Astma a zapalenie płuc

Astma to przewlekła choroba oskrzeli o charakterze napadowym. Nazywana jest również dychawicą oskrzelową.

Choć jej pierwsze objawy najczęściej pojawiają się w dzieciństwie, schorzenie to może również rozwinąć się u osób dorosłych. Astma to choroba, za której rozwój mogą odpowiadać różnorodne czynniki.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej na temat przyczyn, objawów oraz sposobów leczenia tej choroby, czytaj dalej!

Astma a zapalenie płuc

Czym jest astma?

Astma to schorzenie znane od starożytności, charakteryzujące się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych, a dokładniej oskrzeli. Tworzą one dolne drogi oddechowe, a ich zadaniem jest doprowadzanie i odprowadzanie powietrza do i z płuc.

Podczas napadu astmy dochodzi do niekontrolowanego skurczu mięśni budujących oskrzela, co zwęża ich światło i ogranicza, bądź wręcz uniemożliwia przepływ powietrza.

Oskrzela osoby cierpiącej na astmę są nadreaktywne – w odpowiedzi na czynnik wywołujący napad kurczą się niezwykle silnie. Brak odpowiedniego leczenia sprawia, że z biegiem lat mięśnie budujące oskrzela przerastają i ulegają pogrubieniu.

Wówczas objawy astmy nasilają się – mogą pojawiać się nie tylko w czasie napadu, ale również w sposób stały towarzyszyć choremu.

Pierwsze symptomy tej choroby pojawiają się najczęściej już w dzieciństwie. Ze względu na niejednorodne podłoże, przebieg oraz odpowiedź na leczenie, w medycynie wyróżnia się wiele rodzajów astmy. Najważniejszy podział dotyczy stopnia jej kontroli za pomocą leków. Ze względu na to astmę można podzielić na lekką, umiarkowaną i ciężką.

Diagnostyka astmy

Spirometria, to czynnościowe badanie układu oddechowego, służące do rozpoznania i monitorowania astmy.

Jednak w okresach między napadami skurczów oskrzeli, w podstawowym badaniu spirometrycznym zazwyczaj nie stwierdza się żadnych odchyleń.

Wówczas lekarz może zalecić wykonanie tego badania po podaniu leków rozkurczających (próba rozkurczowa) lub wywołujących skurcz oskrzeli (próba prowokacyjna).

Spirometria to podstawowe badanie w diagnostyce astmy. Poza nią, w celu poznania przyczyny, stopnia nasilenia oraz rozwijających się powikłań, lekarz zaleca również wykonanie innych badań na astmę. Należą do nich:

  • pomiar szczytowego przepływu wydechowego (PEF, ang. peak expiratory flow),
  • zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej,
  • badania wykrywające alergię IgE-zależną –, stężenie alergenowo swoistej IgE, prowokacje z alergenami oddechowymi, punktowe testy skórne
  • pulsoksymetria, a w razie konieczności gazometria krwi tętniczej,
  • badanie stężenia tlenku azotu w powietrzu wydychanym,
  • badanie plwociny w kierunku eozynofilii.

Astma – przyczyny

Co sprawia, że dochodzi do rozwoju astmy? Przyczyny wywołujące tę chorobę są podzielone na alergiczne i niealergiczne. Astma alergiczna jest wywołana przez ekspozycję na określony alergen wziewny, np. pyłki traw, mąkę, etc.,  które u ludzi zdrowych nie wywołują reakcji chorobowych.

Ten rodzaj astmy stanowi składową marszu alergicznego u dzieci, czyli przechodzenia jednego typu alergii w inny. Pierwszym objawem alergii rozwijającej się u osób atopowych (wytwarzających nadmierne ilości swoistych IgE) najczęściej jest nadwrażliwość pokarmowa pojawiająca się u niemowląt. Jest ona wywołana przez alergeny pokarmowe, np.

białka mleka krowiego lub kurzego jaja (białko i żółtko), objawiająca się  w postaci  atopowego zapalenia skóry (AZS).

Astma oskrzelowa o podłożu alergicznym stanowi ostatni etap marszu alergicznego, może jej towarzyszyć alergiczny nieżyt nosa. Do jej cech charakterystycznych należy:

  • wczesny początek w dzieciństwie, 
  • towarzyszące objawy choroby atopowej u chorego i w rodzinie,
  • dodatni wynik alergicznych testów skórnych,
  • obecność swoistych alergenowo przeciwciał IgE w surowicy,
  • obecność eozynofilii w indukowanej plwocinie,
  • dobra odpowiedź na leczenie za pomocą wziewnych sterydów.

Astma niealergiczna najczęściej rozwija się u osób dorosłych, cechuje się również gorszym przebiegiem i słabszą odpowiedzią na zastosowane leczenia. Nie jest wywołana przez kontakt z alergenem.

Niektóre czynniki mogą predysponować do rozwoju astmy. Należy do nich:

  • predyspozycja genetyczna;
  • otyłość;
  • płeć żeńska;
  • narażenie na kontakt z dymem tytoniowym, zanieczyszczeniami powietrza oraz alergenami (pleśnią, grzybami, pyłkami roślin);
  • niezbilansowana dieta;
  • częste zakażenia układu oddechowego w dzieciństwie.

Astma – objawy

Podstawową cechą astmy jest przewlekłe zapalenie oskrzeli, które prowadzi do ich nadreaktywności i zmniejszenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe (obturacji). Objawy astmy nie występują stale. Mają one postać napadową. Ich pojawienie się może być wywołane przez:

  • wysiłek fizyczny,
  • kontakt z zimnym powietrzem,
  • narażenie na alergeny,
  • kontakt z dymem tytoniowym,
  • zanieczyszczenia powietrza,
  • silne emocje,
  • infekcje dróg oddechowych,
  • niektóre leki – w szczególności należące do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub beta-adrenolityków.

Duszność wydechowa (odczuwalna przez chorego jako ściskanie w klatce), napadowy kaszel oraz świszczący oddech to podstawowe symptomy astmy.

Objawy te mogą mieć różne nasilenie. Pojawiają się nagle lub rozwijają się stopniowo. Często ulegają nasileniu w nocy lub zaraz po przebudzeniu.

W okresach międzynapadowych chory zazwyczaj nie odczuwa żadnych dolegliwości.

Astma – leczenie

Astma to choroba przewlekła, której nie da się wyleczyć. Jednak prawidłowa terapia pozwala na uzyskanie kontroli nad objawami astmy.

Leczenie polega na stosowaniu leków kontrolujących przebieg choroby, a w okresach zaostrzeń – leków doraźnych.

Celem terapii jest zmniejszenie nasilenia stanu zapalnego toczącego się w drogach oddechowych, poprawa czynności płuc i zapobieganie rozwojowi powikłań.

Wszystkie niezbędne badania laboratoryjne możesz wykonać w Diagnostyce. W naszej ofercie znajdziesz również możliwość konsultacji online z lekarzem. Zapraszamy!

Bibliografia:

  • Interna Szczeklika, pod red. P. Gajewskiego, Medycyna Praktyczna, Kraków 2020

Wpływ astmy oskrzelowej na przebieg COVID-19

Astma a zapalenie płuc

Archiwum

Źródło: Kurier Medyczny/KL

Autor: Monika Stelmach |Data: 18.09.2020

– Pacjenci z astmą nie muszą chorować na COVID-19 częściej niż osoby zdrowe, pod warunkiem że są właściwie leczeni i stosują się do zaleceń lekarzy – mówi dr n. med. Piotr Dąbrowiecki, alergolog z WIM w Warszawie, przewodniczący Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP.

Czy astma i alergia predysponują do cięższego przebiegu COVID-19? – Analizując patomechanizm alergii i astmy, można domniemywać, że stan zapalny w obrębie dolnych czy górnych dróg oddechowych predysponuje do wnikania koronawirusa przez zapalnie zmienioną śluzówkę, łatwiejszego zapadania na infekcję oraz cięższego przebiegu COVID-19. Wcześniejsze wyniki badań naukowych dotyczących osób chorych na SARS czy MERS wykazały obecność koronawirusów w błonie śluzowej nosa u pacjentów z zaostrzeniem astmy czy alergicznego nieżytu nosa. To przekładało się na cięższy przebieg infekcji. Jednocześnie wiemy, że chorzy przyjmujący obecnie leki na astmę lub alergiczny nieżyt nosa chorują podobnie jak osoby bez choroby towarzyszącej.

Szereg chorób współistniejących predysponuje do ciężkiego przebiegu COVID-19, szczególnie w obrębie dróg oddechowych.

– Oczywiście, np. przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest czynnikiem predysponującym do ciężkiego przebiegu COVID-19. Statystyki pokazują pewną nadreprezentację pacjentów z POChP w grupie zakażonych koronawirusem i rzeczywiście wydaje się, że w tym przypadku możemy mieć do czynienia z wpływem na cięższy przebieg COVID-19. Połowa chorych na POChP pali tytoń, a to, jak wiemy, istotnie zwiększa ryzyko zakażenia wirusem SARS-CoV-2 i powikłań płucnych w trakcie COVID-19. Podobny związek obserwuje się u pacjentów z chorobami przewlekłymi, np. cukrzycą czy nadciśnieniem tętniczym.

Niektóre badania pokazują, że alergiczny nieżyt nosa może sprzyjać przenikaniu wirusa do organizmu.

– Alergiczny nieżyt nosa wiąże się z szeregiem objawów, takich jak kichanie, łzawienie oczu, świąd spojówek i nosa. To powoduje, że pacjenci mają potrzebę dotykania tych miejsc, co może być sposobem przenoszenia koronawirusa z rąk na śluzówkę. W tym sensie nieleczony alergiczny nieżyt nosa i niewykryta astma mogą sprzyjać przenikaniu i rozwijaniu się wirusa. Nie ma jednak jednoznacznych badań, które rozstrzygałyby, czy faktycznie jest ścisły związek między alergicznym nieżytem nosa a częstszymi zakażeniami SARS-CoV-2. To infekcja wyjątkowo trudna do analizowania, ponieważ ponad 80 proc. przypadków jest bezobjawowych albo skąpoobjawowych. Tym samym zdecydowana większość z nich umyka statystykom i badaniom. Potrzebujemy znacznie więcej czasu.

Leia também:  Dlaczego kobieta powinna rzucić palenie?

Powiedział pan, że dobrze leczona astma nie zwiększa ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19. W Polsce tylko połowa chorych ma postawioną diagnozę, a ok. 2 mln osób nie wie o swojej chorobie.

– Niestety taki stan rzeczy mamy od lat i okazuje się, że bardzo trudno poprawić statystyki wykrywalności astmy. Być może z tego powodu, że ponad 50 proc. pacjentów choruje na astmę łagodną lub epizodyczną, w której objawy występują rzadko i nie dokuczają chorym na stałe. Badanie ACCESS, które zostało przedstawione na ubiegłorocznym zjeździe Europejskiego Towarzystwa Oddechowego (European Respiratory Society – ERS), pokazało, że średnio na rozpoznanie astmy w Polsce pacjent czeka 7 lat. Podobnie jest w Irlandii czy Hiszpanii. Średnia europejska oczekiwania na rozpoznanie to 3,5 roku. Możemy domniemywać, że część tych przypadków zostanie ujawniona podczas diagnostyki COVID-19. W tej sytuacji priorytetem jest możliwie szybka diagnoza astmy lub POChP.

Odmrażanie ochrony zdrowia dla innych chorób niż COVID-19 odbywa się powoli, co nie poprawi sytuacji.

– Podczas epidemii w najtrudniejszej sytuacji są chorzy, którzy wymagają diagnozy i badania spirometrycznego. Tylko rozpoznana astma może być prawidłowo leczona. W innym przypadku wpadamy w błędne koło terapii, kiedy astmę leczymy jako infekcje, zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc. Pacjent bierze kolejny antybiotyk, który nie działa. Osoby z już rozpoznaną astmą są najczęściej dobrze prowadzone. Kontynuacja leczenia może się odbywać sprawnie poprzez teleporady, pacjenci zdalnie otrzymają przedłużenie recepty. Telemedycyna usprawni funkcjonowanie ochrony zdrowia w czasie epidemii, ale z pewnością nie zastąpi wszystkich procedur, w przypadku których wymagany jest kontakt pacjenta z lekarzem. Dlatego dzisiaj trzeba wracać do przyjmowania pacjentów, wprowadzając odpowiednie środki bezpieczeństwa. Jeśli lekarz stosuje się do zaleceń, takich jak noszenie maski FPP3, rękawiczek, jednorazowego fartucha, wietrzenie pomieszczeń, dezynfekcja, to ryzyko zakażenia jest małe. Większe jest w środkach komunikacji miejskiej czy sklepach niż w dobrze zabezpieczonej przychodni.

Astma i COVID-19 mają podobne objawy, np. kaszel czy duszność. Jak różnicować te choroby?

– Wbrew pozorom ich różnicowanie nie jest aż takie trudne pomimo podobieństwa części objawów. Jeśli pacjent ma alergię, uczucie duszności, suchy kaszel i świszczący oddech, a nie ma temperatury, to powinna być prowadzona diagnostyka w kierunku astmy. Jeśli natomiast osoba, która miała kontakt z zakażonym koronawirusem, poza kaszlem i dusznościami ma ogólnie złe samopoczucie i gorączkę, to nie możemy wykluczyć COVID-19. Dlatego tak ważny jest wywiad lekarski. Pamiętajmy też, że astma i COVID-19 mogą wystąpić u tego samego chorego. W tym przypadku wymaz z nosa i gardła na obecność SARS-CoV-2 może pomóc podjąć decyzję w zakresie diagnozy i terapii. Kiedy po zdiagnozowaniu i wyleczeniu infekcji wirusowej nadal pozostanie napadowa duszność czy suchy, męczący kaszel, a testy nie potwierdzają replikacji wirusa, w badaniu RTG nie postępują zmiany w miąższu płucnym, nie rośnie CRP, to pewnie rozpoznamy astmę. GINA mówi jasno, że podstawowymi objawami astmy są problemy z oddychaniem, duszności, napadowy kaszel i świsty przy oddychaniu. Jeśli dwa z tych objawów występują razem, należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku astmy.

Jednym z podstawowych badań w diagnostyce astmy jest spirometria, której stosowanie w czasie epidemii zostało ograniczone do niezbędnych przypadków. Kiedy zlecać to badanie, a kiedy zrezygnować i jakie środki bezpieczeństwa należy stosować?

– Europejskie Towarzystwo Oddechowe wydało zalecenie dla lekarzy opiekujących się pacjentami z chorobami obturacyjnymi dotyczące wykonywania spirometrii w czasie epidemii. Wytyczne ERS mówią jasno: wykonaj spirometrię wtedy, kiedy jest niezbędna. Poszczególni lekarze mogą nieco inaczej interpretować słowo „niezbędny”. Zakładam jednak, że chodzi o sytuację, kiedy spirometria potrzebna jest do rozpoznania POChP lub oceny stopnia klinicznego astmy. O ile astmę możemy zdiagnozować na podstawie objawów klinicznych, to do rozpoznania POChP konieczna jest spirometria, ponieważ tylko w ten sposób można sprawdzić, czy występuje nieodwracalna obturacja. ERS opisuje też, jakie środki ochrony powinny być zastosowane w trakcie badania. Należy przeprowadzić je w gabinecie, gdzie nie ma innych pacjentów. Personel powinien być zabezpieczony maską FPP2 lub FPP3 i przyłbicą, konieczne są rękawiczki i jednorazowy fartuch. Pacjent natomiast powinien wykonać to badanie przez jednorazowy filtr przeciwbakteryjny i przeciwwirusowy, żeby drobnoustroje z jego dróg oddechowych były zdeponowane w filtrze i nie wydostawały się poza obręb spirometru. Następnie należy zdezynfekować spirometr i wywietrzyć pomieszczenie, a najlepiej poddać dezynfekcji, np. przez tzw. zamgławianie. Jak widać, obostrzeń jest sporo, co znacznie zmniejsza nasze możliwości wykonywania badań spirometrycznych. Inną metodą pozwalającą ocenić stopień drożności układu oddechowego jest badanie natężonego wydechu, tzw. PEF, poprzez zastosowanie pikflometru – narzędzia, które chory może obsługiwać samodzielnie. To dobra propozycja, ale tylko dla astmatyków. W POChP to urządzenie jest nieprzydatne. Można też wyposażyć chorego w domowy spirometr. Od kilku miesięcy na polskim rynku jest dostępny system AioCare. Firma przesyła spirometr do domu pacjenta, który łączy się z operatorem i jest instruowany, jak przeprowadzić badanie. Po wykonaniu dobrego technicznie badania odsyła spirometr, a operator zdalnie odczytuje wyniki. Następnie spirometr jest dezynfekowany i może służyć kolejnemu pacjentowi. Podczas Dni Spirometrii 2020 będziemy promować tę metodę.

Pojawiły się doniesienia o szkodliwości stosowania steroidów ze względu na ich negatywny wpływ na tzw. odporność organizmu. Jak leczyć astmę w czasie epidemii?

– Na początku epidemii specjaliści byli zdezorientowani. Pojawiały się doniesienia, że steroidy mogą mieć związek z cięższym przebiegiem choroby. Ale już pod koniec marca Polskie Towarzystwo Alergologiczne (PTA) wydało zalecenia dla lekarzy, które bazowały na opinii Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej. Mówiły one wprost, że podawanie steroidów wziewnych, czyli leczenie astmy, powinno być kontynuowane w pełnym zakresie i zgodnie ze standardami GINA. Polskie Towarzystwo Alergologiczne promuje te rekomendacje – leczmy chorych na astmę i alergię optymalnie i skutecznie.

Kolejne badania pokazały, że steroidy mogą nawet zmniejszać stan zapalny w przebiegu COVID-19. Czy to możliwe?

– W kilku badaniach naukowych wykazano, że niektóre leki, np. formoterol, indakaterol i steroidy wziewne, hamują namnażanie się wirusa w ludzkich komórkach w warunkach in vitro. Poruszenie w środowisku lekarskim wywołały doniesienia na temat deksametazonu. Zespół badawczy z Oxford University stwierdził, że ten powszechnie dostępny lek może być skuteczny w ciężkich postaciach COVID-19. To steroid często podawany w małych dawkach jako środek przeciwzapalny. Jest szeroko stosowany w przypadku ciężkiego przebiegu astmy, alergii, ale też w bólu stawów oraz w chorobach autoimmunologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy i reumatoidalne zapalenie stawów. To właśnie hamowanie procesów zapalnych sprawia, że lek może być przydatny w walce z najgorszymi skutkami COVID-19. Zobaczymy, co przyniosą kolejne badania. Niemniej leki z tej grupy pomagają w dwójnasób – z jednej strony stabilizują pacjenta z astmą, a z drugiej zmniejszają ryzyko ciężkiego przebiegu choroby w przypadku zakażenia. Paradoksalnie pacjenci w czasie epidemii, bojąc się zakażenia, lepiej przestrzegają zaleceń lekarza.

Wiele kontrowersji budzi noszenie maseczek przez chorych na astmę. Co pan zaleca swoim pacjentom?

– Nie ma istotnych rozbieżności w opiniach specjalistów na ten temat. Zalecenia towarzystw naukowych mówią, że każda osoba w przestrzeni publicznej, która ma kontakt z innymi ludźmi, a nie ma możliwości zachowania dystansu społecznego, powinna nosić maskę. Jeśli są zalecenia ogólne, żeby nosić maseczki albo stosować inne środki ochrony osobistej, to chorzy na astmę nie są z tego obowiązku wyłączeni. Za ułomność ustawodawcy uznaję to, że wpisał astmę jako chorobę, która zwalnia z tego obowiązku. Astmatycy częściej kaszlą, w związku z czym więcej aerozolu z dróg oddechowych wydostaje się na zewnątrz. Biorąc pod uwagę, że wiele osób przechodzi infekcję bezobjawowo, mogą oni stanowić źródło zakażeń nawet w większym stopniu niż inne osoby. Maska nie powoduje problemów z oddychaniem u chorych z dobrze kontrolowaną astmą, a chroni przed zakażeniem inne osoby. Jeśli pacjent ma intensywną duszność, która powoduje, że nie może założyć maski, to znaczy, że powinien pójść do lekarza, żeby zdiagnozować źródło tej duszności i wszcząć terapię. Swoim pacjentom nie wystawiam zaświadczeń, że mogą chodzić bez maseczki – staram się ich leczyć w taki sposób, aby duszność nie uniemożliwiała im aktywności.

Leia também:  Como avisar a um professor que você vai faltar à aula por email

Tekst opublikowano w „Kurierze Medycznym” 5/2020. Czasopismo można zamówić na stronie: www.termedia.pl/km/prenumerata.

POChP a astma – podobieństwa i różnice | Synexus

Astma a zapalenie płuc

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i astma bywają mylone ze względu na podobne objawy, zwłaszcza w początkowym etapie rozwoju choroby. Astma i POChP to jednak dwa odmienne schorzenia dotykające układu oddechowego. Różnice między nimi wynikają z przyczyn, przebiegu choroby, a także rokowań. Przybliżamy, jakie cechy różnicują te choroby oraz jak sprawdzić, czy występujące objawy dotyczą astmy, czy POChP.

Co to jest POChP i astma – podobieństwa

Zarówno przewlekła obturacyjna choroba płuc, w skrócie POChP, jak i astma to schorzenia układu oddechowego dotyczące przede wszystkim oskrzeli. To choroby przewlekłe, które utrudniają oddychanie oraz zmniejszają odporność wysiłkową, a tym samym obniżają jakość życia.

Cechą wspólną astmy i POChP jest obturacja, czyli zawężenie światła kanału oddechowego, co wywołuje duszności. Do rozwoju obu chorób dochodzi w wyniku przewlekłej reakcji zapalnej, która jest odpowiedzią na czynniki drażniące błonę śluzową. Czynniki te zwykle są inne w przypadku astmy i POChP. 

Przewlekła obturacyjna choroba płuc oraz astma bywają mylone ze względu na podobne objawy, które różnią się przy nieco bardziej wnikliwej obserwacji. Natomiast przyczyny (czynniki wywołujące stan zapalny), rozwój chorób, a także niektóre objawy oraz rokowania są inne. 

Wspólne objawy występujące u pacjentów chorujących na POChPastmę to:

  • duszności, zwłaszcza po wysiłku;
  • świszczący oddech;
  • kaszel. 

Astma a POChP – różnice wynikające z przyczyn choroby

Przewlekła obturacyjna choroba płuc dotyczy głównie osób starszych. W przypadku POChP czynnikami drażniącymi błonę śluzową oskrzeli są wdychane zanieczyszczenia, przede wszystkim dym tytoniowy. Palenie papierosów stanowi przyczynę rozwoju POChP u ok. 90% pacjentów.  

Astma natomiast jest chorobą o podłożu alergicznym, często występuje u osób, które chorują jednocześnie na atopowe zapalenie skóry. Czynnikiem drażniącym, który wywołuje obturację jest głównie alergen oraz nieprawidłowa (nadmierna) odpowiedź układu immunologicznego. 

POChP czy astma – jak odróżnić objawy?

Różnice między astmą a POChP dotyczą także rozwoju choroby. Astma zwykle rozwija się nagle oraz intensywnie, często we wczesnym dzieciństwie.

Z kolei POChP jest chorobą postępującą, a objawy nasilają się w miarę rozwoju schorzenia oraz występują stale. Przewlekła obturacyjna choroba płuc obejmuje oskrzela mniejsze, prowadzi do zniszczenia miąższu płuc, czyli do rozedmy.

Natomiast astma dotyczy oskrzeli większych, doprowadzając do ich nadreaktywności.  

AstmaPOChP wywołują kaszel oraz duszności, jednak prawidłowo leczona astma może nie powodować objawów. Do zaostrzeń zwykle dochodzi po kontakcie z alergenem. Kaszel jest suchy, męczący i ma charakter napadowy oraz zmienny. Chorzy mogą odczuwać dolegliwości zmieniające się nawet kilka razy w ciągu dnia. 

Natomiast u osób z POChP objawy rozwijają się stopniowo, nasilają się początkowo po wysiłku fizycznym, następnie mają charakter stały. Może pojawiać się poranne odkrztuszanie plwociny

POChP a astma – leczenie i rokowania

POChPastma charakteryzują się występowaniem przewlekłego stanu zapalnego. Z kolei także w tym przypadku zauważa się istotne różnice, przez co w przypadku tych schorzeń stosuje się inne leki przeciwzapalne. W nacieku zapalnym zauważa się przewagę innych grup białych krwinek układu odpornościowego, dlatego kortykosteroidy okazują się skuteczniejsze w przypadku astmy.  

U osób chorujących na astmę stosuje się głównie leki wziewne, które hamują proces zapalny. Natomiast leki rozkurczające oskrzela okazują się pomocne w przypadku zaostrzenia objawów. Z kolei u osób cierpiących na POChP to leki rozkurczające oskrzela odgrywają kluczowe znaczenie. Ich stosowanie ma na celu ułatwienie oddychania oraz poprawę jakości życia.  

Prawidłowe leczenie astmy zwykle pozwala na cofnięcie obturacji. Jest to więc choroba uleczalna, a zmiany powstające w oskrzelach mają charakter odwracalny. Natomiast w przypadku POChP leczenie ma na celu głównie poprawę wentylacji płuc oraz hamowanie rozwoju choroby. To schorzenie, które zwykle wywołuje nieodwracalne zmiany w płucach.    

W Centrum Medycznym Synexus prowadzimy badania nowych leków oraz metod leczenia. Aktualnie nasza oferta skierowana jest także do pacjentów, którzy w wyniku wieloletniego palenia papierosów chorują na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Szczegóły dotyczące konsultacji dla pacjentów z POChP dostępne są na naszej stronie.  

lek. Michał Dąbrowski

Czym jest astma (astma)

Astma to przewlekły stan zapalny i podrażnienie dróg oddechowych. Powoduje to nadwrażliwość dróg oddechowych, która może prowadzić do powtarzających się epizodów kaszlu, duszności w klatce piersiowej, ciężkiego oddechu lub rzężenia, zwłaszcza w nocy lub wcześnie rano.

Czym jest astma? (Hva er astma?)

Astma to przewlekły stan zapalny i podrażnienie dróg oddechowych. Powoduje to nadwrażliwość dróg oddechowych, która może prowadzić do powtarzających się epizodów kaszlu, duszności w klatce piersiowej, ciężkiego oddechu lub rzężenia, zwłaszcza w nocy lub wcześnie rano. Między epizodami pogorszenia oddech może być normalny.

  • Dlaczego pojawiają się duszności?
  • Ataki astmy wyzwalane są przez co najmniej jeden z poniższych czynników: substancje wywołujące alergię, takie jak pyłki, pleśnie i roztocza, dym papierosowy, pył, zanieczyszczenia, mgła, zimno, różne gazy, silne zapachy, stres, leki, aktywność fizyczna, infekcje wirusowe i niektóre środki lecznicze.
  • Co dzieje się w drogach oddechowych?
  • Istnieją w szczególności trzy czynniki, z których każdy z osobna powoduje napad:
  • Skurcz w mięśniach wokół dróg oddechowych.

Podrażnienie/zapalenie śluzówek w drogach oddechowych, które nie jest spowodowane przez infekcję. Zapalenie to powoduje opuchnięcie błony śluzowej, obkurczenie dróg oddechowych, zaciśnięcie ich i trudności z oddychaniem.

Zbieranie się śluzu w drogach oddechowych.

Kto choruje na astmę?

Rozwój astmy jest złożony i skomplikowany, a wpływają na niego czynniki zarówno dziedziczne, jak i środowiskowe. Dziedziczna astma występuje często razem z egzemą i alergią. Czynnikiem ryzyka może być otyłość. W przypadku chłopców ryzyko astmy w dzieciństwie jest większe.

Astma, która nie jest dziedziczna, może powstawać w wyniku powikłań po infekcjach dróg oddechowych, występowania różnych substancji w środowisku pracy (astma zawodowa – patrz osobna karta informacyjna), zanieczyszczenia w środowisku wewnętrznym i zewnętrznym, różne aspekty diety oraz dym tytoniowy u ludzi, którzy mają predyspozycje (czynniki dziedziczne) do rozwinięcia się astmy.

  1. Leczenie astmy
  2. Celem leczenia astmy, zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi (GINA) to:
  3. Jak najlepsza kontrola nad dziennymi i nocnymi dolegliwościami
  4. Jak najmniejsze użycie leków stosowanych przy atakach
  5. Brak ograniczeń w codziennych czynnościach
  6. Niemal normalne funkcjonowanie płuc
  7. Unikanie poważnych ataków astmy

Najważniejsza zasada to indywidualnie dopasowane leczenie astmy, które zapewnia jak najmniej dolegliwości i ograniczeń w życiu codziennym. Wszyscy chorzy powinni uzyskać od swojego lekarza indywidualny plan leczenia, który opisuje to, jakie leki należy przyjmować, jak często oraz jak zmieniać leki w okresach, w których astma zmienia się.

Leki używane przy atakach (krótko działający antagonista beta 2). Używa się w przypadku duszności i ciężkiego oddechu. Działa w ciągu 1-5 minut. Utrzymuje skuteczność przez 2-4 godziny.

Leki przeciwdziałające atakom (długo działający antagonista beta 2). Działanie utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin.

Profilaktyczne leki przeciwastmatyczne. Kortyzon do inhalacji przyjmuje się codziennie. Podawany w tej formie kortyzon nie ma tych niepożądanych skutków ubocznych, które wiąże się z kortyzonem w formie tabletek.

Inne profilaktyczne leki przeciwastmatyczne. Antagonista leukotrienów występuje w formie tabletek lub granulatu, które przyjmuje się raz na dobę. Leku tego używa się także przy katarze siennym (alergicznym nieżycie nosa). Preparaty teofiliny występują w formie tabletek.

Preparaty łączone to mieszanina leków profilaktycznych i zapobiegających atakom w jednym inhalatorze.

W przypadku osób z poważną astmą konieczne może być przyjmowanie kortyzonu w tabletkach. Podaje się je w formie kuracji trwającej 2-4 tygodnie lub rzadziej jako leczenie podtrzymujące w przypadku szczególnie poważnej astmy. Leczenie takie bardzo silnie oddziałuje na zapalenie w drogach oddechowych.

Leia também:  Como anunciar no groupon: 9 passos (com imagens)

Testy kontroli astmy

Wcześniej zazwyczaj klasyfikowano astmę odpowiednio do stopnia intensywności (np. łagodna, umiarkowana lub poważna). Jako że klasyfikacja nasilenia objawów astmy obejmuje także to, w jaki sposób choroba reaguje na leczenie, a także ze względu na to, że nasilenie też nie jest czynnikiem stabilnym, taka klasyfikacja astmy stała się skomplikowana, a przez to jest rzadko używana.

Pełna kontrola, dobra kontrola lub brak kontroli nad astmą

W ostatnich latach często stosuje się test kontroli astmy. Poprzez zadanie kilku prostych pytań można uzyskać odpowiednie informacje dotyczące tego, na ile dobrze kontrolowana jest choroba.

Przejdź test kontroli astmy i zarejestruj się w programie MinAstma >>

Występowanie

Wyniki szeroko zakrojonego badania środowiska i astmy wśród dzieci, przeprowadzonego przez Szpital Uniwersytecki Ullevål (1992-2004), w którym przez długi okres badano niemal 4 tysiące dzieci z Oslo od wieku 2 lat, wykazało, że 20% dzieci ma lub miało astmę przed ukończeniem wieku 10 lat. Badanie przeprowadzone w okręgu Nordland, w którym udział wzięło sześć tysięcy uczniów z klas od 2 do 8, wykazało taką samą częstość występowania astmy (1995-2009).

W ciągu ostatnich 40 lat częstość występowania tej choroby równomiernie rośnie.

Wyniki zgadzają się z badaniami przeprowadzonymi w kilku innych krajach europejskich. Wśród tych krajów najgorzej jest w Wielkiej Brytanii, gdzie choruje lub chorowało ponad 24% dzieci w wieku 13-14 lat.

  • Częstość występowania astmy u dorosłych wynosi około 8%.
  • Az 80% wszystkich osób chorych na astmę może mieć dodatkowo katar sienny, a wiele osób cierpiących na katar sienny może mieć niezdiagnozowaną astmę.
  • Przyczyny i zapobieganie

Rozwijanie się astmy może mieć różne przyczyny. Ważnym czynnikiem jest alergia, a zdecydowana większość dzieci z astmą ma jednocześnie alergię. Może to być związane z czynnikami dziedzicznymi. Astma, która pojawia się we wczesnym dzieciństwie, często różni się od astmy pojawiającej się w wieku dorosłym.

Badacze nie wiedzą dostatecznie dużo o tym, dlaczego astma zdarza się coraz częściej. Może to być spowodowane zarówno przez czynniki środowiskowe, jak i przez styl życia.

U ludzi prowadzących prymitywne życie astma i alergia to dolegliwości rzadkie. Częstość ich występowania rośnie wraz ze wzrostem standardu życia. Środowisko i styl życia muszą więc mieć tu znaczenie.

Nie wiadomo jednak dokładnie które czynniki środowiskowe odgrywają tu rolę i które są najważniejsze.

W ostatnich latach wiele mówi się o tak zwanej hipotezie higieny. Pierwotna hipoteza higieny mówi, że infekcje chronią przed astmą i alergią. Odeszła ona już niemal w zapomnienie. Nowa hipoteza higieny mówi w uproszczeniu, że bakterie i grzyby są zdrowe, o ile nie wywołują infekcji.

Ważną poradą jeśli chodzi o zapobieganie pojawiania się alergii i później astmy u dzieci jest chronienie ich przed biernym paleniem.

W przypadku dzieci żyjących w tak zwanych rodzinach wysokiego ryzyka, gdzie dziedziczność wydaje się odgrywać ważną rolę w pojawianiu się astmy i alergii, zaleca się unikanie alergenów (dymu, zwierząt, pleśni rozwijających się z powodu wilgoci, roztoczy itp.) w środowisku domowym.

Materiały informacyjne na temat astmy

Norweskie Stowarzyszenie Astmy i Alergii (Norges Astma- og Allergiforbund, NAAF), przejęło materiały szkoleniowe z Narodowego Planu dla Szkół Astmy – NPAS. Materiały dla personelu służby zdrowia, użytkowników i mniejszości narodowych, dotyczące astmy u dorosłych i dzieci, można przeczytać, pobrać lub kupić na naszym portalu szkoleniowym: Opplæringsportal.

NAAF aktywnie aktualizuje i poszerza zakres tego typu materiałów.

Instytucje, w których leczy się astmę

Szpital dziecięcy Geilomo to oferta NAAF dotycząca leczenia i rehabilitacji dzieci w wieku od 6 do 15 lat, pochodzących z całego kraju, cierpiących na astmę lub inne przewlekłe choroby płuc i/lub egzemy i alergię, a także dla dzieci z chorobami serca. Wniosek składa się poprzez lekarza specjalistę.

Statens behandlingsreiser oferuje leczenie dla 170 dzieci z astmą/egzemą rocznie. Formularz wniosku (IK 1167 i IK 1167 b) otrzymać można w biurach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (trygdekontoret). Wniosek składany jest za pośrednictwem specjalisty.

Oddział pediatryczny sengepost 1  to specjalny oddział sekcji chorób serca, płuc i alergii kliniki dziecięcej (Barneklinikkens Hjerte-, lunge og allergiseksjon), który bada i leczy dzieci i młodzież w wieku od 0 do 18 lat z poważną alergią, astmą i innymi przewlekłymi chorobami płuc, egzemą i reakcjami na pokarm. Wymagane jest skierowanie od specjalisty, na przykład pediatry, pulmonologa lub dermatologa.

Det Norske Helsesenter, Valle Marina na wyspie Gran Canaria to placówka, którą posiada i prowadzi NAAF. Wycieczki do Valle Marina zamawia się tutaj: > 

Istnieją także inne instytucje zajmujące się badaniem, leczeniem i rehabilitacją dorosłych osób z przewlekłymi chorobami dróg oddechowych: Selli, Granheim, Glittreklinikken, Valnesfjord, Røros i in. Aby uzyskać więcej informacji, należy skontaktować się z lokalnym biurem NAAF.

Fakty na temat astmy opracowano we współpracy ze specjalistą pulmonologiem, doktorem Frode Gallefossem, ordynatorem, sekcja pulmonologiczna szpitala Sørlandet Sykehus. 

Zapalenie płuc, oskrzeli, krtani, astma oskrzelowa — Twój Lekarz

Zapalenie płuc, jest powszechną chorobą, której w większości przypadków czynnikiem sprawczym są bakterie, najczęściej paciorkowce.

Typowe objawy zapalenia płuc:

  • kaszel, często z wypluwaniem ropnej plwociny;
  • gorączka, dreszcze, podwyższona temperatura ciała;
  • potliwość;
  • ból w klatce piersiowej, zwykle nie za klatką piersiową, ale z boku, nasilający się poprzez głęboki oddech lub kaszel;
  • w niektórych przypadkach mogą wystąpić duszności.

Diagnoza zapalenia płuc obejmuje:

  • zdjęcia rentgenowskie płuc;
  • bakteriologiczny posiew plwociny;
  • ogólne i biochemiczne badania krwi.

Zapalenie oskrzeli jest powszechną chorobą dolnych dróg oddechowych, która występuje zarówno u dzieci jak i u dorosłych.

Szczytem choroby jest okres jesienno-zimowy, kiedy to na skutek częstych i nagłych zmian temperatury organizm staje się bardziej podatny na rozwój choroby. Zapalenie oskrzeli jest najczęściej wywoływane przez wirusy.

Może być ono ostre i przewlekłe, a głównym objawem choroby jest kaszel.

Osobno wyróżnia się „zapalenie oskrzeli palacza”. Dym papierosowy powoduje przewlekłe (stałe) zapalenie oskrzeli, co prowadzi do rozwoju przewlekłego zapalenia oskrzeli, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc i raka płuc.

Diagnoza przewlekłego zapalenia oskrzeli obejmuje następujące metody:

  • rentgen płuc;
  • spirometria;
  • bronchoskopia, bronchografia;
  • analiza mikrobiologiczna plwociny.

Leczenie zapalenia oskrzeli zależy od stopnia zaawansowania choroby i jej przyczyny.

Zapalenie krtani, to zapalenie jednej z górnych dróg oddechowych, w której znajdują się struny głosowe. Często przyczyną choroby jest infekcja wirusowa, a objawy znikają w miarę jak choroba ustępuje.

Objawy zapalenia krtani obejmują:

  • chrypkę, słabość lub utratę głosu;
  • suchość i ból gardła;
  • często suchy kaszel.

Jeśli dyskomfort utrzymuje się przez dwa tygodnie, konieczna jest konsultacja specjalisty.

Czasami zapalenie krtani wywołuje niepokojące objawy, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej:

  • utrudnione oddychanie;
  • kaszel krwią;
  • gorączka;
  • zwiększający się ból;
  • trudność w połykaniu.

Diagnoza zapalenia krtani wymaga:

  • badania węzłów chłonnych szyjnych, gardła, nosa;
  • wykonania laryngoskopii w celu oceny akordów głosowych.
  • Leczenia zapalenia krtani zależy od przyczyn, które spowodowały chorobę.
  • Astma oskrzelowa jest chorobą, której towarzyszy zwężenie i obrzęk dróg oddechowych z wydzielaniem gęstego śluzu.
  • Typowe objawy astmy oskrzelowej:
  • duszność, zadyszka, kaszel, świst, sapanie;
  • kaszel często nasila się w nocy i ustępuje w ciągu dnia.

Przebieg astmy zmienia się z czasem, dlatego konieczne są regularne wizyty u lekarza, korygujące leczenie.

W diagnostyce astmy oskrzelowej czynność płuc jest oceniana takimi metodami jak:

  • spirometria;
  • pikfilometria.

Dodatkowo, lekarz może przepisać:

  • rentgen klatki piersiowej;
  • pobranie próbek alergicznych do oznaczenia alergenów.

Celem leczenia jest osiągnięcie dobrego stanu zdrowia przy minimalnej dawce leku.

Zapisz się na wizytę

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*