Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Do najczęstszych skutków udaru należą:

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Poudarowa niesprawność ruchowa wiąże się z utrudnieniem lub niemożnością wykonania czynnego ruchu celowego, upośledzeniem rónowagi i pionizacji ciała.

Odpowiedzialne za to są:

  • niedowład (osłabienie siły mięśniowej) lub porażenie jedno- lub obustronne
  • wzmożone napięcie mięśniowe
  • brak lub zaburzenie odruchów skórnych
  • zaburzenia równowagi
  • zaburzenia czucia głebokiego. Czucie głebokie to czucie pozycji, w jakiej znajduje się dana część ciała, czyli np. przy zamknietych oczach czujesz, że ręka lub noga są uniesione.

Prowadzą one do nierównomiernego obciążania konczyn podczas chodu i w konsekwencji zaburzeń lokomocji.

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Są to zaburzenia, które mogą manifestować się jako:

  • ilościowe zakłócenia czucia, w których wrażliwość na określone bodźce (np. ból) może wzrastać lub maleć aż do całkowitego zaniku,
  • jakosciowe zaklócenia czucia, w których bodźce odbierane są inaczej niż zwykle, np. ból nie da sie dokladnie zlokalizować,
  • zaburzenia czucia bólu i temperatury przy prawidłowym odczuwaniu dotkniecia i zachowanym czuciu glebokim.

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Afazja, występuje wtedy kiedy uszkodzony zostaje obszar w mózgu odpowiedzialny za mowę. Afazja występuje przy uszkodzeniu tzw. półkuli dominujacej. Może objawiać się zaburzeniami rozumiena mowy (afazja czuciowa), niemożnością wypowiadania słów i zdań (afazja ruchowa), lub kombinacją wymienionych.Towarzyszyć jej mogą trudności w czytaniu, pisaniu i liczeniu. 

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

  • Może występować jako niedowidzenie połowicze lub widzenie podwójne.
  • Poza wymienionymi, rzadziej może pojawić się również:
  • Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Apraksja jest zaburzeniem neurologicznym, polegającym na niezdolności do wykonania złożonych i wcześniej wyuczonych precyzyjnych i zamierzonych ruchów czy gestów. Przy czym u chorego nie występuja zaburzenia koordynacji ruchowej, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czucia.

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Może to być trudność w wykonywaniu codziennych czynności – ubieraniu się, myciu, spozywaniu posiłków, dezorientacja czasowo-przestrzenna lub zaburzenia pamięci.

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Najczęstszym zaburzeniem psychicznym jest poudarowy zespol depresyjny PSD (Post-Stroke Depression). Mogą też pojawić się urojenia, omamy, majaczenia i zaburzenia świadomości.

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Większość z wymienionych skutków udaru mózgu może zmniejszyć swoje nasilenie dzięki intensywnej, fachowo prowadzonej rehabilitacji, musimy mieć jednak świadomość, że z powodu udaru mózgu w ciągu pierwszego miesiąca na udar niedokrwienny umiera kilkanaście procent chorych, a na udar krwotoczny aż 30-40%.

Udar mózgu (udar niedokrwienny) – jakie są przyczyny, objawy i leczenie?

Udar mózgu – skutki, powikłania, rokowanie, konsekwencje

Udar mózgu jest stanem zagrożenia życia. Rozpoznając jego objawy, możemy szybko wezwać pomoc i znacząco zwiększyć szansę osoby chorej na przeżycie i powrót do zdrowia. Jak wygląda udar mózgu i w jaki sposób można mu zapobiegać?

Co to jest udar mózgu?

Udar mózgu to ciężki stan, będący poważnym zagrożeniem życia. Mówimy o nim, kiedy dochodzi do obumarcia części mózgu. Jest to spowodowane nagłym, miejscowym zaburzeniem przepływu krwi i uniemożliwieniem jej dopływu do odpowiednich obszarów mózgu.

Jakie są rodzaje udaru mózgu?

Można wyróżnić dwa podstawowe rodzaje udaru mózgu:

  • udar niedokrwienny (nazywany też zawałem mózgu),
  • udar krwotoczny, potocznie określany jako wylew krwi do mózgu.

Najczęściej mamy do czynienia z udarem niedokrwiennym – udar krwotoczny dotyczy ok. 1/5 przypadków, za to jego konsekwencje są zwykle o wiele poważniejsze. W przypadku udaru niedokrwiennego dochodzi do niedrożności tętnicy, która na skutek tego nie jest w stanie dostarczyć odpowiedniej ilości tlenu.

Następuje niedotlenienie części mózgu.

Z kolei udar krwotoczny związany jest z pęknięciem tętnicy i połączonym z tym wylaniem się krwi – powoduje to nie tylko brak możliwości dotarcia krwi do miejsca docelowego, ale też zniszczenia w obrębie pobliskiej tkanki nerwowej i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Warto zwrócić uwagę na zaburzenie, jakim jest mikroudar. W tej sytuacji u pacjenta zaobserwować można nagłe nieprawidłowości związane z dopływem krwi do mózgu – podobnie jak w przypadku „zwykłego” udaru. Różnica polega na tym, że jest to zaburzenie czasowe, a objawy ustępują stosunkowo szybko. Trzeba jednak pamiętać, że mogą powracać i zwykle poprzedzają tzw. duży udar.

Jakie są przyczyny udaru mózgu? Wiele zależy od tego, z jakiego rodzaju udarem mamy do czynienia.

Przyczyny udaru niedokrwiennego Przyczyny udaru krwotocznego
· miażdżyca, prowadząca do zwężenia światła tętnicy lub jej zatkania · zator tętnicy na skutek powstania skrzepliny w sercu lub kończynach czy też oderwania się i przemieszczenia fragmentu blaszki miażdżycowej · trwające przez wiele lat nadciśnienie tętnicze i powstające na skutek tej choroby mikrotętniaki · pęknięcie powstałego na skutek wad wrodzonych tętniaka bądź naczyniaka

Jakie są objawy przed udarem mózgu?

Udar niedokrwienny zwiastować mogą takie objawy jak ból i zawroty głowy. Do niepokojących symptomów należą też:

  • trudności z mówieniem,
  • niedowłady kończyn.

Wczesne objawy udaru mózgu mogą ustępować samoistnie i świadczyć o wspomnianym mikroudarze, będącym często sygnałem ostrzegawczym przed dużym udarem.

Do najbardziej charakterystycznych objawów udaru należą:

  • zaburzenia widzenia i zaburzenia mowy,
  • asymetria twarzy,
  • niedowład jednej strony ciała,
  • zaburzenia równowagi,
  • bardzo silny, pojawiający się nagle ból głowy.

Pamiętajmy, że sygnały te świadczyć mogą o wystąpieniu stanu zagrażającego życiu i wymagają natychmiastowego wezwania pogotowia!

Jakie mogą być powikłania po udarze mózgu?

Powikłania po udarze mózgu mogą być bardzo poważne – niestety części pacjentów (ok.

Leia também:  Ile Trwa Leczenie Pramolanem?

1/3 osób z udarem) nie da się uratować, wielu z nich boryka się z ciężką niepełnosprawnością, a ich kontakt z otoczeniem jest bardzo utrudniony.

Rokowania są gorsze w szczególności w przypadku osób starszych i schorowanych, pacjentów z już przebytymi udarami, czy też tych, których rokowania od początku udaru były mało pozytywne.

Do najczęstszych problemów należą m.in.:

  • niepełnosprawność ruchowa,
  • zaburzenia poznawcze (np. pamięci czy koncentracji),
  • zaburzenia emocjonalne (np. depresja lub stany maniakalne),
  • problemy ogólnoustrojowe (np. powstawanie odleżyn, kłopoty z układem moczowym, zapalenia płuc, a nawet problemy z erekcją).

Podstawą leczenia jest odpowiednio dobrana farmakoterapia – przy udarze niedokrwiennym stosuje się leki minimalizujące ryzyko powstawania zakrzepów (np. Apo-Clodin).

Na szczęście w przypadku udaru niedokrwiennego odpowiednio wczesne udzielenie choremu pomocy znacząco zwiększa jego szanse na odzyskanie sprawności.

Chociaż nie ma możliwości „ożywienia” obumarłych komórek mózgowych, to część niedotlenionych komórek może powrócić do normalnego funkcjonowania, a dzięki plastyczności mózgu pracę utraconych obszarów przejąć mogą częściowo inne komórki.

Kluczowa przy odzyskiwaniu sprawności jest rehabilitacja po udarze, która powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb chorego. Jest ona długotrwała i obejmuje m.in. ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia poznawcze, ćwiczenia oddechowe czy logopedyczne.

Jak zapobiec udarowi mózgu?

Profilaktyka udaru mózgu obejmuje zapobieganie chorobom związanym z ryzykiem jego wystąpienia, a więc przede wszystkim chorobom układu krążenia. Warto prowadzić zdrowy tryb życia, zwiększając aktywność fizyczną i kontrolując dietę, by zapobiec nadwadze lub otyłości.

Wskazana jest kontrola ciśnienia tętniczego oraz poziomu cukru we krwi, a także unikanie alkoholu, papierosów i długotrwałego stresu.

Szczególnie narażone na udar mózgu są osoby z już istniejącymi chorobami układu krążenia – w ich przypadku konieczna jest stała kontrola lekarska i wdrożenie odpowiedniej farmakoterapii (np. tabletki Zahron na obniżenie cholesterolu).

Udar mózgu zawsze jest poważnym stanem, wymagającym natychmiastowej interwencji. Szybkie udzielenie pomocy osobie chorej znacząco zwiększa jej szanse na powrót do sprawności i poprawę jakości życia.

Rodzaje udarów mózgu i ich konsekwencje | Posiłki w chorobie

Udar mózgu, zwany też czasami zawałem, to choroba o nagłym początku. W Polsce problem udaru dotyka rocznie blisko 60 tysięcy osób.

Mimo znacznego postępu w leczeniu, w ostatnich latach dla kilkunastu procent chorych konsekwencje udaru doprowadzają – w ciągu miesiąca od wystąpienia objawów – do tragicznego końca.

Najczęściej występuje udar niedokrwienny, zdecydowanie rzadziej udar krwotoczny, najrzadziej występującym rodzajem udaru jest udar żylny.

Spis treści:

  1. Przyczyny udaru mózgu
  2. Objawy udaru mózgu
  3. Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Przyczyny udaru mózgu

Krew do mózgu doprowadzana jest czterema naczyniami, dwoma tętnicami szyjnymi i dwoma tętnicami kręgowymi. Te drogi łączą się specjalną siecią połączeń w obrębie głowy i dają odgałęzienia zapewniające ciągły dopływ krwi do każdego rejonu mózgu.

W udarze niedokrwiennym dochodzi do zatkania jednego z naczyń. Może się to stać przez oderwanie blaszki miażdżycowej od ściany naczynia, bądź poprzez zatkanie materiałem gromadzącym się np. na nieprawidłowo pracującej zastawce serca.

Objawy udaru mózgu

Do udaru niedokrwiennego dochodzi najczęściej po śnie nocnym. Najbardziej charakterystyczne objawy to wykrzywienie ust, niewyraźna mowa oraz osłabienie siły w ręce i w nodze po tej samej stronie ciała.

Osłabienie może być czasem tak duże, że pacjent w ogóle nie potrafi poruszać daną kończyną.

Oprócz tego może wystąpić afazja (kłopot z doborem słów lub z rozumieniem tego, co się do chorego mówi), zaburzenia czucia dotyku na osłabionej części ciała, czy zmniejszenie pola widzenia.

Nieco rzadziej udar niedokrwienny może się objawić pod postacią nagłych zaburzeń równowagi, kłopotów z widzeniem, niewyraźnej mowy i wymiotów. Tak wygląda niedokrwienie pochodzące z tętnic kręgowych. Gdy obszar, do którego krew nie dopływa jest duży, może dojść do utraty świadomości, zmiany rytmu serca i zaburzeń oddychania.

W udarze krwotocznym z kolei bezpośrednią przyczyną wystąpienia objawów jest pęknięcie naczynia z wypłynięciem krwi do określonego obszaru tkanki mózgowej. Może do tego dojść szczególne przy osłabionych naczyniach i zbyt wysokim ciśnieniu tętniczym.

Objawy są tu bardziej dramatyczne, szybko narastają. Krwotok może zaczynać się od silnego bólu głowy z nudnościami, dochodzi do zaburzeń świadomości. U części pacjentów może wystąpić napad drgawek.

Pozostałe uszkodzenia są takie same, jak w udarze niedokrwiennym, przy czym mają skłonność do pogłębiania się w czasie.

Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Gdy u nas lub u kogoś bliskiego dojdzie do powyższych objawów, należy natychmiast wzywać pogotowie ratunkowe. To nie jest czas na wzywanie rodziny czy udanie się do poradni. Z każdą minutą nieodwracalnie umierają komórki nerwowe, więc nie ma tu miejsca na zwłokę.

Pacjent musi natychmiast trafić na izbę przyjęć oddziału udarowego. Zespół ratowniczy musi dostać informacje o przebytych chorobach i stosowanych lekach. W szpitalu oprócz podtrzymania funkcji życiowych wykonuje się badania laboratoryjne, badanie neurologiczne oraz tomografię komputerową mózgu.

Ma to na celu wykluczenie chorób, mogących imitować udar (np. niski poziom cukru czy odwodnienie u osób starszych). Pozwala odróżnić udar krwotoczny od niedokrwiennego i podjąć decyzję o właściwym leczeniu.

Aby móc zastosować najskuteczniejszy lek w udarze niedokrwiennym –alteplazę, pacjent powinien trafić do szpitala najlepiej w ciągu godziny od pewnego początku objawów.

A jeżeli powyższe objawy wycofają się same w ciągu góra kilku godzin, czy to był udar? Czy w takiej sytuacji należy udać się do lekarza?

Leia também:  Ile Trwa Leczenie Covid 19?

Tak, i to jak najszybciej! Najpewniej wystąpił przemijający napad niedokrwienia mózgu (TIA). Konieczna jest pilna ocena neurologiczna z dwóch powodów. Po pierwsze, może się okazać w badaniu, że nie wszystkie objawy ustąpiły. Po drugie, u części pacjentów w ciągu kilku dni od TIA może wystąpić pełnoobjawowy udar. Dlatego większość takich przypadków wymaga kilkudniowej obserwacji w szpitalu.

Po leczeniu w szpitalu (trwającym przynajmniej tydzień), pacjent otrzymuje leki zmniejszające ryzyko ponownego udaru. Leki te należy stosować do końca życia. Jeżeli utrzymuje się ograniczenie sprawności kończyn, pacjent jest zwykle kierowany na turnus rehabilitacyjny.

Ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego rośnie po ukończeniu 60. roku życia. Do tej pory rozpoznano kilka czynników, które wyraźnie podnoszą to ryzyko.

Są to nadciśnienie tętnicze, podwyższony poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie papierosów, migotanie przedsionków, choroba wieńcowa, przebyty zawał serca oraz stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Na większość z tych czynników możemy wpłynąć prowadząc zdrowy, aktywny tryb życia.

Niespodziewany udar

Udar  to niewydolność krążenia krwi, która wpływa na część obszaru mózgu i powoduje śmierć komórek nerwowych. Udar może spowodować porażenie lub utratę przytomności. U większości ludzi nie poprzedza go żaden sygnał ostrzegawczy.

Rodzaje udarów

Istnieją 3 rodzaje udarów:

  • udar niedokrwienny, który stanowi ok. 80% przypadków. W jego przypadku najczęściej dochodzi do zamknięcia tętnicy i ograniczenia dopływu krwi do mózgu
  • udar krwotoczny, ok. 20% przypadków, powstaje w wyniku krwotoku śródmózgowego lub podpajęczynówkowego
  • udar żylny, występujący w mniej niż 1% przypadków, jest konsekwencją zakrzepicy zatok żylnych mózgowia.

Może się zdarzyć, że niedrożność tętnicy mózgowej jest tylko tymczasowa i problem rozwiąże się naturalnie, nie pozostawiając żadnych skutków ubocznych. Zjawisko to nazywane jest mikroudarem. Rozpoznanie potwierdza rezonans magnetyczny.

 Objawy są takie same jak w przypadku „prawdziwego” udaru, ale znikają w ciągu godziny. Mikroudar jest sygnałem alarmowym, który należy potraktować poważnie: w ciągu następnych 48 godzin może nastąpić udar, czasem poważniejszy.

 Dlatego ważne jest, aby jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Objawy udaru

Jeśli Ty lub ktoś, z Twoich bliskich, może mieć udar, zwróć szczególną uwagę na moment pojawienia się objawów. Niektóre opcje leczenia zależą od czasu ich wdrożenia po udarze.

Objawy udaru obejmują:

  • Kłopoty z mówieniem i rozumieniem tego, co mówią inni. Możesz doświadczyć trudności ze zrozumieniem mowy lub sam mieć kłopoty z mówieniem.
  • Paraliż lub drętwienie twarzy, rąk lub nóg. Może wystąpić nagłe drętwienie, osłabienie lub porażenie twarzy, ręki lub nogi. Często dotyczy to tylko jednej strony ciała. Postaraj się jednocześnie podnieść obie ręce nad głowę. Jeśli jedno ramię zacznie spadać, być może masz udar. Innym objawem jest opadanie jednej strony twarzy, gdy próbujesz się uśmiechnąć.
  • Problemy z widzeniem w jednym lub obu oczach. Możesz nagle widzieć niewyraźne lub mieć ciemne plamy w polu widzenia w jednym lub obu oczach lub możesz widzieć podwójnie.
  • Ból głowy. Nagły i silny ból głowy, któremu mogą towarzyszyć wymioty, zawroty głowy lub zaburzenia świadomości, może wskazywać na udar.
  • Kłopoty z chodzeniem. Możesz się potknąć lub stracić równowagę. Możesz również mieć nagłe zawroty głowy lub utratę koordynacji ruchowej.

Kiedy wezwać karetkę

Zasięgnij natychmiastowej pomocy lekarskiej, jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy udaru, nawet jeśli wydają się pojawiać i mijać lub całkowicie znikają. 

Jeśli podejrzewasz, że ktoś w Twojej obecności może mieć udar, działaj szybko i sprawdź:

  • U – utrudniona mowa. Poproś o powtórzenie prostej frazy. Czy mowa jest niewyraźna lub dziwna?
  • D – dłoń opadnięta. Poproś osobę, aby podniosła obie ręce. Czy jedna ręka opada w dół? A może nie może podnieść jednej ręki?
  • A – asymetria ust. Poproś tę osobę, aby się uśmiechnęła. Czy opadnie jedna strona twarzy?
  • R – rozmazane widzenie. Spytaj, czy widzi wyraźnie.

Najważniejszy jest czas. Jeśli zaobserwujesz którykolwiek z tych objawów, natychmiast zadzwoń pod numer alarmowy 112 lub na pogotowie ratunkowe: 999.

Nie czekaj, czy objawy ustaną. Liczy się każda minuta. Im dłużej udar pozostaje nieleczony, tym większe jest ryzyko uszkodzenia mózgu i niepełnosprawności.

Skutki udaru

Udary mają bardzo różne konsekwencje. Zależy to od tego, jak rozległy region mózgu został dotknięty i jakie on funkcje kontroluje. Po udarze niektóre osoby mogą mieć problemy z mówieniem lub pisaniem (afazja) oraz problemy z pamięcią. Mogą również mieć mniejszy lub bardziej znaczny paraliż ciała.

Kiedy komórki nerwowe są pozbawione tlenu, nawet przez kilka minut, umierają i nigdy się nie zregenerują. Jednak mózg ma pewną zdolność adaptacyjną. Zdrowe komórki nerwowe czasami potrafią przejąć funkcje martwych komórek, jeśli są stymulowane przez różne ćwiczenia.

Przyczyny udarów

Do najczęstszych przyczyn udaru należą:

  • miażdżyca, czyli tworzenie się płytek lipidowych na ścianie naczyń krwionośnych 
  • wysokie ciśnienie krwi. Z biegiem czasu nieprawidłowe ciśnienie wywierane przez krew na ścianę naczyń krwionośnych może spowodować ich pęknięcie. Pęknięcie tętnicy w mózgu może być spowodowane także przez obecność tętniaka.

Nie zawsze jest możliwe określenie dokładnej przyczyny udaru mózgu. Ważne jest jednak, aby lekarze jej szukali, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu.

Leia também:  Jakie Sa Objawy Nowotworu Watroby?

Na ryzyko wystąpienia udaru wpływają także następujące czynniki:

  • wysoki poziom cholesterolu LDL (skrót od angielskiego terminu lipoproteiny o niskiej gęstości, zwanego „złym cholesterolem”) lub trójglicerydów przyczynia się do miażdżycy i stwardnienia tętnic
  • dyslipidemia, choroba powodująca zaburzenia gospodarki lipidowej (nieprawidłowy stosunek apoliprotein B do A1; wskaźnik ApoB/ApoA1)
  • palenie, które przyczynia się do miażdżycy. Ponadto nikotyna podnosi ciśnienie krwi, a tlenek węgla obecny w dymie papierosowym zmniejsza ilość tlenu docierającego do mózgu
  • otyłość
  • nieodpowiednia dieta
  • brak aktywności fizycznej
  • chroniczny stres
  • nadmiar alkoholu lub używanie narkotyków
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, szczególnie w przypadku kobiet zagrożonych i mających powyżej 35 lat
  • cukrzyca – przyczynia się do miażdżycy i zmniejsza zdolność organizmu do rozpuszczania zakrzepów
  • choroby serca – podatne na udar są osoby z problemami z sercem (nieprawidłowości zastawek serca, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca) oraz osoby, które niedawno przeszły zawał mięśnia sercowego. Migotanie przedsionków, forma arytmii serca, jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ powoduje zastój krwi w sercu. Powoduje to tworzenie się skrzepów krwi. Jeśli te skrzepy przemieszczą się do tętnic mózgu, mogą spowodować udar
  • bezdech senny może powodować wzrost ciśnienia krwi i przyczyniać się do powstawania zakrzepów
  • migreny z aurą.

Uważać powinny wszystkie osoby, których bliscy krewni mieli udar.

Zapobieganie udarowi

Większości udarów można zapobiec poprzez zmianę stylu życia. 

Zasady zdrowego stylu życia:

  • nie pal
  • unikaj nadmiaru alkoholu 
  • znajdź sposób na podjęcie codziennej aktywności fizycznej
  • utrzymuj zdrową wagę 
  • dokonuj dobrych wyborów żywieniowych: dieta wpływa na kilka czynników ryzyka udaru mózgu. Ogranicz sól (mniej niż 1,2 g dziennie) i jedz dużo owoców, warzyw, orzechów, nasion, produktów pełnoziarnistych i innych, bogatych w potas

Przeczytaj o diecie DASH, która zapobiega nadciśnieniu

  • w razie potrzeby zmień metodę antykoncepcji. Kobiety powyżej 35 roku życia, które przyjmują pigułki antykoncepcyjne i są uważane za zagrożone (ponieważ palą lub mają wysokie ciśnienie krwi), powinny wybrać inną metodę antykoncepcji
  • monitoruj ciśnienie krwi, a jeśli masz nadciśnienie, bierz leki. Jest to najważniejszy czynnik ryzyka, który należy kontrolować 
  • regularnie sprawdzaj poziom lipidów we krwi i działaj, jeśli wyniki nie są dobre
  • sprawdzaj poziom cukru we krwi, aby zapobiec cukrzycy. Jeśli masz cukrzycę, kontroluj poziom cukru we krwi
  • lecz choroby serca. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz wyjątkowo szybkie lub nieregularne bicie serca.

Leczenie udaru

Jeśli tętnica jest zablokowana i pojawia się ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, podawany jest lek, który pomaga szybko rozpuścić skrzepy (w ciągu godziny lub dwóch). Aby był on skuteczny, trzeba go podać dożylnie w ciągu 3 do 4,5 godziny po udarze.

Kilka godzin po udarze krwotocznym często podaje się leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Pomaga to zapobiegać tworzeniu się nowych zakrzepów w tętnicach lub powiększaniu się skrzepów. Gdy udar ustabilizuje się, lekarz zwykle sugeruje stosowanie lżejszych leków, takich jak aspiryna, codziennie przez dłuższy czas.

W zależności od typu udaru i stanu zdrowia pacjenta lekarz dobiera odpowiednie leki, które należy brać z uwagi na przyczynę udaru i po to, by wspomóc rehabilitację.

Gdy udar ustabilizuje się, przeprowadzane są badania, aby dowiedzieć się, czy inne tętnice nie są także zatkane z powodu miażdżycy. Może się okazać, że konieczna jest operacja np. endarterektomia czyli oczyszczenie tętnicy szyjnej z blaszek miażdżycowych, angioplastyka, umieszczenie balonika lub stentu w tętnicy, a w skrajnych przypadkach nawet operacja mózgu.

Po udarze w większości wypadków potrzebna jest rehabilitacja. Ma ona na celu wyszkolenie komórek nerwowych nienaruszonej części mózgu do wykonywania funkcji, które przed udarem były zadaniem innych komórek nerwowych.

Liczba chorych w Polsce

Około 1,1 miliona mieszkańców Europy doświadcza udaru każdego roku, z czego udar niedokrwienny stanowi ok. 80% wszystkich przypadków. Z roku na rok rośnie liczba osób, których udar dotyka w coraz młodszym wieku.

Tymczasem według danych Narodowego Funduszu Zdrowia w Polsce w okresie 2013–2018 spadła liczba pacjentów hospitalizowanych z powodu udaru niedokrwiennego mózgu o 7,6% (z 75,7 tys. do 70,7 tys.). Inaczej niż na świecie, bo globalnie liczba udarów niedokrwiennych nieustannie wzrasta.

Co ważne, coraz więcej osób po udarze w Polsce trafia na specjalistyczny oddział. Spośród 73,8 tys. osób, które trafiły do szpitala, 72% trafiło na jeden z oddziałów udarowych. Na tych oddziałach odnotowano śmiertelność niższą niż na innych oddziałach. NFZ porównał zarówno liczbę zgonów wewnątrzszpitalnych liczonych 30. i 90.

dnia od daty przyjęcia do szpitala, jak i pozaszpitalnych, liczonych rok od zdarzenia. Śmiertelność dla 90 dni od hospitalizacji w skali całej Polski wyniosła 21,9%, przy czym w przypadku oddziałów udarowych —15%, a pozostałych – 39,2%. 30% pacjentów nie przeżywa roku od momentu przyjęcia do szpitala z powodu udaru.

Podobnie jak w przypadku śmiertelności szpitalnej najniższą śmiertelnością cechują się oddziały udarowe —24,3%.

Jedną z potencjalnych przyczyn takiego zjawiska jest stan, w jakim pacjent trafił do szpitala. Dlatego, tak bardzo istotne jest skracanie czasu od wystąpienia pierwszych objawów udaru do rozpoczęcia leczenia.

Od roku 2007 r. obserwuje się w Polsce więcej przypadków udaru niedokrwiennego u mężczyzn niż u kobiet, jak również rośnie suma lat, które mężczyźni mogliby przeżyć, gdyby nie udar i w jego efekcie przedwczesna śmierć.

Bibliografia

NFZ o zdrowiu. Udar niedokrwienny mózgu, Warszawa 2019

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*