jak to jest możliwe.

Ze względu na długi i niezbyt komfortowy proces leczenia oraz ryzyko utraty sprawności w ręce, powinno zwrócić się szczególną uwagę na dbanie o nasze bezpieczeństwo podczas uprawiania sportu, zwłaszcza w narciarstwie, gdzie jesteśmy najbardziej narażeni na tego typu uraz.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy i leczenie

Kciuk narciarza to z pozoru niewielki problem, ale może całkowicie uniemożliwiać wykonywanie codziennych czynności. Najczęściej powstaje u sportowców, ale może także wystąpić u osób, które nadmiernie operują dłonią, np. w ciężkiej pracy fizycznej. W wyniku urazu, kciuk zostaje unieruchomiony, a chory odczuwa ból. Jakie są dokładne objawy tego schorzenia i jak przebiega jego leczenie?

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Kciuk narciarza – przyczyny

Kciuk narciarza powstaje wskutek uszkodzenia łokciowego więzadła pobocznego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka. Do urazu dochodzi przez nadmierne odgięcie kciuka od pozostałej części dłoni (poprzez ekstremalny ucisk kciuka w kierunku koślawym).

 Zdrowe więzadło zapewnia prawidłowe ułożenie kciuka i wykonywanie mechanicznych czynności dłonią, np. podczas chwytania lub ściskania. Natomiast w połączeniu z więzadłem promieniowym zapewnia prawidłowe położenie kciuka względem pozostałych części dłoni.

  Kciuk narciarza nazywany jest również kciukiem bramkarza, jednak pojawia się również u innych sportowców, którzy poddają ten palec nadmiernemu odginaniu i przeciążaniu, np. zawodnicy trójboju siłowego, koszykarze, kierowcy rajdowi, itd.

Do urazu może dojść również u osób, które nie uprawiają sportu.

Kciuk narciarza – objawy urazu

Kciuk narciarza charakteryzuje się koślawym ustawieniem kciuka oraz silnym bólem tuż po doznaniu urazu.

Między kciukiem a sąsiadującym palcem, pojawia się obrzęk oraz zaczerwienienie skóry zwłaszcza na łokciowej stronie stawu śródręczno-paliczkowego kciuka, a zdolność chwytania zostaje ograniczona.

Z czasem chory może mieć problem z trzymaniem długopisu, a ból zaczyna promieniować do nadgarstka. Stopień uszkodzenia łokciowego więzadła pobocznego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka, lekarz określa na podstawie badania RTG.

Ponadto wykonywane są badania manualne, które pozwalają określić stopień ruchomości stawu. Najczęściej odchylenie kciuka w przedziale od 10 do 20 stopni, świadczy o częściowym zerwaniu ciągłości więzadła. Natomiast odgięcie powyżej tych wartości, świadczy o całkowitym zerwaniu. 

Kciuk narciarza – leczenie

W przypadku całkowitego zerwania ciągłości włókien więzadła, wymagane jest leczenie operacyjne, przeprowadzane najczęściej do 2 tygodni od wystąpienia urazu. W trakcie zabiegu chirurg przytwierdza więzadło w pierwotne miejsce lub łączy rozerwane części.

Leia também:  Como apreciar o dom de falar em línguas (com imagens)

Im prędzej wykonana operacja, tym lepiej zerwane włókna się regenerują podczas rehabilitacji. Kciuk zostaje unieruchomiony za pomocą łuski ortopedycznej lub specjalnej ortezy.

W przypadku częściowego uszkodzenia więzadła pobocznego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka stosowane jest leczenia zachowawcze

Celem zabiegów rehabilitacyjnych jest zapobieganie sztywności, odzyskanie siły oraz zakresu ruchowego kciuka.

Wykonywane są ćwiczenia ruchowe, dzięki którym pacjent odzyskuje sprawność chwytną i szczypcową, niezbędną do wykonywania codziennych czynności. W zabiegach stosowane są m.in.

piłeczki sensomotoryczne oraz kinesiotapping, czyli specjalne taśmy wspomagające staw skokowy w wykonywanych ruchach oraz niwelujące ból.

W leczeniu kciuka narciarza stosowana jest także elektrostymulacja (EMS), która na początku zastępuje trening właściwy mięśni. Pacjent powinien przestrzegać zaleceń fizjoterapeuty i nie przeciążać chorego kciuka, zanim nie zostanie całkowicie wyleczony.

Kciuk narciarza (bramkarza) – opis urazu i przebieg rehabilitacji

Kciuk narciarza to jedna z najczęstszych kontuzji, które zdarzają się podczas uprawiania tego sportu.

Jednak więzadło ograniczające odwodzenie pierwszego palca łatwo może zostać uszkodzone także podczas innych aktywności, na przykład przez niefortunne uderzenie piłki.

Jak dochodzi do urazu, czym się objawia i w jaki sposób przebiega leczenie oraz rehabilitacja kciuka narciarza? O tym wszystkim piszemy poniżej.

Kciuk narciarza – opis kontuzji

Kciuk narciarza, nazywany też kciukiem bramkarza, to naderwanie lub zerwanie więzadła pobocznego odłokciowego kciuka (UCL) w stawie śródręczno-paliczkowym.

To więzadło znajduje się u nasady pierwszego palca u dłoni, po jego wewnętrznej stronie, i ogranicza zakres jego odwodzenia – stąd ten rodzaj kontuzji powszechnie zdarza się bramkarzom, siatkarzom, piłkarzom ręcznym.

Jednak szczególnie często dotyka ona narciarzy.

W jaki sposób do niego dochodzi? Zwykle z powodu kijów narciarskich. Narciarz podczas upadku ma odruch podeprzeć się ręką – jednak trzyma w niej kijek, przez który kciuk jest w pozycji odwodzenia. Niefortunne ułożenie dłoni może więc łatwo spowodować przeciążenie i uraz więzadła pobocznego odłokciowego. Palec może też uszkodzić po prostu zaplątany pasek od kija.

Kciuk narciarza – przyczyny, objawy, leczenie

Objawy kciuka narciarza

Podstawowymi objawami kciuka narciarza są:

  • ból (nasilający się podczas ruchu),
  • osłabienie chwytu,
  • obrzęk w okolicy stawu śródręczno-paliczkowego, czyli u podstawy kciuka.

Często pojawia się też krwiak po wewnętrznej stronie palca, kciuk może być odchylony, a głowa kości śródręcza wyczuwalna w dotyku. Pacjent może zauważyć też trudności w takich czynnościach jak trzymanie długopisu, odkręcanie słoika czy korzystanie z kluczy do drzwi.

Kciuk narciarza – leczenie

Lekarz rozpoznaje uraz więzadła pobocznego odłokciowego kciuka podczas wywiadu i testów, wspartych badaniem RTG, USG lub MRI. Badanie pozwoli dokładniej określić stopień urazu i właściwą metodę leczenia: zachowawczą lub zabieg chirurgiczny.

W przypadku kciuka narciarza operacja może być konieczna, jeśli kontuzja spowodowała np. całkowite zerwanie więzadła, złamanie awulsyjne albo tzw. uszkodzenie Stenera, czyli kiedy urażone zostało rozcięgno przywodzicieli. Zaniedbanie tego urazu doprowadzi do niestabilności stawu. Nie bez znaczenia są także inne czynniki, jak wiek, zawód czy aktywność pacjenta.

Leczenie zachowawcze obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, unieruchomienie stawu, na przykład z pomocą ortezy, a także fizjoterapię. Ćwiczenia stosowane są na późniejszym etapie, ale niektóre zabiegi fizykalne mogą zostać wdrożone od razu, by wspierać i przyspieszać proces regeneracji tkanek.

Kciuk narciarza – rehabilitacja

W przypadku kciuka narciarza rehabilitacja na pewno będzie obejmować ćwiczenia: najpierw służące odzyskaniu zakresu ruchu, później wdrożone zostaną treningi czynne, odbudowujące siłę mięśni, w tym zadania związane z chwytaniem. Często wykorzystuje się do tego m.in. piłeczki sensoryczne lub taśmy rehabilitacyjne.

Co ważne, fizjoterapia nie może sprawiać bólu. Tkanki są bowiem jeszcze nie w pełni zregenerowane i zbyt wymagającym treningiem można ponowić uraz.

Sportowcy nawet jeszcze przez kilka miesięcy po kontuzji powinni chronić staw specjalnym stabilizatorem dynamicznym.

Proces powrotu do zdrowia może być też wspierany technikami manualnymi, takimi jak terapia tkanek miękkich lub mobilizacja stawowa.

Odciążającą struktury funkcję może też pełnić kinesiotaping. Na kciuk narciarza stosuje się taping, by złagodzić ewentualne obciążenia i stabilizować staw, poprawiać krążenie (a w związku z tym zmniejszyć ewentualny obrzęk i stymulować odbudowę komórek) oraz wspierać wzmacnianie mięśni.

Jeszcze przed rozpoczęciem kinezyterapii specjalista może też zalecić zabiegi wspierające rehabilitację. Może to być m.in. terapia aparatami do elektroterapii, np.

elektrostymulacja (EMS, czyli electrical muscle stimulation), która pobudza mięśnie do dużo intensywniejszej pracy, przez co buduje siłę mięśniową, ale także pobudza krążenie i regenerację tkanek, a dodatkowo działa rozluźniająco.

W ten sposób można przyspieszyć powrót do pełnej sprawności, kiedy np. jest to niezbędne ze względów zawodowych.

Kluczowe jednak są cierpliwość, stosowanie się do zaleceń, w tym wykonywanie wskazanych ćwiczeń, ale nieprzeciążanie organizmu. Jeśli bardzo zależy ci, żeby zdążyć przed jakimś wydarzeniem, porozmawiaj o tym z rehabilitantem – czas w leczeniu jest niezbędny, ale być może specjalista będzie mógł zaproponować dodatkowe zabiegi, które pomogą nieco przyspieszyć ten proces.

Kciuk narciarza (UCL) – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Uszkodzenie więzadła pobocznego odłokciowego kciuka, czyli tzw. kciuk narciarza to dysfunkcja, która wbrew pozorom może przydarzyć się każdemu, nie tylko miłośnikom zimowego szaleństwa na stoku. Ból i obrzęk to typowe objawy tego typu urazu. Jak leczyć kciuk narciarza? Czy, aby móc powrócić do zdrowia konieczny jest zabieg operacyjny?

Jakie są główne przyczyny kciuka narciarza?

Kciuk narciarza to jedna z najpopularniejszych kontuzji sportowych – obok łokcia tenisisty i kolana skoczka. Podstawowym czynnikiem sprawczym kciuka narciarza, określanego w przeszłości zamiennie kciukiem leśniczego jest uraz bezpośredni.

Do uszkodzenia więzadła pobocznego najczęściej dochodzi podczas jazdy na nartach, gdy narciarz upadając pociąga za kciuk paskiem kija narciarskiego. Oczywiście do urazu może dojść również podczas uprawiania innych dyscyplin sportowych np.

rugby lub piłki nożnej, hokeja, piłki ręcznej, koszykówki.

Jakie są typowe objawy kciuka narciarza?

Podstawowym symptomem kciuka narciarza jest silny ból po łokciowej stronie stawu śródręczno-paliczkowego kciuka, wybroczyny oraz obrzęk tej okolicy. Inne objawy kciuka narciarza to wrażliwość na dotyk.

W cięższych przypadkach, gdy więzadło zostaje nie tylko uszkodzone, a całkowicie zerwane, niemożliwe jest całkowite wyprostowanie kciuka. Pacjenci często mają też problemy z chwytaniem i trzymaniem przedmiotów.

Znaczne  upośledzenie możliwości wykonywania ruchów chwytnych oraz szczypcowych sprawia, że dla chorego wyzwanie stanowi z pozoru banalna czynność, jak trzymanie długopisu, czy przekręcenie klucza w drzwiach.

Jak leczyć kciuk narciarza i odzyskać zdrowie?

Podstawą rozpoznania kciuka narciarza jest odpowiednia diagnostyka. Zwykle lekarz wykonuje  zdjęcie RTG, aby wykluczyć ewentualne złamanie badanie ultrasonograficzne (USG), które jest pomocne w ocenie stanu więzadeł.

Jak zmniejszyć ból? Warto okładać obrzęknięte i obolałe miejsce lodem (łagodzi obrzęk, dolegliwości bólowe i wybroczyny) i stosować miejscowe leki w postaci maści lub plastrów o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym takimi, jak na przykład lecznicze plastry Itami z diklofenakiem.

Plastry charakteryzują się miejscowym działaniem – są dyskretne, wygodne w użyciu i nie ograniczają swobody ruchów, mimo ścisłego przylegania do skóry. Produkty te skutecznie uśmierzają odczuwanie bólu, przywracając choremu komfort i ułatwiając codzienne funkcjonowanie.

Warto podkreślić, że w przypadku kciuka narciarza stosuje się przede wszystkim leczenie zachowawcze. Najpierw należy zabezpieczyć staw śródręczno-paliczkowy za pomocą stabilizatora lub ortezy (kciuk zostaje unieruchomiony w lekkim zgięciu na okres 4-6 tygodni).

Aby przywrócić funkcje kciuka i wzmocnić tkanki miękkie, należy wdrożyć  ćwiczenia izometryczne, ćwiczenia precyzyjne oraz nakierowane na dynamiczną stabilizację.

W celu poprawy aktywności chwytnej i szczypcowej, warto wykonywać ćwiczenia z piłeczkami sensorycznymi, które dostarczają dodatkowych bodźców.

Powrót do zdrowia może przyspieszyć też plastrowanie dynamiczne (kinesiotaping), które może stanowić alternatywę dla ortezy – plastry wspierają proces gojenia i zabezpieczają chory staw. Uzupełnieniem kuracji leczniczej są też zabiegi z zakresu fizykoterapii, szczególne korzyści choremu może dać elektrostymulacja (EMS) i krioterapia. 

Niekiedy konieczne jest leczenie operacyjne. Zabieg chirurgiczny jest wskazany w przypadku dużej niestabilności stawu (

Leia também:  Como alterar o cabeçalho de um blog do wordpress

Kciuk narciarza

Po kolanie skoczka i łokciu tenisisty przyszedł czas na kolejny sportowy problem. Kciuk narciarza to kontuzja będąca nie tylko domeną zimowych sportowców, ale i bramkarzy w grach zespołowych.

Pozornie banalny problem uszkodzenia niewielkiej struktury może mieć spory wpływ na poziom mobilności i całkowitej sprawności.

W niniejszym tekście prezentujemy, na czym polega ten model urazu i w jaki sposób fizjoterapia może przyczynić się do przeciwdziałania jego następstwom.

Przyczyną omawianego problemu jest uszkodzenie więzadła łokciowego w stawie śródręczno-paliczkowym kciuka. Uraz w większości przypadków jest efektem działania sił zewnętrznych, a sam mechanizm kontuzji zwykle polega na nadmiernym obciążeniu kciuka poprzez odciągnięcie go od pozostałej części dłoni.

Wspomniane więzadło przyczynia się do zachowania prawidłowego ułożenia kciuka w trakcie wykonywania czynności kombinowanych (np. chwytanie, szczypanie). Co więcej, wraz z więzadłem promieniowym umożliwia kciukowi ochronę przed nadmierną szpotawością i koślawością.

Potocznie kontuzja określana jest mianem kciuka bramkarskiego lub narciarskiego. W rzeczywistości to całkiem popularny problem u zawodników innych dyscyplin.

Uraz więzadła śródręczno-paliczkowego kciuka jest także domeną pasjonatów trójboju siłowego, hokeistów, piłkarzy ręcznych, koszykarzy, a nawet kierowców rajdowych. Można więc przyjąć za dość powszechny model kontuzji wśród osób trenujących.

Głównym objawem kciuka narciarza są silne dolegliwości bólowe, które zlokalizowane są w miejscu powstałego urazu. Podstawa kciuka wraz z przestrzenią pomiędzy nim i palcem wskazującym jest objęta stopniowo narastającym obrzękiem. Model urazu zazwyczaj zwykle przypomina stłuczenie.

Obolałe miejsce odznacza się znacznym zasinieniem oraz wspomnianym spadkiem siły mięśniowej. Następstwem jest upośledzenie zdolności wykonywania ruchów chwytnych i szczypcowych, co może mieć przełożenie na utrudnienie wykonywania niektórych czynności dnia codziennego (np.

trzymanie długopisu lub telefonu, odkręcenie słoika albo otworzenie drzwi za pomocą klucza). W dalszej perspektywie może dojść do całkowitego ograniczenia możliwości ruchowych z utrzymującym się stanem zapalnym.

Z czasem zasięg bólu ulega postępującemu powiększeniu i może zacząć obejmować sąsiednie struktury (np. nadgarstek).

Podstawą rozpoznania pacjenta jest oczywiście fachowa diagnostyka przeprowadzona przez lekarza lub fizjoterapeutę. Za punkt wyjścia powinno posłużyć zdjęcie RTG., które umożliwi kierunek dalszych badań manualnych i testów funkcjonalnych. Oprócz tego warto będzie zainteresować się ruchomością samego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka.

Analiza jego funkcjonalności może umożliwić określenie stopnia uszkodzenia. Próba przesunięcia kciuka w kierunku dopromieniowym powinna być porównana ze zdrową stroną. Odchylenie rzędu 10 – 20 stopni wskazuje jedynie na częściowe zerwanie ciągłości więzadła. W przypadku większej wartości mówi się o zerwaniu całkowitym tzw.

uszkodzeniu Stenera.

Skrajne przypadki uszkodzeń stawu śródręczno-paliczkowego kciuka wymagają interwencji chirurgicznej, która polega na ponownym przytwierdzeniu więzadła w pierwotne miejsce lub połączeniu jego rozerwanych kikutów. Zabieg powinien zostać przeprowadzony w ciągu 2 tygodni po przebytym urazie.

Późniejszy czas może mieć istotne znaczenie w procesie pooperacyjnej regeneracji, a także dla efektów rehabilitacji. Fizjoterapia jest zazwyczaj wprowadzana po okresie 6 tygodni od zabiegu.

Przez cały ten czas kciuk pozostaje w unieruchomieniu, najczęściej w zabezpieczeniu łuską ortopedyczną (orteza kciuka).

Sama rehabilitacja ortopedyczna kciuka narciarza jest ukierunkowana na odbudowę utraconej siły i masy mięśniowej, przeciwdziałanie obecnej sztywności stawowej, a przede wszystkim odnowę pełnej funkcjonalności połączenia ruchowego.

Fundamentem są oczywiście ćwiczenia ruchowe, kształtowanie funkcji wymagających aktywności chwytnej i szczypcowej, które będą umożliwiały pacjentowi właściwe wykonywanie czynności dnia codziennego.

Dużą rolę odgrywają aktywności z piłeczkami sensomotorycznymi, dostarczającymi mięśniom dodatkowej ilości bodźców, które mają istotny wpływ na stopniowy powrót do pełnej funkcjonalności kciuka.

Uzupełnieniem aktywności ruchowych jest kinesiology taping mogący wspomagać staw w wykonywanych ćwiczeniach i ułatwiać proces odbudowy siły mięśniowej. Wspiera mikrokrążenie tkankowe, może być wykorzystany do ograniczenia narastającego obrzęku.

Odpowiednia aplikacja plastrów przyczynia się do redukcji odczuwanego bólu i nadaje stawom dynamiczną stabilizację. Dobrym dodatkiem do powyższej terapii są zabiegi z zakresu fizykoterapii.

Najczęściej wykorzystanym elementem jest elektrostymulacja (EMS) osłabionych mięśni, która jest polecana jako wstęp do właściwego treningu ruchowego. Podobnie jak w innych przypadkach, tak samo w sytuacji kciuka narciarza należy dbać o systematykę samodzielnej autoterapii.

Duże znaczenie w procesie rehabilitacji odgrywa zaangażowanie poszkodowanego. Odpowiednia motywacja i chęć pacjenta stanowi sporą część sukcesu wypracowanego wraz z fizjoterapeutą.

Jeśli problem kciuka narciarza dotyczy także Ciebie, skontaktuj się z nami telefonicznie pod numerem 12 342 81 80 bądź wyślij e-maila na adres [email protected]

Centrum rehabilitacji i terapii Open Medical tworzą wysoko wyspecjalizowani lekarze, którzy nie tylko posiadają ogromną wiedzę i lata doświadczenia, a także dbają o ciepłą atmosferę.

Dołącz do grona zadowolonych pacjentów Open Medical i zacznij żyć pełnią życia!

Kciuk narciarza

     Schorzenie określane jako kciuk narciarza, polega na uszkodzeniu więzadła łokciowego stawu śródręczno-paliczkowego kciuka.

Przyczyną najczęściej jest uraz spowodowany upadkiem na nartach z podparciem ręki na kijku.

Podczas upadku, gdy ręka gwałtownie uderza a jest zablokowana przez pasek z chwytaczem na rączce, wprowadzona zostaje dźwignia na poziomie kciuka, która doprowadza do uszkodzenia więzadła. 

    Częstość powstawania takich urazów zwiększa się ze względu na wzrost popularności dyscyplin, w którym ten obszar dłoni i głównie kciuk, narażone są na tego typu uszkodzenia.

Objawy, które sugerują, że mogło dojść do takiego uszkodzenia to ból po łokciowej stronie stawu śródręczno-paliczkowego kciuka. W pierwszym etapie pojawia się także obrzęk oraz wybroczyny.

Pacjent może mieć problem z utrzymaniem przedmiotów w dłoni, szczególnie dużych. 

    Jeśli dochodzi do przemieszczenia oderwanego więzadła, może być wyczuwalny schodek w miejscu gdzie występuje głowa kości śródręcza. Przy znacznych urazach dochodzi także do odchylenia odłokciowego kciuka podczas wykonania pełnego zgięcia.

Uszkodzenia dotyczące więzadła pobocznego łokciowego kciuka można podzielić na dwa typy, całkowite oraz częściowe. Najczęściej dochodzi do zerwania części dalszej i w takim wypadku dochodzi często do przemieszczania się.

rzadziej zdarza się uraz części środkowej, natomiast najrzadziej dochodzi do uszkodzenia części bliższej. 

    Podczas diagnozowania standardowo wykonuje się zdjęcie rentgenowskie, które pozwala wykluczyć ewentualne złamanie. Dodatkowo dla precyzyjnego zdiagnozowania występujących zmian oraz ich rozległości, można wykonać badania ultrasonograficzne a także rezonans magnetyczny.

W przypadku uszkodzeń tego typu stosuje się leczenie zachowawcze oraz leczenie chirurgiczne a decyzję o tym jaki rodzaj leczenia zastosować, uzależnia się od stopnia uszkodzeń.

Jeśli dochodzi do zerwania stabilnego i nie stwierdza się przemieszczania, można stosować unieruchomienie ręki na okres 4 tygodni a potem wprowadza się odpowiednie ćwiczenia. 

    Jeśli dochodzi do przemieszczeń, stosuje się leczenie chirurgiczne. Operację wykonuje się w przeciągu jednego dnia, w znieczuleniu miejscowym. W przypadku znacznych uszkodzeń, konieczna jest również rekonstrukcja  więzadła.

 Rehabilitacja trwa sporo czasu i obejmuje ćwiczenia kolagenowe, czucia głębokiego oraz ćwiczenia, które mają na celu odzyskać pełną ruchomość a także poprawić siłę mięśniową. Na końcu należy zająć się wytrzymałością oraz zręcznością.

 

    W przypadku tego schorzenia występuje ryzyko nawrotów, stąd ważne jest aby cały proces rekonwalescencji był dobrze przeprowadzony. Po operacji ręka zostaje unieruchomiona na okres 4 tygodni, po czym ruchy czynne można podejmować po okresie około 3 tygodni.

W przypadku gdy zaszła konieczność zastosowania śrub, czas ten zdecydowanie wydłuża się. Wyciągnięcie drutów bowiem po operacji po ciężkich urazach następuje dopiero po 4 tygodniach.

Dopiero wtedy można rozpocząć rehabilitację i stosowanie ćwiczeń usprawniających i pozwalających powrócić do codziennego funkcjonowania. 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*