Świerzbiączka guzkowa Hyde – przyczyny, objawy, leczenie

Świerzbiączka guzkowa Hyde – przyczyny, objawy, leczenie

Świerzbiączka to nazwa odnosząca się do grupy atopowych chorób skóry o charakterystycznych objawach. Towarzyszy im świąd, zaczerwienienie i suchość skóry. Niekiedy świerzbiączka była używana jako synonim atopowego zapalenia skóry, jednak są to dwa różne schorzenia. Znane są cztery rodzaje tej choroby: świerzbiączka letnia, guzkowa Hyde, skazowa Besniera oraz psychogenna. Co warto o nich wiedzieć?

Najbardziej dokuczliwym objawem świerzbiączki jest bardzo silne swędzenie skóry. Sprawia ono, że chory odruchowo drapie się i uszkadza zajęte wykwitem miejsca. Choroba zazwyczaj jest przewlekła i nie ma skłonności do ustępowania. Jakie są jej przyczyny i sposoby leczenia?

Świerzbiączka guzkowa Hyde

Świerzbiączka guzkowa może być skutkiem atopii. U części pacjentów z tą chorobą stwierdzono wysokie stężenie przeciwciał IgE po kontakcie z alergenami wziewnymi. Jej pojawieniu się sprzyjają także choroby wątroby, dermatoza pęcherzowa, infekcje lub schorzenia nerek.

Jest także związana z silnym stresem. Świerzbiączka guzkowa charakteryzuje się symetrycznymi grudkami i guzkami rozsianymi po całym ciele, w szczególności na kończynach i pośladkach. Są one brązowe lub purpurowe i początkowo nie swędzą.

Dopiero później pojawia się tak uciążliwy świąd, że chorzy miewają nawet myśli samobójcze. Wykwity skórne często łuszczą się, a skóra staje się pogrubiona i podatna na przebarwienia. Choroba nie ma tendencji do remisji, jest przewlekła, a jej leczenie jest trudne.

Polega ono głównie na podawaniu glikokortykosteroidów, które ograniczają świąd. Pomocna może być również laseroterapia i krioterapia.

Świerzbiączka letnia

Świerzbiączka letnia jest fotodermatozą, czyli chorobą, której symptomy pojawiają się pod wpływem światła. Jej głównym objawem są grudkowate lub guzkowate wykwity, którym towarzyszy stan zapalny i świąd. Pojawiają się one kilka godzin lub dni po wystawieniu skóry na promieniowanie UV-A i UV-B.

Kolejne ekspozycje sprawiają, że objawy łagodnieją, a organizm lepiej toleruje działanie słońca. Niestety, po zimie symptomy pojawiają się na nowo. Jeśli świerzbiączka letnia pojawi się u chorego raz, będzie już zawsze nawracać. Jej leczenie jest objawowe i polega na stosowaniu steroidów, leków immunosupresyjnych oraz kremów z wysokim filtrem UV.

Korzystne jest przyjmowanie probiotyków oraz suplementacja selenu i beta-karotenu.

Świerzbiączka skazowa Besniera

Świerzbiączka guzkowa Hyde – przyczyny, objawy, leczenie

Świerzbiączka skazowa Besniera nazywana jest również świerzbiączką ciężarnych. Swędzące  wykwity pojawiają się na rękach oraz górnej części tułowia kobiet w ciąży (między 20. a 34. tygodniem). Występują też strupy i ubytki w skórze, a naskórek mocno się łuszczy.

Dokładna przyczyna schorzenia nie jest poznana. Najprawdopodobniej jest ono wynikiem atopii, która ujawnia się w dużym nasileniu dopiero podczas ciąży. Świerzbiączka skazowa zazwyczaj ustępuje po porodzie, ale najczęściej nawraca w czasie kolejnych ciąż.

Leczenie jest objawowe – stosuje się miejscowo leki przeciwświądowe i sterydowe.

Świerzbiączka psychogenna

Świerzbiączka psychogenna na podłoże psychiczne. Jej objawy pojawiają się, gdy chory jest w silnym stresie, mocno się zdenerwował lub doznał urazów psychicznych. Schorzenie to nierzadko dotyczy kobiet w wieku dojrzałym.

Symptomy pojawiają się często w takich miejscach jak skóra karku, zgięcia łokciowe, okolice odbytu i narządy płciowe. Występują swędzące grudki, rumień i pęcherzyki. Leczenie polega na miejscowym stosowaniu leków ograniczających świąd. Ważne jest także unikanie przyczyn choroby, dlatego przydatne mogą być środki uspokajające.

Pomóc może również wizyta u psychologa, który nauczy chorego metod radzenia sobie ze stresem.

Karolina Solga

Powiązane artykuły

Świerzbiączka – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Pozostałe problemy skórne

  • choroby skóry
  • pielęgnacja skóry
  • problemy skórne

Świerzbiączka guzkowa Hyde – przyczyny, objawy, leczenie

Świerzbiączka to tak naprawdę wspólna nazwa dla różnych odmian choroby skóry o podłożu atopowym, których wspólną cechą są uciążliwe dla chorego objawy. Zalicza się do nich zmiany skórne przypominające swoim wyglądem wykwity, którym towarzyszy silnie odczuwalne uczucie świądu, obejmujące swoim zakresem nie tylko same zamiany, ale także obszar wokół nich.

Wyróżnia się następujące odmiany tej choroby: świerzbiączka letnia, świerzbiączka guzkowa Hyde, świerzbiączka psychogenna oraz świerzbiączka ciężarnych (świerzbiączka skazowa besniera).

Choroba bardzo często współwystępuje z alergią pokarmową oraz astmą, dlatego bywa zaliczana do grupy przewlekłych chorób o podłożu alergicznym. Co jeszcze warto wiedzieć na jej temat?

Świerzbiączka – przyczyny występowania

Świerzbiączka może pojawić się na skutek działania różnych czynników. Przyczyny świerzbiączki guzkowej mogą mieć charakter atopowy lub mogą być związane z infekcjami wywołanymi na przykład bakteriami z grupy mycobacteriacea.

Ten rodzaj choroby może współwystępować ze schorzeniami nerek oraz wątroby. Objawy świerzbiączki letniej pojawiają się pod wpływem działania promieni słonecznych lub promieniowania światła w solarium, natomiast symptomy świerzbiączki psychogennej są rezultatem stresującego wydarzenia czy też urazu psychogennego.

Przyczyny występowania świerzbiączki skazowej u kobiet ciężarnych dotychczas nie zostały poznane, choć przypuszcza się, że mogą być one związane z genetycznymi predyspozycjami kobiety do atopii.

Świerzbiączka – objawy

Objawy choroby mogą nieco różnić się od siebie w zależności od jej rodzaju. I tak w przypadku świerzbiączki guzkowej zmiany skórne mogą pojawiać się na różnych częściach całego ciała, choć najczęściej są one zlokalizowane w obrębie dolnych odcinków nóg i rąk oraz pośladków.

Symptomy świerzbiączki letniej, w postaci mocno swędzących pęcherzyków i grudek, pojawiają się na odsłoniętych częściach ciała, bezpośrednio poddawanych działaniu promieni słonecznych.

Zazwyczaj występują już po kilku minutach narażenia ciała na kontakt ze słońcem. Z każdą kolejną ekspozycją słoneczną objawy stają się mniej widoczne i dokuczliwe, aż do całkowitego zaniknięcia (po kilkukrotnym „oswojeniu” skóry z działaniem słońca).

Świerzbiączka u kobiet w ciąży może pojawiać się w obrębie całego tułowia. Objawy występują zazwyczaj około 20 tygodnia ciąży.

Mają one charakter mocno swędzących wykwitów skórnych, którym mogą towarzyszyć tzw. przeczosy oraz strupy. Choroba w żaden sposób nie zagraża zdrowiu i życiu matki oraz dziecka.

W przypadku świerzbiączki psychogennej na skórze osoby dotkniętej chorobą można zauważyć charakterystyczny rumień oraz grudki i pęcherzyki wywołujące uczucie świądu.

Świerzbiączka – leczenie

Podobnie jak różne mogą być przyczyny występowania świerzbiączki, zróżnicowane w zależności od rodzaju choroby mogą być metody jej leczenia.

Leczenie świerzbiączki guzkowej polega przede wszystkim na stosowaniu silnie działających glikosteroidów w postaci opatrunków umieszczanych bezpośrednio na zmianach skórnych.

Ponadto można zastosować ostrzykiwanie miejsc ogniskowych triamcynolonem. Jako metody pomocnicze wykorzystuje się laseroterapię oraz krioterapię.

Terapia mająca na celu zniwelowanie symptomów świerzbiączki letniej opiera się głównie na stosowaniu leków immunosupresyjnych oraz środków zawierających steroidy.

W czasie terapii należy unikać ekspozycji skóry na słońce. Dodatkowo zaleca się stosowanie preparatów kosmetycznych zawierających wysokie filtry przeciwsłoneczne.

Leczenie świerzbiączki ciążowej polega na podawaniu pacjentkom leków przeciwświądowych, natomiast w procesie leczenia świerzbiączki psychogennej powodzenie całej terapii uzależnione jest od wyeliminowania głównego czynnika odpowiadającego za rozwój choroby.

Aby złagodzić dolegliwości związane ze zmianami skórnymi zaleca się stosowanie leków przeciwświądowych, które redukują uciążliwe dla pacjenta objawy.

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji: 13 czerwca 2017

Świerzbiączka – przyczyny, typy choroby, objawy i leczenie

Świerzbiączka jest nazwą odnoszącą się do dermatoz o charakterystycznych objawach, takich jak zmiany skórne, świąd, zaczerwienienie i suchość skóry. Wyróżnia się kilka typów schorzenia. To świerzbiączka guzkowa, letnia czy ciężarnych. Choroba zazwyczaj jest przewlekła i nie ma skłonności do ustępowania. Co warto o nich wiedzieć?

1. Co to jest świerzbiączka?

Świerzbiączka (ang. prurigo) to nazwa kilku typów swędzących wykwitów skórnych, które są przyczyną lub skutkiem świądu o dużym nasileniu. Sprawia ono, że chory odruchowo drapie się i uszkadza zajęte wykwitem miejsca. Drapanie skóry prowadzi do powstawania zmian dermatologicznych w postaci grudek, guzków czy strupków.

Leia também:  Grzybica – objawy i leczenie – jakie są rodzaje grzybicy?

Wyróżnia się kilka rodzajów świerzbiączki, między innymi świerzbiączkę guzkową, świerzbiączkę ciężarnych czy świerzbiączkę letnią. Warto przy tym podkreślić, że w literaturze medycznej pod pojęciem „świerzbiączka” zwykle rozumie się wyłącznie świerzbiączkę guzkową Hyde.

2. Świerzbiączka guzkowa

Świerzbiączka guzkowa (ang. prurigo nodularis) cechuje się obecnością licznych, rozsianych, symetrycznie rozmieszczonych i twardych guzków o wzmożonej pigmentacji. Te pojawiają się zwykle na skórze rąk, nóg i tułowia. Przybierają kształt kopuły o średnicy około pół centymetra szerokości.

Chorobę po raz pierwszy opisano na początku ubiegłego stulecia przez Montgomery'ego i Hyde'a. Jej inne nazwy to: guzki Picker'a czy atypowa guzkowa postać neurodermitu ograniczonego (zlokalizowanego).

Jakie są jej przyczyny? Pierwotną przyczyną świerzbiączki guzkowej jest choroba wywołująca świąd. Zmiany skórne są skutkiem drapania skóry. Dolegliwości pojawiają się najczęściej u osób, które zmagają się z atopowym lub kontaktowym zapaleniem skóry.

Zdarza się, że świerzbiączka towarzyszy zakażeniu wirusem HIV, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub C czy chłoniakowi Hodgkina, chorobom autoimmunologicznym i schorzeniom wątroby.

Bywa, że objawy nasilają się wskutek podrażnień mechanicznych czy termicznych. Świerzbiączka guzkowa jest chorobą o przewlekłym charakterze.

Ustalono jej związek z przebytymi stresami psychicznymi.

Powtarzające się drapanie i tarcie wykwitów chorobowych może spowodować trwałe zmiany w postaci pogrubienia oraz pogłębienia bruzdowania, nadmiernego rogowacenia oraz przebarwień.

3. Świerzbiączka ciężarnych

Inną postacią schorzenia jest świerzbiączka ciężarnych, znana również jako w świerzbiączka skazowa Besniera. Objawy pojawiają się między 20. a 34. tygodniem ciąży.

Choroba jest związana z występowaniem swędzących wykwitów, głównie w okolicy wyprostnej kończyn i górnej części tułowia, a także grudek i strupków, które powstają wskutek drapania obszarów objętych świądem.

Objawy ustępują zwykle w niedługim czasie po porodzie, a świerzbiączka w ciąży nie stanowi zagrożenia dla zdrowia matki ani dziecka.

4. Świerzbiączka letnia

Świerzbiączka letnia (ang. actinic prurigo, łac.prurigo aestivalis) jest chorobą przewlekłą, która charakteryzuje się wykwitami o charakterze grudkowym lub guzkowym, z towarzyszącym świądem i stanem zapalnym, a które są wywołane przez światło słoneczne (fotodermatoza). Najczęściej zajęte obszary to czoło, podbródek, uszy, przedramiona.

Zmiany skórne występują pojedynczo lub w skupiskach. Przyczyny wystąpienia świerzbiączki letniej nie są dokładnie poznane. Specjaliści są zdania, że dużą rolę w jej manifestowaniu się odgrywają czynniki autoimmunologiczne. Czynnikiem prowokującym jest promieniowanie UV-A i UV-B.

Zmiany będące objawami świerzbiączki letniej pojawiają się kilka godzin lub dni po ekspozycji powierzchni skóry na promieniowanie ultrafioletowe, a objawy najczęściej nasilają się wiosną i latem. U wielu osób utrzymują się cały rok.

5. Leczenie świerzbiaczki

Jak leczyć świerzbiączkę? Przy świerzbiączce guzkowej stosuje się miejscowo silne glikosteroidy (w opatrunkach) lub doogniskowo wstrzykuje się triamcynolon.

Należy jednak wiedzieć, że lek, ze względu na potencjał teratogenny dla płodu, jest niebezpieczny dla kobiet w wieku reprodukcyjnym. Może być również toksyczny dla układu nerwowego.

W łagodzeniu zmian skórnych pomocne mogą się okazać laseroterapia i krioterapia.

Przy świerzbiączce letniej, oprócz nakładania miejscowo na zmienioną chorobowo skórę preparatów, które zawierają steroidy i leki immunosupresyjne, nie należy wystawiać skóry na działanie słońca. Niezbędne jest stosowanie kremów z filtrami przeciwsłonecznymi.

Wprawdzie świerzbiączka ciężarnych ustępuje po porodzie, niemniej ją także należy leczyć, ponieważ bywa dokuczliwa. Przy świerzbiączce skazowej Besniera zaleca się miejscowo leki przeciwświądowe i sterydy.

Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Nie zapominajmy, że atopia to choroba cywilizacyjna, na którą do chwili obecnej nie wynaleziono skutecznego lekarstwa, jedyne, co możemy robić, to minimalizować jej skutki

Toruńscy specjaliści rozpoczęli badania, dotyczące eksperymentalnego leku, który może przynieść ulgę w łagodzeniu uciążliwego świądu, towarzyszącego świerzbiące guzkowej.

Przystąpienie do badania gwarantuje: bezpłatną opiekę medyczną, nadzorowaną przez alergologa lub dermatologa. Dodatkowo obejmuje zwrot kosztów dojazdów na wizyty.

Bezpośrednio można skontaktować się ze zespołem badawczym, zdobyć więcej informacji oraz wypełnić kwestionariusz przedprzesiewowy, aby zorientować się czy dana osoba kwalifikuje się do programu badawczego.

Czym jest wspomniana świerzbiączka?

Świerzbiączka guzkowa to schorzenie skórne, charakteryzujące się stwardniałymi grudkami inaczej guzkami, występującymi na dowolnym miejscu ciała. Grudkom towarzyszy intensywny świąd, osoba dotknięta chorobą wciąż drapie się, rozdrapane miejsca krwawią, a później następuje bliznowacenie. Zmiany skórne mogą występować latami.

Schorzenie zwane inaczej–prurigo nodularis lub PN, bądź Hyde ma niekorzystny wpływ na jakość życia, zakłóca właściwy jego charakter, począwszy od jakości snu, przez kontakty towarzyskie, wyjścia, spotkania ze znajomymi, aż po wydajność w pracy.

Jest to choroba przewlekła, na podłożu atopii lub innych przyczyn, takich jak: infekcje czy też wirus HIV. Świerzbiączka może współistnieć z innymi schorzeniami, najczęściej przewleką chorobą nerek, chorobami wątroby.

Po raz pierwszy została opisana na początku ubiegłego stulecia przez Montgomery’ego oraz Hyde’a. Nie jest schorzeniem, którym można się zarazić przez podanie ręki czy inny, bezpośredni kontakt z osobą chorą.

Charakterystyczne objawy to: zmiany skórne, symptomem są powstające guzki o średnicy od kilku milimetrów do około 2 centymetrów. Zmiany mogą pojawiać się w różnych miejscach, jednak najczęściej występują od łokci i kolan w dół oraz na pośladkach z atopią.

Szukając przyczyn trudno wskazać je jednoznacznie, wprost mówi się o nieznanych do tej pory przyzczynach wystęowania tego schorzenia. W wywiadzie lekarskim często stwierdzone zostają egzema czy łuszczyca, także wśród chorób występujących u członków najbliższej rodziny.

Istnieje grupa schorzeń, które są wymieniane, jako te, które mogą się przyczynić do wystąpienia świerzbiączki.

Warto tu wspomnieć: znamię Beckera (schorzenie związane, z zaburzeniami pigmentacji czyli koloru skóry, ciemnobrązowa plama o nieregularnych obrysach, pokryta włosami), dermatozę pęcherzową (autoimmunologiczna przewlekła choroba pęcherzowa, która łączy cechy opryszczkowatego zapalenia skóry i innych zmian), inne schorzenia autoimmunologiczne (układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnym tkankom, powodując zapalenie i trwałe uszkodzenia), choroby wątroby.

Z czym można powiązać występujący, charakterystyczny świąd?

Świąd wiąże się z zastojem żółci, tzw. cholestazą i chorobami tarczycy, czy zakażeniem wirusem ludzkiego niedoboru odporności–HIV. Nie bez znaczenia pozostają także przebyte choroby psychiczne. Swędzenie jest na tyle uciążliwe i niebezpieczne, iż cierpiący pacjenci wykazują tendencje samobójcze oraz  wymagające interwencji i konsultacji psychiatrycznej. Wystąpienie odczynów na alergeny wziewne świadczy o silnym związku schorzenia z atopią (schorzenie alergiczne, charakteryzujące się przede wszystkim silnym świądem).

Nie zapominajmy, że atopia to choroba cywilizacyjna, na którą do chwili obecnej nie wynaleziono skutecznego lekarstwa, jedyne, co możemy robić, to minimalizować jej skutki. Uważana jest za schorzenie dziedziczne.

Wykwity skórne świerzbiączki przyjmują formę rozsianych, symetrycznych grudek o wzmożonej pigmenatcji lub barwy purpurowej. Na początku mogą pojawiać się w mieszkach włosowych.

Wzór guzków może mieć charakter pęcherzykowaty, nim pojawi się świąd pęcherzyki są ukształtowane.

Świerzbiączka guzkowa, ze względu na fakt, że jest  to choroba o charakterze przewlekłym charakteryzuje się brakiem skłonności do osłabienia objawów chorobowych.

Drapanie czy pocieranie zmian powoduje powstawanie trwałych zmian, o charakterze bruzdowatym.

Leia também:  Como casar no civil nos estados unidos: 4 passos

Te zmiany to lichenifikacja–pojawiające się pogrubienia, pogłębienia, nadmierne rogowacenia oraz przebarwienia. Niegojące się wykwity pokrywają się łuszczącą „skorupą”.

Pacjenci skarżą się na niegojące rany, które nie znikają nawet po zastosowaniu leków–steroidów. Sterydy, dzięki silnym właściwościom przeciwzapalnym są niezastąpione, jednak sterydoterapia zawsze powinna mieć miejsce pod ścisłą kontrolą lekarza.

Przyjmowanie takich silnych środków wiąże się ze sutkami ubocznymi. Terapia sterydami nie może być nagle przerwana, dawkowanie powinno być ściśle ustalone przez specjalistę, postępującego zgodnie ze wskazaniami, m.in.

takimi jak: wiek pacjenta, przebyte choroby, ogólny stan zdrowia, ogólna kondycja czy też schorzenia współistniejące.

Istotnym zagadnieniem, w przypadku steroidów jest ilość zażywanych leków oraz czas ich przyjmowania. Lekarz przed rozpoczęciem leczenia musi podjąć rozeznanie, czy nieszkodliwe dla pacjenta będzie przyjmowanie sterydów, czy jednak skutki uboczne będą na tyle niekorzystne, że kuracja nie będzie dobrym rozwiązaniem.

W praktyce pozytywne efekty przynosi kuracja talidomidem–organicznym, związkiem chemicznym, o działaniu przeciwwymiotnym, przeciwbólowym oraz usypiającym. Jest on jednak bardzo niebezpieczny dla kobiet, ze względu na zmiany występujące u płodu.

Jego toksyczność, powodująca uszkodzenia w organizmie ma niemały wpływ na układ nerwowy. Kuracją wspomagającą są leki z grupy neuroleptyków, które używane są przy leczeniu urojeń, omamów, czy zaburzeń aktywności. Jednak ich skuteczność jest niewielka.

Pozostaje zatem miejscowe działanie steroidów, pozwalające zmniejszyć dolegliwości.

W przypadkach opornych do leczenia farmakologicznego pozostaje lecznicze działanie laseroterapii oraz krioterapii.

Wspomniana metoda terapii, tj. promieniowaniem laserowym niskiej mocy wykorzystuje działanie wiązki światła na określony obszar ciała. Laseroterapię wykorzystuje się, w zależności od typu laseru, ustawień czasu naświetlania i powierzchni.

Zgodnie z prawem Arndta–Schultza, który głosi, że słabe bodźce pobudzają aktywność biologiczną, silnie ją opóźniają, a bardzo silne mogą ją hamować. Słabe bodźce są wykorzystywane przy utrwalaniu przeszczepów skóry, a dużo silniejsze przy leczeniu np. nowotworów.

Krioterapia czyli leczenie zimnem, pomaga w walce z bólem. Jest to metoda lecznicza, której istotą jest schładzanie powierzchni ciała niską temperaturą.

W tym przypadku dochodzi do przyspieszenia krążenia krwi (odbywa się to czterokrotnie szybciej), pomaga uporać się z dolegliwościami. Krioterapia wykorzystuje naturalne reakcje obronne organizmu na działanie niskich temperatur.

Najpierw dochodzi do nagłego zwężenia naczyń krwionośnych, chwilowego spowolnienia przepływu krwi, potem naczynia krwionośne ulegają znacznemu rozszerzeniu, organizm się broni.

Inną formą leczenia jest krioterapia miejscowa, w której stosuje się specjalne urządzenie wytwarzające ciekłą parę ciekłego azotu.

Chociaż krioterapia to zabieg bezpieczny, nie może być przeprowadzana u wszystkich. Powinno się wykluczyć: niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążeniową, zaburzenia ukrwienia.

Zdarza się, że krioterapia pozostawia po sobie dolegliwości jak: delikatne mrowienie czy uczucie drętwienia.

Kolejną metodą leczenia schorzenia jest fototerapia. Lekarz, aby rozpoznać świerzbiączkę guzkową pobiera wycinek ze zmiany do oceny histopatologicznej. Główne symptomy choroby to: świąd, zaczerwienienie, suchość skóry.

Wspomniana dermatoza charakteryzuje się także podwyższonym poziomem IGE (przeciwciał) w surowicy krwi (przeliczenie liczby białych krwinek o właściwościach kwasochłonnych). Ich liczba wzrasta równomiernie do stopnia alergii.

Dodatkowo dochodzi do reakcji objawów skazy atopowej, nakładania się objawów świerzbiączki i drugiej choroby.

Nie bez znaczenia są problemy emocjonalne, depresje i zaburzenia psychiatryczne. Mają one znaczny wpływ na występujące schorzenia skóry.

Świerzbiączka guzkowa przypomina charakterem i objawami liszaj zwykły (przewlekłość schorzenia, nasilony świąd, który wymusza drapanie, tarcie–ulgę.

Schorzenie nie posiada zdolności do samoistnego ustępowania zmian chorobowych. Im bardziej uporczywy świąd, tym mocniej rozsiane zmiany skórne o charakterze grudek–guzkowaty.

Leczenie świerzbiączki za pomocą leków psychiatrycznych nie przynosi oczekiwanego skutku. Można podawać leki alergiczne, tzw. antyhistaminowe. Efekt terapeutyczny, zadawalający bardzo trudno osiągnąć, a leczenie to proces długotrwały i wymagający konsekwencji oraz dużej dyscypliny pacjenta.

Madalena Zając

  Chcesz się podzielić z nami swoją historią, napisz do nasKomentarze użytkowników (0)

Świerzbiączka – przyczyny, objawy, jak leczyć?

Świerzbiączka to jeden z terminów określających atopowe zapalenie skóry. Przebieg tego schorzenia jest bardzo męczący dla chorego, dlatego konieczna jest wizyta u specjalisty. Choroba manifestuje się uporczywym świądem, nasilającym się zwłaszcza w nocy. Złagodzenie objawów świerzbiączki jest możliwe dzięki lekom na receptę i kosmetykom aptecznym.

Świerzbiączkę bardzo często myli się z innymi chorobami dermatologicznymi o podłożu alergicznym, np. z łuszczycą lub egzemą.

Schorzenia te objawiają się podobnie do atopowego zapalenia skóry, ale mają zupełnie inną etiologię. Zalecenie odpowiedniego leczenia wymaga wykonania przez chorego szeregu badań, w tym testów alergicznych.

Jak dokładnie objawia się świerzbiączka i co jest przyczyną jej powstania?

Świerzbiączka – co to za choroba i dlaczego powstaje?

Świerzbiączka to dermatologiczna przewlekła choroba skóry. Funkcjonuje pod inną nazwą. Jest to atopowe zapalenie skóry (AZS) – schorzenie związane z upośledzeniem układu immunologicznego człowieka. Jego objawy mogą nasilać się na skutek stresu lub niewłaściwej pielęgnacji skóry, dlatego, aby je złagodzić, niezbędna jest wizyta u alergologa lub dermatologa.

Świerzbiączka powstaje na skutek nieprawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego. Jest też obronną reakcją organizmu na krążące w środowisku alergeny.

Z chorobą zmagają się głównie dzieci, ale nie oznacza to, że nie dotyczy ona dorosłych. Chorują oni jednak rzadziej. Bardzo często towarzyszy ona innym schorzeniom o podłożu alergicznym, np. astmie lub katarowi siennemu.

Zdarza się także, że jest mylona z egzemą lub łuszczycą, ponieważ manifestuje się podobnymi symptomami.

Objawy świerzbiączki

Świerzbiączka jest chorobą bardzo uciążliwą. Jej objawy przybierają na sile, gdy człowiek ma kontakt z alergenem, przeżywa silny stres lub używa niewłaściwych kosmetyków do codziennej pielęgnacji.

Głównym objawem świerzbiączki jest, jak sama nazwa wskazuje, uporczywe swędzenie skóry.Lokalizuje się ono w najbardziej wrażliwych miejscach, np. w zgięciach stawowych. Świądowi towarzyszą zmiany skórne pod postacią plam lub wyprysków oraz suchość i zaczerwienienie.

Skóra może też się łuszczyć, a na jej powierzchni będą widoczne niewielkie pęcherze.

Diagnostyka i leczenie świerzbiączki

Rozpoznanie świerzbiączki nie jest łatwe, ponieważ choroba do złudzenia przypomina inne schorzenia związane z upośledzeniem systemu immunologicznego. Aby ją prawidłowo zdiagnozować, konieczna jest wizyta u specjalisty i wykonanie zleconych przez niego badań. Podstawę przy rozpoznaniu stanowią wyniki testów alergicznych i szczegółowy wywiad medyczny.

Leczenie świerzbiączki jest uzależnione od intensywności objawów.

U większości chorych stosuje się maści działające miejscowo,w których składzie są kortykosteroidy i inne substancje o właściwościach przeciwzapalnych. Niezbędne są również preparaty łagodzące świąd.

Chory uczulony na pokarmy powinien zmienić nawyki żywieniowe. Równie ważna w leczeniu choroby jest stymulacja układu odpornościowego.

Pielęgnacja skóry chorego na świerzbiączkę

Osoba chora na świerzbiączkę nie powinna stosować kosmetyków drogeryjnych, a dostępne w sprzedaży preparaty musi wybierać z największą starannością. Większość kremów i balsamów na drogeryjnych półkach ma sztuczne barwniki, które mogą uczulać i dodatkowo podrażniać skórę. Najlepszym rozwiązaniem jest sięgnięcie po kosmetyki apteczne.

Producenci dermokosmetyków dokładają wszelkich starań, aby oferowane przez nich produkty posiadały atesty i były przebadane przez specjalistów. Poza tym formuła takich preparatów została opracowana z udziałem dermatologów i alergologów, dlatego z pewnością można je polecić choremu. W składzie dermokosmetyków nie znajdziemy niechcianych barwników. Uważa się je za bezpieczne i niekomedogenne.

Dermokosmetyki można kupić jedynie w aptekach i wybranych drogeriach. Wśród szeregu produktów do pielęgnacji znajdziemy:

  • emulsje do mycia – w jej składzie są substancje łagodzące podrażnienia i uporczywe swędzenie. Substancje myjące są zamknięte w postaci miceli, dlatego nie ma możliwości nadużycia preparatu w trakcie kąpieli. Uwalnia się go tylko tyle, ile jest niezbędne. Dermokosmetyczną emulsję do mycia szczególnie poleca się w pielęgnacji dzieci, ale mogą ją stosować także osoby dorosłe;
  • balsamy do ciała i twarzy – dzięki precyzyjnie dobranym składnikom odbudowują płaszcz lipidowy skóry. Szybko się rozprowadzają i dobrze wchłaniają, dzięki czemu nie pozostawiają na skórze tłustej warstwy.
Leia também:  Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

W ofercie producentów dermokosmetyków można znaleźć także produkty z kwasem hialuronowym np. kremy do twarzy na dzień i na noc, które zapewniają optymalny poziom nawilżenia i chronią skórę przed wysuszeniem.

Świerzbiączka – choroba skóry, która wywołuje uporczywy świąd. Przyczyny, leczenie

Świerzbiączka to choroba skóry, która objawia się uporczywym świądem. Jest on tak silny, że uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Jakie są przyczyny świerzbiączki i co trzeba o niej wiedzieć?

Czym jest świerzbiączka?

Świerzbiączka to choroba, która jest zaliczana do atopowych chorób skóry. Powstaje na skutek alergii i nieprawidłowej reakcji na czynniki zewnętrzne (np. promienie słoneczne, wodę czy kosmetyki). Może mieć też podłoże psychosomatyczne i ujawniać się pod wpływem silnego stresu.

Objawy choroby

Świerzbiączka charakteryzuje się występowaniem na ciele plam, guzków, pęcherzyków, które swędzą. Świąd nasila się w nocy w trakcie snu, co jest szczególnie uciążliwe dla chorego.

Najtrudniejsza sytuacja dotyczy dzieci, które płaczą i drapią się, nie mogąc opanować świądu.

W takiej sytuacji konieczne jest nieustanne smarowanie zmienionej chorobowo skóry preparatami, które zmniejszą uciążliwe dolegliwości.

W miejscu zmian skóra jest sucha, łuszcząca się, zaczerwieniona. Smarowanie jej zwykłymi kremami najczęściej nie przynosi ulgi lub zapewnia ją tylko na chwilę. Konieczne jest sięgnięcie po specjalne maści lub dermokosmetyki dedykowane skórze atopowej.

Rodzaje choroby skóry

Wyróżnia się następujące rodzaje świerzbiączki:

  • ciężarnych – pojawia się u kobiet w ciąży najczęściej na przełomie II i III trymestru. Na ciele mamy tworzą się grudki, które łuszczą się i swędzą. Choroba nie jest zagrożeniem dla rozwoju płodu
  • guzkowa – charakteryzuje się powstawaniem czerwonych guzków, które najczęściej tworzą się na przedramionach oraz na piszczelach
  • letnia – powstaje na skutek promieniowania słonecznego i często dotyka alergików. Po wystawieniu skóry na słońce tworzą się czerwone grudki, plamki, pęcherzyki, które mogą tworzyć skupiska. Skóra jest podrażniona, sucha, swędzi i piecze
  • psychogenna – powstaje na skutek stresu i silnych emocji

Diagnostyka

W przypadku pojawienia się świerzbiączki, warto udać się do lekarza i zastanowić nad wykonaniem testów alergicznych. Dermatolog powinien ocenić również, czy objawy nie są łuszczycą czy egzemą. Dopiero po dokonaniu prawidłowej diagnostyki wdroży odpowiednie leczenie.

Jak wyleczyć chorobę?

Chorobę najczęściej leczy się za pomocą leków przeciwświądowych i przeciwhistaminowych, które pomagają uporać się z uporczywym świądem. Jest on szczególnie dotkliwy w nocy i może wręcz wybudzać chorego ze snu. W przypadku silnych stanów zapalnych lekarz może włączyć leczenie sterydowe.

Świerzbiączka letnia wymaga unikania wystawiania skóry na działanie promieni słonecznych. Alergicy powinni stosować wysokie filtry (50 SPF), nosić ubrania z długim rękawem, najlepiej wykonane z przewiewnych, naturalnych materiałów (takich jak bawełna czy len). Nie należy się opalać.

Świerzbiączka ciężarnych zwykle mija po porodzie. Grudki mogą pozostawić po sobie przebarwienia i ślady, które stopniowo zaczną blaknąć. Po zakończeniu karmienia piersią można włączyć kosmetyki i maści o działaniu rozjaśniającym, np. zawierające kwas azelainowy czy arbutynę.

Profilaktyka

Dobrym wyborem jest włączenie na stałe do pielęgnacji dermokosmetyków, które wzmocnią naturalną barierę ochronną skóry, uzupełnią mikroubytki w warstwie lipidowej i zatrzymają wodę w głębi naskórka. Silniejsza skóra będzie w stanie lepiej się chronić przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Kosmetyki apteczne nie zawierają substancji zapachowych ani barwników, nie podrażniają i nie wywołują alergii. Są bezpieczne nawet dla noworodków, dlatego może z nich korzystać cała rodzina. Dostarczają skórze niezbędnego nawilżenia, chroniąc ją przed podrażnieniami.

Czytaj też:Jak wygląda rumień po kleszczu i jak go rozpoznać?Czytaj też:Liszajec – bardzo zakaźna choroba skóry dzieci i dorosłychCzytaj też:Ropień – problem nie tylko przy trądziku. Skąd się bierze i jak go zwalczyć?

Świerzbiączka (Medycyna) – Definicja – Leksykon Online

Świerzbiączka – przyczyny, objawy, leczenie świerzbiączkiMonika Majewska

Świerzbiączka to grupa chorób skóry, które dają objawy, takie jak silny świąd, zaczerwienienie i suchość skóry. Najbardziej znanym rodzajem świerzbiączki jest świerzbiączka letnia.

  • Atopowe zapalenie skóry (świerzbiączka, egzema) REKLAMA
  • Alergiczne zapalenie skóry, które pojawia się często wraz z uczuleniem na pokarmy, astmą czy katarem siennym.

Świerzbiączka guzkowa HydeŚwierzbiączka jest to prawdopodobnie nasilona forma neurodermitu ograniczonego. Zmiany mają charakter guzkowy, są rozsiane. Choroba ma podłoże psychiczne. Nerwowe sytuacje bardzo nasilają i tak mocno wyrażone objawy, głównie świąd.

~~ zwykle pojawia się u osób cierpiących na katar sienny, alergie pokarmowe lub astmę. Mimo, że jest – tak samo jak wyżej …Egzema u niemowląt …

~ Grzybica stóp Włókniaki – problem głównie estetyczny …

~ jest grupa chorób skóry charakterze alergicznym, charakteryzuje się tworzenia grudek swędzenie na powierzchni skóry. Nie pochesuhu dzieci, dorosłych i pochesuhu wiązane. Te ostatnie gatunki typowe są kobiety powyżej 40.

~ to przewlekła choroba skóry, która ma podłoże alergiczne. Choroba rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie, zwykle w ciągu sześciu miesięcy po urodzeniu. W…Popularne tematy

4.1 4 …

świerzbiączka ogniskowa i inne alergie;- choroby nowotworowe (stany przedrakowe);- schorzenia nerwowe; …

atopic dermatitis, wyprysk atopowy, kiedyś – egzema, pokrzywka, świerzbiączka) jest chorobą skóry, zaliczaną do chorób atopowych. Przyczynami atopowego zapalenia skóry są reakcje alergiczne. Jednak, kiedy choroba się rozwinie, zniknięcie pierwotnej przyczyny może nie wystarczyć do wyzdrowienia.

choroby skóry (liszajec, wyprysk łojotokowy, świerzbiączka skazowa Besniera, trądzik), szczególnie jeśli są umiejscowione na twarzy, w bliskości jamy ustnej,zaburzenia krążenia,choroby krwi: niedokrwistość niedobarwliwa, złośliwa, białaczka, ziarnica złośliwa,zaburzenia przemiany materii, cukrzyca, …

świerzbiączka Besniera (atopowe zapalenie skóry) – Ernest Henri Besnier choroba Besniera-Boecka-Schaumanna (sarkoidoza) – Ernest Henri Besnier, CĂŚsar Peter Møller Boeck, Jörgen Nilsen Schaumann choroba Besta

ropień Bezolda

zespół Bibera-Haaba-Dimmera

anemia Biermera – Michael Anton Biermer …

Nadwrażliwość typu III ~ guzkowa Hyde Testy skórne Wiosenne zapalenie spojówek i rogówki Wyprysk podudziAnatomia człowieka

Pęcherzyk nasienny Przedsionek pochwy Przytarczyce Układ płciowy żeński Układ wewnątrzwydzielniczy …

Katar sienny Schemat leczenia za pomocą ITS ~ guzkowa HydeAnatomia człowieka

Płuca Śledziona Układ nerwowy …

Od kilku lat mam na owłosionej skórze głowy swędzące strupki, których nie mogę się pozbyć. Leczono mnie na łuszczycę i grzybicę, a teraz okazało się, że to świerzbiączka. Próbowałam strupki zamrażać, stosowałam różne maści, np. Dermovate z kortyzonem oraz Belosalic. Niestety, bezskutecznie – napisała Zdzisława z Sopotu.

Inne schorzenia skórne występujące u dzieci to: liszajec zakaźny wywołany przez paciorkowce lub gronkowce , naczyniak może być wrodzony , róża, rumień, świerzbiączka, wyprysk egzema oraz oparzenia termiczne lub słoneczne , odmrożenia.

zaburzenia elektrolitowe: nocne kurcze łydek, zaburzenia widzenia, zmienione napięcie soczewki oka, zmiany skórne, świerzbiączka, zakażenia grzybicze, bakteryjne, infekcje dróg moczowych i zapalenia nerek (głównie u dzieci – cukier w moczu – mniam mniam dla bakterii J ) zab. Immunologiczne …

~ guzkowa Hyde Toczeń polekowy Uszkodzenie nerwu łokciowego Wielopostaciowe osutki świetlne Wiosenne zapalenie spojówek i rogówki

Włókienkowe i immunotaktoidalne kłębuszkowe zapalenie nerek

Wstrząs anafilaktyczny (anafilaksja) Wyprysk łojotokowy Wyprysk pieniążkowaty

Wyprysk potnicowy …

◄ Świerzb Świeżo mrożone osocze ►

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*