Jakie są przyczyny chrapania?

Chrapanie jest często lekceważone przez osoby, które dotyka. Niestety nie jest to tylko przykra dolegliwość, która utrudnia życie domowników.

Prowadzi do niedotlenienia organizmu, co powoduje ciągłe zmęczenie oraz bóle głowy nawet po nocnym odpoczynku odpowiedniej długości. Może być również objawem poważnej choroby – obturacyjnego bezdechu śródsennego.

Aby móc wprowadzić skuteczne leczenie, niezbędne jest ustalenie, co powoduje chrapanie i wyeliminowanie przyczyny tego problemu.

Czym jest chrapanie?

W trakcie snu mięśniówka, czyli zespół mięśni okalających gardło wiotczeje, a tylna część gardzieli opada. Do normalnego oddychania pozostaje wtedy jedynie wąska szczelina.

Powietrze wprawia ją w drgania, co przy otwartych ustach powoduje charakterystyczny dźwięk chrapania. Badania wskazują, że zdarza się to nawet co dziesiątej osobie, z czego większość stanowią mężczyźni.

U wielu chrapiących osób jest to niegroźny dla zdrowia odruch fizjologiczny, którego nie trzeba leczyć.

Chrapanie może być jednak oznaką zablokowania dróg oddechowych, co może znacząco utrudniać nabranie powietrza do płuc.

Nagły niedobór tlenu oraz wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi sprawiają, że do ośrodka oddechowego w mózgu trafia sygnał, który powoduje pobudzenie dodatkowych mięśni oddechowych. Po bezdechu, czyli wstrzymaniu oddychania na czas od 10-60 sekund, pojawia się gwałtowny wdech.

Tego typu przerwy w oddychaniu mogą się zdarzyć każdemu, jeśli jednak pojawiają się częściej niż 10 razy na godzinę, są objawem, który wskazuje na wystąpienie zespołu bezdechu sennego.

Co powoduje chrapanie?

Chrapanie spowodowane jest zazwyczaj wadami anatomicznymi w budowie dróg oddechowych. Do najczęstszych powodów chrapania należą:

  • wiotkie i wydłużone podniebienie miękkie,
  • przerost migdałków podniebiennych,
  • przerost lub obrzęk małżowin nosowych,
  • przerost nasady języka lub języczka,
  • skrzywienie przegrody nosowej,
  • polipy nosa.

W przypadku pojawienia się chrapania u dzieci, jego najczęstszą przyczyną jest niedrożność nosa na skutek infekcji lub alergii. Powodem może być również przerost migdałków podniebiennych lub trzeciego migdała. W przypadku najmłodszych dzieci chrapanie powodować może również wiotkość krtani.

Jakie są przyczyny chrapania?

Co powoduje bezdech senny – grupa ryzyka

Nie każde chrapanie jest oznaką bezdechu sennego i nie zawsze wymaga leczenia. Czasami ciężko ocenić samodzielnie czy to tylko niegroźny odruch fizjologiczny, czy objaw choroby, dlatego tak istotne jest poznanie powodu chrapania.

Jeśli po nocnym wypoczynku pojawiają się poranne bóle głowy, uczucie niewyspania oraz problemy z koncentracją, warto udać się na specjalistyczne badania. Zwłaszcza jeśli z problemem borykają się osoby, zaliczane do grupy wysokiego ryzyka.

Specjaliści wymieniają kilka czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju bezdechu. Są to:

  • płeć męska,
  • wiek powyżej 35–40 roku życia,
  • otyłość,
  • gruba, krótka szyja,
  • wady zgryzu,
  • refluks żołądkowo-przełykowy,
  • niedoczynność tarczycy,
  • palenie papierosów,
  • spożywanie alkoholu,
  • zażywanie środków nasennych.

Czy warto odkryć powód chrapania?

Chrapanie jako objaw zaburzeń oddychania w czasie snu jest wskazaniem do odbycia konsultacji laryngologicznej i przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Jest to ważne ze względu na możliwość występowania groźnych chorób, których rozwój nasila występowanie zaburzeń oddychania w czasie snu.

Chrapaniu mogą bowiem towarzyszyć niebezpieczne bezdechy, które prowadzą do niedotlenienia organizmu w trakcie snu. Ma to znaczący wpływ na jakość naszego snu, a co za tym idzie – zdrowia. Objawy nocnych zaburzeń oddychania to m.in.

poranne bóle głowy, uczucie ciągłego zmęczenia, zaburzenia koncentracji, osłabienie pamięci i sprawności intelektualnej, senność ze skłonnością do zasypiania w ciągu dnia ( bardzo niebezpieczne zwłaszcza u kierowców), czy spadek libido.

W wyniku zaburzeń oddychania w czasie snu nasila się ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego jak np. nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna serca, zwiększenia możliwości wystąpienia udarów mózgu.

Powód chrapania i bezdechu – diagnostyka

Chrapanie oraz pojawienie się innych objawów, które mogą świadczyć o rozwoju obturacyjnego bezdechu śródsennego, są wskazaniem do wykonania pełnej diagnostyki w tym kierunku. Obejmuje ona pięć kroków, które pozwalają na wykrycie przyczyn chrapania oraz są podstawą do wprowadzenia najodpowiedniejszego sposobu leczenia.

Pięciostopniowa diagnostyka obejmuje:

  • konsultację z laryngologiem,
  • badanie obrazowe, czyli tomografię komputerową 3D,
  • badanie drożności przewodów nosowych – rynomanometrię,
  • badanie polisomnograficzne,
  • badanie fiberoendoskopowe w czasie snu farmakologicznego (niewymagane u wszystkich pacjentów).

Konsultacja z laryngologiem

Badania diagnostyczne w kierunku bezdechu sennego rozpoczynają się od wizyty u specjalisty laryngologa. Podczas wizyty lekarz za pomocą endoskopu ocenia budowę struktur górnych dróg oddechowych.

Przeprowadza również szczegółowy wywiad medyczny, uwzględniając wypełnioną przez pacjenta ankietę, zawierającą „Skalę senności Epworth”. Polega ona na subiektywnym określeniu przez badanego prawdopodobieństwa zaśnięcia w opisanych sytuacjach życia codziennego.

Służy do tego czterostopniowa skala od 0 do 3, gdzie 0 świadczy o minimalnym, a 3 o bardzo dużym prawdopodobieństwie zaśnięcia w wybranej sytuacji.

Tomografia komputerowa 3D

Badanie tomograficzne pozwala na ocenę morfologii tkanek. Jest to badanie nieinwazyjne, bezbolesne, krótkie (trwa ok. 10–15 sekund). Nowoczesne aparaty tomograficzne (a takimi dysponujemy) emitują bardzo niskie dawki promieniowania, a co za tym idzie, badanie jest bardzo bezpieczne.

Obraz 3D, jaki uzyskujemy, pozwala z niezwykłą precyzją odtworzyć drogę, jaką pokonuje powietrze, przechodząc przez górne drogi oddechowe do płuc. Uwidacznia nieprawidłowości, mogące być przyczyną chrapania m.in.

Leia também:  Astma a zapalenie płuc

skrzywioną przegrodę nosową, przerośnięte małżowiny nosowe, przerośnięte tkanki gardła, przerośnięte migdałki podniebienne i migdałek gardłowy, cechy przerostu tkanek podniebienia miękkiego i nasady języka.

Rynomanometria

Rynomanometria pozwala poznać skalę zaburzeń przepływu powietrza przez nos. Badanie można wykonać w kilku wariantach: rynomanometria aktywna przednia lub tylna (przepływ powietrza powstaje dzięki oddychaniu pacjenta), rynomanometria przeznosowa oraz rynomanometria bierna (przepływ powietrza wymaga użycia zewnętrznego urządzenia).

Najczęściej wykonywanym badaniem jest rynomanometria aktywna przednia. W nozdrzu umieszcza się sondę pomiarową, a następnie pacjent zakłada maskę połączoną z urządzeniem mierzącym przepływ powietrza (pneumotachografem). Pomiar wykonywany jest podczas dmuchania w rurkę umieszczoną w nosie. Następnie całość powtarzana jest w drugim nozdrzu.

Badanie jest proste i nieinwazyjne, ale wymaga od pacjenta ścisłej współpracy.

Badanie polisomnograficzne

Badanie polisomnograficzne jest wykonywane w trakcie snu. Pozwala w sposób obiektywny wykryć obecność bezdechów, stopień ich nasilenia, ilość, oraz rodzaj (obturacyjne świadczące o blokadzie przepływu powietrza przez drogi oddechowe, czy centralne – występujące w zaburzeniach układu nerwowego).

Badanie powinno trwać przynajmniej 6 godzin, by jego wyniki były wiarygodne. Polega na zapisie parametrów oddychania podczas snu, takich jak: przepływ powietrza przez nos, ruchy oddechowe klatki piersiowej i brzucha, tętno, pozycja ciała oraz stężenie tlenu w krwi tętniczej.

Dodatkowo polisomnografia może być poszerzona o:

  • zapis elektroencefalograficzny (EEG) – bioelektryczna czynność mózgu podczas snu,
  • elektrookulogram (EOG) – zapis ruchów gałek ocznych przy pomocy czujników umieszczonych przy oczach pacjenta,
  • elektromiogram (EMG) – ocena napięcia mięśniowego przy pomocy czujnika umieszczonego pod brodą badanego,
  • analizę termistorową – badanie przepływu powietrza za pomocą czujnika, reagującego na zmiany temperatury (termistora).

Jeśli podczas badania polisomnograficznego wykryte zostaną zaburzenia oddychania podczas snu, pacjent dodatkowo kierowany jest na badanie fiberoendoskopowe.

Jakie są przyczyny chrapania?

Badanie fiberoendoskopowe podczas snu farmakologicznego

Badanie fiberoendoskopowe pozwala ustalić miejsce, które może być przyczyną chrapania i bezdechu. Wykonywane jest w obecności anestezjologa, który poprzez podanie leków dożylnych wprowadza pacjenta w sen.

Następnie przez otwór nosowy wprowadzany jest fiberoendoskop z kamerą, dzięki której możliwe jest odnalezienie miejsca przewężenia w obrębie nosa, nosogardła, gardła oraz krtani. Jednocześnie monitorowane są określone parametry, takie jak wysycenie krwi tętniczej tlenem, tętno oraz EKG.

Dużą zaletą badania jest możliwość nagrania obrazu z kamery. To cenny materiał diagnostyczny, który pozwala na dokładną analizę pracy górnych dróg oddechowych podczas snu.

Co po odkryciu przyczyny bezdechu?

Przyczyny bezdechu sennego i chrapania są niezbędne, by wprowadzić odpowiednie leczenie, które pozwoli pozbyć się tych dolegliwości. Z tego względu pełna diagnostyka chrapania jest niezbędna, by możliwy był wybór odpowiedniego leczenia, zarówno zabiegowego, jak i zachowawczego.

Czy chrapanie jest groźne dla zdrowia?

Chrapanie dla wielu osób jest nieodłącznym elementem snu. Pojawia się, gdy przepływ powietrza przez drogi oddechowe jest utrudniony. W trakcie snu mięśniówka gardła staje się wiotka, opadając do jego tylnej części i nasady języka.

Choć miejsca na przepływ powietrza jest wystarczająco, nawet niewielki obrzęk może prowadzić do zaburzeń oddychania.

Gwałtownie pobierane powietrze wprowadza języczek i podniebienie miękkie w drgania, czego skutkiem jest charakterystyczny dźwięk – chrapanie.

Utrudniony przepływ powietrza może wynikać z kilku przyczyn:

  • obrzęku ścian dróg oddechowych w wyniku infekcji lub alergii,
  • zaburzonej drożność nosa w wyniku skrzywienia przegrody nosowej, obecności polipów w jamie nosa czy infekcji,
  • przerostu migdałków podniebiennych lub gardłowych,
  • nieprawidłowej budowy gardła – wydłużony języczek lub podniebienie miękkie, które zawężają drogę przepływu powietrza,
  • osłabienie mięśniówki gardła.

Na chrapanie narażone są osoby otyłe, a także palące papierosy i spożywające alkohol bezpośrednio przed snem. Nie bez znaczenia jest także wiek – im starsi jesteśmy, tym większe ryzyko, że zaczniemy chrapać.

Mężczyźni chrapią częściej

Utarło się, że to mężczyźni chrapią częściej. Jest w tym wiele prawdy, panowie mogą bowiem stanowić nawet 80% wszystkich chrapiących. Dlaczego mężczyźni chrapią częściej? Przyczyn można się doszukiwać w nawykach żywieniowych i ogólnym stylu życia.

Wieczorne piwo przed snem, tłuste i wysokokaloryczne przekąski, palenie papierosów czy późne chodzenie spać sprzyjają chrapaniu. Nie oznacza to jednak, że kobiety nie chrapią wcale. Problem nasila się zwłaszcza po menopauzie, gdy równowaga hormonalna w organizmie jest zaburzona.

Chrapanie częściej też dotyczy tych osób, które zmagają się ze zbyt wysokim ciśnieniem.

Chrapanie a bezdech senny

Choć chrapanie samo w sobie nie jest szkodliwe, nieleczone może prowadzić do rozwoju obturacyjnego bezdechu sennego.

Objawia się on utratą możliwości oddychania na kilka, a nawet kilkadziesiąt sekund, co prowadzi do niedotlenienia organizmu. Przyczyną jest wiotczenie i zapadanie się podniebienia miękkiego oraz języka, co prowadzi do zablokowania przepływu powietrza.

  Osoby cierpiące na bezdech senny budzą się zmęczone i niewyspane, w ciągu dnia są jednocześnie senne i rozdrażnione, mają problemy z wykonywaniem obowiązków, uskarżają się na bóle głowy.

Jeżeli przypadki bezdechu zdarzają się częście niż 10 razy podczas godziny snu konieczna jest wizyta u laryngologa. Nieleczony bezdech senny jest groźny dla zdrowia i w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do zgonu.

Leia também:  Zapalenie Ucha Zewnętrznego Jak Długo Trwa Leczenie?

Jakie są przyczyny chrapania?

Nieleczone chrapanie może nasilać istniejące choroby, jak nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca czy cukrzyca, a także wpływać na rozwój innych schorzeń sercowo-naczyniowych, które mogą prowadzić o miażdżycy, zawału serca czy udaru mózgu.

Metody leczenia chrapania

Jeżeli chrapanie jest uciążliwe dla nas i naszego otoczenia, powinniśmy się skonsultować z laryngologiem, który podejmie odpowiednią diagnostykę i wskaże możliwe metody leczenia. Czasem nawet niewielki zabieg chirurgiczny może znacząco poprawić nasz komfort życia.

Jeżeli przyczyną chrapania są wady anatomiczne (skrzywiona przegroda nosowa, przerost migdałków), zwykły zabieg chirurgiczny powinien rozwiązać nasz problem.

Jeżeli chrapaniu towarzyszy także bezdech, konieczna jest dalsza diagnostyka, by sprawdzić, co jest jego przyczyną.

Być może konieczne będzie zmniejszenie masy podniebienia lub stosowanie aparatu CPAP, który wytwarza stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, utrzymując je otwarte, dzięki czemu powietrze może swobodnie przepływać.

Jak walczyć z chrapaniem?

Jeżeli chrapanie nie jest dla nas bardzo uciążliwe, możemy spróbować przeciwdziałać mu na własną rękę. W aptekach dostępnych jest wiele preparatów, które mogą pomóc w złagodzeniu nieprzyjemnych objawów.

Wkładki do nosa (AirMAX) rozszerzają przegrody nosowe, usprawniając przepływ powietrza przez nos. Spraye do gardła (Datong, Puranox, Nie Chrap!!!) mają za zadanie wzmocnić tkanki mięśniowe gardła, co ma zmniejszać drgania odpowiadające za chrapanie.

Dostępne są także krople do nosa (Desnoran, Datong), które usprawniają przepływ powietrza przez nos i gardło oraz listki doustne (Snoreeze), również o działaniu wzmacniającym na ściany gardła i podniebienia.

Działanie oraz możliwe skutki uboczne wskazanych preparatów można szybko sprawdzić w serwisie KtoMaLek.pl, który umożliwia ich rezerwację w najbliższej aptece.

Warto również wyeliminować czynniki, które mają wpływ na to, że chrapiemy.

  • Unikajmy palenia papierosów oraz starajmy się nie spożywać dużych ilości alkoholu przed snem;
  • Pozbądźmy się nadwagi, zwłaszcza nadmiarowej tkanki tłuszczowej w okolicach szyi i gardła;
  • Starajmy się spać w pozycji na brzuchu lub na boku, nie na wznak.

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Przyczyny chrapania u dziecka

Opublikowano: 2019-09-09

Chrapanie to dźwięk powodowany przez wibracje w górnych drogach oddechowych układu oddechowego z powodu utrudnionego ruchu powietrza podczas snu. Na głośność ma wpływ ilość przepływającego powietrza i szybkość wibracji tkanki gardła.

Codzienne lub bardzo częste chrapanie (3-5 razy w tygodniu) może dotyczyć do 8% dzieci i jest najbardziej powszechne wśród najmłodszych będących w wieku przedszkolnym. W wielu przypadkach, towarzyszy ono głębszym fazom snu i nie jest związane z żadnymi istotnymi schorzeniami (tzw. chrapanie pierwotne).

Jednak, kiedy utrzymuje się, a dziecko ma trudności ze snem, warto skonsultować z lekarzem czy nie jest ono związane z poważniejszymi problemami.

Chrapanie u dziecka – najczęstsze przyczyny

Wśród najczęstszych przyczyn chrapania u dzieci wymienia się:

  • Nieprawidłowości w budowie migdałków – powiększone migdałki podniebne lub przerost migdała gardłowego (tzw. trzeci migdał), są główną przyczyną chrapania u dzieci i silnym wskaźnikiem potencjalnego obturacyjnego bezdechu sennego. Nabrzmiałe gruczoły blokują drogi oddechowe, utrudniając dziecku swobodne oddychanie przez całą noc;
  • Infekcje dróg oddechowych – zatkany nos, zmusza dziecko do oddychania przez usta, co może prowadzić do chrapania;
  • Wiotkość krtani – przy oddychaniu pojawia się świst, charczenie, a także trudności z oddychaniem. Problem dotyczący głównie noworodków i niemowlaków, w większości przypadków nie jest poważnym stanem i mija samoistnie do czasu, gdy dziecko osiągnie wiek 18-20 miesięcy. Niewielki odsetek dzieci, cierpiących na omawianą dolegliwość, zmaga się z oddychaniem, jedzeniem i przybieraniem na wadze i wymaga dalszej diagnozy i pomocy lekarskiej;
  • Alergie – z uwagi na obrzęk błony śluzowej nosa i gardła, przepływ powietrza jest utrudniony;
  • Skrzywiona przegroda nosowa – drogi oddechowe obu nozdrzy są przesunięte, co utrudnia oddychanie przez nos, ponieważ przejście jednego nozdrza jest mniejsze od drugiego, zmniejszając przepływ powietrza i powodując trudności w oddychaniu. Problem przeważnie pojawia się u dzieci starszych podczas intensywnego wzrostu;
  • Wśród rzadziej występujących przyczynchrapania u dzieci wymienia się: otyłość, polipy w nosie, bierne palenie i nadużywanie leków do nosa.

Chrapanie u dziecka może być związane również z obturacyjnym bezdechem sennym, w którym ruchy oddechowe mięśni klatki piersiowej i brzucha są zachowane, dziecko próbuje oddychać, jednak blokada dróg oddechowych nie pozwala na nabranie powietrza do płuc.

Ten stan może powodować okresy zmniejszonego przepływu powietrza lub przerwy w oddychaniu, które mogą trwać kilka sekund lub nawet minutę. Ponadto może to przyczynić się do spadku tlenu. Następnie mózg zostaje zaalarmowany i sygnalizuje ciału, by podjęło wysiłek, aby ponownie zacząć oddychać.

Leia também:  Jak Namówić Narkomana Na Leczenie?

Ten wysiłek powoduje, że dziecko sapie lub prycha, budzi się i zaczyna oddychać ponownie. Z powodu tych powtarzających się pobudzeń do oddychania, dziecko może nie mieć wystarczająco wysokiej jakości snu i prawdopodobnie będzie senne lub przemęczone w ciągu dnia.

Niezdiagnozowany i nieleczony bezdech senny może przyczyniać się do problemów behawioralnych, w tym trudności w szkole. Po nocy słabego snu dzieci są również bardziej podatne na nadpobudliwość (ADHD) i mają trudności z koncentracją.

Bezdech może być również związany z opóźnionym wzrostem i problemami sercowo-naczyniowymi. Dobrą wiadomością jest to, że badania wykazały, że problemy z sercem i płucami oraz trudności w nauce związane z chrapaniem dziecka lub obturacyjnym bezdechem sennym są odwracalne.

Jak mogę stwierdzić, czy moje dziecko ma obturacyjny bezdech senny?

  1. Na co zwrócić uwagę w nocy:
    • Dziecko regularnie chrapie (3 lub więcej nocy w tygodniu);
    • Oddech jest przerywany przez sapnięcia, prychnięcia lub przerwy dłuższe niż 10 sekund;
    • Przerwy w oddychaniu często wybudzają je ze snu;
    • Chrapaniu towarzyszy intensywne pocenie się;
    • Dziecko ma niespokojny sen, wierci się lub śpi w nietypowych pozycjach (przede wszystkim z odchyloną głową);
    • Moczenie nocne;
  2. Na co zwracać uwagę w ciągu dnia:
    • Senność lub problemy z obudzeniem się;
    • Problemy z nauką;
    • Rozdrażnienie lub agresywność;
    • Bóle głowy w ciągu dnia, w szczególności rano;
    • Mowa nosowa i oddychanie głównie przez usta.

Co mogę zrobić, jeśli dziecko chrapie?

W zależności od przyczyny chrapania dziecka, pediatra może zalecić jedno lub więcej z następujących rozwiązań:

  • Wizytę laryngologiczną, pozwalającą wyeliminować przerost migdałków;
  • Niektórym dzieciom, które chrapią w wyniku niedrożności nosa, w tym alergii, lekarz może zalecić przyjmowanie leków. Mogą to być sterydy do nosa, leki przeciwhistaminowe, jak również preparaty do nosa z wodą morską;
  • Przyjmowanie odpowiedniej pozycji podczas snu poprzez delikatne, nie za wysokie podniesienie głowy dziecka;
  • Usunięcie z otoczenia dziecka potencjalnych wyzwalaczy alergenów, np. zwierząt czy pierzastych poduszek i kołder;
  • Skierowanie do specjalisty od snu i/lub przeprowadzenie ewentualnego nocnego badania snu w celu ustalenia czy dziecko cierpi na obturacyjny bezdech senny. Za pomocą badania polisomnograficznego mierzona jest aktywność mózgu, ruchy oczu, tętno, ciśnienie krwi, poziomy tlenu, ruchy powietrza i ruchy klatki piersiowej. Po stwierdzeniu, że dziecko ma bezdech senny, następnym krokiem jest zidentyfikowanie przyczyny tego stanu i dopasowanie metody leczenia;
  • Zmiany stylu życia: spanie w wywietrzonym pomieszczeniu, w przypadku dzieci otyłych redukcja masy ciała i ćwiczenia, unikanie przebywania wśród palaczy;
  • „Czujne czekanie” – w niektórych przypadkach, chrapanie może minąć samoistnie, zwłaszcza u starszych dzieci. Dzieje się tak, ponieważ migdałki u dzieci powiększają się do 7 roku życia, a następnie powoli zmniejszają się.

W razie dalszych pytań lub wątpliwości dotyczących chrapania Twojego dziecka lub innych nawyków związanych ze snem, zapraszamy do kontaktu z naszą Kliniką i skorzystania z pomocy naszego laryngologa dziecięcego. Dowiedz się, kiedy chrapanie jest poważnym problemem!

Chrapanie: przyczyny i leczenie

Częste przyczyny chrapania

Otyłość, ciąża i czynniki genetyczne

Do chrapania dochodzi podczas wibracji miękkich części gardła: podniebienia miękkiego i języczka. Najczęściej pojawia się ono podczas snu w pozycji na plecach.

Ludzie otyli, mający nadwagę, czy kobiety będące w ciąży mogą mieć dodatkową tkankę w gardle, co także przeszkadza przepływowi powietrza przez zwężone drogi oddechowe i powoduje chrapanie.

Czynnikami genetycznymi mogącymi powodować chrapanie są: dodatkowe tkanki gardła, powiększone migdałki, długie podniebienie miękkie, czy długi języczek.

Alergie, budowa nosa

Wszystko, co uniemożliwia oddychanie przez nos może być przyczyną chrapania. Przeziębienie, grypa, alergie, polipy w nosie, a także skrzywienie przegrody nosowej.

Alkohol i papierosy

Chrapanie może pojawiać się, gdy mięśnie są rozluźnione. Takie działanie ma spożywanie alkoholu i innych substancji powodujących zwiotczenie mięśni (np. leki nasenne) również długotrwałe palenie papierosów może relaksować mięśnie gardła i języka powodując chrapanie.

Objawy bezdechu sennego

Chrapanie samo w sobie nie jest groźne, ale stanowi problem dla osób przebywających w otoczeniu. Wszyscy znamy kogoś, kto chrapie, a spanie przy takiej osobie nie należy do łatwych zdań. Jednak chrapanie może być pierwszym objawem obturacyjnego bezdechu sennego (OBS).

Jeśli odgłosy chrapania narastają, a potem następuje długa chwila ciszy zakończona nagłym chrapnięciem, to właśnie bezdech. Jeśli dotyka Cię któryś z poniższych objawów może to być oznaka bezdechu sennego:

  • Nadmierna senność w ciągu dnia;
  • Przerwy w oddychaniu;
  • Poranne bóle głowy;
  • Trudności z koncentracją;
  • Częste oddawanie moczu w nocy.

Leczenie chrapania należy wprowadzić we współpracy z lekarzem laryngologiem, który oceni stan dróg oddechowych. W przypadku, gdy przyczyną są wady anatomiczne to mogą one zostać usunięte chirurgicznie.

Jednak, gdy występuje bezdech senny, stosuje się różne metody lecznicze. Najczęściej wykonuje się zabiegi zmniejszenia masy podniebienia oraz języka. Nieleczony bezdech może prowadzić do arytmii, nadciśnienia oraz przerostu prawej komory serca.

Z chrapaniem nie ma żartów.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*