Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

W celu rozpoznawania i monitorowania przebiegu zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (hepatitis B virus, HBV), a także aby sprawdzić, czy szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW typu B) zapewniło odporność pożądanego stopnia.

Badanie wykonuje się:

  • w przypadku wystąpienia objawów WZW typu B
  • u osób, które mogły być narażone na kontakt z wirusem typu B
  • u osób z przewlekłą chorobą wątroby o innej przyczynie
  • po szczepieniu przeciw WZW typu B lub po terapii przeciwwirusowe

Próbka krwi pobierana jest z żyły łokj.

Zapalenie wątroby typu B spowodowane jest zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). Jest to jeden z wirusów powodujących zapalenie wątroby charakteryzujące się zapaleniem i powiększeniem wątroby.

Inne przyczyny zapalenia wątroby to zatrucie lekami, zaburzenia wrodzone, choroby autoimmunizacyjne. HBV to jeden z pięciu, dotychczas zidentyfikowanych, wirusów hepatotropowych. Pozostałe 4 to: A, C, D i E.

Zakażenie HBV jest najczęstszą przyczyną ostrego zapalenia wątroby i najbardziej rozpowszechnioną przyczyną przewlekłych infekcji wirusowych na świecie (chociaż w europie i Ameryce Płn. To wzw typu C występuje częściej). Wg danych amerykańskiego Centrum Kontroli Zachorowań w roku 2007 w USA stwierdzono około 43 tysiące nowych zachorowań na wzw typu B.

Są to tylko dane szacunkowe i prawdopodobnie zaniżone gdyż wiele osób ma objawy łagodne i nie wie, że są zakażone. Przewlekła postać wzw typu B stanowi duży problem i dotyczy około 800 tys do 1 mln osób w USA. Szacuje się, że na świecie około 350 mln osób jest zakażonych i każdego roku wzw jest jednym z czynników przyczynowych zgonów u około 620 tys. osób.

HBV przenosi się poprzez kontakt z krwią lub innymi płynami z jam ciała od osób zakażonych. Ekspozycja może nastąpić np. w wyniku używania tych samych igieł do przetoczeń dożylnych leków lub poprzez kontakty seksualne bez zabezpieczeń.

Osoby, które żyją lub podróżują w rejony gdzie wirus typu B występuje często są narażone na większe ryzyko zakażenia. Matki mogą przekazać wirusa swoim dzieciom zwykle podczas porodu lub po porodzie.

Wirus jednak nie przenosi się poprzez żywność lub wodę, przypadkowe dotknięcia rąk, kaszel czy kichanie.

Przebieg zakażenia HBV może być różny, od postaci łagodnej trwającej tylko kilka tygodni do postaci przewlekłych i ciężkich trwających lata. Czasem przewlekłe zakażenie HBV prowadzi do poważnych powikłań jak marskość wątroby lub rak wątroby.

Niektóre stadia i postaci wzw typu B obejmują:

  • Ostrą infekcję – obecność typowych objawów przy dodatnim wyniku badania przesiewowego
  • Przewlekłą infekcję – z obecnością wirusa potwierdzona wynikiem badań laboratoryjnych i zapaleniem wątroby
  • Nosicielstwo (postać nieaktywna) — przetrwałe zakażenie bez objawów zapalenia wątroby (nosiciel- osobnik w dobrym stanie zdrowia lecz z obecnością wirusa w organizmie, który może potencjalnie zakażać innych)
  • „Zakażenie wyleczone” — bez objawów zakażenia; brak obecności DNA wirusa, brak objawów zapalenia wątroby (chociaż w wielu przypadkach wirus jest obecny w formie nieaktywnej w wątrobie)

Objawy ostrego zapalenia wątroby typu B mogą być bardzo podobne do objawów w przebiegu innego rodzaju ostrego zapalenia wątroby. Niektóre obejmują: gorączkę, zmęczenie, wymioty, nudności, żółtaczkę. Zapalenie wątroby powoduje jej uszkodzenie i niemożliwość prawidłowego funkcjonowania.

Wątroba nie może metabolizować toksyn lub produktów ubocznych przemiany materii jak np. bilirubiny i usuwać ich z organizmu. W przebiegu choroby stężenie bilirubiny i aktywność enzymów wątrobowych wzrastają. Badanie stężenia bilirubiny lub enzymów wątrobowych może wskazywać na zapalenie wątroby nie wskazuje jednak jego przyczyny.

Należy wykonać badania potwierdzające obecność zakażenia wirusem hepatotropowym.

Wiele różnego rodzaju badań można zastosować w celu wykrycia świeżego lub wcześniejszego zakażenia wątroby HBV.

W odpowiedzi na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) wytwarzane są przeciwciała anty-HBV, które można oznaczyć; aby wykryć antygen wirusa lub wirusowe DNA wykonuje się inne badania.

Badania te można stosować w celu wykrycia zakażenia w nieobecności objawów, określenia czy jest to zakażenie ostre czy przewlekłe oraz do monitorowania przewlekłego zakażenia.

Mimo, iż zakażenie HBV jest poważną chorobą u większości osób dorosłych przemija samoistnie. U niemowląt i dzieci na ogół rozwija się przewlekłe zakażenie. Dostępna jest szczepionka zapobiegająca zakażeniu wirusem typu B. W roku 1990 wdrożono rutynowe szczepienie dzieci przeciwko wzw typu B co spowodowało spadek zakażeń ostrych o 82%.

Artykuły zamieszczone w dziale Laboratorium dostarczą Ci ogólnych informacji na temat obróbki pobranej krwi, wymazu z gardła oraz krwiodawstwa i krwiolecznictwa.

Istnieje kilka badań laboratoryjnych służących do wykrywania przeciwciał przeciw HBV. Przeciwciała są to białka wytwarzane przez organizm w celu obrony przed antygenami (obcymi białkami). Są też w użyciu badania, które wykrywają obecność antygenów wirusa, inne pozwalają na wykrycie wirusowego DNA.

  • Zwykle jeden zestaw badań stosuje się do określenia przyczyny ostrego zakażenia, inny po postawieniu rozpoznania w celu monitorowania progresji choroby, wykrycia zakażenia przewlekłego i/ lub nosicielstwa.
  • Poniższa lista wskazuje na główne zastosowania badań w zakażeniu wątroby wirusem typu B:
  • w celu wykrycia ostrej fazy zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B: HBsAg (antygen powierzchniowy wzw B), hepatitis B core antibody anty-HBc (przeciwciała anty-antygenowi rdzeniowemu B) w klasie IgM i czasem HBeAg – antygen HBe
  • w celu wykrycia przewlekłej fazy zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B: HBsAg, DNA wirusa typu B (HBV DNA), czasem HBeAg
  • w celu monitorowania przewlekłej fazy zakażenia HBV i efektów leczenia: HBsAg, HBeAg), przeciwciała anty-antygenowi powierzchniowemu B (anti-HBs), IgG, anty-HBe IgG i HBV DNA
  • w celu wykrycia wcześniejszej ekspozycji na HBV u osoby z obniżoną odpornością (kiedy wirus może ulec reaktywacji): anty-HBc) całkowite i anty-HBs

Niektóre powody dla których przeprowadza się takie badania to: badanie przesiewowe w kierunku wykrycia zakażenia HBV w grupach ryzyka lub u dawców krwi, w celu stwierdzenia nosicielstwa, w celu wykrycia wcześniejszego zakażenia z późniejszym nabyciem odporności, w celu wykazania czy szczepienie spowodowało odporność na zakażenie HBV.Niektóre badania wykonuje się w celach przesiewowych wraz z testami na obecność innych wirusów hepatotropowych (HAV, HCV).

W tabeli podano rodzaje badań w przypadku infekcji HBV i ich zastosowanie:

Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

Inne badania jak AST, ALT, i GGT można stosować w celu monitorowania postępu choroby. W niektórych sytuacjach konieczna jest biopsja wątroby w celu potwierdzenia rozpoznania.

Badania związane z wzw typu B mogą być zlecane u osób mających objawy ostrego zapalenia wątroby w celu określenia czy ich przyczyna jest zakażenie HBV. Niektóre z tych objawów obejmują: gorączkę, zmęczenie, utratę apetytu, nudności i wymioty, bóle brzucha, ciemny mocz, blade stolce, bóle stawów i żółtaczkę.

Badania związane z wzw typu B stanowią dalszy etap diagnozowania gdy wyniki rutynowych testów (enzymów wątrobowych ALT, AST) są nieprawidłowe (podwyższone). Czasem w ten sposób można wykryć ostre wzw B gdy objawy są łagodne i przypominają objawy grypy. Przewlekłe wzw B częściej nie daje objawów i dlatego można je wykryć przy pomocy badań rutynowych.

Badanie HbsAg może być stosowane w celach przesiewowych w grupach wysokiego ryzyka wystąpienia przewlekłej formy wzw B. W 2008 r Centrum Kontroli Zachorowań w USA zweryfikowało wytyczne i zaleca wykonywanie badań na obecność antygenu HBs w następujących grupach osób:

  • mogących być potencjalnym źródłem zakażenia w wyniku przebytych przypadkowych ran, zakłucia igłami,; u pracowników służby zdrowia
  • osób urodzonych w rejonach o najczęstszym występowaniu HBsAg (>20%), np. Azja i Afryka
  • osób nieszczepionych, których rodzice pochodzą z rejonów o częstszym występowaniu HBsAg (>8%),
  • mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami
  • osób z podwyższonymi wartościami transaminaz (ALT, AST) bez oczywistych przyczyn
  • osób, u których układ odpornościowy został stłumiony poprzez podawanie leków
  • kobiet w ciąży
  • osób mających kontakty z zakażonymi HBV
  • osób zakażonych HIV
Leia também:  Como calcular o intervalo de confiança: 6 passos

Gdy testy związane z wzw typu B są stosowane do monitorowania osób z przewlekłym zakażeniem można je wykonywać regularnie. HBsAg i HbeAg zwykle oznacza się co 6 miesięcy lub corocznie dopóki HbeAg nie zaniknie samoistnie.

U osób leczonych z powodu przewlekłego zakażenia HBV, HBeAg i HBV DNA można wykonywać w celu określenia czy leczenie jest skuteczne. Stężenie HBV DNA spadnie zwykle do wartości niewykrywalnych gdy leczenie jest skuteczne.

Jeśli wynik HBeAg był dodatni przed podjęciem leczenia i po leczeniu jest ujemny można po jakimś czasie zaprzestać leczenia wówczas gdy oba testy będą ujemne. Gdy HBeAg był ujemny przed leczeniem lub pozostaje dodatni leczenie należy kontynuować.

  1. Krew pobrana od dawców jest zawsze badana na obecność HBsAg przed jej dystrybucją.

Badania na obecność zakażenia wzw B mogą być zlecane jako pojedyncze testy lub w kombinacjach. Wyniki badań są oceniane łącznie. Nie wszystkie rodzaje testów wykonuje się u wszystkich badanych. Lekarz powinien wyjaśnić pacjentowi wyniki badań.

W Tabeli podsumowano możliwe interpretacje typowych wyników badań.

Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

*Uwaga: Pewne podtypy HBV, które nie mają  e-antygenu;  te podtypy są powszechne na Środkowym  Wschodzie i w Azji- w tych regionach wykonywanie tego badania nie ma większego sensu.  W tych przypadkach ujemny wynik HbeAg niekoniecznie oznacza, że antigen HBV nie jest obecny lub osoba nie zakaża; może być, że osobnik zakażony jest podtypem wirusa, który nie wytwarza e-antygenu.

HBV DNA:oznacza się ilość wirusa obecnego we krwi wyrażaną w jednostkach międzynarodowych na 1 mililitr (IU/mL). Wysoki wynik oznacza, że wirus aktywnie się namnaża (replikuje) i, że zakażenie może być przeniesione na inne osoby. Oznacza to również, że pacjent zakażony ma wysokie ryzyko uszkodzenia wątroby. Niska wartość HBV DNA poniżej ustalonej wartości odcięcia np.:

Dla pacjenta

Szczegóły 27.07.2021 Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

Profilaktyka zakażeń WZW

Wirusowe Zapalenie Wątroby

  • Szacuje się, że na świecie około 240 mln osób jest przewlekle zakażonych HBV, a blisko 700 tys. rocznie umiera z powodu powikłań.
  • U 78-85% osób zakażonych HCV (wirus zapalenia wątroby typu C) dochodzi do przewlekłej infekcji, z tego u ok. 20% pacjentów rozwija się marskość wątroby, a następnie rak wątrobowokomórkowy,
  • 130-150 mln osób na świecie jest zakażonych HCV.
  • Co roku odnotowuje się 1,4 mln zgonów spowodowanych następstwami przewlekłych zakażeń wirusami wywołującymi WZW typu B i C.
  • 90% Polaków nigdy nie wykonało badań diagnostycznych w kierunku Wirusowemu Zapaleniu Wątroby.

CZY WIESZ

Czym jest wirusowe zapalenie wątroby?

Jest to choroba wywołana przez wirusy zapalenia wątroby,która charakteryzuje się zmianami martwiczo-zapalnymi w wątrobie.Najczęściej wywołana jest wirusami typu A (HAV), B (HBV), C (HCV). Wirus HAV przenoszony jest drogą pokarmową i powoduje zwykle ostre zapalenie wątroby.

Wirusy HBV i HCV mogą przenosić się poprzez:

  • kontakty seksualne, w których może dojść do kontaktu z krwią;
  • używanie zanieczyszczonych igieł i strzykawek przez osoby zażywające narkotyki;
  • skażony sprzęt medyczny;
  • korzystanie z przedmiotów na których może znajdować się krew, np.: wspólne szczoteczki do zębów, maszynki do golenia;
  • robienie tatuażu lub w trakcie zabiegów kosmetycznych;
  • zakażonego członka rodziny w jednym gospodarstwie domowym oraz z matki na dziecko w trakcie porodu.

W Polsce, spośród wirusów uszkadzających wątrobę najczęściej występują zakażenia wirusami HBV i HCV.

WZW typu B

  • WZW typu B nazywane dawniej żółtaczką wszczepienną, jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych u człowieka. Może przebiegaćw postaci przewlekłej lub ostrej. Ostra infekcja może przebiegać z objawami o nasileniu średnim do bardzo ciężkiego. Przewlekłe zapalenie wątroby może doprowadzić do marskości lub nowotworu wątroby. Może również występować w postaci bezobjawowej, a jedyną oznaką uszkodzenia komórek wątroby jest podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, ASPAT, GGTP).
  • Objawem ostrego zakażenia HBV jest zażółcenie skóry i białkówek oczu, osłabienie, ciemny kolor moczu, zaburzenia przewodu pokarmowego oraz brak apetytu. Objawy te pojawiają się do 6 mies. od zakażenia.
  • Infekcja tym wirusem zwykle utrzymuje się przez całe życie.

WZW typu C

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C to choroba zakaźna wywołana przez wirusa HCV.
  • U około 80% osób zakażenie przebiega bezobjawowo. Mogą jednak pojawiać się takie objawy jak zmęczenie, utrata apetytu, odbarwione stolce lub zażółcenie białek oczu. U ok. 50-70% osób pojawią się przewlekłe następstwa choroby. Okres wylęgania choroby wynosi do 6 miesięcy.
  • Badanie krwi w kierunku wykrycia przeciwciał zaleca się osobom, które między innymi: mają podwyższoną aktywność enzymów (ALT) i (AST), małopłytkowość, zażywały narkotyki, są przewlekle dializowane, są dziećmi matek u których wykryto zakażenie, miały przetaczaną krew lub są zakażone wirusem HIV czy HBV.

Szczepienie przeciw WZW

  • Szczepienia przeciwko HBV są aktualnie najbardziej skutecznym sposobem zapobiegania zakażeniu. Zachorowalność na tę chorobę obniżyła się od chwili wprowadzenia w latach 90-tych obowiązkowych szczepień ochronnych.

Oprócz obowiązkowego szczepienia noworodków, szczepienie jest zalecane:

  • osobom starszym, które wcześniej nie były szczepione;
  • osobom, które ze względu na tryb życia i wykonywane zajęcia są narażone na zakażenia związane z uszkodzeniem ciągłości tkanek;
  • osobom przewlekle chorym o wysokim ryzyku zakażenia.
  • Przeciwko WZW C nie ma szczepionki, są natomiast skuteczne leki w 98-99%. Najlepszą metodą zapobiegania chorobie jest przestrzeganie zasad zapobiegania zakażeniom w placówkach medycznych oraz sterylizacja sprzętu i używanie sprzętu jednorazowego użytku.
  • Istnieją skuteczne szczepionki przeciwko WZW typu A, wystarczą dwie dawki szczepionki aby uodpornić się na całe życie.

Najbardziej skuteczną metodą profilaktyki WZW jest przestrzeganie zasad higieny (częste mycie rąk), poprawa warunków sanitarnych oraz szczepienia ochronne!

Diagnostyka WZW

  • Podstawą w rozpoznaniu WZW typu A jest wykrycie w surowicy chorego przeciwciał anty HAV w klasie IgM. Możliwe jest wykonaniebadań całkowitych przeciwciał anty – HAV, w którym oznaczone są przeciwciała klasy IgM i IgG, wykrywa ono zarówno świeże, jak i dawniej przebyte zakażenie HAV.
  • Badaniem wykrywającym zakażenie HBV (wirus zapalenia wątroby typu B) jest obecność we krwi antygenu HBs, gdzie dodatni wynik oznacza zakażenie wirusem typu B. Badanie to jest refundowane przez NFZ, a skierowanie może wystawić lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.
  • Podstawowym badaniem do wykrycia WZW typu C jest test na obecność przeciwciał anty-HCV /przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C/. Jeśli wynik testu jest dodatni to pacjent jest kierowany do Poradni Chorób Zakaźnych celem wykonania dodatkowego specjalistycznego badania z krwi.

Źródło: Zespół Profilaktyki Zdrowotnej

Choroby zakaźne

NHS zaleca badania przesiewowe w kierunku chorób zakaźnych.

Choroby zakaźne

1. Cel badania przesiewowego

Jest to badanie w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B, HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności) oraz kiły.
Kobiety, które wiedzą o tym, że są nosicielkami wirusa HIV lub cierpią na wirusowe zapalenie wątroby typu B, potrzebują wizyty u specjalisty na wczesnym etapie ciąży w celu zaplanowania właściwej opieki w tym okresie.

Wirus zapalenia wątroby typu B oraz wirus HIV są przenoszone z krwią i płynami ustrojowymi podczas kontaktów seksualnych lub używania zakażonych igieł. Te wirusy mogą również zostać przekazane dziecku przez matkę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirus zapalenia wątroby typu B atakuje wątrobę. Może spowodować ostrą (natychmiastową) i przewlekłą (długotrwałą) chorobę. U dzieci zarażonych przy urodzeniu lub w pierwszym roku życia poziom ryzyka wystąpienia wirusowego zapalenia wątroby typu B trwającego całe życie wynosi 9 na 10 (90%). Może to prowadzić do infekcji wątroby oraz nowotworów złośliwych.

HIV

Wirus HIV osłabia układ odpornościowy, utrudniając zwalczanie zakażeń. Nieleczony, może zostać przekazany przez matkę dziecku podczas ciąży, porodu lub karmienia piersią. Leczenie uzyskane w ciąży znacznie zmniejsza ryzyko przekazania wirusa HIV dziecku z 1 na 4 (25%) do mniej niż
1 na 200 (0,5%).

Leia também:  Como avisar a um professor que você vai faltar à aula por email

Kiła

Kiła jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Może również zostać przekazana dziecku przez matkę w okresie ciąży. Nieleczona, może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych u dziecka, spowodować poronienie lub urodzenie martwego dziecka.

3. Badanie przesiewowe

Z ramienia zostanie pobrana próbka krwi.

Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

Pobieranie próbki krwi

Niewielka ilość tej krwi będzie przechowywana w laboratorium. Może być wykorzystywana do badań, jeżeli podczas ciąży wystąpią objawy innych zakażeń lub wysypki.

4. Bezpieczeństwo badania

Z tym badaniem nie wiąże się żadne ryzyko.

5. Decyzja o poddaniu się badaniu przesiewowemu należy do Ciebie

Poddanie się tym badaniom jest zdecydowanie zalecane w celu ochrony zdrowia matki poprzez wczesne zapewnienie leczenia i opieki, Co znacznie zmniejsza ryzyko przekazania infekcji dziecku, partnerowi lub innym członkom rodziny.

6. Rezygnacja z badania

Jeżeli nie zdecydujesz się na badanie, zostanie ono zaproponowane ponownie na późniejszym etapie ciąży, najlepiej przed końcem 20. tygodnia.

7. Wynik ujemny

Wynik ujemny oznacza, że zakażenie nie zostało obecnie stwierdzone. Nie oznacza to, że będziesz przed nim chroniona przez całą ciążę. Należy dbać o to, aby się nie zarazić i w razie potrzeby jak najszybciej zgłosić objawy położnej lub lekarzowi pierwszego kontaktu. Badanie może zostać przeprowadzone u Ciebie i Twojego partnera w każdej chwili.

Zalecamy powtórzenie badania w przypadku nowego partnera seksualnego, zażywania wstrzykiwanych narkotyków, świadczenia usług seksualnych, obecności zakażenia u partnera lub jego biseksualności bądź rozpoznania u Ciebie choroby przenoszonej drogą płciową.

8. Wynik dodatni

Jeśli cierpisz na wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół specjalistów powinien monitorować Twoje zdrowie podczas ciąży oraz po porodzie. Twój partner i Twoje pozostałe dzieci oraz członkowie bliskiej rodziny mogą wymagać zbadania i podania szczepionki.

Bardzo ważne jest, aby dziecko otrzymało 6 dawek szczepionki w odpowiednich odstępach czasu w celu ochrony jego zdrowia. W razie konieczności należy porozmawiać z lekarzem pierwszego kontaktu, pielęgniarką w przychodni lub pielęgniarką środowiskową, jeżeli któraś z tych dawek nie zostanie podana. Szczepionki powinny zostać podane:

  • w ciągu pierwszych 24 godzin po narodzinach
  • po ukończeniu 4. tygodnia
  • kiedy dziecko ukończy 8, 12 i 16 tygodni (w ramach rutynowych szczepień dzieci)
  • po ukończeniu pierwszego roku życia
  • Dziecko może także wymagać podania przeciwciał we wstrzyknięciu (immunoglobuliny przeciwko WZW B) podczas pierwszego szczepienia.
  • Po ostatnim szczepieniu przeprowadzone zostanie także badanie krwi dziecka w celu sprawdzenia, czy udało się uniknąć zakażenia.
  • Jeśli jesteś nosicielką wirusa HIV, możesz znacznie zmniejszyć ryzyko przekazania wirusa dziecku, jeżeli będziesz znajdować się pod opieką specjalisty, otrzymywać leczenie, przyjmować leki, mieć zaplanowaną opiekę okołoporodową oraz jeśli nie będziesz karmić piersią.

Jeśli zostałaś zarażona kiłą, konieczne będzie pilne skierowanie do zespołu specjalistów. Leczenie polega zazwyczaj na podaniu antybiotyków. Są one bezpieczne dla dziecka. Zespół zaproponuje również zbadanie Twojego partnera w celu sprawdzenia, czy wymaga leczenia. Dziecko będzie wymagać zbadania oraz badań krwi po narodzinach. Może również wymagać podania antybiotyków.

9. Wyniki

Jeżeli wynik badania będzie ujemny, położna porozmawia z Tobą na ten temat. Odbędzie się to przed lub podczas kolejnej wizyty prenatalnej, około 16. tygodnia. Zostanie to również odnotowane w dokumentacji medycznej.

Jeżeli badanie wykaże obecność zakażenia wirusem HIV, WZW typu B lub kiłą, specjalistyczna położna skontaktuje się z Tobą w ciągu 10 dni w celu ustalenia terminu wizyty. Omówi wtedy wynik, przeprowadzi dodatkowe badania i opracuje plan opieki.

Niniejsza ulotka została opracowana przez agencję Public Health England (PHE) w imieniu NHS.

Badania na wirusowe zapalenie wątroby

  • Strona główna
  • Badania na wirusowe zapalenie wątroby
  • News

Program Wykrywania Zakażeń WZW B i C obejmuje swoim zasięgiem również nasze województwo. Także Grudziądz – po raz kolejny – przyłączył się to tej akcji. Mieszkańcy mogą bezpłatnie sprawdzić, czy nie są zarażeni wirusem zapalenia wątroby typu B lub C.

Badania przy wirusowym zapaleniu wątroby

W Polsce zakażonych wirusem HBV (zapalenia wątroby typu B) jest około 300 000 osób, a wirusem HCV (zapalenia wątroby typu C) około 230 000 osób. Większość z nich nie wie, że jest chora (w przypadku HVC nawet 90%). Tymczasem nieleczone wirusowe zapalanie wątroby (WZW) typu B lub C prowadzi do jej marskości i raka wątroby.

Wczesne wykrycie WZW B pozwala na istotne spowolnienie choroby (procesów degenarycyjnych w wątrobie), a w przypadku WZW C nawet całkowite wyleczenie. Mieszkańcy Grudziądza mogą skorzystać z bezpłatnych badań w ramach „Programu wykrywania zakażeń WZW B i C w województwie kujawsko – pomorskim”.

Projekt adresowany jest do osób, u których wcześniej nie stwierdzono wirusowego zapalenia wątroby.

Celem programu jest zwiększenie skuteczności zapobiegania chorobom zakaźnym i zakażeniom. Realizowany jest poprzez wykonywanie badań diagnostycznych krwi na obecność przeciwciał anty-HCV oraz działania edukacyjne stanowiące podstawę programu.

  • W ramach Programu wykonywane są badania diagnostyczne w kierunku HBsAg i na obecność przeciwciał anty-HCV.
  • Gdzie można się zbadać?
  • Badania realizowane są od poniedziałku do piątku w następujących punktach pobrań VITALABO w Grudziądzu:
  • 1) Przychodnia Jedynka przy ul. Klasztornej 9/11;
  • 2) Centrum Medyczne Amicmed przy ul. Waryńskiego 6,
  • 3) Centrum Zdrowia Na Skarpie przy ul. Konstytucji 3 Maja 3,
  • 4) Przychodnia Kopernika przy ul. Chełmińskiej 74,
  • 5) Punkt Pobrań Vitalabo przy ul. Chełmińskiej 80,

6) Punkt Pobrań Vitalabo przy ul. Starorynkowej 6.

Nie obowiązuje wcześniejsza rejestracja, jednak liczba wykonanych testów jest ograniczona.

Szczegółowe informacje dostępne są na stronie www.program.wsoz.pl

W tym roku, ze względu na panującą epidemię, nie odbędą się szkolenia edukacyjne dla mieszkańców Grudziądza . W związku z tym Główny Inspektorat Sanitarny przygotował materiały, które są źródłem niezbędnej wiedzy na temat wirusowego zapalania wątroby (WZW).

  1. PORADNIK
  2. PREZENTACJA
  3.  KOMUNIKAT W JĘZYKU MIGOWYM
  4. Natalia Granica
  5. Biuro Prasowe i Medialne

Data dodania 18 września 2020

Data edycji 29 września 2020

wróć

Drukuj Zapisz do PDF

Bądź na bieżąco z Grudziądzem i zapisz się do Newslettera

Wirus HCV – cichy zabójca

Wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C). Myślisz, że ten problem Cię nie dotyczy?

Jeżeli

  • przebywałeś wielokrotnie w szpitalu i miałeś wykonywane zastrzyki, kroplówki, dializy, zabiegi i operacje chirurgiczne;
  • poddawałeś się badaniom diagnostycznym (gastroskopia, kolonoskopia, bronchoskopia);
  • miałeś wykonywane zabiegi stomatologiczne (usuwanie zębów, wszczepianie implantów);
  • usuwałeś brodawki lub zmiany skórne;
  • korzystałeś z usług w gabinetach fryzjerskich i kosmetycznych (botox, manicure, pedicure);
  • robiłeś tatuaż lub makijaż permanentny;
  • przekuwałeś różne części ciała (piercing);
  • odwiedzałeś gabinety akupunktury;
  • korzystałeś ze wspólnej maszynki do golenia, cążek, szczoteczki do zębów z osobą zakażoną;
  • chociaż raz zażyłeś narkotyk dożylnie lub donosowo;
  • utrzymywałeś kontakty seksualne z wieloma partnerami;
  • miałeś transfuzje krwi lub przyjmowałeś preparaty krwiopochodne przed rokiem 1992;
  • masz nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych

to również i Ty jesteś w grupie ryzyka zakażenia tą groźną chorobą!

WZW C jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV).  Wirus HCV nazywany jest cichym zabójcą, gdyż zakażenie przebiega bezobjawowo lub objawy nie są charakterystyczne, a o jego obecności dowiadujemy się zazwyczaj przypadkowo.

Jak  podaje Światowa Organizacja Zdrowia 95 % zakażonych nie wie, że padło ofiarą HCV. Choroba potrafi nawet przez kilkadziesiąt lat pozostawać w ukryciu.

W tym czasie skutecznie niszczy wątrobę chorej osoby, co może prowadzić do marskości lub niewydolności tego narządu, a nawet rozwoju raka wątrobowokomórkowego.

W celu wykrycia zakażenia należy przeprowadzić test z krwi na obecność przeciwciał anty-HCV. Badanie jest szybkie, proste i powinna wykonać je każda osoba.

Jeżeli przeciwciała anty- HCV zostaną wykryte w Twojej krwi to jeszcze nie oznacza, że chorujesz na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Obecność przeciwciał może świadczyć tylko o tym, że miałeś kontakt z wirusem. W celu potwierdzenia aktywnej infekcji należy wykonać dodatkowe badanie wykrywające materiał genetyczny wirusa (RNA HCV).

Leia também:  Como calcular a área de um trapezoide: 8 passos

Zakażenie HCV stanowi obecnie jeden z ważniejszych problemów epidemiologicznych w zakresie chorób zakaźnych w Polsce. Pamiętaj, że przeciwko HCV (WZW C) nie ma szczepionki, dlatego tak ważne jest wykonywanie badań na anty-HCV i wczesne wykrycie zakażenia.

Test anty- HCV można wykonać  w Laboratorium DCM DOLMED S.A. od poniedziałku do piątku w godz. 7:00 – 18:00. Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Cena: 30 zł.Wynik otrzymuje się w tym samym dniu lub w dniu następnym.

Wirusowe zapalenie wątroby – objawy, przyczyny i leczenie WZW

Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) to choroba zakaźna wątroby o ostrym przebiegu, wywoływana przez wirusy hepatotropowe, które prowadzą do uszkodzenia wątroby. Wyróżnia się sześć różnych typów wirusów zapalenia wątroby, które powodują różne postacie i objawy choroby, a wśród nich:

  • wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A), popularnie nazywane także żółtaczką pokarmową,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B), które określa się mianem żółtaczki wszczepiennej,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C), inaczej żółtaczka typu C,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu D (WZW D), które powoduje wirus HDV,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu E (WZW E), powodowane przez wirusa HEV,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu G (WZW G), wywoływane przez wirusa HGV.

Wirusowe zapalenie wątroby – przyczyny

Przyczyny powstania choroby WZW są ściśle powiązane z rodzajem wirusa, który ją spowodował oraz drogą zakażenia.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, potocznie nazywane także „chorobą brudnych rąk”, pojawia się najczęściej u dzieci i młodzieży.

Szacuje się, że w około 95% wszystkich przypadków do zakażenia wirusem dochodzi drogą pokarmową poprzez spożywanie skażonej wody lub żywności, np. umytych w zakażonej wodzie owoców lub warzyw.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest ostrą chorobą miąższu wątroby, wywołaną przez wirusa HBV przenoszącego się przez krew (pozajelitowo) oraz wydzieliny ludzkiego organizmu – w okresie okołoporodowym lub podczas kontaktu płciowego.

Powszechnie uważa się, że możemy się nią zarazić głównie w szpitalu, jednak jak się okazuje, do kontaktu z wirusem dochodzi również m.in. w salonach tatuażu oraz gabinetach kosmetycznych, podczas zabiegu akupunktury lub piercingu.

Co ważne, wirus WZW typu B przenoszony jest wyłącznie z człowieka na człowieka.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest szczególnie niebezpieczne dla naszego organizmu ze względu na fakt, że zazwyczaj wykrywane jest przypadkowo.

Z tego powodu WZW typu C często zmienia się w postać przewlekłą, prowadząc do marskości lub nowotworu wątroby. Droga zakażenia wirusem jest tu podobna jak w wirusie HBV – w 80% przypadków do zakażenia dochodzi w szpitalu, np.

podczas pobierania krwi, zabiegów endoskopowych lub transfuzji krwi.

Pozostałe trzy rodzaje WZW – typu D, E oraz G – pojawiają się znacznie rzadziej niż poprzednie. Warto zauważyć, że wirusowe zapalenie wątroby typu D występuje zawsze w połączeniu z WZW typu B. Do zakażenia dochodzi równocześnie z wirusem WBV lub w efekcie namnożenia wirusów u osoby zakażonej wirusem WZW B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E to choroba, która nie występuje w Polsce – najczęściej spotyka się je w rejonach Azji Wschodniej oraz Południowej. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z zanieczyszczoną wodą lub żywnością. Ostatni z typów, wirus HGV, przenosi się drogą płciową lub pozajelitowo (np.

podczas przetaczania krwi).

Wirusowe zapalenie wątroby – objawy

W zależności od typu wirusa choroba wątroby może przybierać formę bezobjawową, skąpoobjawową lub pełnoobjawową. W wielu przypadkach objawy początkowe WZW przypominają te, które są charakterystyczne dla grypy lub przeziębienia (np.

podwyższona temperatura, bóle mięśni i stawów), jednak po okresie inkubacji, który może trwać od kilku tygodni do 6 miesięcy, mogą pojawić się dodatkowe symptomy.

Do najczęściej pojawiających się objawów wirusowego zapalenia wątroby zaliczamy:

  • zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu, co spowodowane jest nagromadzeniem się bilirubiny w surowicy krwi oraz tkankach naszego organizmu. Żółtaczka jest najczęstszym objawem zakażenia wirusem typu B;
  • osłabienie organizmu, uczucie ciągłego zmęczenia;
  • ból brzucha pod żebrem z prawej strony i powiększenie obwodu brzucha, co związane jest z powiększeniem wątroby;
  • brak apetytu;
  • spadek masy ciała;
  • ciemny kolor moczu i jasny kolor stolca;
  • podwyższony poziom enzymów wątrobowych we krwi.

Diagnostyka wirusowego zapalenia wątroby (WZW)

W przypadku pojawienia się charakterystycznych objawów, które mogą świadczyć o wirusowym zapaleniu wątroby, należy przede wszystkim wykonać badania diagnostyczne w kierunku WZW. Pamiętajmy, że wczesne postawienie diagnozy pozwala na szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, a także ograniczenie ryzyka wystąpienia potencjalnych powikłań choroby.

W diagnozowaniu wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz C niezbędne jest wykonanie dwóch wskaźników: antygenu Hbs, który informuje o wirusowym zapaleniu wątroby typu B, a także przeciwciał przeciw HCV, które stanowią wskaźnik WZW typu C. Oba badania są obowiązkowe u kobiet w ciąży, by ustalić, czy ciężarna nie jest zakażona wirusem WZW.

Powyższe badania laboratoryjne warto połączyć z wykonaniem morfologii krwi, prób wątrobowych, oznaczeniem albumin w surowicy oraz komórek mięśni i wątroby, a także badaniem aktywności układu krzepnięcia. Wszystkie te badania umożliwiają wczesne wykrycie choroby i uniknięcie powikłań.

Leczenie WZW – wirusowego zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby to choroba, która często ustępuje samoistnie, jednak warto mieć na uwadze, że w wielu przypadkach nieleczone schorzenie może doprowadzić do poważnych powikłań. Czas i sposób leczenia jest tu uzależniony zarówno od typu wirusa, który spowodował chorobę, a także czasu, który upłynął od momentu zakażenia.

Bez względu na to, czy konieczne będzie leczenie szpitalne czy też leczenie domowe, ważne jest, by chory jak najwięcej wypoczywał, co pomaga w zwiększeniu przepływu krwi i regeneracji wątroby.

Niezwykle istotne jest także odstawienie alkoholu i odpowiednia lekkostrawna dieta, która pozytywnie wpłynie na regenerację uszkodzonych komórek wątrobowych.

Posiłki należy przygotowywać ze świeżych produktów, bogatych w witaminę B i witaminę C.

Profilaktyka wirusowego zapalenia wątroby (WZW)

Sposób leczenia wirusowego zapalenia wątroby uzależniony jest od wyników badań pacjenta i wywiadu przeprowadzonego przez lekarza. Jednym z podstawowych elementów leczenia choroby jest jej zapobieganie – stosowane metody mogą się różnić w zależności od typu wirusa.

W przypadku WZW typu A należy zadbać o dokładne przestrzeganie zasad higieny osobistej, natomiast w WZW typu B powinniśmy unikać bezpośredniego kontaktu błon śluzowych i ran skóry z rzeczami, które mogą stanowić źródło zakażenia.

W profilaktyce WZW istotną kwestią jest również troska o higienę i dezynfekcję narzędzi zarówno przez ośrodki służby zdrowia, jak również osoby świadczące usługi m.in. jako fryzjer, kosmetyczka lub tatuażysta.

Warto pamiętać, że najskuteczniejszą formą profilaktyki chorób wirusowych wątroby jest szczepienie przeciwko WZW A (szczepionka zalecana) oraz WZW B, która jest szczepionką obowiązkową dla noworodków, młodzieży, pracowników służby zdrowia oraz osób z bliskiego otoczenia zakażonych. Dla pozostałych grup osób jest to szczepienie zalecane, jednak zapewniające dużą ochronę przed zakażeniem wirusem WZW.

Autor artykułu:tech. farm. Monika Kędzierska

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*