Grzybica pochwy – przyczyny i leczenie. Jak poznać pierwsze objawy

Grzybica pochwy, zwana drożdżycą pochwy lub kandydozą, jest chorobą wywoływaną przez grzyby drożdżopodobne, a przede wszystkim przez gatunek Candida albicans. To niezwykle częsta infekcja intymna kobiet, z którą należy walczyć. Jakie są jej objawy i jak wygląda leczenie?

Spis treści

Grzybica pochwy atakuje, gdy dochodzi do zachwiania naturalnej flory bakteryjnej. W pochwie żyje niezliczona liczba mikroorganizmów stanowiących jej naturalną florę.

Pałeczki kwasu mlekowego nadają środowisku kwaśny odczyn, który chroni przed inwazją chorobotwórczych intruzów – bakterii, wirusów i grzybów. Ale gdy pałeczek kwasu mlekowego jest za mało albo nie ma ich wcale, dochodzi do zachwiania równowagi między poszczególnymi rodzajami mikrobów.

Niektóre grzyby (zwykle drożdżaki Candida albicans) zaczynają gwałtownie się rozmnażać. Tak dochodzi do kandydozy, popularnie nazywanej grzybicą pochwy.

Objawy grzybicy pochwy

Kobiety, które podejrzewają zakażenie grzybami, zauważają bardzo charakterystyczne objawy. Wydzielina z pochwy, która powinna być bezwonna, przejrzysta lub mleczna, staje się biała, przybiera grudkowatą konsystencję i słodkawy zapach.

Upławom zazwyczaj towarzyszy świąd i pieczenie. Występuje także uczucie suchości w pochwie. Dodatkowo może pojawić się zaczerwienienie i obrzęk warg sromowych.

Niekiedy także uczucie pieczenia – w szczególności podczas oddawania moczu lub w trakcie stosunku. Już przy pierwszych niepokojących sygnałach należy udać się do ginekologa lub do apteki i poprosić farmaceutę o pomoc. Grzybicy nie można bagatelizować.

Co wywołuje grzybicę pochwy?

Na zakażenie grzybicze narażona jest każda kobieta, niezależnie od wieku. Co sprzyja jej rozwojowi? W naturalnej biocenozie pochwy znajduje się niezliczona, ale odpowiednia ilość grzybów drożdżopodobnych i bakterii, stanowiących jej naturalną florę.

W przypadku, gdy dojdzie do zakłócenia równowagi, drożdżaki zaczynają namnażać się i rozprzestrzeniać, z kolei pałeczek kwasu mlekowego będzie zbyt mało, co doprowadzi do rozwoju infekcji grzybiczej.

Czynniki sprzyjające rozwojowi infekcji grzybiczej to:

  • menopauza,
  • ciąża,
  • osłabienie organizmu,
  • obniżona odporność,
  • stosunek płciowy z zakażonym partnerem,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • zaburzenia hormonalne,
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych,
  • występowanie chorób metabolicznych, np. cukrzycy – podwyższony poziom cukru zmienia pH pochwy,
  • awitaminoza – w szczególności brak witamin z grupy B,
  • nieprawidłowa higiena miejsc intymnych,
  • infekcje bakteryjne,
  • przyjmowanie leków zmniejszających odporność np. antybiotyków, leków immunosupresyjnych.

Jak uniknąć rozwoju grzybicy pochwy?

Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłową higienę miejsc intymnych. Warto podmywać się dwa razy dziennie – rano i wieczorem.

Należy zrezygnować z używania gąbek i różnego rodzaju myjek, na których zagnieżdżają się grzyby. Bardzo istotne jest, aby nosić bawełnianą, przewiewną bieliznę.

Podczas korzystania z publicznych toalet musimy zachować szczególną ostrożność – nie siadajmy.

Z kolei w trakcie antybiotykoterapii warto zażywać doustne preparaty zawierające w składzie bakterie kwasu mlekowego – Lactobacillus. Probiotyki można stosować także dopochwowo.

Leczenie grzybicy pochwy

Ginekolog diagnozę stawia na podstawie wywiadu, objawów i badania mikroskopowego wymazu z pochwy. Warto wykonać posiew z dróg rodnych, bowiem bez właściwej wiedzy, leczenie grzybicy może nie przynieść oczekiwanych rezultatów.

Zaleczenie, a nie wyleczenie infekcji, gwarantuje nawrót grzybicy. Kandydoza najczęściej leczona jest lekami przeciwgrzybiczymi, tj. nystatyną i pochodnymi imidazolu.

W terapii grzybicy pochwy wykorzystuje się:

  • leki doustne – gdy kobieta zmaga się z zaawansowaną i nawracającą grzybicą,
  • maści, kremy, żele do smarowania miejsc intymnych,
  • globulki dopochwowe,
  • probiotyki ginekologiczne – doustne lub dopochwowe preparaty zawierające pałeczki kwasu mlekowego Lactobacillus.

Czytaj też:

Jak można zakazić się grzybicą?

Grzybica pochwy – przyczyny i leczenie. Jak poznać pierwsze objawy
Grzybica pochwy – przyczyny i leczenie. Jak poznać pierwsze objawy Klaudia Kierzkowska, absolwentka chemii na Uniwersytecie Warszawskim

Czy artykuł był przydatny?

Grzybica pochwy od A do Z, czyli jak uniknąć kandydozy?

Grzybica pochwy to infekcja grzybicza okolic intymnych. Szacuje się, że 75% osób z waginami przechodzi grzybicę pochwy przynajmniej raz w życiu, zaś u co najmniej połowy z nich następuje nawrót choroby. Grzybica pochwy jest jedną z najczęściej występujących infekcji ginekologicznych.

Candida albicans – mamy winnego!

Za zakażenie kandydozą w większości przypadków odpowiedzialne są grzyby z gatunku Candida albicans (patogeny z rodziny drożdżaków, proste, jednokomórkowe organizmy). U wielu osób stanowią one stały element kwaśnej flory bakteryjnej pochwy i ich obecność nie zawsze wiąże się z objawami chorobowymi i koniecznością wdrożenia leczenia grzybicy pochwy.

Ze względu na możliwą obecność grzybów we florze pochwy naturalnie wykształciła ona szereg mechanizmów obronnych przed wywoływanym przez nie zakażeniem. Są to:

  • kwaśne pH pochwy (między 3,6 a 4,5),
  • nieustanne złuszczanie się nabłonka pochwy (reguluje to nawilżanie błony śluzowej pochwy),
  • wydalanie wydzieliny pochwowej (nie należy mylić jej z upławami – prawidłowa wydzielina oczyszcza pochwę z martwych komórek i bakterii, przygotowuje do kolejnych faz cyklu menstruacyjnego i jest nośnikiem informacji na temat stanu zdrowia danej osoby),
  • odporność kolonizacyjna (czyli obecność mikroorganizmów we florze bakteryjnej pochwy, które chronią przed rozwojem chorobotwórczych patogenów).

W pochwie egzystuje ponad 100 rodzajów mikroorganizmów – w jednym mililitrze wydzieliny pochwowej możemy wykryć około 100 bakterii. Dominują wśród nich pałeczki kwasu mlekowego, odpowiedzialne za wspomnianą wcześniej ochronę przed zakażeniem i pH.

Ich niedobór prowadzi do stworzenia bardziej zasadowego środowiska wewnątrz pochwy, co daje pole do popisu i rozwoju infekcji grzybiczej. Właściwą, kwaśną florę pochwy warunkuje również estrogen.

Przed pierwszą miesiączką odczyn pochwy jest mniej kwaśny – później, wskutek produkcji estrogenu przez jajniki, kwas mlekowy zaczyna dominować i stanowi około 96% całej mikroflory.

W ostatnich dniach cyklu oraz w trakcie menopauzy rośnie odczyn pH pochwy, co spowodowane jest niskim poziomem estrogenu. Prowadzi to do zachwiania równowagi bakteryjnej, co w konsekwencji może skutkować poważniejszą infekcją.

Co potęguje ryzyko zachorowania na grzybicę pochwy i sromu?

Grzybica pochwy jest chorobą oportunistyczną, co oznacza, że atakuje i rozwija się wtedy, kiedy ma ku temu stosowne warunki. Jaka wygodnicka… 😉

Ryzyko rozwoju infekcji (nie tylko grzybiczych) zwiększa się w momencie osłabienia organizmu. Dodatkowo w przypadku kandydozy kluczowy jest stan mikroflory pochwy – jej pH, temperatura, liczba pałeczek kwasu mlekowego. Prawidłowa flora stanowi naturalną tarczę i chroni pochwę przed różnego rodzaju infekcjami i bakteriami – każde zachwianie tej równowagi jest więc niebezpieczne.

Pozostałe czynniki wywołujące grzybicę pochwy

  • Zmiany hormonalne oraz zaburzenia w mikroflorze pochwy – dlatego szczególnie narażone są osoby w ciąży (lub osoby będące w trakcie miesiączki) i powinny pamiętać o odpowiedniej higienie miejsc intymnych.
  • Podwyższony poziom glukozy we krwi – w przebiegu cukrzycy dotyczy on poziomu cukru we wszystkich wydzielinach ciała (a więc na przykład w moczu czy śluzie pochwy), co ułatwia grzybom wzrost i rozmnażanie.
  • Stosowanie doustnej antybiotykoterapii i sterydoterapii – tego typu leki (o szerokim spektrum działania) najczęściej wpływają negatywnie też na te „dobre” bakterie, działające na korzyść organizmu i układu odpornościowego.
  • Antykoncepcja hormonalna – długotrwałe jej zażywanie może wpłynąć na florę bakteryjną oraz wzrost poziomu pH pochwy poprzez przesunięcie jego wartości w kierunku zasadowej, co sprzyja rozwojowi infekcji grzybiczych.
  • Nieodpowiednia higiena intymna – szczególnie w czasie krwawienia miesiączkowego.
  • Noszenie uciskającej bielizny z włókien syntetycznych – co nie pozwala skórze oddychać.
  • Dieta uboga w żelazo i witaminy z grupy B, obfitująca zaś w cukry i węglowodany proste.

Objawy grzybicy pochwy

Zdarza się, że kandydoza pochwy nie daje żadnych symptomów i wiele osób dowiaduje się o jej przebiegu dopiero w trakcie rutynowej kontroli u ginekologa. Infekcje intymne wywołane obecnością drożdżaków mają też tendencję do samoistnego wygasania, choć wcale nie świadczy to o ich kompletnym wyleczeniu. Zazwyczaj jednak infekcja grzybicza daje silne i trudne do przeoczenia objawy.

Najczęściej występujące objawy grzybicy pochwy

  • Silny świąd pochwy,
  • krostkowe wykwity, często przenoszące się z okolic intymnych na pępek, krocze i pachwiny,
  • białe i grudkowate (serowate) upławy grzybicze,
  • pieczenie przy oddawaniu moczu,
  • ból w czasie stosunku seksualnego,
  • obrzęk i zaczerwienienie pochwy i warg sromowych, które niekiedy promieniuje również na pachwiny i okolice odbytu.

Jak przebiega leczenie grzybicy pochwy?

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Niewłaściwe postępowanie w przebiegu grzybicy pochwy może prowadzić do poważniejszych powikłań i chorób (infekcja może przenieść się na inne organy lub doprowadzić nawet do bezpłodności).

Jest to ważne, gdyż objawy grzybicy pochwy mogą wskazywać też na inne choroby intymne (na przykład bakteryjne zapalenie pochwy), które wymagają innego postępowania medycznego.

Specjalistyczne badanie ginekologiczne (antymykogram) pozwala na dokładne określenie, z jakim gatunkiem grzybów z rodzaju Candida mamy do czynienia.

Początkowo wdrożone zostaje leczenie preparatami przeciwgrzybiczymi o szerokim spektrum działania, zaś jeśli leczenie jest nieskuteczne, konieczne jest wykonanie posiewu i zastosowanie terapii celowanej, skoncentrowanej na konkretnej przyczynie choroby.

Leia também:  Como alterar o cabeçalho de um blog do wordpress

Leczenie grzybicy pochwy

Kluczowa w przypadku zakażenia wywołanego przez grzyby Candida jest odpowiednia higiena intymna. Poza tym najczęściej zaleca się stosowanie:

  • miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych – maści, kremów lub globulek dopochwowych odbudowujących florę bakteryjną pochwy, zawierających w swoim składzie pałeczki kwasu mlekowego Lactobacillus oraz pochodne azolowe (na przykład Clotrimazolum, a po polsku klotrimazol, który działa na wszystkie chorobotwórcze grzyby, czy Flukonazolum, czyli flukonazol, szczególnie skuteczny w walce przeciwko drożdżakom),
  • farmaceutyków działających ogólnoustrojowo i antybiotyków,
  • suplementacji w postaci preparatów probiotycznych,
  • kwasu borowego – przyjmowanego w formie dopochwowych kapsułek; wykazuje około 70% skuteczności w walce z grzybicą, jednak może powodować podrażnienie.

Preparaty miejscowe, jak i te przyjmowane doustnie posiadają między 80% a 90% skuteczności. Chociaż tabletki są wygodniejsze, to maści i kremy wykazują szybsze działanie – ich minusem jest jednak to, że mogą spowodować pęknięcie prezerwatywy podczas stosunku.

Ponadto w trakcie leczenia grzybicy pochwy, a także przez krótki czas po jej ustąpieniu, należy pamiętać o konieczności symultanicznego leczenia partnera i zrezygnować z kontaktów seksualnych.

Świąd czy pieczenie mogą szybko powrócić, a wszelkiego rodzaju podrażnienia okolic intymnych – wzbudzić różne infekcje na nowo.

Leczenie grzybicy pochwy trwa zwykle od 7 do 14 dni, jednak długość kuracji zależy od wybranej terapii. Po zbyt wczesnym odstawieniu leków infekcja może szybko powrócić, dlatego należy być w stałym kontakcie z lekarzem specjalistą w celu ustalenia szczegółów.

Czasami zdarzają się sytuacje, gdy dostęp do lekarza jest utrudniony (na przykład na wakacjach, w podróży), a my czujemy, że przydałoby nam się wsparcie w początkowej fazie infekcji.

Można zaopatrzyć się w apteczne, dostępne bez recepty doraźne środki (maści i globulki dopochwowe).

Uśmierzą one uporczywe objawy, jednak nie wyleczą infekcji – dlatego należy zaplanować wizytę u lekarza na najszybszy możliwy termin.

Grzybica pochwy w ciąży

Grzybica pochwy w ciąży jest szczególnie częstą infekcją ze względu na towarzyszące temu okresowi wahania hormonalne i osłabioną odporność. Nie wolno więc lekceważyć żadnych niepokojących objawów i należy je nie tylko leczyć, ale też im zapobiegać.

Grzybica pochwy w ciąży – objawy

  • Świąd, zaczerwienienie i obrzęk pochwy;
  • specyficzne upławy – podczas infekcji grzybiczej w ciąży wydzielina jest zwykle serowata, gęsta i zbijająca się w grudki; czasami ma delikatny zapach drożdży, chociaż zdarzają się też upławy bezwonne;
  • zaczerwienienie warg sromowych;
  • ból w trakcie stosunku;
  • uczucie suchości w pochwie;
  • parcie na pęcherz i ból podczas oddawania moczu.

Przyczyny grzybicy pochwy i sromu w ciąży

Wiemy już, że powodem kandydozy są grzyby, które rozwijają się w pochwie na skutek zaburzenia jej flory bakteryjnej. Układ immunologiczny w trakcie ciąży jest osłabiony, a zmiany hormonalne to już stały punkt programu 😉 Czyni to wprost idealną przestrzeń do rozwoju infekcji grzybiczej, na którą szczególnie narażone są osoby w ciąży.

Czy grzybica pochwy może wpłynąć na rozwój płodu?

Tak – grzybica pochwy w ciąży może prowadzić do uszkodzeń płodu, jednak nie w sposób bezpośredni.

Nieleczona grzybica pochwy w ciąży wiąże się z ryzykiem pęknięcia pęcherza płodowego, a w efekcie – przedwczesnego porodu. Przedostanie się infekcji do płynu owodniowego może prowadzić do poważnych reperkusji zdrowotnych w dalszym rozwoju dziecka (na przykład zapalenia opon mózgowych).

Kluczowe jest, aby grzybica pochwy w ciąży została wyleczona najpóźniej do dnia porodu, jednak szybkie działanie i wdrożenie odpowiedniej terapii jest niezwykle ważne i cenne na każdym etapie życia płodowego.

Noworodki nie mają w pełni wykształconego i ustalonego systemu odpornościowego, dlatego istnieje uzasadniona obawa, że w trakcie porodu drogami natury dziecko może zarazić się drożdżakami.

Może to skutkować rozwojem pleśniawek w przewodzie pokarmowym (a także w obrębie śluzówki odbytu) oraz zapaleniem płuc. Często jest to przyczyną późniejszych odparzeń pieluszkowych.

Grzybica pochwy w ciąży wymaga również odpowiedniej profilaktyki, a także działań mogących przynieść ulgę w jej uciążliwych objawach. O czym warto pamiętać?

  • W przebiegu grzybicy pochwy w ciąży w ciągu dnia należy nosić przewiewną i delikatną bieliznę; nocą zaś lepiej spać nago.
  • Należy szczególnie dbać o higienę intymną i dokładne wycieranie warg sromowych po umyciu.
  • Należy zrezygnować z noszenia wkładek higienicznych.
  • Jeżeli zlecona została antybiotykoterapia, konieczne jest przyjmowanie leków osłonowych.

Karmienie dziecka pokarmem naturalnym jest niezwykle ważne – grzyby Candida, żyjące w obrębie brodawek, mogą wywołać niezależnie grzybicę sutków, która jest podstawą do stosowania pokarmu sztucznego i ewentualnego pędzlowania brodawek nystatyną. Grzybica pochwy bezpośrednio nie niesie więc za sobą przeciwwskazań do karmienia piersią.

W pierwszym trymestrze ciąży zakazane są wszelkie leki przeciwgrzybicze – w tym czasie formują się narządy wewnętrzne płodu, a substancje stosowane w leczeniu zakażenia mogą spowodować nieodwracalne ich uszkodzenia. W drugim i trzecim trymestrze nie zaobserwowano negatywnych skutków leczenia choroby zarówno dla płodu, jak i osób w ciąży.

Nawracająca grzybica pochwy

Infekcje wywołane grzybami są zaraźliwe i mają tendencję do nawracania. 

Nawracająca grzybica pochwy to stan, kiedy infekcja powraca przynajmniej 4 razy w ciągu roku (przy wcześniejszym przyjmowaniu antybiotyków) lub 3 razy (również w ciągu roku), jeśli nie stosowano wcześniej antybiotykoterapii. Wywołuje ją przeważnie ten sam szczep grzybów co pierwotną infekcję, jednak warto rozważyć wykonanie badań mikrobiologicznych. Jeżeli źródłem problemu są inne bakterie, konieczne będzie zmodyfikowanie leczenia.

Główne przyczyny nawrotu grzybicy pochwy i sromu

  • Osłabienie organizmu,
  • nieprawidłowa higiena intymna,
  • zaburzenie równowagi pH w pochwie,
  • cukrzyca,
  • HIV,
  • wahania hormonalne wywołane niedoczynnością tarczycy,
  • zła dieta, niewłaściwe nawyki żywieniowe,
  • czynniki genetyczne.

W przypadku nawracającej grzybicy pochwy leczenie zawsze powinno objąć się również partnera_kę. U osób z penisami grzybica często objawia się krostkami na genitaliach, a ich pojawieniu się dodatkowo może towarzyszyć silnym ból i dyskomfort (na przykład podczas oddawania moczu).

Terapia zapobiegawcza zależna jest od płci osoby nią objętej – u osób z pochwą zazwyczaj stosuje się preparaty dopochwowe, u osób z penisem – doustne (dodatkowe kremy i leki miejscowe mogą stosować obie osoby).

Dzięki leczeniu prewencyjnemu możemy uniknąć ponownego zarażenia, ponieważ podwyższa ono bezpieczeństwo dalszego współżycia z partnerem_ką.

Nawracająca grzybica pochwy – powikłania

Nawracająca i nieleczona grzybica pochwy może prowadzić do poważnych powikłań i chorób, do których należą między innymi:

  • grzybicze zakażenie szyjki macicy i jajowodów,
  • bezpłodność (spowodowana zrostami w jajowodach po zakażeniu),
  • inne infekcje narządów wewnętrznych.

Profilaktyka – jak uniknąć grzybicy pochwy?

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia:

  • Dbaj o higienę miejsc intymnych – przynajmniej 2 razy w ciągu dnia (rano i wieczorem) należy przemyć okolice sromu delikatnym żelem (zawierającym w swoim składzie kwas mlekowy, który pomaga utrzymać właściwe pH mikroflory pochwy).
  • Z drugiej strony powstrzymaj się od irygacji pochwy (ponieważ wypłukuje ona cenne pałeczki kwasu mlekowego i wyjaławia florę bakteryjną pochwy) – pamiętajmy, że dzięki kwaśnemu środowisku wewnętrznemu pochwa ma właściwości samoczyszczące. Myjemy wargi sromowe, czyli części zewnętrzne!
  • Jeśli uporałaś_eś się już z zakażeniem grzybiczym pochwy – możesz stosować probiotyki dopochwowe (np. inVag, czy Provag) i/lub doustne, aby odbudować florę.
  • Unikaj perfumowanych kosmetyków do higieny intymnej (tyczy się to także papieru toaletowego, podpasek i wkładek higienicznych!).
  • Nie używaj cudzych ręczników czy bielizny. Jeśli chodzi o to ostatnie – noś oddychającą, lekką bieliznę z bawełny lub lnu i wystrzegaj się sztucznych, syntetycznych materiałów.

Bardzo ważna jest również dieta – zarówno profilaktycznie, jak i w procesie leczenia nawracającej grzybicy pochwy.

  • Osoby zmagające się z grzybicą pochwy powinny zminimalizować ilość cukrów prostych w spożywanych posiłkach – stanowią one pożywkę dla grzybów rodzaju Candida.
  • Zaleca się jedzenie pełnoziarnistych, wielozbożowych produktów – dostarczają dużo błonnika pokarmowego, który jest źródłem witamin z grupy B. Grzyby zużywają wszelkie ich zapasy z organizmu, przez co infekcja zwiększa zapotrzebowanie na nie.
  • Niekorzystne może być także spożycie nadmiernych ilości nabiału
Leia também:  Guzek pod pachą – jakie są przyczyny zgrubienia pod pachą?

Staramy się, żeby nasze teksty wypełnione były cennymi i rzeczowymi informacjami na każdy poruszany przez nas temat. Pamiętajcie jednak, że objawy grzybicy pochwy, jak i sam przebieg choroby mogą różnić się w zależności od ogólnego stanu organizmu.

W przypadku zakażenia kandydozą należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Kluczowa jest nie tylko profilaktyka i dbanie o siebie, ale też stosowanie się do wszelkich zaleceń ginekologa (szczególnie w przypadku osób w ciąży), obejmujących również leczenie partnera_ki.

Drożdżyca pochwy – przyczyny, objawy, leczenie kandydozy pochwy

Grzyby chorobotwórcze należą do drożdżaków, które rozmnażają się przez pączkowanie. Komórka macierzysta (chlamydospora) ma kształt owalny lub okrągły. Po podziale uwalnia komórkę potomną, zwaną blastosporem.

Ta z kolei może łączyć się z innymi blastosporami, tworząc nibynitkę (pseudomycelium).

W sprzyjających warunkach (cukier, ciepło i wilgoć) grzyby bardzo szybko rozmnażają się, wywołując stany zapalne skóry i narządów wewnętrznych.

Przyczyny choroby

Spośród wielu postaci grzybicy, które mogą rozwijać się w organizmie człowieka, do najbardziej uciążliwych i niebezpiecznych należy kandydoza wewnątrzustrojowa. Jest bardzo trudna do rozpoznania, ponieważ daje wiele, nietypowych objawów. Po zakażeniu grzyby stopniowo atakują kolejne układy i narządy, upośledzając ich funkcjonowanie.

Jeśli nie zostanie w porę wyleczona, może doprowadzić do sepsy (posocznicy) drożdżakowej, zagrażającej życiu. Grzybicę u ludzi wywołuje drożdżak Candida albicans, który wchodzi w skład naturalnej flory bakteryjnej jelita grubego. Pełni tam wiele, pożytecznych funkcji.

Przede wszystkim rozkłada niestrawione resztki pokarmowe, wydala toksyny powstające w procesie przemiany materii oraz bierze udział w zwiększaniu odporności organizmu. Dopóki flora bakteryjna znajduje się w równowadze, grzyb ten nie stanowi żadnego zagrożenia.

Jeśli jednak mikrobiom ulegnie zachwianiu (zmieni się jego skład lub proporcje poszczególnych składników flory), drożdżak zaczyna się szybko namnażać, wydzielając szkodliwe dla organizmu mykotoksyny i wywołuje chorobę zwaną grzybicą.

Kandydoza może rozwijać się w jamie ustnej (afty), na skórze (grzybica skóry), na stopach i paznokciach (grzybica nóg i paznokci), oraz w narządach rozrodczych (grzybica pochwy oraz penisa).

Rozwojowi kandydozy sprzyjają urazy, uszkodzenia skóry, cukrzyca, otyłość, niedokwaśność soku żołądkowego, ciąża, niedobór witamin grupy B, nieodpowiednia higiena intymna, irygacje, kąpiele w basenach, korzystanie z publicznych toalet, zmiany hormonalne (antykoncepcja, klimakterium), długotrwały stres, osłabienie po chorobie oraz leczenie antybiotykami (które niszczą florę bakteryjną jelit hamującą rozwój drożdżaków). Drożdżyca jest często chorobą zawodową pracowników przemysłu cukierniczego.

Objawy kandydozy pochwy

Głównym i najbardziej uciążliwym objawem drożdżycy pochwy jest silny świąd sromu i pochwy. Towarzyszą mu nietypowe upławy w postaci białej, serowatej wydzieliny o zapachu świeżych drożdży.

Choroba wywołuje również pieczenie pochwy i bolesność podczas oddawania moczu. Towarzyszy jej obrzęk i zaczerwienienie błon śluzowych sromu oraz często ból w podbrzuszu.

U niektórych kobiet drożdżyca przybiera postać przewlekłą, wywołując bolesne miesiączki, zapalenie jajników oraz nerek.

Grzybica pochwy – leczenie

Nie każda kobieta wie, czym leczyć grzybicę pochwy. Przy wystąpieniu pierwszych objawów należy jak najszybciej zastosować probiotyk ginekologiczny, który przywraca lub uzupełnienia prawidłową florę bakteryjną pochwy.

Gdy po kilku dniach miejscowego stosowania probiotyku dolegliwości nie ustąpią, należy niezwłocznie skontaktować się z ginekologiem. Jeśli bezpośrednio po antybiotykoterapii lub jeszcze w jej trakcie pojawi się kandydoza pochwy, leczenie zwykle jest łatwe i krótkie.

Polega przede wszystkim na szybkim przywróceniu równowagi we florze bakteryjnej jelit i pochwy za pomocą odpowiednich probiotyków. Jeżeli jednak choroba rozwinie się bez wyraźnych przyczyn, należy niezwłocznie udać się do ginekologa, który zastosuje odpowiednią terapię. Nieraz potrzebne są preparaty przeciwgrzybicze.

Wczesne rozpoznanie drożdżycy pochwy jest bardzo istotne dla przebiegu leczenia. Dla każdego lekarza ważne jest ustalenie, jak wyleczyć grzybicę pochwy, aby nie dochodziło do nawrotówchoroby. Często bowiem zdarza się, że po wyleczeniu, grzybica wraca.

Jeśli dochodzi do takich przypadków, lekarz zaleca zachowanie wstrzemięźliwości płciowej oraz objęcie leczeniem partnera seksualnego. Mężczyźni mogą być nosicielami choroby, chociaż sami na nią nie chorują. Nie można dokładnie określić, ile trwa leczenie grzybicy pochwy. Zazwyczaj po 7 do 10 dni udaje się skutecznie zwalczyć kandydozę.

W trudnych przypadkach, kiedy stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych nie przynosi pozytywnych efektów, lekarz zleca wykonanie antymykogramu (podobnie, jak w przypadku zakażenia bakteriami – antybiogramu), aby znaleźć skuteczny w danym przypadku specyfik. Po zakończeniu kuracji wykonywane jest ponownie badanie na posiew, aby upewnić się, że wszystkie grzyby zostały zniszczone.

Możliwe komplikacje

Jeśli leki przeciwgrzybicze zostaną odstawione przedwcześnie, nawet gdy wydaje się, że doszło do wyleczenia i pozornie ustąpiły wszystkie objawy, choroba może przejść w stan przewlekły.

Skutki takiego działania są takie, jak gdyby w ogóle leczenia nie podjęto. Drożdżyca przenosi się w inne miejsca i rozprzestrzenia po całym organizmie. Powstają kandydozy układowe (np.

układu pokarmowego, czy oddechowego), trudne do opanowania i wyleczenia.

Aby zapobiec drożdżycy pochwy oraz innym infekcjom okolic intymnych, warto profilaktycznie, co jakiś czas, stosować dobry probiotyk ginekologiczny.

Grzybica pochwy – objawy, leczenie, przyczyny

Grzybicze zapalenie pochwy i sromu to bardzo częsta przypadłość kobiet i powód do wizyty w gabinecie ginekologa. Objawy grzybicy pochwy to świąd, pieczenie i upławy o serowatej konsystencji. Grzybicę powoduje wiele czynników, m.in.

nieleczona lub rozchwiana cukrzyca, ciąża, błędy w higienie intymnej czy długotrwałe stosowanie antybiotyków. Zdecydowanie rzadziej grzybica pochwy rozwija się w wyniku kontaktów seksualnych.

Jak rozpoznać grzybicę pochwy? Kto jest na nią najbardziej narażony? Jakie są możliwości leczenia grzybicy pochwy?

Statystyki mówią, że aż 75 proc. kobiet w wieku rozrodczym ma na swoim koncie jeden, a 40-50 proc. – dwa lub więcej epizodów grzybiczego zapalenia błony śluzowej pochwy i warg sromowych.

Grzybica pochwy – jak dochodzi do zakażenia?

Schorzenie wywołują drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida. Mikroorganizmy te stanowią składnik prawidłowej flory pochwy i najczęściej nie są inwazyjne.

W okolicznościach, które powodują zachwianie równowagi w tym mikrośrodowisku, grzyby Candida potrafią jednak zmienić oblicze, zacząć się namnażać i kolonizować błonę śluzową, powodując jej stan zapalny. Zakażenie z reguły ma właśnie taki, wewnętrzny charakter. Rzadko przenoszone jest drogą płciową.

Ryzyko wystąpienia kandydozy pochwy i sromu zwiększa wiele czynników różnej natury. Należą do nich m.in.:

  • Ciąża – zapaleniom pochwy sprzyjają typowe dla tego stanu zmiany hormonalne oraz zmiany mikroflory pochwy
  • miesiączka,
  • cukrzyca, namnażaniu się grzybów sprzyja słodkie środowisko, czyli podwyższony poziom cukru we krwi
  • antybiotykoterapia – antybiotyki niszczą bakterie, które naturalnie bytują w pochwie, na ich miejsce „wkraczają” grzyby, co prowadzi do zachwiania równowagi pomiędzy nimi o rozwoju zakażenia
  • sterydoterapia,
  • antykoncepcja hormonalna,
  • noszenie bielizny z włókien syntetycznych,
  • obniżona odporność (np. na skutek AIDS, nowotworów, niedożywienia),
  • niewłaściwa higiena – zakażeniom grzybiczym sprzyja zarówno niedostateczna, jak i nadmierna higiena intymna, w tym częste irygacje pochwy, które ją wyjaławiają z potrzebnej mikrobioty,
  • otyłość,
  • błędy żywieniowe (zbyt duża ilość cukru w diecie),
  • bardzo częste stosunki seksualne (grzybica penisa u partnera).

Objawy grzybicy pochwy

Kandydoza pochwy i sromu może dawać różne symptomy. Kobiety, które zostały nią dotknięte, najczęściej skarżą się na:

  • uporczywy świąd i pieczenie w okolicach intymnych
  • bezwonne upławy o serowatej konsystencji
  • bolesne oddawanie moczu
  • ból w trakcie stosunku płciowego
  • obrzęk i zaczerwienienie pochwy oraz warg sromowych, czasami rozprzestrzeniające się na pachwiny oraz okolice odbytu.

Grzybica pochwy w ciąży

Kolonizacja błon śluzowych sromu i pochwy grzybami z rodzaju Candida nie daje żadnych objawów u 10−20 proc. kobiet w wieku rozrodczym i aż u 30−40 proc. ciężarnych. O ile w przypadku pierwszej grupy leczenie nie jest konieczne, o tyle u kobiet w ciąży zaleca się je ze względu na ryzyko przeniesienia zakażenia w trakcie porodu na dziecko.

W konsekwencji mogą pojawić się u niego pleśniawki. Za pośrednictwem przewodu pokarmowego infekcja może rozprzestrzenić się też na okolicę okołoodbytniczą i spowodować odparzenie pieluszkowe.

Leczenie grzybicy pochwy

  • Drożdżycę pochwy i sromu skutecznie zwalcza się miejscowymi (dopochwowymi) lub ogólnymi (doustnymi) lekami przeciwgrzybiczymi, przy czym ciężarne mogą korzystać tylko z tych pierwszych.
  • Największą skuteczność w leczeniu grzybicy wykazują leki, będące pochodnymi azolowymi oraz nystatyna i jej pochodne.
  • Z leków bez recepty dostępne są jedynie preparaty do stosowania miejscowego, są to między innymi:
  • fentikonazol,
  • klotrimazol,
  • jodopowidon.
Leia também:  Grzybica potnicowa stóp – przyczyny, objawy, leczenie

Z kolei lekami miejscowymi, dostępnymi na receptę są:

  • izokonazol,
  • mikonazol,
  • natamycyna,
  • nystatyna,

Lekami doustnymi, stosowanymi w grzybicach pochwy i sromu są:

Po zakończeniu leczenia powinno się również przez jakiś czas stosować preparaty z bakteriami kwasu mlekowego. Preparaty te pomagają przywrócić prawidłową florę bakteryjną pochwy.

U kobiet w ciąży przed każdym zastosowaniem leków przeciwgrzybiczych powinno się ten fakt skonsultować z lekarzem.

Nawracająca grzybica pochwy

Z przyczyn jak dotąd nieustalonych, grzybicze zapalania błon śluzowych pochwy i sromu mogą się powtarzać. W tzw. kandydozie nawrotowej (stwierdzanej, gdy wystąpią minimum cztery epizody tego typu w ciągu roku) doustne leki prezciwgrzybicze przyjmuje się przez sześć miesięcy.

Takie przypadki nie występują jednak często. Szacuje się, że kandydoza nawrotowa dotyczy mniej niż 5 proc. zdrowych kobiet w wieku rozrodczym.

Niedobory odporności, stosowanie kortykosteroidów oraz częste stosowanie antybiotyków może stanowić czynniki ryzyka występowania nawracających grzybic.

Grzybica pochwy − dodatkowe zalecenia

W trakcie leczenia drożdżycy pochwy i sromu nie należy stosować środków miejscowo drażniących (np. perfumowanych mydeł, dezodorantów intymnych, zapachowych wkładek higienicznych), a także unikać noszenia bielizny z włókien syntetycznych.

Lekarze zalecają również wstrzemięźliwość seksualną oraz równoległą terapię partnera, ale tylko w sytuacji, gdy ma objawy grzybicy penisa.

Grzybica pochwy wpływa na zdrowie i psychikę kobiety. Co trzeba wiedzieć o grzybicy miejsc intymnych?

Grzybica pochwy atakuje kobiety w każdym wieku. Drożdżyca czy kandydoza pochwy może pojawiać się już u małych dziewczynek i towarzyszyć kobiecie w miarę dorastania, a nawet po okresie menopauzy.

Grzybica pochwy objawia się swędzeniem pochwy i sromu, uczuciem pieczenia podczas stosunku, a także wyjątkowo nieprzyjemnymi upławami. Grzybicę, choć ma tendencję do nawracania, można wyleczyć stosunkowo szybko.

W leczeniu grzybicy liczy się czas i skrupulatność. Sprawdź, jak rozpoznać objawy grzybicy pochwy.

Grzybica pochwy i sromu to wyjątkowo powszechny problem. Szacuje się, że na grzybicę miejsc intymnych chorowała lub zachoruje niemal każda Polka. U połowy kobiet, które doświadczyły już grzybicy pochwy, infekcja często nawraca.

Grzybica pochwy jest częstą przyczyną pojawiania się nieprawidłowej wydzieliny u kobiet w wieku rozrodczym.

Wywoływana jest najczęściej przez drożdżaki z gatunku Candida albicans lub Candida tropicalis, Candida kefyr, Candida guilliermondii, Candida glabrata, Candida krusei, które stają się dominujące w mikroflorze pochwy. Grzyby bardzo łatwo namnażają się na błonach śluzowych i na wilgotnej skórze.

Przyczyny grzybicy pochwy

Grzyby mogą zostać przeniesione do pochwy na wiele sposobów. Drożdżaki mogą być przenoszone poprzez używanie wspólnych ręczników, mydła, bielizny czy kostiumów kąpielowych. Grzybicą można zarazić się także poprzez kontakt seksualny, chociaż u mężczyzn zakażenie przebiega zwykle bezobjawowo.

Należy wiedzieć, że grzybica może dotknąć kobietę w każdym wieku. Na infekcje intymne zapadają zarówno małe dziewczynki, jak i aktywne seksualnie młode kobiety. Grzybica występuje także u kobiet w ciąży, po menopauzie oraz u osób starszych. Krzywdzące jest zatem przekonanie, że nawracająca grzybica świadczy o rozwiązłości kobiety.

Na zakażenie ma wpływ wiele czynników dotyczących głównie ogólnego zdrowia kobiety.

Drożdżaki są stale obecne w organizmie człowieka. Choć dla wielu osób jest to przerażające, drożdżaki obecne są na w skórze, odbytnicy, pochwie, a także w przewodzie pokarmowym.

Te mikroorganizmy nie są szkodliwe dla zdrowia w momencie, gdy stan zdrowia człowieka jest dobry.

Do zakażenia i namnażania się drożdżaków dochodzi zazwyczaj w sytuacjach, gdy układ odpornościowy jest osłabiony, a flora bakteryjna pochwy nie stanowi bariery dla drobnoustrojów.

O grzybicę miejsc intymnych nie jest wcale trudno. Gdy grzyby napotkają odpowiednie dla siebie środowisko, zaczynają szybko się namnażać, powodując nasilenie się objawów. Rozwojowi grzybicy sprzyja nieodpowiednia higiena — jej brak lub nadmiar.

Zbyt częste podmywanie pochwy i stosowanie ostrych środków myjących powoduje niszczenie naturalnej mikroflory bakteryjnej i zmienia środowisko pochwy z kwaśnego na zasadowe, czyli idealne dla rozwoju grzybów. Na zaburzenia flory bakteryjnej pochwy wpływają także domowe irygacje.

Ryzyko grzybicy zwiększa się także u kobiet, które nie stosują odpowiedniej higieny w czasie miesiączki. Wydalana w tym czasie krew i fragmenty błony śluzowej macicy stanowią doskonałą pożywkę dla bakterii.

Na grzybicę pochwy narażone są także kobiety, których układ odpornościowy jest osłabiony, na przykład na skutek długiej antybiotykoterapii, chemioterapii lub choroby. Czynnikiem sprzyjającym grzybicy może być także leczenie hormonami steroidowymi i zażywanie tabletek antykoncepcyjnych.

Objawy grzybicy pochwy

Typowymi dla grzybicy pochwy objawami są świąd i pieczenie pochwy oraz sromu, a także gęsta, kremowa wydzielina. Upławy pachną drożdżami i przypominają wyglądem twaróg z grudkami.

Grzybicy pochwy towarzyszy ponadto zaczerwienie ujścia pochwy, ból podczas stosunku i uczucie podrażnienia. Zakażenie grzybicze pochwy może objawiać się także bólem podczas oddawania moczu.

Przyczyną dolegliwości jest stan zapalny pochwy i sromu powodowany przez drożdżaki.

Leczenie grzybicy pochwy

W leczeniu kandydozy (grzybicy) pochwy stosuje się preparaty grzybobójcze w postaci globulek, maści dopochwowych i tabletek doustnych.

Zaleca się jednoczesne leczenie obu partnerów seksualnych, a także zaniechanie stosunków na czas całkowitego wyleczenia. Grzybicą można się bowiem zarazić. Choć u mężczyzn przebiega zazwyczaj bezobjawowo, to u kobiet może dojść do wtórnego zakażenia.

To błędne koło. Stosowanie się do ogólnych zaleceń daje większe szanse na całkowite wyleczenie grzybicy.

Leczenie grzybicy pochwy może być przeprowadzone wyłącznie przez lekarza ginekologa. Należy zaznaczyć, że tzw. domowe sposoby leczenia nie są skutecznie w przypadku kandydozy pochwy, a nadmierna ingerencja w środowisko pochwy może znacznie pogorszyć stan zdrowia. Można wspomagać leczenie, stosując dostępne bez recepty globulki zawierające pałeczki kwasu mlekowego.

Ulgę przyniesie także podmywanie się roztworem octu z wodą. Kluczową rolę w leczeniu grzybicy i zapobieganiu jej nawrotom odgrywa dbanie o odporność organizmu.

Odpowiednia dieta i prowadzenie zdrowego trybu życia korzystnie wpływają na zdrowie intymne kobiety.

Zaleca się także unikanie stresu i zmianę bielizny osobistej na bawełnianą i bardziej przewiewną, co wspomaga utrzymanie odpowiedniego środowiska miejsc intymnych.

Nieleczone zapalenia pochwy (w tym zapalenia grzybicze) mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym do zapaleń macicy i przydatków (jajników i jajowodów).

Nawroty grzybicy pochwy

Nawracająca grzybica pochwy jest trudnym, choć powszechnym problemem terapeutycznym.

Za nawrotowe zapalenia uważa się infekcje, które powtarzają się przynajmniej cztery razy w ciągu jednego roku i są związane z antybiotykoterapią lub występują trzy razy w roku, ale są niezwiązane z antybiotykami.

Nawracające zapalenia grzybicze pochwy i sromu są zazwyczaj wywoływane tym samym szczepem Candida. Powtarzają się częściej u kobiet, które chorują przewlekle (na przykład na cukrzycę), mają osłabiony układ odpornościowy, leczą się długo antybiotykiem.

W leczeniu nawracających zakażeń drożdżakowych stosuje się zazwyczaj leczenie wstępne przez okres 14 dni (leki stosowane miejscowo i doustnie), a następnie wdraża się 6-miesięczną doustną terapię podtrzymującą. Zaleca się ponadto równoczesne leczenie partnera seksualnego.

Ważne! To musisz wiedzieć!

Grzybica pochwy, szczególnie w zaawansowanym stadium, nie zniknie sama. Nawet jeśli objawy złagodnieją, to najprawdopodobniej powrócą już po krótkim czasie. Nie lekceważ grzybicy pochwy. Im wcześniej podejmiesz odpowiednie kroki, tym szybciej pozbędziesz się tego przykrego problemu.

  1. Gdy pojawią się objawy grzybicy pochwy, jak najszybciej zgłoś się do lekarza ginekologa. Im szybciej zastosujesz odpowiednie leki przeciwgrzybicze, tym szybciej zapomnisz o swoim problemie.
  2. Nie stosuj irygacji pochwy i nie wkładaj niczego do jej wnętrza. Możesz pogorszyć swój stan! Umieszczanie w pochwie zajętej grzybicą warzyw, jogurtów i tamponów nasączonych olejkiem eterycznym może wywołać nie tylko reakcję alergiczną, ale także zaostrzyć infekcję.
  3. Nie przerywaj leczenia przed czasem! Nawet gdy objawy wcześniej ustąpią, musisz postarać się dokończyć kurację.
  4. Na czas leczenia zrezygnuj z odbywania stosunków seksualnych — grzybica jest zaraźliwa. Weź również pod uwagę, że stosunek seksualny podrażnia pochwę, może wywoływać ból i zaczerwienie.
  5. Do mycia okolic intymnych używaj delikatnego mydła. Okolice pochwy i cewki moczowej myj delikatnie i wycieraj ręcznikiem papierowym.
  6. Zawsze noś bawełnianą, przewiewną bieliznę. Staraj się spać w koszuli nocnej i na czas leczenia zrezygnuj ze stringów i obcisłych spodni.

Źródło: fm.pl/baza_chorob/zdrowie-seksualne; czytelniamedyczna.pl

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*