Bakteryjne zapalenie nerek – przyczyny i objawy

Ten rodzaj zapalenia jest chorobą dróg moczowych. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek należy do grupy zakażeń układu moczowego (ZUM), która atakuje właśnie nerki. Szczególnie chodzi tu o miedniczki nerkowe, czyli sam początek dróg moczowych, które znajdują się we wnęce nerki, zwężając się przechodzą w moczowód.

Bakteryjne zapalenie nerek – przyczyny i objawy

Nerki mają za zadanie wydalić szkodliwe produkty przemiany materii wraz z moczem. Zatrzymują te niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, a także wyrównują ciśnienie krwi, objętość płynów ustrojowych i kontrolują jeszcze inne ważne funkcje. Jednak, gdy dochodzi do zaburzenia ich funkcjonowania, może to być spowodowane jakąś infekcją.

Najczęściej do zakażenia dochodzi poprzez przedostanie się bakterii z niżej położonych partii układu moczowego. Przenoszą się poprzez cewkę moczową do pęcherza, a stamtąd do nerek.

Występowanie infekcji jest rzadkie w stosunku do często diagnozowanego zapalenia pęcherza moczowego. Zakażenie znacznie częściej występuje u kobiet, niż u mężczyzn, bo aż 90% przypadków to płeć żeńska. Może wystąpić również u dzieci.

Co powoduje ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek?

Do choroby OOZN dochodzi, gdy bakterie dostają się do górnych dróg moczowych. Najczęściej, są to bakterie występujące naturalnie w jelicie grubym – Escherichia Coli (80-95% wszystkich przypadków). Drogi moczowe powinny być jałowe w warunkach naturalnych.

Jednak gdy mocz ma utrudnioną możliwość ujścia, bakterie mogą się namnażać i jest to główny czynnik ryzyka. Zbyt długie gromadzenie się moczu w pęcherzu, bez możliwości ujścia jest bardzo niezdrowe.

Natomiast ujście cewki moczowej i końcowy odcinek układu pokarmowego są na tyle blisko siebie, że sprzyja to przenoszeniu się bakterii. To również może powodować rozwój infekcji.

Czynnikami ryzyka są także:

  • Starszy wiek (osłabiona odporność organizmu, zmiany hormonalne u kobiet, u mężczyzn większa podatność na choroby prostaty).
  • Płeć żeńska (dlaczego częściej choroba dotyczy kobiet niż mężczyzn? Dzieje się tak, ponieważ z powodu różnicy w budowie anatomicznej, kobiety mają krótszą cewkę moczową.).
  • Wady rozwojowe lub zaburzenia powodujące zahamowanie odpływu moczu (kamienie nerkowe, guzy na pęcherzu, macicy, przerost prostaty).
  • Ciąża i połóg (częściej pojawiające się infekcje układu moczowego w II i III trymestrze ciąży).
  • Duża aktywność seksualna.
  • Cewnikowanie pęcherza (z powodu, że jest to ciało obce wewnątrz dróg moczowych, zaburza naturalne mechanizmy obronne organizmu, może nie być sterylne).
  • Niewyrównana cukrzyca (zwiększone ryzyko różnych infekcji).
  • Kamienie nerkowe (powoduje nieprawidłowy odpływ moczu, czasem jego zastój w pęcherzu, co może wpływać na rozwój infekcji).
  • Refluks pęcherzowo – moczowy (występujący najczęściej u dzieci, powoduje zarzucanie moczu z pęcherza do wyższych części układu moczowego).
  • Terapia lekami, które hamują układ odpornościowy.
  • Pobyty w szpitalu (narażenie na infekcje).

Do infekcji może też dojść na skutek zakażenia z krwi lub limfy, ale jest to 2% wszystkich przypadków. Zazwyczaj dotyczy pacjentów z obniżoną odpornością, w bardzo złym stanie zdrowia.

Wirusy czy grzyby mają także bardzo małe znaczenie w rozwoju choroby.  

Wszystkie rodzaje infekcji dróg moczowych, także odmiedniczkową chorobę nerek, można sklasyfikować na powikłane oraz niepowikłane. Do tych powikłanych zalicza się:

  1. każde zakażenie układu moczowego u mężczyzn,
  2. infekcje dróg moczowych spowodowane przez nietypowe drobnoustroje,
  3. zakażenia, które związane są z zaburzeniami odpływu moczu.

Następstwem powikłanego ostrego zapalenia mogą być np. mnogie ropnie nerki, ropień pęcherzowo-moczowodowy, ropień okołonerkowy, roponercze.

Jak rozpoznać ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek?

Do objawów przy ostrej odmianie infekcji zalicza się:

  • Ostry ból, pojawiający się nagle. Ból umiejscowiony na wysokości nerek (lędźwiowa część kręgosłupa), czasem promieniujący do pachwin. Może być jedno lub obustronny.
  • Złe samopoczucie z gorączką większą niż 38°C i towarzyszącymi dreszczami.
  • Nudności, wymioty, bóle brzucha.

Mogą to być też symptomy charakterystyczne dla infekcji dolnych dróg moczowych, jak:

  • ból podbrzusza,
  • ból w czasie oddawania moczu,
  • częste parcie na mocz.

Jak zdiagnozować czy objawy towarzyszące są ostrą odmiedniczkową infekcją nerek?

Na wizycie u lekarza pacjent jest badany i sprawdza się u niego objaw Goldflama. Uderza się w specjalny sposób dłonią w plecy (na wysokości nerek) pacjenta i powoduje się tym wstrząsanie.

Nie powinno to u zdrowej osoby wywołać objawów bólowych. Gdy jednak pojawia się ostry ból, stwierdza się, że test jest dodatni, czyli nerki mogą przechodzić stan zapalny.

Uciska się także okolice nadłonową, ból może świadczyć o niedoleczonej infekcji pęcherza.

Kolejnym etapem jest wykonanie badań. Zleca się badanie moczu, by sprawdzić czy występuje krwiomocz czy białkomocz. Robi się też jego posiew, by zbadać czy i jaka bakteria wywołała zapalenie. W badaniach krwi sprawdza się poziom CRP i OB. Przy zaburzonej pracy nerek może pokazać się wzrost poziomu kreatyniny, leukocytoza czy wyższy poziom mocznika.

Jeśli występują wątpliwości co do rozpoznania choroby na podstawie powyższych badań, mogą zostać zlecone badania obrazowe. Wykonuje się je też, gdy gorączka występuje dłużej niż 48h, stan zdrowia pacjenta pogarsza się pomimo leczenia, jest to powtórne zachorowanie na odmiedniczkowe zapalenie nerek.

  • Badanie USG pomaga wykryć obecność ropnia w nerce czy jej okolicach.
  • Urografia – badanie z użyciem rentgena i dożylnego środka cieniującego. Pomaga wykryć nieprawidłowości w nerkach i ich budowie.
  • Tomografia komputerowa – pozwala na wykrycie bakteryjnego ogniska, które spowodowało zapalenie w nerce.

Badania obrazowe umożliwiają wykrycie ewentualnych wad anatomicznych lub innych zaburzeń powodujących utrudnione odpływanie moczu, czy też obecność kamieni nerkowych.

Jak leczyć ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek?

Główną metodą leczenia tej infekcji jest antybiotykoterapia. Z racji, że większość przypadków to zakażenie bakteriami, stosuje się antybiotyki, które mają za zadanie je zwalczyć. Antybiotyk dobiera się odpowiednio do tego, co wyszło w badaniach moczu.

Powinno się zastosować taki lek, który zadziała konkretnie na tę bakterię, która wyszła w testach. Często zanim dostanie się wynik posiewu, lekarz przepisuje typowy antybiotyk, który stosuje się przy zakażeniach dróg moczowych, by załagodzić objawy.

Leia também:  Como branquear os dentes no adobe photoshop: 10 passos

Terapię antybiotykiem stosuje się od 10 do 14 dni.

W czasie stosowania leków, pacjent powinien przyjmować duże ilości płynów – minimum 2 litry dziennie i dużo odpoczywać – ograniczać wysiłek fizyczny.  Nie przyjmować innych farmaceutyków, jeśli to możliwe, by nie obciążać chorej nerki. Choć niekiedy konieczne jest zastosowanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych.

Wszystkie leki, jakie mogą faktycznie pomóc w zwalczeniu choroby, przepisywane są na receptę. Na własną rękę nie jesteśmy w stanie wyleczyć ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Bez recepty leków nie dostaniemy.

Nieleczone lub zbyt późno rozpoczęte leczenie choroby może doprowadzić do powstania blizn w nerce. Przeradza się to wtedy w przewlekłą chorobę odmiedniczkową nerek, a ta może wywołać przewlekłą niewydolność nerek.

Dlatego tak istotne jest, aby nie zwlekać, gdy odczuwa się niepokojące objawy ze strony układu moczowego i udać się jak najszybciej do lekarza.

Lekarz rodzinny lub urolog zleci odpowiednie badania i będzie kontrolował nasz stan zdrowia.

Bardzo ważne w czasie terapii antybiotykami w domu jest, aby pacjent ściśle przestrzegał zaleceń lekarskich. Nie wolno choremu zrezygnować z przyjmowania antybiotyku wcześniej, gdy poczuje poprawę. Takie zachowanie mogłoby doprowadzić do bardzo poważnych powikłań, nawet do rozwoju urosepsy (zakażenie bakteryjne krwi). Choć ta częściej występuje u dzieci niż dorosłych.

Kiedy powinno się udać do szpitala?

Leczenie może odbywać się w domu, jeśli pacjent jest w dobrym stanie ogólnym i nie ma bardzo mocno nasilonych objawów. Wtedy otrzymuje leki doustnie.

Leczenie szpitalne wdraża się, gdy stan zdrowia jest mniej stabilny.

Jeśli chory wysoko gorączkuje, odczuwa nudności, wymiotuje, jest odwodniony, nie następuje poprawa zdrowia pomimo leczenia, bądź jest w ciąży, wtedy szpital może być konieczny. Wówczas leki podaje się dożylnie.

Po zakończonym leczeniu antybiotykami, po około 2 tygodniach wykonuje się kontrolne badanie moczu z posiewem.

W celu uzyskania większej ilości informacji polecamy stronę Polskiego Towarzystwa Urologicznego lub zasięgnięcie porady u naszych specjalistów.

Odmieniczkowe zapalenie nerek – przyczyny, objawy, diagnoza i sposoby leczenia

Odmiedniczkowe zapalenie nerek to najczęściej przyczyna powikłań lub zaniedbań dolegliwości związanych z układem moczowym – zapaleniem pęcherza moczowego czy innymi bakteryjnymi i wirusowymi zakażeniami.

Taka diagnoza powinna skłonić do podjęcia natychmiastowego leczenia, w przeciwnym razie grozi niewydolność nerek. Dlatego bardzo ważna jest wiedza o przyczynach choroby, rozpoznanie jej objawów i podjęcie skutecznego leczenia.

Przyczyny odmiedniczkowego zapalenia nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek powodowane jest wniknięciem bakterii za pośrednictwem moczowodów do jednej lub obu nerek. Za bakteryjnym zakażeniem stoi zazwyczaj Escherichia coli, czyli tzw.

pałeczka kałowa, która rozpoczyna swoją wędrówkę od odbytu, a kończy właśnie w nerce, powodując zakażenie nerek. Kolejną grupę przyczyn zachorowania stanowią te wirusowe (m.in. wirus opryszczki przenoszony drogą płciową).

Niekiedy odmiedniczkowe zapalenie nerek wiąże się z zagrzybieniem organizmu, co z kolei powodowane jest obniżoną odpornością czy przyjmowaniem antybiotyków1.

Stan zapalny nerek – jak go rozpoznać?

Wśród objawów zapalenia nerek znajdą się zarówno te charakterystyczne dla zakażenia układu moczowego, czyli częste oddawanie moczu, odczuwanie nieustannego parcia na cewkę moczową, ból i pieczenie w trakcie tej czynności, jak i takie, których nie można zaklasyfikować jako typowe dla tej choroby: poczucie osłabienia, gorączkowanie, nadciśnienie, bóle brzucha, wymioty, nudności, ból pleców, objaw Goldflama (podobny do objawów kolki nerkowej). Szczególnym diagnostycznym przypadkiem jest zapalenie nerek w ciąży2.

Badaj się w domu!

Gdy obserwujesz u siebie niepokojące objawy ze strony układu moczowego, nie zwlekaj, wykonaj w domu Infekcje dróg moczowych TEST. Zanim udasz się do lekarza po poradę i wykonasz zlecone przez niego badania w laboratorium, może upłynąć dużo czasu, a zakażenie dróg moczowych może rozwinąć się i przekształcić w zapalenie nerek.

Test na infekcje dróg moczowych pozwoli na wczesne wykrycie infekcji i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Badanie tym testem polega na zanurzeniu paska testowego w moczu i porównaniu zabarwienia pól reakcyjnych na pasku ze skalą barwną.

Podwyższona ilość azotynów i/lub leukocytów może wskazywać na infekcje dróg moczowych, choroby nerek, a nawet na nowotwory.

Zapalenie nerek – diagnoza i leczenie

Pierwsze sygnały o wszelkich nieprawidłowościach w funkcjonowaniu układu moczowego pochodzą z badania ogólnego moczu, posiewu moczu, badań krwi. Dodatkowo, lekarz może zlecić wykonanie USG nerek i dróg moczowych, tomografię komputerową lub urografię.

W przypadku zakażenia nerek często konieczna jest hospitalizacja i dożylne lub domięśniowe przyjmowanie antybiotyków. Taka kuracja trwa ok. 2 tygodni.

Po zakończeniu przyjmowania antybiotyku i wyleczeniu chorych nerek, potrzebna jest kontrola u lekarza3.

Dbaj o siebie!

W leczeniu tej przypadłości konieczna będzie Twoja współpraca. Musisz zadbać o ogrzewanie krocza poprzez branie gorących kąpieli i noszenie ciepłej bielizny oraz o przyjmowanie preparatów zwiększających ilość oddawanego moczu (mieszanki ziołowe, owoce, wody mineralne)4.

Nerki – pracowity narząd!

Bez nerek ani rusz, wystarczy, że pochylisz się nad ich funkcjonowaniem, a dowiesz się, że w ciągu doby produkują one od 150 do 170 litrów moczu pierwotnego! Oznacza to filtrowanie osocza krwi około 30 razy w ciągu doby przy sprawnym działaniu obu nerek i odprowadzanie znacznej ilości składników moczu pierwotnego z powrotem do krwi5.

Bibliografia:

Choroby Nerek – Objawy, Przyczyny

Choroby nerek to liczna grupa chorób, których objawy mogą przybierać bardzo zmienny obraz kliniczny.

Jednocześnie wiele z tych chorób wiąże się z ryzykiem występowania ciężkich powikłań, które stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.

Występują one zarówno w postaci ostrej, gdzie objawy pojawiają się nagle z dużym nasileniem, jak i w postaci przewlekłej. Schorzenia te często rozwijają się bezobjawowo przez wiele lat.

Zaburzenia pracy nerek mogą być zarówno skutkiem, jak i przyczyną innych chorób współwystępujących w organizmie danej osoby.

Choroby nerek przyczyny

Choroby nerek mogą mieć liczne przyczyny wynikające zarówno z nieprawidłowego funkcjonowania własnego organizmu, jak i z zainfekowania go przez obce patogeny, np. bakterie chorobotwórcze. Istnieje także liczna grupa wrodzonych chorób nerek, które najczęściej wykrywane są na bardzo wczesnych etapach życia i mogą wynikać z nieprawidłowej budowy anatomicznej tych narządów.

Leia também:  Como cavar um buraco: 12 passos (com imagens)

Do jednych z częściej występujących chorób nerek u osób dorosłych należy kamica nerkowa, która rozwija się w wyniku nieprawidłowych stężeń określonych substancji we krwi, a co za tym idzie także w moczu produkowanym poprzez jej filtrację w nerkach. Nadmiar tych substancji odkłada się tworząc kamienie, które odpowiedzialne są za niezwykle silne dolegliwości bólowe.

Do uszkodzeń nerek może dochodzić także podczas przewlekłej, źle leczonej cukrzycy, gdzie zbyt wysokie poziomy glukozy obecne we krwi prowadzą do uszkodzenia niewielkich naczyń krwionośnych nerki, i rozwoju nefropatii cukrzycowej. W konsekwencji może dojść do całkowitej niewydolności nerek. Podobna sytuacja ma miejsce podczas przewlekłego nieleczonego nadciśnienia tętniczego.

Zapalenie nerek natomiast często bywa powikłaniem zapalenia dolnej części układu moczowego, np. pęcherza, które jest dość powszechnie występującą chorobą wśród kobiet. Nie należy zapominać o chorobach nowotworowych nerek, które mogą przybierać zarówno postać złośliwą (skłonną do wytwarzania przerzutów do innych organów i tkanek) jak i łagodną (ograniczoną tylko do guza w obrębie nerki).

Choroby nerek objawy

Przewlekłe choroby nerek często nie dają objawów, które mogą zostać łatwo dostrzeżone przez pacjenta. Nieprawidłowości wskazujące na choroby nerek mogą być stwierdzone podczas wykonywania badań krwi lub moczu. Stąd też niezwykle ważne jest regularne wykonywanie badań w celach profilaktycznych, które umożliwiają wczesne wykrycie rozwijających się chorób nerek.

Najbardziej charakterystycznymi objawami, które wskazują na nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu moczowego są następujące symptomy:

  • ból i pieczenie podczas oddawania moczu
  • częstsze oddawanie moczu
  • większe parcie na pęcherz
  • ból w dolnej części pleców
  • gorączka
  • ogólne osłabienie
  • wymioty
  • zmiana zabarwienia moczu
  • zmiana ilości wydalanego moczu (zmniejszenie lub zatrzymanie wydalania)

W przypadku obecności tych objawów należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza w celu ustalenia ich przyczyny i wdrożenia właściwego leczenia.

Choroby nerek – kto jest narażony?

W grupie szczególnego ryzyka uszkodzeń nerek znajdują się osoby cierpiące na choroby, które mogą skutkować uszkodzeniem struktur funkcjonalnych nerek. Najczęściej występującymi chorobami przewlekłymi, w których mogą pojawić się nefropatie są cukrzyca i nadciśnienie oraz inne nieprawidłowości ogólnoustrojowe, na przykład zaburzenia gospodarki mineralnej i miażdżyca.

Dodatkowo istnieje grupa chorób nerek, które wywoływane są przez wady genetyczne. Zazwyczaj są to choroby wrodzone, które wiążą się z występowaniem tego schorzenia u rodziców, lub innych krewnych pacjenta.

U osób dorosłych należy pamiętać, że podczas występowania zakażenia innych części układu moczowo-płciowego (cewki moczowej, pęcherza moczowego) istnieje ryzyko przeniesienia drobnoustrojów chorobotwórczych na nerki, co skutkuje rozwojem infekcji i stanu zapalnego w obrębie poszczególnych struktur tych narządów.

Choroby nerek – jakie badania?

Najbardziej podstawowym badaniem służącym diagnostyce schorzeń nerek jest badanie ogólne moczu, które umożliwia ocenę stężenia związków przez nie wydalanych oraz obecności nieprawidłowych składników, które mogą się pojawiać w wyniku uszkodzeń tkanki nerkowej. Niepokojącym objawem jest obecność krwi/czerwonych krwinek w moczu, która może zostać zauważona przez pacjenta jako zmiana koloru moczu – taki symptom niezwłocznie powinien skierować pacjenta do lekarza.

Badanie ogólne moczu ocenia szeroki zakres parametrów- opisywane są zarówno cechy fizyczne moczu (takie jak barwa, ciężar właściwy, odczyn pH, przejrzystość) oraz stężenia poszczególnych związków chemicznych (m.in. glukoza, bilirubina, ciała ketonowe, hemoglobina, związki azotowe, białko).

Podczas badania ogólnego moczu przeprowadzana jest także mikroskopowa ocena preparatu, co umożliwia ilościową i jakościową ocenę elementów morfotycznych (leukocyty, erytrocyty, komórki nabłonkowe, wałeczki, bakterie i inne). Wynik badanie ogólnego moczu jest bardzo istotną informacją, która umożliwia ukierunkowanie dalszej diagnostyki na konkretną jednostkę chorobową.

Badanie ogólne moczu jest wykonywane w jednorazowej próbce moczu. Materiałem do oceny dobowego wydzielania różnych substancji jest mocz uzyskany z całodobowej zbiórki. Zasady przeprowadzenie dobowej zbiórki moczu zależą od rodzaju oznaczenia i powinny zostać dokładnie wyjaśnione przez lekarza zlecającego badanie, w celu uzyskania jak najbardziej wiarygodnych wyników.

W przebiegu diagnostyki chorób nerek przydatne także są badania wykonywane w próbce krwi pobranej od pacjenta. Nieprawidłowa praca nerek może skutkować zaburzeniami poziomów określonych substancji we krwi, która wynika z zaburzeń ich filtracji w nerkach.

Podstawowym badaniem diagnostycznym pozwalającym na ocenę czynności wydalniczej nerek jest wskaźnik przesączania kłębuszkowego GFR (glomerular filtration rate).

Wskaźnik ten można wyliczyć na podstawie klirensu kreatyniny lub insuliny.

W rutynowej diagnostyce najczęściej podaje się wskaźnik eGFR (estimated GFR) obliczany ze wzoru na podstawie stężenia kreatyniny we krwi, w zależności od wzoru uwzględniając także wiek, płeć i masę ciała.

Innymi parametrami, których oznaczenie z krwi może być przydatne podczas diagnostyki chorób nerek są:

  • mocznik
  • elektrolity (np. sód, potas)
  • wapń, fosfor, magnez
  • kwas moczowy

Poziomy tych substancji we krwi są ściśle zależne od właściwego wydalania je przez nerki. W przypadku zaburzeń pracy nerek może być wydalane ich zbyt dużo lub zbyt mało, co będzie skutkowało nieprawidłowymi wartościami stężeń uzyskanymi w badaniach krwi.

Wyniki uzyskane tą drogą są szczególnie przydatne diagnostycznie w zestawieniu ze stężeniami określonych związków, które obecne są w moczu – umożliwia to dokładniejszą ocenę, czy przyczyny nieprawidłowości znajdują się w nerkach, czy też wynikają z nieprawidłowego funkcjonowania innych układów organizmu.

Przydatne jest także wykonanie badania morfologii krwi, dzięki której możliwa jest ocena podstawowych parametrów krwi, które umożliwiają wykrycie m.in. stanów zapalnych oraz zaburzeń liczebności poszczególnych elementów morfotycznych.

Choroby nerek – jak zapobiegać?

By zapobiec chorobom nerek należy przestrzegać następujących zasad:

  • stała kontrola poziomu cukru we krwi oraz ciśnienia
  • zdrowa, zbilansowana dieta
  • niestosowanie niektórych leków
  • rzucenie palenia papierosów
  • kontrola wagi w granicach optymalnych dla wzrostu i wieku
  • ćwiczenia przez co najmniej 30 minut, 5 dni w tygodniu
Leia também:  Regeneracja wątroby po alkoholu

Źródła:

Zapalenie nerek – przyczyny, przebieg i leczenie

Nerki – narządy wchodzące w skład układu moczowo-płciowego – składają się z 1,5 miliona nefronów. Można w nich wyróżnić korę nerki oraz rdzeń nerki. Nefrony z kolei są złożone z jeszcze mniejszych struktur, między innymi dwóch rodzajów kłębuszków nerkowych.

Naczelną funkcją nerek w organizmie jest nieustanne filtrowanie krwi i oddzielanie od niej toksycznych produktów przemiany materii. Nerki wykonują w ciele tytaniczną pracę – nie tylko filtrują krew, ale także produkują hormony i neutralizują te, których jest zbyt wiele.

Pomagają także utrzymać homeostazę poprzez wyrównywanie ciśnienia osmotycznego krwi i zatrzymywanie w organizmie tych substancji, które nie powinny zostać z niego usunięte.

Nerki regulują także pH całego organizmu i wspierają układ kostny, syntetyzując niezbędną witaminę D3.

Końcowym efektem filtrującej pracy jest mocz, wydalany drogami moczowymi. Gdy nerki przestają pracować lub ich praca zostaje zakłócona, powstaje ryzyko zatrucia organizmu szkodliwymi substancjami z zewnątrz oraz toksycznymi metabolitami. Niezależnie od tego, co stało się przyczyną takiego zakłócenia, trzeba szybko je zdiagnozować i wyleczyć.

Najczęściej występujące odmiedniczkowe zapalenie nerek bywa powikłaniem po niedoleczonym lub w ogóle nieleczonym zapaleniu pęcherza moczowego lub cewki moczowej. Te dwa z pozoru niegroźne, choć uciążliwe schorzenia mogą przyczynić się do groźnych powikłań właśnie w postaci zapalenia nerek.

Gdy bakterie, które wywołały chorobę pęcherza lub cewki długo w nich zalegają, mogą dostać się drogą wstępującą poprzez moczowód do nerek. Najczęściej za cały stan rzeczy odpowiedzialna jest bakteria E.coli.

Niekiedy, choć niezwykle rzadko, do zapalenia może dojść poprzez krew lub limfę, gdy bakterie zostaną przeniesione wraz z nimi do nerki.

Przytłaczająca większość przypadków zapalenia nerek jest jednak kwestią zaniedbanych, niedoleczonych infekcji w dolnych drogach moczowych. Przyczyną bywają też długo przyjmowane leki immunosupresyjne, zakażenie niektórymi bakteriami przenoszonymi drogą płciową, zakażenia grzybicze.

Z kolei ostre lub przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek jest skutkiem nieprawidłowej pracy układu odpornościowego. Z różnych powodów celem komórek odpornościowych, które powinny zwalczać ciała obce i patogeny, stają się kłębuszki nerkowe.

Choroba ta towarzyszy niekiedy nowotworom, chorobom wątroby, a także chorobom autoimmunologicznym, takim jak toczeń rumieniowaty.

Może dotyczyć jedynie nerek (pierwotne kłębuszkowe zapalenie nerek), lub także innych narządów (wtórne kłębuszkowe zapalenie nerek).

Głównym objawem zapalenia nerek jest ból w okolicy lędźwiowej. Niekiedy chorzy mają wątpliwości, czy jest to ból kręgosłupa, czy nerek. Bardzo często towarzyszy mu stan podgorączkowy lub wysoka gorączka. Nie jest jednak powiedziane, że któryś z tych objawów wystąpi na pewno.

Zapalenie nerek może przebiegać całkiem bezobjawowo, ale może także wskazywać na zatrucie organizmu, powodować dreszcze, uogólnione złe samopoczucie, biegunkę, wymioty, bóle brzucha.

Zdarzają się także bóle w podbrzuszu, bolesne oddawanie moczu, częstomocz, uczucie parcia na pęcherz.

Lekarz diagnozuje zapalenie nerki lekko uderzając okolicę lędźwiową i sprawdzając w ten sposób, czy pacjent odczuwa ból – jest to tak zwany objaw Goldflama. Niekiedy objawy są bardzo uogólnione, ponieważ zapalenie pęcherza lub cewki moczowej, które przeniosło się na nerkę lub nerki, jeszcze nie minęło.

Objawy różnią się nieco przy kłębuszkowym zapaleniu nerek. Najczęściej jest ono diagnozowane przy okazji badania moczu, niekiedy pacjent zauważa, że mocz pieni się, ma nietypowy kolor lub oddawaniu moczu towarzyszy ból w okolicach nerek. W ostrym przebiegu występują obrzęki twarzy i kostek, chory czasami nie oddaje moczu nawet przez dobę.

Istnieje kilka różnych typów zapalenia nerek.

1) Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Ta najczęstsza postać choroby powstaje w wyniku przeniesienia bakterii z dolnych dróg moczowych, a niekiedy poprzez zakażenie grzybami, bakteriami przenoszonymi drogą płciową lub podczas długotrwałego przyjmowania leków. Trwa do dwóch tygodni i nie ma potrzeby, by pacjent przebywał w tym czasie w szpitalu. Zwykle daje się skutecznie leczyć za pomocą antybiotyków przyjmowanych doustnie.

2) Kłębuszkowe zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenia nerek powstają w wyniku nieprawidłowego działania układu immunologicznego. Komórki, których zadaniem jest obrona organizmu, atakują kłębuszki nerkowe zaburzając ich działanie. Ten typ zapalenia nerek ma dwie postaci – ostrą oraz przewlekłą.

Powodem do niepokoju powinny być nie tylko odczuwane objawy, ale także nieprawidłowe wyniki badania moczu, na przykład większa niż normalna zawartość białek.

Przewlekła postać choroby jest groźna, a jej przebieg i wynik leczenia niepewne – bywa, że ustępuje niemal samoistnie, jednak czasami leczenie nie przynosi skutków i dochodzi do niewydolności nerek.

3) Śródmiąższowe zapalenie nerek

Specyfika tego typu zapalenia nerek polega na miejscu rozwoju infekcji. Nie są to kłębuszki nerkowe, lecz cewki i tkanka śródmiąższowa. Najczęściej jest skutkiem przyjmowania leków, których pacjent nie toleruje. Może przyjąć postać ostrą lub przewlekłą. To stosunkowo rzadka choroba, której towarzyszy gorączka i wysypka na skórze, a także tępy ból w okolicach nerek.

Kłębuszkowe i śródmiąższowe zapalenie nerek występują niezależnie od działań pacjenta – nie można im zapobiec, pozostaje szybkie diagnozowanie i leczenie. Za to zapalenie odmiedniczkowe, będące wynikiem niedoleczenia innych infekcji dróg moczowych, można powstrzymać. Leczenie różni się w zależności od typu choroby.

Zwykle polega na podawaniu antybiotyków, niekiedy chory wymaga jednak hospitalizacji. W większości przypadków udaje się je całkowicie wyleczyć. Nie wolno jednak lekceważyć chorób układu moczowego.

Nerki pełnią niezwykle istotną funkcję w organizmie, a ich niewydolność niezwykle utrudnia życie i wymaga skomplikowanego leczenia.

  • To również może cię zainteresować:
  • Problemy z układem moczowym – jaka dieta?
  • Groźny refluks moczowodowo-pęcherzowy: często skutek zlekceważonych “banalnych” infekcji
  • Domowe sposoby przy zapaleniu pęcherza i dróg moczowych
  • UKŁAD MOCZOWY (WYDALNICZY) – budowa, funkcje i najczęstsze dolegliwości
  • Nerki – wiesz, jak o nie dbać?

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*