Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Grzybice, inaczej mikozy, to grupa wysoce zaraźliwych chorób zakaźnych ludzi i zwierząt powodowanych przez grzyby. Organizmy te najczęściej atakują skórę i paznokcie. Bywa też, że zasiedlają błony śluzowe dróg rodnych. Niektóre z nich są składnikami fizjologicznej flory człowieka.

Doskonałe warunki do wzrostu grzyba stwarza ciepło, wilgoć i brak światła. Symptomy, takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie i pękanie skóry, wcale nie muszą budzić w nas niepokoju. Bardzo często jednak dochodzi do zakażenia pozostałych członków rodziny, dlatego nie należy ich bagatelizować, a jak najszybciej rozpocząć leczenie.

Rodzaje grzybicy

Klasyfikując infekcje grzybicze, wyróżniamy:

Dermatofitozy

Dermatofitozy powodowane są przez dermatofity ludzkie, zwierzęce i rzadziej glebowe;

Drożdżyce (kandydozy)

Drożdżyce wywoływane są przez Candida albicans, gatunek grzybów zaliczany do drożdżaków;

Pleśnice

Pleśnice powstają za sprawą grzybów pleśniowych, występują sporadycznie.

Przyczyny grzybicy

Czynników sprzyjających rozwojowi grzybicy jest wiele. Przyczynić się do niej mogą zażywane leki (antybiotyki lub sterydy), jak również może być ona następstwem poważnych chorób (nowotworów, AIDS, cukrzycy).

Duże znaczenie mają tu także:

  • nabyte lub wrodzone upośledzenia odporności,
  • zaburzenia hormonalne,
  • oparzenia,
  • atopia,
  • brak witamin z grupy B, żelaza i cynku.

Rozwojowi grzybicy sprzyja jednak przede wszystkim, wspomniana już wyżej, niedostateczna lub nadmierna higiena osobista. Na infekcję naraża ponadto częste korzystanie z miejsc publicznych, takich jak sauny, baseny czy kluby fitness, dlatego grzybice nierzadko dotyczą sportowców.

Podeszły wiek oraz okres ciąży to kolejne predyspozycje. Skórną formą grzybicy bardzo łatwo się zarazić od innych osób. Dzieje się tak, ponieważ chory, dosłownie, rozsiewa niewidoczne mikroskopijne zarodniki. Z kolei do zakażenia grzybicą dróg rodnych dochodzi najczęściej podczas stosunku.

Grzyby gnieżdżą się wszędzie tam, gdzie byśmy się ich nie spodziewali – między włoskami ręczników, na dywanie i na podłodze, pomiędzy deskami pomostów nad jeziorem, na basenie, pod prysznicem – generalnie uwielbiają każdy rodzaj wilgoci.

Grzybica skóry

Grzybicą skóry bardzo łatwo się zarazić, ale na szczęście nie każdy kontakt z zarodnikami powoduje infekcję. Organizm ludzki posiada wiele mechanizmów obronnych, które powstrzymują rozwój choroby. W przypadku gdy równowaga ustroju ulega zachwianiu, odporność, z różnych powodów, zostaje obniżona i przebiegły grzyb wnika do naskórka.

Za grzybice skóry odpowiadają dermatofity i drożdżaki. Do zakażenia dochodzi zwykle podczas kontaktu z chorym zwierzęciem (kot, pies, świnka morska) lub z zainfekowaną glebą (dotyczy zwłaszcza małych dzieci). Infekcje tego rodzaju przenoszą się też szybko z człowieka na człowieka, na przykład poprzez przedmioty.

Objawy grzybicy skóry

Grzybica skóry objawia się okrągłymi rumieniowymi zmianami, które wyraźnie odznaczają się od otoczenia. Brzegi powstałych zmian są silnie czerwone, łuszczące się, usiane licznymi grudkami i krostami, środki zaś wyglądają jak zdrowiejąca skóra.

Zmiany grzybicze na skórze mogą występować pojedynczo lub mnogo. Najczęściej lokalizują się w miejscach odsłoniętych, czyli na twarzy, szyi, karku, przedramionach i dłoniach. Miejsca te uporczywie swędzą, ale nie można ich drapać, by nie rozprzestrzeniać infekcji.

Im dłużej zwlekamy z wizytą u lekarza, a wraz z nią z prawidłowym rozpoznaniem i leczeniem, tym zmiany stają się coraz liczniejsze, zlewając się ze sobą.

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Łupież pstry

Inaczej wyglądają zmiany przy drożdżakowym zapaleniu skóry wywoływanym przez grzyba z rodzaju Malassezia. Grzyb ten wchodzi w skład fizjologicznej flory skóry człowieka i naturalnie jest nieszkodliwy. W odpowiednich warunkach jednak, a lubi on delikatne i potliwe powierzchnie, dochodzi do jego nadmiernego rozwoju, poprzez zwiększoną produkcję grzybni.

W ten sposób staje się on przyczyną choroby skóry, określanej powszechnie jako łupież pstry.

U chorych pojawiają się charakterystyczne różowe lub żółto-brunatne plamy o nieregularnym kształcie, mające tendencję do zlewania się, zajmujące duże powierzchnie, zlokalizowane zazwyczaj na klatce piersiowej, plecach, kończynach górnych i owłosionej skórze głowy. Zmiany te mogą się łuszczyć. Swędzenie występuje, choć nie zawsze.

Bardzo specyficzne jest to, iż plamy chorobowe nie ulegają opalaniu i w okresie wiosennym i letnim, gdy zażywamy kąpieli słonecznych, stają się jeszcze bardziej widoczne.

Za taki stan rzeczy odpowiada sam patogen, ponieważ hamuje melanogenezę, czyli produkcję melaniny, poprzez wytwarzanie kwasu azelainowego.

Tłumaczy to nazwę „pstry”, która odnosi się do białych plam w obrębie niezmienionej chorobowo, opalonej skóry.

Leczenie łupieżu pstrego

Łupież pstry poddaje się leczeniu, ale jego nawroty są niemal normą. Terapia polega na miejscowym stosowaniu leków przeciwgrzybiczych – maści lub szamponów z ketokonazolem lub klotrimazolem – które bez problemu dostaniemy w każdej aptece bez recepty. W razie oporności stosuje się leki doustne, wydawane wyłącznie z przepisu lekarza.

Niestety, należy nastawić się raczej na długotrwałe leczenie. Podczas kuracji pamiętajmy o skórze głowy i włosach, gdzie bardzo często znajdują się niewidoczne zarodniki, mogące powodować nawroty choroby. Ważne jest też, aby pozbyć się grzyba z pościeli, bielizny i ubrań, za pomocą starannego prania i prasowania.

Grzybica stóp i grzybica paznokci

Na grzybicę stóp i paznokci szczególnie narażone są osoby aktywne fizycznie oraz diabetycy. Tak zwana stopa atlety (rodzaj grzybicy skóry stóp) to jednostka chorobowa, do której dochodzi najczęściej przez buty.

Przyczyny grzybicy stóp i paznokci

Jak już wspomniano, grzyby lubią podwyższoną temperaturę i wilgoć, dlatego spocone, niedosuszone, czasem zbyt ciasne obuwie, a dodatkowo ciepło wydzielające się podczas wysiłku stwarzają doskonałe środowisko dla rozwoju dermatofitów, które są główną przyczyną infekcji grzybiczych na stopach.

Zakażeniom sprzyja noszenie obcisłych i nieprzewiewnych okryć stóp, skarpet ze sztucznego nieoddychającego tworzywa, korzystanie z saun i basenów. Należy uważać nawet, przymierzając obuwie w sklepie, gdzie również może czyhać grzyb.

U diabetyków podstawowym czynnikiem predysponującym do rozwoju patofitów jest wysuszona i narażona na mikrourazy skóra, a jednocześnie podwyższony poziom cukru we krwi.

Oprócz cukrzyków i sportowców, do grupy zwiększonego ryzyka należą także osoby z zaburzeniami krążenia obwodowego (skarżące się na zimne stopy).

Słabe krążenie powoduje niedożywienie i niedotlenienie, skutkując podatnością na urazy i zmniejszając wrażliwość skóry na bodźce bólowe. Otarcia i drobne rany trudniej się goją, co może zostać wykorzystane przez grzyba.

Kolejną grupą obarczoną ryzykiem zakażenia są pacjenci przewlekle stosujący sterydy (astmatycy, osoby cierpiące na schorzenia reumatoidalne).

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Nieleczona grzybica stóp i paznokci

Nieleczona grzybica stóp często prowadzi do rozwoju infekcji na paznokciach. Paznokieć traci wtedy swoje zabarwienie, kruszy się, a skóra wokół niego rogowacieje. Zmiany te zaczynają się zwykle w miejscu ucisku obuwia.

Leczenie grzybicy paznokci odbywa się przy użyciu preparatów zewnętrznych – kremów, maści, aerozoli, pudrów lub lakierów, zawierających substancje przeciwgrzybicze – terbinafinę, mikonazol, klotrimazol czy amorolfinę. Skuteczne okazują się tutaj również preparaty olejku z drzewa herbacianego i olejek z dzikiego oregano.

Leczenie zmienionych chorobowo paznokci trwa bardzo długo (nawet do sześciu miesięcy), dlatego należy uzbroić się w cierpliwość. Po kuracji trzeba obowiązkowo zdezynfekować obuwie, a najlepiej niezwłocznie pozbyć się butów, w których mógł się zagnieździć grzyb. Z pewnością wielu kobietom wyda się to tragedią. Pamiętajmy jednak, że lepiej zapobiegać niż leczyć.

Grzybica pochwy

Na infekcje grzybicze dróg rodnych narażone są przede wszystkim młode, aktywne seksualnie kobiety oraz panie, u których dochodzi do zmian hormonalnych w wyniku ciąży lub przekwitania.

Prócz tego do zakażeń predysponują czynniki wymienione wcześniej, takie jak cukrzyca (cukier to doskonała pożywka dla grzybów) czy antybiotykoterapia.

Szkodliwe jest również noszenie obcisłej bielizny ze sztucznych nieoddychających materiałów.

Szacuje się, że około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu przechodzi infekcję grzybiczą okolic intymnych oraz że u co najmniej 50% z nich występują nawroty choroby. Patogenem odpowiedzialnym za większość zakażeń jest drożdżak Candidia albicans.

Obecność owego grzyba nie zawsze świadczy o infekcji. U co piątej kobiety występuje on, nie dając objawów zakażenia.

W warunkach fizjologicznych odczyn pochwy jest kwaśny, za co odpowiedzialne są pałeczki kwasu mlekowego. Tworzą one swego rodzaju płaszcz ochronny i nie dopuszczają do wnikania intruzów (bakterii, wirusów, grzybów).

W przypadku naruszenia biocenozy pochwy dochodzi do nadmiernego namnażania się drobnoustrojów.

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Objawy grzybicy pochwy

Objawy grzybicy to świąd, ból i pieczenie, które nasilają się po stosunku i podczas oddawaniu moczu oraz zmiany w konsystencji, kolorze i zapachu wydzieliny, czyli upławy. U zdrowej kobiety wydzielina z pochwy jest przezroczysta lub lekko biaława (w zależności od fazy cyklu) i śliska w dotyku.

Leia também:  Como aumentar os graves em um computador com windows

Białe gęste upławy o konsystencji twarożku są typowymi objawami kandydozy. Po ich zauważeniu powinno się jak najszybciej skontaktować z lekarzem, który przepisze odpowiednie leki. Co ważne, często konieczna jest również kuracja partnera. Samoleczenie, na przykład za pomocą irygacji, może pogorszyć stan.

U wielu pań infekcje grzybicze pochwy przebiegają bezobjawowo. Dopiero podczas wizyty kontrolnej u ginekologa dowiadują się o zakażeniu.

Bywa, że nieleczona grzybica pochwy prowadzi do poważnych powikłań. Przewlekła lub nawracająca grzybica pochwy może skutkować zakażeniem szyjki macicy i jajowodów.

Dalsza wędrówka grzyba powoduje zajęcie przydatków. Najpoważniejszym tego następstwem jest bezpłodność.

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Leczenie grzybicy pochwy

Leczenie infekcji grzybiczych dróg rodnych polega na dopochwowym stosowaniu antybiotyków (nystatyny, natamycyny) lub leków z grupy azoli (klotrimazolu, butakonazolu), w postaci globulek, tabletek, żeli bądź kremów.

Kuracja trwa przeciętnie 3–14 dni. Możliwa jest także terapia jednodniowa preparatem o wysokim stężeniu substancji czynnej. W przypadku infekcji o wyjątkowym nasileniu lub nawracającym charakterze podaje się leki doustne.

Pamiętajmy przy tym o probiotykach ginekologicznych. Infekcje oraz zażywane farmaceutyki naruszają fizjologiczną florę kobiety. Wskazane jest wtedy stosowanie bakterii – pałeczek kwasu mlekowego, dostępnych w aptekach w sprzedaży odręcznej, w formie doustnej lub dopochwowej.

Z pewnością pomocny okaże się preparat z kwasem kaprylowym, który łącząc się z błonami komórek drożdżaków, powoduje ich rozerwanie i śmierć. Dodatkowo substancja ta zmniejsza łaknienie cukrów towarzyszące kandydozie. Suplement kwasu kaprylowego wprowadza się stopniowo i w obecności minerałów, aby zapobiec pogorszeniu się symptomów.

Zapobieganie grzybicy

Chcesz uniknąć grzybicy? Zasady są proste:

  1. Ogranicz liczbę partnerów seksualnych.
  2. Dbaj o higienę intymnych części ciała.
  3. Dokładnie osuszaj miejsca intymne po kąpieli, używając osobnego ręcznika.
  4. Zrezygnuj z perfumowanych wkładek i podpasek.
  5. Nie stosuj dezodorantów intymnych.
  6. Nie używaj myjek ani gąbek, które mogą być siedliskiem patogenów.
  7. Unikaj długich kąpieli i jacuzzi.
  8. Zmniejsz ilość spożywanych cukrów.

Dowiedz się więcej:

Wybrane aspekty farmakoterapii kandydoz

https://ptfarm.pl/pub/File/Farmacja%20Polska/2010/08-2010/03%20%20Kandydozy.pdf

Przegląd preparatów najczęściej stosowanych w leczeniu chorób grzybiczych

http://biuletynfarmacji.wum.edu.pl/0701Szymanska/Szymanska.pdf

„Twój Farmaceuta” nr 6, lipiec/sierpień 2016

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – 3 skuteczne metody leczenia

Grzybica pochwy to choroba, z jaką często zmagają się kobiety. Infekcja grzybicza pochwy jest bardzo nieprzyjemną dolegliwością, wywołującą świąd czy też przykre uczucie pieczenia w intymnych okolicach.

Całe szczęście, istnieją domowe sposoby na grzybicę pochwy, jakie pomogą się uporać z tą krępującą przypadłością.

Co zrobić, aby swędzenie ustąpiło i grzybica miejsc intymnych nas… opuściła? Dowiesz się z poniższego artykułu!

Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły z domowymi sposobami.

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Domowe sposoby na grzybicę pochwy

Kandydoza pochwy

To fachowa nazwa grzybicy pochwy. Drożdżaki pochwy wywołują tę infekcję poprzez bakteryjne zapalenie owych narządów intymnych. Następnie zapalenie przeradza się w powszechną infekcję dróg moczowo-płciowych, dotycząc kobiet w każdym wieku.

Czasami pojawia się również grzybica warg sromowych – zależnie od tego, jak mocno rozprzestrzeniły się drożdżaki pochwy. Pamiętaj, że nie można bagatelizować sprawy, bo nieleczona infekcja grzybicza pochwy może doprowadzić do wielu przykrych powikłań.

Oczywiście, w każdym przypadku należy w pierwszej kolejności sięgnąć po dobrej jakości płyn do higieny intymnej, będący preparatem dostępnym najczęściej bez recepty. Taki produkt złagodzi objawy grzybicy, jednak… na pewno jej nie wyleczy do końca.

Jak rozpoznać grzybicę pochwy?

Pierwsze, co się pojawia, to świąd, pieczenie, upławy oraz ból w okolicy pochwy (również po stosunku). Mało tego, może wystąpić również suchość pochwy, jej zaczerwienienie i obrzęk sromu.

Wydzielina zaczyna zmieniać też swoje zabarwienie z przezroczystego i gładkiego na białą i gęstą, a często też grudkowatą i pachnącą… drożdżami.

A może zainteresuje cię także ten artykuł o domowych sposobach na ból żołądka?

Oczywiście, uporczywe swędzenie nie od razu świadczy o pojawieniu się grzybicy – chociaż w większości przypadków właśnie tak jest. Pamiętaj, że grzybica pochwy i zapalenie bakteryjne to dwie różne sprawy. Dokładną diagnozę problemu umożliwi nam jednak wymaz z pochwy oraz posiew. Wówczas wiadomo będzie, jaka jest przyczyna infekcji intymnej.

Domowe sposoby na infekcje intymne

1. Naturalne leczenie poprzez… jedzenie!

Czasami grzybica „dopadnie” nas po antybiotyku zażywanym w trakcie leczenia. Grzybica w ciąży jest również częstym zjawiskiem. Warto starać się zatem, aby wprowadzić w takim przypadku dietę candida, czyli przeciwgrzybiczą.

Obejmuje ona głównie wyeliminowanie z diety cukrów prostych, ale też antygenów i drożdży. Ważne będzie również częste nawadnianie organizmu poprzez wypijanie najlepiej ok. 2 l płynów każdego dnia.

To również skuteczna metoda, jeżeli chodzi o domowe sposoby na zapalenie pęcherza!

Uzupełnij dietę również w produkty mleczne, zawierające probiotyki. Warto, aby były to maślanki, kefiry, jogurty oraz twarogi. Dzięki temu wesprzesz naturalną florę bakteryjną swojej pochwy.

Uwaga! Naukowcy udowodnili, że pH pochwy może obniżyć również… sperma! Jeżeli pH w pochwie będzie stosunkowo niskie, grzybica warg sromowych i całej okolicy pochwy raczej nie będzie się pojawiać! Sprawdź także ten artykuł z domowymi sposobami na cieknący katar.

2. Zioła przeciwgrzybicze a grzybica pochwy

Jak wygląda zwalczanie grzybicy pochwy? Domowe sposoby na grzybicę pochwy to również częste podmywanie się wodą z… dodatkiem ziół! Świetnie sprawdzi się chociażby nagietek – wystarczy, że jedną jego kopiastą łyżkę (stołową) wymieszasz z 0,5 l wody. Bardzo dobre działanie wykazuje również napar z krwawnika, jaki można użyć do „półkąpieli”.

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy można leczyć grzybicę w domu?

Zalej w tym celu 100 g krwawnika zimną wodą i pozostaw go w ten sposób na całą noc. Następnego dnia doprowadź całość do wrzenia i dodaj do swojej kąpieli. Pozostałe zioła przeciwgrzybicze, jakie pomogą w infekcji grzybiczej pochwy, to:

  • szałwia,
  • rumianek,
  • liść pokrzywy,
  • babka lancetowata,
  • kora dębu.

3. Higiena kontra grzybica miejsc intymnych

Jeżeli chodzi o naturalne leczenie i zwalczanie objawów grzybicy pochwy, istotną sprawą jest codzienne dbanie o swoje okolice intymne – a już zwłaszcza, jeżeli dotyczy nas grzybica w ciąży bądź wywołana po antybiotyku.

Intymne miejsca należy możliwie często podmywać, jednak nie można też zaburzyć naturalnego pH owych okolic.

Staraj się również nie używać żadnych myjek czy gąbek do mycia narządów płciowych, a po kąpieli dokładnie wycieraj okolice intymne.

Nie zapominaj, że wilgoć to przyjaciel grzybicy! Właśnie dlatego ważne jest dokładne wycieranie się swoim własnym ręcznikiem – dzięki temu nie stworzysz grzybom warunków do „zagnieżdżenia się” w okolicach intymnych.

Wystrzegaj się również długich kąpieli w nie swojej wannie czy siadania na nie swojej ubikacji (tym bardziej w toalecie publicznej). Nie przesadzaj również z basenem czy przesiadywaniem w jacuzzi. Staraj się także nosić podpaski i tampony na zmianę.

To ważne, ponieważ zbyt długie noszenie tamponów może doprowadzić do tego, że pojawi się kandydoza pochwy. A tego chyba chcesz uniknąć, prawda?

Pamiętaj, że…

W przypadku braku poprawy lub pogorszenia się stanu zdrowia, koniecznie wybierz się jak najszybciej do lekarza! Powyższe porady są tradycyjnymi, domowymi metodami leczenia, a nie popartą badaniami naukowymi wiedzą medyczną. Stosowanie ich nie może być zatem alternatywą dla skorzystania ze standardowych usług medycznych i konsultacji lekarskich!

Zioła na kobiece infekcje intymne – co wybrać?

Aby złagodzić pierwsze dolegliwości, można zastosować domowe sposoby, między innymi z użyciem ziół lub preparatów ziołowych. Zioła stosowane w infekcjach intymnych mogą wspomagać leczenie ginekologiczne, jak również być stosowane w profilaktyce.   

Objawy infekcji intymnych 

Infekcje intymne to powszechnie występujące schorzenia kobiecych dróg rodnych. Najczęściej za ich powstawanie odpowiadają bakterie i grzyby. Wśród typowych objawów infekcji intymnych można wymienić m.in. 

  • pieczenie,  
  • zaczerwienie, 
  • świąd, 
  • suchość w pochwie, 
  • obrzęk okolic intymnych,  
  • ból podczas stosunku (dyspareunia) i w trakcie oddawaniu moczu, 
  • uczucie parcia na pęcherz, 
  • upławy. 

Warto wiedzieć, że powyższe dolegliwości bardzo często nasilają się przed miesiączką.  

  • Przyczyną infekcji bakteryjnych są zwykle bakterie beztlenowe, pałeczka okrężnicy (Escherichia coli), paciorkowce, Gardnerella vaginalis, Chlamydia trychomatis. 
  • Za infekcje grzybicze odpowiedzialne są najczęściej drożdżaki z gatunku Candida albicans (inne: Candida krusei, Candida glabrata, Candida kefyr, Candida parapsilosis. 
  • Elementem różnicującym jest charakter upławów: 
  • przy infekcji grzybiczej upławy mają konsystencję i kolor twarogu, 
  • w infekcjach bakteryjnych są rzadkie, jednorodne, o białej barwie i intensywnym rybim zapachu, 
  • przy infekcjach pierwotniakowych są obfite i pieniste, o zielonoszarawej barwie i nieprzyjemnym zapachu.  
Leia também:  Wypadanie włosów u mężczyzn – przyczyny i leczenie

Tymczasem fizjologiczna wydzielina powinna być bezwonna, śliska w dotyku i przejrzysta lub biała (zależnie od fazy cyklu). Czasami infekcje mogą być bezobjawowe.  

Leczenie powinno być określone przez lekarza i opierać się na farmakoterapii. Dodatkowo należy przestrzegać zaleceń higienicznych i zmodyfikować sposób odżywiania. Można wspomóc się również domowymi metodami, między innymi z użyciem ziół. 

Czynniki sprzyjające infekcjom intymnym 

Naturalną barierę obronną pochwy stanowi jej fizjologiczna mikroflora, nieuszkodzony nabłonek oraz estrogeny (niedobór sprzyja rozwojowi infekcji).

Drogi rodne kobiety funkcjonują prawidłowo wówczas, gdy zachowana jest prawidłowa równowaga bytujących w nich mikroorganizmów oraz utrzymane jest kwaśne środowisko.

Każde zachwianie tej równowagi sprzyja wystąpieniu infekcji, a pH zmienia się z kwaśnego na zasadowe.  

Czynnikami, które naruszają tę równowagę, są: 

  • niedostateczna lub nadmierna higiena okolic intymnych (szczególnie częste irygacje, które pozbawiają pochwę fizjologicznej mikroflory), 
  • antybiotykoterapia „niszcząca” fizjologiczną mikroflorę pochwy, 
  • bogate życie seksualne wiążące się z ryzykiem powstania mikrourazów, 
  • niestosowanie prezerwatyw, które są mechaniczną formą obrony przed wnikaniem patogenów, 
  • korzystanie z toalet publicznych, basenów i sauny, 
  • dieta bogata w węglowodany, 
  • ogólne osłabienie, spadek odporności, zmęczenie i stres, 
  • zaburzona równowaga hormonalna (wyższe ryzyko infekcji intymnych u kobiet w ciąży), 
  • cukrzyca, 
  • suchość pochwy. 

Infekcje intymne dotykają nie tylko kobiet. Dolegliwości występują również u mężczyzn, a najczęstsze objawy to: ból przy oddawaniu moczu, zaczerwienienie żołędzi, ból pojawiający się przy ejakulacji.

Przeczytaj również:Infekcje intymne – profilaktyka i leczenie

Jakie zioła pomogą na infekcje intymne? 

Zioła doskonale sprawdzają się zarówno jako środek profilaktyczny, jak i „pierwsza pomoc” przy infekcjach intymnych. Można je również stosować jako wspomaganie w leczeniu farmakologicznym. Można je stosować zewnętrznie – do nasiadówek, jako dodatek do kąpieli czy płynów do podmywania, a także w gotowych preparatach w postaci globulek. 

Dąb szypułkowy  

  1. Jego kora jest bogata w związki (głównie garbniki), które wykazują właściwości ściągające, antywirusowe, antybakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne, a także niewielkie działanie znieczulające.

     

  2. Nasiadówki oraz kąpiele sprawdzają się w leczeniu łagodnych stanów zapalnych narządów płciowych oraz okolic odbytu.

      

  3. Przeciwwskazania do stosowania: 
  • duże, sączące się zmiany skórne,  
  • uszkodzenia skóry,  
  • choroby zakaźne przebiegające z gorączką, 
  • ciężka niewydolność serca, 
  • ciężka postać nadciśnienia tętniczego. 

Rumianek lekarski 

Wyciąg z koszyczka rumianku zawiera pochodne azulenu, które mają właściwości antyalergiczne, bakteriobójcze, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne, pomagające w zwalczaniu infekcji pochwy i sromu. Płukanki łagodzą dolegliwości towarzyszące zapaleniu wywołanemu przez grzyby i pierwotniaki, zmniejszają uporczywe swędzenie i obrzęk śluzówki

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu równolegle hormonalnej terapii zastępczej lub hormonalnej antykoncepcji oraz preparatów rumianku w dużych stężeniach, gdyż mogą one osłabiać działanie hormonów. 

Krwawnik pospolity 

Olejek eteryczny zawarty w kwiatach oraz w liściach ma właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Może być stosowany do nasiadówek. Taka terapia nie wykazuje efektów ubocznych, a jedyne przeciwwskazania to alergie kontaktowe, które występują niezwykle rzadko. W ciąży i podczas karmienia zastosowanie preparatów krwawnika należy skonsultować z lekarzem. 

Jasnota biała 

W ziołolecznictwie stosowane są kwiat i ziele, które zawierają związki hamujące procesy zapalne (flawonoidy, irydoidy, sekoirydoidy) i hamujące mikrokrwawienia, np. z dróg rodnych (garbniki). Mogą być stosowane w stanach zapalnych pochwy i szyjki macicy, a także w obfitych miesiączkach oraz w przypadku bardzo niespecyficznych upławów. 

Są wykorzystywane do przygotowywania nasiadówek.  

Oczar wirginijski 

Jego ekstrakt ma działanie przeciwzapalne i wzmacniające ściany naczyń krwionośnych, przeciwbakteryjne oraz łagodzące uczucie swędzenia. W stanach zapalnych narządów stosowane są wyciągi z liści i kory. 

Ekstrakt wodny z liści czasami może wywołać odczyn alergiczny.  

Szałwia lekarska 

Zawiera cenne składniki (głównie taniny i olejki eteryczne) o działaniu ściągającym, przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i przeciwwirusowym. Stosowana przede wszystkim do płukania w przypadku stanów zapalnych jamy ustnej, znajduje również zastosowanie w zwalczaniu infekcji intymnych. 

Przeciwwskazaniem do stosowania jest ciąża i karmienie piersią.  

Pokrzywa zwyczajna 

W fitoterapii stosowane są liście (zbierane przed kwitnieniem), korzenie oraz całe ziele. Zawarte w niej związki redukują stany zapalne i przyspieszają gojenie się ran oraz wykazują właściwości bakteriobójcze. W stanach zapalnych pochwy można przemywać okolice intymne naparem z liści pokrzywy. 

Przeciwwskazaniem do stosowania są choroby narządów rodnych, takie jak nowotwory, mięśniaki oraz krwawienia. 

Nagietek lekarski 

Zazwyczaj stosowany w chorobach i stanach zapalnych skóry, ze względu na właściwości przeciwzapalne i przeciwgrzybicze oraz przyspieszające gojenie się ran. Surowiec leczniczy stanowią koszyczki lub kwiaty, a ich napar sprawdza się jako dodatek do płynów do przemywania. Istnieje również gotowy produkt w postaci globulek dopochwowych

U osób uczulonych może wywoływać reakcję alergiczną. 

Czosnek 

Czosnek to naturalny antybiotyk, który sprawdza się w infekcjach intymnych w użyciu doustnym, ale także w postaci „wody czosnkowej” (kilka ząbków czosnku zalanych letnią wodą na kilka godzin) do podmywania. 

Czarnuszka siewna 

Jej olej wykazuje bardzo silne właściwości przeciwbakteryjne, sprawdza się często w infekcjach wywołanych przez bakterie oporne. Testowany jest również w zwalczaniu infekcji grzybiczych.

Przepis na naturalną kurację na infekcje pochwy 

Wsparcie w leczeniu infekcji pochwy mogą stanowić kąpiele lecznicze lub nasiadówki z zastosowaniem odwaru lub naparu. 

Odwar: 3-4 łyżki kory dębu zalewamy ok. 2 litrami wody i gotujemy pod przykryciem przez 5-10 minut. Następnie odstawiamy na ok. 15 minut. 

Napar: Do jego sporządzenia używamy pozostałych ziół. Ok. 4 łyżek wybranego zioła zalewamy 2-3 litrami wrzątku i naparzamy pod przykryciem przez ok. 15 minut. 

Nasiadówek nie należy robić w czasie ciąży (zwłaszcza w trzech pierwszych miesiącach) oraz podczas miesiączki. Nie są również wskazane dla alergiczek. 

Zioła stosowane przy infekcjach intymnych należą do jednych z najstarszych metod domowego leczenia zakażenia narządów płciowych. Działają w sposób delikatny i są bezpieczne dla naszego zdrowia.

Mogą zapobiegać rozwojowi zakażeń narządów intymnych u kobiet oraz wspomagać leczenie infekcji, jako uzupełnienie farmakoterapii.

Należy jednak pamiętać, że jest to metoda wspomagająca i nie zastąpi wizyty oraz konsultacji z lekarzem. 

Źródła: 

  • Fitoterapia w infekcjach ginekologicznych jako naturalne wsparcie w procesie leczenia, J. Grzesik-Gąsior, A. Bień, A. Pieczykolan. 
  • Fitoterapia i leki roślinne. – E. Lamer-Zarawska, B. Kowal-Gierczak, Niedworok J. 
  • Leki roślinne w położnictwie i ginekologii. – W. Kapczyński. 
  • Nawrotowe zapalenie sromu i pochwy- porady dotyczące leczenia, M. Miller. 

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Grzybica pochwy – leczenie domowe. Co na grzybicę pochwy?

Grzybica pochwy (drożdżyca pochwy, kandydoza) jest najczęstszą dolegliwością kobiecą. Wymaga leczenia, bo w przeciwnym razie może rozprzestrzenić się na cały organizm. Kuracji szczególnie powinny poddać się kobiety w ciąży, bo kandydoza ma wpływ na rozwój płodu. Na czym powinno polegać leczenie i czy można stosować domowe sposoby? Czy jest to bezpieczne?

Grzybica pochwy (drożdżyca pochwy) to potoczna nazwa infekcji intymnej zwanej fachowo kandydozą pochwy. To zaraz po bakteryjnym zapaleniu pochwy najbardziej powszechna infekcja dróg moczowo-płciowych u większości kobiet w każdym wieku.

Kandydozy pochwy nie należy bagatelizować, bowiem nieleczona może prowadzić do wielu powikłań. Grzybicę pochwy wywołują najczęściej drożdżaki z gatunku Candida albicans, które na skutek zaburzenia prawidłowej mikroflory w pochwie, zaczynają w niej dominować.

Przy różnego rodzaju objawach zakażenia okolic intymnych kobiety często w pierwszej kolejności sięgają po płyny do higieny intymnej, probiotyki czy preparaty na infekcje intymne dostępne bez recepty.

Mogą one w pierwszej chwili złagodzić symptomy kandydozy, ale nie wyleczą jej do końca, dlatego w takiej sytuacji zawsze należy udać się do lekarza.

Można także skorzystać z konsultacji lekarskiej online. Umożliwia to przychodnia telemedyczna Dimedic. Wystarczy zarejestrować się na stronie przychodni, odpowiedzieć na pytania z formularza medycznego online (odpowiednik tradycyjnego wywiadu lekarskiego). Odpowiedzi z naszego wywiadu trafią do lekarza.

Na ich podstawie lekarz postawi diagnozę i zadecyzuje o wystawieniu recepty. Internetowa przychodnia pomaga w leczeniu nie tylko grzybicy, ale również innych chorób wenerycznych. Dodatkowo umożliwia przedłużenie recepty w leczeniu przewlekłym np. antykoncepcji.

W wygodny i dyskretny sposób (na SMS) możesz otrzymać receptę do samodzielnej realizacji.

Grzybic pochwy nie powinniśmy leczyć domowymi sposobami, ani na własną rękę, bowiem niedoleczona, źle leczona, przewlekła i nawracająca może prowadzić do bardziej poważnych powikłań i chorób. W pierwszej kolejności przy okazji pojawienia się objawów infekcji kobieta powinna zgłosić się do lekarza.

Badanie wykaże z jakim gatunkiem Candida mamy do czynienia, a antymykogram pozwoli zdefiniować, który lek w tym konkretnym przypadku będzie najbardziej skuteczny. Aby kurację rozpocząć wcześniej, ginekolog może przepisać lek przeciwgrzybiczny o szerokim spektrum działania, a po otrzymaniu wyników badań zastosować terapię celowaną (wymierzoną w konkretny gatunek Candida).

Domowe sposoby na grzybicę pochwy – czy mają sens?

Co na grzybicę pochwy? W Internecie aż roi się od porad i pomysłów mówiących na czym powinno polegać leczenie grzybicy pochwy domowymi sposobami. Lekarze ostrzegają jednak, że grzybicy nie należy leczyć samodzielnie. Tylko specjalista może przepisać nam leki, które skutecznie zwalczą chorobę.

Należy też pamiętać, że warto zapobiegać takim zakażeniom. Podczas kuracji antybiotykowych pić jogurty i przyjmować probiotyki, a po zakończeniu leczenia grzybicy pochwy dobrze jest przez jakiś czas stosować dopochwowo preparaty zawierające pałeczki kwasu mlekowego. Jeśli po jakimś czasie objawy grzybicy pochwy powrócą trzeba ponownie zgłosić się do ginekologa.

Jakie są leki na grzybicę pochwy? Co na infekcje intymne? Leczenie grzybicy pochwy opiera się na stosowaniu takich preparatów jak:

  • globulki dopochwowe o działaniu grzybobójczym;
  • maści i kremy do smarowania miejsc intymnych;
  • leki doustne w przypadku zaawansowanej, nawracającej kandydozy, lub gdy z jakiegoś powodu nie można zastosować globulek dopochwowych;
  • dopochwowe lub doustne preparaty zawierające szczepy bakterii Lactobacillus (probiotyki).

Długość kuracji uzależniona jest od stopnia zaawansowania kandydozy, ale zazwyczaj trwa od 7 do 14 dni.

Należy pamiętać o tym, aby pod żadnym pozorem nie przerywać leczenia, nawet jeśli po trzech dniach objawy ustąpią, a kobieta poczuje się lepiej.

To nie oznacza, że infekcja została całkiem wyleczona, a po zbyt wczesnym odstawieniu leków, grzyby zaczną na nowo się namnażać i grzybica powróci.

Po kilku dniach od zakończonej kuracji lekarz może zalecić kontrolne badanie na posiew w celu sprawdzenia czy wszystko wróciło do normy.

Grzybica pochwy – leki bez recepty

Infekcje intymnie, w tym zakażenie pochwy, powinny być leczone po konsultacjach z ginekologiem. Część leków na kandydozę to leki przepisywane na receptę, ale istnieją również takie, które wspomagają leczenie infekcji intymnych i można je kupić bez recepty.

Wśród leków bez recepty na grzybicę pochwy można wyróżnić:

  • probiotyki – stosowane są w celu uzupełnienia leczenia grzybicy pochwy, przy nawracającej kandydozie, bądź też profilaktycznie w stanach, w których kobieta może być bardziej narażona na infekcje. Występują w formie tabletek doustnych, płynów, żeli do irygacji, bądź kapsułek dopochwowych;
  • maści, kremy i żele przeciwgrzybiczne stosowane miejscowo do smarowania miejsc intymnych;
  • płyny do irygacji pochwy;
  • preparaty doustne – leki homeopatyczne wspomagające kuracje infekcji intymnych.

Grzybica pochwy w ciąży – skąd się bierze?

Za grzybicę pochwy w ciąży odpowiadają przede wszystkim zmiany hormonalne, głównie zwiększona produkcja estrogenów. Hormony zmieniają pH pochwy z kwaśnego na zasadowe, co zaburza florę bakteryjną w pochwie, a to z kolei przyczynia się do zwiększenia podatności na infekcje.

Ryzyko zapalenia pochwy wzrasta również po antybiotykoterapii, stosowaniu niektórych leków, cukrzycy, nieprawidłowej diecie, czy niewłaściwej higienie miejsc intymnych.

Jeśli kobieta w ciąży odczuwa dolegliwości związane z infekcją pochwy powinna udać się do lekarza, który postawi ostateczną diagnozę i zaleci leczenie.

Nawracająca grzybica pochwy

Nawracająca grzybica pochwy może być spowodowana:

  • niedoleczeniem poprzedniej infekcji;
  • nieprawidłową kuracją (leki na kandydozę nie były celowane, a te o szerokim spektrum zastosowania nie poradziły sobie z konkretnym gatunkiem Candida);
  • nieprawidłową dietą, bogatą w cukry;
  • współżyciem z partnerem, który jest nosicielem grzybicy, nawet jeśli nie ma objawów;
  • nieprawidłową higieną;
  • ogólnym osłabieniem organizmu, szczególnie układu odpornościowego;
  • ciągłymi kuracjami antybiotykowymi;
  • zaburzeniami gospodarki hormonalnej;
  • terapią hormonalną, przyjmowaniem pigułek antykoncepcyjnych.

Najczęściej spotykane objawy grzybicy pochwy

Główne objawy grzybicy pochwy to:

  • pieczenie;
  • upławy;
  • świąd;
  • ból miejsc intymnych w trakcie i po stosunku seksualnym;
  • suchość pochwy;
  • zaczerwienienie i obrzęk sromu;
  • wydzielina z pochwy zmienia swoje zabarwienie i strukturę z gładkiego przezroczystego, bądź lekko białawego bezwonnego śluzu, na wyraźnie białą, gęstą, grudkowatą konsystencję o słodkawym zapachu drożdży. Czasem upławy mogą mieć bardziej żółty kolor, w niektórych przypadkach ten symptom w ogóle nie występuje.

Jak rozpoznać czy mamy do czynienia z grzybicą pochwy, czy z zapaleniem bakteryjnym? Z pewnością nie na własną rękę, bowiem dokładnej diagnozy można dokonać poprzez wymaz z pochwy i posiew, wraz z hodowlą. Wówczas dowiemy się czy powodem infekcji są drożdżaki, czy inne drobnoustroje.

Przyczyny grzybicy pochwy – skąd się bierze kandydoza?

Do rozwoju kandydozy pochwy dochodzi zazwyczaj poprzez zakażenie na drodze endogennej. Oznacza to, że patogeny, które powodują infekcję żyją w organizmie człowieka, a przy sprzyjających warunkach pokonują bariery ochronne i rozwijają stan zapalny. Grzyby, które najczęściej są przyczyną kandydozy mogą pochodzić np. z jelit, bądź bytują w pochwie nie dając objawów chorobowych.

Główną barierą ochronną pochwy jest prawidłowa mikroflora bakteryjna, a kluczową rolę odgrywają tu pałeczki kwasu mlekowego, czyli bakterie z rodzaju Lactobacillus. Co w takim razie sprzyja zaburzeniom flory bakteryjnej i prowadzi do rozwoju kandydozy pochwy? Problem dotyka wielu kobiet, niezależnie od wieku, więc przyczyn może być wiele.

  1. Nieprawidłowa higiena – z jednej strony to brak odpowiednio częstej higieny, szczególne podczas miesiączki, która osłabia możliwości obronne pochwy. Z drugiej, zbyt intensywne i częste mycie miejsc intymnych również zaburza naturalną równowagę mikroflory pochwy i ułatwia grzybom rozwijanie infekcji. Trzeba tu zwrócić uwagę na używanie środków o odpowiednim dla pochwy pH (płyny, żele do higieny intymnej), unikać nieodpowiednich mydeł i irygacji jeśli nie są one uzasadnione. Nie jest także wskazane korzystanie z cudzych ręczników, czy pożyczanie bielizny.
  2. Przyjmowanie leków, w szczególności antybiotyków, kortykosteroidów, pigułek antykoncepcyjnych, czy tabletek stosowanych w terapii hormonalnej.
  3. Osłabienie spowodowane chorobą. Obniżona odporność organizmu.
  4. Cukrzyca – wysoki poziom cukru sprzyja rozwojowi grzybów.
  5. Zaburzenia hormonalne, które obniżają kwasowość pochwy. Z tego powodu na kandydozę pochwy bardziej narażone są kobiety w ciąży oraz w okresie menopauzy.
  6. Koniec cyklu miesiączkowego, kiedy to również dochodzi do wahań hormonalnych.
  7. Awitaminoza – szczególny wpływ mają niedobory witamin z grupy B.
  8. Długotrwały stres, który osłabia układ odpornościowy.
  9. Infekcje bakteryjne.
  10. Korzystanie z basenów, saun, toalet w miejscach publicznych.
  11. Partner, który może nie mieć objawów, a być nosicielem infekcji. Dlatego przy nawracającej kandydozie warto, aby oboje partnerzy poddali się badaniom i kuracji.
  12. Bielizna z tworzyw sztucznych, mało przewiewne ubrania.
  13. Nieodpowiednia dieta z nadmiarem węglowodanów.
  14. Cukry proste są idealną pożywką dla grzybów.

Jak zapobiegać grzybicy pochwy?

W celu zapobiegania grzybicy pochwy i ochrony przed nawracającymi infekcjami intymnymi ważne jest wyłączanie czynników, które sprzyjają rozwojowi grzybów.

W utrzymywaniu prawidłowej flory bakteryjnej miejsc intymnych pomagają:

  1. Prawidłowa higiena okolic intymnych i używanie odpowiednich kosmetyków. Zbyt częste mycie okolic intymnych powoduje osłabienie naturalnej mikroflory pochwy, co zwiększa podatność na kandydozę. Przy częstszym myciu podczas menstruacji należy użyć kosmetyków o odpowiednim pH (takich też powinno używać się na co dzień), a czasem nawet wystarczy woda. Długie kąpiele najlepiej zamienić na szybki prysznic, a z pewnością nie leżeć w wannie codziennie. Do mycia nie używać gąbek, czy myjek. Wycierać się tylko własnym ręcznikiem.
  2. Odpowiednia dieta – dobrze zbilansowana lekkostrawna dieta z ograniczeniem węglowodanów. Najlepszą pożywką dla drożdży jest cukier, dlatego warto go wyłączyć z posiłków.
  3. Unikanie korzystania z publicznych toalet, a jeśli już zaistnieje taka potrzeba to pamiętanie o tym, aby nie siadać bezpośrednio na desce sedesowej.
  4. Ograniczenie korzystania z saun, jacuzzi, basenów.
  5. Wspomaganie organizmu probiotykami, szczególnie w okresie obniżonej odporności i przy kuracjach antybiotykowych.
  6. Przewiewne ubrania, bawełniana bielizna.
  7. Podczas miesiączki lepiej stosować podpaski niż tampony.

Artykuł zawiera lokowanie produktu

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*