Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie

Kurza klatka piersiowa to rodzaj deformacji polegający na wysunięciu mostka do przodu z jednoczesnym spłaszczeniem klatki piersiowej po bokach. Przypomina to wyglądem ptasią klatkę piersiową, stąd nazwa schorzenia.

Deformacja ta to przede wszystkim defekt natury estetycznej, może jednak być przyczyną powstawania wad postawy czy zaburzeń napięcia mięśniowego. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja kurzej klatki piersiowej?

Klatka piersiowa zbudowana jest z mostka i 12 par żeber połączonych z kręgami piersiowymi.

Prawidłowo ukształtowana klatka ma mostek lekko wysunięty do przodu, żebra są uniesione, a całość tworzy ochronny szkielet dla narządów wewnętrznych, takich jak serce czy płuca. Klatka piersiowa ma za zadanie również uczestniczyć w procesie oddychania. Spełnia ona zatem ważną rolę, dlatego tak ważne jest jej prawidłowe ukształtowanie.

Niestety czasami z przyczyn genetycznych czy rozwojowych dochodzi do deformacji w obrębie tej struktury. Jednym z rodzajów takiej wady klatki piersiowej jest kurza klatka piersiowa (pectus carinatum). 

Cały ten układ zwiększa przekrój klatki piersiowej, przez co nie dochodzi do uciśnięć na narządy wewnętrzne. Wystająca klatka piersiowa najczęściej nie powoduje także problemów z oddychaniem ani nie zaburza pracy serca.

Jest jednak problemem kosmetycznym, przypominając w swojej budowie ptasią klatkę piersiową (stąd nazwa „kurza” klatka piersiowa).

 Klatka piersiowa kurza może mieć charakter symetryczny (żebra po obu stronach mostka są wysunięte do przodu) lub asymetryczny (jednostronne uniesienie mostka i żeber – wówczas klatka piersiowa jest wypukła tylko z jednej strony).  

Kurza klatka piersiowa – przyczyny 

Uwypuklona klatka piersiowa może być deformacją zarówno wrodzoną, jak i nabytą. Jest stosunkowo rzadkim schorzeniem występującym 1 na 10 tys. urodzeń i częściej dotyczy chłopców. Do przyczyn jej występowania zalicza się:

  • przebytą krzywicę, 
  • gruźlicę kręgosłupa w odcinku piersiowym, 
  • zaburzenia kostnienia, 
  • niepoprawne umieszczenie przyczepów mięśniowych,
  • występowanie zespołów genetycznych. 

Po przebytej krzywicy (której przyczyną jest niedobór witaminy D) na wysokości przepony powstaje okrężne ściągnięcie ścian klatki piersiowej – to tzw. bruzda Harrisona, a w miejscu przejścia części kostnej żebra w część chrzęstną pojawia się zgrubienie – tzw. różaniec krzywiczy.  

Kurza klatka piersiowa – objawy 

Wystający mostek i krzywe żebra dające obraz nierównej klatki piersiowej stają się jednak często bardzo dużym defektem kosmetycznym wpływającym na samoocenę i problemy z akceptacją ciała przez dzieci i nastolatków. Zmianie ulega także postawa ciała i może pojawić się skolioza. Skutkiem nieleczonej i nierehabilitowanej kurzej klatki piersiowej jest również zmniejszenie wytrzymałości i ogólne osłabianie organizmu. 

Kurza klatka piersiowa – diagnostyka 

Klatka kurza w lekkiej formie najczęściej jest zauważalna po urodzeniu, ale w okresie dojrzewania dochodzi do powiększenia się zniekształceń. 

Diagnostykę i rozpoznanie asymetrii klatki piersiowej prowadzi najczęściej lekarz ortopeda. Kurza klatka piersiowa u dzieci często jest zauważana już przez rodziców, którzy zaniepokojeni wyglądem i postawą dziecka szukają pomocy u lekarza specjalisty.

W diagnozie pomocne może okazać się zdjęcie RTG klatki piersiowej i kręgosłupa. Lekarz ocenia stopień zmian i zaleca proces terapeutyczny. Im wcześniej rozpocznie się rehabilitacja, tym można liczyć na lepsze i szybsze efekty poprawy wyglądu wypukłej klatki piersiowej.

Kurza klatka piersiowa – leczenie 

Jak leczy się kurzą klatkę piersiową? Doświadczony fizjoterapeuta na indywidualnych konsultacjach dobiera odpowiedni zestaw ćwiczeń, który pacjent wykonuje początkowo pod jego kontrolą, a następnie samodzielnie w domu. W skład zalecanych aktywności na kurzą klatkę piersiową wchodzą ćwiczenia:

  • ogólnorozwojowe, 
  • oddechowe, 
  • wytrzymałościowe,
  • dające korekcję zniekształcenia. 

Dzięki ćwiczeniom na ptasią klatkę piersiową pacjent uczy się przyjmować prawidłową postawę ciała, poprawia kondycję fizyczną i koordynację ruchową. Usprawnia się także funkcja narządów wewnętrznych.

Ćwiczenia oddechowe zwiększają ruchomość klatki piersiowej i wzmacniają mięśnie oddechowe. Dodatkowo zwiększają pojemność życiową płuc, uczą prawidłowych torów oddechowych i są elementem zapobiegającym pogłębianiu się problemów z oddychaniem.

Terapia ma także wzmocnić mięśnie pleców, brzucha i kręgosłupa i zwiększyć ruchomość barków. 

Ćwiczenia korekcyjne na kurzą klatkę mogą być wzbogacone o terapię manualną, kinesiotaping, masaż czy zaopatrzenie ortopedyczne korekcyjne (specjalne klamry naciskające na wystającą część klatki piersiowej). W bardzo trudnych przypadkach zalecana jest operacja polegająca na usunięciu zniekształconych części chrząstek żebrowych i poprawnym ustawieniu mostka. 

Kurza klatka piersiowa – ćwiczenia 

Przykładowy zestaw ćwiczeń na kurzą klatkę piersiową

  1. Stań w lekkim rozkroku. W szybkim tempie połóż się na podłodze na brzuchu i wstań, wykonując jednocześnie podskok z uniesionymi rękami. Powtórz 10 razy. 
  2. Połóż się na plecach, nogi zgięte w stawach kolanowych i biodrowych opierają się o podłoże, połóż na klatce piersiowej poduszkę. Wykonaj wdech, unosząc brzuch w górę, zatrzymaj oddech i przepuść powietrze z brzucha do klatki piersiowej (podsuszka powinna lekko podnieść się, a brzuch opaść), wykonaj wydech. Powtórz 10 razy. 
  3. Połóż się na brzuchu, ręce wyciągnij przed siebie. Jednocześnie unieś ręce i nogi do góry ok. 10 cm nad podłogę i wykonaj wdech, w tej pozycji wykonaj głęboki długi wydech i opuść ręce i nogi na podłogę. Powtórz 10 razy.

wróć do bloga czytaj kolejny

  1. T. S. Gaździk, Ortopedia i traumatologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005.
  2. D. Kusza, Kompendium ortopedii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009.
  3. T. Żuk, A. Dziak, A. Gusta, Podstawy ortopedii i traumatologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001.
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie krople, niedobór witamin, odporność 13.99 zł
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie tabletka, odporność 4.99 zł
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie żelki, odporność, niedobór witamin 6.99 zł
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie żelki, niedobór minerałów, niedobór witamin 6.99 zł

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską.
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się m.in. stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. 
  • Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa.
  • Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia.  Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych?
  • Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? 
  • Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt.
  • Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią.
  • Szczepionka Pfizer/BioNTech jest obecnie zatwierdzona dla dzieci, które ukończyły 12. rok życia i starszych. Producent wydał oświadczenie, że produkt jest bezpieczny i generuje silną odpowiedź immunologiczną także u dzieci w wieku od 5 do 11 lat, o czym świadczą wyniki najnowszych badań klinicznych. Kiedy ruszą szczepienia dla kolejnej grupy wiekowej?
Leia também:  Jakie Są Objawy Przeładowania Turbiny?

Zapalenie chrząstek żebrowych (łac. Costochondritis)

Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie
Zapalenie chrząstek żebrowych  (Costochondritis)
Synonimy 

Choroba Tietz’a

Powrót  Opis 

Jest to stan zapalny chrzęstnej części jednego lub kilku żeber. Najczęściej dotyczy chrząstki żebra drugiego lub trzeciego. Główną dolegliwością jest ból, nasilający się przy ruchach żeber podczas zmian pozycji ciała, ubierania się, kaszlu i kichania. Bóle mogą przypominać bóle wieńcowe. Choroba jest częstsza u ludzi młodych, ale może wystąpić w każdym wieku.

Powrót  Objawy 

  • Ból w klatce piersiowej, zwykle o ostrym charakterze
  • Ból nasilający się przy ruchach
  • Ból może wystąpić w kilku miejscach i może promieniować do ramienia
  • Uczucie ucisku w klatce piersiowej
  • Wrażliwość chorego miejsca na dotyk

    Kontaktu z lekarzem wymaga:

  • Pojawienie się wyżej wymienionych objawów
  • Wystąpienie nowych, nieznanych dolegliwości, co może świadczyć o efekcie ubocznym stosowanych leków
  • Powrót  Przyczyny  Choroba spowodowana jest stanem zapalnym chrząstki żebrowej, łączącej żebro z mostkiem. Przyczyna stanu zapalnego jest często nieznana.

    Czynniki sprzyjające zachorowaniu

  • Uraz, np. silne uderzenie w klatkę piersiową
  • Zbyt intensywny wysiłek fizyczny
  • Infekcja górnych dróg oddechowych
  • Powrót  Zapobieganie 

    Należy unikać wysiłków, podczas których może dojść do urazu klatki piersiowej.

    Powrót  Przebieg 

    Choroba ma łagodny przebieg, trwa krótko i kończy się pełnym wyleczeniem.

    Powrót  Powikłania 

    Nie występują.

    Powrót  Badania 

    W celu wykluczenia innych przyczyn dolegliwości, może być konieczne wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej lub badania EKG.

    Powrót  Cel leczenia 

    Celem leczenia jest ustąpienie dolegliwości bólowych i odzyskanie przez chorego pełnej sprawności ruchowej.

    Powrót  Leczenie 

    Zalecenia ogólne

  • Odpoczynek
  • Ograniczenie wysiłków fizycznych
  • Rozgrzewanie lub zimne masaże chorego miejsca

    Leczenie farmakologiczne

    W leczeniu stosuje się środki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Czasami chore miejsca ostrzykuje się preparatami sterydowymi.

  • Powrót  Leczenie operacyjne 

    Leczenie operacyjne nie jest konieczne.

    Powrót  Podpis 

    Opracował:lek. med. Robert Frąc

    Powrót  Zobacz także  Powrót 

    Nota prawna

    Prezentowane strony mają charakter edukacyjny. Ogólne informacje na temat chorób i zasad postępowania w żadnym stopniu nie zastępują fachowej porady lekarskiej.

    Pomimo rygorystycznego przestrzegania ogólnie przyjętych zasad tworzenia serwisów medycznych ustalonych przez Health on the Net Foundation i weryfikacji prezentowanych treści przez uznane Autorytety medyczne, twórcy serwisu nie biorą żadnej odpowiedzialności, ani pośredniej ani bezpośredniej, za sposób wykorzystania i interpretowania informacji zawartych w serwisie.

    Ostatnia aktualizacja: 10 lutego 2013 roku

    Wszelkie prawa zastrzeżone © emedica.pl 2001-2013

    Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej –sprawdź tutaj.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza

    Zapalenie chrząstek żebrowych (często nazywane zespołem Titze) jest stanem zapalnym w okolicy chrzęstnego połączenia żeber z mostkiem.

    Choroba charakteryzuje się miejscowym bólem w klatce piersiowej, który jest zwiększany przez dotyk i nacisk na te strefy. Jest to stosunkowo nieszkodliwa choroba i z reguły znika bez leczenia.

    Przyczyna powstawania tego schorzenia nie jest znana.

    Zapalenie chrząstek żebrowych jest rzadką chorobą zapalną objawiającą się w obszarze mocowania drugiego lub trzeciego żebra do mostka. Ból pojawia się ostro, zarówno mężczyźni, jak i kobiety mają większe szanse na zachorowanie po osiągnięciu wieku od 20 do 40 lat. Głównie narażeni są ludzie mający prace związaną z aktywnością fizyczną lub uprawiający sporty.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie

    Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

    Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie

    Ból w klatce piersiowej u osób dorosłych jest uważany za potencjalnie poważny objaw choroby, a przede wszystkim konieczne jest wykluczenie patologii. Dopiero po dokładnym zbadaniu i wykluczeniu kardiologicznej genezy bólu można założyć obecność zapalenia chrząstki żebrowej. Czasami diagnoza różnicowa może być trudna.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny

    Zapalenie chrząstek żebrowych jest procesem zapalnym w tkance chrzęstnej, zwykle bez określonej przyczyny. Powtarzające się drobne urazy klatki piersiowej i ostre infekcje dróg oddechowych mogą powodować pojawianie się bólu w obszarze mocowania żeber jako efekt zarówno samych wirusów, jak i częstego kaszlu na obszarach łączących żebra.

    Czasami, choroba występuje u osób przyjmujących leki parenteralne (pozajelitowe) lub po operacji na klatce piersiowej. Po operacji, uszkodzona chrząstka jest bardziej podatna na infekcję z powodu naruszenia dopływu krwi.

    Przyjmuje się, że zwyrodnieniowe choroby chrzęstne występują z powodu naruszenia metabolizmu wapnia, witamin z grupy C i B. Zdarza się, że przyczyną zapalenia chrząstek żebrowych staje się reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości, zesztywniające zapalenie kręgosłupa, narośle onkologiczne w stawie mostkowo – żebrowym.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – objawy

    Ból w klatce piersiowej związany z zapaleniem chrząstki żeber zwykle poprzedzony jest przeciążeniem fizycznym, niewielkimi obrażeniami lub ostrymi infekcjami górnych dróg oddechowych.

    Objawy towarzyszące chorobie to:

    • Ból, z reguły, pojawia się ostro i jest zlokalizowany w przednim obszarze klatki piersiowej. Ból może promieniować w dół lub częściej na lewą połowę klatki piersiowej.
    • Najczęstszą lokalizacją bólu jest obszar czwartego, piątego i szóstego żebra. Ból pogarsza się z ruchem tułowia lub głębokim oddychaniem. Odwrotnie, w spoczynku i przy płytkim oddechu występuje zmniejszenie bólu.
    • Bolesność, która wyraźnie objawia się przez palpację okolicy przywiązania żeber do mostka. Jest to charakterystyczna cecha zapalenia chrzęstnego, a brak tego znaku wskazuje, że rozpoznanie zapalenia jest mało prawdopodobne.

    Gdy przyczyną zapalenia chrząstek żebrowych jest pooperacyjne zakażenie, można zauważyć obrzęk, zaczerwienienie i zmiany ropne w obszarze rany pooperacyjnej.

    Biorąc pod uwagę, że objawy zapalenia chrząstki są często podobne do nagłych symptomów, należy pilnie zwrócić się o pomoc lekarską w następujących przypadkach:

    • Problemy z oddychaniem
    • Wysoka temperatura
    • Objawy choroby zakaźnej (obrzęk w obszarze mocowania żeber)
    • Ból w klatce piersiowej o stałym charakterze, czemu towarzyszą mdłości
    • Jakikolwiek ból w klatce piersiowej bez wyraźnej lokalizacji.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – diagnostyka

    Podstawą diagnozy jest wywiad lekarski i badanie zewnętrzne. Cechą charakterystyczną tego zespołu jest ból w badaniu palpacyjnym w obszarze mocowania żeber.

    Radiografia, CT, MRI, są na ogół nieprzydatne do rozpoznawania tego zespołu i używane jest wyłącznie do diagnostyki różnicowej. EKG, testy laboratoryjne są niezbędne, aby wykluczyć choroby serca lub infekcje. Rozpoznanie zapalenia chrząstek występuje na ostatnim miejscu po wykluczeniu wszystkich możliwych innych przyczyn zwłaszcza chorób serca.

    Zapalenie chrząstek żebrowych – leczenie

    Jeśli diagnoza zostanie zweryfikowana, leczenie polega na przepisywaniu niesteroidowych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych przez krótki czas, fizjoterapii, ograniczeniu przez pewien okres czasu wysiłku fizycznego, czasami wstrzyknięciu w obszar lokalizacji bólu leków wraz ze sterydem.

    Leia também:  Kiedy Pojawiają Się Pierwsze Objawy Ciąży Po Zapłodnieniu?

    Leczenie przeprowadzają ortopedzi lub traumatolodzy. Pacjentom przypisuje się miejscowe leczenie maściami i żelami zawierającymi środki uśmierzające ból. Stosuje się także kompresy z dimeksydem.

    Jeżeli uporczywy ból w połączeniu z objawami stanu zapalnego, jak również biorąc leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne, nie przynoszą ulgi, ortopeda zleca wprowadzenie Novocaine hydrokortyzon i hialuronidazy w obszarze zmienionym chorobowo.

    Natomiast leczenie laserowe przenika do komórek zmienionych chorobowo i pobudza je do odbudowy.

    Niezwykle rzadko zapalenie chrząstek żebrowych wymaga leczenia chirurgicznego, którym jest resekcja podokostnowa żeber zaatakowanych przez stan zapalny, w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego. Interwencja chirurgiczna wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym w warunkach szpitalnych.

    Aktualności

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie

    Nerwoból międzyżebrowy (neuralgia międzyżebrowa) może przestraszyć – ból w klatce piersiowej, który mu towarzyszy może sugerować zawał mięśnia sercowego. Po czym więc można stwierdzić, że odczuwane przez chorego dolegliwości są objawami nerwobólu międzyżebrowego i jakie mogą być przyczyny tej patologii? 

    Nerwoból międzyżebrowy (inaczej  neuralgia międzyżebrowa, ang.

    intercostal neuralgia) zaliczany jest do grupy  bólów neuropatycznychi rozwija się wtedy, kiedy jakimiś procesami patologicznymi zostaną objęte rozciągające się od kręgosłupa, biegnące pod żebrami, nerwy międzyżebrowe.

    Teoretycznie problem ten wystąpić może u pacjentów w dowolnym wieku, w praktyce jednak najczęściej neuralgia międzyżebrowa spotykana jest u osób dorosłych w średnim i podeszłym wieku. 

    Nerwoból międzyżebrowy: przyczyny

    Do nerwobólu międzyżebrowego doprowadzają różne uszkodzenia nerwów międzyżebrowych – jednostka może występować z powodu ucisku, podrażnienia czy rozwinięcia się  stanu zapalnego w obrębie wspominanych włókien nerwowych. 

    Problemów, które mogą stanowić przyczynę takich procesów, wymienia się co najmniej kilka – jako ich przykłady można podać uszkodzenia nerwów międzyżebrowych spowodowane przez urazy (w tym przypadku do neuralgii międzyżebrowej może doprowadzić np. upadek z wysokości, ale i schorzenie rozwijać się może po przebyciu jakiegoś zabiegu operacyjnego, który dotyczył klatki piersiowej lub żeber) czy  półpasiec. 

    • Przyczyną neuralgii międzyżebrowej bywa również ciąża i w takim przypadku dolegliwości bólowe pojawiają się z powodu fizjologicznych zmian, które następują w trakcie ciąży (mowa tutaj o poszerzeniu klatki piersiowej, co może sprzyjać uciskowi na nerwy międzyżebrowe i ostatecznie wystąpieniu właśnie neuralgii międzyżebrowej). 
    • Czasami jednak nerwoból międzyżebrowy rozwija się u pacjenta bez żadnej wyraźnej przyczyny i w takim przypadku schorzenie określa się jako idiopatyczną neuralgię międzyżebrową. 
    • Nerwoból międzyżebrowy: objawy
    • Jak nietrudno się domyślić, podstawowym objawem neuralgii międzyżebrowej jest ból – miewa on różny charakter, najczęściej jednak jest to ból tępy lub o charakterze ściskającym. 
    • Zazwyczaj ból ten pojawia się w postaci krótkotrwałych epizodów, które prowokować mogą takie czynności, jak oddychanie,  kichanieczy  kaszel. 
    • Typowo dolegliwości bólowe związane z neuralgią międzyżebrową odczuwane są w obrębie klatki piersiowej, czasami mogą one jednak promieniować ku plecom czy łopatce. 

    Poza utrzymującymi się przez kilkanaście sekund do kilku minut epizodami bólu, objawami nerwobólu międzyżebrowego mogą być również i inne jeszcze doznania, takie jak np. drętwienia czy krótkotrwałe epizody kłucia w klatce piersiowej. 

    Nerwoból międzyżebrowy: diagnostyka

    Teoretycznie nerwoból międzyżebrowy rozpoznać można na podstawie samych tylko zgłaszanych przez pacjenta, charakterystycznych dolegliwości. W praktyce jednak nierzadko u chorego wykonywanych jest wiele różnych badań – zlecane są one szczególnie wtedy, gdy pacjent doświadcza dolegliwości bólowych w klatce piersiowej po raz pierwszy w swoim życiu. 

    Taka konieczność czasami bierze się stąd, iż objawy nerwobólu międzyżebrowego należy różnicować z dolegliwościami biorącymi się z innych schorzeń, takich jak np.  zawał serca. 

    W celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej pacjentom zlecane mogą być takie badania, jak np.  EKG czy badania laboratoryjne (w których oznacza się wtedy zwykle m.in. poziom troponin). 

    Cenne jest również wykonanie badania  RTG klatki piersiowej – w jego trakcie możliwe jest stwierdzenie np. uszkodzeń żeber (świeżych lub stanu po złamaniu żeber w przeszłości), co może potwierdzać, że u chorego mogła rozwinąć się przez to właśnie neuralgia międzyżebrowa. 

    Nerwoból międzyżebrowy: leczenie

    Podobnie jak w przypadku innego typu bólów neuropatycznych, tak i w nerwobólu międzyżebrowym zaproponowanie pacjentowi skutecznego leczenia dość często nie jest łatwe. Przyczyną takiej sytuacji jest to, że popularnie stosowane leki o działaniu przeciwbólowym (takie jak np.  niesteroidowe środki przeciwzapalne) zazwyczaj nie są w stanie ukoić bólu chorych. 

    Z tego właśnie powodu w leczeniu nerwobólu międzyżebrowego wykorzystywane bywają innego rodzaju środki, np. 

    •    przyklejane na skórę klatki piersiowej plastry zawierające kapsaicynę •    leki, które ogólnie służyć mogą leczeniu bólu neuropatycznego, takie jak np. leki przeciwdepresjne (np. amitryptylina, duloksetyna, imipramina) •    środki o działaniu przeciwdrgawkowym (np. gabapentyna, karbamazepina, pregabalina)

    Czasami samo zażywanie leków przeciwbólowych nie przynosi chorym ulgi – w takich sytuacjach korzystne efekty może dawać blokada włókien nerwowych (w tym przypadku wstrzykiwane w sąsiedztwo włókien nerwowych mogą być np. środki o działaniu miejscowo znieczulającym – znoszące ból – wraz z  glikokortykosteroidami, które mogą z kolei wywierać działanie przeciwzapalne). 

    Kłucie w klatce piersiowej – co powinieneś o nim wiedzieć

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy, leczenie

    Kłucie w klatce piersiowej zwykle jest interpretowane jako problemy z sercem. Jednak warto bliżej przyjrzeć się tej dolegliwości. Może ona oznaczać różne schorzenia i dolegliwości nie zawsze związane bezpośrednio z mięśniem sercowym, ale oznaczać problemy z innymi narządami. Co zatem oznacza kłucie w klatce piersiowej i jakie są jego przyczyny? Poniżej odpowiedzi na te pytania.

    Kłucie w klatce piersiowej zwykle jest interpretowane jako problemy z sercem. Jednak warto bliżej przyjrzeć się tej dolegliwości. Może ona oznaczać różne schorzenia i dolegliwości nie zawsze związane bezpośrednio z mięśniem sercowym, ale oznaczać problemy z innymi narządami. Co zatem oznacza kłucie w klatce piersiowej i jakie są jego przyczyny? Poniżej odpowiedzi na te pytania.

    Zobacz także: Nadciśnienie tętnicze

    Czym jest kłucie w klatce piersiowej?

    Kłucie w klatce piersiowej uważane jest często za kłucie w sercu. Zazwyczaj w ten sposób nazywa się ból w obrębie klatki piersiowej, zazwyczaj po jej lewej stronie. Serce jednak nie znajduje się całkiem z lewej strony, ale bliżej środka za mostkiem.

    Klatka piersiowa stanowi ochronę dla takich narządów jak płuca, tchawica, przełyk. To też bardzo mocno unerwiony obszar ciała, który składa się z wielu mięśni.

    Ból w klatce piersiowej może być znakiem, że jeden z wymienionych narządów jest przeciążony lub coś mu dokucza.

    Możliwe przyczyny kłucia w klatce piersiowej

    Pierwszą z przyczyn kłucia w klatce piersiowej może być po prostu przeziębienie lub grypa. W przypadku kiedy pacjenta męczy dokuczliwy kaszel, może on powodować mikrouszkodzenia włókien nerwowych, a także przeciążenie chrząstek żebrowych. Tym skutkom kaszlu towarzyszy ból, który może przypominać nieprzyjemne kłucie.

    Przyczyną kucia w klatce piersiowej może być ból mięśni. Zazwyczaj pojawia się on po intensywnym treningu, kiedy mięśnie uległy przeciążeniu. Nie jest to niebezpieczne zjawisko, ale trzeba na nie uważać i podchodzić do treningu rozsądnie.

    Inną przyczyną kłucia w klatce piersiowej mogą być drobne uszkodzenia nerwów mięśni międzyżebrowych spowodowane urazem, przeciążeniem lub stanem zapalnym.

    Zobacz także: Zapalenie mięśnia sercowego

    Jak pozbyć się kucia w klatce piersiowe

    Ból pojawiający się w wyniku przeziębienia chyba najłatwiej pokonać. Na taki ból warto wygrzać się oraz przyjmować leki przeciwko przeziębieniu. Szczególnie pomocne będą leki przeciwkaszlowe.

    Leia também:  Jakie Sa Objawy Slizgania Sprzegla?

    Z kolei na ból, który powstał w wyniku przeciążenia ćwiczeniami, trzeba działać trochę inaczej. Po pierwsze na czas występowania bólu warto zrezygnować z intensywnych ćwiczeń i przerzucić się na łagodniejsze formy aktywności.

    Ulgę może przynieść delikatny masaż rozluźniający mięśnie i ciepła kąpiel, najlepiej z dodatkiem olejków. Taki rytuał kąpieli można stosować po każdym treningu, nie tylko wtedy, gdy pojawia się ból.

    W przypadku podejrzenia uszkodzeń nerwów warto wykonać prześwietlenie odcinka piersiowego kręgosłupa i klatki piersiowej, by potwierdzić podejrzenia. W bólu ulgę przyniosą leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

    UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

    Zapalenie chrząstek żebrowych – przyczyny, objawy i leczenie

    Zapalenie chrząstek żebrowych to stan zapalny, który może mieć różne nasilenie oraz przebieg: od łagodnego po ciężki.

    Jego przyczyna często jest nieznana, choć zwykle wywołuje ją uraz bądź przeforsowanie się.

    Ponieważ objawem patologii jest ból w klatce piersiowej, który czasem promieniuje do ramion, zapalenie chrząstek żebrowych może przypominać zawał mięśnia sercowego bądź chorobę wieńcową. Co warto wiedzieć?

    1. Co to jest zapalenie chrząstek żebrowych?

    Zapalenie chrząstek żebrowych (łac. costochondritis), nazywane również zespołem Tietzego (ang.

    Tietze's syndrome), to stan zapalny, który dotyczy jednej bądź kilku części chrzęstnych żeber.

    Choroba zwykle obejmuje stawy mostkowo-żebrowe, mostkowo-obojczykowe lub połączenia części chrzęstnej i kostnej żeber. Problem najczęściej dotyczy żebra drugiego i trzeciego.

    Choroba jest stosunkowo rzadka. Ma łagodny przebieg, trwa krótko i kończy się pełnym wyleczeniem. Częściej występuje u kobiet, zwykle młodych. Po raz pierwszy opisał ją niemiecki chirurg Alexander Tietze w 1921 roku.

    2. Przyczyny zapalenia chrząstek żebrowych

    Choroba spowodowana jest stanem zapalnym chrząstki żebrowej, łączącej żebro z mostkiem.

    W większości przypadków zapalenia chrząstek żebrowych bezpośrednia przyczyna nie została zidentyfikowana.

    Specjaliści przypuszczają, że ma ona związek z wysiłkiem fizycznym, nadwyrężeniem, urazem lub niewielkim uszkodzeniem struktur w obrębie klatki piersiowej lub piersi. Może do nich dojść z rżżnych powodów.

    Za zapalenie chrząstek stawowych może odpowiadać:

    • uraz fizyczny (bezpośrednie uszkodzenie, uderzenia w klatkę piersiową),
    • przeforsowanie się (zbyt intensywny wysiłek fizyczny, podnoszenie ciężkich przedmiotów),
    • wymioty, atak kaszlu, śmiechu, kichania,
    • powikłanie infekcji górnych dróg oddechowych (zapalenie płuc),
    • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK),
    • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS),
    • zapalenie kości i stawów,
    • zapalenie stawu,
    • guzy nowotworowe stawu mostkowo-żebrowego.

    3. Objawy zespołu Tietza

    Głównym objawem zapalenia chrząstek żebrowych jest dotkliwy, nasilający się wraz z oddychaniem, ostry bólw klatce piersiowej.

    Kłucie pojawia się najczęściej podczas głębokiego wdechu, kichania, kaszlu, aktywności fizycznej czy skrętów klatki piersiowej (zapalenie chrząstek żebrowych objawia się głównie w momentach zmiany pozycji ciała).

    Towarzyszy niemal każdej codziennej czynności i utrudnia życie, ponieważ pojawia się podczas mycia, siadania, wstawania, schylania się czy ubierania.

    Typowa jest także wrażliwość na dotyk, uczucie ucisku w klatce piersiowej oraz obrzęk chrząstek dotkniętych procesem chorobowym (zazwyczaj po bocznych stronach mostka, obejmując wiele żeber). Typowe jest promieniowanie bólu do ramienia lub obu ramion, do brzucha lub pleców.

    Dolegliwość może powodować hiperwentylację, omdlenia, ataki paniki i lęku, a także przemijające drętwienie lub paraliż. Choroba zwykle ustępuje w przeciągu 12 tygodni, choć zdarza się, że zaburzenie ma charakter przewlekły.

    4. Diagnostyka i leczenie

    Gdy pojawia się ból w klatce piersiowej, bardzo ważne jest, by ustalić podłoże problemu, czyli rozpatrzeć podejrzenia i wykluczyć inne przyczyny. Z uwagi na silny ból w klatce piersiowej, który czasem promieniuje do ramion, zapalenie chrząstek żebrowych może przypominać zawał mięśnia sercowego bądź chorobę wieńcową.

    To dlatego tak ważna jest diagnostyka i badania dodatkowe. Zwykle kwestię wyjaśnia EKG czy troponiny sercowe.

    Inną przyczyną bólu w przedniej części ściany klatki piersiowej, która może być mylona z zapaleniem chrząstek żebrowych jest zespół niestabilności chrząstek stawów żebrowo-mostkowych, a także nowotwory (rak piersi, rak prostaty, szpiczak mnogi i mięsak kościopochodny). W diagnostyce różnicowej pomocne są wówczas badania laboratoryjne, obrazowe, radiologiczne i biopsja.

    Leczenie zapalenia chrząstek międzyżebrowych, które nie mija samoistnie po kilku tygodniach, łagodzi się za pomocą środków przeciwbólowych oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

    Gdy ból jest ostry, pomóc mogą miejscowe iniekcje glikokortykosteroidów (GKS) do stawów objętych procesem chorobowym. Ciężkie przypadki mogą wymagać zastosowania silniejszych leków przeciwbólowych z grupy opioidów (hydrokodon i oksykodon).

    W terapii zapalenia zastosowanie znajdują także metody fizykoterapeutyczne. Ważne jest, by do czasu ustąpienia procesu zapalnego unikać nadmiernej aktywności fizycznej. Celem leczenia jest ustąpienie dolegliwości bólowych i odzyskanie sprawności ruchowej.

    Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza.

    Zespół Tietzego – choroba ciężko pracujących i przetrenowanych

    Z tekstu dowiesz się:

    • jakie są przyczyny zespołu Tietzego,
    • jak objawia się zespół Tietzego,
    • w jaki sposób się go leczy.

    Zespół Tietzego – nazywany również zapaleniem chrząstek żebrowych – to zapalenie jednego lub kilku stawów żebrowo-mostkowych, w miejscu połączenia górnych żeber z mostkiem.

    Schorzenie po raz pierwszy w 1921 r. opisał niemiecki chirurg Alexander Tietze i stąd wzięła się jego nazwa.

    Jego głównym objawem jest silny ból w mostku, który niekiedy bywa mylony nawet z zawałem serca.

    Jednoznaczne przyczyny choroby Tietzego nie zostały jak dotąd określone. Przypuszcza się, że głównym czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia tego schorzenia jest bardzo intensywny wysiłek fizyczny – w postaci ciężkiej pracy zawodowej (np. dźwiganie ciężarów, praca na budowie) lub obciążających treningów sportowych.

    Oprócz tego, wśród czynników ryzyka występowania zespołu Tietzego znajdują się:

    • urazy mechaniczne klatki piersiowej (np. w wyniku wypadków komunikacyjnych),
    • przebyte wcześniej infekcje wirusowe układu oddechowego,
    • przebyta wcześniej gruźlica lub kiła,
    • zdiagnozowane objawy RZS, ZZSK lub zespołu Reitera (chorób zapalnych stawów),
    • częsty kontakt z substancjami toksycznymi lub drażniącymi (lakiery, farby, chemikalia).

    Choroba Tietzego jest zazwyczaj diagnozowana u osób powyżej 40. roku życia, częściej u kobiet.

    Jak już wspomniano, najbardziej charakterystycznym objawem choroby Tietzego jest ból w klatce piersiowej, promieniujący do barkow oraz ramion. Zazwyczaj ma charakter jednostronny, ostry lub powoli wzrastający, występuje długotrwale i nasila się przy kaszlu, kichaniu, skrętnych ruchach tułowia, a nawet przy wdechu.

    Objawy te mogą być mylone z urazami mechanicznymi żeber, neuralgią międzyżebrową, a także zawałem serca.

    Zespól Tietzego diagnozuje się najczęściej po wykluczeniu istnienia innych chorób objawiających się bólem w klatce piersiowej, takich jak wspomniany już zawał, neuralgia międzyżebrowa, ale także odma opłucnowa czy zatorowość płucna. W zleconych badaniach obrazowych – m.in. USG – widoczny jest obrzęk tkanek miękkich w miejscu objętym stanem zapalnym.

    W wielu przypadkach choroba Tietzego ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni, zwłaszcza jeśli jest efektem ciężkiej pracy czy intensywnych treningów.

    Pomaga odpoczynek, wykonywanie naprzemiennych ciepłych i zimnych okładów, a także stosowanie specjalnej opaski uciskowej na żebra. W razie potrzeby można przyjmować dostępne bez recepty niesteroidowe leki przeciwzapalne, np.

    ibuprofen czy naproksen – zarówno w formie doustnej, jak i miejscowej. Jeśli dolegliwości nie mijają, lekarz może zalecić stosowanie silniejszych leków przeciwbólowych, np. opioidów.

    Z metod fizykoterapii bardzo dobre rezultaty lecznicze dają zabiegi laserowe. Emitowane przez laser światło dociera do tkanki objętej zapaleniem, pobudza procesy regeneracji oraz łagodzi dolegliwości bólowe. W skrajnych przypadkach wykonuje się chirurgiczne usunięcie zmienionej chorobowo chrząstki.

    Seja o primeiro a comentar

    Faça um comentário

    Seu e-mail não será publicado.


    *