Problemy z pamięcią i koncentracją

Problemy z pamięcią i koncentracją

Problemy z pamięcią i koncentracją dotykają ludzi w różnym wieku. Ich przyczynami są najczęściej zmęczenie, stres lub niedostateczna ilość snu, ale mogą być nimi również poważne choroby. Dlatego też, jeśli występują jakiekolwiek niepokojące objawy, nie można ich ignorować.

Pamięć jest czynnością poznawczą umożliwiającą zachowanie, przechowywanie i odtwarzanie zdobytych informacji. Może być krótko – lub długotrwała. Pamięć krótkotrwała polega na czasowym przechowaniu informacji i odpowiada za zdolność spostrzegania.

 Pamięć długotrwała dzieli się na opisową (świadomą), w której są gromadzone m.in. fakty, zdarzenia i nazwy, oraz nieopisową (nieświadomą), przechowującą informacje o nawykach, procedurach i odruchach warunkowych.

Upośledzenie któregoś z rodzajów pamięci prowadzi do powstania zaburzeń.

Przyczyny zaburzenia pamięci

Wiele osób zadaje sobie pytanie, dlaczego mają problemy z pamięcią. Najczęstszymi przyczynami osłabienia koncentracji są zmęczenie, stres lub niedostateczna ilość snu.

Trudno nam się wtedy skupić, jesteśmy rozkojarzeni.

Jeśli kłopoty te są sporadyczne, nie należy się nimi mocno przejmować, zazwyczaj bowiem wystarczy zmiana diety (na bogatą w kwasy omega 3, witaminy z grupy B, lecytynę i żelazo) i odpoczynek, by wszystko wróciło do normy.

Właściwości wspierające pamięć i koncentrację wykazują również wyciągi roślinne. Najbardziej znanym z nich jest używany od wieków w tradycyjnej medycynie chińskiej miłorząb japoński. Nie tylko pomaga on w problemach z pamięcią , ale również:

  • neutralizuje wolne rodniki
  • zwiększa tolerancję tkankową, szczególnie mózgu, na niedotlenienie
  • poprawia właściwości reologiczne krwi
  • powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych
  • zastosowanie preparatów Ginkgo biloba analizowane było również u pacjentów z chorobą Alzheimera oraz z  jaskrą ze względu na ochronne działanie w neuropatiach i regenerację aksonów w nerwach ruchowych.

Niekiedy dolegliwości te mają inne podłoże. Mogą być związane z chorobami układu nerwowego, chorobami metabolicznymi, takimi jak choroby tarczycy, choroby wątroby, choroby nerek, niedobory witamin (B1, B12), a także choroby mózgu (guzy, ropnie, krwiaki, wodogłowie). Ich przyczyną bywają też urazy doznane podczas wypadku lub przyjmowane leki, np. psychotropowe, przeciwdrgawkowe.

Trzeba też pamiętać o tym, że z wiekiem umysł działa wolniej, w związku z czym trudniej przyswaja lub odtwarza informacje. U osób powyżej 50 roku życia mogą pojawić się łagodne zaburzenia poznawcze, które jednak nie utrudniają im codziennego funkcjonowania, co odróżnia je od otępienia (demencji), będącej najcięższym stopniem zaburzeń pamięci.

Wśród najczęstszych przyczyn otępienia wyróżnia się:

  • chorobę Alzheimera,
  • otępienie naczyniopochodne,
  • otępienie z ciałami Lewy’ego,
  • otępienia czołowo-skroniowe oraz otępienie mieszane, będące otępieniem naczyniowym i alzheimerowskim

Tym, co powoduje problemy z pamięcią, są także substancje szkodliwe, takie jak metale ciężkie (rtęć, ołów, arsen), pestycydy, rozpuszczalniki, tytoń i alkohol.

Jak rozpoznać zaburzenia pamięci? Diagnostyka

Jeśli oprócz zwykłego osłabienia pamięci związanego z przemęczeniem pojawią się również inne symptomy, takie jak bóle głowy, drgawki, osłabienie kończyn, należy zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.

Podobnie trzeba postąpić w sytuacji, gdy utrata pamięci postępuje bardzo szybko lub nagle.

Lekarz najpierw przeprowadzi z pacjentem wywiad, próbując ustalić czas trwania objawów i moment ich pojawienia się, ich dynamikę oraz możliwe przyczyny wewnętrzne, wykluczając przy tym czynniki zewnętrzne (przyjmowane leki, alkohol, działanie substancji toksycznych).

Zleci on również wykonanie badań pod kątem wykrycia nadciśnienia tętniczego, cukrzycy oraz zwiększonego stężenia cholesterolu. W dalszej kolejności pacjent zostanie poddany przesiewowym badaniom testowym, badaniu neurologicznemu oraz ocenie stanu psychicznego.

Przed postawieniem ostatecznej diagnozy przeprowadzane są badania laboratoryjne, takie jak morfologia, badania biochemiczne oceniające funkcje nerek i wątroby, tarczycy oraz badanie stężenia witaminy B12. Czasem konieczne jest również wykonanie tomografii mózgu.

Po przeanalizowaniu wyników wszystkich badań lekarz podejmie decyzję, jak leczyć problem z pamięcią, który dotyczy danego pacjenta.

Rodzaje zaburzeń pamięci – co mogą oznaczać?

Zaburzenia pamięci dzielą się na ilościowe – dysmnezje oraz jakościowe  paramnezje.

Do ilościowych zaburzeń pamięci zaliczamy:

  • hipermnezję, polegającą na nadmiernym zapamiętywaniu szczegółów; występuje ona w zespole maniakalnym, zespole paranoicznym lub pod wpływem silnych emocji
  • hipomnezję, czyli osłabienie pamięci; występuje ona pod wpływem lęku, a także zatruć, urazów, zmian zwyrodnieniowych lub niedokrwienia mózgu
  • amnezję, czyli całkowity zanik pamięci, polegający na wyparciu szczególnie przykrych wspomnień lub występujący wskutek urazów; wówczas możemy mieć do czynienia z amnezją wsteczną, gdy pacjent zapomina wydarzenia sprzed urazu, lub następczą, gdy nie może on zapamiętać zdarzeń występujących po urazie.

Do zaburzeń jakościowych pamięci zaliczamy:

  • złudzenia pamięciowe (zniekształcone wspomnienia)
  • omamy (wspomnienia faktów nieistniejących w przeszłości)
  • konfabulacje (tworzenie wymysłów, które zapełniają luki w pamięci, np. w zespole Korsakova)
  • kryptomnezje (nieuświadomione wspomnienia; przy ich wystąpieniu pacjent traktuje wspomnienia jako informacje nowe)
  • ekmnezje (mieszanie teraźniejszości z przeszłością).

Zaburzenia pamięci mogą być objawem poważnych chorób. Im wcześniej zostaną wykryte ich przyczyny, tym szybciej będzie można dążyć do ich wyleczenia lub spowolnienia procesu utraty pamięci.

Literatura:

  • Zwolińska G. Zaburzenia pamięci. Medycyna Praktyczna dla pacjenta. https://www.mp.pl/pacjent/objawy/152374,zaburzenia-pamieci
  • Assessment report on Ginkgo biloba L., folium. Committee on Herbal Medicinal Products (HMPC). 28.01.2014.
  • Lipczyńska-Łojkowska W. Rozpoznawanie i różnicowanie zespołów otępiennych. 2006; Terapia, 1(174):35-40.
  • Rajewski A, Rybakowski J. Podstawy Psychopatologii. Materiały dydaktyczne dla studentów. Poznań 1999.
  • Piechal A, Widy-Tyszkiewicz E, Blecharz-Klin K. Miłorząb japoński (Gingo biloba) we współczesnej terapii. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2003;6(5):42-47.

Problemy z pamięcią i koncentracją

W celu poprawy zdolności poznawczych

Strona produktu

Skrócona informacja o leku: Ginkofar® Ginkgo bilobae folium extractum siccum (suchy wyciąg z Ginkgo biloba L., folium), 40 mg, tabletki powlekane.

Wskazania: w celu poprawy zdolności poznawczych u osób starszych (osłabienie pamięci i sprawności umysłowej związane z wiekiem), w celu poprawy jakości życia w łagodnej demencji. Produkt jest wskazany do stosowania u osób dorosłych.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciąża.

Podmiot odpowiedzialny: Biofarm Sp. z o.o., ul. Wałbrzyska 13, 60-198 Poznań

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Masz problem z rozkojarzeniem, koncentracją i pamięcią? Sprawdź, to może być ADD

Masz problem z dłuższym utrzymaniem uwagi podczas rozmowy lub podczas czytania książki? Słabo zapamiętujesz? Jesteś często rozkojarzony, nieuważny, zamyślony? Notorycznie odkładasz sprawy do załatwienia na później i masz problemy z ich sfinalizowaniem? Sprawdź czy nie masz ADD.

ADD to zespół zaburzeń uwagi – zaburzenie które dotyka zarówno dzieci jak i dorosłych, choć ze względu na trudności w nauce częściej jest diagnozowane u dzieci.

Jakie są objawy?

Człowiek dotknięty ADD zgłasza następujące problemy w codziennym funkcjonowaniu: rozkojarzenie, nieuwaga, brak organizacji, impulsywność albo ociężałość, powolność, niska motywacja, częste pomyłki w wykonywanych czynnościach, problemy w uczeniu się i pamiętaniu. Często towarzyszącymi objawami jest obniżony nastrój, brak energii, drażliwość, niskie poczucie własnej wartości.

Często osoby z bliskiego otoczenia mówią o nich: “bujający w obłokach”, “myślący o niebieskich migdałach”, “zdolny ale leń”.

Osoba z ADD będzie miał ciągły problem z bałaganem wokół siebie, gubieniem rzeczy, zapominaniem o ważnych sprawach, ciągłym spóźnianiem się i niedotrzymywaniem postanowień i zobowiązań.

Mity i fakty na temat ADD

  • W społeczeństwie pokutuje nadal wiele mitów na temat ADD. Najczęstsze z nich to:
  • – termin ADD został wymyślony, aby wytłumaczyć opieszałość i lenistwo niektórych ludzi,
  • – obecnie diagnozuje się go zbyt często,
  • – kiedyś nikt o czymś takim nie słyszał i wszyscy jakoś żyli i jakoś sobie radzili,
  • – to choroba dzieciństwa, która mija wraz z wiekiem,
  • – jedynym sposobem leczenia jest codzienne stosowanie lekarstw.
  • Fakty są jednak zupełnie inne:
  • – problem dotyczy ok 6% populacji, ale jest diagnozowany jedynie u ok 2 %,
  • – ponad połowa osób z ADD nadużywa alkoholu i narkotyków i produktów tytoniowych,
  • – problem nie mija wraz z wiekiem, ADD to zaburzenie którego skutki odczuwa się przez całe życie,
  • – ADD jest związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem mózgu,
  • – ADD można skutecznie leczyć metodami pozafarmakologicznymi.
Leia também:  E. coli w moczu – co oznacza bakteria Escherichia coli w moczu i jak leczyć zakażenie?

O mózgu

Skany mózgu osób dotkniętych ADD pokazują, że ich kora przedczołowa (obszar odpowiedzialny za uwagę, koncentrację, pamięć operacyjną, kontrolę impulsów) wyłącza się podczas próby koncentracji na jakimś zadaniu. Jest to proces odwrotny do tego który zachodzi u zdrowych osób.

U tych ostatnich, podczas wykonywania zadań wymagających skupienia się i koncentracji, kora przedczołowa zaczyna działać intensywniej, umożliwiając im dokładne wykonanie zadania i zakończenie go. A więc mamy tu do czynienia z konkretnym neurologicznym problemem, który nie pozwala wielu inteligentnym i mądrym ludziom wykorzystać w pełni ich potencjału.

Co więcej może być przyczyną uzależnień, impulsywności, agresji, zwolnień z pracy i wielu innych problemów.

U osób chorych na ADD występuje wiele dysfunkcji w funkcjonowaniu mózgu. Za różnymi typami ADD może stać niewłaściwe funkcjonowanie: płatów czołowych (agresja, impulsywność), przedniego zakrętu obręczy (zapętlenie na negatywnych myślach, sztywność w zachowaniu), układu limbicznego.

Głównym jednak problemem, charakterystycznym dla wszystkich typów ADD jest niewłaściwe funkcjonowanie kory przedczołowej.  To właśnie na ten obszar mózgu działają przepisywane przez lekarzy leki.

Problem polega jednak na tym, że jest to leczenie objawowe, a problemy ustępują tylko do czasu, do kiedy przyjmowane są lekarstwa (które mają skutki uboczne).

Skąd się bierze ADD?

Dziedziczenie.

ADD jest silnie dziedziczne. Wielu rodziców małych pacjentów z ADD zgłasza podobne problemy u siebie i twierdzi, że występują one u nich od wczesnych lat szkolnych. Według niektórych źródeł poziom dziedziczności ADD wynosi 60% w przypadku gdy zaburzenie wystąpiło u jednego z rodziców. Jeśli występuje u obojga prawdopodobieństwo odziedziczenia przez potomka wzrasta do 90%. 

Uszkodzenia organiczne.

Upadki, wypadki komunikacyjne, uderzenia w głowę. Wszystkie mechaniczne uderzenia i wstrząsy głowy mogą uszkodzić mózg. Kora przedczołowa znajduje się tuż nad oczami i jest obszarem wrażliwym i bardzo podatnym na uszkodzenie.

Substancje psychoaktywne

Wiele z substancji psychoaktywnych może uszkadzać mózg. Na tej liście najniebezpieczniejszą (a zarazem najpowszechniejszą i legalną) substancją trwale uszkadzającą mózg jest alkohol. Mózg uszkadza również nikotyna, stymulanty (np. kokaina, amfetamina), opioidy (morfina, heroina) i marihuana.

Poniżej bardzo ciekawe zestawienie szkodliwości substancji psychoaktywnych. Badanie zostało zrealizowane na zlecenie rządu Wielkiej Brytanii.

Problemy z pamięcią i koncentracją

Problem polega na tym, że wiele osób z ADD używa substancji psychoaktywnych po to żeby radzić sobie z objawami zaburzenia. Np. alkohol chwilowo uspokaja i łagodzi poziom napięcia i lęku. Podobnie marihuana.

Kokaina i amfetamina działają na receptory dopaminowe i chwilowo podnoszą poziom koncentracji i motywacji, których tak brakuje osobie z ADD. Podobnie sytuacja ma się z nikotyną i kofeiną.

Jednocześnie, substancje te trwale uszkadzają mózg i jeszcze bardziej nasilają objawy ADD.

Trauma

Wiele z najnowszych badań psychologicznych wskazuje na traumę wczesnodziecięcą jako na przyczynę wielu zaburzeń psychicznych. Traumatyczne wydarzenia, o dużej intensywności  mogą trwale zmienić mózg.

Kortyzol, hormon stresu, wydzielany w dużych ilościach w stresującej sytuacji, niszczy neurony w obszarze kory przedczołowej (odpowiedzialnej za koncentrację, uwagę i kontrolę) i hipokampu (obszar pośredniczący w procesach pamięciowych).

U osób, które doświadczyły traumatycznych wydarzeń w dzieciństwie notuje się podwyższone wyniki stałego poziomu kortyzolu. Nadaktywnie funkcjonuje również ciało migdałowate, struktura silnie powiązana z lękiem.

Konsekwencją mogą być: duża intensywność emocji i osłabienie funkcji poznawczych (koncentracji, uwagi i pamięci) oraz impulsywność i osłabiona kontrola.

Terapia ADD

ADD można leczyć objawowo farmakologicznie. Ma to swoje liczne ograniczenia. Raz, że leki działają dopóki są codziennie przyjmowane, dwa że jak to farmaceutyki mają skutki uboczne. Dlatego należy przede wszystkim rozważyć podjęcie terapii które skutków ubocznych nie mają, a odznaczają się wysoką skutecznością i powodują trwałe zmiany w mózgu. Poniżej krótki ich przegląd.

Neurofeedback

To metoda której skuteczność w leczeniu ADD potwierdziło wiele badań. Polega na trenowaniu fal mózgowych za pomocą urządzenia i oprogramowania do neurofeedbacku obsługiwanego przez terapeutę.

W wyniku treningu mózg „uczy się” wytwarzać większą ilość pożądanych fal mózgowych oraz ograniczać nadaktywne fale rozpraszające.

Dzięki mechanizmowi neuroplastyczności dochodzi do trwałej zmiany w funkcjonowaniu mózgu, a co najważniejsze do trwałej poprawy w życiu pacjenta.

Psychoterapia

Psychoterapia może być pomocna w leczeniu ADD na wiele sposobów. Po pierwsze może nauczyć klienta wielu efektywnych strategii radzenia sobie z codziennym życiem (terapia poznawczo – behawioralna).

Po drugie może pomóc klientowi z niskim poczuciem własnej wartości i negatywnymi, automatycznymi myślami. Po trzecie (terapie wglądowe – np. psychodynamiczna) mogą pomóc klientowi dotrzeć do przyczyn (np. przebytych traum), przepracować je i zintegrować.

Wszystkie te techniki mogą prowadzić do fizycznych, trwałych zmian w funkcjonowaniu mózgu.

Mindfulness

Wiele badań wskazuje na to, że medytacja mindfulness zwiększa aktywność kory przedczołowej.

Wykazano również, że u osób regularnie medytujących dochodzi do procesu neurogenezy (powstawania nowych komórek mózgowych) w obszarach kory przedczołowej i hipokampu.

Medytacja wycisza i reguluje aktywność przedniego zakrętu obręczy (obsesje, sztywność) i układu limbicznego (reaktywność emocjonalna). Redukuje również poziom kortyzolu – hormonu stresu.

Zalecenia dodatkowe

Aktywność fizyczna

Na koniec warto zwrócić uwagę na bardzo ważne kwestie związane z pomocą osobom z ADD. Po pierwsze aktywność fizyczna. Szerzej pisaliśmy o tym w tym artykule.

Wysiłek fizyczny podnosi krążenie krwi w korze przedczołowej oraz poziom dopaminy (pomaga w motywacji i koncentracji), serotoniny (rozluźnia i poprawia nastrój) i noradrenaliny (sprawia że jesteśmy aktywni i rześcy).

Wszystko to powoduje, że mózg działa sprawniej i bardziej wydajnie po wysiłku fizycznym. Poza tym regularne uprawianie sporu pomaga regulować fazy snu i odstresowuje.

Sen

Niewyspany mózg działa fatalnie. Skany mózgów osób, które śpią poniżej 7 godzi dziennie pokazują dysfunkcje w jego funkcjonowaniu. Objawy ADD nasilają się wskutek niedosypiania. Do optymalnego działania mózg potrzebuje regularnego, 8 godzinnego snu.

Dieta

Na koniec temat o który kiedyś jeszcze napiszemy, bo to temat tak rozległy, że nie sposób wyczerpać go w niniejszym artykule. Dieta jest kluczowa w przypadku osób z ADD. Należy całkowicie wyeliminować przetworzone węglowodany proste (min.

biały cukier, słodzone napoje, słodycze, czekoladę mleczną, wysoko przetworzone produkty) ponieważ powodują one chwilową nadaktywność, ale po ok pół godzinie nadmierne wydzielanie insuliny (która powoduje ospałość i spadek energii). Ważne są również regularne posiłki. Głodzenie się powoduje spadek cukru w krwi, co skutkuje spadkiem energii.

Objadanie się (następstwo wcześniejszego głodzenia) prowadzi z kolei do nadprodukcji insuliny która powoduje, że chce nam się spać i jesteśmy zdekoncentrowani. I tak kółko się zamyka.

Podsumowując, ADD można leczyć w każdym wieku. Dostępnych jest wiele opcji leczenia, terapii i sposobów radzenia sobie z trudnościami. Ważne, żeby nie bagatelizować problemu i poszukać konstruktywnych rozwiązań, które mamy nadzieje zostały przybliżone w niniejszym artykule.

Leia também:  Como analisar corretamente um texto: 13 passos

Jak poprawić pamięć i koncentrację?

  • ograniczenie hałasu – zdolności koncentracji są bardzo zróżnicowane indywidualnie i część osób potrafi zachować pełne skupienie nawet w bardzo hałaśliwym środowisku. Niemniej radio, telewizja lub głośna muzyka skutecznie odwracają naszą uwagę od wykonywanych zadań. Jeśli nasze środowisko pracy nie pozwala na pełną ciszę lub odosobnienie, należy wówczas rozważyć zastosowanie stopperów do uszu (np. 3M 1100 lub Typ MWD-11), które wytłumią zewnętrzny szum i hałas. Spokojna, relaksacyjna muzyka słuchana w słuchawkach też potrafi zwiększyć koncentrację u niektórych osób;
  • porządek w miejscu pracy – posprzątane biurko lub nawet pulpit komputera powodują, że mózg nie rozprasza się aż tak łatwo i znaczniej lepiej koncentruje się na wykonywanym aktualnie zadaniu. Ważna jest również praca w pozycji siedzącej oraz temperatura pomieszczenia – przy zbyt wysokiej temperaturze organizm łatwo popada w senność;
  • dobre planowanie zadań oraz całego dnia – jesteśmy w stanie pracować w pełnym skupieniu przez 20 do 40 minut, dlatego ważne jest, by robić przerwy w pracy lub nauce. Istotnym jest również odpowiednie zaplanowanie tych przerw i podzielenie całości pracy na mniejsze etapy.
  • systematyczne ćwiczenie pamięci – przyswajanie nowych informacji, nauka języków obcych, gry logiczne, krzyżówki – są to świetne lekarstwa na poprawę kondycji naszego mózgu;
  • zerwanie z rytuną – warto zmienić nieco codzienne nawyki: od ułożenia cukierniczki w innym miejscu, po wybranie się do pracy inną drogą;
  • częste przebywanie na świeżym powietrzu;
  • aktywność fizyczna;
  • zdrowa, zbilansowana dieta, obfitująca w witaminy i kwasy omega-3;
  • aktywne życie towarzyskie – kontakty z ludźmi stymulują nasz mózg i przyczyniają się do znacznego usprawnienia jego funkcji.

Krótkotrwałe lub przejściowe okresy kłopotów z koncentracją nie są niczym niepokojącym i najczęściej wystarczy relaks, odpoczynek i sen, by temu zaradzić. Natomiast, jeśli problemy z koncentracją i pamięcią znacznie się nasilają, a zwłaszcza, jeżeli następuje to u ludzi młodych – należy skonsultować się z lekarzem, gdyż może to być objawem poważniejszych chorób, np.:

Każde leczenie powinno być poprzedzone diagnozą. Nie inaczej jest również w przypadku zaburzeń pamięci. Właściwa diagnoza zapewni efektywniejsze leczenie, które może opierać się na psychoterapii lub terapii lekami i szybszy powrót do pełnej sprawności.

Preparaty bez recepty na pamięć i koncentrację

  • wyciąg z miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba) – składniki tej rośliny poprawiają krążenie mózgowe, co przyczynia się do lepszego ukrwienia oraz dotlenienia mózgu, a w efekcie poprawia zdolności skupienia oraz zapamiętywania (np. Bilobil forte, Ginkofar forte);
  • lecytyna – naturalny składnik każdej z naszych komórek, również nerwowych. Suplementowana (najczęściej w postaci lecytyny sojowej) poprawia strukturę błon komórkowych neuronów, dzięki czemu lepiej one funkcjonują, tym samym poprawiając procesy myślowe, pamięć i koncentrację (np. Lecytyna 1200 Walmark, Gold-Lecytyna, Lecytyna forte Naturkaps, Vita-Buerlecithin); występuje w połączeniach z żeń-szeniem i kofeiną (np. Sesja);
  • kwas DHA (dokozaheksaenowy, jeden z kwasów omega-3) – niezbędny dla sprawnego przekazywania sygnałów nerwowych w obszarze mózgu zwanym hipokamp, który odpowiada m.in. za pamięć. Z wiekiem ilość DHA w mózgu spada, więc suplementacja nim może odwrócić (lub przynajmniej spowolnić) proces pogorszenia się pamięci i koncentracji. Naturalnie duże ilości kwasów omega-3 zawarte są w rybach i innych owocach morza, a w aptekach znajdziemy cały szereg preparatów, zawierających je w swoim składzie (np. Omega 3 Naturell, Gold-Omega 3, Omega-3 Naturkaps), może występować w połączeniu z lecytyną i cynkiem (np. Doppelherz Aktiv Dla Mózgu);
  • magnez – odpowiada za stabilizację komórek nerwowych, dzięki czemu sprawniej odbywa się proces przewodnictwa sygnałów nerwowych, co w efekcie przekłada się na sprawniejsze procesy pamięciowe (np. Magne B6, Magvit B6, Maglek).

Leki na receptę na pamięć i koncentrację

  • piracetam (np. Nootropil, Lucetam, Memotropil) – wbudowuje się w błony komórkowe komórek nerwowych, przez co poprawia ich strukturę i funkcjonowanie. Ma udowodnione działanie usprawniające procesy mózgowe (uczenie się, pamięć, koncentracja) i jest bardzo szeroko stosowany wśród pacjentów, głównie starszych, ale znajduje również zastosowanie u pacjentów młodych, a nawet dzieci, ponieważ jest bardzo dobrze tolerowany;
  • winpocetyna (np. Cavinton, Vicebrol, Vinpocetine) – rozszerza naczynia krwionośne w mózgu, nie wpływając przy tym na krążenie obwodowe. Tym samym dochodzi do lepszego ukrwienia mózgu, sprzyjając poprawie procesów w nim zachodzących. Oprócz wskazań dotyczących poprawy pamięci, stosowana jest również u pacjentów po udarach, po encefalopatii wątrobowej, w stanach niedokrwiennych mózgu. Polepsza również krążenie w obrębie oka i narządu słuchu, przez co znajduje zastosowanie u pacjentów z retinopatią cukrzycową lub miażdżycową, jak również w zawrotach głowy i zaburzeniach słuchu.

Pogarszająca się pamięć i koncentracja a choroba Alzheimera

Nie wszystkie kłopoty z koncentracją i pamięcią są naturalnym etapem życia i starzenia się.

Jeśli pogorszająca się pamięć utrudnia normalne funkcjonowanie, pojawiają się dziwaczne zachowania, chwiejny nastrój, zaniedbywanie higieny osobistej – mogą to być objawy chorób otępiennych, z których najpopularniejszą jest choroba Alzheimera. Dotyka ona 15% osób po 65. roku życia i prawie 40% 80-latków.

Jest zatem wysokie prawdopodobieństwo, że w naszym otoczeniu jest osoba cierpiąca na tę chorobę. Obecnie stosowane leki nie pozwalają na pełne jej wyleczenie, ale mogą złagodzić i spowolnić jej postęp:

Wampirza terapia w chorobie Alzheimera

Ostatnio pojawiają się doniesienia o nowatorskich sposobach walki z chorobą Alzheimera przy użyciu krwi młodych osób.

Potocznie metoda ta nazywana jest „wampirzą terapią” i polega na podawaniu chorym na Alzheimera pewnych wyizolowanych specyficznych białek z osocza krwi osób między 18. a 30. rokiem życia.

Badania wskazują na to, że metoda może znacznie spowolnić postęp choroby i wręcz odwrócić niektóre jej fazy. Na razie terapia ta jest ciągle w fazie badań, ale wydaje się być obiecująca i daje nadzieję milionom chorym na całym świecie.

Ćwiczmy pamięć

Dbajmy o nasz umysł ćwiczeniami, zagadkami oraz nauką nowych rzeczy – a to wszystko w połączeniu ze zdrowym trybem życia pozwoli zachować jego sprawność na długie lata i uniknąć kłopotliwych problemów z pamięcią. Medycyna na szczęście też nie stoi w miejscu i dostarcza coraz nowszych sposobów na zwalczanie poważnych schorzeń.

Polub nasz profil

Problemy z pamięcią i koncentracją

Problemy ze skupieniem i pamięcią to powszechny problem. Osoba, którą dotknęła ta dolegliwość skarży się przede wszystkim na niedogodności w życiu codziennym. W przypadku studentów lub pracowników umysłowych występują trudności w zachowaniu uwagi i wykonywaniu kilku czynności jednocześnie.

Możliwa jest również niemożność skupienia się na podstawowych czynnościach. Bardzo często pojawiają się kłopoty w natychmiastowym zapamiętywaniu informacji – osoba dotknięta problemem nie może sobie przypomnieć, co przed chwilą usłyszała, prosi o powtórzenie zdań.

Wysiłek intelektualny jest również dużym problemem, szczególnie dla studentów, którzy muszą przyswajać wiele informacji w krótkim czasie, zapamiętać tekst lub uczyć się na pamięć.

Najczęściej u seniorów rodzina może zaobserwować brak koncentracji i pamięci w codziennych sytuacjach, takich jak gubienie przedmiotów, zapominanie numerów telefonów, nazwisk, listy zakupów.

Może oczywiście wynikać to z chorób, występujących w starszym wieku, jednak czasami wystarczą ćwiczenia na pamięć. Leczenie pamięci może też być objawem niedoboru składników odżywczych w organizmie.

Jakie jeszcze są przyczyny problemów z koncentracją i skupieniem uwagi?

Problemy z koncentracją – główne przyczyny 

Przyczyny kłopotów z pamięcią i koncentracją są złożone i różnią się u osób młodych i starszych. Głównymi wrogami jest stres i przepracowanie. Permanentne napięcie i niezdolność do relaksu skutkuje problemami ze skupieniem uwagi nawet na najprostszych czynnościach.

Leia também:  Przełożenie wielkich pni tętniczych

Stres często powoduje bezsenność, co dodatkowo może przyczynić się do zaburzeń. Problemów z pamięcią i koncentracją można również upatrywać w małej aktywności intelektualnej.

Rezerwa intelektualna jest zazwyczaj duża jeżeli uczymy się czegoś nowego przez całe życie, czytamy książki i jesteśmy aktywni umysłowo na co dzień.

Kolejną przyczyną osłabienia koncentracji i pamięci są stany depresyjne. Brak motywacji i energii do działania ma duży wpływ na zdolność tworzenia dobrej jakości wspomnień. Szczególnie jesienią możemy popadać w marazm i stracić chęć do wykonywania jakichkolwiek aktywności intelektualnych i fizycznych.

Leczenie pamięci, a właściwie problemów z tym związanych należy zacząć od dostarczenia organizmowi odpowiedniej dawki witamin i minerałów, które przywrócą chęć do życia. Jednymi z najważniejszych witamin są te z grupy B, które pobudzają ośrodkowy układ nerwowy i zapewniają odpowiednie działanie neuronów. Równie ważna jest lecytyna, która wpływa na pracę mózgu.

Dzięki niej możemy działać na wyższych obrotach, szybciej się uczyć i poprawić procesy zapamiętywania.

Dieta wspomaga sprawność umysłową 

Aby cieszyć się dobrym zdrowiem, odzyskać witalność i sprawność intelektualną należy zadbać o prawidłową dietę dla mózgu. Mówiąc dieta nie możemy mieć na myśli jedynie krótkotrwałej zmiany w jadłospisie. Prawidłowe odżywianie musi wejść w nawyk.

Należy nauczyć się wybierać produkty, które poprawiają ogólny stan zdrowia, a co za tym idzie wspomagają pracę neuronów. Dzięki włączeniu odpowiednich produktów można szybko można korzystnie wpłynąć na procesy takie jak zapamiętywanie i lepsza koncentracja.

Leki dostępne w aptekach bez recepty równie skutecznie pozwolą zachować świeżość umysłu. Co warto włączyć do codziennego jadłospisu?

  • Orzechy, pestki dyni i słonecznika, produkty pełnoziarniste – obfitują w magnez, który pomaga dostarczać do mózgu składniki odżywcze, zawierają cynk, który odgrywa ważną rolę w procesie zapamiętywania oraz oczywiście witaminy z grupy B, przeciwdziałające pogarszaniu się pamięci. Jeżeli nie jesteśmy w stanie dostarczyć z codziennym pokarmem odpowiedniej dawki witamin i minerałów, warto przyjmować leki na pamięć z apteki.
  • Warzywa i owoce – powinny stanowić podstawę diety, ponieważ są źródłem antyoksydantów, czyli związków, które chronią mózg przed działaniem wolnych rodników, uszkadzających komórki.
  • Awokado, ryby morskie, oliwa – posiadają bardzo cenne kwasy omega-3, które zapobiegają depresji, poprawiają nastrój i spowalniają proces starzenia się mózgu.

Najlepsze ćwiczenia na pamięć i koncentrację 

Faktem jest, że mózg jest sprawniejszy jeżeli częściej go używamy. Należy zadbać, aby wciąż powstawały nowe połączenia między neuronami. Pobudzanie mózgu wpływa korzystnie na takie procesy jak zapamiętywanie i koncentracja.

Leki będą bardzo pomocne, kiedy chcemy odzyskać sprawność intelektualną, jednak ćwiczenia na pamięć dodatkowo wzmocnią efekt. Do codziennych czynności można wprowadzić zabawy, np. gra w szachy, układanie puzzli, rozwiązywanie krzyżówek i łamigłówek, gra w scrabble. Ponadto umysł stymuluje nauka języków obcych.

Nigdy nie jest za późno, aby zapisać się do szkoły językowej, albo samodzielnie przyswajać nowe zwroty w obcym języku.

Warto na co dzień stosować sztuczki, które pobudzą mózg do pracy:

  • Mnemonika – ta technika zapamiętywania pobudza twórcze myślenie i angażuje wyobraźnię. Wystarczy tylko każdą informację, którą chcemy zapamiętać powiązać z czymś, co przywołuje pozytywne wspomnienia lub skojarzenia. Można zdania lub rzędy cyfr wyśpiewać w takt ulubionej muzyki, bądź zrymować nazwisko lub imię, które chcemy zapamiętać.
  • Angażuj zmysły – aby zapamiętać materiał do nauki lub wiersz, warto spacerować po pokoju i czytać na głos. Można również najważniejsze rzeczy do przyswojenia narysować.
  • Drobne zmiany – rutyna zmniejsza zdolność zapamiętywania, dlatego można zacząć dzień od zmiany drogi do pracy, zadbać o nowości w ciągu całego dnia – przeczytać inną gazetę, przygotować kreatywny obiad, zamiast samochodu, wybrać spacer.

Problemy z pamięcią i koncentracją w młodym wieku – czy to objaw poważnej choroby?

Nasz mózg nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować, gdy nie jest odpowiednio odżywiony i dotleniony.

Co więcej, codzienny stres, przemęczenie i przepracowanie osłabiają jego pracę, prowadząc do stopniowego zwiększania się problemów z pamięcią i koncentracją uwagi.

Jeżeli nie zadbamy o zdrowie naszego układu nerwowego, to możemy nie tylko szybko odczuć spadek jakości życia i zauważyć, że codzienna praca lub nauka stają się prawdziwym wyzwaniem, ale także nabawić się poważnych schorzeń o podłożu psychicznym.

Problemy z pamięcią i koncentracją – przyczyny

Teoretycznie problemy z pamięcią i koncentracją powinny pojawiać się dopiero u osób w średnim wieku, kiedy organizm zaczyna się starzeć.

Niestety, coraz częściej na problemy z zapamiętywaniem i koncentracją uwagi cierpią dzieci, młodzież i młodzi dorośli.

Dlaczego tak się dzieje? Wyróżniamy kilka czynników, które powodują, że nasz mózg przestaje pracować w sposób efektywny, co objawia się właśnie osłabieniem pamięci i koncentracji.

1. Dieta

Coraz częściej podstawą naszej diety są produkty wysoko przetworzone, które nie odżywiają mózgu, ale jedynie dostarczają do naszego organizmu puste kalorie. Odpowiadają one za chwilowy przypływ energii, dlatego w przypadku zauważenia problemów z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem warto zmienić sposób odżywiania na zdrowszy.

Za pracę naszego mózgu odpowiadają przede wszystkim węglowodany złożone, które są podstawowym źródłem energii. Znajdziemy je w produktach pełnoziarnistych, dzięki którym odczuwamy także długie uczucie sytości i zapobiegamy szkodliwym wahaniom poziomu glukozy we krwi.

Spadek poziomu glukozy objawia się właśnie zaburzeniami pamięci i utratą zdolności koncentracji uwagi oraz nagłym zmęczeniem, które próbujemy pokonać, sięgając po coś słodkiego. W ten sposób wpadamy w błędne koło zgubnych nawyków, które zamiast poprawiać nasz stan zdrowia, poważnie mu szkodą.

W celu poprawy pamięci i koncentracji warto zmienić dietę oraz pamiętać o regularnym spożywaniu posiłków.

2. Przewlekły stres

Czynnikiem, który wpływa na naszą pamięć i koncentrację, jest także przewlekły stres. Dotyczy on w szczególności osób młodych, które chcą osiągnąć w życiu jak najwięcej, często kosztem własnego zdrowia.

Aby poprawić funkcjonowanie mózgu i uniknąć poważnych skutków stresu, trzeba pamiętać o odpowiedniej ilości snu, odpoczynku oraz stosować techniki, które pozwalają radzić sobie z nadmiernym zdenerwowaniem.

3. Odwodnienie organizmu

Jednym ze skutków przyjmowania zbyt małej ilości płynów są właśnie problemy z pamięcią i koncentracją. Dotyczą one osób w każdym wieku, jednak w szczególności przytrafiają się ludziom młodym, którzy piją duże ilości kawy, herbaty oraz napojów energetycznych.

4. Choroby

Rozwijające się choroby także mogą powodować problemy z pamięcią i koncentracją. Są one jednak stosunkowo rzadko przyczyną problemów z efektywną pracą naszego mózgu w młodym wieku. O tym, że przyczyną problemów z pamięcią i koncentracją jest choroba, może świadczyć np.:

  • bladość skóry i błon śluzowych,
  • nadmierna nerwowość,
  • pojawienie się lęków,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • ból głowy,
  • zawroty głowy,
  • spadek nastroju,
  • nienaturalna senność.

Jakie schorzenia mogą powodować problemy z pamięcią i koncentracją?

Jednym z częstych schorzeń, które powodują problemy z pamięcią i koncentracją, jest anemia. Bywa ona nie tylko skutkiem stosowania ubogiej w żelazo diety np. wegańskiej, ale także niedoboru kluczowych dla zdrowia witamin z grupy B.

Kolejnym schorzeniem, które powoduje problemy z pamięcią u młodych ludzi, jest depresja, która dotyczy rosnącego odsetka społeczeństwa. Co więcej, za problemy z pamięcią mogą odpowiadać choroby układu krążenia, zaburzenia lipidowe, cukrzyca, schorzenia autoimmunologiczne, a także borelioza, którą możemy zarazić się w wyniku ugryzienia kleszcza.

Rzadziej problemy z pamięcią i koncentracją u osób młodych powodują schorzenia nowotworowe i inne poważne choroby.

Czytaj też:Jak długi jest okres inkubacji koronawirusa?

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*