Zapalenie błony śluzowej żołądka

Zapalenie błony śluzowej żołądka

Zapalenie błony śluzowej żołądka, określane też jako nieżyt żołądka lub katar żołądka, to choroba, której nie należy lekceważyć. Jej objawy są często spotykane – ból brzucha, wymioty czy zgaga zdarzają się każdemu. Zapalenie żołądka może jednak prowadzić do przykrych konsekwencji, z rozwojem choroby nowotworowej włącznie. Dlatego tak ważne jest, aby szybko rozpoznać chorobę i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Objawy występujące przy zapaleniu żołądka to przede wszystkim:

  • ból lub dyskomfort umiejscowiony w środkowym nadbrzuszu,
  • uczucie pełności,
  • mdłości,
  • zgaga,
  • wymioty,
  • krwawienie – w postaci krwawych wymiotów lub smolistych stolców.

Objawy choroby występują z różnym natężeniem. W przypadku ostrego zapalenia mogą pojawić się nagle.

Zapalenia żołądka – przyczyny

Zapalenie żołądka może występować w różnych postaciach i różne mogą być jego przyczyny.

W przypadku ostrego, nagłego zachorowania przyczyną schorzenia może być zatrucie, uszkodzenia toksyczne, infekcja, alergia pokarmowa, niewydolność nerek i wątroby, wstrząs związany z wypadkiem, oparzeniem czy operacją lub po prostu stres.

Nieżyt żołądka może pojawić się jako reakcja na podanie niektórych leków lub ich przedawkowanie. Często występuje w przypadku zażycia zbyt dużej ilości kwasu acetylosalocylowego, czyli po prostu aspiryny.

Nieżyt żołądka może mieć charakter przewlekły. Bywa następstwem nadmiernego spożycia alkoholu, przyjmowania przez dłuższy czas środków takich jak aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki stosowane w chorobach stawów oraz inne substancje przeciwbólowe. Przyczyną wystąpienia przewlekłego zapalenia śluzówki żołądka może też być bakteria Helicobacter pyroli.

Zapalenia żołądka – diagnostyka

Prawidłowe, niezwłoczne zdiagnozowanie zapalenia żołądka pozwala wdrożyć odpowiednie leczenie i szybko pozbyć się problemu. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu i leczeniu nieżyt żołądka jest wyleczalny niemal w 90% przypadków. Warto więc nie zwlekać i udać się do lekarza gastrologa, zamiast próbować ratować się za pomocą domowych sposobów.

W większości przypadków nieżyt żołądka rozpoznaje się na podstawie wymienionych wyżej objawów. W przypadku wystąpienia krwotoku wykonuje się gastroskopię lub RTG. Czasami wykonuje się badanie kwasu żołądkowego pod kątem zawartości kwasu solnego.

Zapalenia żołądka – leczenie

Sposób leczenia zapalenia błony śluzowej żołądka zależy od przyczyny choroby. Infekcja wirusowa ustępuje dość szybko i często wystarcza stosowanie leków na nadkwasotę.

W zależności od źródła zakażenia lekarz zaleci stosowanie odpowiednich leków przeciwwirusowych i łagodzących, może zalecić odstawienie zażywanych leków.

W przypadku krwawienia konieczna może być interwencja chirurgiczna.

Samodzielne leczenie zapalenia żołądka może być nie tylko nieskuteczne, ale nawet szkodliwe. Pamiętajmy, że choroba ta może być spowodowana nawet zażywaniem popularnych leków przeciwbólowych. Jeśli więc objawy samoczynnie nie ustępują, należy zgłosić się do przychodni specjalizującej się w gastrologii.

  • W celu umówienia wizyty lub terminu badania skontaktuj  się z nami:
  • Centrum Medyczne PROMED
    ul. Olszańska 5G
  • 31-513 Kraków

rejestracja ogólna czynna w godz. 8:00 – 20:00
tel. +48 12 411 13 98

Zapalenie błony śluzowej żołądka: co musi wiedzieć pacjent — Twój Lekarz

Zmiany w sposobie odżywiania, zwiększony stres, wpływ czynników szkodliwych doprowadziły do ​​tego, że obecnie 8 na 10 chorób żołądka to nieżyt żołądka, a łączna liczba chorób przewodu pokarmowego podwoiła się od połowy XX wieku.

Ciekawostką jest fakt, że zapalenie żołądka to choroba „cywilizowanego” społeczeństwa. Badania pokazują, że w najbiedniejszych plemionach Afryki ludzie nie borykają się z takimi problemami, podczas gdy wśród ludności krajów rozwiniętych około 90% borykało się z chorobami i dysfunkcjami żołądka. Niekontrolowane spożycie „nieodpowiedniej” żywności jest jednym z czynników ryzyka.

 Jak rozpoznać problemy żołądkowe? Oto główne objawy zapalenia błony śluzowej żołądka:

  • uczucie dyskomfortu i ucisku w górnej części brzucha w okolicy splotu słonecznego, nasilające się po jedzeniu;
  • ból brzucha;
  • zgaga, odbijanie – przeważnie o kwaśnym smaku;
  • różne zaburzenia trawienia – nudności, wymioty, zaburzenia rytmu i charakter wypróżnień;
  • biały powlekany język;
  • czasami, w przypadku ostrej choroby, podwyższenie temperatury ciała.

Warto jeszcze raz przypomnieć, że główną przyczyną zapalenia błony śluzowej żołądka jest niekontrolowane stosowanie różnych pokarmów. Nieregularne odżywianie odgrywa ważną rolę w rozwoju choroby. Badania wykazały, że ludy północy praktycznie nie mają problemów żołądkowych, ponieważ nie ma przekąsek, a pory posiłków są regulowane.

Z tych samych badań wynika, że ​​pomiędzy posiłkami ilość kwasu solnego wytwarzanego u mieszkańców północy jest ograniczona do prawie minimum, co oznacza, że ​​jego działanie na błonę śluzową nie jest agresywne.

Przeciętny mieszkaniec metropolii odżywia się losowo: wiele przekąsek, fast food, tłuste potrawy, różne metody obróbki cieplnej – wszystko to jest ogromnym obciążeniem dla żołądka.

  •  Rodzaje zapalenia żołądka.
  • Opisane powyżej objawy wskazują na rozwój ostrej postaci choroby u człowieka, jednocześnie występuje przewlekła, która przez wiele lat może przebiegać bezobjawowo, prowadząc do ciężkich i groźnych powikłań – wrzodu i raka żołądka.
  •  Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka.

Przyczyny ostrego zapalenia błony śluzowej żołądka: zakażenie H. pylori, mocny alkohol, leki, agresywna żywność, żywność złej jakości, palenie przed posiłkami, okresy dłuższego postu.

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka często występuje w dość poważnej i nieprzyjemnej postaci: z osłabieniem, gorączką, wymiotami, nawet krwią. Zapalenie może zajmować zarówno część błony śluzowej, jak i całą jej powierzchnię. Może rozwinąć się erozja i krwawienie.

Leia também:  Kłucie jajnika – przyczyny bólu i kłucia w jajniku

 Przewlekłe zapalenie żołądka.

Rozwija się jako powikłanie zaawansowanego ostrego zapalenia błony śluzowej żołądka, objawy są mniej nasilone, ogólne samopoczucie może nie ucierpieć. Jednak podstępność choroby polega na tym, że brak kontroli i leczenia może prowadzić do tego, że zdrowe komórki są wyczerpane, zmutowane i mogą ulegać dysplazji, a także przekształcać się w komórki nowotworowe.

 Diagnoza zapalenia żołądka.

Zapalenie błony śluzowej żołądka jest diagnozowane i leczone przez gastroenterologa.

Zwykły zakres badań obejmuje bez wątpienia gastroskopię z pobraniem materiału do określenia obecności Helikobakter pylori, biopsje z kilku miejsc w celu potwierdzenia postaci choroby i wykluczenia innych procesów patologicznych.

Stosowane są również metody diagnostyki laboratoryjnej: morfologia krwi, na obecność przeciwciał przeciwko infekcji, badania biochemiczne, markery nowotworowe. W niektórych przypadkach zaleca się wykonanie USG narządów jamy brzusznej w celu wykluczenia innych chorób.

 Leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka.

Leczenie jest dość skomplikowane i długotrwałe. Najczęściej odbywa się to bez interwencji chirurgicznej. Podstawą terapii jest przestrzeganie diety, codzienny reżim i stosowanie leków.

  1. Leki: antybiotyki zwalczające infekcje, leki zobojętniające sok żołądkowy i inhibitory pompy protonowej w celu zmniejszenia nieprawidłowej kwaśności soku żołądkowego.
  2. Dieta i styl życia: przyjmuj jedzenie w 5 posiłkach, unikaj ostrych, słonych, smażonych potraw. Głównym wymaganiem jest to, aby jedzenie było jak najprostsze.

Zaleca się również rzucenie palenia, przestrzeganie rutyny snu i odpoczynku oraz unikanie stresu.

 W celu zapobiegania i wczesnego wykrycia zapalenia należy przynajmniej raz w roku odwiedzać gastroenterologa lub internistę. Gastroskopię zaleca się profilaktycznie od 45 roku życia. To jedna z najskuteczniejszych metod ochrony przed groźnymi chorobami. Dbaj o siebie.

Zapisz się na wizytę

Zapalenie żołądka

Aby złagodzić objawy związane z zapaleniem błony śluzowej żołądka, zastosować można dostępne w aptece bez recepty leki zobojętniające, np.

z pantoprazolem, czy omeprazolem należące do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP) lub środki w postaci tabletek do ssania czy mleczka do picia na bazie jonów glinu, magnezu oraz wapnia łagodzące zgagę i refluks.

Pomocniczo można sięgnąć również po środki ziołowe, jak siemię lniane czy napar z rumianku. Jeśli dolegliwość ma charakter ostry, towarzyszy jej silny ból brzucha i wymioty należy zasięgnąć porady lekarza.

Przyczyny zapalenia żołądka

Jakie są objawy zapalenia żołądka?

Ostre zapalenie żołądka ma gwałtowny początek, objawy ustępują zwykle w ciągu kilku dni. Najczęściej obserwuje się:

  • bóle nadbrzusza,
  • mdłości,
  • wymioty (niekiedy krwiste).

Przewlekłe zapalenie żołądka u większości pacjentów przebiega bezobjawowo. U pozostałych chorych stwierdza się objawy niestrawności o różnym stopniu nasilenia, obejmujące najczęściej:

  • uczucie pełności w nadbrzuszu,
  • tkliwość i ból bezpośrednio po posiłku,
  • wzdęcia.

Autoimmunologiczne zapalenie żołądka przebiega bez objawów ze strony układu pokarmowego. Wytwarzane przez układ odpornościowy przeciwciała powodują zanik błony śluzowej żołądka i uniemożliwiają wchłanianie witaminy B12. W przebiegu choroby obserwuje się:

  • osłabienie,
  • bladość powłok skórnych,
  • drętwienie i zaburzenia czucia,
  • pieczenie języka,
  • zaburzenia smaku.

Jak diagnozuje się zapalenie żołądka?

W ustaleniu rozpoznania ważną rolę pełni zebranie wywiadu z pacjentem.

W przypadku występowania nasilonych dolegliwości wykonuje się badanie gastroskopowe, polegające na wprowadzeniu przez przełyk urządzenia rejestrującego obraz, pozwalającego na ocenę stanu przełyku, żołądka i części dwunastnicy.

W czasie badania możliwe jest pobranie wycinka błony śluzowej, pozwalające na ocenę jej stanu, a także potwierdzenie bądź wykluczenie infekcji Helicobacter pyroli.

Leczenie zapalenia żołądka

Kwestią kluczową jest ustalenie i wyeliminowanie czynnika powodującego zapalenie (np. poprzez eradykację Helicobater pyroli, ograniczenie spożywania alkoholu i leków drażniących błonę śluzową żołądka). W leczeniu zapalenia żołądka stosuje się:

  • Inhibitory pompy protonowej (IPP) (np. omeprazol, pantoprazol) – dostępne zarówno na receptę, jak i bez recepty. Leki te zmniejszają kwaśność soku żołądkowego, ułatwiając gojenie uszkodzeń błony śluzowej. Uwaga: bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować ich przez okres dłuższy niż 14 dni.
  • Blokery receptora H2 – leki te, podobnie jak inhibitory pompy protonowej, hamują wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Obecnie jedynym dostępnym lekiem z tej grupy w Polsce jest famotydyna wydawana wyłącznie z przepisu lekarza.
  • Preparaty zobojętniające – zawierają wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu i kwas alginowy. Dostępne są w postaci tabletek do ssania i zawiesin doustnych wydawanych bez recepty. Związki te neutralizują kwas solny i tworzą warstwę ochronną na powierzchni błony śluzowej żołądka, zapobiegając jej uszkodzeniu. Preparaty zawierające kwas alginowy poleca są zwłaszcza w przypadku zapalenia żołądka spowodowanego refluksem żółciowym. Uwaga: środki neutralizujące mogą zmieniać wchłanianie wielu leków, dlatego w celu uniknięcia interakcji należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp pomiędzy innymi lekami.
  • Zioła bogate w substancje śluzowe stosowane w stanach zapalnych przewodu pokarmowego – maceraty z kwiatu ślazu dzikiego (Malva sylvestris), korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis) bądź nasion lnu zwyczajnego (Linum usitatissimum). W celu przygotowania maceratu rozdrobniony surowiec zalewamy ciepłą wodą, odstawiamy na około 30 minut, następnie przelewamy. Przygotowany płyn zawiera naturalne śluzy, które osłaniają błonę śluzową żołądka i ułatwiają jej gojenie.
  • Zioła wykazujące działanie przeciwzapalne w obrębie przewodu pokarmowego – preparaty zawierające korzeń lukrecji gładkiej (Glycyrrhiza glabra) i napary z koszyczka rumianku pospolitego (Chamomilla recutita). Uwaga: preparaty zawierające korzeń lukrecji gładkiej mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi, dlatego osoby z nadciśnieniem powinny ich stosowanie skonsultować z lekarzem.
  • Preparaty zawierające witaminę B12 w formie iniekcji domięśniowej bądź podskórnej – dotyczy to jedynie pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem przełyku, którzy wymagają dożywotniego podawania witaminy B12 w formie iniekcji.
Leia também:  Jakie są przyczyny zmęczenia?

Jak zapobiec nawrotom zapalenia żołądka?

  • Unikaj nadmiernego spożycia alkoholu, tytoniu, kawy i ostrych przypraw.
  • Spożywaj kilka niewielkich posiłków dziennie.
  • Unikaj wrzących napojów i potraw.
  • Wybieraj potrawy gotowane lub przyrządzane na parze.
  • Ogranicz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) (np. ibuprofen, aspiryna). W przypadku bólu w pierwszej kolejności sięgaj po paracetamol.

2021-08-31

Zakażenie błony śluzowej żołądka bakterią Helicobacter pylori

Helicobacter pylori jest to gram-ujemna, helikalna bakteria zaliczana do pałeczek. Bytuje na powierzchni komórek nabłonkowych błony śluzowej części przedodźwiernikowej żołądka (pylorus- łac. odźwiernik).

Cechy budowy komórki – heliakalny kształt, obecność witki gwarantują jej możliwość poruszania, ponadto posiadła ona zdolność przetrwania w kwaśnym środowisku żołądka dzięki produkcji swoistego enzymu – ureazy, która katalizuje rozkład mocznika z powstaniem zasadowych jonów amonowych, neutralizujących silnie kwasowe pH soku żołądka.

Zakażenie górnego odcinka przewodu pokarmowego bakterią helicobacter pylori (H.pylori) jest powszechne. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ponad 50% ludności świata – do 70% w krajach rozwijających się i 30 % w rozwiniętych, jest nosicielami tego dronoustroju. U części z nich skutki zakażenia mogą być bardzo poważne.

Wiadomo, że infekcja H. pylori związana jest w około 80% z chorobą wrzodową żołądka i aż 90% z chorobą wrzodową dwunastnicy.

Drogi zakażenia

Droga pokarmowa jest najpopularniejszą drogą rozprzestrzeniania się zakażenia. Najczęściej dochodzi do niego we wczesnym dzieciństwie (matka zakaża dziecko), przed 10 rokiem życia. Od tego czasu może utrzymywać się przez całe życie, u wielu nosicieli nie dając żadnych objawów klinicznych a u niektórych prowadząc do samoistnego ustąpienia zakażenia.

Do zakażenia dochodzi również poprzez bezpośredni kontakt ze śliną nosiciela – picie ze wspólnych butelek, jedzenie z jednego talerza, używanie jednego kompletu sztućców czy przez jedzenie brudnymi rękoma. Kontakt z małą ilością śliny, jaki występuje na przykład przy pocałunku, nie powinien być powodem transmisji infekcji.

W świetle żołądka helicobacter pylori penetruje warstwę śluzową okolicy przedodźwiernikowej i przylega ściśle do powierzchni komórek nabłonkowych śluzówki. Produkuje enzym ureazę, dzięki któremu rozkłada mocznik do zasadowego amoniaku, neutralizując kwaśny sok żołądkowy.

Wyższe pH środowiska stwarza dogodniejsze warunki do bytowania i rozwoju bakterii, która w szybkim tempie namnaża się, migruje i zasiedla kolejne rejony śluzówki żołądka.

Miejscowo toczący się proces zapalny i martwica komórek nabłonka wiedzie do powstawania owrzodzeń trawiennych, z czasem dających objawowych kliniczne choroby. Niektórzy badacze określają chorobę wrzodową żołądka jako chorobę zakaźną, w której bakteria jest podstawowym czynnikiem patogennym.

Zapalenie błony śluzowej żołądka

Po dostaniu się do żołądka bakterie wywołują fazę ostrą zapalenia z uszkodzeniem nabłonka śluzowego (poprzez produkcję amoniaku, proteaz, cytotoksyny A i niektórych fosfolipaz).

Komórki tracą swoje funkcje: zmniejszona jest produkcja śluzu oraz wydzielanie kwasu solnego (t.zw. hipochlorhydria).

Przy sprawnie działających mechanizmach immunologicznych może dojść do zwalczenia zakażenia i samowyleczenia, częściej jednak dochodzi do przewlekłej fazy zakażenia.

Choroba wrzodowa

Istnieje silny związek między zakażeniem H. pylori, a występowaniem choroby wrzodowej dwunastnicy. Skuteczna eradykacja* (zwalczenie) drobnoustroju doprowadza do wyleczenia i zapobiega nawrotom choroby. U podłoża powstawania owrzodzeń dwunastnicy może leżeć kilka mechanizmów, zależnych od infekcji tą bakterią:

  • zwiększone wytwarzanie kwaśnego soku żołądkowego
  • powstawanie ognisk metaplazji jelitowej (pojawienie się komórek odmiennych czynnościowo i morfologicznie od komórek pierwotnych)
  • rozwój miejscowej reakcji zapalnej
  • osłabienie procesów obronnych i regeneracyjnych błony śluzowej

Rak żołądka

Jednym z głównych typów morfologicznych raka żołądka jest rak typu jelitowego. W jego rozwoju istnieje wpływ przewlekłej infekcji H. pylori. Zwraca się uwagę na dwa mechanizmy, dzięki którym H.pylori mógłby promować rozwój raka.

Jeden z nich opiera się na produkcji wolnych rodników tlenowych, które poprzez zmiany w komórce gospodarza i zwiększanie tempa mutacji promują transformację złośliwą. Poza tym zasugerowano, że H.

pylori wywołuje zapalenie i lokalne podniesienie poziomów TNF-α, interleukiny 6 i innych cytokin prozapalnych, które generują kolejne mutacje zmieniające budowę i funkcje komórek nabłonka żołądkowego.

Chłoniak MALT

Patogeneza rozwoju chłoniaka MALT (mucosa associated lymphatic tissue – nowotwór tkanki limfatycznej przewodu pokarmowego) w żołądku w przebiegu infekcji Helicobacter pylori najpewniej związana jest z przewlekłą stymulacją układu immunologicznego. Z przeprowadzonych badań wynika, że u większości chorych z rozpoznaniem chłoniaka MALT stwierdza się aktywne zakażenie tą bakterią.

Nie każdy typ bakterii zwiększa ryzyko rozwoju nowotworu, jednak jest ono większe, jeśli w genomie bakterii znajduje się gen vacA.

Jeśli w trakcie diagnostyki histopatologicznie potwierdzono chłoniaka MALT i jednocześnie na podstawie dostępnych testów stwierdzono aktywne zakażenie H.

pylori, należy dążyć do przeprowadzenia skutecznej eradykacji bakterii, bowiem jeśli to ona jest przyczyną rozwoju chłoniaka, często dochodzi do jego regresji.

Wpływ na inne choroby

Poza wspomnianymi wyżej, zakażenie Helicobacter pylori powiązano w licznych badaniach z innymi chorobami, również spoza przewodu pokarmowego. Zwraca się uwagę na wpływ H.

pylori na przebieg astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, choroby niedokrwiennej serca i niewydolności krążenia mózgowego.

Leia também:  Grzybica a cukrzyca – przyczyny i objawy zakażeń grzybiczych

Poza tym niewykluczony jest wpływ bakterii na przebieg chorób autoimmunologicznych, w tym choroby Raynauda, zespołu Sjögrena, zapalenia naczyń IgA-zależnego, autoimmunologicznych schorzeń hematologicznych – małopłytkowości a także autoimmunologicznego zapalenia tarczycy.

Z drugiej zaś strony dowiedziono, że infekcja H.

pylori wybitnie zmniejsza ryzyko wystąpienia podtypu gruczołowego raka dalszej części przełyku, na podłożu przełyku Barretta, nie ma jednak żadnego wpływu na rozwój i przebieg raka płaskonabłonkowego o tym umiejscowieniu.

Wiązać to należy ze zmianą pH środowiska i mniejszym refluksem (zarzucaniem) kwaśnej treści pokarmowej do dolnej części przełyku, która to patologia jest w znacznej mierze odpowiedzialna za rozwój nowotworu.

Wskazania do leczenia

W Polsce zakażenie H.pylori dotyczy 84% osób dorosłych i 32% do 18-go roku życia. Objawy infekcji stwierdza się u około 1/5 z nich. Wskazania do leczenia zakażenia Helicobacter Pylori obejmują:

  • choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy – objawowa i aktywna stwierdzona endoskopowo
  • powikłana choroba wrzodowa- krwawienie, perforacja przewodu pokarmowego
  • chłoniak żołądka typu MALT, na podłożu potwierdzonego zakażenia H. Pylori
  • zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka
  • stan po częściowej resekcji żołądka z powodu raka i stwierdzenie infekcji H. pylori w pozostałym kikucie żołądka
  • stan po krwawieniu z wrzodów żołądka i współistniejącą chorobą niedokrwienną serca, leczoną w profilaktyce pierwotnej bądź wtórnej kwasem acetylosalicylowym, nawet w małych dawkach
  • krewni I stopnia chorzy na raka żołądka
  • dyspepsja (przewlekły lub nawracający ból w nadbrzuszu) niediagnozowana lub czynnościowa
  • długotrwałe leczenie inhibitorami pompy protonowej
  • przewlekłe przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych
  • niewyjaśniona niedokrwistość z niedoboru żelaza
  • samoistna plamica małopłytkowa
  • stwierdzony niedobór witaminy B12
  • życzenie wyrażane przez pacjenta pod warunkiem należytego rozumienia możliwych korzyści, jak i ewentualnych powikłań antybiotykoterapii

Diagnostyka

Przed rozpoczęciem leczenia eradykacyjnego* należy uzyskać pewne potwierdzenie infekcji. Diagnostyka, w zależności od konieczności wykonania endoskopii, dzieli się na inwazyjną i nieinwazyjną. Chory powinien być przed badaniem dokładnie poinstruowany o szczegółach przygotowania do niego, aby wyniki były jak najbardziej wiarygodne.

Gastroskopia to badanie inwazyjne polegające na skrupulatnym oglądaniu wewnętrznej ściany żołądka wraz z opuszką dwunastnicy i jej częścią zstępującą, możliwe jest ponadto pobranie materiału- biopsji z podejrzanych o nowotworowy bądź zapalny charakter zmian. Materiał poddany zostaje testowi na obecność ureazy, co pośrednio daje dowód na infekcję H.pylori, ocenie histopatologicznej lub mikrobiologicznej – po hodowli na specjalnych podłożach, w razie ujemnego wyniku testu urazowego.

Wycinki pobiera się z różnych rejonów ściany żołądka – zmienionych chorobowo jak i zdrowych, najwięcej z okolicy przedodźwiernikowej, gdzie najczęściej bytują kolonie Helicobacter Pylori.

Test urazowy jest stosunkowo prosty i szybki, cechuje się bardzo wysoką specyficznością i czułością. Materiał pobrany z biopsji skrawkowej wkładany jest do roztworu mocznika.

Bakterie – o ile są obecne w preparacie, na skutek wydzielania swoistego enzymu – ureazy, rozkładają mocznik do zasadowego amoniaku – wzrost pH zmienia zabarwienie roztworu testowego. Wynik badania uzyskuje się już po około 15 minutach.

Przez większość lekarzy jest uważany za bardziej czuły niż badania histopatologiczne.

U podejrzanych o infekcję H. Pylori można dla potwierdzenia wykonać test na obecność w surowicy krwi przeciwciał klasy IgG przeciwko bakterii. Jest ono niespecyficzne i należy się liczyć z możliwymi wynikami fałszywie ujemnymi.

Bardziej swoista wydaje się być ocena identyfikacja przeciwciał klasy IgA we krwi, a badanie obu klas immunoglobulin polepsza wartość diagnostyczną testu.

Poziom przeciwciał utrzymuje się na wysokich poziomach także po skutecznej eradykacji – nawet do około 6 miesięcy – nie może więc służyć do oceny jej skuteczności.

Leczenie

Leczenie eradykacyjne można rozpocząć jedynie z pewnym potwierdzeniem zakażenia, wiązać się ono bowiem może z wystąpieniem licznych działań niepożądanych.

Zgodnie z ostatnimi wytycznymi, leczenie pierwszego wyboru opiera się na zastosowaniu trzech farmaceutyków: inhibitora pompy protonowej oraz dwóch spośród trzech antybiotyków: amoksycyliny, klarytromycyny bądź metronidazolu. Kuracja trwa 7 dni, wszystkie leki przyjmowane są 2 razy dziennie, doustnie.

O ile nie występują objawy nietolerancji – zaleca się wydłużenie leczenia antybiotykami do 10 a nawet 14 dni.

Jeśli na danym terenie notuje się wysoki odsetek szczepów opornych na klarytromycynę, wybiera się dwa pozostałe z trzech dopuszczalnych antybiotyków w pierwszym schemacie eradykacji, bądź też terapia sekwencyjna jest traktowana jako leczenie pierwszego wyboru. Po dwóch niepowodzeniach leczenia eradykacyjnego należy wykonać test lekooporności – antybiogram i dalsze próby leczenia farmakologicznego podejmować na podstawie wykazanej laboratoryjnie wrażliwości Helicobacter Pylori na antybiotyki.

Weryfikacja skuteczności eradykacji nie jest konieczna u większości chorych, gdyż powszechnie wdrażane schematy eradykacji są skuteczne – pozytywna opinia o wynikach leczenia opiera się zwykle na stwierdzeniu poprawy klinicznej.

Wyjątek od tej zasady stanowią chorzy, którzy przebyli krwawienie z wrzodów – w tym przypadku kontrola endoskopowa i ocena skuteczności eradykacji jest bezwzględnie konieczna.

Nieinwazyjny test oddechowy wykonywany po upływie 4–6 tygodni od zakończenia leczenia przeciwbakteryjnego może być alternatywą dla inwazyjnej endoskopii.

*Eradykacja – całkowite zwalczenie choroby, w tym przypadku zakażenia H.pylori

Opracowanie: lek. med. Paulina Cichon

Konsultacja:

dr hab. med. Tomasz Jastrzębski

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*