Torbiel czekoladowa – endometrioza i torbiel na jajniku

Torbiel czekoladowa – endometrioza i torbiel na jajniku

Czym jest torbiel czekoladowa?

Torbiel czekoladowa, inaczej endometrialna, powstaje w jajniku w przebiegu choroby zwanej endometriozą. Endometrioza jest stanem, w którym dochodzi do rozprzestrzenienia się błony śluzowej macicy (endometrium) poza nią, najczęściej do jajników, jajowodów i otrzewnej.

Te nieprawidłowe ogniska podlegają takim samym zmianom w trakcie cyklu menstruacyjnego, jak prawidłowe endometrium w macicy, a więc rozrastają się, a następnie złuszczają i krwawią. Gromadząca się krew stopniowo tworzy cystę i z czasem przybiera brunatne zabarwienie – stąd nazwa „torbiel czekoladowa”.

Wraz z kolejnymi cyklami menstruacyjnymi torbiele powiększają się, osiągając wielkość zbliżoną do grejpfruta.

Torbiele czekoladowe są tylko jedną z postaci manifestacji endometriozy. Choroba może przyjmować także inne formy, jednak ich omówienie przekracza ramy niniejszego artykułu.

  • Czytaj też: Endometrioza – co to za choroba?
  • Endometrioza
  • Endometrioza, według różnych statystyk, dotyczy 7 – 15 % kobiet, przede wszystkim w wieku rozrodczym, aczkolwiek może występować również u kobiet po menopauzie. O możliwości występowania endometriozy należy pomyśleć w następujących sytuacjach:
  • W przypadku trudności z zajściem w ciążę,
  • W zespole bólowym miednicy mniejszej,
  • Przy bolesnym miesiączkowaniu,
  • Przy dolegliwościach bólowych związanych ze współżyciem.

Charakterystycznym objawem endometriozy jest cyklicznie występujący ból, pojawiający się tuż przed wystąpieniem miesiączki i trwający przez cały czas krwawienia.

Do rzadziej występujących objawów należą krwawienia pozamiesiączkowe, bardzo obfite miesiączki oraz krwiomocz lub krwawienie z przewodu pokarmowego.

Trzeba jednak pamiętać, że czasami nawet duże torbiele endometrialne mogą nie sprawiać żadnych dolegliwości i nie ograniczać płodności, a nieraz już małe zmiany są przyczyną poważnych problemów.

Torbiele endometrialne można rozpoznać podczas badania ultrasonograficznego (USG), tomografii komputerowej oraz rezonansu magnetycznego.

Czasami jedyną metodą pozwalającą na pewne rozpoznanie endometriozy jest laparoskopia, czyli zabieg, podczas którego wprowadza się do jamy brzusznej przez niewielkie nacięcia małą kamerę, dzięki której możliwe staje się dokładne obejrzenie na monitorze wnętrza brzucha.

Sposób i zakres leczenia endometriozy zależą od wieku pacjentki, chęci zajścia w ciążę oraz zaawansowania choroby i jej umiejscowienia. Istnieją zarówno farmakologiczne jak i chirurgiczne metody terapeutyczne.

Czytaj też: Czy można wyleczyć endometriozę lekami?

Leczenie operacyjne torbieli endometrialnych polega na ich wyłuszczeniu, a w niektórych przypadkach na usunięciu jajnika wraz z torbielą. Operację zazwyczaj przeprowadza się metodą laparoskopową, która jest mniej obciążająca niż klasyczna operacja. Dzięki temu już następnego dnia po zabiegu pacjentka może iść do domu. 

Leczenie farmakologiczne endometriozy obejmuje leki przeciwbólowe oraz leczenie hormonalne. Nieleczona endometrioza trwa długo. Po leczeniu często zdarzają się nawroty, jednak opisywano także przypadki samoistnego wyleczenia.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Czym jest torbiel czekoladowa? – Klinika Leczenia Endometriozy we Wrocławiu

Torbiel czekoladowa inaczej nazywana torbielą endometrialną. Zlokalizowana jest najczęściej w obrębie jajnika, z reguły występuje u kobiet cierpiących na endometriozę. Wewnątrz torbieli gromadzą się złuszczone komórki śluzówki macicy wraz z krwią, które przypominają swoją konsystencją i kolorem masę czekoladową – stąd nazwa tej przypadłości. Choroba ta związana jest z ogromnym bólem, dyskomfortem oraz wieloma problemami natury medycznej np. przewlekłą niepłodnością

 

Torbiel czekoladowa – objawy

Symptomy, jakie daje torbiel czekoladowa są bardzo zbliżone do tych, z którymi borykają się Pacjentki chorujące na endometriozę. Lekarze nie są w stanie jednoznacznie określić, które z nich spowodowane są bezpośrednio przez torbiel. Do tych najczęściej występujących zalicza się:

  • bardzo silne i bolesne krwawienia miesiączkowe,
  • krwawienia pomiędzy cyklami menstruacyjnymi,
  • ból pojawiający się podczas stosunku płciowego,
  • niekiedy krwawienia np. z przewodu pokarmowego lub dróg moczowych.

Jednak największym zagrożeniem wynikającym z powstania torbieli jest możliwość jej pęknięcia. Wtedy treść, która wycieknie i dostanie się do organizmu może spowodować podrażnienia otrzewnej, które są wyjątkowo bolesne i bardzo często mogą wymagać natychmiastowej i specjalistycznej pomocy chirurga.

Torbiel czekoladowa – leczenie

Centrum Leczenia Endometriozy w Medicus Clinic oferuje kompleksowe i skuteczne leczenie endometriozy. Nasi specjaliści do walki z chorobą wykorzystują metody łączone – terapię żywieniową, leczenie farmakologiczne oraz operacyjne.

Terapia żywieniowa jest prowadzona pod okiem doświadczonego dietetyka, psychodietetyka mgr Doroty Olanin, który układa jadłospis z uwzględnieniem wszystkich, indywidualnych potrzeb pacjentek. Odpowiednio zbilansowane posiłki mają pomóc zmniejszyć stan zapalny, tym samym przyczynić się do zredukowania odczuwania bólu.

Kuracja farmakologiczna, podobnie jak dieta ma za zadanie zniwelować dolegliwości bólowe i złagodzić stan zapalny w organizmie. Jednak w przypadku zaawansowanego stadium choroby niezbędna może okazać się operacja.

W Medicus Clinic wykorzystujemy najnowocześniejszy sprzęt medyczny, który pozwala na przeprowadzenie skutecznego i jednocześnie bezpiecznego zabiegu. Operacje przeprowadzane są metodą laparoskopową. To daje możliwość bardzo precyzyjnego zlokalizowania i usunięcia ognisk choroby.

Dodatkowo ta małoinwazyjna metoda zapewnia krótszy okres rekonwalescencji, a pacjentki w niedługim okresie po operacji, mogą powrócić do normalnego trybu życia i swoich aktywności.

Więcej informacji na temat diagnostyki endometriozy, jej objawów, a także sposobów leczenia znajdziesz na leczymyendometrioze.pl.

Torbiel czekoladowa (endometrialna): objawy, leczenie

Endometrioza to choroba występująca u kobiet, polegająca na tym, że błona śluzowa macicy jest obecna nie tylko w obrębie macicy, ale również w innych narządach, na przykład w obrębie jajników, w otrzewnej, a nawet w płucach. Torbiel czekoladowa, która występuje na jajniku to jedna z postaci endometriozy.

Nie należy jej mylić z nowotworem, ponieważ torbiel nie jest zmianą nowotworową i ma charakter łagodny. Torbiele mogą występować na jajniku pojedynczo lub w grupach. Mogą być obecne na jednym jajniku albo na obu i mają różną wielkość.

U niektórych pacjentek torbiele są niewielkie i mają około 2 centymetrów szerokości, natomiast u innych mogą osiągać nawet około 20 centymetrów.

Endometrium znajdujące się w torbieli podlega cyklowi miesiączkowemu, a więc cyklicznie rozrasta się, a następnie złuszcza.

W przypadku błony, która występuje w macicy, złuszczone endometrium wydostaje się na zewnątrz podczas comiesięcznego krwawienia, natomiast endometrium występujące w torbieli nie może się z niej wydostać, w związku z czym gromadzi się w jej wnętrzu. Na skutek tego w torbieli obecne są masy o brunatno-czerwonej barwie, w których występują skrzepy krwi.

Leia também:  Como aplicar unhas falsas: 13 passos (com imagens)

Przyczyny endometriozy, a więc także torbieli czekoladowej na jajnikach nie są do końca znane.

Przypuszcza się, że choroba może być spowodowana cofaniem się złuszczonej błony śluzowej oraz krwi miesiączkowej przez jajowody do innych narządów, co nazywa się wstecznymi krwawieniami miesiączkowymi.

Na skutek tego, że endometrium wraz z krwią nie są usuwane z organizmu może dochodzić do tworzenia się ognisk endometriozy w różnych obszarach ciała. Inna teoria na temat przyczyn endometriozy mówi, iż schorzenie jest spowodowane występowaniem specyficznych genów, które są dziedziczone.

Czasami choroba przebiega bezobjawowo albo dolegliwości są mylone z dolegliwościami innych chorób lub bagatelizowane.

Jeśli wystąpią objawy choroby, najczęściej są to takie dolegliwości jak:

Kobiety, które cierpią na torbiel czekoladową lub inną formę endometriozy mogą mieć problem z zajściem w ciążę. Zaburzenia płodności mogą wynikać z zaburzeń funkcjonowania jajników, a także zaburzeniami owulacji.

W przypadku wystąpienia charakterystycznych objawów, które są podstawą do tego, aby podejrzewać endometriozę, pacjentce zaleca się komplet badań. Podstawowym badaniem jest badanie palpacyjne jamy brzusznej, podczas którego specjalista może wykryć obecność torbieli.

Zwykle zaleca się wykonanie badań krwi, w tym oznaczenia markera CA-125. Marker ten pozwala na zróżnicowanie torbieli o charakterze łagodnym ze zmianą nowotworową. Inne badanie to USG przezpochwowe. Badanie to umożliwia dokładne zobrazowanie lokalizacji oraz wielkości torbieli.

Czasami przeprowadza się również rezonans magnetyczny miednicy, który jest bardziej dokładny niż badanie ultrasonograficzne. W niektórych przypadkach istnieje wskazanie do przeprowadzenia diagnostycznej laparoskopii.

Badanie polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia w obrębie jamy brzusznej i wprowadzeniu przez nie systemów obrazujących. Ostatecznie ednometriozę, w tym torbiele jajników diagnozuje się po przeprowadzeniu badania histopatologicznego.

Metoda leczenia torbieli na jajniku zależy w dużej mierze od takich czynników jak występujące objawy, wiek pacjentki oraz to, czy kobieta planuje w przyszłości ciążę.

Jeżeli torbiele są niewielkie i nie wiążą się z wystąpieniem dokuczliwych dolegliwości, zazwyczaj zaleca się jedynie regularną obserwacje zmian.

Leczenie podejmuje się wtedy, gdy torbiel powiększa się albo u pacjentki pojawiają się objawy choroby. Istnieją różne metody leczenia torbieli endometrialnej, a podstawowe to:

  • Leczenie farmakologiczne – polega na podawaniu pacjentce leków należących do analogów gonadoliberyny lub preparatów estrogenowo-progestagenowych. Farmakoterapia może wiązać się w wystąpieniem skutków ubocznych takich jak obniżenie libido czy uderzenia gorąca. Poza tym, leki zazwyczaj nie skutkują pełną eliminacją torbieli.
  • Leczenie operacyjne – jest stosowane, gdy choroba jest na zaawansowanym stadium lub gdy farmakoterapia nie przynosi oczekiwanych efektów. Najczęściej przeprowadza się zabiegi laparoskopowe, które polegają na usunięciu torbieli lub torbieli wraz z jajnikami. Czasami istnieją również wskazania do usunięcia macicy.

Torbiel na jajniku – przyczyny, objawy, leczenie – blog DP Med

Torbiele jajnika to grupa niejednorodnych struktur płynowych, występujących przede wszystkim u kobiet przed menopauzą. W ogólnym rozumieniu torbiele to płynowe struktury ograniczone błoniastą ścianą – można je porównać do balona wypełnionego wodą.

Wyróżniamy wiele rodzajów torbieli jajnika i nie sposób opisać całego problemu w jednym artykule. Najczęściej zmiany te nie są groźne dla życia i zdrowia kobiety, mimo tego często po ich zdiagnozowaniu budzą niepokój pacjentek zgłaszających się do ginekologa.

Torbiel jajnika – czym jest?

W jednym z kobiecych jajników co miesiąc dojrzewa jedna komórka jajowa. Pęcherzyk rośnie ok. 2 mm na dobę. W pewnym momencie, pod wpływem hormonów, powinien pęknąć i uwolnić komórkę jajową. Czasem jednak tak się nie zdarza i pęcherzyk ciągle rośnie.

Tak właśnie powstaje torbiel. Określamy ją mianem torbieli pęcherzykowej, czynnościowej lub prostej – są to synonimy na tę samą zmianę. Ten rodzaj torbieli to zmiana łagodna. W momencie pojawienia się miesiączki zawartość tej torbieli ulega wchłonięciu.

Drugą najczęstszą torbielą jest torbiel ciałka żółtego, która pojawia się w II fazie cyklu po owulacji. Jest łagodna i osiąga rozmiary ok. 4-6 cm.

Inną częstą i niegroźną torbielą jest torbiel krwotoczna. Powstaje najczęściej w momencie owulacji (pękający pęcherzyk uszkadza naczynie krwionośne) i może dawać delikatne dolegliwości bólowe. Możemy ją porównać do siniaka. Zazwyczaj jej zawartość wchłania się w przeciągu miesiąca.

Torbiel czekoladowa pojawia się w przebiegu endometriozy. Często wywołuje dolegliwości bólowe.

Torbiel dermoidalna (skórzasta), to struktura będąca łagodnym nowotworem o przerażającej nazwie – potworniak. W swojej budowie może zawierać struktury takie jak włosy lub zęby.

Torbiel jajnika – objawy

Objawami, które występują przy okazji torbieli jajników, są:

  • ból okolic podbrzusza,
  • dyskomfort w jamie brzusznej,
  • obniżona płodność i problemy z zajściem w ciążę,
  • bolesne stosunki płciowe,
  • uczucie parcia na pęcherz moczowy i częstsze wizyty w toalecie,
  • zaburzenia miesiączkowania – nieprawidłowe plamienia i krwawienia,
  • omdlenia i bóle głowy,
  • duże torbiele wywołują nudności i wymioty.

Mimo że większość torbieli jajników jest niegroźna i nie daje żadnych objawów, to każda wymaga regularnych kontroli u ginekologa.

Torbiel jajnika – przyczyny

Przyczyny pojawienia się torbieli są różnorodne i niemal u każdej kobiety w ciągu życia w jajnikach pojawi się torbiel, która może zostać uwidoczniona w badaniu ultrasonograficznym podczas rutynowej wizyty u ginekologa. Przykładowymi przyczynami wystąpienia tego rodzaju zmian są:

  • zaburzenia hormonalne cyklu miesiączkowego,
  • nieprawidłowe zanikanie ciałka żółtego,
  • endometrioza.

Do czynników ryzyka powstania torbieli zaliczamy: nikotynizm, stosowanie antykoncepcji hormonalnej i niektórych leków – np. tamoksifenu, będącego elementem terapii kobiet z rakiem piersi.

Torbiel jajnika – leczenie

Podstawę diagnostyki stanowi badanie USG. Doświadczony ginekolog już na ekranie aparatu może stwierdzić, z jaką zmianą ma do czynienia i potrafi rozróżnić torbiel krwotoczną, endometrialną czy dermoidalną od zmiany nowotworowej.

Zmiana o charakterze złośliwym charakteryzuje się silnym unaczynieniem i nie ma tendencji do wchłaniania się, lecz nieustannie rośnie.

Leia também:  Kłucie w podbrzuszu – przyczyny kłującego bólu w podbrzuszu

W związku z tym lekarz często zleca kontrolę co kilka miesięcy, aby ocenić, czy zmiana się zmniejsza, czy może rośnie.

Przy podejrzeniu charakteru nowotworowego torbieli warto oznaczyć poziom markera CA 125 i test ROMA.

Wskaźnik ROMA jest testem ilościowym, służącym do wyliczenia ryzyka obecności nowotworu złośliwego na podstawie wartości stężeń CA-125 i HE4 oraz statusu menopauzalnego pacjentki. Markery nie wzrastają jedynie przy nowotworze.

Ich wartości są wyższe w czasie miesiączki lub w przebiegu endometriozy, dlatego wszystkie wyniki badań należy konsultować ze specjalistą.

Zanim będzie można podjąć leczenie i wybrać odpowiednią opcję, należy ocenić charakter torbieli w badaniu histopatologicznym. Do tego czasem konieczna jest biopsja, podczas której pobierany jest fragment tkanki z torbieli, który zostanie później obejrzany dokładnie pod mikroskopem.

Decyzję o leczeniu podejmuje się indywidualnie, biorąc pod uwagę ryzyko zezłośliwienia zmiany oraz jej rozmiar.

Na przykład w przypadku bezobjawowej jednokomorowej torbieli prostej o średnicy mniejszej niż 5 cm, zlokalizowanej tylko w jednym jajniku, ryzyko obecności nowotworu złośliwego jest małe i w takim przypadku można zdecydować się na leczenie zachowawcze, szczególnie u kobiet po menopauzie. Natomiast u kobiety z objawami podmiotowymi konieczne jest przeprowadzenie leczenia chirurgicznego.

Torbiel jajnika – leczenie hormonalne

Leczenie hormonalne najczęściej opiera się na zastosowaniu tabletek hormonalnych – dzięki nim ograniczamy ryzyko rozwoju torbieli prostej, gdyż hamujemy procesy owulacji. Natomiast torbiele czekoladowe w endometriozie reagują na leczenie gestagenami lub analogami gonadoliberyny.

Torbiel jajnika – leczenie farmakologiczne

Nie istnieje skuteczne leczenia farmakologiczne (oprócz opisanego powyżej leczenia hormonalnego), które spowodowałoby trwałe wyeliminowanie problemu.

Dostępne opcje terapeutyczne opierają się głównie na leczeniu objawów bólowych związanych np. z endometriozą.

Jednak długotrwałe leczenie farmakologiczne torbieli endometrialnych budzi kontrowersje z powodu przewlekłego czasu trwania terapii i działań niepożądanych stosowanych leków.

Torbiel jajnika – operacja

Postępowanie operacyjne to podstawa leczenia przyczynowego torbieli. Jest wskazane dla zmian powyżej 5-7 cm, torbieli objawowych lub o nietypowych cechach z wysokim prawdopodobieństwem charakteru nowotworowego.

U kobiet w wieku około- i pomenopauzalnym dosyć łatwo podejmuje się decyzję o leczeniu operacyjnym. Natomiast u kobiet w wieku rozrodczym zaplanowanie procesu terapeutycznego bywa znacznie trudniejsze, ponieważ leczenie operacyjne wiąże się z ryzykiem utraty czynności jajnika, a co za tym idzie – ograniczeniem możliwości zajścia w ciążę.

Torbiele jajników usuwa się najczęściej metodą laparoskopową – jest to operacja minimalnie inwazyjna. W przypadku zmian nowotworowych przeprowadza się operację metodą tradycyjną, poprzez nacięcie powłok brzusznych.

Torbiel należy także operować w przypadku stanów nagłych (pęknięcie, skręcenie), dużych zmian uciskających na inne narządy lub jeśli istnieje wysokie ryzyko zezłośliwienia zmiany (np. u kobiet po 45. roku życia).

Mimo przeprowadzonego leczenia, konieczne są regularne kontrole w gabinecie ginekologicznym. Schemat i częstość wizyt zostają zaplanowane indywidualnie.

Torbiel na jajniku a ciąża

Torbiel sama w sobie rzadko stanowi przeszkodę w staraniach o dziecko. Ważniejsza jest przyczyna jej powstania, czyli zaburzenia hormonalne lub obecność endometriozy.

Podjęcie decyzji dotyczącej leczenia interwencyjnego u kobiet w wieku rozrodczym jest trudna, bowiem pochopne wykonanie operacji utrudnia późniejsze zajście w ciążę. Natomiast nieleczona torbiel stwarza ryzyko powikłań.

Czym grozi torbiel na jajniku?

Czasem torbiel może się skręcić – dochodzi wtedy do jej niedokrwienia. Ten stan można porównać do zawału serca – przerwanie dopływu krwi prowadzi do martwicy organu. Konieczna jest wtedy pilna operacja wraz z usunięciem jajnika.

Innym ostrym powikłaniem torbieli jest jej pęknięcie – krew wylewa się do jamy brzusznej. Często jest to nieodczuwalne dla kobiety, a wylana treść ulega wchłonięciu. 

Wspomniane dwa stany ostre są rzadkie w stosunku do częstości występowania bezobjawowych torbieli. Jednak trzeba mieć świadomość ewentualnych powikłań i regularnie kontrolować problem oraz zachować czujność.

Źródła:

[1] – Bręborowicz G., Położnictwo i ginekologia. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

[2] – https://www.mp.pl/ginekologia/wytyczne/inne/120202,zwiazek-miedzy-torbielami-jajnikow-a-nieplodnoscia-kiedy-i-w-jaki-sposob-operowac

[3] – https://mamaginekolog.pl/36634-2/

[4] – https://www.mp.pl/ginekologia/wytyczne/rcog/165190,postepowanie-w-przypadku-torbieli-jajnika-u-kobiet-po-menopauzie-wytyczne-rcog-2016,1

[5] – https://www.mp.pl/pacjent/choroby/258610,torbiele-jajnika

[6] – https://podyplomie.pl/ginekologia/34230,leczenie-duzych-torbieli-endometrialnych-jajnika

Torbiel endometrialna a torbiel czekoladowa – Na pytanie odpowiada lek. Aneta Zwierzchowska

Witam serdecznie. Torbiele czekoladowe to, mówiąc inaczej, torbiele endometrialne. Są one jednym z objawów choroby, którą u Pani stwierdzono, czyli endometriozy.

Powstają one na skutek przemieszczania się i wszczepiania fragmentów błony śluzowej macicy (endometrium) w tkankę jajnikową.

W ten sposób tworzą się różnej wielkości torbiele, które wypełnia gęsta, ciągnąca się wydzielina o zabarwieniu brunatnym lub czarnym – dlatego określa się je torbielami „czekoladowymi”.

W trakcie cyklu miesiączkowego wszczepione w tkankę jajnika endometrium podlega takim samym zmianom hormonalnym jak w macicy. Podczas menstruacji zaczyna się złuszczać i krwawić. W związku z tym, że krew nie ma odpowiedniego odpływu, gromadzi się, tworząc skrzepy. Dochodzi do powstania torbieli wypełnionych krwią miesiączkową.

Torbiele endometrialne często współistnieją z niepłodnością (stąd mogą wynikać problemy z zajściem w ciążę) i przeważnie diagnozowane są podczas rutynowych badań diagnostycznych, wykonywanych w celu ustalenia przyczyny trudności z zajściem w ciążę.

Poza tym, torbiele czekoladowe mogą powodować przewlekły ból w miednicy mniejszej – co stanowi często pierwszy i jedyny objaw istnienia torbieli. Nieleczone torbiele mogą się znacznie powiększać, może również dojść do pęknięcia torebki torbieli i rozlania się jej treści do jamy brzusznej.

Grozi to infekcją, krwotokiem wewnętrznym i rozprzestrzenieniem się choroby. We wczesnym stadium rozwoju torbieli często nie towarzyszą im żadne objawy.

Z czasem mogą pojawić się dolegliwości typowe dla endometriozy, takie jak: bolesne, obfite, przedłużające się miesiączki, bolesne stosunki płciowe czy ból podczas oddawania moczu i stolca.

Torbiele czekoladowe wymagają leczenia farmakologicznego lub usunięcia operacyjnego. Postępowanie zależne jest od stopnia zaawansowania choroby, wielkości torbieli, stanu ogólnego chorej oraz planów prokreacyjnych. Są one łatwe do rozpoznania poprzez badanie wewnętrzne, USG lub rezonans magnetyczny.

Często zalecane jest również badanie, określające poziom markera Ca-125 (najlepiej w okresie miesiączki), którego podwyższony wynik może być wskazówką, ułatwiającą różnicowanie rodzaju torbieli.

Leia também:  Złamanie szyjki kości udowej - przyczyny, objawy, leczenie i rehabilitacja

Pewność rozpoznania daje jedynie badanie histopatologiczne treści płynu lub fragmentu zmiany pobranego podczas zabiegu operacyjnego.

Leczenie zachowawcze torbieli endometrialnych to leczenie lekami hormonalnymi wydawanymi jedynie na receptę. Najczęściej są to leki antykoncepcyjne stosowane w systemie ciągłym, bez 7 dniowych przerw.

Ma to na celu uniknięcie krwawienia, a tym samym powiększania się torbieli. Jeśli jednak planuje Pani zajście w ciążę, należałoby ustalić z lekarzem postępowanie medyczne.

Leki hormonalne stosowane w leczeniu torbieli uniemożliwiają zapłodnienie.

0

Endometrioza, a starania o dziecko – O wpływie endometriozy na niepłodność kobiety

https://medistica.com.pl/ginekologia-plodnosc/en/homepage-2/

Ściana macicy składa się z trzech warstw – surowiczej, położonej najbardziej powierzchownie, środkowej – mięśniowej i śluzowej, czyli endometrium, wyściełającego jamę macicy. Endometrium jest tą warstwą, która narasta w pierwszej fazie cyklu, staje się przekrwiona w drugiej, by na początku kolejnego cyklu się złuszczyć, co objawia się jako miesiączka. W niej również zagnieżdża się zarodek na początku ciąży.

Endometrioza oznacza obecność endometrium w innym miejscu niż jama macicy. Zwykle mają one postać guzków i torbieli, najczęściej stwierdza się w miednicy małej, na jajniku, rzadziej na jelicie czy otrzewnej.

Istnieje nawet opisany przypadek endometriozy, którą stwierdzono w gałce ocznej! Endometrium położone poza jamą macicy powoduje powstawanie miejscowych stanów zapalnych i zrostów, co skutkuje silnymi bólami, nietypowymi krwawieniami i trudnością z zajściem w ciążę.

Szczególnym przypadkiem endometriozy jest adenomioza, czyli sytuacja wrastania endometrium w warstwę mięśniową macicy.

  • Stopień I (minimalny) – charakteryzuje się obecnością jedynie niewielkich ognisk endometriozy w obrębie macicy, jajników, jajowodów lub otrzewnej. Mogą występować również drobne zrosty, jednak nie mają one więcej niż 5 mm średnicy.
  • Stopień II (łagodny)  – charakteryzuje się obecnością większych i bardziej rozległych ognisk endometriozy. Mogą być one zlokalizowane w jajnikach, jajowodach lub w zagłębieniu odbytniczo-macicznym. Zrosty mają zwykle więcej niż 5 mm i występują pomiędzy jajnikami a więzadłami szerokimi (krzyżowo-macicznymi). Zauważalne są również torbiele endometrialne (czekoladowe).
  • Stopień III (umiarkowany) – charakteryzuje się obecnością licznych zrostów w obrębie więzadeł krzyżowo-macicznych, jajników, jajowodów oraz strzępek jajowodów.
  • Stopień IV (ciężki) – charakteryzują się obecnością licznych zrostów, które prowadzą do deformacji pobliskich narządów. Macica jest nieruchoma, przyrośnięta w tyłozgięciu do jelit. Jelita są w zrostach z zagłębieniem odbytniczo-macicznym, więzadłami odbytniczo-macicznymi bądź trzonem macicy. Ogniska endometriozy mogą być obecne również w takich narządach, jak: pęcherz moczowy, wyrostek robaczkowy, pochwa czy szyjka macicy.

Jednoznaczna przyczyna endometriozy jest niestety nieznana, podejrzewa się wsteczny odpływ endometrium w trakcie miesiączki przez jajowody do miednicy, przyczyny hormonalne i immunologiczne.

Teorie te mają tyle zwolenników, ile przeciwników. Warto wspomnieć, że endometrioza występuje rodzinnie: sześć – siedem razy częściej u kobiet, u których matek lub sióstr stwierdzono ją wcześniej.

Objawy endometriozy są tak jak wspomniano niespecyficzne, ale też często bagatelizowane. Pacjentki skarżą się na silne, przewlekłe bóle i obfite krwawienia miesięczne. U niektórych dolegliwości zanikają po miesiączce, część odczuwa te dolegliwości stale.

Badaniem pozwalającym najpewniej rozpoznać endometriozę jest operacja laparoskopowa z biopsją zmian w formie guzków i torbieli, których wygląd sugeruje endometriozę.
W USG nie widać ognisk endometriozy, czasami można stwierdzić torbiel jajnika, tyłozgięcie macicy czy guzki położone w okolicy krzyżowej.

Jeśli dodatkowo stwierdza się charakterystyczne objawy, a w badaniu ginekologicznym bolesność i sztywną, nieruchomą macicę, to rozpoznanie jest wysoce prawdopodobne. Część ginekologów zleca też badanie z krwi białka Ca-125, którego poziom jest podwyższony w stanach zapalnych i nowotworowych, ale badanie to nie jest ani potwierdzające ani wykluczające dla endometriozy.

Obecnie też wiele pacjentek ma wykonywany rezonans magnetyczny, ale on też nie daje pewnej diagnozy.

Leczenie endometriozy jest wyłącznie objawowe,  ma na celu łagodzenie bólu, zmniejszenie obfitości krwawień i poprawę komfortu życia. Metodą nieinwazyjną, która przynosi ulgę wielu pacjentkom jest antykoncepcja hormonalna, która nie wpływa na płodność po zakończeniu terapii.

W przypadku braku poprawy można zastosować leczenie operacyjne – laparoskopię.

W jej trakcie można usunąć guzki i torbiele endometrialne i uwolnić zrosty, które często endometrioza powoduje, czy usunąć torbiel endometrialną widoczną na jajniku.

Niestety w badaniach klinicznych nie wykazano jednoznacznie wpływu laparoskopii na zwiększenie szansy na ciążę. Każda decyzja o operacji zależy od stopnia zaawansowania i lokalizacji endometriozy i jest podejmowana indywidualnie.

Na wstępie warto zaznaczyć, że nie każda kobieta z endometriozą będzie miała problemy z zajściem w ciążę, wiele z tych pacjentek nie wymaga leczenia niepłodności, spontanicznie zachodzi w ciążę i rodzi zdrowe dzieci. Jednocześnie pacjentki z rozpoznaną niepłodnością i endometriozą wymagają specjalnego podejścia.

Istnieje wiele teorii wyjaśniających zaburzenia płodności w endometriozie. Pierwsza to wpływ miejscowych stanów zapalnych wywołanych przez ogniska endometriozy, po których powstają zrosty zaburzające drożność jajowodów.

W przypadku adenomiozy (czyli endometriozy w obrębie warstwy mięśniowej macicy) implantacja zarodka jest znacznie utrudniona, zaś u kobiet z torbielami endometrialnymi na jajnikach rezerwa jajnikowa jest często obniżona.

U pacjentek poniżej 35 roku życia z endometriozą I lub II stopnia oraz z prawidłowym obrazem jajowodów i zachowaną rezerwą jajnikową można zalecić postawę wyczekującą (tak jak u innych kobiet w tej grupie wiekowej) lub wykonać 3- 6 prób inseminacji po stymulacji hormonalnej jajników. I tu ponownie badania nie dają jednoznacznej odpowiedzi: w niektórych nie wykazano większej skuteczności inseminacji w stosunku do postawy wyczekującej, według innych warto takie próby podjąć.
W przypadku niedrożności jajowodów podejmuje się próby leczenia operacyjnego.

U kobiet z endometriozą I i II stopnia w wieku powyżej 35 lat, lub młodszych z obniżoną rezerwą jajnikową, zaburzoną drożnością jajowodów lub u pacjentek z endometriozą III i IV stopnia niezależnie od wieku zaleca się zapłodnienie pozaustrojowe (in vitro).

Endometrioza utrudnia Ci możliwość zajścia w ciąże? Zapraszamy na konsultację ze specjalistą leczenia niepłodności w Medistica Ginekologia + Płodność.

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu.

Ok

Zostaw numer oddzwonimy!

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*