Dlaczego wzrok pogarsza się wraz z wiekiem?

Wraz z wiekiem zmienia się funkcjonowanie organizmu. Proces ten nie omija również wzroku. Pierwsze symptomy zmian pojawiają się już po ukończeniu 40. roku życia. Wiele zmian ma podłoże fizjologiczne, a nie chorobowe. Dlaczego nasz wzrok zmienia się z wiekiem?

Dlaczego wzrok pogarsza się wraz z wiekiem?

  • Z tego artykułu dowiesz się:
  • • Jak wzrok zmienia się wraz z wiekiem?
  • • Czym jest starczowzroczność (prezbiopia)?
  • • Jak korygować prezbiopię?
  • • Jakie inne zmiany zachodzą w oku wraz z wiekiem?
  • • Na czym polega zwyrodnienie plamki związanej z wiekiem?
  • • Jakie choroby oczu mogą towarzyszyć seniorom?
  • • Jak dbać o wzrok, aby opóźnić jego starzenie się?

Jak wzrok zmienia się wraz z wiekiem?

Z wiekiem soczewka oka twardnieje i jest mniej sprężysta. Efektem tego jest powolna utrata zdolności do zmiany jej kształtu. Proces zmian jest naturalnym zjawiskiem fizjologicznym związanym ze starzeniem się organizmu ludzkiego i najczęściej zaczyna się już po ukończeniu 40. roku życia. Z czasem on postępuje, aby około 60. roku życia oko całkowicie utraciło zdolność do akomodacji.

Akomodacja (nastawność) to zjawisko, które pozwala dostosować moc skupiającą oka do przedmiotów, które znajdują się w różnej odległości od nas. Gdy patrzymy na przedmioty znajdujące się blisko, mięśnie rzęskowe kurczą się, soczewka się uwypukla i pogrubia.

Przy skupieniu wzroku na przedmiotach znajdujących się daleko, mięsień rzęskowy rozluźnia się, a soczewka się spłaszcza. Z wiekiem soczewka traci swoją elastyczność, a mięśnie pracują słabiej, dlatego nie jest w stanie prawidłowo zmieniać kształtów i załamywać światła.

Efektem jest utrata ostrości widzenia z bliży.

Pierwszym widocznym symptomem tych zmian są problemy z czytaniem. Z wiekiem zaczynamy odsuwać od oczu czytaną gazetę lub książkę, ponieważ kontury liter zaczynają tracić ostrość i przestajemy je odróżniać.

Jednocześnie, dobrze będziemy widzieć napisy znajdujące się dalej.

Problem ten nie ma nic wspólnego z wcześniej zdiagnozowanymi wadami wzroku – dotyczy on zarówno krótkowidzów i dalekowidzów, jak i osób, które wcześniej nie miały żadnych problemów z widzeniem.

Czym jest starczowzroczność?

Zjawisko zaburzenia akomodacji w starzejącym się oku określane jest terminem starczowzroczności (z łac. presbiopii). Przypadłość ta nie jest wadą wzroku i nie powinno się jej mylić z dalekowzrocznością (nadwzrocznością). Światło, które wpada do oka, najpierw trafia do rogówki.

Wypukła błona pokrywającą źrenicę i tęczówkę skupia promienie i pozwala im dotrzeć do soczewki pod prawidłowym kątem. Soczewka napręża się i kurczy, dlatego obraz ogniskuje się dokładnie na siatkówce.

Gdy proces ten działa prawidłowo, równie dobrze widzimy niewielki przedmiot trzymany na dłoni, co np. przelatujący nad nami samolot lub statek majaczący za horyzontem. Przy presbiopii przedmioty, które widzimy z bliska, przestają być odpowiednio wyostrzone.

Niezbędna jest wtedy korekcja (np. okulary lub soczewki kontaktowe), która zastąpi naturalny proces akomodacji.

Jak korygować prezbiopię?

Najpopularniejszą formą korekcji starczowzroczności jest dobór okularów do czytania i pisania (oraz innych precyzyjnych czynności wykonywanych z bliska – np. nawlekania igły). Okulary muszą mieć moc precyzyjnie dopasowaną przez specjalistę. Moc dopasowuje się do stopnia utraty naturalnej akomodacji oka (przy prezbiopii ma ona przedział od + 0,5 do 3,5 dioptrii).

Prezbiopia u osób z dodatkową wadą wzroku wymaga podwójnej korekcji. Pacjenci muszą wtedy używać dwóch par okularów – do czytania oraz do ostrego widzenia przedmiotów znajdujących się w oddali. Produkowane są również okulary dwuogniskowe –górna część szkieł pozwala na patrzenie w dal, a dolna jest dostosowana do bliży.

Okulary dwuogniskowe nie pozwalają jednak na dobre widzenie przedmiotów w odległościach pośrednich. Rozwiązaniem są okulary progresywne (ze zmienną ogniskową).

Podczas patrzenia przez dolną i górną część szkieł, załamanie światła zmienia się, dlatego dobrze sprawdzają się one u osób z prezbiopią, które mają także inne wady wzroku.

Kolejnym sposobem korekty starczowzroczności są soczewki multifokalne (wieloogniskowe), które stanowią odpowiednik okularów dwuogniskowych. Soczewki progresywne to szła wieloogniskowe z mocami rozłożonymi koncentrycznie.

Pozwalają dobrze widzieć z bliży i dali oraz z odległości pośrednich – szkła automatycznie dopasowują się do odległości, z której patrzymy.

Dostępne są w wersji jednodniowej, dwutygodniowej i miesięcznej, dlatego każdy może dobrać sposób korekcji idealnie dopasowany do indywidualnych potrzeb.

Jakie inne zmiany zachodzą w oku wraz z wiekiem?

Prezbiopia nie jest jedyną zmianą wzroku związaną z wiekiem. Starzejące się oczy produkują coraz mniej łez, co może prowadzić do problemu z suchym okiem.

Brak prawidłowego nawilżenia objawia się pieczeniem, zaczerwienieniem i uczuciem piasku pod powiekami. Problem ten bardzo często dotyczy kobiet, które przeszły menopauzę.

Pomocne będą wtedy krople nawilżające na bazie kwasu hialuronowego.

Z wiekiem mięśnie odpowiadające za wielkość i reakcje źrenicy stają się coraz słabsze. W efekcie źrenica słabiej reaguje na zmiany w natężeniu światła. Szacuje się, że seniorzy potrzebują nawet trzykrotnie więcej światła niż nastolatek czy dwudziestolatek.

W wieku około 70-80 lat pole widzenia peryferyjnego zmienia się nawet o 20-30 stopni. Szczególną ostrożność powinni zachować kierowcy w podeszłym wieku, ponieważ zmiany te mogą uniemożliwić im bezpieczne prowadzenie samochodu.

Na czym polega zwyrodnienie plamki związanej z wiekiem?

Kolejnym problemem wielu seniorów jest zwyrodnienie plamki związane z wiekiem. Plamka żółta jest centralną częścią siatkówki.

Odpowiada ona za ostrość widzenia obiektów, które są położone bezpośrednio przed nami.

Choroba ta bardzo często odpowiada za utratę wzroku u osób w dojrzałym wieku, dlatego po ukończeniu 40-45 lat należy regularnie (minimum raz w roku) kontrolować wzrok w gabinecie okulistycznym.

Jakie choroby oczu mogą towarzyszyć seniorom?

Z upływem lat wzrasta ryzyko pojawienia się chorób oczu. U seniorów może pojawić się m.in.:

• zaćma – chorobę wywołuje zmętnienie soczewki oka,• jaskra – chorobę wywołuje zbyt wysokie ciśnienie wewnętrzne gałki ocznej, które powstaje wskutek nieprawidłowego odpływu cieczy wodnistej. Jaskra może doprowadzić do utraty wzroku już po 3 latach od jej pojawienia się. Pierwsze jej symptomy często są niezauważalne, dlatego tak ważne są regularne badania kontrolne.

Jak dbać o wzrok, aby opóźnić jego starzenie się?

Zmiany wzroku z wiekiem są nieuchronne, ponieważ są naturalnym efektem starzenia się organizmu. Warto jednak pamiętać, że możemy je opóźnić, gdy będziemy prowadzić zdrowy styl życia.

Bardzo ważna jest prawidłowa dieta bogata w kwasy omega-3, witaminy i minerały korzystnie wpływające na oczy.

Należy również chronić oczy przed słońcem i smogiem, zachować prawidłową higienę pracy (odpowiednie ustawienie monitora komputera, regularne przerwy, ćwiczenia na mięśnie oczu), nie oglądać telewizji z bliskiej odległości i nie czytać w ciemności.

Regularne wizyty kontrolne u lekarza okulisty pozwolą szybko wykryć niekorzystne zmiany – zarówno wady wzroku, jak i objawy mogące świadczyć o chorobach oczu. Dzięki temu można odpowiednio wcześnie zareagować na nieprawidłowości (rozpocząć korekcję wady lub leczenie) i uniknąć ewentualnych komplikacji.

Czy wzrok zmienia się wraz z wiekiem?

Dlaczego wzrok pogarsza się wraz z wiekiem?Nasze oczy, podobnie jak reszta naszego ciała, wraz z wiekiem tracą na swojej wydajności. Istnieje również wiele zaburzeń wzroku, które są z tym związane. Wraz ze starzeniem się możemy być narażeni na takie dolegliwości jak presbiopia oraz zaćma, które wpływają niekorzystnie na komfort naszego życia. Na szczęście rozwój medycyny oraz technologii sprawia, że przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań można także w późniejszym wieku cieszyć się dobrym widzeniem, bez konieczności rezygnowania z wcześniejszego trybu życia.

Pierwsza granica wieku

Już po przekroczeniu czterdziestu lat niektórzy mogą zauważyć, że skupianie wzroku na bliskich obiektach staje się dla nich coraz trudniejsze. Jest to naturalny proces, podczas którego traci się zdolność bliskiego widzenia. Na początku wada będzie jeszcze na tyle niewielka, że oddalenie przedmiotu – np.

czytanej książki poprawi nasze widzenie. Jednak problem wraz z wiekiem będzie się pogłębiać i jedynie wizyta u specjalisty pozwoli na przeciwdziałanie efektowi presbiopii (zwanej również starczowzrocznością).

Dużym ułatwieniem w tym wieku są odpowiednio dobrane okulary do czytania. Dzięki nim możliwe jest cieszenie się ulubioną książką, majsterkowaniem, rozwiązywaniem krzyżówek etc. bez obaw o zmęczenie oczu.

Osoby, które maja problem z widzeniem na różne odległości, mogą zdecydować się na okulary dwuogniskowe lub progresywne. Te ostatnie zapewniają dobre widzenie do dali, do bliży, a także na odległości pośrednie.

Takie okulary pozwalają unikać kłopotliwego zmieniania okularów w zależności od sytuacji. Presbiopia pojawia się wraz z wiekiem, dlatego po 40. roku życia konieczne jest regularne badanie wzroku i dobieranie nowych okularów w razie konieczności.

Schorzenia związane z wiekiem

U osób po 60. roku życia bardzo często występuje zaćma. Choroba ta polega na postępującym zmętnieniu soczewki oka, a tym samym do pogorszenia się ostrości widzenia, co w konsekwencji może doprowadzić nawet do utraty wzroku. Dzisiaj zaćmę leczy się, wykonując zabieg usunięcia zmętnionej soczewki i zastąpienia ją sztuczną, co pozwala na powrót do normalnego widzenia.

Innym poważnym schorzeniem związanym z wiekiem jest zwyrodnienie plamki żółtej. AMD to przewlekła i postępująca choroba oczu, która sprawia, że obraz staje się zniekształcony, a kolory trudne do rozpoznania. Podobnie jak starczowzroczność oraz zaćma, tak samo z wiekiem rośnie ryzyko pojawienia się jaskry.

Wraz z wiekiem zmienia się również zakres widzenia peryferyjnego. Badania potwierdzają, że jest to około 1-3 stopni co 10 lat życia. W wieku 70-80 lat nasze pole widzenia jest mniejsze o około 20-30 stopni.

Leia também:  Jakie Objawy Przepukliny?

Zmiany takie bardzo często uniemożliwiają starszym osobom samodzielne prowadzenie samochodu, ponieważ staje się to niebezpieczne zarówno dla nich samych, jak i innych użytkowników dróg.

Cukrzyca a wzrok

Niebezpieczna jest również retinopatia cukrzycowa, czyli niekorzystne zmiany w gałce ocznej zachodzące u osób chorujących na cukrzycę, które w zaawansowanej formie mogą doprowadzić nawet do całkowitej utraty wzroku. Zmiany cukrzycowe w gałkach ocznych możliwe są do wykrycia tylko podczas badania okulistycznego. Osoby chorujące na cukrzycę powinny zatem poinformować lekarza o swojej chorobie, aby mógł on wykonać badania pod tym kątem.

Jak dbać o wzrok?

Najbardziej skutecznymi metodami walki ze zmianami postępującymi w ludzkim wzroku są zdrowa dieta oraz styl życia, jak również regularne badanie wzroku.

Odpowiednie dobieranie pożywienia jest jednym z głównych kroków do zachowania dłużej dobrego wzroku. Regularne badania pozwalają natomiast na szybkie wykrycie niekorzystnych zmian, dzięki czemu można odpowiednio wcześniej zareagować i rozpocząć ewentualne leczenie.

Działania te mogą zatrzymać postępowanie zmian, jak również zapobiec ewentualnym powikłaniom czy kompilacjom.

Czy pogorszenie wzroku po 40-tym roku życia jest nieuniknione?

W tym okresie u większości osób zaczynają występować pierwsze objawy prezbiopii. Praca przy komputerze oraz czytanie sprawiają coraz większe trudności, ponieważ litery wydają się być rozmazane i nieczytelne. Problemy te dotyczą czytania lub oglądania obiektów znajdujących się w odległości 30-40 centymetrów.

Co to jest prezbiopia?

Prezbiopia rozwija się u każdego człowieka około czterdziestego roku życia. Jest to naukowe określenie wady wzroku związanej z wiekiem, podobnej do dalekowzroczności.

Prezbiopia nie jest ani chorobą, ani schorzeniem – to niestety proces nieunikniony, który wynika z naturalnego starzenia się narządu wzroku.

Jest ona nazywana czasami żartobliwie „objawem zbyt krótkich rąk” i powoduje osłabienie zdolności ostrego widzenia z bliskiej odległości, wynikające z utraty elastyczności soczewki, a tym samym z zaburzeń mechanizmu akomodacji.

Prawidłowo funkcjonująca soczewka ma zdolność zmiany grubości przy patrzeniu na obiekty znajdujące się w różnej odległości. Niestety, wraz z wiekiem soczewka powoli staje się sztywniejsza, a mięśnie odpowiedzialne za zmianę jej kształtu muszą pracować intensywniej. Z wiekiem zakres zmiany kształtu soczewki staje się po prostu zbyt mały.

Jakie są objawy prezbiopii?

Pierwszym objawem prezbiopii jest konieczność odsuwania tekstu, który chcemy przeczytać, coraz dalej od oczu. Wiele osób problem zauważa dopiero wtedy, gdy okazuje się, że „ręce są zbyt krótkie”, aby odsunąć gazetę na odległość, umożliwiającą przeczytanie interesującego artykułu. Zazwyczaj następuje to w okolicach 40.

roku życia, przy czym najszybciej dolegliwości z widzeniem bliży odczuwają osoby, które noszą lub powinny nosić okulary z soczewkami dodatnimi. Najpóźniej problemy związane z prezbiopią dotykają osoby krótkowzroczne, noszące okulary z soczewkami ujemnymi.

Gdy pogarsza się wzrok, codzienne czynności, takie jak czytanie lub praca przy komputerze, przy którym zazwyczaj spędzamy od ośmiu do kilkunastu godzin dziennie, zaczynają sprawiać poważne trudności. Często ich ubocznym efektem jest też nieprawidłowa pozycja ciała, wynikająca z potrzeby siedzenia coraz bliżej ekranu.

Tym samym pogarszający się wzrok zaczyna skutkować bólami kręgosłupa, szyi i głowy, zmęczeniem oraz ogólnym spadkiem wydajności pracy.

Czy można uniknąć prezbiopii?

Niestety, prezbiopii nie można zapobiec, co oczywiście nie oznacza, że nic nie możemy zrobić. W pierwszej kolejności powinniśmy zadbać o to, aby nasze oczy pracowały w komfortowych warunkach.

Problemy związane z prezbiopią przyspiesza długotrwała i intensywna praca wzrokowa przed komputerem, jak również innymi urządzeniami elektronicznymi, takimi jak tablety, czy smartfony. Dlatego powinniśmy relaksować oczy poprzez robienie przerw oraz spoglądanie w dal, najlepiej na zielone elementy otoczenia.

Należy również pamiętać o tym, że niektóre leki, przede wszystkim antydepresanty oraz leki przeciwhistaminowe, podobnie jak alkohol, negatywnie wpływają na elastyczność soczewki. Ważna jest także odpowiednia dieta, bogata w luteinę i antyoksydanty.

Czy prezbiopię można korygować?

Prezbiopia, choć nieunikniona, na szczęście podlega korekcji za pomocą odpowiednich soczewek okularowych – najlepiej progresywnych, które oferują płynne, bardzo łagodne przejście pomiędzy mocą korekcyjną do dali, a mocą do bliży.

Wcześniej osoby w średnim wieku z zauważalną prezbiopią, aby dobrze widzieć, musiały posiadać dwie pary okularów: pierwsze – do patrzenia z odległości, drugie – do czytania.

Kolejnym rozwiązaniem była jedna para okularów z soczewkami dwuogniskowymi, w których każda soczewka posiadała dwie moce – w głównym obszarze moc do widzenia w dali , a w jej dolnym segmencie – wyższa moc, umożliwiająca komfortowe czytanie. Przejście między mocami było jednak skokowe, co nie jest naturalne i przyjemne dla oka.

Z tego właśnie powodu optycy polecają soczewki progresywne, które obecnie są najbardziej zaawansowanym rozwiązaniem optycznym – można je bowiem dopasować do indywidualnych potrzeb użytkownika. Posiadają one kilka obszarów korekcji, pozwalających widzieć wyraźnie na każdą odległość.

Soczewki progresywne to – upraszczając – połączenie trzech soczewek (do dali, strefy pośredniej i bliży) w jedną.

Umożliwiają one ostre widzenie na każdą odległość, przy czym miejsce tego połączenia pozostaje niewidoczne – poszczególne strefy widzenia nie są wyraźnie oddzielone, co wpływa nie tylko na komfort widzenia, lecz także na samą estetykę soczewek i okularów.

Co jednak najważniejsze, specjalna konstrukcja soczewek progresywnych sprawia, że nie trzeba mieć w pogotowiu dwóch par okularów, by normalnie funkcjonować, co znacznie ułatwia codzienne życie.

Naprawdę dobre soczewki okularowe dopasowywane są do indywidualnych potrzeb układu wzrokowego tak, by zapewnić krystalicznie czyste widzenie, natychmiastową akomodację i perfekcyjną głębię widzenia – tłumaczy Szymon Grygierczyk z firmy Hoya Lens Poland – Soczewki powinny być wykonane z lekkiego, ale niezwykle wytrzymałego materiału, a przy ich wyborze warto zadbać, aby zostały uszlachetnione powłoką antyrefleksyjną, zwiększającą odporność na zarysowania oraz ułatwiającą czyszczenie.

Soczewki powinny także gwarantować szerokie pole widzenia niezależnie od odległości na jaką patrzymy, eliminację efektu „pływania obrazu” oraz uczucie pewności i stabilności podczas poruszania się – dodaje Szymon Grygierczyk.

W soczewkach progresywnych obszar do dali znajduje się w górnej części soczewek. Jest on odpowiedzialny za komfortowe widzenie obiektów położonych w dużej odległości – podczas prowadzenia samochodu, oglądania telewizji, filmu w kinie, oglądania krajobrazów itp.

Środkowa część soczewek okularowych to obszar pośredni, w którym moc stopniowo i łagodnie zaczyna przechodzić z korekcji dali na korekcję dostosowaną do bliży. Szerokość tego obszaru zależy od wybranej indywidualnie i dopasowanej do potrzeb użytkownika konstrukcji soczewek. Ta część umożliwia wyraźne widzenie odległości pośrednich, takich jak ekran komputera lub deska rozdzielcza samochodu.

Obszar do bliży umiejscowiony jest w dolnej części soczewek i jest przeznaczony do czytania lub oglądania obiektów z bliska.

Zaufaj specjaliście – postaw na indywidualne rozwiązanie

Zdarza się, że ludzie mylą prezbiopię z nadwzrocznością, dlatego tylko rozmowa z wykwalifikowanym optykiem czy optometrystą pozwala na wybór odpowiedniego wariantu soczewek.

Informacje na temat oczekiwań, stylu życia czy wykonywanej pracy pozwalają optykowi określić potrzeby wzrokowe współczesnego prezbiopa, a nowoczesne technologie umożliwiają niezależne dopasowanie każdego z obszarów widzenia: do dali, odległości pośrednich oraz bliży, do indywidualnych potrzeb użytkownika, gwarantując doskonałe, komfortowe i naturalne widzenie.

Istnieją bardzo zaawansowane konstrukcje progresywne, które stworzone zostały z myślą o indywidualnych potrzebach i preferencjach użytkownika.

Są one tak idealnie dopasowane, jak ubranie szyte na miarę – mówi Szymon Grygierczyk – musimy jednak pamiętać, aby wyczerpująco przekazać optykowi wszystkie informacje dotyczące naszego stylu życia, stopnia zadowolenia z naszych dotychczasowych okularów itp.

Optyk wykona pomiar indywidualnych parametrów i podczas konsultacji opracuje nam osobisty profil widzenia, który w połączeniu z najbardziej zaawansowaną technologią projektowania i produkcji zapewni stworzenie unikalnych i w pełni zindywidualizowanych soczewek progresywnych, gwarantujących ich użytkownikowi niezwykle ostre, komfortowe i naturalne widzenie.

Często spotkać się można z opinią, że soczewki progresywne powodują ból głowy i trudno jest się do nich przyzwyczaić. Nie jest to prawdą – przyzwyczajenie się do nowych soczewek może zająć od kilku godzin do kilku dni. Aby proces adaptacji upłynął jak najszybciej, nowe okulary należy nosić możliwie jak najczęściej i jak najdłużej.

Leia também:  Ile Czasu Trwa Leczenie Depresji?

Dobrze dobrane soczewki progresywne pozwalają uzyskać wyraźny i stabilny obraz w każdym momencie. Maksymalnie dopasowują pole komfortowego widzenia do potrzeb użytkownika oraz gwarantują niezrównaną efektywność widzenia obuocznego.

Wzrok – problem osób starszych – Zrozumieć starość

Fizjologiczne zmiany wynikające ze starzenia się to:

  • nadwzroczność starcza: maleje elastyczność soczewki oka, a zatem zdolność do akomodacji (zmiany kształtu soczewki zależnie od oddalenia obserwowanego przedmiotu) z 10 D (dioptrii) w młodości do 0,75 D w starości;
  • sztywność źrenicy: pojawia się zbyt wolna adaptacja do zmiany jasności obiektu, obserwujemy 200-krotne jej zmniejszenie u 80-latka w porównaniu z 20-latkiem;
  • zespół suchego oka: suchość spojówek z powodu zmniejszenia produkcji łez (lizozym), co skutkuje gorszym oczyszczaniem worka spojówkowego z zanieczyszczeń mechanicznych (pyły) i biologicznych (drobnoustroje);
  • zmiany dotyczące powiek: ich istotą jest zmniejszenie elastyczności brzegów powiek (mięśni okrężnych, skóry) powodujące nieszczelność worka spojówkowego podczas zamknięcia powiek, z wyciekiem łez, stałą ekspozycją na światło i zanieczyszczenia;
  • malejąca dyskryminacja barw: słabsze rozróżnianie odcieni kolorów (w ciągu całego życia gorsze u płci męskiej).

Od zmian bezpośrednio wynikających z procesu starzenia należy odróżnić choroby oka, wymagające diagnozy i leczenia. Należą do nich:

Zaćma – choroba, której istotą jest zmętnienie soczewki, zazwyczaj narastające wraz z procesem starzenia się organizmu. Objawem początkowym jest pogorszenie ostrości oglądanych obiektów, końcowym – jedynie zachowane poczucie światła.

Przyczyn przyspieszających ten stan jest wiele: ekspozycja na nadmierne promieniowanie widzialne i cieplne, schorzenia metaboliczne, czynnik genetyczny.

Zaćma (izolowana, przy braku innych uszkodzeń narządu wzroku) jest chorobą, która jest całkowicie wyleczalna poprzez zabieg operacyjny wymiany soczewki, wykonany stosunkowo wcześnie tzn. przy jeszcze nie całkowicie zmętniałej soczewce (tzw. zaćma niedojrzała).

Efekty są zazwyczaj doskonałe z pełnym przywróceniem ostrości widzenia. Problemem są ograniczenia – limity liczby wykonywanych zabiegów refundowanych przez NFZ, co prowadzi niejednokrotnie do długiego oczekiwania na zabieg i pogarszanie się jakości życia.

Jaskra – zaburzenie krążenia płynu wewnątrzgałkowego jest przyczyną nadmiernego ciśnienia wewnątrzgałkowego z wtórnym uszkodzeniem – zanikiem struktur nerwu wzrokowego. Rodzaje jaskry (z zamkniętym lub otwartym kątem) charakteryzują się zróżnicowanymi objawami, takimi jak: ostre bóle oka, zachwiania równowagi, wymioty.

Objawy mogą postępować szybko i grozić utratą wzroku lub następować wolno i niepostrzeżenie, ale prowadzą do tego samemu efektu końcowego. Leczenie zachowawcze (systematyczna aplikacja leku do worka spojówkowego) lub zabieg mikrookulistyczny – zwykle uwieńczone są sukcesem i ratują wzrok.

Dlatego niezbędnym elementem systematycznej profilaktycznej opieki okulistycznej jest pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Retinopatia, makulopatia – choroby siatkówki i plamki żółtej.

Niestety, choroby nerwu wzrokowego czy neuronów pola wzrokowego w korze mózgowej są obecnie trudne lub niemożliwe do wyleczenia.

Schorzenia siatkówki (retiny), czyli końcowych elementów nerwu wzrokowego w gałce ocznej, będących receptorami światła i kolorów, są wtórnym efektem uszkodzenia błony naczyniowej dna oka (mikrotętniczki, żyłki), od której zależne jest zaopatrywanie siatkówki w tlen i glukozę.

Uszkodzenia naczyń występują w takich zaburzeniach metabolicznych jak cukrzyca, nadciśnienie, dyslipidemia – ostatecznie miażdżyca. Dlatego retinopatia jest elementem wielochorobowości, a pacjent okulistyczny jest pacjentem internisty, diabetologa, hypertenzjologa, geriatry i jego leczenie nie skupia się wyłącznie na oku.

Wymaga precyzyjnego wyrównywania licznych zaburzeń metabolizmu ustrojowego. Obecnie miejscowe leczenie laserem polega na naprawie uszkodzeń naczyń należących do błony naczyniowej dna oka, a efekty nie zawsze są zgodne z oczekiwaniem.

Trzeci element „łańcucha” procesu widzenia, czyli neurony kory wzrokowej mózgu mogą ulec ogniskowemu zniszczeniu w schorzeniach naczyń mózgowych np. w nadciśnieniu tętniczym, miażdżycy (lokalne udary niedokrwienne lub krwotoczne). I tu na pojawiające się pogorszenie widzenia lub ślepotę nie znamy sposobu leczenia. Możemy jedynie starać się zapobiegać kolejnym nawrotom takich epizodów.

Męty w ciele szklistym, objawiają się ciemnymi punktami krążącymi w polu widzenia podczas ruchów gałki ocznej, co stanowi pewien dyskomfort. Można uznać je jako nieistotne dla procesu widzenia, po wykluczeniu przez okulistę ewentualnej chorobowej ich przyczyny.

Ogólny stan zdrowia a problemy ze wzrokiem

Jak wspomniano powyżej, schorzenia ogólnoustrojowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hyperlipidemia, miażdżyca, zaburzenia krzepnięcia, choroby reumatyczne, niektóre przyjmowane leki, przewlekłe niedobory żywieniowe, mogą  prowadzić do uszkodzenia narządu wzroku, do pogorszenia widzenia, a nawet ślepoty. Oko jest bowiem odzwierciedleniem stanu ogólnego organizmu.

Profilaktyka prozdrowotna a wzrok

Dbałość o narząd wzroku czy o widzenie ogólnie, to troska o zdrowie całego organizmu przez całe życie.

Realizowanie zdrowego stylu życia, a więc prozdrowotna dieta z uwzględnieniem witamin (A, E, C), celowa aktywność fizyczna, przestrzeganie zasad BHP, wykonywanie badań profilaktycznych również narządu wzroku, dobór odpowiednich okularów (z filtrem), ograniczanie ekspozycji na promieniowanie ekranów nowych urządzeń (komputerów, telefonów komórkowych) – może ustrzec nas przed pogarszaniem się widzenia, a ostatecznie przed utratą wzroku.

Badanie okulistyczne odgrywa istotną rolę w profilaktyce chorób narządu wzroku (badania okresowe), a w przypadku zaistnienia schorzenia – monitorowanej (zindywidualizowanej) terapii.

Pierwszy raz badaniu zostaje poddane dziecko w wieku szkolnym, dla oceny ostrości widzenia (tablice Snellena) i jeśli nie stwierdzono odchyleń od normy, badanie to jest ponawiane w ramach tzw. badań bilansowych co 2 lata (przez higienistkę szkolną).

W związku z korzystaniem przez dzieci/młodzież z rozmaitych ekranów (telefon komórkowy, tablet, laptop, telewizor) przez nadmierną ilość godzin na dobę, wzrok ulega pogorszeniu, co nie zawsze jest rozpoznawane odpowiednio wcześnie i leczone (zaopatrywane optycznie).

Sytuacja ulega pogorszeniu w dorosłym życiu, często w związku z wykonywaniem pracy zawodowej. Dodatkowym czynnikiem uszkadzającym wzrok jest niekontrolowana ekspozycja na światło słoneczne i brak lub nieodpowiednie (bez filtrów) okulary przeciwsłoneczne.

Jak należy dbać o wzrok?

Okresowa kontrola okulistyczna obejmuje nie tylko badanie ostrości wzroku, lecz również ocenę elementów anatomicznych gałki ocznej jak rogówka, soczewka, ciało szkliste, elementy nerwu wzrokowego (dno oka), ciśnienie śródgałkowe.

Prócz tradycyjnego wziernika współczesna diagnostyka okulistyczna korzysta ze zdobyczy optometrii – skomplikowanych urządzeń, pozwalających na precyzyjną ocenę stanu oka.

Dopiero po precyzyjnym badaniu przez lekarza okulistę (optometrę) i ustaleniu rozpoznania albo kontynuowania działań profilaktycznych lub leczniczych, pacjent z receptą może udać się do optyka celem wykonania odpowiednich okularów. Zatem kupowanie „jakichś” szkieł w markecie czy na stacji benzynowej jest działaniem wadliwym, mogącym skutkować pogłębiającym się uszkodzeniem oka.

Również w dorosłym życiu profilaktyczne lub kontrolne badania okulistyczne powinny być systematycznie ponawiane celem optymalnego dostosowania parametrów szkieł do indywidualnych potrzeb oka, ale także dostosowania oprawek do zmieniających się potrzeb człowieka w miarę upływu lat życia. Jeśli wzrok ma nam służyć przez całe życie – należy o niego dbać i otoczyć go pieczołowitą opieką.

Wiek i wzrok

Wiek i wzrok

Czy po ukończeniu 40 lat zauważyłeś, że zmienił się Twój wzrok?

Tak jak nasze ciała mają różne potrzeby w różnym wieku, podobnie zmieniające się potrzeby mają nasze oczy. Wiele z tych zmian jest naturalną konsekwencją upływu czasu, ale niektóre z nich mogą wynikać z chorób, w szczególności tych powiązanych z wiekiem.

Przeczytaj więcej o wpływie wieku na nasz wzrok.

Powiązane z wiekiem zmiany w widzeniu

Istnieje wiele zmian, które zachodzą w naszych oczach. Mają one podłoże fizjologiczne, a nie chorobowe.

  • Prezbiopia – może zauważyłeś, że większość ludzi po 40. roku życia używa jakiejś formy korekcji wzroku? To wynik prezbiopii, malejącej zdolności akomodacji spowodowanej wzrostem sztywności soczewki w oku. To naturalna część procesu starzenia, która może być zauważalna już u czterdziestolatków. Okulary do czytania lub okulary dwuogniskowe mogą skorygować tę wadę. Jeśli nie podoba ci się pomysł noszenia dodatkowej pary okularów i zakładania ich, by odczytać wiadomości na telefonie albo menu, sprawdź również soczewki kontaktowe zaprojektowane specjalnie do korygowania prezbiopii: tak zwane soczewki wieloogniskowe (multifokalne). Coopervision jest producentem szerokiej gamy takich soczewek, w tym wieloogniskowych soczewek jednodniowych, miesięcznych i soczewek przeznaczonych specjalnie do korekcji prezbiopii.
  • Zespół suchego oka – starzejąc się, nasze oczy produkują mniej łez. Dotyczy to w szczególności kobiet po menopauzie. W niwelowaniu skutków zespołu suchego oka pomocne bywają sztuczne łzy i specjalne farmaceutyki.
  • Mniejsza reaktywność źrenicy – mięśnie kontrolujące wielkość i reakcję naszej źrenicy z upływem czasu tracą siłę, przez co źrenica w mniejszym zakresie reaguje na zmiany natężenia światła. Seniorzy mogą potrzebować aż trzykrotnie więcej światła od dwudziestolatków.

Powiązane z wiekiem choroby widzenia

Z upływem lat rośnie ryzyko wystąpienia jednej z chorób oczu, takich jak zaćma, jaskra lub zwyrodnienie plamki związane z wiekiem.

  • Zaćma – choroba polegająca na zmętnieniu soczewki w oku. Dolegliwość jest powszechna wśród dorosłych i przydarzy się każdemu z nas, kto tylko będzie żył dostatecznie długo. Na szczęście operacja usunięcia zaćmy polegająca na wymianie zamglonej soczewki na sztuczną przynosi bardzo dobre rezultaty.
  • Jaskra – to poważna choroba oczu mogąca spowodować utratę wzroku nawet w trzy lata od wystąpienia. Jest spowodowana nadmiernym wzrostem ciśnienia wewnątrz gałki ocznej związanym z nieprawidłowym odpływem cieczy wodnistej. Leczenie, szczególnie wcześnie wykrytej jaskry, przynosi dobre efekty. Ponieważ pierwsze etapy choroby nie powodują odczuwalnych symptomów, ważne jest, by co roku poddawać się profilaktycznemu badaniu wzroku.
  • Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem – jest najpoważniejszą przyczyną utraty wzroku wśród osób starszych. To zaburzenie plamki żółtej, czyli centralnej części siatkówki kontrolującej ostrość widzenia obiektów położonych przed nami w stosunku do obiektów na skraju pola widzenia.
Leia também:  Strzelające stawy – jakie są przyczyny trzasków w stawach?

Mimo tylu zagrożeń jest i dobra wiadomość: za pomocą zdrowej diety i stylu życia oraz regularnych wizyt u okulisty można uniknąć wielu dolegliwości, a te zdiagnozowane odpowiednio wcześnie – skutecznie wyleczyć lub zaleczyć. Jeśli potrzebujecie nowego okulisty lub optometrysty, skorzystajcie z mapy, by zlokalizować odpowiedniego specjalistę w dogodnej dla Was lokalizacji.

Jak dbać o wzrok po 40. roku życia? – Kliniki Okulistyczne Optegra

Ukończenie 40. roku życia to najczęściej moment, kiedy pacjenci zaczynają uskarżać się na problemy z widzeniem do bliży. Dotyczy to zarówno osób już zmagających się z wadami wzroku, jak i tych, które nie nosiły wcześniej okularów ani soczewek kontaktowych.

Wtedy najczęściej w głowie pojawia się pytanie: dlaczego po czterdziestce słabo widzę? Odpowiedź jest bardzo prosta: pogorszenie widzenia to naturalne zjawisko, związane ze starzeniem się organizmu. Naukowa nazwa tego procesu to prezbiopia. Dotyczy ona niemal 10 milinów Polaków i nie da się jej zapobiec. Osiągnięcia współczesnej medycyny pozwalają jednak poradzić sobie z prezbiopią.

Odpowiednia korekcja wzroku po czterdziestce to podstawa, aby zapewnić sobie komfort w codziennym funkcjonowaniu i nadal cieszyć się życiem.

Dlaczego słabo widzę po 40. roku życia?

Oczy, jak każda inna część naszego organizmu, z biegiem czasu starzeją się. Z wiekiem soczewka oka staje się coraz sztywniejsza, grubsza i mniej przejrzysta. Dodatkowo zdolność oka do akomodacji stopniowo się osłabia. Pacjenci zauważają, że coraz trudniej im wyraźnie widzieć obrazy i przedmioty, które znajdują się w odległościach do bliży.

Gorsze widzenie po 40. roku życia to całkowicie naturalne zjawisko, którego nie powstrzyma żadna działalność profilaktyczna. Nawet najzdrowszy styl życia i właściwie odżywanie nie są w stanie im zapobiec.

Nie można jednak zapominać o właściwym dbaniu o nasz narząd wzroku.

Czytanie przy nieodpowiednim świetle, praca przy niewystarczającej odległości od monitora czy długie godziny spędzone bez przerw przed telewizorem lub ekranem smartfona z pewnością nie przyczynią się do utrzymania naszych oczu w dobrej kondycji.

Widzenie  czterdziestolatków z bliska pogarsza się nieliniowo. W pierwszej fazie obserwujemy gwałtowne pogorszenie i trudności z widzeniem z bliska co budzi w wielu osobach niepokój.

Następnie proces zachodzi już znacznie wolniej. Pacjenci obserwują zmianę wady wzroku o ćwierć lub pół dioptrii co dwa – trzy lata.

Proces ten można zatrzymać udając się na wizytę do specjalisty celem konsultacji i ostatecznie dobraniem właściwej metody korekcji wzroku.

Objawy pogorszenia wzroku po 40. roku życia

Główna uciążliwość gorszego widzenia po czterdziestce polega na tym, że utrudnia codziennie funkcjonowanie i wykonywanie nawet tak prostych czynności jak czytanie książki, menu w restauracji czy odpisanie na SMS.

Najpierw pacjenci dostrzegają, że teksty zapisane drobnym drukiem muszą trzymać w większej odległości niż dotychczas. Często wyciągają przed siebie ręce lub odchylają głowę do tyłu.

Takim sytuacjom nierzadko towarzyszy uczucie zmęczonych oczu, a sporadycznie może pojawić się także ból głowy. Coraz trudniejsze okazuje się także naprzemienne spoglądanie na obrazy i przedmioty, znajdujące się w różnych odległościach, np.

rzut oka na telewizor po wcześniejszej pracy przy komputerze. Wtedy okazuje się, że widzimy nieostro. To pierwsze objawy gorszego widzenia po 40.roku życia, które należy skonsultować ze specjalistą.

Objawy prezbiopii najszybciej dostrzegają osoby zmagające się z nadwzrocznością. Najczęściej występujące symptomy pogorszenia wzroku po 40 roku życia to np. potrzeba zwiększania odległości z jakiej pacjent patrzy na bliski obiekt – np. trzymanie książki coraz dalej od oczu oraz trudności w czytaniu drobnego tekstu.

Nieco inaczej wygląda sytuacja osób krótkowzrocznych, używających okularów. Często po ukończeniu 40. roku życia pacjenci mają wrażenie, że ich wzrok się poprawia, a do tej pory stosowane szkła okazują się za mocne.

Zdarzają się sytuacje, w których pacjent całkowicie rezygnuje z okularów, bo jest w stanie widzieć i czytać bez nich. Jest to jednak etap przejściowy, który szybko mija.

W późniejszym etapie może okazać konieczne stosowanie korekcji okularowej dobranej przez specjalistę.

Jak dbać o wzrok po 40. roku życia?

Naprawdę warto na co dzień troszczyć się o swoje oczy. Codzienne dobre nawyki mogą pomóc opóźnić proces pogarszania wzroku po 40. roku życia. Jak dbać o wzrok po 40 roku życia? Skorzystaj z naszych wskazówek:

  • Stosuj właściwą dietę –  warto ograniczyć w codziennym menu tłuszcze zwierzęce, a do smażenia wybierać oleje roślinne z pierwszego tłoczenia (oliwa, olej rzepakowy). Trzeba pamiętać, że na dobrą kondycję oczu wpływa odpowiedni poziom witamin i minerałów, które występują w owocach i warzywach. Likopen, zawarty w pomidorach, opóźnia procesy degeneracyjne w gałce ocznej. Beta karoten, występujący np. w marchewce, zapobiega słabemu widzeniu po zmroku, zespołowi suchego oka i uszkodzeniom rogówki. Dobrze wzbogacić również dietę o ciemne owoce (jagody, borówki, ciemne winogrona), które uszczelniają naczynia krwionośne oka, a tym samym sprawiają, że gałka oczna jest lepiej ukrwiona i odżywiona. Mają też działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne, antyoksydacyjne.
  • Dbaj o higienę oczu – bardzo ważne jest dbanie o oczy podczas prostych, codziennych czynności. Pamiętaj, aby zapewnić sobie odpowiednie oświetlenie podczas czytania, robić przerwy w czasie pracy przy komputerze oraz używać okularów przeciwsłonecznych z filtrem UV. Takie dobre nawyki pozwolą dłużej utrzymać oczy w dobrej kondycji.
  • Regularnie odwiedzaj okulistę – to niezwykle istotne z dwóch powodów. Po pierwsze -pozwala nie tylko sprawdzić czy stosowana korekcja wzroku jest dobrze dobrana, czy wada wzroku jest stabilna. Okresowe wizyty kontrolne pomagają także wykryć nawet niewielkie zmiany narządu wzroku, które mogą być niedostrzegane na co dzień, a zwiastować występowanie innej, poważnej choroby, np. jaskry. Tylko ocena specjalisty pozwoli odpowiednio szybko zareagować i rozpocząć właściwe leczenie. Mając na względzie swoje dobro, warto, aby osoby po 40. roku życia wyrobiły sobie nawyk regularnego odwiedzania gabinetu okulistycznego.

Metody korekcji wzroku po 40. roku życia

Gorsze widzenie po 40. roku życia to całkowicie naturalny proces. Kiedy pojawią się pierwsze objawy prezbiopii, warto udać się do specjalisty, który zaproponuje skuteczną metodę korekcji wady wzroku.

Najczęściej stosowane w okulistyce metody leczenia prezbiopii to:

  • Laserowa korekcja wzroku – laserowa korekcja starczowzroczności metodą Clearvu® jest jednym ze sposobów radzenia sobie z gorszym widzeniem. Podczas zabiegu chirurg modeluje rogówki oczu w taki sposób, aby wytworzyć efekt monowizji, czyli jedno oko będzie widziało dobrze z bliskiej, a drugie – z dalekiej odległości. Poza tym tworzy laserem tzw. strefę „połączoną”, która zapewnia ostre widzenie także z odległości pośrednich. Po wykonanym zabiegu pacjent widzi wyraźnie i nie musi nosić okularów!
  • Refrakcyjna wymiana soczewki – to zabieg stworzony z myślą o pacjentach, u których występują przeciwwskazania do laserowej korekty wzroku. Polega on na usunięciu naturalnej soczewki i wszczepieniu w jej miejsce sztucznej soczewki wielooogniskowej.
  • Noszenie okularów – to zdecydowanie najbardziej popularny sposób korekcji wzroku po 40. roku życia. Bardzo istotne jest jednak, aby okulary były dobrane do potrzeb pacjenta przez optometrystę lub okulistę. Bardzo złym rozwiązaniem jest zakup okularów w drogeriach czy marketach, które choć kuszą ceną, mogą wyrządzić więcej krzywdy niż pożytku. Należy jednak mieć świadomość, że wzrok po 40. roku życia będzie stopniowo się pogarszał, więc co jakiś czas szkła będzie trzeba wymieniać.

Gorsze widzenie po 40.roku życia to naturalne zjawisko, z którym każdy z nas będzie musiał się zmierzyć. Na szczęście osiągnięcia współczesnej medycyny pozwalają korygować prezbiopię i dalej czerpać z życia garściami. 

Bibliografia: https://www.medonet.pl/zdrowie,prezbiopia-dotyka-wielu-40-latkow–cierpi-na-nia-ok–10-mln-polakow,artykul,1724775.html https://www.swiat-zdrowia.pl/artykuly/najpierw-odsuwamy-ksiazke-wzrok-po-czterdziestce https://fundacja.szkla.com/dieta-dla-wzroku-jesc-aby-oczy-pozostawaly-dobrej-formie/

Jak dbać o wzrok po czterdziestce?

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*