Jaskra pierwotna otwartego kąta

Jaskra pierwotna otwartego kąta

Jaskra jest drugą najczęstszą przyczyną ślepoty, natomiast główną przyczyną nieodwracalnej ślepoty na całym świecie. Według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia aż około 4,5 miliona osób jest ślepych z powodu jaskry. Kalkulacje WHO przewidują, że do 2020 roku aż 80 mln osób będzie chorowało na jaskrę, natomiast aż 11 mln straci wzrok z tego powodu. Okazuje się, że osoby rasy czarnej znacznie częściej są narażeni na jaskrę oraz na ślepotę w jej przebiegu w porównaniu z rasą białą.

Okuliści z Uniwersytetu Pittsburgh przedstawili pracę naukową na temat czynników związanych ze ślepotą w jaskrze otwartego kąta przesączania u pacjentów rasy czarnej i białej.

Grupy badawcze w retrospektywnym badaniu kliniczno – kontrolnym stanowili pacjenci powyższej Kliniki Okulistyki. W sumie pod uwagę wzięto 112 osób, w tym 37 par rasy czarnej i 19 rasy białej. Porównywano osoby niewidome w przebiegu jaskry otwartego kąta oraz osoby z JPOK bez ślepoty. Celem oceny różnic osoby łączone były w pary na podstawie wieku, rasy oraz płci.

W analizie danych brano pod uwagę informacje demograficzne, badanie kliniczne
(wyjściową ostrość wzroku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, stosunek c/d oraz pole widzenia); okulistyczną historię choroby oraz przebieg kliniczny jaskry podczas leczenia w powyższej Klinice.

Po opracowaniu wyników stwierdzono, że podczas trwania obserwacji grupa badawcza rasy czarnej miała znacznie więcej operacji w porównaniu z grupą kontrolną. Natomiast w przypadku rasy białej nie było takiej różnicy.

We wstępnym badaniu wszystkie pary miały podobne czynniki ryzyka ślepoty.

Przedstawiona analiza sugeruje związek pomiędzy operacjami przeciwjaskrowymi, a ślepotą u rasy czarnej, natomiast u nie ma takiej zależności u białych pacjentów.

Zastosowane schematy leczenia oraz ich różne efekty u pacjentów z JPOK mogą odzwierciedlać różnice rasowe w odpowiedzi na leczenie zachowawcze lub operację. Różnice te mogą wynikać z genetycznych uwarunkowań do progresji jaskry lub z czynników społecznych.

Analiza przeprowadzona była na dość małej grupie osób, dlatego konieczne są dalsze badania, które mogłyby potwierdzić występujące różnice oraz zidentyfikować czynniki, które dawałyby podstawę do określenia różnic rasowych w leczeniu jaskry.

Pełna treść artykułu w linku oraz linku 

Na podstawie: „ Identifying risk factors for blindness from primary open – angle glaucoma by race: a case control study.” Williams AM, Huang W, Muir KW, Stinnett SS, Stone JS, Rosdahl JA.

Jaskra pierwotna otwartego kąta (JPOK)

Jaskra pierwotna otwartego kąta (JPOK) jest najczęściej występującym typem jaskry w Polsce. Równocześnie jest to szczególnie niebezpieczny typ jaskry, ponieważ aż do późnych faz JPOK nie daje żadnych odczuwalnych objawów.

Pacjenci, których dotyka ten typ jaskry, niekiedy przez kilkanaście lat nie zdają sobie sprawy, że systematycznie i nieodwracalnie niszczy ona nerw wzrokowy. Kiedy w przebiegu JPOK zmiany jaskrowe wreszcie się uwidaczniają, jest już za późno na skuteczne leczenie.

Lekarzowi i pacjentowi pozostaje wtedy najczęściej już tylko podejmowanie wysiłków, żeby opóźnić jak najbardziej moment, w którym osoba chora oślepnie.

Jaskra pierwotna otwartego kąta to choroba obuoczna, chociaż rozwija się zwykle niesymetrycznie i prawie zawsze jedno oko jest znacznie bardziej uszkodzone niż drugie.

Uszkodzeniu ulega nerw wzrokowy, w następstwie czego dochodzi do powstania ubytków w polu widzenia.

W badaniu podstawowym pacjenta i w wywiadzie nie stwierdza się żadnych nieprawidłowości, które mogą być przyczyną rozwijającej się JPOK. Warunki wystąpienia JPOK:

  1. Wiek pacjenta powyżej 35 r.ż.
  2. Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego powyżej 21 mm Hg (należy zaznaczyć, że u części pacjentów z jaskrą ciśnienie wewnątrzgałkowe nigdy nie przekracza 22 mm Hg i należy ich zaliczyć do grupy pacjentów z jaskrą normalnego ciśnienia)
  3. Otwarty kąt komory przedniej stwierdzony w badaniu gonioskopowym lub przy użyciu nowszej i dokładniejszej metody: tomografii laserowej przedniego odcinka oka, tzw. AS-OCT
  4. Specyficzne jaskrowe uszkodzenie nerwu wzrokowego uwidaczniane w następujących badaniach: HRT, GDx, GCL, OCT jaskrowe
  5. Jaskrowe ubytki w polu widzenia. Służy do tego badanie FDT lub standardowa perymetria statyczna SAP. Warto podkreślić, że jedynie dwa aparaty: HFA Humhprey (prod. niemieckiej firmy Zeiss) i Octopus (szwajcarskiej firmy Haag Streit) uzyskały rekomendację Europejskiego Towarzystwa Jaskrowego jako aparaty pozwalające uzyskać wiarygodne wyniki w standardowej perymetrii automatycznej.

Objawy choroby:

JPOK charakteryzuje podstępny początek, powolne postępowanie i brak dolegliwości bólowych. Mimo że jest to schorzenie obuoczne, zazwyczaj cechuje je asymetria. Ponieważ centralne widzenie pozostaje względnie prawidłowe aż do późnych stadiów choroby, najczęściej dochodzi do znacznej utraty widzenia zanim ubytki w polu widzenia zostaną zauważone przez osobę chorą.

W bardzo zaawansowanej fazie JPOK dochodzi zwykle do pogorszenia widzenia, bólu oka i jego zaczerwienienia.

Czynniki ryzyka rozwoju jaskry:

  1. Czynniki genetyczne – dziedziczenie jest wielogenowe. Występowanie jaskry u członków rodziny znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia tej choroby u pacjenta.
  2. Wiek – JPOK najczęściej rozwija się u osób starszych, rzadko przed 40 r.ż.
  3. Wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe – ze statystycznego punktu widzenia ciśnienie wewnątrzgałkowe wyższe niż 22 mm Hg jest uznawane jako nieprawidłowe, chociaż ciśnienia wyższe mogą występować również u zdrowych osób, u których nigdy nie rozwinie się jaskra. Istotne jest również, jakie wartości przyjmuje ciśnienie w ciągu doby – u zdrowej osoby wahania ciśnienia nie powinny przekraczać 4 mm Hg. Większe różnice między poszczególnymi pomiarami ciśnienia są podejrzane jaskrowo.
  4. W krótkowzroczności stwierdza się częstsze występowanie jaskry prawdopodobnie ze względu na gorsze ukrwienie nerwu wzrokowego w przebiegu krótkowzroczności i mniejszą tolerancję nerwu wzrokowego nawet na niewielki wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Istnieją również hipotezy, że częstsze występowanie jaskry u osób z krótkowzrocznością jest związane z większą wykrywalnością tej choroby w tej grupie osób, ze względu na częstsze poddawanie się okulistycznym badaniom kontrolnym przy okazji doboru okularów.
  5. Cukrzyca, przy czym nie wszystkie badania kliniczne potwierdzają zależność pomiędzy współwystępowaniem cukrzycy i jaskry. Możliwe, że zaburzenia mikrokrążenia występujące w przebiegu cukrzycy mogą upośledzać odżywianie nerwu wzrokowego.
  6. Choroby układu krążenia – jakkolwiek nie ma silnych dowodów na to, że miażdżyca tętnic lub choroba niedokrwienna serca ma wpływ na rozwój jaskry, to niektóre badania wskazują na niekorzystny wpływ podwyższonego poziomu cholesterolu na rozwój jaskry. Wydaje się, że układowe ciśnienie tętnicze krwi może sprzyjać rozwojowi tej choroby ze względu na słabsze ukrwienie nerwu wzrokowego.
  7. Rasa – częściej rozwija się u osób rasy czarnej i ma gorsze rokowanie niż u osób rasy białej.
  8. Inne naczyniowe czynniki ryzyka to: migreny obecnie i w przeszłości, zimne ręce i stopy, narażenie na przewlekły stres.
Leia também:  Nadczynność a niedoczynność tarczycy

Etiologia jaskry:

Istnieją dwie główne teorie wyjaśniające mechanizm rozwoju jaskrowego uszkodzenia nerwu wzrokowego.

  1. Teoria uszkodzenia mechanicznego, według której długotrwałe wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe:
    a) wywołując ucisk na włókna nerwowe na poziomie tarczy nerwu wzrokowego powoduje ich zanik
    oraz
    b) wywołując ucisk na drobne naczynia krwionośne powoduje ich zapadanie się i związane z tym niedokrwienie.
  2. Teoria niedokrwienna, według której uszkodzenie jaskrowe spowodowane jest zaburzeniami ukrwienia i upośledzeniem mikrokrążenia w obrębie nerwu wzrokowego i siatkówki.

Rokowanie:

Większość prawidłowo leczonych pacjentów zachowuje użyteczną ostrość wzroku do końca życia. Jeśli JPOK zostanie wykryta we wczesnym stadium zaawansowania zmian, szanse na zatrzymanie choroby są duże. Dlatego tak ważne jest

  • Regularne poddawanie się przesiewowym badaniom kontrolnym w kierunku jaskry u rodziny chorego oraz u osób z grup podwyższonego ryzyka.
  • Niezwykle ważne jest – należy to podkreślać wciąż i wciąż – poddawanie się takim badaniom w dobrostanie, ponieważ kiedy jaskra JPOK daje objawy, jest już za późno na skuteczne leczenie.
  • Niezależnie od tego regularnie badać się powinna każda, nawet nieodczuwająca objawów lub dolegliwości osoba w wieku 40+, nawet jeśli nie występują u niej inne czynniki ryzyka.
  • Poza tym oczywiście każdy, u kogo stwierdza się jakikolwiek podejrzany objaw powinien zgłaszać się na kontrolę okulistyczną i wykonywać specjalistyczne badania w kierunku jaskry.

Dr n. med. Barbara Polaczek-Krupa, specjalista chorób oczu

Centrum Okulistyczne Jaskra, Warszawa

Jaskra – przyczyny, objawy, rokowania

Szacuje się, że do 2020 roku liczba chorych na jaskrę na świecie wzrośnie do około 80 mln, a u ok. 11,2 mln osób choroba ta spowoduje całkowitą ślepotę.

Jaskra to choroba nerwu wzrokowego, która polega na jego postępującym zaniku (tzw. neuropatia jaskrowa).

Choroba występuje 4 razy częściej u rodzeństwa osób chorych i 2 razy częściej u ich potomstwa w porównaniu z populacją nieobciążoną rodzinnie. 

Z uwagi na fakt, że zmiany zanikowe w nerwie wzrokowym są nieodwracalne, wszystkie osoby z grup ryzyka powinny być pod stałą opieką okulistyczną.

UWAGA: Choć głównym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka wystąpienia i rozwoju jaskry pozostaje ciśnienie wewnątrzgałkowe, u niektórych osób nawet ciśnienie mieszczące się w statystycznych granicach normy może stopniowo uszkadzać nerw wzrokowy, a podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe nie zawsze jest doprowadzi do zaistnienia choroby. 

Wbrew powszechnym przekonaniom, jaskra nie jest wyłącznie chorobą ludzi w podeszłym wieku, obciążonych rodzinnie i borykających się z rozmaitymi chorobami współistniejącymi. Istnieje bowiem jaskra wrodzona: dziecięca, młodzieńcza, jaskra ludzi dorosłych a także jaskra wtórna w przebiegu innych chorób oczu. 

Można powiedzieć, że jaskra wrodzona ujawnia się jako:

  • jaskra niemowlęcą (od urodzenia do 3.–4. roku życia), 
  • pierwotna jaskra dziecięca (od powyżej 4. do 10. roku życia),
  • pierwotna jaskra młodzieńcza (od powyżej 10. do 35. roku życia)

Jaskra pierwotna rozwija się bez zidentyfikowanej przyczyny, natomiast jaskra wtórna powstaje w przebiegu innych chorób oka, związanych m.in.

z cukrzycą, zaćmą, stanami zapalnymi, nowotworem czy urazem.

Klasyczny podział rodzajów jaskry

W zależności od budowy przedniego odcinka oka (kąta przesączania) jaskra dzieli się na: jaskrę z otwartym i jaskrę z zamykającym się kątem przesączania.

Jaskra z otwartym kątem przesączania

Mówimy o niej wtedy, gdy tzw. ciecz wodnista wytwarzana stale w oku opuszcza  gałkę oczną w miejscu zwanym kątem przesączania. Jeśli trafia tam na jakieś przeszkody i nie znajduje ujścia, gromadzi się w oku, powodując wzrastanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, co doprowadza do ucisku na włókna nerwowe i powoduje zanik nerwu wzrokowego. 

Jaskra pierwotna otwartego kąta to najczęstsza postacią jaskry (85-90% przypadków), rozwijająca się obuocznie. Uszkodzenie nerwu wzrokowego najczęściej jest następstwem takich czynników jak: podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, wiek powyżej 40 r.ż., występowanie jaskry u najbliższych krewnych (zwłaszcza rodziców), krótkowzroczność powyżej 4 dioptrii czy cienka rogówka. 

W jaskrze z otwartym kątem przesączania może pojawić się przypadek jaskry normalnego ciśnienia/jaskry bez ciśnienia (JNC). W tej postaci choroby charakterystyczne jest to, że nie zawsze dochodzi do podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

JNC częściej diagnozuje się  u osób powyżej 50 r.ż. oraz u kobiet. Diagnozowane osoby mogą mieć cienką rogówkę, krótkowzroczność, skłonność do marznięcia rąk i nóg, migrenę a także niskie ciśnienie tętnicze krwi, bezdech senny, zwiększoną krzepliwość krwi czy choroby tarczycy.

Jaskra wtórna otwartego kąta cechuje się znacznie podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, do którego dochodzi na skutek odkładania się nieprawidłowego materiału białkowego lub złogów barwnika w obrębie siateczki, beleczkowania i blokowania jej otworków.

Ta postać choroby bywa bardziej agresywna, niż JNC i  wiążę się z dużymi wahaniami ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W kącie przesączania pojawia się bardzo duża ilość barwnika (jaskra barwnikowa), elementy złuszczonej torebki soczewki (PEX) lub zrosty powstałe w wyniku przebytych stanów zapalnych oka. 

Do czynników ryzyka jaskry z otwartym kątem przesączania należą:

  • dodatni wywiad rodzinny
  • podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe 
  • krótkowzroczność
  • nadciśnienie tętnicze
  • nocne spadki ciśnienia tętniczego oraz niskie rozkurczowe ciśnienie perfuzji (różnica między ciśnieniem rozkurczowym krwi a ciśnieniem wewnątrzgałkowym)
  • migreny
  • objawy naczyniowo-skurczowe (zimne stopy i dłonie)
  • cukrzyca
  • zaburzenia gospodarki tłuszczowej (hipercholesterolemia i hiperlipidemia)
  • cienkie rogówki

Jaskra z zamykającym się kątem przesączania (JZK)

Ten rodzaj jaskry diagnozuje się u 10-15% chorych. Budowa przedniego odcinka oka może prowadzić do nagłego zamknięcia odpływu cieczy wodnistej przez grubą, wypukłą tęczówkę lub dużą, pęczniejąca soczewkę.

Tak nagły atak jaskry bywa efektem gwałtownego wzrostu ciśnienia w oku powodowanego ogromnym stresem czy gwałtownym poszerzeniem źrenicy.

Może wtedy dojść do zamknięcia kąta przesączania, co w połączeniu z nagłym i gwałtownym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego w bardzo krótkim czasie doprowadzić może do zaniku włókien nerwowych siatkówki i ślepoty. W przypadku ostrego ataku jaskry interwencja medyczna musi być natychmiastowa! 

Możliwa jest też przewlekła postać choroby – z podstępnym i bezobjawowym przebiegiem. 

Leia também:  Problemy intymne na wakacjach

Do czynników ryzyka jaskry z zamykającym się kątem przesączania należą:

  • dodatni wywiad rodzinny
  • rasa 
  • budowa oka
  • nadwzroczność
  • zaburzenia gospodarki tłuszczowej (hipercholesterolemia i hiperlipidemia)
  • cukrzyca

Jaskra przewlekła nie boli!

Jedyną skuteczną metodą zatrzymania lub spowolnienia jaskry jest jej wczesne wykrycie i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana, tym większa szansa na powstrzymanie jej postępu i zachowanie wzroku. 

U osób zdrowych jedynym sposobem zapobiegania utracie widzenia z powodu jaskry jest regularne wykonywanie badań diagnostycznych (przynajmniej raz na 2 lata), natomiast osoby obciążone rodzinnie bądź będące w innych grupach ryzyka powinny badać się co najmniej raz na rok.

Warto pamiętać, że przewlekła postać jaskry, rozwijająca się podstępnie i bezobjawowo, nie boli.

Silny, nieustępujący ból oka i głowy jest charakterystyczny wyłącznie dla ostrego ataku jaskry i dotyczy 1-2% chorych z jaskrą. Bolesność oka może towarzyszyć także ciężkim postaciom jaskry wtórnej np.

w przebiegu cukrzycy. Pakiet badań przeprowadzanych w diagnostyce jaskry w Klinice SwissLaser znajdziesz tutaj.

JASKRA PIERWOTNA OTWARTEGO KĄTA (JPOK)

Jaskra pierwotna otwartego kąta wiąże się z postępującym zanikiem włókien nerwowych siatkówki i jest chorobą nieuleczalną. Leczenie przeciwjaskrowe jednak pozwala choremu na zachowanie widzenia użytecznego do końca życia przy spełnieniu kilku warunków.

 Kontrole okulistyczne muszą odbywać się regularnie, a zalecone krople przeciwjaskrowe muszą być wpuszczane systematycznie. To pozwala osiągnąć bezpieczne „ciśnienie docelowe”, ciśnienie przy którym nie dochodzi do progresji choroby.

Jego wysokość ustalana jest na podstawie:

  • wywiadu okulistycznego i ogólnego,
  • badania w lampie szczelinowej z oceną tarczy nerwu wzrokowego,
  • poziomu ciśnienia wewnątrzgałkowego,
  • oceny badań dodatkowych (pola widzenia i OCT lub GDx albo HRT) wykonywanych tymi samymi aparatami i w tych samych warunkach.

Im większe są zmiany jaskrowe i młodszy jest pacjent, tym docelowe ciśnienie wewnątrzgałkowe powinno być mniejsze.

Po włączeniu odpowiedniego leczenia przeciwjaskrowego, wykonuje się serię badań. Jeśli badane parametry są stabilne, można mówić o zahamowaniu choroby.

W przypadku pojawienia się różnic w porównaniu z badaniem poprzednim, mogą one świadczyć o progresji choroby i dalszym uszkadzaniu nerwu wzrokowego.

Należy wówczas zmodyfikować sposób leczenia i rozważyć wykonanie zabiegu laserowego lub chirurgicznego.

Warto zauważyć, że na sukces leczenia mają wpływ sami chorzy poprzez regularne wpuszczanie leków przeciwjaskrowych. Krople powinny być zakraplane o ustalonych godzinach. Wynika to z określonego mechanizmu działania leków oraz dobowych wahań ciśnienia wewnątrzgałkowego, które u pacjentów z jaskrą są większe w porównaniu z populacją ludzi zdrowych.

W skład Jaskry pierwotnej otwartego kąta wchodzi: Jaskra młodzieńcza otwartego kąta oraz Jaskra pierwotna otwartego kąta, która może przebiegać z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym (Jaskra pierwotna otwartego kąta z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym) lub prawidłowym ciśnieniem oka (Jaskra normalnego ciśnienia). Elementem łączącym te wszystkie typy jaskry jest otwarty kąt przesączania oraz występujące charakterystyczne ubytki w polu widzenia i charakterystyczne zmiany w wyglądzie tarczy nerwu wzrokowego.

Jaskra młodzieńcza otwartego kąta rozwija się między 10. a 35. rokiem życia i przebiega z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Jaskra pierwotna otwartego kąta występuje natomiast po 35. roku życia.

Częstość występowania choroby zwiększa się wraz z wiekiem, szczególnie gdy dołączają się tzw. czynniki ryzyka, m.in.

 dodatni wywiad jaskrowy, cienka rogówka, krótkowzroczność powyżej -3D, cukrzyca, nadciśnienie, niedociśnienie, migrena i inne.

Mówiąc o Jaskrze pierwotnej otwartego kąta, warto pamiętać o jeszcze dwóch postaciach choroby, czyli o Podejrzeniu jaskry pierwotnej otwartego kątaNadciśnieniu ocznym. Tu  także kąt przesączania jest otwarty.

Podejrzenie jaskry pierwotnej otwartego kąta charakteryzuje się prawidłowym ciśnieniem wewnątrzgałkowym oraz podejrzanym przynajmniej jednym czynnikiem z grupy zmian charakterystycznych dla jaskry: jaskrowe zmiany w polu widzenia i jaskrowy wygląd tarczy nerwu wzrokowego oraz zaniki włókien nerwowych siatkówki.

Natomiast w Nadciśnieniu ocznym ciśnienie wewnątrzgałkowe jest podwyższone, a pole widzenia, tarcza nerwu wzrokowego i grubość włókien nerwowych siatkówki jest prawidłowa.

Jaskra długo nie daje objawów i nie przypomina o swoim istnieniu, nie daje pogorszenia widzenia i nie boli. Stopniowo podwyższające się ciśnienie wewnątrzgałkowe skutkuje przyzwyczajaniem się oka do niego i nie daje niepokojących objawów. Dlatego łatwo jest zapomnieć o chorobie.

W ciągu kilkudziesięciu lat terapii występują chwile zwątpienia w istnienie choroby. Czasami trudno uwierzyć w sens leczenia i bardzo odległe efekty terapii.

Należy jednak zauważyć, że tylko pełne zaangażowanie pacjenta pozwoli na utrzymanie choroby w ryzach i w konsekwencji nie doprowadzi do utraty widzenia.

Jaskra otwartego kąta

Jaskra pierwotna otwartego kąta (JPOK) to jedna z najczęstszych postaci jaskry, dotykająca 1% osób po 40 roku życia. Ryzyko zachorowania zwiększa się z każdym rokiem życia. U osób krótkowidzących, granica zachorowania zmniejsza się do 30-35 roku życia. Za przyczynę jaskry pierwotnej otwartego kąta uznaje się stale rosnące ciśnienie wewnątrz oka.

Osoba dotknięta chorobą nie obserwuje żadnych alarmujących objawów choroby. Najczęściej o chorobie dowiaduje się, gdy choroba jest już zaawansowana i objawia się np. bólem oka – gdy nerw wzrokowy jest prawie całkowicie zniszczony.

Przez większy czas trwania choroby ostrość wzroku jest prawidłowa, a pacjent zauważa stopniowe obwodowe zwężenie pola widzenia w momencie zaniku co najmniej 50% włókien nerwowych siatki.

Objawy

Ponad połowa osób cierpiących na jaskrę pierwotną otwartego kąta nie odczuwa żadnych dolegliwości. Stopniowo rozwijająca się choroba zajmuje coraz większe obszary pola widzenia.
Do pierwszych objawów JPOK zalicza się:

    • dostrzeganie kół tęczowych wokół źródeł światła,
    • krótkotrwałe bóle oczu i ich okolice, ból głowy,
    • okresowe zaburzenia widzenia (widziane jako mgiełka),
    • trudność w dobraniu odpowiednich okularów wynikającej ze zmieniającej się refrakcji oczu.

Jaskra otwartego kąta często rozwija się nierównomiernie w obojgu oczach. Schorzenie dotyka najpierw jedno oko, nie wywołując w drugim żadnych procesów chorobowych.

Znaczne ubytki pola widzenia w chorym oku, które mają swój początek w obrębie jego nosowych kwadratów, zrównoważane są przez nakładający się obszar pola widzenia zdrowego oka.

Leia também:  Rumień na szyi – przyczyny rumienia na szyi i dekolcie

Efektem jest niezauważany przez wiele lat rozwijającej się choroby.

Diagnostyka

Wczesne postawienie diagnozy oraz właściwe leczenie jaskry pierwotnej otwartego kąta zapobiega powstawaniu nieodwracalnych zmian czynnościowych i anatomicznych.

Dlatego u pacjentów po 40 roku życia, zgłaszających się na konsultację okulistyczną powinno się zmierzyć ciśnienie wewnątrzgałkowe, oraz wykonać badanie dna oka i ocenić stan tarczy nerwu wzrokowego.

Poza wymienionymi powyżej badaniami, w Centrum Okulistycznym OCULISTIC do diagnostyki jaskry wykonuje się:

    • badanie perymetryczne ? badanie pola widzenia,
    • ocenia się przedni odcinek oka w lampie szczelinowej,
    • badanie ostrości wzroku w dal i z bliska z ewentualną korekcją optyczną,
    • gonoskopię ? polega na ocenie kąta przesączania (kąta rogówkowo-tęczówkowego).

Chorobę można stwierdzić, gdy:

    • występuje otwarty kąt przesączania,
    • istnieją ubytki w polu widzenia mogące być skutkiem uszkodzenia tarczy, odpowiadających zmianom anatomicznym pod względem głębokości i lokalizacji,
    • uszkodzona jest tarcza nerwu wzrokowego typowego dla neuropatii jaskrowej,
    • ciśnienie wewnątrzgałkowe jest znacznie podwyższone.

Leczenie

Głównym założeniem w leczeniu jaskry pierwotnej otwartego kąta jest zahamowanie postępu uszkodzenia nerwy wzrokowego, które wpływa na pogorszenie ostrości wzroku. W obecnej chwili w Centrum OCULISTIC do leczenia jaskry stosuje się trzy metody:

    • laseroterapie,
    • farmakoterapie ? beta- blokery, analogi prostaglandyn, inhibitory anhydrazy węglanowej, agoniści receptora ?2-adrenergicznego,
    • zabiegi chirurgiczne ? skleretomia, wiskokanalostomia, metoda ex-press.

Z zabiegu laserowego leczenia jaskry pierwotnej z otwartym kątem przesączania można skorzystać w naszym Centrum Okulistycznym OCULISTIC w Zielonej Górze. Zabieg polega na obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą lasera SLT. Jest to prosta i wysoce skuteczna metoda pobudzająca proces odbudowy komórek siatkówki dotkniętych jaskrą.

Co warto wiedzieć o leczeniu jaskry otwartego kąta laserem SLT:

    • zabieg laserem SLT trwa bardzo krótko, zajmuje zaledwie kilka minut,
    • laser SLT stymuluje naturalne mechanizmy gojenia,
    • zabieg jest całkowicie bezpieczny, nie powoduje niepożądanych działań ogólnoustrojowych,
    • terapia poprawia proces odpływu cieczy oraz wpływa na zmniejszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Jakimi metodami leczy się jaskrę pierwotną otwartego kąta przesączania? (Informacje)

Jaskry nie wolno lekceważyć: jak podaje czasopismo American Family Physician, z powodu tej właśnie choroby wzrok utraciło 120 000 obywateli Stanów Zjednoczonych.

Nieodwracalnemu uszkodzeniu nerwu wzrokowego można zapobiec poprzez wdrożenia odpowiedniego dla danego pacjenta leczenia.

W przypadku jaskry pierwotnej otwartego kąta przesączania, początkowo polega ono zwykle na farmakoterapii, a gdy przyjmowanie leków przestaje dawać rezultaty, stosowane jest leczenie zabiegowe.

Przyczyną zniszczeń, do których dochodzi u chorych na jaskrę, jest wzmożone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

W przypadku postaci pierwotnej jaskry z otwartym kątem przesączania, dochodzi do zaburzeń pomiędzy produkcją cieczy wodnistej oka oraz jej odpływem. W warunkach fizjologicznych płyn ten jest odpowiedzialny m.in.

za transport substancji odżywczych, kiedy znajduje się go jednak we wnętrzu gałki ocznej zbyt dużo, zaczyna wywierać działanie szkodliwe. 

Operacja jaskry – znajdź klinikę

Wybierz miasto, aby sprawdzić oferty 26 placówek wykonujących operacja jaskry:

Celem leczenia jaskry jest obniżenie ciśnienia panującego w oku. Uzyskiwane jest to dzięki leczeniu farmakologicznemu lub poprzez zastosowanie którejś z wielu z dostępnych obecnie procedur zabiegowych. Niezależnie od rodzaju terapii ostateczny skutek ma być ten sam: uchronienie pacjenta przed ślepotą.

Sposoby leczenia jaskry pierwotnej otwartego kąta przesączania

Zazwyczaj pierwszą metodą terapeutyczną, która proponowana jest osobom chorującym na jaskrę, jest farmakoterapia. Zastosowanie w omawianym schorzeniu ma wiele leków, różniących się od siebie mechanizmem terapeutycznym, działaniami niepożądanymi oraz przeciwwskazaniami. Środkami obniżającymi ciśnienie wewnątrzgałkowe, dostępnymi w postaci kropel do oczu, są m.in.:

  • beta-blokery;
  • inhibitory anhydrazy węglanowej;
  • parasympatykomimetyki;
  • analogi prostaglandyn.

Wybór konkretnego leku zależny jest od wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz od innych schorzeń, obecnych u pacjenta. Nierzadko łączy się ze sobą 2 lub 3 preparaty. Leki należy przyjmować zwykle już do końca życia.

Zdarzają się sytuacje, w których działanie niepożądane zmuszają do odstawienia leków. U niektórych pacjentów z biegiem czasu preparaty aplikowane do oczu przestają z kolei dawać oczekiwane rezultaty. W takich przypadkach kolejny krok w terapii jaskry stanowią metody zabiegowe.

Współczesna okulistyka oferuje pacjentom z jaskrą pierwotną otwartego kąta przesączanie wiele procedur terapeutycznych. Jednym z popularnych zabiegów jest stosunkowo małoinwazyjna trabekuloplastyka laserowa, na której skutek dochodzi do usprawnienia przepływu cieczy w obrębie kąta przesączania.

Czasami wspomniany wyżej zabieg nie jest wystarczający, wtedy zaproponowana pacjentowi może zostać trabekulektomia. Podczas procedury przeprowadza się resekcję fragmentu kąta przesączania oraz wytwarza nową drogę odpływu cieczy, lokując pod spojówką niewidoczny zbiornik płynu.

Kolejną procedurą, mającą zastosowanie w leczeniu jaskry pierwotnej otwartego kąta przesączania, jest zakładanie implantów do wnętrza oka. Umieszcza się je w obrębie przedniej komory gałki ocznej.

Struktury o kształcie kanalików połączone są ze zbiorniczkami zamontowanymi poza gałką oczną (wybierane są takie części oka, by elementy te były one niewidoczne).

Dostępne są również zabiegi, podczas których wytwarza się połączenie implantu z przestrzenią nadnaczyniówkową oka.

Leczenie jaskry odbywać może się również poprzez dokonywanie zmian w obrębie ciałka rzęskowego – struktury, produkującej ciecz wodnistą.

Zabiegi cyklofotokoagulacji uszkadzają część tej struktury, dzięki czemu zmniejsza się ilość powstającego płynu.

Inna metoda – kanałoplastyka – skupia się na dokonywaniu modyfikacji kanału Schlemma, elementu zaangażowanego w przepływ cieczy wodnistej.

Zaskakująca może być opinia niektórych środowisk, dotycząca zastosowania medycznej marihuany w leczeniu jaskry.

Ze względu na działanie obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe, środek ten został dopuszczony do użycia w omawianej chorobie oczu m.in. w niektórych stanach USA.

Ze względu na niepewny i ograniczony czas działania substancji znaczna część organizacji okulistycznych nie zaleca jednak jej stosowania w terapii jaskry.

Opracowano na podstawie: www.emedicine.medscape.com; www.aao.org; www.nhs.uk; www.aafp.org

Operacja jaskry

– sprawdź ceny w 26 klinikach!

Oceń artykuł: 4.6/5 (opinie 5)

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*