Żylaki a geny – czy geny są przyczyną powstawania żylaków?

Żylaki a geny – czy geny są przyczyną powstawania żylaków?

Żylaki to problem, który najczęściej obejmuje naczynia żylne kończyn dolnych. Żylakami określamy rozszerzone żyły, które przez swoją krętość i uwypuklenia są widoczne przez skórę – towarzyszą im również specyficzne objawy, m.in. ból, ciężkość i nabrzmiałość nóg, które mijają po nocnym wypoczynku.

Żylaki są przypadłością, która dotyka przede wszystkim żyły powierzchniowe, rzadziej występują w żyłach głębokich.

Żylaki mogą zostać uznane za jeden z objawów przewlekłej choroby żylnej – w każdym razie wskazują na problemy układu żylnego i w zależności od ich stopnia zaawansowania będzie można poznać stan układu krążenia.

Żylaki tworzą się na skutek zwiększonego ciśnienia i naporu krwi na ściany żył – w takim przypadku dochodzi do powstawania stanów zapalnych, a ściany żył ulegają rozciągnięciu i w żyłach występuje zastój krwi. Wspomniane procesy nie tylko osłabiają zastawki żylne, ale również ściany żył.

Jakie objawy współtowarzyszą żylakom?

Żylaki najczęściej pojawiają się u osób z uwarunkowaniami genetycznymi, jednakże w dzisiejszych czasach duży wpływ ma również prowadzony przez nas tryb życia, tj. praca siedząca lub stojąca, nadwaga, mała aktywność ruchowa, czy nadużywanie alkoholu i papierosów.

Chociaż dużo osób traktuje żylaki jako defekt kosmetyczny, to jednak nie należy ich lekceważyć.

Jeżeli wraz z pojawiającymi się na skórze żylakami zauważymy u siebie takie objawy jak: uczucie ciężkości nóg, pieczenie lub ból kończyn, koniecznie trzeba udać się do lekarza flebologa, który przeprowadzi badanie USG żył Doppler, a następnie wprowadzi odpowiednie leczenie.

Częstym objawem jest również swędzenie nóg, ich nieustanne mrowienie oraz kurcze mięśni. U większości osób początkowe objawy żylaków są łagodne, jednakże u innych osób mogą wystąpić nawet przebarwienia, owrzodzenia, egzema czy stwardnienia tłuszczowe.

Jakie są predyspozycje do powstawania żylaków?

· genetyczne,· wiek,· palenie papierosów,· pozostawanie w pozycji siedzącej lub stojącej,· nadwaga i otyłość,· doustna antykoncepcja hormonalna,· nieprawidłowa dieta doprowadzająca do zaparć,· mała aktywność fizyczna,· przebyta zakrzepica naczyń żylnych.

Do czego mogą doprowadzić nieleczone żylaki?

Chociaż żylaki stanowią przede wszystkim problem o charakterze estetycznym, to jednak nieleczone mogą prowadzić do różnorodnych powikłań, które stanowią zagrożenie dla życia.

Jakie są najczęstsze powikłania żylaków? Przede wszystkim trudno gojące się owrzodzenia, zespół pozakrzepowy, zator tętnicy płucnej, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych i żył głębokich. Równie niebezpieczne są choroby naczyń powiązane z żylakami, m.in.

zakrzepica żylna, przewlekła niewydolność żylna i jatrogenne zapalenie żył.

Jak zdiagnozować żylaki?

W przypadku żylaków podstawowym badaniem jest nieinwazyjne badanie USG Doppler, czyli badanie ultrasonograficzne z wykorzystaniem efektu Dopplera. Takie badanie pozwala na sprawdzenie przepływu krwi w żyłach, ocenę stanu zaawansowania żylaków, jak również zdiagnozowanie wszelkich chorób rozwijających się w żyłach.

Jak leczy się żylaki?

Żylaki to schorzenie, które często lubi nawracać, dlatego tak trudno jest dobrać efektywną terapię.

Do najpopularniejszych metod leczenia żylaków zalicza się metody uciskowe, zabieg skleroterapii, jak również metody chirurgiczne i leczenie wewnątrznaczyniowe.

W przypadku metod uciskowych uznaje się je za leczenie zapobiegawcze – nosząc pończochy uciskowe czy podkolanówki uciskowe podpieramy żyły powierzchniowe, dlatego jest to profilaktyka przeznaczona przede wszystkim dla osób wykonujących aktywność zawodową, która wymaga długotrwałego siedzenia czy stania. Skleroterapia, a więc leczenie obliteracyjne polega na ostrzykiwaniu żył specjalnym środkiem w postaci płynu lub pianki, dzięki czemu dochodzi do zamknięcia światła naczynia, a na samym końcu do jego całkowitego zamknięcia.

Jak zapobiegać powstawaniu żylaków?

  • · systematyczne ćwiczenia, dzięki czemu zwiększy się przepływ krwi w kończynach dolnych,· specjalne ćwiczenia polegające na unoszeniu nóg do góry,· wprowadzenie właściwej diety, która uchroni nas przed otyłością i będzie zapobiegać zaparciom,
  • · wygodne obuwie, w którym będziemy mogli swobodnie poruszać palcami.

Żylaki a geny – czy geny są przyczyną powstawania żylaków?

Żylaki kończyn dolnych – objawy, przyczyny i profilaktyka

Opublikowany Luty 28, 2017

Żylaki kończyn dolnych są częstym schorzeniem. Szacuje się, że choroby żył dotykają co drugiego Europejczyka. Choć z pozoru wydają się być jedynie defektem estetycznym to nie wolno ich bagatelizować, gdyż są one objawem poważnego schorzenia – przewlekłej choroby żylnej. Nieleczone mogą prowadzić do poważnych powikłań, a nawet zagrażać życiu.

Czym są żylaki i jak powstają?

Powszechność występowania żylaków sprawiła, że praktycznie każdy z nas wie jak wyglądają żylaki, i o ile w kwestii wyglądu nie budzą one większych wątpliwości, tak rzeczywista wiedza na ich temat nadal pozostawia wiele do życzenia.

Żylaki to objaw choroby. Powstają wskutek nieprawidłowo działającego układu żylnego, a w szczególności niewydolności zastawek żylnych. Dotykają one układu żylnego kończyn dolnych, żył powierzchownych i głębokich.

Objawy występowania żylaków

To co najczęściej wzbudza nasz niepokój i często bywa pierwszym zaobserwowanym przez nas objawem, to widoczna forma żylaków, czyli nienaturalnie pogrubione żyły, widoczne i wyczuwalne przez skórę, przypominające poskręcaną linę.

Niestety często objawy, które zauważamy jako pierwsze, w rzeczywistości świadczą o chorobie, która zdążyła się już dosyć dobrze rozwinąć. Wśród niepokojących symptomów należy wymienić pajączki, bóle nóg, uczucie ciężkich, nabrzmiałych i zmęczonych nóg, obrzęk wokół kostek, nocne skurcze, swędzenie, wysypkę, przebarwienia, a nawet rany.

Nieleczone żylaki bardzo szybko się rozwijają, dlatego nie należy bagatelizować charakterystycznych dla tego schorzenia objawów, gdyż ich występowanie, nawet w łagodnej formie jest sygnałem, że nasz układ żył nie pracuje prawidłowo. Najlepszym rozwiązaniem jest wizyta u flebologa.

Żylaki a geny – czy geny są przyczyną powstawania żylaków?

Przyczyny powstawania żylaków

Wśród przyczyn powstawania żylaków na pierwszym miejscu wymienia się czynnik genetyczny. Niewydolność żylna to choroba dziedziczna, stąd ryzyko zachorowania wzrasta u osób, których jedno z rodziców cierpiało na tę chorobę.

Czynnikami determinującymi występowanie żylaków są także wiek i płeć. Ryzyko wystąpienia żylaków wzrasta wraz z wiekiem, gdyż na skutek zmiany struktury kolagenu i mięśni gładkich żyły tracą na elastyczności.

Żylaki występują znacznie częściej u kobiet, głównie ze względu na hormony, stąd duży wpływ na stan żył może wywierać antykoncepcja, ciąża, menopauza i inne zmiany hormonalne.

Do powstania żylaków przyczynia się także długotrwały brak ruchu i aktywności fizycznej, gdyż przebywanie w pozycji siedzącej lub stojącej przez długi czas może powodować nadciśnienie w układzie żylnym.

Czy można zapobiec żylakom?

W kwestii profilaktyki żylaków zdania lekarzy są podzielone. Część twierdzi, że posiadając predyspozycje genetyczne nie jesteśmy w stanie uniknąć choroby. W tym wypadku najlepiej skorzystać z porady specjalisty – flebologa.

Z drugiej strony, okazuje się, że możemy zapobiec występowaniu żylaków poprzez odpowiednią profilaktykę oraz styl życia.

Najlepszym środkiem zapobiegawczym i jednocześnie lekiem na żylaki jest ruch. Należy pamiętać, że nie każdy rodzaj aktywności fizycznej będzie odpowiedni. Nie poleca się ćwiczeń i sportów wytwarzających nadmierne ciśnienie w żyłach i duże skurcze mięśni. Stąd najlepszym rozwiązaniem jest jazda na rowerze, pływanie, gimnastyka i spacery.

Warto również zadbać o prawidłową masę ciała. Każdy nadprogramowy kilogram to dodatkowe obciążenie dla naszych nóg, a tym samym dodatkowa praca dla naszych żył.

Odpowiedni ubiór i obuwie także odgrywają rolę w profilaktyce żylaków. Częste noszenie obcisłych ubrań to utrudnienie dla swobodnego przepływu krwi w żyłach. Należy także unikać obuwia na obcasie wyższym niż 5 cm.

Inne czynniki który należy wziąć pod uwagę to palenie papierosów, które sprzyja chorobie oraz unikanie wysokich temperatur (długotrwałe opalanie, sauna, gorące kąpiele)

Żylaki kończyn dolnych. Warto badać i leczyć Poznań

Żylaki kończyn dolnych, żylaki nóg

Czym są i jak powstają żylaki kończyn dolnych?

Żylaki kończyn dolnych (żylaki nóg) to poskręcane, pogrubiałe i pozmieniane patologicznie odcinkowe fragmenty żył, lokalizujące się najczęściej w obrębie podudzi. Są wynikiem schorzenia znanego jako przewlekła niewydolność żylna, dotyczącego najczęściej żył powierzchniowych oraz połączeń pomiędzy żyłami powierzchniowymi, a głębokimi – tak zwanych perforatorów.

Bezpośrednią przyczynę tego schorzenia stanowi niewydolność zastawkowa wyżej wymienionych żył, która może mieć podłoże zarówno wrodzone, jak i nabyte. Czynniki wrodzone to po prostu uwarunkowania genetyczne, natomiast do czynników nabytych upośledzających prawidłowe funkcjonowanie zastawek żylnych.

Należą przede wszystkim siedzący tryb życia i bezpośredni z nim związany brak ruchu, złe nawyki żywieniowe, otyłość, wady postawy, częste narażanie kończyn dolnych na wysokie temperatury (na przykład nadużywanie sauny czy zbyt częste długie, gorące kąpiele).

Żylaki nóg pojawiają się często u kobiet w ciąży, po porodzie, a także po przebytej kuracji hormonalnej. Z kolei czynnikami chorobowymi sprzyjającymi powstawaniu żylaków jest zakrzepica żylna, oraz przebyte zapalenie żył głębokich.

Niewydolność zastawek żylnych powoduje zaburzenie prawidłowego krążenia krwi poprzez hamowanie jej odpływu. Powoduje to wystąpienie zastoju krwi w żyłach i mechaniczne rozciąganie ich ścianek. W efekcie dochodzi do ich odkształcenia i patologicznej przebudowy.

Leia também:  Choroba Creutzfeldta-Jakoba (CJD) - przyczyny, objawy, leczenie

Jakie czynniki predysponują do powstawania żylaków kończyn dolnych?

Istnieje wiele czynników ryzyka, które predysponują do powstania żylaków kończyn dolnych. Należą do nich przede wszystkim wiek, płeć żeńska oraz wysoki wzrost.

Te czynniki są niemodyfikowalne, to znaczy nie mamy na nie wpływu.

Ponadto ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia przewlekłej niewydolności żylnej jest stosowanie doustnych leków antykoncepcyjnych, nawykowe zaparcia oraz wykonywanie pracy fizycznej w pozycji stojącej.

Oprócz tego należy pamiętać, że istotnym czynnikiem wywołującym żylaki jest przewlekłe nadciśnienie żylne, niezależnie od przyczyny jego wystąpienia.

Może być ono związane z uciskiem z zewnątrz na żyłę (na przykład w wyniku uciskania przez powiększone węzły chłonne czy guz nowotworowy), istotnym zwężeniem światła naczynia żylnego na przykład w wyniku zakrzepicy, a także patologie w zakresie zastawek żylnych.

Jak objawiają się żylaki nóg?

Przewlekła niewydolność żylna związana jest od samego początku z występowaniem charakterystycznych, powoli postępujących objawów.

Do pierwszych symptomów choroby żylakowej należy uczucie ciężkości nóg, mrowienia i drętwienia w ich obrębie, a także postępujące obrzęki, lokalizujące się w szczególności wokół kostek.

Wraz z upływem czasu oraz zaawansowaniem choroby pojawiają się dolegliwości bólowe, których występowanie nie zależy od pory dnia, a nasilają się szczególnie podczas chodzenia. W kolejnym etapie pojawiają się widoczne zmiany naczyniowe. Początkowo mają one charakter pajączków naczyniowych, czyli teleangiektazji, a następnie pojawiają się powrózkowato zgrubiałe żyły.

W skrajnie zejściowych przypadkach mogą pojawiać się tak zwane zmiany troficzne pod postacią nieodwracalnych obrzęków z przebarwieniem i ścieńczeniem skóry, a nawet z wytwarzaniem się trudno gojących się owrzodzeń.

Na czym polega diagnostyka żylaków kończyn dolnych?

Rozpoznanie żylaków kończyn dolnych opiera się przede wszystkim na badaniu podmiotowym i przedmiotowym, gdyż objawy choroby są bardzo charakterystyczne.

Z kolei podstawowym badaniem wykorzystywanym w diagnostyce żylaków jest ultrasonografia z wykorzystaniem efektu Dopplera.

Pozwala ona, poprzez znakowanie barwne, na uwidocznienie zaburzeń w przepływie krwi przez światło żyły, a tym samym na uwidocznienie niewydolności żylnej.

Jak leczyć żylaki nóg?

Terapia żylaków uwzględnia postępowanie zachowawcze, farmakologiczne oraz zabiegowe.

Postępowanie zachowawcze opiera się na prowadzeniu higienicznego, zdrowego trybu życia, a we wczesnej fazie choroby żylakowej na stosowaniu kremów z heparyną, które zmniejszają obrzęki i uczucie ciężkości nóg.

Ponadto stosuje się pończochy uciskowe wspomagające krążenie krwi i zapobiegające jej zastojowi. Farmakoterapia polega na doustnym przyjmowaniu preparatów, które działają uszczelniająco na ścianę naczyń żylnych, takich jak rutyna, hesperydyna czy diosmina.

  • Do najczęstszych zabiegów stosowanych w leczeniu żylaków nóg należą:
  • Flebogrif
  • Clarivein
  • Sclerosafe
  • Laserowe usuwanie żylaków
  • Skleroterapia.

Oddziaływanie lasera na naczynia krwionośne (żylaki nóg) opiera się na zjawisku tak zwanej fototermolizy selektywnej. Polega ono na wybiórczym niszczeniu danych struktur na skutek działania ciepła powstałego poprzez pochłanianie przez tkanki energii świetlnej.

Strukturę, która ma ulec zniszczeniu określa się przez dobór odpowiedniej długości fali promieniowania laserowego. Komórki organizmu zawierają tak zwane chromofory, czyli białka odpowiadające za pochłanianie fali o określonej długości.

W przypadku zabiegu zamykania naczyń krwionośnych, rolę chromoforu pełni hemoglobina. Absorbuje ona energię świetlną przekształcając ją w ciepło. Powoduje ona wyparowanie wody z krwi, a także rozpad ścian naczyń krwionośnych. Następnie, na drodze fizjologicznych procesów ulegają one „pożarciu” przez makrofagi, czyli komórki odpowiadające za usuwanie niechcianych struktur z organizmu.

Efektem tego jest praktycznie natychmiastowa likwidacja niechcianych defektów skórnych pod postacią pajączków naczyniowych. Optymalny rezultat przy dużej precyzji udaje się otrzymać dzięki wykorzystaniu zjawiska podwójnego filtrowania. Dzięki niemu możliwy jest dobór pożądanej długości fali umożliwiające minimalizację oddziaływania na tkanki otaczające.

Skleroterapia jest metodą leczenia przewlekłej niewydolności żylnej, której efektem jest redukcja, a czasem nawet likwidacja przepływu w naczyniach żylnych. Istnieje kilka sposobów uzyskania tego efektu.

Najbardziej klasyczną metodą jest ostrzykiwanie niewydolnych naczyń przy pomocy różnych związków chemicznych, w różnorodnych stężeniach, czego rezultatem jest obkurczanie się oraz zamykanie naczyń krwionośnych żylnych.

Zabiegi te charakteryzują się wysokim poziomem bezpieczeństwa z uwagi na swoją niewielką inwazyjność.

Żylaki kończyn dolnych Poznań

Żylaki nóg można skutecznie usuwać – zapraszamy

Czym są, jak oraz dlaczego powstają żylaki nóg?

Żylaki nóg to poskręcane, pogrubiałe i pozmieniane patologicznie odcinkowe fragmenty żył, lokalizujące się najczęściej w obrębie podudzi.

Są wynikiem schorzenia znanego jako przewlekła niewydolność żylna, dotyczącego najczęściej żył powierzchniowych oraz połączeń pomiędzy żyłami powierzchniowymi, a głębokimi – tak zwanych perforatorów.

Bezpośrednią przyczynę tego schorzenia stanowi niewydolność zastawkowa wyżej wymienionych żył, która może mieć podłoże zarówno wrodzone, jak i nabyte.

Czynniki wrodzone to po prostu uwarunkowania genetyczne, natomiast do czynników nabytych upośledzających prawidłowe funkcjonowanie zastawek żylnych należą przede wszystkim siedzący tryb życia i bezpośredni z nim związany brak ruchu, złe nawyki żywieniowe, otyłość, wady postawy, częste narażanie kończyn dolnych na wysokie temperatury (na przykład nadużywanie sauny czy zbyt częste długie, gorące kąpiele).

Często pojawiają się u kobiet w ciąży, po porodzie, a także po przebytej kuracji hormonalnej. Z kolei czynnikami chorobowymi sprzyjającymi powstawaniu żylaków jest zakrzepica żylna, oraz przebyte zapalenie żył głębokich.

Niewydolność zastawek żylnych powoduje zaburzenie prawidłowego krążenia krwi poprzez hamowanie jej odpływu. Powoduje to wystąpienie zastoju krwi w żyłach i mechaniczne rozciąganie ich ścianek. W efekcie dochodzi do ich odkształcenia i patologicznej przebudowy.

Istnieje wiele czynników ryzyka, które predysponują do powstania żylaków kończyn dolnych. Należą do nich przede wszystkim wiek, płeć żeńska oraz wysoki wzrost.

Te czynniki są niemodyfikowalne, to znaczy nie mamy na nie wpływu.

Ponadto ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia przewlekłej niewydolności żylnej jest stosowanie doustnych leków antykoncepcyjnych, nawykowe zaparcia oraz wykonywanie pracy fizycznej w pozycji stojącej.

Oprócz tego należy pamiętać, że istotnym czynnikiem wywołującym żylaki jest przewlekłe nadciśnienie żylne, niezależnie od przyczyny jego wystąpienia.

Może być ono związane z uciskiem z zewnątrz na żyłę (na przykład w wyniku uciskania przez powiększone węzły chłonne czy guz nowotworowy), istotnym zwężeniem światła naczynia żylnego na przykład w wyniku zakrzepicy, a także patologie w zakresie zastawek żylnych.

Jak objawiają się żylaki nóg?

Przewlekła niewydolność żylna związana jest od samego początku z występowaniem charakterystycznych, powoli postępujących objawów.

Do pierwszych symptomów choroby żylakowej należy uczucie ciężkości nóg, mrowienia i drętwienia w ich obrębie, a także postępujące obrzęki, lokalizujące się w szczególności wokół kostek.

Wraz z upływem czasu oraz zaawansowaniem choroby pojawiają się dolegliwości bólowe, których występowanie nie zależy od pory dnia, a nasilają się szczególnie podczas chodzenia.

W kolejnym etapie pojawiają się widoczne zmiany naczyniowe. Początkowo mają one charakter pajączków naczyniowych, czyli teleangiektazji, a następnie pojawiają się powrózkowato zgrubiałe żyły.

W skrajnie zejściowych przypadkach mogą pojawiać się tak zwane zmiany troficzne pod postacią nieodwracalnych obrzęków z przebarwieniem i ścieńczeniem skóry, a nawet z wytwarzaniem się trudno gojących się owrzodzeń.

Jak się diagnozuje żylaki nóg?

Rozpoznanie żylaków kończyn dolnych opiera się przede wszystkim na badaniu podmiotowym i przedmiotowym, gdyż objawy choroby są bardzo charakterystyczne.

Z kolei podstawowym badaniem wykorzystywanym w diagnostyce żylaków jest ultrasonografia z wykorzystaniem efektu Dopplera.

Pozwala ona, poprzez znakowanie barwne, na uwidocznienie zaburzeń w przepływie krwi przez światło żyły, a tym samym na uwidocznienie niewydolności żylnej.

Jak leczyć żylaki nóg?

Terapia żylaków uwzględnia postępowanie zachowawcze, farmakologiczne oraz zabiegowe.

Postępowanie zachowawcze opiera się na prowadzeniu higienicznego, zdrowego trybu życia, a we wczesnej fazie choroby żylakowej na stosowaniu kremów z heparyną, które zmniejszają obrzęki i uczucie ciężkości nóg. Ponadto stosuje się pończochy uciskowe wspomagające krążenie krwi i zapobiegające jej zastojowi.

Farmakoterapia polega na doustnym przyjmowaniu preparatów, które działają uszczelniająco na ścianę naczyń żylnych, takich jak rutyna, hesperydyna czy diosmina.

Do najczęstszych zabiegów stosowanych w leczeniu żylaków nóg podudzi są laserowe usuwanie żylaków oraz skleroterapia urządzeniem Sclerosafe.

Leia também:  Como armazenar tâmaras: 10 passos (com imagens)

Laserowe usuwanie żylaków nóg

Oddziaływanie lasera na naczynia krwionośne opiera się na zjawisku tak zwanej fototermolizy selektywnej.

Polega ono na wybiórczym niszczeniu danych struktur na skutek działania ciepła powstałego poprzez pochłanianie przez tkanki energii świetlnej.

Strukturę, która ma ulec zniszczeniu określa się przez dobór odpowiedniej długości fali promieniowania laserowego. Komórki organizmu zawierają tak zwane chromofory, czyli białka odpowiadające za pochłanianie fali o określonej długości.

W przypadku zabiegu zamykania naczyń krwionośnych, rolę chromoforu pełni hemoglobina. Absorbuje ona energię świetlną przekształcając ją w ciepło. Powoduje ona wyparowanie wody z krwi, a także rozpad ścian naczyń krwionośnych. Następnie, na drodze fizjologicznych procesów ulegają one „pożarciu” przez makrofagi, czyli komórki odpowiadające za usuwanie niechcianych struktur z organizmu.

Efektem tego jest praktycznie natychmiastowa likwidacja niechcianych defektów skórnych pod postacią pajączków naczyniowych. Optymalny rezultat przy dużej precyzji udaje się otrzymać dzięki wykorzystaniu zjawiska podwójnego filtrowania. Dzięki niemu możliwy jest dobór pożądanej długości fali umożliwiające minimalizację oddziaływania na tkanki otaczające.

Zabieg laserowego zamykania naczyń krwionośnych charakteryzuje się wysokim bezpieczeństwem i bardzo niewielką bolesnością.

Z uwagi na brak konieczności znieczulenia ogólnego, zabieg nie wymaga hospitalizacji ani opieki anestezjologa.

Przed zakwalifikowaniem pacjenta do zabiegu konieczna jest konsultacja lekarska celem określenia, czy istnieją ewentualne przeciwwskazania do przeprowadzenia procedury.

Z uwagi na niewielką bolesność zabiegu, często nie ma konieczności stosowania jakiegokolwiek znieczulenia, jednak u osób z wysoką wrażliwością na ból istnieje możliwość zaaplikowania kremu ze środkiem anestetycznym.

Następnie lekarz przykłada głowicę urządzenia i oddziałuje wiązką promieniowania laserowego, co powoduje uszkodzenie naczyń krwionośnych przeznaczonych do likwidacji.

Usuwanie uszkodzonych struktur odbywa się na drodze fizjologicznych procesów zachodzących w organizmie.

Zmiany ulegają początkowo zblednięciu, następnie całkowicie zanikają i po upłynięciu maksymalnie 2 tygodni od zabiegu nie ma po nich śladu. Wyjątkiem są kończyny dolne, gdzie czas ten może być dłuższy, nawet do 6 tygodni.

Po zabiegu mogą pojawiać się niewielkie powikłania pod postacią obrzęków i rumienia, a nawet pęcherzyków o małym nasileniu. Objawy te zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu kilku dni.

Należy odpowiednio dbać o skórę po przeprowadzonym zamykaniu naczyń. Przez około 4-6 tygodni należy stosować kremy z filtrem o wysokim współczynniku ochrony (SPF 50+). Ponadto konieczne jest unikanie bodźców mogących prowadzić do rozszerzania się naczyń (np. wysokie temperatury czy alkohol).

Ilość zabiegów określana jest indywidualnie i zależy od predyspozycji, liczby, wielkości zamykanych naczyń, a także głębokości, na której są położone. Zazwyczaj przeprowadza się od 1 do 5 zabiegów. Odstęp między poszczególnymi sesjami to co najmniej 3 tygodnie, nie może jednak przekraczać 6 tygodni.

Jak każdy zabieg z zakresu medycyny estetycznej, skleroterapia z wykorzystaniem lasera jest przeciwwskazana u niektórych pacjentów. Pierwszą z nich stanowią kobiety w ciąży oraz w okresie laktacji.

Ponadto nie stosuje się go u osób czynnie przyjmujących leki lub zioła zwiększające wrażliwość skóry na światło, a także ze świeżą opalenizną. Nie zaleca się również przeprowadzania go u osób wykazujących skłonność do wytwarzania blizn przerostowych i keloidów.

Przeciwwskazaniem są również niektóre choroby skóry, na przykład łuszczyca czy bielactwo.

Innym sposobem leczenia żylaków nóg jest Flebogrif. Urządzenie Flebogrif jest aparatem, którego działanie opiera się na innowacyjnej technologii.

Polega ona na jednoczesnym mechanicznym drażnieniu ściany naczyń żylnych od wewnątrz, z jednoczasowym, kontrolowanym podaniu środka obliterującego światło naczynia żylnego. Środek ten może mieć zarówno formę specjalnej pianki jak i roztworu.

Zabieg możliwy jest do przeprowadzenia w warunkach ambulatoryjnych i nie wymaga hospitalizacji.

Jeszcze mniej inwazyjnym zabiegiem jest Sclerosafe.

Charakteryzuje się wysokim bezpieczeństwem oraz bezbolesnością, ponieważ przebiega bez zastosowania bodźca termicznego, w przeciwieństwie do laseroterapii.

Zazwyczaj nie wymaga zastosowania znieczulenia, a u pacjentów z niską tolerancją bólu, w zupełności wystarczające jest zastosowanie znieczulenia miejscowego, np. kremem zawierającym 1% Lignokainę.

Dla zachowania maksimum bezpieczeństwa, przeprowadzany jest pod kontrolą ultrasonografii.

Żylaki a geny – czy geny są przyczyną powstawania żylaków?

Sclerosafe

Żylaki nóg Poznań

Jak powstają żylaki nóg? (Blog)

Żylaki kończyn dolnych są najczęstszą patologią żylną, diagnozowaną przez lekarzy rodzinnych. Są one nie tylko problemem natury estetycznej, ale przede wszystkim świadczą o chorobie, która – nieleczona – może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji.

Żylaki kończyn dolnych to trwałe poszerzenie żył, przyjmujące postać sznurów, splotów lub kłębów, często tworzące uwypuklenia. Nie są one odrębną jednostką chorobową, a jedynie objawem, drugim stopniem z sześciu w klasyfikacji przewlekłej niewydolności żylnej.

Choć u części pacjentów stanowią one tylko defekt kosmetyczny, nie należy zapominać, że jest to poważne schorzenie. Bardzo często towarzyszą mu inne dolegliwości takie jak uczucie ciężkich nóg, swędzenie, kurcze mięśni czy obrzęki.

Kolejnym problemem, który może towarzyszyć żylakom kończyn dolnych są zmiany troficzne skóry, które obejmują przebarwienia i ciężko gojące się owrzodzenia.

Według statystyk, przytaczanych w podręcznikach akademickich i publikacjach naukowych, żylaki nóg dotyczą 25-50% kobiet i 10-28% mężczyzn zamieszkałych w Europie. Warto jednak zauważyć, że w grupie wiekowej 20-34 lat stosunek kobiet do mężczyzn z chorobą żylakową wynosi 6:1, podczas gdy w przedziale 65-74 lat już tylko 1,5:1.

Główne przyczyny żylaków

Pierwsze opisy żylaków kończyn dolnych pojawiają się już w starożytności. Sam Hipokrates w swoich pismach zalecał kompresje i okłady z ziół. Pomimo upływu tylu lat i licznych badań, do tej pory, nie został jednoznacznie wyjaśniony patomechanizm powstawania tego schorzenia.

Podwyższone ciśnienie w żyłach

Powszechnie uważa się, że pierwotne żylaki kończyn dolnych powstają na skutek podwyższonego ciśnienia żylnego. Jest to główny element patofizjologii rozwoju tego schorzenia. Do przyczyn jego powstawania zalicza się, między innymi, wzmożone działanie tłoczni brzusznej, na przykład na skutek zaparć czy noszenia ciężarów.

Spośród kolejnych czynników wpływających na nadciśnienie żylne wymienić można ucisk naczyń przez guzy, ciążę oraz nadwagę. Co ciekawe, jedynie u kobiet udowodniono wpływ otyłości na częstość powstawania żylaków kończyn dolnych. Wykazano również współzależność występowania schorzenia a długotrwałą pracą w pozycji siedzącej lub stojącej.

Do przyczyn powstawania wzmożonego ciśnienia należą również niedrożność lub zwężenie żyły na skutek zakrzepicy.

Wady zastawek

Kolejnym ważnym czynnikiem w etiopatogenezie choroby żylakowej są wady zastawek żylnych. Mogą one występować pierwotnie – ich brak czy nieprawidłowa budowa lub wtórnie – zazwyczaj na skutek uszkodzenia w wyniku opisywanego wcześniej wzmożonego ciśnienia.

Genetyka

Istotną przyczyną w powstawaniu przewlekłej niewydolności żylnej jest także predyspozycja genetyczna. Według danych statystycznych, ryzyko choroby wynosi 89% jeśli oboje rodzice również mieli żylaki.

Statystyki pokazują także, że trzykrotnie częściej chorują kobiety. Ma to związek z działaniem układu hormonalnego.

Warto więc również zauważyć, że oprócz wspomnianej wcześniej ciąży, będącej także przyczyną wzmożonego ciśnienia żylnego, również doustna antykoncepcja hormonalna stanowi czynnik ryzyka.

Leczenie żylaków – znajdź klinikę

Wybierz miasto, aby sprawdzić oferty 145 placówek wykonujących leczenie żylaków:

Żylaki nóg – jak powstają

Wszystkie opisywane powyżej grupy czynników powodują powstawanie wewnętrznych, niekorzystnych zmian w budowie ścian naczyń.

Ponadto dochodzi do zastoju krwi – zwłaszcza na skutek podwyższonego ciśnienia w żyłach, a w konsekwencji nadmiernego ich poszerzenia, które manifestuje się żylakami widocznymi na kończynach dolnych.

Prowadzi to do dalszego uszkadzania zastawek oraz bardzo często powstawania ich niedomykalności, a dalej do cofania się krwi czyli jej refluksu. Wszystkie te procesy wzajemnie na siebie wpływają tworząc swego rodzaju samonapędzające się zamknięte koło.

Zaniedbanie leczenia choroby żylakowej we wczesnym jej etapie powoduje dalsze uszkodzenia naczyń, co sprzyja powstawaniu procesów zapalnych. Zaburzają one mikrokrążenie i prowadzą do obrzęków i owrzodzeń. Ponadto, w skutek zastoju, dochodzi do powstawania zakrzepów, co może prowadzić do ogólnoustrojowych powikłań.

W leczeniu żylaków kończyn dolnych stosuje się metody zachowawcze oraz operację żylaków. Cena zabiegów wykonywanych prywatnie waha się między 250 a 8 000 złotych w zależności od procedury oraz wielkości zmian. Leczenie może być refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Źródła: red. Noszczyk W., Chirurgia, tom 2, wyd. PZWL, Warszawa 2009, red. Gajewski P., Interna Szczeklika 2013, wyd. medycyna Praktyczna, Kraków 2013, Marona H., Kornobis A., Patofizjologia rozwoju żylaków oraz wybrane metody ich leczenia – aktualny stan wiedzy, Farmakologia Polska, 2009:2(65), 88-92

Leia também:  POChP a zapalenie oskrzeli

Leczenie żylaków

– sprawdź ceny w 145 klinikach!

Oceń artykuł: 4.5/5 (opinie 6)

Żylaki: skąd się biorą i czy zawsze dotykają nóg? Jak je leczyć?

Żylaki, czyli nadmiernie rozszerzone żyły, szpecą i są powodem obolałych i obrzękniętych nóg.

Dodatkowo wyglądają nieestetycznie i mogą powodować pęknięcia ścianek żył i owrzodzenia.

Jednak, czy wiesz że żylaki mogą dotyczyć także innych miejsc? Medycyna zna przypadki występowania żylaków warg sromowych, odbytu, a nawet gardła!

Czy tę uciążliwą chorobę da się skutecznie wyleczyć? Czy nieleczone żylaki mogą stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia?

Spis treści:Żylaki – czym są i dlaczego powstają?Rodzaje żylakówŻylaki – objawy Diagnostyka i leczenie żylakówProfilaktyka żylaków – jak zapobiegać?Nieleczone żylaki – czy są groźne dla zdrowia?

Żylaki – czym są?

  • Żylaki to rozszerzone żyły o krętym przebiegu, które są widoczne pod skórą.
  • Te charakterystyczne uwypuklenia są elementem niewydolności żylnej, a za ich rozwojem stoi nadciśnienie żylne powstałe z powodu niedrożności lub ucisku na żyły.
  • Krew, która zalega w naczyniach krwionośnych, doprowadza do rozszerzenia żył i tak tworzą się żylaki lub pajączki pod skórą (wszystko zależy od stadium rozwoju choroby).
  • Żylaki mogą powodować czynniki genetyczne, takie jak wrodzony brak zastawek, kolagenu i elastyny w ścianach żył i inne.
  • Możesz zauważyć żylaki pojawiające się u rodziców i dziadków – to wskazuje na predyspozycje genetyczne do wytworzenia się żylaków.
  • I niestety – ten problem (statystycznie) częściej dotyka kobiet.
  • Innymi czynnikami sprzyjającymi tworzeniu się żylaków są czynniki środowiskowe, czyli związane z naszym stylem życia:
  • wielogodzinne przebywanie w pozycji siedzącej lub stojącej,
  • brak aktywności fizycznej,
  • palenie papierosów,
  • częste wizyty w saunie,
  • zażywanie gorących kąpieli,
  • otyłość lub nadwaga,
  • niewłaściwa dieta, sprzyjająca powstawaniu zaparć.

 

Jakie są rodzaje żylaków?

  1. Najczęściej występującymi żylakami są żylaki kończyn dolnych (ICD-10: I83).
  2. Są one bardzo charakterystycznie poskręcane i niestety mocno widoczne przez skórę.

  3. Żylaki kończyn dolnych mogą tworzyć się u osób mających zmniejszoną ilość tkanki sprężystej w ściankach naczyń żylnych, spożywających alkohol, podnoszących ciężkie przedmioty, po przebytej ciąży itp.
  4. Taki przyczyny występowania żylaków kończyn dolnych należą do grupy żylaków pierwotnych.

     

Żylaki pojawiające się u osób cierpiących na niedrożność żył głębokich to tzw. żylaki wtórne.

  • Ostatnim rodzajem żylaków kończyn dolnych są żylaki o rzadkiej etiologii i pojawiają się u osób z wadami wrodzonymi.
  • Innym przykładem często występujących żylaków, są żylaki odbytu (ICD-10: I84).
  • Żylaki odbytu bardzo często występują w wyniku długotrwałych zaparć, jednak mogą pojawić się także w czasie ciąży, u osób mających wysoki poziom cholesterolu itp.
  • Jednak przyczyn ich powstawania może być naprawdę wiele i ciężko ustalić jeden, konkretny powód.
  • Żylaki odbytu dzielą się na: wewnętrzne i zewnętrzne.
  • Pierwsze z nich mogą powodować bezbolesne krwawienie, z kolei żylaki zewnętrzne dają o sobie znać, gdy rozwinie się stan zapalny.
  • Wtedy może pojawić się ból i obrzęk, a w kolejnej fazie rozwoju także zakrzep.
  • Żylaki mogą pojawić się także w przełyku (ICD-10:185) – powoduje je nadciśnieniem wrotne oraz nadmierna ilością przepływającej krwi w splocie żołądkowo-przełykowym.
  • Krwawienie z przełyku jest niestety najgroźniejszym i pierwszym, jasnym objawem występowania żylaków przełyku i równocześnie powikłaniem. 
  • Rzadziej występującymi żylakami są:
  • żylaki pęcherza moczowego,
  • żylaki macicy,
  • żylaki pochwy,
  • żylaki powrózka nasiennego,
  • żylaki sromu.

Objawy żylaków kończyn dolnych: jak je rozpoznać

  1. W zależności od rodzaju i miejsca występowania żylaków, będą dawały one różne objawy.
  2. Najczęściej pojawiającymi się żylakami są żylaki kończyn dolnych i to te objawy najczęściej dają o sobie wyraźnie znać.

  3. Na przykład poprzez:
  • uczucie ciężkich, bardzo zmęczonych nóg,
  • swędzenie, mrowienie, a nawet pieczenie nóg i stóp,
  • obrzęki kostek,
  • silne bóle,
  • widoczne na nogach poszerzone żyły powierzchniowe.

Jakie badania należy wykonać i do kogo się zgłosić, by potwierdzić, czy towarzyszące dolegliwości są związane z chorobą żył?

Żylaki – diagnostyka i leczenie

  • Pierwszym krokiem diagnozowania żylaków będzie na pewno lekarz rodzinny – na podstawie objawów będzie mógł skierować do jednego z lekarzy specjalistów.
  • W przypadku diagnostyki i leczenia żylaków najlepszym wyborem jest lekarz flebolog, specjalizujący się w leczeniu żył. 
  • To właśnie do niego powinniśmy się zgłosić jeśli odczuwamy ciężkie, opuchnięte i zmęczone nogi.
  • Podobną specjalizację ma lekarz aniolog, który zajmuje się leczeniem chorób naczyń krwionośnych i limfatycznych.
  • Jego diagnoza może okazać się pomocna, gdy odnalezienie przyczyn występowania żylaków jest szczególnie problematyczne.
  • Czasem ostatecznością jest konsultacja z chirurgiem naczyniowym, który zajmuje się ostrymi i przewlekłymi stanami oraz udrażnianiem chorych naczyń.
  • Jednak wszyscy trzej lekarze często ściśle ze sobą współpracują.
  • Podstawową metodą diagnostyczną żylaków jest zwykle badanie ultrasonograficzne, które pozwala na wykluczenie zakrzepicy i sprawdzenie przepływu krwi.

Leczenie żylaków

Leczenie żylaków może odbywać się na kilka sposobów:

  • poprzez noszenie specjalnie dobranych rajstop lub pończoch uciskowych, które pobudzają pracę naczyń krwionośnych, łagodzą dolegliwości bólowe oraz zmniejszają obrzęki (jest to tzw. metoda uciskowa),
  • przy pomocy skleroterapii, która polega na ostrzykiwaniu żylaków specjalnym środkiem (płynem lub pianką) obliterującym, czyli takim, który doprowadza do zamknięcia światła naczyń. Zabieg skleroterapii trwale usuwa chorobowo zmienioną żyłę,
  • przy użyciu lasera, który ma za zadanie wytworzyć energię cieplną i obkurczyć chore żyły, co doprowadza do zamknięcia naczynia i odpływu krwi do innych żył,
  • przy pomocy farmakologii, która wspiera leczenie poprzez uszczelnianie naczyń i napięcie ścian żylnych. Niestety ani tabletki na żylaki, ani maść nie zlikwidują już istniejących zmian.

Jak zapobiegać żylakom?

Jeżeli nie cierpimy na genetyczne skłonności do powstawania żylaków, mamy duży wpływ na ich występowanie.

Jednak osobom w tzw. grupie ryzyka także przyda się profilaktyka.

Zatem, co robić, żeby zapobiegać powstawaniu żylaków (nowych i kolejnych)?

  • Dbać o aktywność fizyczną. Częste siedzenie i pozostawanie w jednej pozycji nie sprzyja naszym nogom. Wtedy krew nie ma szansy równomiernie przepływać. Aktywnością mogą być spacery, bieganie, ale także gimnastyka czy nawet joga.
  • Utrzymywać zdrową dietę i wagę w normie (unikać nadwagi i otyłości).
  • Stosować naprzemienny prysznic – raz ciepłą, raz zimną wodą (dla poprawy krążenia krwi) oraz unosić nogi do góry, co także wpływa na lepsze krążenia.
  • Nosić wygodne buty i unikać butów na wysokim obcasie (które mogą przyczyniać się do pojawienia żylaków).

Co może się stać, jeśli zaniedbamy istniejące żylaki i nie wdrożymy leczenia?

Żylaki – konsekwencje zaniedbania leczenia (powikłania)

Nieleczone żylaki mogą doprowadzić do poważnych powikłań np. do zakrzepicy, do której dochodzi najczęściej.

Zakrzepy powstałe w żyłach mogą prowadzić do ich zatkania lub przemieszczać się po ciele (np. w stronę serca, co jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia).

  1. Objawami zakrzepicy są skurcze mięśni, bóle odczuwane podczas chodzenia, czy podwyższona temperatura nóg.
  2. Niestety leczenie zakrzepicy jest procesem długotrwałym.
  3. Innym powikłaniem nieleczonych żylaków może być owrzodzenie, do którego dochodzi w wyniku nieprawidłowego przepływu krwi.
  4. Sygnałem, że chorujemy na owrzodzenie żylne może być długotrwałe gojenie się ran i jest to moment, w którym jak najszybciej należy udać się do lekarza.
  5. Zaawansowane stadium owrzodzenia żył może doprowadzić nawet do amputacji kończyny dolnej.
  6. Aby uniknąć rozwojowi zakrzepicy i innych groźnych powikłań należy w porę wdrożyć profilaktykę i leczenie żylaków.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*