Sposoby na hemoroidy – jak radzić sobie z żylakami odbytu?

Sposoby na hemoroidy – jak radzić sobie z żylakami odbytu?

Guzki krwawnicze, żylaki odbytu – jak się pozbyć

Hemoroidy inaczej zwane guzkami krwawniczymi odbytu (żylaki odbytu) to często wstydliwa i dokuczliwa dolegliwość. Bardzo często dotyczą pań po porodzie i są powodem wielu cierpień.

Guzki krwawnicze odbytu – żylaki odbytu dają najczęściej takie dolegliwości jak: swędzenie, pieczenie i ból odbytu, krwawienie z odbytu obserwowane jako świeża krew w kale lub na papierze toaletowym.

Dodatkowo może też być odczuwane uczucie niepełnego wypróżnienia lub wyciek śluzu z odbytu tzw. mokry odbyt.

Guzki krwawnicze leczenie

W warunkach domowych można stosować preparaty kupione w aptece między innymi wyciąg z kasztanowca, nasiadówki z ziół. Lub leki specjalistyczne leki wydawane z przepisu lekarza.

W swoim składzie zawierające substancje o silnym działaniu przeciwzapalnym – glikokortykosteroidy lub przeciwdziałające rozwojowi bakterii i wtórnemu nadkażaniu zmian zapalnych.

Dlatego ważne jest leczenie hemoroidów.

Leczeniem z wyboru są metody:

  • hemoron – bezinwazyjna i bezbolesna metoda łagodnej koagulacji;
  • usuwanie hemoroidów laserem – przy użyciu wiązki światła zniszczone zostają naczynka hemoroidów, co prowadzi do ich obumarcia;
  • krioterapia – wymrażanie żylaków odbytu, np. przy zastosowaniu ciekłego azotu, który prowadzi do niedokrwienia zmiany i procesów martwiczych;
  • metoda Barrona (tzw. gumkowanie hemoroidów) – do umartwienia guzka prowadzi założony u jego podstawy pierścień, który odcina dopływ krwi do zmiany.

Sposoby na hemoroidy – jak radzić sobie z żylakami odbytu?

Hemoron

Guzki krwawnicze zapobieganie

W celu zmniejszenia ryzyka tworzenia się hemoroidów zaleca się pacjentom zmianę stylu życia oraz diety. Problem żylaków odbytu bardzo często dotyczy osób z zaburzeniami wypróżniania. W przypadku częstych zaparć i trudności z oddaniem stolca powstają sprzyjające warunki do zastoju krwi w splotach żylnych odbytu i tworzenia się hemoroidów.

Aby temu zapobiegać, zaleca się, aby pacjenci z podwyższonym ryzykiem wystąpienia hemoroidów stosowali się do odpowiednich zaleceń prewencyjnych. Zalecana jest przede wszystkim odpowiednia dieta w hemoroidach.

Dieta ta powinna opierać się o produkty bogate w błonnik i ułatwiające wypróżnianie. Ważne jest także spożywanie dużej ilości płynów, co dodatkowo rozmiękcza masy kałowe i zapobiega tworzeniu zaparć i kamieni kałowych.

W zalecanej diecie należy uwzględnić również produkty specjalnego przeznaczenia żywieniowego, takie jak na przykład len. Łyżeczkę siemienia lnianego  (najlepiej w formie zmielonej) zalewa się wrzątkiem i odstawia do wystudzenia. Substancje zawarte w siemieniu tworzą odpowiednią zawiesinę, która poprawia pracę układu pokarmowego i ułatwia wydalanie resztek pokarmowych z jelit.

W zapobieganiu hemoroidom (żylaki odbytu) zaleca się, aby czas korzystania z toalety był jak najkrótszy, a siła parcia niezbyt duża. W razie potrzeby zaparcia możemy zmniejszać lekami dostępnymi w aptece, takimi jak czopki glicerynowe, parafina ciekła czy inne produkty o podobnym działaniu rozluźniającym stolec.

Żylaki odbytu częstość występowania

Żylaki odbytu (hemoroidy odbytu) to problem wstydliwy, ale wyjątkowo częsty. Według statystyk, na pewnym etapie życia problem dotyka co drugą osobę w Polsce.

Hemoroidy – wstydliwy problem. Jak sobie z nimi radzić?

Guzki krwawnicze odbytu, nazywane też hemoroidami (gr. hemorroid, haema – krew, rhoos – przepływ), są strukturami naczyniowymi znajdującymi się w kanale odbytu. Mają postać trzech jamistych naczyń żylnych wypełnionych krwią.

Wyróżnia się guzki zewnętrzne (z dolnego splotu odbytniczego) oraz guzki wewnętrzne (z górnego splotu odbytniczego). Ich zadaniem jest uszczelnianie odbytu, dzięki czemu możliwe jest kontrolowanie stolca i oddawanie gazów.

Gdy dochodzi do ich nadmiernego wypełnienia krwią i obrzęku, mogą one uciskać na otaczające je nerwy powodując dokuczliwy ból. Patologiczne zmiany w obrębie guzków krwawniczych nazywa się chorobą hemoroidalną, jednak potoczna nazwa to właśnie hemoroidy.

Szacuje się, że nawet 50% populacji osób dorosłych cierpi na chorobę hemoroidalną.

ZOBACZ TEŻ: Przepuklina pachwinowa – objawy i leczenie. Komu grozi przepuklina pachwinowa?

Rodzaje hemoroidów

Choroba hemoroidalna może przebiegać w różny sposób, w zależności od tego, czy dotyczy hemoroidów wewnętrznych, czy zewnętrznych.

Stan chorobowy w obrębie hemoroidów zewnętrznych objawia się w postaci sinawych guzków w okolicy odbytu, co może utrzymywać się nawet przez kilka tygodni. Hemoroidy zewnętrzne nie muszą boleć, jednak mogą wywoływać swędzenie, pieczenie, a także zauważalne krwawienia.

Uszkodzona skóra w tym miejscu jest bardziej podatna na infekcje, ponadto w mocno nabrzmiałych hemoroidach mogą pojawić się zakrzepy, co wiąże się z silnym bólem.

Patologie w obrębie hemoroidów wewnętrznych zwykle przebiegają bez bólu. Zauważalne jest jednak krwawienie z odbytu po wypróżnieniu. Ból pojawia się, gdy w naczyniu pojawi się zakrzep lub rozwinie się martwica.

Komu grodzi choroba hemoroidalna?

Choroba hemoroidalna bywa nazywana schorzeniem zawodowych kierowców i pracowników biurowych, ponieważ bardzo często jest diagnozowana u osób, których praca wymaga wielogodzinnego siedzenia. Powiększenie guzków krwawniczym następuje na skórek wzrostu ciśnienia lub zastojów w odbytniczych splotach żylnych. Dzieje się tak w przypadku:

  • częstych zaparć lub biegunek,
  • osób otyłych i unikających aktywności fizycznej,
  • ciąży,
  • osób uprawiających biegi długodystansowe,
  • osób stosujących dietę ubogą w błonnik.

Zwiększone ryzyko zachorowania na chorobę hemoroidalną występuje u osób z wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych, z guzami miednicy małej oraz cierpiących na marskość wątroby.

ZOBACZ TEŻ: Ból w prawym boku brzucha – co może oznaczać?

Jak objawiają się hemoroidy?

Charakterystycznym objawem choroby hemoroidalnej jest krwawienie z odbytu towarzyszące wypróżnieniu. Widoczne są wówczas ślady krwi i skrzepu, jednak barwa stolca nie ulega zmianie.

Krwawienie może być na tyle intensywne, że krew będzie widoczna nie tylko na papierze toaletowym, ale i na muszli klozetowej. Oprócz tego chory może zaobserwować śluz w stolcu, odczuwać pieczenie i świąd w okolicy odbytu oraz ból.

Po oddaniu stolca może pozostawać uczucie niecałkowitego wypróżnienia się. 

Gdy mamy do czynienia z hemoroidami wewnętrznymi, mogą one wypadać na zewnątrz i samoistnie cofać się do kanału odbytu po wypróżnieniu. Jeżeli choroba jest bardzo zaawansowana, hemoroidy mogą ulec zadzierzgnięciu i pozostać na zewnątrz, co jest przyczyną dokuczliwego bólu.

Jeżeli podejrzewamy, że rozwija się u nas choroba hemoroidalna, warto zwrócić się o poradę do lekarza rodzinnego. Zadecyduje on czy konieczna jest wizyta u specjalisty – proktologa. Wizytę możemy umówić w serwisie LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziemy tysiące lekarzy z całej Polski.

Sposoby na hemoroidy – jak radzić sobie z żylakami odbytu?

Jak diagnozuje się hemoroidy?

Hemoroidy uważane są za chorobę wstydliwą, dlatego wielu pacjentów bagatelizuje jej pierwsze objawy, trafiając do gabinetu lekarskiego, gdy choroba jest już zaawansowana. Wczesna diagnoza daje szansę na szybkie i znacznie łatwiejsze leczenie, niż ma to miejsce później. 

Proktolog może zdiagnozować chorobę hemoroidalną na podstawie wywiadu z pacjentem oraz bezpośredniego badania przez odbyt (badanie per rectum). Istnieją także badania specjalistyczne, które pomagają określić stopień zaawansowania choroby, jak anoskopia. Rektoskopię oraz sigmoidoskopię (wziernikowanie odbytnicy) wykonuje się w celu wykluczenia zmian rakowych. 

Lekarze zalecają, by osoby, które ukończyły 50. rok życia, a także te należące do grupy ryzyka, wykonywały profilaktyczną kolonoskopię.

ZOBACZ TEŻ: Co może oznaczać ból brzucha?

Metody leczenia hemoroidów

Metoda leczenia hemoroidów uzależniona jest od zaawansowania choroby. Gdy zmiany nie są duże, najważniejsze jest leczenie obejmujące złagodzenie bólu i występującego dyskomfortu.

Proktolog może zalecić stosowanie czopków, maści lub kremów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, niekiedy również antybiotyków lub glikokortykosteroidów.

Pomocne mogą być ciepłe kąpiele lub okładu z pokruszonego lodu, aby złagodzić silny ból.

Stosowanie leków nie pomoże, jeżeli pacjent nie zmieni swoich nawyków żywieniowych. Konieczne jest wprowadzenie diety bogatej w błonnik oraz regularne nawadnianie organizmu.

W ten sposób reguluje się rytm wypróżnień, a stolce przyjmują konsystencję, która nie wymaga wzmożonego parcia.

Jeżeli mamy kłopot z ułożeniem odpowiedniej diety, zasięgnijmy porady u wykwalifikowanego dietetyka.

Zaawansowana choroba hemoroidalna możne wymagać leczenia zabiegowego. Najczęściej wykonuje się zabiegi podwiązania gumką, skleroterapię (wstrzyknięcie substancji, która uniemożliwia dopływ krwi do hemoroidów) oraz koagulację energią cieplną. Hemoroidektomia, czyli chirurgiczne wycięcie hemoroidów, to ostateczne rozwiązanie w skrajnych przypadkach choroby.

ZOBACZ TEŻ: Zespół jelita drażliwego – jak rozpoznać i jak leczyć?

Czy hemoroidom można zapobiegać?

Choroba hemoroidalna to wstydliwa i bardzo nieprzyjemna przypadłość, dlatego lepiej zadbać o odpowiednią profilaktykę, gdy jest to jeszcze możliwe. Istnieje kilka prostych nawyków, które mogą nas uchronić przed hemoroidami, dlatego warto wdrożyć je od razu, by cieszyć się lepszym zdrowiem.

Dobrze zbilansowana dieta

Jedzenie ma znaczenie nie tylko w leczeniu, ale przede wszystkim profilaktyce hemoroidów. Dieta bogatoresztkowa, czyli zawierająca włókna roślinne, poprawia regularność wypróżnień i zapobiega zaparciom.

Na talerzu powinno się znaleźć więcej produktów zbożowych, strączków oraz warzyw i owoców, które pełne są dobroczynnego błonnika. Ważne też, by posiłki spożywać regularnie i o mniej więcej stałych porach. Należy pamiętać także o nawadnianiu organizmu.

Leia também:  Guzki tarczycy – przyczyny, objawy, leczenie guzków na tarczycy

Niewskazane są produktu powodujące zaparcia, dlatego lepiej unikać czarnej herbaty, mocnej kawy, alkoholu, czy większych ilości czekolady.

Higiena okolic odbytu

Ma ona kluczowe znaczenie. Okolice te należy myć po każdym wypróżnieniu, w tym celu zaleca się korzystanie ze specjalnych preparatów do higieny intymnej lub po prostu ciepłą wodę. 

Aktywność fizyczna

Sport jest korzystny dla naszego zdrowia na wielu płaszczyznach. Regularna aktywność poprawia metabolizm i pracę układu krwionośnego, dzięki czemu krew krąży szybciej i nie zalega w splotach żylnych odbytnicy, co ma miejsce podczas wielogodzinnego siedzenia. Lepiej jednak zrezygnować z treningów siłowych, wymagających podnoszenia dużych ciężarów.

ZOBACZ TEŻ: e-ZLA, czyli elektroniczne zwolnienia obowiązkowe od 1 grudnia

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Hemoroidy – domowe sposoby na hemoroidy

Choroba hemoroidalna (potocznie zwana hemoroidami) to przypadłość połowy osób dorosłych. Hemoroidy objawiają się krwawieniem z odbytu, swędzeniem, dyskomfortem i bólem. Na szczęście istnieje wiele metod ich leczenia. U części chorych wystarczą domowe sposoby na hemoroidy i zmiany w stylu życia.

Jaki sposób na hemoroidy jest odpowiedni dla ciebie?
Czym są hemoroidy?

Hemoroidy (guzki krwawnicze) są naczyniami żylnymi w kształcie poduszeczek, umiejscowionymi w odbycie. Ma je każdy z nas. Ich rolą jest uszczelnianie odbytu. Natomiast choroba hemoroidalna (również nazywana hemoroidami) to powiększone guzki krwawnicze, które powodują dolegliwości.

Do głównych przyczyn powstawania hemoroidów należą:

  • • Przewlekłe zaparcie stolca;
  • • Siedzący tryb życia;
  • • Ciąża;

• Uprawianie niektórych sportów (np. biegi długodystansowe, podnoszenie ciężarów, kolarstwo, jeździectwo).

Hemoroidy – objawy

  1. Objawy powiększonych hemoroidów to:
  2. • Krwawienie z odbytu (po wypróżnieniu można zauważyć świeżą, czerwoną krew na papierze toaletowym, na powierzchni stolca czy w muszli klozetowej);
  3. • Swędzenie wokół odbytu;
  4. • Podrażnienie, dyskomfort i ból wokół odbytu;
  5. • Uczucie niecałkowitego wypróżnienia;
  6. • Wyciek śluzu;
  7. • Wyczuwalny guzek lub guzki w obrębie odbytu (wynika to z faktu, że w przebiegu choroby hemoroidalnej, guzki krwawnicze zaczynają wypadać, a następnie – pozostają na stałe poza kanałem odbytu; takie hemoroidy mogą boleć);
  8. • Anemia (rzadziej; w przypadku obfitych krwawień).

Hemoroidy – diagnoza

W celu zdiagnozowania hemoroidów można udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który zdecyduje o kolejnych krokach. Rozpoznanie hemoroidów polega na wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniu palcem przez odbytnicę (tzw. badanie per rectum). W uzupełnieniu przeprowadza się anoskopię (badanie wziernikowe pozwalające ocenić hemoroidy wewnętrzne).

Następnie – w zależności od potrzeby – lekarz może zlecić dalsze badania diagnostyczne. Do takich badań należy m.in. rektoskopia (badanie podobne do anoskopii, ale prowadzone przy pomocy dłuższego wziernika), kolonoskopia (badanie endoskopowe okrężnicy) czy sigmoidoskopia (badanie o mniejszym zasięgu niż kolonoskopia).

Hemoroidy – leczenie domowe

W początkowym stadium choroby hemoroidalnej leczenie polega na łagodzeniu objawów. Oto domowe sposoby na hemoroidy, dzięki którym zmniejszysz ból i dyskomfort:

• Dbaj o higienę odbytu: po wypróżnieniu myj okolice odbytu ciepłą wodą, bez mydła, ewentualnie z dodatkiem płynu do higieny intymnej. Następnie delikatnie osusz okolice odbytu papierowym ręcznikiem.

• Rób nasiadówki i okłady: stosuj 10-minutowe nasiadówki, np. w naparze z kory dębu lub oczaru wirginijskiego. Zamiast nasiadówek możesz również przykładać kompresy nasączone wywarem. Ból towarzyszący hemoroidom złagodzisz także okładami z pokruszonego lodu.

• Zastosuj leki: w chorobie hemoroidalnej zalecane są zarówno leki do stosowania miejscowego (w postaci maści, żeli czy czopków), jak i doustne.

Zawierają one związki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym, ściągającym oraz uszczelniające ściany naczyń. Wiele z nich kupisz w aptece bez recepty.

Ponadto lekarz może przepisać ci leki do zrobienia w aptece czy preparaty zawierające antybiotyki lub glikokortykosteroidy.

Sposób na hemoroidy – dieta

  • Przy leczeniu hemoroidów, a także w zapobieganiu ich nawrotom, rekomendowane jest stosowanie diety przeciwzaparciowej, bogatej w błonnik pokarmowy. Do dobrych źródeł tego składnika należą:
  • • Otręby;
  • • Pieczywo pełnoziarniste;
  • • Gruboziarniste kasze;
  • • Brązowy ryż;
  • • Nasiona roślin strączkowych;
  • • Owoce (w tym suszone);
  • • Warzywa.

Można również rozważyć uzupełnienie diety gotowym preparatem błonnikowym z apteki. Należy za to ograniczyć produkty sprzyjające zaparciom (czekolada, mocna herbata) i krwawieniom (ostre przyprawy, alkohol). Dziennie trzeba jeść 4-5 posiłków w odstępach 3-4 godzinnych. Ponadto powinno się pić ok. 2 l niegazowanej wody dziennie. Warto również sięgać po mleczne napoje fermentowane, takie jak jogurt, kefir czy maślanka.

Hemoroidy – domowe sposoby

Następny sposób na hemoroidy to zmiana złych nawyków w toalecie, a więc unikanie długotrwałych posiedzeń i silnego parcia podczas wypróżniania oraz nieczekanie z oddaniem stolca.

Chorym z hemoroidami zaleca się także umiarkowaną aktywność fizyczną (np. szybki spacer, pływanie), unikanie dźwigania oraz robienie przerw w trakcie długotrwałego siedzenia za burkiem czy za kierownicą.

Inne sposoby na hemoroidy

W zaawansowanej chorobie hemoroidalnej, gdy domowe sposoby na hemoroidy nie wystarczają, specjaliści proponują leczenie zabiegowe. Do najczęściej stosowanych zabiegów należy metoda Barrona.

W trakcie gumkowania – bo tak również nazywa się ten sposób na hemoroidy – lekarz umieszcza wokół hemoroidów gumowe opaski, co prowadzi do ich niedokrwienia i martwicy.

Kolejne metody to wstrzyknięcie w pobliże hemoroidów środka prowadzącego do ich obkurczenia, fotokoagulacja oraz krioterapia (wymrażanie). W najcięższych przypadkach wykonuje się chirurgiczne wycięcie hemoroidów.

Źródła:

Hemoroidy – jak leczyć pierwsze objawy?

  • Bez recepty
  • Kosmetyki i dermokosmetyki
  • Mama, ciąża, dziecko
  • Sprzęt i wyroby medyczne
  • Żywienie medyczne

pharmaceris a, ochrona przed słońcem, drinki odżywcze, pharmaceris f, wypadanie włosów, pharmaceris e, driniki odżywcze, łupież, żywienie specjalistyczne, fluidy intensywnie kryjące, siwienie włosów, makijaż, pharmaceris h, resource, witaminy, rzuć palenie, zestawy

hemoroidy, emolienty, grypa, preparaty na włosy, ból stawów, witaminy, leki na niestrawność, mleka modyfikowane, koronawirus, rzucanie palenia, zakażenie układu moczowego, kosmetyki do opalania i po opalaniu, witaminy na odporność, na alergię, ranking, przeciw owadom

Hemoroidy to częsta przypadłość, która w istotny sposób wpływa na komfort życia chorych. Który lek na hemoroidy jest skuteczny? Jak leczyć hemoroidy w ciąży?

Hemoroidy to potoczna nazwa choroby hemoroidalnej. Dochodzi w niej do powiększenia guzków krwawniczych, które występują naturalnie w okolicy odbytu. Zapobiegają one niekontrolowanemu oddawaniu gazów i stolca. Czasem dochodzi do ich powiększenia. Pojawiają się wówczas pierwsze objawy hemoroidów. 

Hemoroidy – objawy, które trudno przeoczyć

Pierwsze objawy choroby hemoroidalnej to:

  • krwawienie z odbytu podczas oddawania stolca – w początkowym stadium choroby jest ono najczęściej bezbolesne. Świeża, czerwona krew widoczna jest na papierze toaletowym lub stolcu;
  • odczucie parcia na stolec;
  • uczucie niecałkowitego wypróżnienia;
  • swędzenie, pieczenie okolic odbytu.

Hemoroidy wewnętrzne początkowo są niewidoczne i wyczuć je można jedynie podczas badania odbytu. Wraz z rozwojem choroby mogą przedostawać się na zewnątrz odbytu.

Hemoroidy zewnętrzne widoczne są na pierwszy rzut oka w postaci zasinionych guzków.

Są też unerwione, w przeciwieństwie do hemoroidów wewnętrznych, przez co mogą wywoływać bardziej nasilone dolegliwości i problemy skórne  u pacjenta.

Leki na hemoroidy – kiedy stosować, kiedy udać się do lekarza?

Tabletki na hemoroidy (żylaki odbytu), maści lub czopki na hemoroidy można stosować przy zauważeniu pierwszych objawów hemoroidów. Nie zwalnia to jednak z wizyty u lekarza. Jest ona konieczna u wszystkich osób, które zauważyły krwawienie z odbytu.

Lekarz oceni, czy przyczyną rzeczywiście jest choroba hemoroidalna, czy problem leży gdzie indziej. Konieczne jest wykonanie badania „per rectum”, a często również badania proktologicznego tzw. anoskopii.

Aby wykluczyć inne, możliwe przyczyny krwawienia z odbytu konieczna może być też kolonoskopia, szczególnie wtedy, gdy krew jest ciemnoczerwona.

Co na hemoroidy jest najbardziej skuteczne?

Lek na hemoroidy powinien być stosowany jednocześnie z wprowadzeniem zmian w trybie życia. Mogą one opóźnić rozwój choroby i zmniejszyć ryzyko nawrotu. Po pierwsze należy zadbać o prawidłowe wypróżnianie, bez silnego parcia i długotrwałego przesiadywania na toalecie. Ważne jest też wypijanie dużej ilości płynów i dieta z wysoką zawartością błonnika, chroniąca przez zaparciami. 

Leia também:  Como brincar de telefone sem fio com os amigos: 12 passos

Pacjenci z hemoroidami powinni zadbać o prawidłową higienę okolic odbytu. Po oddaniu stolca należy przemyć te miejsca za pomocą wody lub środka do higieny intymnej. Zamiast papieru toaletowego można korzystać ze specjalnych nawilżanych chusteczek, które są delikatniejsze dla skóry np. Procto-Glyvenol Soft.

Po oczyszczeniu okolicy odbytu można zastosować maści na hemoroidy. W początkowym stadium choroby, dobre efekty przynosi preparat nawilżający i regenerujący, taki jak np. Proktis M Plus lub inne maści na hemoroidy z kwasem hialuronowym.

Jeśli pacjent odczuwa świąd i pieczenie, może zastosować lek na hemoroidy o działaniu miejscowo znieczulającym i ściągającym. Przykładowy preparat to maść Aesculan.

Szybki efekt kojący da też zastosowanie maści na hemoroidy o działaniu chłodzącym Proctomina. 

W ciągu dnia, preferowaną formą leczenia są maści. Czopki na hemoroidy zalecane są raczej na noc. Można zastosować preparaty z wyciągami roślinnymi o działaniu przeciwzapalnym, uszczelniającym i przeciwświądowym, np. Hemorol lub Proktis M.

Tabletki na hemoroidy wzmacniające ściany naczyń krwionośnych również okazały się skuteczne w leczeniu choroby hemoroidalnej. Obkurczają naczynia i zmniejszają napięcie w ich ścianach. Tabletki na hemoroidy o udowodnionym korzystnym wpływie na powiększone guzki krwawnicze to m.in. Cyclo 3 Fort. Można też sięgnąć po lek na hemoroidy z diosminą lub wyciągiem z kasztanowca.

Hemoroidy w ciąży

Hemoroidy w ciąży dotyczą niespełna połowy kobiet. Wynikają z ucisku powiększającej się macicy na naczynia żylne. Sprzyja to ich rozszerzaniu się i powstawaniu hemoroidów. Istotne jest unikanie długiego stania lub siedzenia, utrzymywanie okolic odbytu w czystości, a w razie konieczności zastosowanie czopków lub maści na hemoroidy. 

W każdym przypadku, decyzję o podaniu leku na hemoroidy należy podjąć wspólnie z lekarzem. Lek na hemoroidy dozwolony od 4. miesiąca ciąży to np. Procto-Glyvenol. Hemoroidy w ciąży najczęściej zanikają po porodzie.

Domowe sposoby na hemoroidy

Domowe sposoby na hemoroidy to m.in. nasiadówki w ciepłym wywarze z kory dębu, kasztanowca, prawoślazu lub rumianku. Zmniejszają one obrzęk, działają ściągająco i przeciwzapalnie. Mogą z nich korzystać również kobiety cierpiące na hemoroidy w ciąży. 

Okłady z lodu zabezpieczone ręcznikiem lub chusteczką szybko przynoszą ulgę i łagodzą nieprzyjemne dolegliwości choroby.

Umiarkowana aktywność fizyczna i unikanie długotrwałego pozostawania w jednej pozycji również są wskazane wszystkim chorym z hemoroidami. Zaleca się też zmianę pozycji wypróżniania się.

Zamiast siedzenia pod kątem 90 stopni, korzystniejsze jest kucanie. Jest to fizjologiczna pozycja, ułatwiająca defekację i łagodząca zaparcia. 

Pierwsze objawy hemoroidów są na tyle charakterystyczne, że trudno ich nie zauważyć. Nie należy ich jednak bagatelizować. Aby złagodzić nieprzyjemne dolegliwości warto sięgnąć po skuteczny lek na hemoroidy, który szybko przyniesie ulgę i poprawi samopoczucie pacjenta. Zawsze wskazana jest też konsultacja z lekarzem.

Bibliografia:

  • Sun Z., Migaly J., Review of Hemorrhoid Disease: Presentation and Management; Clin Colon Rectal Surg; 2016; 29 (1): 22-9; doi: 10.1055/s-0035-1568144

Hemoroidy – wstydliwy problem. Jak radzić sobie z żylakami odbytu?

Po pierwsze należy wyraźnie rozgraniczyć pewne pojęcia. Hemoroidy (guzki krwawnicze) to prawidłowe struktury anatomiczne, czyli ciała jamiste wysłane śródbłonkiem, występujące w kanale odbytu.

Są swego rodzaju poduszeczkami wypełnionymi krwią, które zamykają odbyt, aby możliwe było właściwe formowanie stolca i trzymanie gazów.

Sam proces napełniania się hemoroidów krwią i ich opróżniania jest niezależny od naszej woli i odbywa się automatycznie dzięki bodźcom neurowegetatywnym.

Same hemoroidy nie są więc problemem. Dopiero ich nieprawidłowe funkcjonowanie – rozluźnienie, przemieszczanie się, wypadanie, krwawienie – oznacza chorobę hemoroidalną, zwaną potocznie żylakami odbytu.

Ponieważ nadal uważana jest ona za wstydliwy problem, trudno ocenić rzeczywistą zapadalność na to schorzenie. Szacuje się jednak, że dotyka ok. 50% ludności, a według niektórych doniesień – nawet 86%1. Ryzyko jest podobne u kobiet i mężczyzn, a najczęściej chorują osoby w wieku 45-65 lat2. W zależności od objawów wyróżnia się 4 stopnie zaawansowania choroby3.

Pierwszy charakteryzuje się krwawieniem i uwypukleniem hemoroidów. W drugim guzki krwawnicze stają się widoczne, ale wysuwają się jedynie podczas parcia i same wracają do naturalnego położenia.

Dopiero w III stadium mogą wypadać nawet podczas kaszlu lub dźwigania cięższych przedmiotów, co wymaga ręcznego przywrócenia ich na miejsce. I wreszcie o IV stopniu mówimy wówczas, gdy po wypadnięciu hemoroidów nie da się ich odprowadzić.

Dodatkowo często pojawiają się wówczas zakrzepica, ból lub krwawienie.

Różny stopień ruchomości hemoroidów (aż do ich wypadania) to nie jedyny objaw choroby. Najczęściej nasz niepokój wzbudzają krwawienia z odbytnicy – choroba odpowiada za 70-80% ich przypadków4.

Pojawia się również świąd, który w połączeniu z wodnistą lub śluzową wydzieliną sprzyja wystąpieniu reakcji zapalnej.

Z kolei ból odczuwalny jest zazwyczaj dopiero wówczas, gdy dojdzie już do wypadnięcia i zakrzepicy hemoroidów.

Jeśli chodzi o rozwój choroby hemoroidalnej, jej bezpośrednia przyczyna wciąż nie jest znana5. Według teorii mechanicznej główną rolę odgrywa tu zwiotczenie tkanek podporowych, które zachodzi wraz z wiekiem i powoduje wzmożoną ruchomość guzków krwawniczych.

Inna szkoła (hemodynamiczna) kładzie nacisk na wsteczny odpływ krwi żylnej, który może być efektem zwiększonego ciśnienia śródbrzusznego, np. podczas parcia na stolec lub ciąży.

I wreszcie zgodnie z wersją zapalną chorobie hemoroidalnej sprzyja proces zapalny guzka krwawniczego lub kanału odbytu6.

Photo credit: EUSKALANATO Female pelvic cavity via photopin (license)

Tak naprawdę teorie te nie wykluczają się, a prawdopodobnie dopiero ich połączenie pozwoli odkryć ostateczną przyczynę choroby. Niemniej zwraca się uwagę na istnienie kilku podstawowych czynników ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo nieprawidłowego rozrostu hemoroidów.

Należą do nich zaburzenia czynności jelit (biegunki i zaparcia), ciąża i okres okołoporodowy7, przedłużone parcie na stolec, zaleganie kału w bańce odbytnicy, złe nawyki żywieniowe, wykonywanie pewnych zawodów (związanych z wielogodzinnym siedzeniem, np. kierowca) oraz uprawianie niektórych sportów (np.

podnoszenie ciężarów)8.

Duże znaczenie mają również przyjmowane farmaceutyki. Co prawda doustne antykoagulanty, heparyny czy leki przeciwpłytkowe nie są bezpośrednią przyczyną choroby hemoroidalnej, ale ich stosowanie może znacznie zwiększać krwawienia i być przeciwwskazaniem do zabiegów ambulatoryjnych9.

Okazuje się zatem, że w rozwoju choroby hemoroidalnej duże znaczenie ma styl życia, a więc zmiana pewnych nawyków może zapobiegać jej pojawieniu się lub nawrotom.

Operacja, której się Pani obawia, na szczęście jest konieczna tylko w niewielkim odsetku przypadków10, zwykle u pacjentów w IV stadium choroby.

Na wcześniejszych etapach nawet medycyna konwencjonalna proponuje mniej inwazyjne zabiegi.

Zabiegiem pierwszego wyboru u pacjentów w I-III stadium choroby hemoroidalnej jest założenie gumowych podwiązek na podstawę guzka. Najpopularniejsza pozostaje metoda Barrona, polegająca na użyciu specjalnego przyrządu – ligatora. Podwiązane hemoroidy nie mają zapewnionego dopływu krwi, w efekcie czego po kilku dniach obumierają i odpadają.

Skuteczność metody Barrona szacuje się na 75-90%, w zależności od stopnia zaawansowania choroby11. Jednak nawet co dziesiąty pacjent po kilku latach może spodziewać się nawrotu choroby, a w przypadku jej III stopnia zdarza się to nawet u 40% leczonych tą metodą12.

Mimo że zabieg uważa się za bezpieczny, często towarzyszy mu ból (nawet w połowie przypadków), a do rzadszych powikłań należą objawy stanu zapalnego i ropień.

Pojawiają się również zagrażające życiu masywne krwawienia, dlatego gumowych podwiązek nie zakłada się u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia i przyjmujących leki przeciwzakrzepowe13.

W przypadku mało zaawansowanej choroby hemoroidalnej (I stopień) stosuje się również skleroterapię, czyli wstrzyknięcie pod śluzówkę powiększonego guzka specjalnego preparatu (np. fenolu w olejku migdałowym), by powstał skrzep.

Takie zamknięcie naczyń krwionośnych powoduje niedożywienie hemoroidów, które z czasem odpadną.

Zabieg ten w dłuższej perspektywie jest nieco skuteczniejszy niż podwiązanie metodą Barrona – po 4 latach odsetek wyleczeń wynosi ok. 70%14.

Wymaga jednak dużej precyzji: zbyt płytkie podanie leku powoduje martwicę błony śluzowej, a zbyt głębokie grozi powstaniem ropnia międzyzwieraczowego15.

Jeśli podstawowe techniki leczenia nie zadziałają, medycyna konwencjonalna proponuje metody kauteryzacyjne, w których termicznie lub chemicznie zamyka się naczynia krwionośne.

Najczęściej stosuje się fotokoagulację podczerwienią, czyli przyłożenie do podstawy guzka głowicy emitującej promienie podczerwone.

Uszkodzenie tkanki daje odczyn zapalny, który w ciągu 3 tygodni zamienia się w bliznę.

Metoda ta jest dość bezpieczna, ale nie przynosi większych efektów w III lub IV stopniu choroby16.

Kiedy powyższe metody zawiodą lub pacjent znajduje się w IV stopniu choroby hemoroidalnej, sięga się po leczenie operacyjne, czyli wycięcie hemoroidów (tzw. hemoroidektomia). Najczęściej stosuje się wówczas metodę otwartą Milligana-Morgana lub zamkniętą Fergusona.

Badania nie potwierdzają jednoznacznie, która z nich jest bezpieczniejsza i skuteczniejsza: część autorów twierdzi, że metoda Fergusona oznacza krótszy i mniejszy ból pooperacyjny, a zdaniem innych tylko technika otwarta gwarantuje długotrwałe korzyści.

Z kolei inni badacze nie obserwują większych różnic w zakresie czasu gojenia się rany czy komplikacji pooperacyjnych17.

Leia também:  Gruczolak prostaty – przyczyny, objawy, leczenie

Niemniej nie ulega wątpliwości, że oba zabiegi chirurgiczne oznaczają nawet kilkuprocentowe ryzyko powikłań18. Najczęstszym z nich są krwawienia pojawiające się do 11 dni po zabiegu.

Niekiedy zdarzają się nawet później, co jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ pacjent przebywa już poza szpitalem.

Innymi późnymi powikłaniami są nietrzymanie gazów i stolca, zaparcia i brak wypróżnień oraz zwężenie odbytu19.

Ponadto ból towarzyszący operacjom i czas gojenia się rany są dość długie – trwają nawet do 6 tygodni.

Mniejszy ból i szybszą rekonwalescencję w porównaniu do tych metod powoduje operacja sposobem Longo, czyli z usunięciem wieńca błony śluzowej znad guzków krwawniczych, przez co zostają one uniesione20.

Nadal jednak leczenie operacyjne jest mocno inwazyjne, bolesne i grozi powikłaniami, stąd dużo lepszym rozwiązaniem mogą okazać się domowe sposoby.

Kluczowym zaleceniem dla pacjentów zmagających się z chorobą hemoroidalną jest zmiana nawyków żywieniowych. Dieta powinna przede wszystkim zapobiegać zaparciom i regulować wypróżnienia. Dlatego jej podstawą jest codzienne przyjmowanie ok.

2 l niegazowanej wody oraz dużej ilości błonnika21. Jego doskonałym naturalnym źródłem są nasiona i łuski nasion babki płesznika.

Obecne w nich związki hamują resorpcję zwrotną wody i zwiększają objętość mas kałowych, pobudzając tym samym perystaltykę jelita grubego oraz odruch defekacji i regulując wypróżnianie22.

Ponadto w terapii choroby hemoroidalnej Plantago psyllium łagodzi bóle i świąd oraz zmniejsza krwotoki. Aby zapobiegać zaparciom, można sięgnąć również po płynną parafinę: należy pić 1-2 łyżki stołowe dziennie.

Choć regulacja perystaltyki jelit jest bardzo ważnym elementem terapii, nie powinno się sięgać po leki przeczyszczające, ponieważ ze względu na intensywne działanie prowadzą one do podrażnienia okolic odbytu.

Poza tym istnieją produkty, które sprzyjają zaostrzeniu objawów i krwawieniu. Należą do nich ostre przyprawy, alkohol, nasiona i orzechy, mocna herbata i kawa, czekolada oraz wszystkie potrawy powodujące wzdęcia (np. fasola), których należy unikać23.

Równie istotne co dieta są inne codzienne zachowania: odpowiednia higiena intymna i aktywność fizyczna. Siedzący tryb życia sprzyja bowiem wystąpieniu choroby hemoroidalnej. Warto również odnotować, że niewskazane jest zbyt długie “przesiadywanie” w toalecie.

Przy dolegliwościach hemoroidalnych z powodzeniem można stosować dostępne w aptekach maści, żele, kremy i czopki. Najlepiej jednak, aby ich skład oparty był na roślinnych surowcach, które działają skutecznie, a przy tym zdecydowanie łagodniej niż ich syntetyczne odpowiedniki.

Cennym naturalnym składnikiem aptecznych preparatów są wyciągi z kłączy ruszczyka kolczastego (Ruscus aculeatus), zwanego też myszopłochem kolczastym. Wyniki badań obserwacyjnych potwierdzają, że spośród 1800 pacjentów stosujących ten surowiec u 85-93% stwierdzono złagodzenie objawów choroby24.

Równie skuteczne okazują się wyciągi z kasztanowca, bogate w escynę i eskulinę. Substancje te normalizują przepuszczalność ścian krwionośnych oraz poprawiają ich szczelność i elastyczność25.

Wykazują również właściwości przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwprzesiękowe.

W leczeniu hemoroidów wykorzystuje się głównie nasiona, ale również korę i kwiaty kasztanowca, przy czym wyciągi z nasion są niewskazane u kobiet w ciąży i niekiedy powodują zaburzenia ze strony układu pokarmowego.

Innymi cennymi składnikami są flawonoidy. Do leczenia ogólnego choroby hemoroidalnej wprowadza się pochodne flawonowe, które wykazują dużą skuteczność w zwalczaniu objawów nawet ostrego jej przebiegu – guzki krwawnicze zmniejszają się zwłaszcza w I i II stopniu choroby, co pozwala uniknąć zabiegów chirurgicznych26.

Jeszcze lepsze wyniki osiąga się z wykorzystaniem diosminy i hesperydyny, czyli flawonoidów występujących naturalnie np. w skórce cytryny, tangelo i pomarańczach.

Produkowane na ich bazie preparaty wzmacniające naczynia krwionośne skracają trwanie i zmniejszają nasilenie objawów (w tym bólu, krwawień i plamienia), a także redukują ryzyko nawrotów27.

Połączenie hesperydyny i zmikronizowanej diosminy jest dobrze tolerowane przez kobiety w ciąży i wykazuje większą skuteczność niż inne składniki aktywne (takie jak troksentyna i pochodne Ginkgo biloba)28.

Ze względu na silne działanie przeciwbakteryjne propolisu w schorzeniach dermatologicznych rosyjscy uczeni sprawdzili, jak wpływa on na leczenie choroby hemoroidalnej.

Najpierw wykazali, że 20% wyciąg etanolowy z propolisu zmieszany z olejem rycynowym (1:1) i aplikowany pacjentom w postaci czopków już po kilku dniach zwalczał stan podgorączkowy i zdecydowanie przyspieszał procesy gojenia się ran po operacjach odbytu29.

W kolejnych badaniach stwierdzono, że podobne efekty daje użycie maści na bazie propolisu, a ostatecznie czopki z wyciągiem etanolowym pomyślnie przeszły próby leczenia hemoroidów, szczelin odbytu i owrzodzeń. Okazało się, że nie tylko przyspieszają gojenie się ran pooperacyjnych, ale również usuwają skurcz i ból jelita oraz leczą stany zapalne w okolicy odbytu30.

Roślinne surowce można również wykorzystać do domowych ciepłych kąpieli i nasiadówek.

Największą skuteczność wykazuje tu kora dębu (będąca również składnikiem niektórych preparatów aptecznych). Obecne w niej garbniki mają silne działanie ściągające i przeciwbakteryjne, dzięki czemu stosowana zewnętrznie łagodzi dolegliwości powodowane przez hemoroidy31.

Do kąpieli można również dodać 4-6 łyżek miodu, który przyspiesza gojenie i zapobiega powtórnym zakażeniom32.

Skuteczne są także wyciągi z liści i kory oczaru wirginijskiego, który również jest doskonałym źródłem ściągających garbników, dzięki czemu wzmacnia i uszczelnia ściany naczyń krwionośnych, co potwierdzają badania kliniczne33.

Wyciągi można dodawać do kąpieli i nasiadówek, ale również wykorzystywać jako kompresy i do przemywania okolic odbytu.

Ich stosowanie w leczeniu choroby hemoroidalnej – obok ziela nostrzyku i pączków topoli – zaleca nawet Komisja Europejska, jednak nasiadówki są niewskazanie dla kobiet w ciąży.

Aby przygotować nasiadówkę, należy nalać do wanny ok. 10 cm letniej wody i dodać wybrany wyciąg roślinny, a następnie usiąść w niej z podkurczonymi nogami. Taka terapia nie powinna jednak jednorazowo przekraczać 15 min34.

Tak naprawdę nie do końca jasny jest mechanizm działania tych metod. Z pewnością samo ciepło kąpieli i nasiadówek wpływa na łagodzenie dolegliwości poprzez obkurczenie rozszerzonych żył, a dodanie do wanny olejku o właściwościach przeciwzapalnych i kojących (np.

lawendowego, rozmarynowego) potęguje ten efekt.

Podpowiedź możemy również znaleźć w medycynie starochińskiej i japońskiej. Aby zmniejszyć napięcie zwieraczy w dolegliwościach hemoroidalnych, wykorzystywano w niej ignipunkturę, czyli leczenie ciepłem. Później naukowcy opisali odruch relaksacji zwieraczy po działaniu bodźca cieplnego35.

Okazuje się jednak, że nie tylko bodźce cieplne łagodzą objawy. Równie skuteczna może być krioterapia, czyli leczenie zimnem.

Przez wiele lat była ona stosowana w leczeniu hemoroidów jako popularna metoda nieinwazyjna. Zabieg wymrażania polega na zniszczeniu podstawy guzków, co powoduje ich martwicę.

Efektywność tego zbiegu obserwuje się jednak głównie u chorych z pojedynczymi guzkami II stopnia lub przy niedużych nawrotach.

Krioterapia jest przy tym metodą kilkuetapową i powodującą spore dolegliwości bólowe oraz ryzyko powikłań.

Bezpieczniejszą i zdecydowanie wygodniejszą formą leczenia z pewnością pozostaje wykorzystanie łagodzących właściwości niskich temperatur w domowym zaciszu. Umożliwiają to dostępne na rynku sztyfty, które po przechowywaniu przez ok. 2 godz.

w lodówce lub zamrażalniku stosuje się tak jak czopki. Przynoszą one niemal natychmiastową ulgę w dolegliwościach bólowych, likwidują obrzęk i przyspieszają proces gojenia.

Podobne efekty można osiągnąć po zastosowaniu okładu z kostek lodu owiniętych w chusteczkę lub jednorazowy ręcznik.

Innym sposobem na szybkie odczucie ulgi jest przemywanie okolic odbytu wacikiem kosmetycznym nasączonym w oleju rokitnikowym. Należy to robić 1-2 razy dziennie.

Można również stosować czopki, których skład będzie opierał się na tym surowcu.

Olej rokitnikowy (Oleum hippophae) to bogate źródło witamin, kwasów organicznych, garbników i soli mineralnych, które oddziałują łagodząco na wszelkie śluzówki, w tym przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego36.

Łagodzące działanie może przynieść również przemywanie wacikiem nasączonym wyciągami z nagietka, kory dębu, topoli lub balsamu peruwiańskiego.

Trzeba jednak pamiętać, że wszystkie te domowe sposoby przynoszą efekty dopiero po dłuższym czasie – nieraz nawet po kilku miesiącach, a im mniejszy stopień zaawansowania choroby, tym większe szanse na sukces terapeutyczny.

Dlatego należy stosować je regularnie – zwłaszcza, jeśli mają również zapobiegać nawrotom choroby hemoroidalnej, które niestety zdarzają się dość często.

tagi:

  • medycyna naturalna
  • suplementy
  • zioła
  • dieta
  • więcej tagów

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*