Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

autor: Redakcja, dodano: 14/11/2018, kategorie: Długotrwałe unieruchomienie, Opieka, Pielęgnacja Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

Unieruchomienie jest jednym z czynników zwiększających ryzyko wystąpienia wielu powikłań, które mogą poważnie zagrażać zdrowiu – szczególnie osób w podeszłym wieku. Zakażenia układu moczowego (ZUM) to jeden z częstych problemów zdrowotnych u osób długotrwale unieruchomionych.

Jakie czynniki dodatkowo zwiększają ryzyko wystąpienia infekcji układu moczowego?

Ryzyko powstania zakażeń układu moczowego jest większe u osób długotrwale unieruchomionych (pozostających w jednej i tej samej pozycji przez zbyt długi czas). Innymi czynnikami negatywnie wpływającymi na układ moczowy są:

  • podeszły wiek (mniejsza aktywność fizyczna, zmiany powstające w efekcie starzenia się całego organizmu, w tym układu moczowego);
  • płeć żeńska (cewka moczowa krótka i szeroka, bliskość ujścia cewki moczowej i odbytu);
  • utrudniony odpływ moczu prowadzący do zalegania moczu w pęcherzu moczowym (przerost/rak gruczołu krokowego, kamica układu moczowego, wady anatomiczne cewki moczowej, pęcherz neurogenny);
  • obecność cewnika w pęcherzu moczowym (szczególnie niewłaściwa pielęgnacja chorego z cewnikiem);
  • nietrzymanie moczu i stolca, czyli bezwiedne oddawanie moczu i stolca (utrudnia utrzymanie w czystości okolic intymnych);
  • niewłaściwa higiena okolic intymnych (szczególnie w przypadku chorych z nietrzymaniem moczu i stolca);
  • przyjmowanie niedostatecznej ilości płynów (brak efektu spłukiwania i namnażanie bakterii w drogach moczowych);
  • nieprawidłowe odżywianie (niewystarczająca kaloryczność, niedobory białka i witamin w diecie, niewystarczająca ilość płynów);
  • zmniejszona odporność organizmu (wynikająca z ogólnego stanu pacjenta, nadmiernego stresu, niedostatecznej ilości snu);
  • stosowane leczenie (chemioterapia, leki steroidowe, długotrwała antybiotykoterapia);
  • choroby przewlekłe (schorzenia przebiegające z otępieniem, cukrzyca, nowotwory, przewlekła niewydolność nerek, nadciśnienie tętnicze).

Co możesz zrobić, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia infekcji układu moczowego u Twojego podopiecznego?

  • Dbaj o codzienną higienę. Szczególnie ważne jest zapewnienie higieny okolic intymnych. Konieczne jest wykonanie toalety okolic intymnych każdorazowo po oddaniu przez chorego moczu lub stolca.
  • Zwracaj uwagę na przestrzeganie zasad higieny intymnej. Przemywaj okolice intymne, używając do tego celu delikatnych środków myjących, zawsze w kierunku do odbytu.
  • Codziennie zmieniaj bieliznę osobistą chorego, zawsze gdy jest wilgotna. Wskazane jest noszenie bielizny bawełnianej.
  • Dostosuj ubiór chorego do temperatury otoczenia. Szczególnie ważne jest utrzymanie w cieple okolic podbrzusza i nerek.
  • Zachęcaj chorego do częstego oddawania moczu (pozostawanie moczu w pęcherzu przez dłuższy czas może powodować namnażanie się bakterii).
  • W przypadku chorego z nietrzymaniem moczu, stosuj specjalne wkładki higieniczne lub pieluchomajtki i regularnie je zmieniaj.
  • W przypadku chorego z założonym cewnikiem do pęcherza moczowego, pamiętaj, by worek na mocz znajdował się zawsze poniżej pęcherza moczowego, regularnie go opróżniaj – zapobiegniesz w ten sposób cofaniu się moczu do pęcherza moczowego chorego.
  • Dbaj o właściwe odżywianie i nawodnienie chorego. Posiłki powinny zawierać odpowiednią ilość kalorii i białka, a także witamin i minerałów. Zachęcaj chorego do picia (co najmniej 2 litry na dobę).
  • Zapewnij podopiecznemu warunki do snu i wypoczynku. Sen w ciągu nocy powinien trwać 7 do 8 godzin.
  • Unikaj narażenia swojego podopiecznego na zarażenie poprzez ograniczenie kontaktów z osobami chorymi. Dokładnie myj ręce przed kontaktem z chorym i stosuj rękawiczki ochronne w trakcie wykonywania czynności higienicznych tak, aby nie dopuścić do przekazywania bakterii z Twoich rąk na podopiecznego.

Jakie objawy i dolegliwości zgłaszane przez Twojego podopiecznego powinny wzbudzić Twój niepokój?

Do typowych objawów infekcji układu moczowego należą:

  • ból lub pieczenie w trakcie oddawania moczu;
  • utrudnione oddawanie moczu;
  • częsta i nagła potrzeba oddania moczu, czasami nietrzymanie moczu;
  • przykry zapach moczu;
  • zmętnienie lub zmiana zabarwienia moczu (kolor czerwony – obecność kwi w moczu);
  • bóle pleców.

Pamiętaj, że zwłaszcza u osób starszych infekcje układu moczowego mogą przebiegać w sposób nietypowy. Często jedynym objawem choroby jest gorączka, pogorszenie stanu ogólnego lub zaburzenia świadomości. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy u Twojego podopiecznego – skontaktuj się z lekarzem.

Autor tekstu: Ewa Kawalec-Kajstura, dr n. o zdr., mgr pielęgniarstwa, specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa geriatrycznego

Udostępnij ten wpis
Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

Co to jest odleżyna? Jakie czynniki powodują ryzyko powstawania odleżyn? Jak im zapobiegać? Zachęcamy do lektury!

Więcej » Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

W najnowszym wpisie z cyklu „Strefa wiedzy o demencji” dzielimy się wiedzą na temat niedożywienia osób starszych. Czym grozi niedożywienie, jak rozpoznać jego przyczyny oraz jak mu skutecznie zapobiegać? Zapraszamy do lektury.

Więcej » Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego?

W przeszłości otępienie lub inaczej demencja, było klasyfikowane jako naturalny aspekt procesu starzenia się mózgu. W obecnych czasach problemów z pamięcią i pozostałych symptomów demencji nie wiąże się z naturalnym procesem starzenia się.

W jaki sposób poznać, że dana osoba zmaga się z demencją? Poznanie zarówno przyczyn, objawów, leczenia, metod opieki jak i możliwości mających na celu profilaktykę osób żyjących z demencją jest szczególnie kluczowe z punktu widzenia ich opiekunów.

Więcej »

Zapalenie dróg moczowych. Jak przeciwdziałać infekcji?

Zapalenie pęcherza moczowego to jedna z najczęściej nawracających dolegliwości dróg moczowych. Ma bardzo charakterystyczne objawy: pieczenie, ból podbrzusza i potrzeba bardzo częstych wizyt w toalecie.

Szczególnie często zapadają na nią kobiety, co wynika z ich budowy anatomicznej. Podpowiadamy kilka prostych sposobów, jak zapobiegać zapaleniu pęcherza i jak postąpić, gdy pojawią się pierwsze objawy.

Zakażenie układu moczowego (tzw. ZUM) to szerokie pojęcie, oznaczające różne choroby pęcherza i dróg moczowych. To dolegliwości wywołane przez drobnoustroje, które kolonizują układ moczowy i wywołują nieprzyjemne objawy. 

Zdecydowanie częściej zapadają na nie kobiety, co ma związek z bliskością ujścia cewki moczowej, pochwy i odbytu. Bakterie, które w normalnym stanie fizjologicznym są niegroźne dla zdrowia, gdy przedostaną się do układu moczowego, mogą wywoływać stan zapalny. 

W grupie szczególnie narażonej na rozwój infekcji są kobiety w ciąży i te po menopauzie. Rozwijające się dziecko i powiększająca się macica naciska na pęcherz i drogi moczowe, co sprzyja rozwojowi stanu zapalnego.

Zmiany anatomiczne w ciąży powodują dłuższe zaleganie moczu w pęcherzu, co dodatkowo przyczynia się do szybszego namnażania się bakterii. Z kolei podczas menopauzy, wskutek obniżającego się poziomu estrogenów, u niektórych kobiet pojawia się suchość okolic intymnych, co sprzyja ich podrażnieniu.

A to znacznie ułatwia namnażanie się i migrację bakterii w drogach moczowych.

Zakażenie układu moczowego – przyczyny

Drobnoustroje odpowiedzialne za zapalenie dróg moczowych to przede wszystkim pałeczka okrężnicy (Escherichia coli), gronkowce i chlamydie. E.coli naturalnie bytuje w przewodzie pokarmowym i w kale. Gdy pozostanie na skórze, łatwo może przedostać się do ujścia cewki moczowej, skąd migruje do pęcherza i przyczepia się do jego ścianek. To rozpoczyna rozwój stanu zapalnego.

Co sprzyja rozwojowi infekcji dróg moczowych?

Dolegliwość ta często nazywana jest też „chorobą nowożeńców”. Skąd się wzięło to określenie? Wynika z faktu, że jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju infekcji są częste kontakty seksualne, szczególnie tez bez użycia prezerwatyw, kiedy łatwo może dojść do przeniesienia bakterii z okolic odbytu do cewki moczowej.

Leia também:  Nerwica lękowa – objawy i leczenie nerwicy lękowej

Drugim ważnym czynnikiem jest przechłodzenie pęcherza, dlatego zapalenie dróg moczowych zdecydowanie częściej przytrafia się latem. O rozwój infekcji łatwiej, kiedy:

  • siadamy na zimnej powierzchni (np. na kamieniach, na podłodze)
  • zbyt długo siedzimy w mokrym kostiumie na plaży
  • niewłaściwie ubierzemy się w stosunku do pogody – szczególnie dotyczy to okolicy nerek.

Co jeszcze sprzyja infekcjom pęcherza moczowego?

  • niewłaściwa infekcja okolic intymnych
  • noszenie nieprzewiewnej bielizny ze sztucznych materiałów, która przyczynia się do przegrzania okolic intymnych
  • korzystanie z publicznych toalet bez zachowania środków ostrożności
  • stosowanie perfumowanych wkładek
  • używanie środków plemnikobójczych.

Zapalenie pęcherza – objawy

Zakażenie układu moczowego łatwo rozpoznać, pierwsze objawy są bardzo charakterystyczne. Ból pęcherza, pieczenie w okolicy ujścia cewki moczowej i intensywne parcie na pęcherz.

Częste wizyty w toalecie jednak są niezbyt produktywne, a towarzyszy im uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza.

Do objawów niespecyficznych należą: osłabienie organizmu, kiepskie samopoczucie, niekiedy stan podgorączkowy lub gorączka.

Jak radzić sobie z pierwszymi objawami?

Im szybciej rozpoczniemy leczenie, tym większą mamy szansę na złagodzenie objawów, a nawet zahamowanie jej rozwoju. Jakie są domowe sposoby na zapalenie pęcherza moczowego?

  • Pij dużo płynów, najlepiej ciepłych i lekko kwaśnych, np. ciepłej wody z cytryną, z sokiem z czarnej porzeczki, jeżyny lub żurawiny (np. Żuravital lub Vigana sok z żurawiny). Bakterie w moczu są łatwiej wypłukiwane z pęcherza i dróg moczowych w kwaśnym środowisku. W czasie leczenia należy unikać mocnej herbaty, kawy i alkoholu.
  • Pij zioła o właściwościach moczopędnych, np. herbatę z pokrzywy, z bratka lub z mniszka.
  • Odpocznij kilka dni, najlepiej pod kocem. Dobre wygrzanie okolic podbrzusza i dolnej części pleców sprzyja szybszemu powrotowi do zdrowia. 
  • Ogranicz stosunki seksualne – zbliżenia mogą powodować nawroty choroby, a do tego stosunki są bolesne i nieprzyjemne.
  • Stosuj dostępne bez recepty preparaty i leki na zapalenie pęcherza. Wybieraj te oparte na ekstraktach z żurawiny (np. Żurawina forte 30 tabletek lub Urinal Intensive 20 tabletek). Alternatywą są leki dostępne bez recepty na zapalenie pęcherza moczowego oparte na furaginie, np. UroFuraginum, Furaginum lub DaFurag max.

Jak zapobiegać nawrotom choroby?

Jeśli masz problem z nawracającym zapaleniem pęcherza, staraj się:

  • Pić codziennie przynajmniej 1,5 litra wody lub herbat ziołowych – to sprzyja sprawnemu usuwaniu bakterii z dróg moczowych.
  • Dbaj o higienę intymną, podmywaj się po każdym wypróżnieniu, wycieraj zawsze od przodu do tyłu, aby uniknąć przenoszenia bakterii z odbytu do cewki moczowej.
  • Używaj płynów do higieny intymnej z bakteriami kwasu mlekowego, które wzmacniają naturalną florę bakteryjną okolic intymnych.
  • Po każdym stosunku seksualnym oddawaj mocz i podmywaj okolice miejsc intymnych. Takie działanie znacznie ogranicza przeniesienie bakterii do dróg moczowych.

Zachowaj zdrowe drogi moczowe – sprawdź preparaty na zapalenie pęcherza >>

włosy, zatoki, witaminy, witaminy dla mężczyzn, cukrzyca, odchudzanie, rzucanie palenia, apteczka, zioła, alergia, kosmetyki naturalne, koronawirus, potencja, paznokcie, blizny, witamina C

Jak zapobiegać zakażeniom układu moczowego u dziecka? – ZUM – Zakażenie układu moczowego u dzieci

Zakażenia układu moczowego są bardzo częstą chorobą u dzieci. Praktycznie każde dziecko ma za sobą (lub przed sobą) chociaż jeden epizod zachorowania. Zdarza się, że rodzice wyrzucają sobie, że dziecko choruje przez ich zaniedbania, niewłaściwą higienę itd.

Owszem, takie czynniki zachorowaniom mogą sprzyjać, ale zakażenia układu moczowego obserwowane są też u dzieci całkowicie prawidłowo zadbanych.

Stuprocentowej metody na uniknięcie ZUM nie ma, są za to sposoby na zmniejszenie ryzyka zachorowania oraz na profilaktykę nawrotów zakażeń.

Zapobieganie ZUM u małego dziecka – właściwa higiena

Właściwa higiena jest niezwykle ważna w profilaktyce zakażeń układu moczowego. Złe nawyki higieniczne odpowiedzialne są m.in. za nawracające ZUM u dzieci młodszych, korzystających z pieluszek. Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, należy przestrzegać następujących zasad:

  • pieluszka powinna być zmieniana często i regularnie (aby uniknąć zalegania moczu w pieluszce) oraz jak najszybciej po oddanym stolcu (obecne pieluszki są bardzo chłonne, co sprawia, że część rodziców zmienia je zdecydowanie za rzadko),
  • krocze powinno być podmywane z użyciem wody (wbrew opinii niektórych rodziców stosowanie chusteczek to za mało, najlepsze jest podmywanie pod bieżącą wodą),
  • ważna jest też technika podmywania krocza – prawidłowe podmywanie to podmywanie od przodu ku tyłowi: najpierw podmywa się okolicę moczowo-płciową, a następnie okolicę odbytu, nigdy odwrotnie, bo sprzyja to przenoszeniu bakterii z odbytu do narządów moczowo-płciowych,
  • do higieny intymnej należy stosować środki o prawidłowym pH i składzie, bez substancji drażniących – najlepiej sięgać po preparaty specjalnie przeznaczone do higieny tej okolicy,
  • powinno się nosić przewiewną bieliznę wykonaną z naturalnych tkanin, np. bawełny; dzieci nie powinny nosić obcisłej bielizny ani obcisłych rajstop i spodenek.

Jak uniknąć ZUM?

Dziecko powinno być uczone przez rodziców nie tylko prawidłowej higieny miejsc intymnych, ale też właściwej kontroli oddawania moczu i stolca.

Dla stanu zdrowia dróg moczowych niekorzystne jest zarówno zaleganie moczu, jak i zaleganie stolca (masy kałowe uciskają na drogi moczowe, prowadząc do zastoju moczu).

Dziecko powinno mieć wyrabiany nawyk udawania się do toalety od razu wtedy, gdy poczuje parcie na mocz lub na stolec. Małe dzieci, które dopiero uczą się kontroli potrzeb fizjologicznych, powinny być regularnie sadzane na nocnik.

Jeżeli dziecko cierpi na zaparcia, konieczne jest właściwe postępowanie dietetyczne (dieta bogatoresztkowa – wprowadzenie do diety produktów z pełnego przemiału: pieczywa, kasz, ryżu, a także dużej ilości warzyw i owoców), ewentualnie stosowanie leków na zaparcia zleconych przez lekarza.

Kolejnym nawykiem, który odgrywa znaczenie w profilaktyce ZUM, jest picie odpowiedniej objętości płynów.

Tylko wtedy drogi moczowe są przepłukiwane w dostateczny sposób, co pozwala pozbyć się z moczem bakterii.

Podaż płynów powinna być rozplanowana tak, aby dziecko otrzymywało płyny niewielkimi porcjami w ciągu całego dnia (unikamy obfitego pojenia wieczorem, bo to sprzyja moczeniu nocnemu).

Naturalne leki na zakażenie układu moczowego u dziecka

Dobrym „lekiem z domowej apteki”, który – zgodnie z wynikami badań naukowych – ma korzystny wpływ na zapobieganie i wspomaganie leczenia ZUM, jest żurawina. Można ją spożywać zarówno w postaci naturalnej (świeża, suszona lub w postaci soku czy konfitury), jak i w formie suplementów.

Substancje zawarte w żurawinie wpływają na obniżenie przyczepności bakterii (w tym Escherichia coli) do ścian dróg moczowych, a także zakwaszają mocz, stwarzając drobnoustrojom patogennym mniej korzystne środowisko do bytowania. Zakwaszająco na mocz działa też witamina C – zaleca się wzbogacenie diety w produkty ją zawierające, takie jak cytrusy, porzeczki, dzika róża, papryka, natka pietruszki itd.

Leia também:  Como armazenar charque: 4 passos (com imagens)

Właściwe leczenie choroby podstawowej i lek na ZUM dla dziecka

Przyczyną nawracających zakażeń układu moczowego może być choroba – zaburzenie czynnościowe lub wada anatomiczna, np. odpływy pęcherzowo-moczowodowe, pęcherz neurogenny itp. W przypadku częstych ZUM należy zawsze brać to pod uwagę i podjąć odpowiednią diagnostykę.

Jeżeli padło rozpoznanie zaburzenia, konieczne jest leczenie przyczynowe, a w niektórych przypadkach także profilaktyka farmakologiczna. W zapobieganiu nawrotom ZUM, np.

na tle wady układu moczowego, najczęściej stosowana jest furagina. Dla dorosłych dostępna jest ona bez recepty w postaci tabletek. W przypadku dzieci zaleca się stosowanie furaginy w kroplach (zawiesina).

Preparat ten dostępny jest tylko na receptę i wyraźne wskazanie lekarza.

Bibliografia:

  1. Ziółkowska H., Grenda R., Zakażenie układu moczowego [w:] Idem, „Pediatria”, tom 1, Warszawa 2013; 665–670.
  2. https://infekcje.mp.pl/problemywpraktyce/68731,zakazenia-ukladu-moczowego-zum

Przyczyny i objawy

Zakażenie układu moczowego jest to obecność drobnoustrojów (najczęściej bakterii) w drogach moczowych. U zdrowego człowieka drogi moczowe powyżej zwieracza pęcherza w warunkach prawidłowych są jałowe. Czasami jednak drobnoustroje przenikają i namnażają się w drogach moczowych powodując stan zapalny. Mówimy wówczas o zakażeniu układu moczowego. 1

Zakażenia układu moczowego występuje 50 razy częściej u kobiet niż w u mężczyzn, ze względu na budowę anatomiczną. U 20% kobiet ZUM wystąpi chociaż jeden raz w ciągu życia. 1

Infekcja dolnych dróg moczowych znana jest jako zapalenie pęcherza, a infekcja górnych dróg moczowych jako odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Z klinicznego punktu widzenia najbardziej istotny jest jednak podział na zakażenia:

  • Powikłane – wywołane nietypowymi drobnoustrojami występujące:
    • u osób utrudnieniem prawidłowego odpływu moczu z nerki przez złogi, guzy lub zwężenia w drogach moczowych
    • u osób z wadami w budowy anatomicznej dróg moczowych
    • u osób z upośledzeniem ogólnoustrojowych lub miejscowych mechanizmów obronnych
    • inne czynniki ryzyka: ciąża, cukrzyca, podeszły wiek
  • Niepowikłane – wywołane przez typową bakterię, np. E.coli
    • u młodej osoby bez upośledzonych ogólnoustrojowych lub miejscowych mechanizmów obronnych
    • bez anatomicznych lub czynnościowych zaburzeń utrudniających odpływ moczu. 2

Ważne! Obecność bakterii w układzie moczowym nie zawsze prowadzi jednak do rozwoju stanu zapalnego i może nie dawać objawów choroby. Jeżeli brak jest objawów zakażenia, a badania wykazują obecność bakterii, to mówimy o bakteriomoczu bezobjawowym, który zwykle nie wymaga leczenia. 1

Najczęstszą przyczyną zakażenia układu moczowego jest bakteria Escherichia coli (E. coli), która potocznie nazywana jest pałeczką kałową (powszechnie występuje w jelicie grubym). Czasami zdarza się, że bakteria ta przedostaje się z okolic odbytu do ujścia cewki moczowej, dalej do pęcherza, a niektórych przypadkach wyżej – do jednej lub obu nerek. 1

Czynniki sprzyjające występowaniu ZUM:

  • powstrzymywanie oddawania moczu,
  • brak całkowitego opróżniania pęcherza w czasie mikcji,
  • cewnikowanie lub inne zabiegi urologiczne,
  • kamica moczowa – utrudniony odpływ moczu z nerek oraz podrażniona błona śluzowa, bardziej podatna na przyleganie bakterii,
  • aktywność seksualna – dotyczy głównie kobiet, ze względu na budowę anatomiczną,
  • ciąża – zmniejszenie napięcia mięśniówki pęcherza moczowego i moczowodów oraz ucisk powiększonej macicy na moczowody, powodują zastój moczu i cofanie się moczu do moczowodów,
  • cukrzyca – obecność glukozy w moczu stwarza bakteriom sprzyjające warunki do rozwoju,
  • wiek – starzenie się może powodować upośledzenie aktywności przeciwbakteryjnej wydzieliny gruczołu krokowego; ustanie hormonalnej czynności jajników po menopauzie i zmiany fizjologicznej flory pochwy i sromu; zaburzenie w opróżnianiu pęcherza moczowego na skutek powiększenia gruczołu krokowego lub opadania macicy. 1,2

Zakażenie dolnych dróg moczowych:

  • bolesne parcie na mocz,
  • ból lub pieczenie podczas oddawania moczu (dyzuria),
  • częstomocz,
  • pobolewanie w dole brzucha,
  • możliwy krwiomocz (wynik zapalenia błony śluzowej pęcherza),
  • umiarkowana gorączka.

Przy zakażeniu górnych dróg moczowych mogą wystąpić objawy ogólne:

  • gorączka (>38°C),
  • ból w okolicy nerek (po lekkim uderzeniu pięścią w dolną część pleców, tzw. objaw Goldflamma),
  • nudności,
  • wymioty.

Jeżeli objawy zakażenia pęcherza były zignorowane i nieleczone, po kilku dniach mogą pojawić się objawy zakażenia nerki. 1,2

Ważne! Ból lub pieczenie w czasie oddawania moczu nie muszą świadczyć o zakażeniu układu moczowego.

Takie objawy mogą wskazywać na zapalenie cewki moczowej, wywołane najczęściej przez chlamydie lub dwoinki rzeżączki przenoszone drogą płciową.

U kobiet przyczyną zapalenia cewki moczowej może być również zapalenie pochwy, najczęściej na tle grzybiczym (towarzyszące upławy i ból podczas stosunku płciowego).1

W sytuacji wystąpienia objawów lub podejrzenia zakażenia układu moczowego należy udać się do lekarza w celu ustalenia przyczyny dolegliwości i postępowania leczniczego. Konieczne będzie wykonanie badania moczu, a niekiedy również krwi. Jeśli lekarz zauważy nieprawidłowości w układzie moczowym lub możliwe powikłania, może zlecić wykonanie badań obrazowych, jak:

  • USG nerek i dróg moczowych,
  • urografia
  • tomografia komputerowa.

Zapalenie pęcherza – leczenie W przypadku pojawienia się objawów zapalenia pęcherza u młodej, dotychczas zdrowej osoby, która nie gorączkuje, nie wymiotuje oraz nie jest w ciąży – leczenie polega na kilkudniowym przyjmowaniu antybiotyku zaleconego przez lekarza w oparciu o antybiogram (wyniki posiewu moczu) lub innego chemioterapeutyka, który zazwyczaj stosuje się w zakażeniu wywołanym przez E. coli, np. trymetoprym. U kobiet w ciąży należy podjąć leczenie także wtedy, gdy ZUM przebiega bezobjawowo, a o jego istnieniu świadczy tylko dodatni wynik posiewu moczu. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie antybiotyki mogą być bezpiecznie stosowane w okresie ciąży, dlatego w każdym przypadku o sposobie i środkach leczenia decyduje lekarz. 1

Odmiedniczkowe zapalenie nerek – leczenie W przypadku pojawienia się objawów zakażenia nerek (gorączka, wymioty, ból w okolicy lędźwi) zazwyczaj konieczna jest hospitalizacja oraz stosowanie antybiotyków dożylnie lub domięśniowo. Proces leczenia zwykle trwa od 10 do 14 dni – początkowo w szpitalu do całkowitego ustąpienia dolegliwości oraz gorączki, a następnie w domu. 1

Jako uzupełnienie terapii w zakażeniu układu moczowego warto zastosować lek rozkurczowy, np. drotawerynę, która działa w stanach skurczowych mięśni gładkich układu moczowego. Pomaga łagodzić dolegliwości, np. bolesne parcie na mocz. 3

W przypadku niepowikłanego zapalenia pęcherza u młodej osoby nie ma konieczności wykonywania badań kontrolnych po zakończeniu leczenia. W zdecydowanej większości przypadków ZUM zostaje całkowicie wyleczone po przyjmowaniu przez odpowiednio długi czas właściwego antybiotyku.

W przypadkach powikłanych zakażeń układu moczowego, po upływie tygodnia lub dwóch od zakończenia leczenia, dobrze jest wykonać badania kontrolne moczu w celu wykluczenia powikłań.

W przypadku ciężarnej, u której w trakcie ciąży wystąpiło zakażenie układu moczowego (lub bezobjawowy bakteriomocz) konieczne jest wykonywanie okresowo kontrolnych posiewów moczu. 1

Unikanie zakażeń układu moczowego jest szczególnie ważne w przypadku tych osób, u których mają one charakter nawracający. W tym celu warto stosować w życiu codziennym poniższe zasady:

  • wypijać w ciągu doby odpowiednio dużą ilość wody (min. 1,5 litra)
  • wprowadzić do codziennej diety sok z żurawiny, którego właściwości utrudniają bakteriom przyleganie do błony śluzowej dróg moczowych (wyciąg z owoców żurawiny jest dostępny również w tabletkach)
  • oddawać mocz regularnie, od razu po wystąpieniu potrzeby, unikać odwlekania mikcji
  • dbać o codzienną higienę narządów płciowych i ich okolic, zwłaszcza przed stosunkiem płciowym; zawsze w kierunku od przodu do tyłu, co ogranicza przemieszczanie bakterii z okolicy odbytu w okolicę ujścia cewki moczowej. 1
Leia também:  Jak odetkać nos? Co jest skuteczne na zatkany nos?

Zakażenie układu moczowego – objawy i zapobieganie

Do narządów układu moczowego zaliczamy nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewkę moczową. Dzięki nim organizm może usuwać na zewnątrz substancje zbędne i szkodliwe.

U osoby zdrowej w drogach moczowych oraz w moczu nie występują bakterie, ponieważ liczne mechanizmy obronne chronią przed ich wnikaniem przez cewkę moczową do wyżej położonych części układu moczowego.

W pewnych warunkach może jednak dojść do wtargnięcia chorobotwórczych drobnoustrojów do cewki moczowej, a stamtąd do pęcherza moczowego. W ten sposób dochodzi do zakażenia, z którego może się rozwinąć bakteryjne zapalenie układu moczowego.

Jakie są objawy zapalenie cewki moczowej i pęcherza?

Infekcja układu moczowego u większości osób daje bardzo charakterystyczne symptomy. Są to najczęściej: pieczenie cewki moczowej i okolic intymnych podczas oddawania moczu, częste parcie na mocz, a jednocześnie mała ilość oddawanego moczu.

U kobiet dodatkowo może pojawić się ból w dolnej części podbrzusza. Można zaobserwować, że mocz staje się wtedy mętny i nabiera mocnego, nieprzyjemnego zapachu.

Czasami zdarza się, że obecne są tylko niektóre z powyższych objawów lub są one słabo zaznaczone.

Kobiety są bardziej podatne na tego typu dolegliwości, ponieważ cewka moczowa jest u nich krótsza, niż u mężczyzn. To sprawia, że drobnoustroje mają do przebycia krótszą drogę i są w stanie zainfekować drogi moczowe szybciej. Według szacunków ponad 50% kobiet może przejść tę chorobę co najmniej raz w ciągu życia.

Większe ryzyko dotyczy pań, które często podejmują aktywność seksualną. U niektórych z nich do nadkażeń może dochodzić nawet po każdym zbliżeniu. Dzieje się tak, kiedy skład flory bakteryjnej okolic intymnych jest zaburzony i pojawiają się w nim szczepy chorobotwórcze. W trakcie stosunku mogą one łatwiej przenikać do cewki moczowej, a stamtąd do pęcherza moczowego.

Z tego względu tak istotne jest dbanie o higienę intymną i florę bakteryjną pochwy.

Inne grupy podwyższonego ryzyka to m.in.

osoby z cukrzycą (mają one z reguły obniżoną odporność, a obecność cukru w moczu stanowi pożywkę do rozwoju bakterii), kobiety po menopauzie oraz kobiety w ciąży.

U mężczyzn takie infekcje zdarzają się stosunkowo rzadko i z reguły dotyczą tylko cewki moczowej. Bardziej narażeni są panowie, u których stwierdzono obecność kamieni nerkowych lub przerost prostaty.

Zapalenie dróg moczowych nie jest groźne dla zdrowia, jednak kiedy zauważymy u siebie jego objawy, leczenie powinno być podjęte jak najszybciej. Skuteczne preparaty można nabyć bez recepty. Osoby, które są bardziej podatne na wystąpienie zakażenia lub mają wątpliwości co do symptomów, które u nich wystąpiły, powinny skorzystać z pomocy lekarza.

Kuracja pomoże skrócić czas trwania choroby i uniknąć powikłań, które z reguły są bardzo poważne. Kiedy drobnoustroje przejdą z pęcherza moczowego przez moczowody do nerek, dochodzi do stanu, który wymaga pilnej interwencji medycznej. Objawy zakażenia nerek to m.in.

silny ból po obu stronach dolnej części pleców, gorączka sięgająca nawet 40°C, dreszcze, nudności i wymioty.

Naturalne leki na zapalenie pęcherza moczowego

Domowe leczenie infekcji dróg moczowych polega przede wszystkim na zwiększeniu ilości wydalanego moczu. Dzięki temu bakterie są wypłukiwane z dróg moczowych. Niezbędne jest przy tym picie dużej ilości płynów oraz zażywanie leków o działaniu moczopędnym.

Preparat Urosept zawiera składniki ziołowe i mineralne tak dobrane, aby wspierały oczyszczanie układu moczowego. Działanie moczopędne wykazują: wyciąg z korzenia pietruszki, wyciąg z liści brzozy, naowocnia fasoli, wyciąg z liści borówki brusznicy i wyciąg z ziela rumianku.

Dodatkowo korzeń pietruszki i ziele rumianku działają odkażająco i rozkurczowo na mięśnie gładkie dróg moczowych. Liść brusznicy także wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Skład Uroseptu uzupełniają cytrynian sodu i cytrynian potasu, które regulują pH moczu, co wpływa na lepszy efekt leczenia.

Zalecane dawkowanie to 3 razy dziennie po 2 tabletki. Urosept może być stosowany także jako środek zwiększający ilość wydalanego moczu w przebiegu kamicy nerkowej.

Sposoby na zapobieganie infekcjom układu moczowego

Osoby, które wiedzą, że mogą być podatne na zapalenie dróg moczowych powinny unikać sytuacji, które zwiększają ryzyko infekcji. Dotyczy to przede wszystkim zachowania higieny osobistej przez kobiety.

W tym celu po każdej wizycie w toalecie panie powinny się podcierać w kierunku od cewki moczowej w stronę odbytu, czyli z przodu do tyłu.

Odwrotny kierunek mógłby spowodować przeniesienie bakterii z odbytu do okolic intymnych, co często staje się przyczyną zakażenia.

Przed każdym zbliżeniem dobrze jest oddać mocz i umyć się dokładnie łagodnym preparatem do higieny intymnej. Należy unikać środków myjących zawierających mydło, ponieważ może ono podrażniać śluzówki i wywoływać drobne urazy, przez które wnikają mikroorganizmy. Te same czynności można powtórzyć też po stosunku płciowym.

Mycie się pod prysznicem jest bezpieczniejszym wyborem niż kąpiel w wannie, ponieważ długi czas spędzony w wodzie może sprzyjać zakażeniom. Mężczyźni także powinni dokładnie myć się przed pójściem do łóżka z partnerką.

W tym celu mogą zaopatrzyć się w odpowiedni środek do higieny intymnej, najlepiej o działaniu przeciwbakteryjnym, ponieważ na ich skórze także mogą bytować drobnoustroje.

Aby praca układu moczowego przebiegała harmonijnie, zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni pić odpowiednią ilość płynów. 1,5 litra wody dziennie to absolutne minimum, aby nerki pracowały sprawnie i nie dochodziło do zastoju moczu w pęcherzu.

Z tego samego względu równie ryzykowne jest długie wstrzymywanie moczu. Kiedy już dojdzie do infekcji, warto jest jeszcze zwiększyć ilość wypijanej wody. Należy wtedy unikać napojów, które mogą podrażniać pęcherz i powodować częste parcie na mocz. Można wśród nich wymienić m.in.

kawę, mocną herbatę, napoje alkoholowe oraz soki z cytrusów.

Skuteczny domowy sposób na ból pęcherza to np. przyłożenie ciepłego okładu lub termoforu na bolącą okolicę. W profilaktyce zakażeń także sprawdzą się preparaty z żurawiny. Można je zażywać przez dłuższy czas, ponieważ są bezpieczne i skutecznie wspomagają funkcjonowanie układu moczowego.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*