Czy nadmierne pocenie może być objawem chorobowym?

Zimne i nocne poty – jakie są przyczyny u dzieci, a jakie u dorosłych?

SPIS TREŚCI

Rodzaje gruczołów potowych na skórze

Za pocenie odpowiadają gruczoły potowe, których wyróżnia się 2 rodzaje. Są to:

  • gruczoły potowe apokrynowe – ujścia ich przewodów znajdują się w mieszkach włosowych, występują na owłosionej skórze,
  • gruczoły potowe ekrynowe – wydzielają wodnisty pot bezpośrednio na skórę. W zależności od umiejscowienia na skórze wyróżnia się 2 typy gruczołów ekrynowych, gdzie jedne z nich podlegają regulacji i przewodnictwu cholinergicznemu (muskarynowemu) — są odpowiedzialne za termoregulację organizmu. Drugi typ występuje na powierzchni dłoni rąk, stóp, w dole pachowym. Te z kolei są zależne od układu adrenergicznego i ich aktywność jest zależna od stanu emocjonalnego, stresu, lęku.

Zimne poty, nocne poty a pocenie w nocy

W zależności od pory dnia możemy mieć do czynienia z zimnymi lub nocnymi potami. Co to są zimne poty? To zmiana, która może pojawić się w ciągu całego dnia np. wtedy gdy odczuwasz chłód na ciele.

Ważne jest to, że zmiana tego typu pojawia się niezależnie od warunków temperaturowych i nie ma nic wspólnego z termoregulacją organizmu. Na jakich częściach ciała można odczuwać zimne poty? Mogą być to dłonie, stopy, czoło, podeszwy stóp. Spocone dłonie czy stopy to możliwy efekt stresu.

Na tych powierzchniach znajdują się gruczoły ekrynowe, za które odpowiada układ adrenergiczny.

Co to są nocne poty? Pocenia w nocy możesz doświadczyć podczas spania. Bardzo często towarzyszy temu wybudzenie oraz wilgotna piżama czy prześcieradło. Pocenie się podczas snu może dotyczyć całego ciała! Zimne poty są z kolei głównie miejscowe.

Czy nadmierne pocenie może być objawem chorobowym?

Zimne i nocne poty — przyczyny

Nocne poty czy zimne poty to objawy mocno niespecyficzne, które mogą towarzyszyć wielu dolegliwościom. Same w sobie nie są stanem chorobowym.

Może wystąpić z różnych przyczyn, wśród których wymienia się przyczyny endokrynologiczne, infekcyjne. Wśród najpopularniejszych przyczyn wymienia się stres i podłoże emocjonalne.

Innymi przyczynami mogą być pogorszenie krążenia ogólnoustrojowego lub stany hipoksji, czyli niedotlenienia.

Poniżej omówiono niektóre z przyczyn zimnych / nocnych potów.

Infekcja bakteryjna / wirusowa, posocznica (sepsa)

Czynnikiem etiologicznym są tutaj patogeny jak wirusy czy bakterie, które są odpowiedzialne m.in. za proces zapalny.

Sepsa, czyli endotoksemia to specyficzna reakcja organizmu na zakażenie. Samo w sobie nie jest chorobą, ale stanem zagrożenia życia i/lub zdrowia.

W posocznicy obserwujemy dysfunkcję wielu narządów i zimne poty, ale również podwyższona czynność serca (powyżej 90 uderzeń na minutę), temperatura poniżej 36°C lub powyżej 38°C.

Dodatkowo w sepsie obserwuje się uczucie chłodu i dreszcze, częstszy oddech spontaniczny (powyżej 20 na minutę), spadek ilości leukocytów.

Zimne poty to także objaw obserwowany w przebiegu takich chorób jak borelioza, gruźlica, AIDS czy bruceloza (charakterystyczne są nocne poty).

Uczucie omdlenia, osłabienia i zimne poty

Zimne poty czy bladość powłok skórnych mogą poprzedzać omdlenie, które spowodowane jest niewystarczającą ilością tlenu docierającego do mózgu. Często tuż przed pojawić mogą się uczucie nudności, zawroty głowy, mroczki przed oczami czy płytszy oddech. Wśród innych przyczyn podaje się np. przegrzanie organizmu czy choroby serca.

Zimne poty a stres, lęk, niepokój, emocje

Zimne poty mogą stanowić jeden z wielu objawów somatycznych niektórych chorób psychicznych jak np. zaburzenia lękowe.

Inną przyczyną może być nerwica, które daje nie tylko objawy psychiczne, ale również fizyczne jak uderzenia gorąca czy zimne poty.

W przypadku takich dolegliwości może dochodzić do silnego pocenia się np. dłoni, pach lub inne części ciała.

Wstrząs

Wstrząs to stan zagrożenia życia o charakterze nagłym, do którego dochodzi gdy zapotrzebowanie na tlen i substancje jest większe względem ilości dostarczanych. W wyniku tego dochodzi do zaburzenia czynności wielu narządów.

Podstawową reakcję w takiej sytuacji jest silny skurcz naczyń, wzrost ciśnienia i m.in. zimne poty wraz z ochłodzeniem się skóry, gdzie dochodzi do przekierowania krążenia do najważniejszych narządów.

Sam wstrząs może być spowodowany przez dużą utratę krwi czy zaburzoną pracę serca. 

Menopauza i andropauza

U podłoża zimnych potów leżą również problemy hormonalne jak menopauza u kobiet czy andropauza u mężczyzn. W obu przypadkach dochodzi do zmniejszonej syntezy hormonów płciowych.

Kobiety bardzo często w okresie klimakterium (menopauzy) doświadczają uderzeń gorąca czy zimnych potów, które spowodowane są zaburzoną równowagą w układzie hormonalnym.

Mężczyznom, którzy doświadczają andropauzy częściej występuje nocne pocenie się (nocne poty). Nocne pocenie u mężczyzn może wystąpić po 50. roku życia.

Istotne są również zmiany w sferze psychicznej w przebiegu menopauzy i andropauzy, które mogą wpływać na wzrost intensywności pocenia się czy wystąpienia zimnych lub nocnych potów. Nic więc dziwnego w poceniu się podczas snu u mężczyzn, którzy przechodzą andropauzę.

Atak (zawał) serca

Uczucie ucisku w klatce piersiowej, pojawienie się zlewnych i zimnych potów może zwiastować atak serca. Oprócz tego mogą wystąpić takie objawy jak: ból promieniujący do lewej ręki, płytki oddech. Pocenie się przy zawale nie jest związane z temperaturą otoczenia.

Nowotwory i zimne poty w nocy

Niektóre źródła podają, że nocne pocenie może być oznaką niektórych nowotworów jak np. chłoniak ziarniczy (choroba Hodgkina) czy guz Pancoasta. Oprócz tego we wczesnych zmianach nowotworowych odnotowuje się m.in.

zmiany w węzłach chłonnych, nieplanowana utrata masy ciała czy gorączka. Wzmożone pocenie czy zimne poty mogą wystąpić również w rozsianych zmianach nowotworowych czy przy przerzutach do wątroby. Pocenie się w diagnostyce nowotworu zaliczane jest do tzw.

objawów paraneoplastycznych.

Leki, zioła, alkohol i przyprawy a pocenie się

Zimne poty mogą być również efektem niektórych leków lub ich połączeń np. jednoczesne stosowanie metamizolu sodowego w połączeniu z lekami napotnymi jak lipa, bez czy malia. Wzrost pocenia się odnotowuje się również w stosowaniu leków przeciwdepresyjnych zaliczanych do TLPD czy SSRI.

Nasilone pocenie zauważalne jest również po narkozie i morfinie. Zimne poty czy wzmożone pocenie się to także efekt przedawkowania leków z grupy inhibitorów cholinoesterazy (stosowanych w miastenii) czy przy stosowaniu pilokarpiny.

Może być to również objaw zespołu odstawiennego opioidów i innych substancji narkotycznych czy psychotropowych.

Migrena z aurą

Migrena to rodzaj bólu głowy, któremu mogą towarzyszyć dodatkowe objawy jak światłowstręt, niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na hałas czy zapachy. Mogą wystąpić również mniej specyficzne objawy jak dreszcze, zimne poty, zawroty głowy, duszność czy kołatanie serca. 

Inne przyczyny

Zimne lub nocne poty mogą wystąpić po:

  • stosowaniu niektórych substancji jak dopalacze (np. muskaryna zawarta w muchomorze czerwonym), substancji psychoaktywnych jak LSD, narkotyki (np. kokaina),
  • ukąszeniach węży (to zwykle późniejszy objaw),
  • spożyciu pestycydów, które posiadają częściowe działanie jak inhibitory acetylocholinesterazy.

Zauważalne są również zimne/nocne poty przed okresem u kobiet.

Co to jest nadmierna potliwość (hiperhydroza)?

To dolegliwość, której przypisuje się wzmożone i nieadekwatnie duże wydzielanie potu w przebiegu różnych schorzeń. Może wystąpić w chorobie nowotworowej nie tylko jako nocne poty (poty nocne). Wyróżnia się 2 podstawowe rodzaje nadmiernej potliwości:

  • nadpotliwość pierwotna (np. ogniskowa, uogólniona)

Zobacz jakie choroby objawiają się nocnym potem

Cały czas czekamy na podpisanie umowy z NFZ w sprawie programu “Profilaktyka 40 plus”. Na obecną chwilę nie prowadzimy zapisów w celu wykonania skierowań. Jak to będzie możliwe od razu poinformujemy. Szanowni Pacjenci, w dniu 4 czerwca przychodnia czynna będzie w godzinach 8.00-17.

Leia também:  Como agir perto da sua paquera (com imagens)

00. Punkt pobrań będzie zamknięty. UWAGA! od teraz osoby chcące wykonać test na Covid-19 wchodzą na stronę gov.pl/dom i wypełniają formularz na podstawie którego kierowane są na test

Czy nadmierne pocenie może być objawem chorobowym?

Nocne poty, czyli nadmierne pocenie się w nocy, jest nieswoistym objawem.

Może być ono zjawiskiem fizjologicznym, objawem niegroźnej infekcji, ale też symptomem groźnych chorób, w tym nowotworów.

Nocne poty pojawiają się w okresie menopauzy, są charakterystyczne dla nadczynności tarczycy. Nadmierne pocenie się w nocy może być następstwem stosowania niektórych leków oraz używek.

Pocenie się w nocy – jakie są przyczyny nocnych potów?

Sporadycznie występujące nocne poty to częsty objaw, który nie zawsze oznacza początek choroby.
Mogą one występować:

  • w trakcie snu w gorącym pomieszczeniu (np. w czasie letnich upałów),
  • jako skutek nieadekwatnego ubioru,
  • jako efekt nadmiernych emocji (np. u osób mających barwne, emocjonujące sny lub jako skutek stresującego dnia),
  • po spożyciu alkoholu, narkotyków i innych substancji psychoaktywnych.

Wzmożona potliwość w nocy występuje częściej u osób otyłych. Fizjologiczna potliwość w nocy występuję także u kobiet w ciąży i w okresie połogu.

Nadmierne pocenie w nocy jest bardzo częstym objawem w czasie infekcji, zwłaszcza bakteryjnych, który powikłane są wysoką gorączką lub stanami podgorączkowymi. Mogą to być infekcje błahe, jak np. przeziębienie, ale też ciężkie choroby zakaźne, jak np.

gruźlica, AIDS, borelioza (choroba przenoszona przez kleszcze).
Nadmierne pocenie się w nocy jest wynikiem wysokiej ciepłoty ciała. Narastaniu gorączki towarzyszą najczęściej dreszcze i uczucie zimna.

Najczęściej gorączka osiąga najwyższe wartości w godzinach wieczornych i nocnych, stąd objawy towarzyszące jej narastaniu (w tym potliwość i dreszcze), są wówczas najbardziej dokuczliwe.

Nocne pocenie spowodowane przez leki

Pocenie nocne może być skutkiem przyjmowania niektórych leków, przede wszystkim przeciwgorączkowych i napotnych.

Poza tym wszystkie rodzaje leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wenlafaksyna i bupropion mogą być przyczyną nocnych potów. Również leki sterydowe mogą powodować nocne pocenie się.

Najczęstszą przyczyną nocnych potów jest przeziębienie i gorączka z nim związana. Zdarzają się też jednak bardziej niecodzienne infekcje wywołujące nocne poty:

  • gruźlica
  • zapalenie wsierdzia
  • zapalenie szpiku – zapalenie w obrębie kości z powodu infekcji
  • ropnie

Zakażenie niektórymi wirusami, jak np. wirusem HIV może powodować nocne pocenie

Nocne pocenie a nadczynność tarczycy

Nocne poty może powodować nadczynności tarczycy. Występują wtedy również inne objawy:

  • drżenie rąk
  • kołatanie serca
  • nerwowość
  • utrata masy ciała

Konieczne jest określenie poziomu TSH, T3 i T4 oraz wykonanie innych badań tarczycy, wskazanych przez lekarza.

Nocne pocenie jako objaw raka

Nocne poty są wczesnym objawem niektórych nowotworów, przede wszystkim chłoniaka ziarniczego. Dodatkowe objawy, które występują w tym przypadku to:

  • stany podgorączkowe albo gorączka
  • utrata masy ciała

Nadmierna potliwość – przyczyny i możliwości terapeutyczne

Nadpotliwość to wstydliwa dolegliwość, z którą pacjent często próbuje walczyć samodzielnie. Może obniżać jakość funkcjonowania, a nawet prowadzić do wycofania się z życia społecznego.

W diagnostyce hiperhydrozy należy pamiętać o wykluczeniu jej wtórnych przyczyn i zaproponować optymalną formę terapii.

Zalecane jest rozpoczynanie leczenia od preparatów miejscowych, następnie leczenie ogólne lub zabiegowe, a w ostateczności metody chirurgiczne.

Artykuł Olgi Jabłonowskiej, Anny Woźniackiej i Bożeny Dziankowskiej-Bartkowiak z Kliniki Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi: – Gruczoły potowe odgrywają ważną rolę w termoregulacji organizmu i mają ścisły związek z autonomicznym układem nerwowym. W stanie spoczynku pot wydzielany jest stale w niewielkich ilościach, jednak w wyniku zadziałania bodźca termicznego lub emocjonalnego jego produkcja się nasila1. Organizm człowieka ma cztery miliony gruczołów potowych, z czego ok. 75 proc. stanowią gruczoły ekrynowe, natomiast pozostałe to gruczoły apokrynowe. W hiperhydrozie pierwotnej główną funkcję pełni wzmożona aktywność gruczołów ekrynowych.

Gruczoły ekrynowe występują na powierzchni całej skóry, w największej ilości na dłoniach, czole, podeszwach stóp oraz w dołach pachowych. Czynność gruczołów ekrynowych zależy od układu cholinergicznego. Aktywność części wydzielniczej pobudzana jest przez bodźce termiczne, emocjonalne i smakowe. Główną funkcję gruczołów stanowi termoregulacja organizmu.

Pot ekrynowy jest bezwonnym, hipotonicznym roztworem zawierającym sód, potas, chlorki, mocznik, kwas moczowy, mleczany, aminy biogenne, śladowe ilości aminokwasów i witaminy2. U osób dializowanych z powodu niewydolności nerek występuje wyższe stężenie toksyn mocznicowych w pocie3.

Wraz z potem wydalane są również toksyny, takie jak alkohol etylowy, fenazon, kwas benzoesowy, kwas salicylowy, ołów, rtęć i żelazo4.

Gruczoły apokrynowe rozwijają się wraz z zawiązkami włosów między czwartym a piątym miesiącem życia płodowego, jednak dopiero w okresie dojrzewania powiększają się i uczynniają.

U dorosłego człowieka zlokalizowane są głównie w okolicy pachowej, genitalnej, odbytu, wokół pępka, na brodawkach sutkowych, a także sporadycznie na tułowiu i głowie. Ich unerwienie jest adrenergiczne. Pot apokrynowy jest pierwotnie bezwonny, jasny, mętny, lepki, zawiera cholesterol, triglicerydy oraz kwasy tłuszczowe.

Charakterystyczny zapach powstający po jego wydzieleniu wynika z rozkładu produktów przemiany zachodzącej pod wpływem skórnej flory bakteryjnej2.

Nadmierna, przekraczająca fizjologiczne potrzeby organizmu produkcja potu określana jest terminem hiperhydrozy. Dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn w różnym wieku5. Ostatnio przeprowadzone badanie w Stanach Zjednoczonych wykazało, że aż 17 proc. nastolatków zgłasza problem nadmiernego wydzielania potu6. Wyróżniono dwie postacie hiperhydrozy: pierwotną i wtórną.

Postacie – hiperhydroza pierwotna

Analizując przyczyny hiperhydrozy, stwierdzono, że w 90proc. ma ona charakter pierwotny7. Pozostałe przypadki uznaje się za nadpotliwość wtórną. W etiopatologii postaci pierwotnej upatruje się przyczyn genetycznych, emocjonalnych oraz środowiskowych.

Według Canadian Hyperhidrosis Advisory Committee, aby rozpoznać hiperhydrozę pierwotną, należy potwierdzić utrzymywanie się objawów przez co najmniej 6 miesięcy oraz stwierdzić cztery z sześciu wymienionych kryteriów: obustronna i symetryczna lokalizacja, wpływ na codzienną aktywność, więcej niż 1 epizod w tygodniu, początek przed 25. rokiem życia, dodatni wywiad rodzinny, brak objawów podczas snu8 (tabela 1).

Czy nadmierne pocenie może być objawem chorobowym?

Hiperhydroza pierwotna w większości przypadków obejmuje ograniczony obszar skóry. Najczęściej dotyczy rąk, stóp, pach oraz twarzy. Zwykle lokalizuje się jednocześnie w kilku obszarach anatomicznych [9].

Częstość występowania hiperhydrozy pierwotnej różni się w zależności od regionu świata. W badaniach przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych występuje u 2,8–4,8 proc. , Szwecji 5,5 proc., Niemczech 4,6 proc., Japonii 12,8 proc., Kanadzie (Vancouver) 12,3 proc.

, Chinach (Szanghaju) 14,5 proc. osób w populacji10–14.

Postacie – hiperhydroza wtórna

Nadmierna potliwość – objawy, przyczyny i leczenie

Nadpotliwość jest definiowana jako nadmierne pocenie się w stosunku do potrzeby utrzymania optymalnej temperatury ciała. Epizody nadmiernej potliwości występują co najmniej raz w tygodniu bez wyraźnego powodu i zaburzają relacje międzyludzkie lub codzienne czynności.

Nadmierna potliwość może objawiać się: 

  • lepkimi, wilgotnymi lub mokrymi dłońmi, uniemożliwiającymi np. utrzymanie długopisu,
  • lepkimi, wilgotnymi lub mokrymi podeszwami stóp,
  • częstym pocenie się,
  • zauważalną potliwością, pot przesiąka przez ubranie.

Osoby cierpiące na nadmierną potliwość mogą mieć również problemy skórne, takie jak infekcje grzybicze lub bakteryjne. Ponadto może dojść do maceracji skóry, pojawienia się odczynów alergicznych spowodowanych nadmierną higieną i związanych z nadużywaniem środków odświeżających.

Osoby z nadpotliwością niechętnie nawiązują kontakt fizyczny. Są społecznie wycofane, czasem cierpią na depresję.

Nadpotliwość przyczyny

Problemy z nadmierną potliwością zaczynają się zazwyczaj w okresie dojrzewania, ale mogą pojawić się również wcześniej. Z upływem czasu następuje poprawa, rzadziej obserwuje się je w wieku średnim, a u starszych osób – rzadko. 

Leia também:  Como alimentar calopsitas (com imagens)

Nadmierna potliwość lub nadpotliwość to częste zaburzenie polegające na nadczynności gruczołów potowych odpowiedzialnych za regulację temperatury ciała. Stają się one zbyt aktywne nawet wtedy, gdy nie wymaga tego termoregulacja.

Ich czynność nasilają stres, lęk lub nerwowość. Dotychczas nie poznano przyczyny nadmiernej aktywności gruczołów potowych.

Przypuszcza się, że nadmierne wydzielanie potu może wynikać z nadaktywności ośrodkowego układu nerwowego, powodującego wzmożoną stymulację gruczołów potowych do wydzielania potu.

Nadmierne pocenie pierwotne

W przypadku nadpotliwości zazwyczaj mamy do czynienia z tzw. nadmiernym poceniem pierwotnym (najczęściej nadpotliwością ograniczoną/ogniskową), czyli miejscowej, bez konkretnej przyczyny chorobowej. Pocenie dotyczy wówczas jednej lub kilku określonych części ciała (głównie dłoni i/lub podeszw i okolic pod pachami; w tych trzech miejscach gruczoły potowe są rozmieszczone najgęściej).

Wtórna nadmierna potliwość

Inny rodzaj nadpotliwości, tzw. wtórna nadmierna potliwość, występuje rzadziej i dotyczy częściej całego ciała (tzw. uogólniona potliwość). Jest ona związana ze współistnieniem innych chorób. Są to m.in.:

  • przewlekłe infekcje (gruźlica, bruceloza – towarzyszą im charakterystyczne nocne poty) – 

Nadmiernie się pocisz? Może być to objawem poważnej choroby

Każdy z nas się poci, jest to objaw jak najbardziej prawidłowy. Ale czy zawsze? Niekiedy nadmierne pocenie może być oznaką choroby.

Obfite pocenie powodować może niewłaściwa dieta, picie alkoholu czy palenie papierosów. U nastolatków to objaw dojrzewania. Nadmiernie pocą się także osoby, które się stresują i te, które przyjmują niektóre leki.

Często zlewne poty wywołane są poważnymi chorobami. Świadczyć mogą o cukrzycy, zawale, nadczynności tarczycy, a nawet o nowotworach.

Dlatego bacznie powinniśmy obserwować nasz organizm. Ważne jest to, kiedy się pocimy – w dzień czy w nocy? Podczas choroby nasz pot często ma również nieprzyjemny, charakterystyczny zapach, co powinno wzbudzić niepokój. Jeżeli niepokojące objawy nie mijają po dwóch tygodniach, konieczna jest wizyta u specjalisty, który postawi diagnozę.

1. Cukrzyca

Nocne poty pojawiają się u pacjentów chorych na cukrzycę. Dochodzi wtedy do spadku glukozy. Poty są zlewne, a chorzy odczuwają je jako zimne. Chorzy na cukrzycę pocą się także w ciągu dnia. Nadmiernej potliwości towarzyszy przyspieszone tętno, zawroty głowy i drżenie mięśni.

2. Atak serca

W 2005 roku przeprowadzono badania na Uniwersytecie Illinois w Chicago, które pokazały, że nadmierne pocenie może być sygnałem nieprawidłowej pracy serca, a nawet zawału. Oprócz zlewnych potów, chory czuje wtedy piekący ból za mostkiem, duszność i silny niepokój.

3. Menopauza

Dotkliwym symptomem menopauzy są gwałtowne uderzenia gorąca w ciągu dnia, a także napadowe i nocne pocenie się. Powodem jest zaburzona gospodarka hormonalna. Cykle stają się bezowulacyjne, w organizmie kobiety brakuje progesteronu i estrogenów. W takiej sytuacji lekarz często zleca zastępczą terapię hormonalną.

4. Nowotwory

Zbyt obfite pocenie się, szczególnie nocą, świadczy także o wystąpieniu nowotworów układu chłonnego, takich jak białaczka, chłonniaki i ziarnica. Poty mają charakter zlewny. Chory w ciągu nocy musi zmieniać bieliznę. W tego typu nowotworach występują także inne objawy, m.in. kaszel czy gorączka.

Bladość skóry i powiększone węzły chłonne również sugerują obecność  nowotworu układu chłonnego. Z kolei pocenie, drażliwość, napady głodu i drżenie mięśni świadczyć mogą także o raku trzustki.

Według specjalistów, wzmożona potliwość u osób chorych na raka wywołana może być substancją, którą wydalają komórki guza.

5. Stosowanie leków

Nocne poty powodować może zażywanie leków z grupy glikokortykosteroidów (stosowanych np. przy chorobach płuc i astmie). Podobne skutki uboczne dają salicylany, preparaty stowowane w depresji, a także leki przeciwbólowe.

6. Nadczynność tarczycy

Wśród wielu objawów nadczynności tarczycy, wymienić można nadpobudliwość, duszność, drżenie rąk, przyśpieszoną akcję serca, utratę masy ciała i nadmierną potliwość w nocy i w dzień.

Chorzy na nadczynność tarczycy bardzo często czują, że jest im gorąco, mimo że temperatura na dworze jest optymalna. Przyspieszona przemiana materii powoduje, że organizm wytwarza więcej ciepła i musi je wydalić. Pacjenci są z tą chorobą źle znoszą wysokie temperatury.

7. Stres

Pocenie jest także objawem stresu. Pojawia się nagle, gdy czujemy lęk. Najczęściej pocą się nam dłonie, twarz, stopy i pachwiny.

Nadmierne pocenie się – jak pozbyć się wstydliwego problemu?

Jak wskazują statystyki, problem nadmiernej potliwości dotyczy obecnie nawet 3% populacji ludzkiej.

Mówiąc o wzmożonej potliwości, czyli hiperhydrozie, mamy na myśli wydzielanie potu przez organizm w znacznie większych ilościach niż jest to potrzebne do utrzymania prawidłowej termoregulacji ciała.

Z czego to wynika? Zjawisko nadmiernego pocenia się spowodowane jest zwiększoną aktywnością gruczołów potowych.

Możemy je określić jako uogólnione, czyli dotyczące całej powierzchni ciała i związane z jedną konkretną przyczyną, jak również jako zlokalizowane, inaczej nazywane nadpotliwością pierwotną. Problem ten dotyczy zazwyczaj okolicy pachowej, dłoni i stóp, a także ma związek z czynnikami genetycznymi.

Nadmierne pocenie się – przyczyny

Mało kto o tym wie, że na całej powierzchni naszej skóry umieszczonych jest aż 3 miliony gruczołów potowych odpowiedzialnych za termoregulację, z których większość występuje na dłoniach i stopach, a część pod pachami.

W zależności od prowadzonego przez nas trybu życia oraz indywidualnych predyspozycji każdego dnia nasz organizm produkuje od kilku mililitrów do kilku litrów potu.

Wraz z nim wydalamy także różnego rodzaju składniki przemiany materii, takie jak mocznik, elektrolity oraz aminokwasy.

Warto jednak podkreślić, że nie istnieją określone normy, które mówiłyby o prawidłowych ilościach wydzielanego potu. Uważa się jednak, że dobowa ilość potu wydzielana przez organizm nie powinna przekraczać 0,5-0,8 l. Kluczowe w tym przypadku są mimo wszystko nasze subiektywne odczucia oraz dyskomfort spowodowany nadpotliwością.

Przyczyny pocenia się możemy podzielić na dwie podstawowe grupy – pierwotną oraz wtórną. Hiperhydroza pierwotna jest uwarunkowana genetycznie i nie jest związana z konkretną jednostką chorobową. Wtórną nadmierną potliwość możemy natomiast powiązać ze współistnieniem innych chorób, wśród których zalicza się m.in.:

  • schorzenia przewlekłe, takie jak gruźlica lub bruceloza, której objawem są charakterystyczne, nocne poty;
  • choroby o podłożu hormonalnym, takie jak nadczynność tarczycy, której towarzyszy także utrata masy ciała, kołatanie serca i rozdrażnienie;
  • choroby metaboliczne, w tym cukrzyca, przy której pocenie występuje przy nagłym spadku poziomu cukru;
  • choroba Parkinsona, która objawia się nadmiernym poceniem się, drżeniem mięśni oraz spowolnieniem ruchów;
  • nowotwory układu chłonnego (m.in. białaczka, chłoniak, ziarnica), których symptomami są nocne poty, brak apetytu, ogólne osłabienie i powiększone węzły chłonne;
  • gruźlica, objawiająca się zlewnymi, nocnymi potami, uporczywym kaszlem i dużymi spadkami masy ciała;
  • zawał serca, któremu towarzyszy ból w klatce piersiowej i duszność;
  • menopauza, związana z napadami gorąca oraz nocnym poceniem się;
  • grypa oraz choroby, podczas których występuje gorączka;
  • otyłość, z którą związane jest nadmierne pocenie się przy małym wysiłku.

Pamiętajmy, że problem nadmiernej potliwości może być także efektem prowadzenia nieprawidłowego stylu życia, w tym m.in. stosowania niewłaściwej diety i spożywania zbyt dużych ilości kofeiny, nadmiernego stresu oraz przyjmowania leków.

Nadmierne pocenie się w nocy – z czego wynika?

Nocne pocenie się to przede wszystkim efekt przyjmowanych przez nas leków, w tym m.in. leków przeciwdepresyjnych oraz sterydowych, których skutkiem ubocznym jest zwiększona potliwość. Powodem nadmiernego pocenia się w nocy może być także bezdech senny, jak również menopauza i związane z nią zmiany hormonalne w organizmie kobiety.

Leia também:  Wypadnięcie dysku – objawy, leczenie i rehabilitacja

Warto pamiętać, że jeśli nie zażywamy na stałe leków zwiększających potliwość, a badania krwi wykluczają problemy hormonalne, problem ten należy skonsultować z lekarzem, który może zlecić przeprowadzenie dalszej diagnostyki w kierunku chorób nowotworowych, takich jak np. chłoniak ziarniczy.

Nadmierne pocenie się głowy i twarzy

Spływający z twarzy makijaż, mokre od potu włosy – z tymi nieprzyjemnymi dolegliwościami zmagają się głównie kobiety, które mają problemy hormonalne.

Ich geneza może być różna, począwszy od okresu dojrzewania, podczas którego u młodych dziewcząt pojawia się nie tylko nadmierna potliwość, ale także trądzik i zmiany skórne, aż po menopauzę, która objawia się zarówno nocnymi potami, jak i nadmiernym poceniem się głowy i twarzy.

Swoją teorię na temat nadmiernego pocenia się ma także medycyna Wschodu. Według niej głowa i twarz to kluczowe miejsca na ciele, które są odpowiedzialne za kontakt ze światem zewnętrznym.

Jeżeli odczuwamy wzmożoną potliwość w tych miejscach, oznacza to brak porozumienia ze światem oraz efekt stresu.

Jest to zbieżne z wnioskami lekarzy medycyny konwencjonalnej, którzy pocenie się na głowie i twarzy często wiążą ze stresem, zmęczeniem oraz życiem w nieustannym napięciu.

Nadmierne pocenie się – leczenie

Pierwszym krokiem w leczeniu nadpotliwości wtórnej jest eliminacja przyczyn tej dolegliwości. Jeżeli natomiast mamy do czynienia z nadpotliwością pierwotną, wówczas niezbędne jest wdrożenie odpowiedniej terapii, która pomoże w zahamowaniu tego procesu.

Lekarze zalecają pacjentom przede wszystkim stosowanie antyperspirantów oraz doustnych środków farmakologicznych, w tym m.in. leków cholinergicznych, które odpowiadają za hamowanie procesu przenoszenia przywspółczulnych impulsów nerwowych.

Warto jednak pamiętać, że, z uwagi na duże ryzyko pojawienia się skutków ubocznych, należy przyjmować je wyłącznie pod kontrolą lekarską.

W leczeniu nadmiernej potliwości stosuje się także specjalne kosmetyki przeciwpotne na bazie chlorku glinu, które zmniejszają nadmierne pocenie się pod pachami, w okolicach stóp i dłoni, a także puder z metenaminą, pomocny w leczeniu nadmiernej potliwości dłoni i stóp. Działanie relaksacyjne, a przy tym zmniejszające potliwość, wykazują też ziołowe kąpiele z szałwii, brzozy oraz kory dębu.

Dużą skuteczność w terapii nadpotliwości wykazuje również jonoforeza (zabieg z użyciem prądu elektrycznego oraz wody) oraz botoks, podczas którego wstrzykiwana jest toksyna botulinowa, zwiększająca unerwienie gruczołów potowych i blokująca wydzielanie potu. Jeżeli poprzednie metody nie przynoszą spodziewanych rezultatów, warto udać się na jednorazowy zabieg laserowego usuwania gruczołów potowych, który trwale usuwa problem nadmiernej potliwości w wybranej partii ciała (np. w okolicy pach).

Jak zapobiegać problemowi nadmiernego pocenia się?

Podstawą profilaktyki nadmiernej potliwości jest dbanie o higienę osobistą – szczególnie w tych miejscach, które najczęściej się pocą.

Co więcej, musimy pamiętać o tym, by regularnie zmieniać ubrania, które powinny być wykonane z naturalnych, przewiewnych materiałów, takich jak bawełna, len i wiskoza bambusowa.

Podczas aktywności fizycznej warto natomiast sięgać po specjalne stroje wykonane z tkanin odprowadzających wilgoć na zewnątrz, aby zmniejszyć tym samym dyskomfort fizyczny podczas ćwiczeń.

Osoby, które mają problem z nadmiernym poceniem się, powinny zrezygnować z doprawiania potraw ostrymi przyprawami, a także zmniejszyć spożycie alkoholu, kofeiny i owoców cytrusowych, które także działają stymulująco na gruczoły potowe. Istotną kwestią jest również dobre nawodnienie organizmu – każdego dnia należy wypijać około 2-2,5 litra płynów dziennie. Do codziennego jadłospisu warto włączyć też lecznicze napary z ziół, takich jak szałwia, pokrzywa i skrzyp polny.

Autor artykułu:tech.farm. Anna Onikijuk

Nadmierne wydzielanie potu (Hyperhidrosis)

Nadmierne wydzielanie potu (łac. hyperhidrosis) może występować w obrębie wybranych okolic ciała (głównie dłonie, pachy, stopy), ale może również być uogólnione (dotyczy wtedy całej skóry).

Zaburzenie to bywa związane z chorobami endokrynologicznymi (nadczynność tarczycy, cukrzyca), chorobami układu nerwowego i nerwów obwodowych, a także chorobami hematologicznymi (ziarnica złośliwa) i wtedy mówimy o wtórnej nadmiernej potliwości.

Najczęściej natomiast zależy od osobniczej skłonności i wykazuje związek ze stresem, lękiem czy innymi emocjami. Pocenie jedynie w obrębie nosa, zwane ziarnistością czerwoną nosa, występuje głównie u dzieci. Istnieje również tzw.

nadmierne pocenie smakowe, umiejscowione na czole, nosie lub karku i związane ze spożywaniem pokarmów silnie przyprawionych.

Jak często występuje nadmierne wydzielanie potu?

Nadmierne wydzielanie potu występuje często, szczególnie u młodych dorosłych (zwykle rozpoczyna się w okresie pokwitania). Występowanie rodzinne (dziedziczenie autosomalne dominujące) dotyczy jedynie pocenia w obrębie skóry nosa. Pozostałe przypadki nie są dziedziczone, chyba że dotyczą innej jednostki chorobowej o możliwym podłożu genetycznym (np. cukrzyca typu 1).

Jak się objawia nadmierne wydzielanie potu?

Typowa lokalizacja nadmiernego pocenia to okolice bogate w gruczoły potowe, a więc pachy, dłonie i stopy, ale też okolica wargi górnej.

W przypadku chorób układu nerwowego czy nerwów obwodowych może występować nadmierne pocenie w obrębie jednej połowy ciała, ze zmniejszonym wydzielaniem potu w obrębie przeciwległej okolicy.

Występujące jedynie u dzieci pocenie nosa może być powiązane z obecnością drobnych pęcherzyków na rumieniowym podłożu. Nasilone pocenie może sprzyjać wtórnym infekcjom bakteryjnym, grzybiczym, a także grzybiczym oraz zaostrzać istniejące już choroby skóry.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów?

Typowe nadmierne pocenie ograniczone do okolicy dłoni i/lub stóp nie wymaga pilnej konsultacji dermatologicznej.

W przypadku nagłego wystąpienia uogólnionego pocenia współwystępującego z innymi objawami (jak utrata masy ciała, powiększenie węzłów chłonnych) konieczna jest wizyta u lekarza celem wykonania dalszych badań.

Jednostronne zaburzenia pocenia mogą natomiast wymagać konsultacji neurologicznej.

W jaki sposób lekarz stawia diagnozę?

Rozpoznanie nadmiernego wydzielania potu jest oparte przede wszystkim na danych uzyskanych w trakcie wywiadu lekarskiego i badaniu pacjenta. Z reguły nie są wymagane żadne dodatkowe badania.

Jeśli nadmierne wydzielanie potu jest związane z zaburzeniami ze stronny innych narządów (tarczyca, układ nerwowy, cukrzyca), wskazane są konsultacje, ewentualnie badania i leczenie przez określonych specjalistów w zależności od rozpoznania.

Jakie są metody leczenia nadmiernego wydzielania potu?

W przypadku form ograniczonych pierwotnego (a więc niezwiązanego z żadną chorobą) nadmiernego pocenia zaleca sie przede wszystkim preparaty miejscowe zawierające chlorek glinu lub inne metale. Preparaty te mogą być stosowane w postaci dezodorantów, żeli czy kremów. Ich działanie wiąże się z zatykaniem ujść przewodów wydzielniczych gruczołów potowych.

Obserwowano też korzystne efekty po zastosowaniu iniekcji z toksyny botulinowej, która hamuje wydzielanie acetylocholiny. Metoda ta jest szeroko stosowana w nadmiernej potliwości pach (wymaga powtarzania zabiegów co 6–12 mies.). Jest też stosowana w okolicy dłoni i stóp, jednak iniekcje są bolesne.

Inne możliwe metody leczenia to jontoforeza wodna, a także coraz rzadziej stosowana sympatektomia.

Warto dodać, że sympatektomia wykonana z powodu nadmiernego pocenia dłoni i podeszew może być przyczyną nadmiernego (kompensacyjnego) pocenia w innych okolicach ciała. Nadmierna potliwości objawowa, a więc towarzysząca chorobom endokrynologicznym, neurologicznym, hematologicznym jest objawem wtórnym i pacjent taki wymaga nadzoru określonych specjalistów.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Nadmierna potliwość często jest chorobą przewlekłą i wymaga długotrwałego stosowania różnych preparatów. Toksyna botulinowa nie daje trwałego efektu i jej wstrzyknięcia muszą być powtarzane (z różną częstotliwością w zależności od okolicy).

Co robić, aby uniknąć nadmiernego wydzielania potu?

Nie są znane metody zapobiegające nadmiernemu wydzielaniu potu.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*