Neuralgia międzyżebrowa – objawy, przyczyny, badania, leczenie i stosowane leki

Neuralgia międzyżebrowa to choroba z grupy nerwobólów, a więc schorzeń spowodowanych uszkodzeniami nerwów obwodowych, powodujących ostry, rwący ból – w tym przypadku w okolicach żeber, mostka, klatki piersiowej. Neuralgia międzyżebrowa ma różne przyczyny, wiele jest także metod jej leczenia. Na odpowiednią fizjoterapię zapraszamy oczywiście do kliniki Body Move w Warszawie!

Biorąc pod uwagę anatomię człowieka, neuralgia międzyżebrowa jest wywoływana przez uszkodzenia nerwów międzyżebrowych. Są one odpowiedzialne m.in.

za unerwienie przedniej powierzchni międzyżebrowej, od nich odchodzą również nerwy zaopatrujące mięśnie okolic żeber, stawy oraz opłucną.

Jeśli dojdzie do ich uszkodzenia, objawia się to ostrym, rwącym bólem okolic klatki piersiowej – jedno- lub obustronnym. Mamy wówczas do czynienia z neuralgią międzyżebrową.

Do uszkodzeń nerwów międzyżebrowych może dość na skutek różnych procesów zapalnych i działania wielu czynników. Do najczęstszych przyczyn neuralgii międzyżebrowej zalicza się jednak:

  • urazy mechaniczne okolic, przez które przebiega nerw,
  • działanie ubocznych niektórych leków (stosowanych np. w leczeniu gruźlicy),
  • choroby ogólnoustrojowe, przede wszystkim metaboliczne (cukrzyca, niewydolność nerek),
  • schorzenia tkanki łącznej, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów,
  • zatrucia: ołowiem, dwutlenkiem węgla, alkoholem,
  • borelioza.

Czasami neuralgia międzyżebrowa bywa spowodowana również uciskami nerwów na skutek toczących się w tym obrębie procesów zwyrodnieniowych.

Neuralgia międzyżebrowa – objawy, przyczyny, badania, leczenie i stosowane leki

Głównym objawem neuralgii międzyżebrowej jest ostry, piekący ból okolicy klatki piersiowej, czasami przyjmujący też formę ucisku. Obejmuje mostek, przestrzenie międzyżebrowe, żebra. Dolegliwości pojawiają się nagle, przeważnie bez żadnej konkretnej przyczyny.

Co charakterystyczne, ból nasila się podczas wysiłku, długotrwałego przebywania w jednej pozycji ciała i w pozycji pochylnej do przodu.

Neuralgii międzyżebrowej rzadko towarzyszą inne objawy, ale jeśli już wystąpią, zazwyczaj jest to drętwienie i mrowienie okolic międzyżebrowych, czasem także osłabienie czucia i wrażliwości na dotyk czy działanie temperatury.

Diagnostyka neuralgii międzyżebrowej jest wielokierunkowa. Podstawią jest oczywiście wywiad lekarski oraz badanie przedmiotowe. Lekarz może zalecić wykonanie np. badania rentgenowskiego odcinka szyjnego i/lub piersiowego kręgosłupa, elektromiografii oraz badania odruchów neurologicznych.

Dość często u pacjentów wykonuje się komplet badań laboratoryjnych, a także EKG, echokardiografię oraz oznaczenie poziomu troponin sercowych. Ostry, piekący ból w okolicach klatki piersiowej jest bowiem charakterystycznym objawem przewlekłych oraz nagłych chorób serca, w tym zaburzeń rytmu serca oraz zawału.

Dlatego lekarz musi w pierwszej kolejności wykluczyć tego typu schorzenia, gdyż są one bezpośrednim zagrożeniem życia pacjenta.

Neuralgia międzyżebrowa – objawy, przyczyny, badania, leczenie i stosowane leki

Pierwszym etapem leczenia neuralgii międzyżebrowej jest doraźne uśmierzenie bólu odczuwanego przez pacjenta. Polega ono na stosowaniu przepisanych przez lekarza środków farmakologicznych, w postaci tabletek, kremów, maści. Zazwyczaj zawierają one paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, czasem także opioidy.

Po ustaleniu konkretnej przyczyny neuralgii wdraża się leczenie schorzenia nadrzędnego. W wielu przypadkach ograniczenie dolegliwości przynosi już ustabilizowanie cukrzycy czy wyleczenie niewydolności nerek. Jeśli bóle są efektem np. ucisku guza, wskazane może okazać się leczenie chirurgiczne.

W leczeniu dolegliwości bólowych – zwłaszcza jeśli neuralgia jest efektem np. zwyrodnień stawów uciskających nerwy – bardzo przydatna jest także fizjoterapia. Może ona obejmować m.in. jonoforezę, zabiegi z wykorzystaniem prądu o określonym natężeniu, ultradźwięki, kinesiotaping czy kąpiele lecznicze.

Wiele z tych metod oferujemy naszym pacjentom w klinice Body Move – wszystkich zainteresowanych nowoczesną fizjoterapią w leczeniu neuralgii międzyżebrowej zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą -> https://bodymove.pl/fizykoterapia/

Aktualności

Neuralgia międzyżebrowa – objawy, przyczyny, badania, leczenie i stosowane leki

Nerwoból międzyżebrowy (neuralgia międzyżebrowa) może przestraszyć – ból w klatce piersiowej, który mu towarzyszy może sugerować zawał mięśnia sercowego. Po czym więc można stwierdzić, że odczuwane przez chorego dolegliwości są objawami nerwobólu międzyżebrowego i jakie mogą być przyczyny tej patologii? 

Nerwoból międzyżebrowy (inaczej  neuralgia międzyżebrowa, ang.

intercostal neuralgia) zaliczany jest do grupy  bólów neuropatycznychi rozwija się wtedy, kiedy jakimiś procesami patologicznymi zostaną objęte rozciągające się od kręgosłupa, biegnące pod żebrami, nerwy międzyżebrowe.

Teoretycznie problem ten wystąpić może u pacjentów w dowolnym wieku, w praktyce jednak najczęściej neuralgia międzyżebrowa spotykana jest u osób dorosłych w średnim i podeszłym wieku. 

Nerwoból międzyżebrowy: przyczyny

Do nerwobólu międzyżebrowego doprowadzają różne uszkodzenia nerwów międzyżebrowych – jednostka może występować z powodu ucisku, podrażnienia czy rozwinięcia się  stanu zapalnego w obrębie wspominanych włókien nerwowych. 

Problemów, które mogą stanowić przyczynę takich procesów, wymienia się co najmniej kilka – jako ich przykłady można podać uszkodzenia nerwów międzyżebrowych spowodowane przez urazy (w tym przypadku do neuralgii międzyżebrowej może doprowadzić np. upadek z wysokości, ale i schorzenie rozwijać się może po przebyciu jakiegoś zabiegu operacyjnego, który dotyczył klatki piersiowej lub żeber) czy  półpasiec. 

  • Przyczyną neuralgii międzyżebrowej bywa również ciąża i w takim przypadku dolegliwości bólowe pojawiają się z powodu fizjologicznych zmian, które następują w trakcie ciąży (mowa tutaj o poszerzeniu klatki piersiowej, co może sprzyjać uciskowi na nerwy międzyżebrowe i ostatecznie wystąpieniu właśnie neuralgii międzyżebrowej). 
  • Czasami jednak nerwoból międzyżebrowy rozwija się u pacjenta bez żadnej wyraźnej przyczyny i w takim przypadku schorzenie określa się jako idiopatyczną neuralgię międzyżebrową. 
  • Nerwoból międzyżebrowy: objawy
  • Jak nietrudno się domyślić, podstawowym objawem neuralgii międzyżebrowej jest ból – miewa on różny charakter, najczęściej jednak jest to ból tępy lub o charakterze ściskającym. 
  • Zazwyczaj ból ten pojawia się w postaci krótkotrwałych epizodów, które prowokować mogą takie czynności, jak oddychanie,  kichanieczy  kaszel. 
  • Typowo dolegliwości bólowe związane z neuralgią międzyżebrową odczuwane są w obrębie klatki piersiowej, czasami mogą one jednak promieniować ku plecom czy łopatce. 

Poza utrzymującymi się przez kilkanaście sekund do kilku minut epizodami bólu, objawami nerwobólu międzyżebrowego mogą być również i inne jeszcze doznania, takie jak np. drętwienia czy krótkotrwałe epizody kłucia w klatce piersiowej. 

Nerwoból międzyżebrowy: diagnostyka

Teoretycznie nerwoból międzyżebrowy rozpoznać można na podstawie samych tylko zgłaszanych przez pacjenta, charakterystycznych dolegliwości. W praktyce jednak nierzadko u chorego wykonywanych jest wiele różnych badań – zlecane są one szczególnie wtedy, gdy pacjent doświadcza dolegliwości bólowych w klatce piersiowej po raz pierwszy w swoim życiu. 

Taka konieczność czasami bierze się stąd, iż objawy nerwobólu międzyżebrowego należy różnicować z dolegliwościami biorącymi się z innych schorzeń, takich jak np.  zawał serca. 

W celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej pacjentom zlecane mogą być takie badania, jak np.  EKG czy badania laboratoryjne (w których oznacza się wtedy zwykle m.in. poziom troponin). 

Cenne jest również wykonanie badania  RTG klatki piersiowej – w jego trakcie możliwe jest stwierdzenie np. uszkodzeń żeber (świeżych lub stanu po złamaniu żeber w przeszłości), co może potwierdzać, że u chorego mogła rozwinąć się przez to właśnie neuralgia międzyżebrowa. 

Nerwoból międzyżebrowy: leczenie

Podobnie jak w przypadku innego typu bólów neuropatycznych, tak i w nerwobólu międzyżebrowym zaproponowanie pacjentowi skutecznego leczenia dość często nie jest łatwe. Przyczyną takiej sytuacji jest to, że popularnie stosowane leki o działaniu przeciwbólowym (takie jak np.  niesteroidowe środki przeciwzapalne) zazwyczaj nie są w stanie ukoić bólu chorych. 

Z tego właśnie powodu w leczeniu nerwobólu międzyżebrowego wykorzystywane bywają innego rodzaju środki, np. 

•    przyklejane na skórę klatki piersiowej plastry zawierające kapsaicynę •    leki, które ogólnie służyć mogą leczeniu bólu neuropatycznego, takie jak np. leki przeciwdepresjne (np. amitryptylina, duloksetyna, imipramina) •    środki o działaniu przeciwdrgawkowym (np. gabapentyna, karbamazepina, pregabalina)

Czasami samo zażywanie leków przeciwbólowych nie przynosi chorym ulgi – w takich sytuacjach korzystne efekty może dawać blokada włókien nerwowych (w tym przypadku wstrzykiwane w sąsiedztwo włókien nerwowych mogą być np. środki o działaniu miejscowo znieczulającym – znoszące ból – wraz z  glikokortykosteroidami, które mogą z kolei wywierać działanie przeciwzapalne). 

Nerwobóle (neuralgia) – czym są, co je powoduje, jak się objawiają i jakie są sposoby leczenia

Neuralgia międzyżebrowa – objawy, przyczyny, badania, leczenie i stosowane leki Nerwobóle związane są z uszkodzeniami lub podrażnieniami nerwów obwodowych. Przyczyną ich powstawania są bardzo często różnego rodzaju infekcje, zwłaszcza infekcje wirusowe. VSRao (Pixabay.com)

Nerwobóle czy inaczej neuralgia to przykra dolegliwość, która u wielu pacjentów wzbudza silne uczucie lęku. Ból może być bardzo silny i dokuczliwy, zwłaszcza jeżeli pojawią się nerwobóle w klatce piersiowej, określane także potocznie jako nerwobóle serca. Wówczas objawy mogą być mylone z zawałem i rodzić obawy o własne życie. Zwykle mają charakter nawracający, a przez to znacząco wpływają na obniżenie komfortu życia. W artykule w głównej mierze skupimy się na wskazaniu potencjalnych przyczyn, objawów oraz sposobów, jak leczyć nerwobóle międzyżebrowe, nerwu trójdzielnego oraz klatki piersiowej.

Leia também:  Jak Skierować Kogoś Na Przymusowe Leczenie Psychiatryczne?

Nerwoból to ból, który wynika ze zmian w funkcjonowaniu nerwów obwodowych, odpowiedzialnych za przenoszenie bodźców zmysłowych do mózgu. Dochodzi zwykle do tego na skutek podrażnienia nerwu lub jego uszkodzenia.

Neuralgia objawia się atakiem nagłego bólu o ostrym, szarpiącym i rwących charakterze. Przy czym ból ten wykazuje tendencje do promieniowania. Termin neuralgia został zastosowany po raz pierwszy w 1921 roku przez doktora Harrisa.

Pomiędzy poszczególnymi napadami zazwyczaj mają miejsce okresy bez bólu. Dolegliwości są przez pacjenta odczuwane w tych rejonach ciała, które znajdują się w obszarze unerwienia.

Ustalenie konkretnej przyczyny neuralgii jest mocno utrudnione, gdyż nerw często znajduje się w niemal niezmienionym stanie, a u pacjenta nie jest zauważalny stan zapalny.

W jaki sposób rozpoznać nerwobóle – objawy charakterystyczne

W napadach neuralgii pacjenci odczuwają szereg dokuczliwych objawów o dużym nasileniu. Można do nich zaliczyć przede wszystkim: 

  • ostry, rwący, szarpiący lub piekący ból,
  • promieniowanie bólu,
  • niedowład,
  • wrażenie mrowienia,
  • uczucie drętwienia,
  • zmiany pod kątem odczuwania wrażliwości na dotyk (zaburzenia czucia – niedoczulica lub przeczulica),
  • osłabienie siły mięśniowej, mogące doprowadzić nawet do niedowładu.

Typowe w przypadku nerwobólów jest również to, że nie są widoczne jakiekolwiek uszkodzenia miejsc dotkniętych bólem. Do nasilania się dolegliwości dochodzi zazwyczaj w takich sytuacjach, które zwykle nie powodują jakiegokolwiek dyskomfortu – na przykład mówienie, głębokie oddychanie, mycie zębów czy podmuch wiatru. 

Jakie mogą być przyczyny nerwobólów?

Ustalenie przyczyny nerwobólów nie jest łatwym zadaniem. Często ma miejsce taka sytuacja, że nie daje się ich ustalić – mówimy wówczas o neuralgii idiopatycznej. Powstanie neuralgii może towarzyszyć wielu różnym chorobom, a także mieć związek z niedoborami witamin czy zatruciami.

Do potencjalnych przyczyn nerwobólów można zaliczyć między innymi:

  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • infekcje wirusowe i bakteryjne,
  • uszkodzenia mechaniczne,
  • ucisk na nerwy,
  • stres i ciężka trauma,
  • borelioza,
  • cukrzyca,
  • niedobór witamin z grupy B,
  • toczeń rumieniowaty układowy,
  • błonica (dyfteryt),
  • zatrucie tlenkiem węgla lub ołowiem,
  • alkohol,
  • leki (przede wszystkim podawane u pacjentów z gruźlicą),
  • zmiany nowotworowe,
  • obrzęki,
  • złamania i inne urazy,
  • mocznica,
  • półpasiec,
  • dyskopatia,
  • stwardnienie rozsiane,
  • osteoporoza,
  • skrzywienie kręgosłupa,
  • niedoczynność tarczycy,
  • guzkowe zapalenie tętnic,
  • infekcje pasożytnicze,
  • powikłanie po zabiegu operacyjnym,
  • zastosowanie znieczulenia,
  • ciąża lub poród,
  • czynniki genetyczne,
  • czynniki autoimmunologiczne.

Neuralgia nerwu trójdzielnego (trigeminal neuralgia) to najczęściej występujący rodzaj nerwobólów. Pojawia się w obrębie twarzy. Charakterystyczne w jego przebiegu jest wystąpienie nagłego bólu, którego czas trwania zwykle wynosi parę sekund, a maksymalnie do kilku minut. Po tym czasie ma miejsce jego samoistne ustąpienie.

Ból jest wyjątkowo silny, do tego stopnia, że może powodować pojawienie się grymasu na twarzy oraz jej wykrzywienie. Pacjenci odnoszą wrażenie, jakby zostali porażeni prądem. W efekcie niemożliwe staje się picie, spożywanie pokarmów, mówienie czy podejmowanie czynności higieny osobistej.

U części pacjentów zauważalne jest także pojawienie się miejscowej przeczulicy, łzawienia oraz uczucia kataru.

Napady mogą powtarzać się w seriach i są całkowicie nieprzewidywalne. W ciągu doby pojawiają się nawet kilkunastokrotnie, również w nocy. Mogą w skrajnych przypadkach doprowadzić pacjenta do całkowitego wyczerpania. Ból pojawia się po jednej stronie twarzy, częściej po prawej.

Nawet lekkie dotknięcie obszaru unerwienia (punktu spustowego lub strefy) może wywołać atak. Najczęściej jego lokalizacją są rejony dziąseł. Do wystąpienia napadu może dojść m.in. na skutek żucia czy przełykania.

Pacjent może w związku z tym być niechętny do jedzenia, co może doprowadzić do niedowagi.

Neuralgia popółpaścowa występuje jako powikłanie po chorobie zwanej półpaścem. Są to charakterystyczne nerwobóle głowy, określane również jako neuralgia potyliczna. Ból występuje w rym rejonie, gdzie pojawiły się wykwity w trakcie choroby.

Do wywołania nerwobólu dochodzi w związku z uszkodzeniem nerwów czuciowych przez wirus HSV. Miejscem umiejscowienia wirusa są zwykle zwoje międzykręgowe, korzenie rdzenia lub nerw trójdzielny.

Dolegliwości mogą pojawić się nawet po kilku latach po wyleczeniu, najbardziej narażone są osoby w podeszłym wieku.

Nerwoból półpaściowy ma dla pacjenta charakter wyniszczający, może powodować bezsenność, uniemożliwiać odpoczynek i prowadzić do depresji. Ból występuje najczęściej po jednej stronie głowy. Pacjenci określają go jako piekący, napadowy i palący oraz skarżą się na utratę czucia. U sporej części przed napadem bólu pojawia się wysypka.

Nerwobóle międzyżebrowe często są określane przez pacjentów również jako nerwobóle serca lub nerwobóle w klatce piersiowej. Ze względu na to, że ból ma tendencje do promieniowania, można spotkać się również z określeniem takim jak nerwobóle pleców. Dolegliwości pojawiają się w rejonach żeber oraz w klatce piersiowej.

Neuralgia jest w tym przypadku wywołana najczęściej na skutek uszkodzenia nerwów międzyżebrowych w związku z przebiegiem reumatoidalnego zapalenia stawów lub guzkowatego zapalenia tętnic. Ten rodzaj nerwobólów wzbudza u pacjentów ogromny strach, ponieważ obawiają się oni, że mają do czynienia z chorobami serca, w tym z zawałem.

Ból jest przez nich odczuwany jako bardzo silny, przeszywający i kłujący. W części przypadków objawia się również pieczeniem.

Neuralgia międzyżebrowa cechuje się tym, że nasilenie bólu zachodzi na skutek głębokiego wdechu, co pozwala wykluczyć zawał. Zanim lekarz będzie mógł stwierdzić, że pacjentowi dokuczają nerwobóle w klatce piersiowej, wcześniej powinien zapoznać się z wynikami elektrokardiogramu serca. Oprócz zawału, należy również przeprowadzić badania w kierunku m.in.:

W przypadku tego rodzaju nerwobólów, objawy przypominają neuralgię trójdzielną. Ból ma charakter jednostronny i występuje w okolicach podniebienia, języka, gardła, żuchwy lub przewodu słuchowego. Może wywołać go między innymi kaszel, ziewanie, śmiech, picie czy spożywanie posiłków.

Obok, bólu, pacjent może również skarżyć się na występowanie takich objawów jak ślinotok, bladość skóry, ślinotok, łzawienie lub zaczerwienienie. Na neuralgię nerwu językowo-gardłowego są narażone przede wszystkim osoby starsze. Często ten typu nerwobólów przyjmuje postać idiopatyczną.

Ból występuje w rejonach obręczy barkowej i może promieniować na całe ramię oraz szyję. Na skutek napadu u pacjenta dochodzi do osłabienia mięśni. Ból pojawia się nagle, jest ostry, piekący i przeszywający. W nocy dochodzi do nasilenia dolegliwości.

Metody leczenia neuralgii

Leczenie neuralgii może odbywać się metodami farmakologicznymi oraz chirurgicznymi. Pomocne może okazać się również stosowanie szeregu sposobów alternatywnych. U części pacjentów leczenie nie jest konieczne, ponieważ ma miejsce samoistne ustąpienie objawów. W pozostałych przypadkach stosuje się następujące metody leczenia:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwzapalne (w postaci tabletek, maści lub żelu),
  • leki przeciwpadaczkowe (okskarbamazepina, karbamazepina, pregabalina, gabapentyna),
  • leki antydepresyjne,
  • blokady nerwowe poprzez nastrzyknięcie nerwu, a następnie jego znieczulenie,
  • leczenie chirurgiczne prowadzące do zniszczenia fragmentu lub całego nerwu wywołującego dolegliwości bólowe,
  • plastry rozgrzewające,
  • masaże,
  • ciepłe okłady,
  • dożylne aplikacje fenytoiny lub lignokainy,
  • suplementacja witaminy B (zwłaszcza B6 oraz B12),
  • akupunktura,
  • akupresura,
  • stosowanie naparów z ziół, takich jak rumianek, kora wierzby czy czarny bez.

Leczenie chirurgiczne jest przeprowadzane stosunkowo rzadko. Do najczęstszych metod zalicza się:

  • termokoagulacja – w jego trakcie pacjenta poddaje się dożylnemu znieczuleniu. Lekarz wprowadza przez skórę specjalne narzędzie, które jest wykorzystywane w celu zniszczenia fragmentu nerwu pod wpływem wysokiej temperatury. W trakcie zabiegu pacjent odczuwa charakterystyczne mrowienie,
  • mikrokompresja balonem – do zwoju Gassera wprowadza się narzędzie, na którego końcu znajduje się charakterystyczny balon. Uszkodzenie nerwu jest możliwe na skutek nadmuchiwania balonu,
  • radiochirurgia nożem gamma – zabieg prowadzi do zniszczenia fragmentu nerwu wywołującego ból poprzez działanie promieni emitowanych przez urządzenie „gamma-knife”,
  • mikrodekompresja naczyniowa – celem zabiegu jest odsunięcie naczynia od nerwu za pomocą tzw. separatorów,
  • gliceroliza – nerw wywołujący ból jest uszkadzany za sprawą wstrzyknięcia do niego glicerolu.

Neuralgia międzyżebrowa – objawy i leczenie. Co to jest?

Neuralgią międzyżebrową nazywa się dolegliwości bólowe, występujące w obszarze unerwienia tzw. nerwów międzyżebrowych, jednakże niezwiązane uszkodzeniem owych nerwów. Sprawdź, jak objawia się ten rodzaj neuralgii oraz jak można ją leczyć.

Leia também:  Jakie Sa Objawy Raka Jelita Grubego?

źródło:123RF

Neuralgia międzyżebrowa to zespół dolegliwości bólowych, pochodzący od nerwów międzyżebrowych, zlokalizowanych w odcinku piersiowym kręgosłupa, jednakże niezwiązany z ich uszkodzeniem (neuralgię należy różnicować z neuropatią, która ma związek z uszkodzeniem nerwów). 

W ciele człowieka występuje 11 par nerwów międzyżebrowych (oznaczonych kolejno Th1-11) oraz nerw podżebrowy (Th12). Biegną one w tzw. przestrzeni międzyżebrowej, w obrębie bruzdy żebrowej razem z żyłą i tętnicą międzyżebrową.

Początkowo przebiegają poniżej mięśnia międzyżebrowego zewnętrznego i błony międzyżebrowej wewnętrznej, zaś powyżej powięzi wewnątrzpiersiowej i opłucnej, a następnie pomiędzy mięśniem międzyżebrowym wewnętrznym a mięśniem międzyżebrowym najgłębszym. 

Neuralgia międzyżebrowa potocznie nazywana jest nerwobólem nerwów międzyżebrowych, ewentualnie zapaleniem międzyżebrowym. Ból w przebiegu tego schorzenia często bywa przez pacjentów mylony z bólem charakterystycznym dla zawału serca. 

W diagnostyce różnicowej tego rodzaju neuralgii należy także wziąć pod uwagę inne choroby, m.in.:

  • refluks żołądkowo-przełykowy;
  • wrzody żołądka i dwunastnicy;
  • zapalenie osierdzia;
  • rozwarstwienie aorty.

Jedną z najczęstszych przyczyn neuralgii międzyżebrowej są zmiany zwyrodnieniowe odcinka piersiowego kręgosłupa.

Nerwobóle w okolicy międzyżebrowej bywają także skutkiem naciągnięcia korzonków nerwowych, do którego dochodzi na skutek nieprawidłowej postawy ciała.

Kolejną częstą przyczyną schorzenia jest reumatoidalne zapalenie stawów. Neuralgia bywa także konsekwencją guzkowatego zapalenia tętnic. 

Wśród rzadszych przyczyn choroby wymienia się:

  • ucisk na nerwy wywołany obrzękami lub zmianami nowotworowymi,
  • dietę ubogą w witaminy z grupy B,
  • osteoporozę,
  • dyskopatię,
  • skoliozę,
  • cukrzycę,
  • mocznicę,
  • półpaśca,
  • choroby układowe,
  • niedoczynność tarczycy,
  • uszkodzenie nerwów na skutek zażywania niektórych leków lub spożywania alkoholu.

Objawy neuralgii międzyżebrowej 

Podstawowym objawem neuralgii międzyżebrowej jest silny, ostry, promieniujący i opasający ból w klatce piersiowej. Niektórzy pacjenci opisują go jako ból szarpiący, rwący. Dolegliwości bólowe mogą występować jednostronnie lub obustronnie. Oprócz bólu często pojawia się też przeczulica skóry. 

Charakterystyczne dla nerwobólu okolicy międzyżebrowej jest to, że dolegliwości nasilają się pod wpływem ucisku, oddychania, poruszania się, a także kaszlu i kichania. Objawami towarzyszącymi mogą być także drętwienia rąk oraz kłucie w klatce piersiowej. 

Jeżeli chodzi o objawy przedmiotowe, to zwykle w badaniu palpacyjnym wyczuwalne są bolesne punkty znajdujące się na różnych wysokościach odcinka piersiowego kręgosłupa. 

Leczenie neuralgii międzyżebrowej zazwyczaj polega na stosowaniu środków farmakologicznych oraz fizjoterapii. W terapii nerwobólu czasami wykonuje się tzw. blokady, polegające na tymczasowym wyłączeniu funkcji nerwów. 

Pomocne mogą być także:

  • zabiegi fizykalne, 
  • masaże, 
  • kinezyterapia,
  • akupunktura,
  • akupresura,
  • dieta bogata w witaminy z grupy B. 

Jeśli przyczyną dolegliwości są zmiany nowotworowe, zalecane jest leczenie operacyjne.

Jeżeli chodzi o środki farmaceutyczne na neuralgię, to zastosowanie znajdują przede wszystkim leki przeciwbólowe – niesteroidowe leki przeciwzapalne, paracetamol oraz opioidy, a także preparaty miejscowe – maści, plastry. Ponadto stosuje się także leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, karbamazepina) oraz przeciwdepresyjne. 

Neuralgia międzyżebrowa a borelioza

Neuralgia międzyżebrowa bywa objawem boreliozy, czyli choroby zakaźnej przenoszonej przez kleszcze. Zwykle pierwszym objawem choroby jest tzw.

rumień wędrujący, będący zmianą skórną w postaci plamki lub grudki z bladym okręgiem dookoła i czerwoną obwódką.

Jeśli jednak borelioza nie zostanie w porę rozpoznana, krętki z rodzaju Borrelia burgdorferi sensu lato przenoszone przez kleszcze zaczną się namnażać i mogą zaatakować układ nerwowy

Jednym z objawów szerzącej się boreliozy może być zapalenie korzeni nerwowych i nerwów, a więc między innymi neuralgia międzyżebrowa. Do innych neurologicznych objawów boreliozy można zaliczyć porażenie nerwów czaszkowych oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i/lub mózgu. 

Neuralgia międzyżebrowa w ciąży

Neuralgia międzyżebrowa może się także ujawnić w czasie ciąży na skutek zmian, jakie zachodzą w ciele ciężarnej. Stale powiększająca się macica oraz burza hormonalna sprawiają, że przepona unosi się o kilka centymetrów, klatka piersiowa zwiększa swój wymiar poprzeczny o 2 centymetry, zaś obwód o 6 cm. 

Konsekwencją tych zmian może być ucisk na nerwy międzyżebrowe, a co za tym idzie neuralgia. Co należy podkreślić, wystąpienie neuralgii międzyżebrowej w ciąży znacząco ogranicza możliwości leczenia. Jedynym lekiem przeciwbólowym, który może być stosowany przez ciężarne jest paracetamol, jednakże zażycie tego leku także powinno być omówione z lekarzem prowadzącym ciążę. 

Czytaj też:

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Nerwobóle – czym są spowodowane, jak leczyć?

Dolegliwość zwana nerwobólem lub inaczej neuralgią, to określenie stanu charakteryzującego się silnym, zwykle niespodziewanym bólem, wywołanym podrażnieniem bądź uszkodzeniem nerwu (zmianami chorobowymi).

Może temu towarzyszyć także mrowienie, drętwienie kończyn i chwilowy niedowład. Ból obejmuje pole unerwienia danego nerwu bądź tylko jego gałąź.

Nerwobóle mają zwykle charakter napadowy – występują okresy silnych ataków z różną częstotliwością, na przemian z brakiem bolesności. Można wyróżnić dwa rodzaje neuralgii:

  • samoistna – nie można zidentyfikować przyczyny tego stanu;
  • objawowa – ból jest symptomem postępującego procesu chorobowego.

Schorzenie to dotyczy różnych obszarów ciała, najczęściej obejmuje okolice głowy, szyi, pleców, brzucha, serca, klatki piersiowej.

Niekiedy nerwobóle atakują nerwy twarzy i objawiają się dolegliwościami w obrębie szczęki i zębów.

W zależności od lokalizacji wyróżnia się wiele rodzajów neuralgii, które traktowane są jako osobne jednostki chorobowe.

Jakie są przyczyny neuralgii?

Pojawiające się nagle nerwobóle zawsze mają przyczyny. Podstawą ich efektywnego leczenia jest prawidłowe rozpoznanie. Dolegliwość ta bowiem jest sygnałem, że coś w organizmie szwankuje i należy odkryć, co jest źródłem bólu. Bodźce wysyłane przez nerwy do mózgu mogą być spowodowane:

  • niedoczynnością tarczycy;
  • niedoborem witamin z grupy B;
  • zmianami nowotworowymi i metabolicznymi;
  • uszkodzeniami mechanicznymi (uraz lub zabieg operacyjny);
  • stresem, ciężką traumą, lekami;
  • uszkodzeniem wywołanym infekcjami;
  • zmianami zapalnymi nerwów, uciskiem i ich uszkodzeniem przez toksyny;
  • czynnikami genetycznymi i autoimmunologicznymi;
  • ciążą, porodem i zastosowaniem znieczulenia;
  • chorobami neurodegeneracyjnymi i innymi;
  • zakażeniem wirusem HIV.

W wielu przypadkach nie można odnaleźć przyczyny nerwobólu lub jest ona trudna do ustalenia. Jak wyżej wskazano, stan taki określa się mianem neuralgii idiopatycznej lub samoistnej.

Nerwobóle – objawy

Neuralgia może skutecznie utrudniać codzienne funkcjonowanie i doskwierać podczas wykonywania nawet prostych czynności. Osoby cierpiące na to schorzenie w czasie napadów borykają się z szeregiem dokuczliwych symptomów o sporym nasileniu. Jakie są najczęstsze objawy nerwobólu? Można do nich zaliczyć m.in.:

  • niedowład;
  • uczucie drętwienia;
  • mrowienie;
  • ból o ostrym, rwącym i piekącym charakterze;
  • promieniowanie bólu;
  • osłabienie siły mięśniowej;
  • zaburzenia czucia (nadwrażliwość lub niedoczulica).

Trzeba również dodać, że nerwobóle nie objawiają się widocznymi zmianami w miejscach dotkniętych bólem. Dolegliwości często nasilają się podczas zwykłych sytuacji, które zazwyczaj nie powinny powodować dyskomfortu, jak np. oddychanie, mówienie, czy mycie zębów.

Rodzaje nerwobóli

Ze względu na umiejscowienie dolegliwości oraz przyczynę jej wystąpienia, można wyróżnić następujące rodzaje nerwobóli:

  • neuralgia międzyżebrowa – dolegliwość często określana jako nerwobóle pod żebrami, ale dotyczy całego obszaru przestrzeni międzyżebrowej, ma zwykle charakter piekący i objawia się odczuwaniem ucisku na klatkę piersiową lub bólem w piersiach;
  • neuralgia nerwu trójdzielnego – występuje w postaci silnego bólu najczęściej u kobiet po 35. roku życia, wśród przyczyn wymienia się stany zapalne zębów oraz zatok;
  • neuralgia nerwu językowo-gardłowego – silny, przeszywający ból odczuwany jest w okolicy ucha, tylnej ściany gardła, korzenia języka albo poniżej żuchwy;
  • neuralgia amiotroficzna – dolegliwości dotyczą ramienia i obręczy barkowej, wiążą się z nerwobólem pod łopatką;
  • neuralgia w przebiegu półpaśca – pojawia się w obszarach dotkniętych półpaścem, ból może doskwierać nawet dłuższy czas po wyleczeniu choroby;
  • neuralgia nerwu podpotylicznego Arnolda – pacjenci zmagają się z bólem zlokalizowanym z tyłu głowy (częste określenie to nerwoból potyliczny), dodatkowo może pojawiać się także szum w uszach i światłowstręt;
  • neuralgia kręgosłupa – objawia się nerwobólem w okolicy kręgów.

Neuralgia – diagnostyka

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów wskazujących na podejrzenie neuralgii należy skonsultować się z lekarzem.

Specjalistą pierwszego kontaktu może być internista, który często odsyła pacjenta do dalszych badań już do neurologa. Podstawą rozpoznania nerwobóli jest szczegółowy wywiad oparty o diagnostykę różnicową.

Innymi słowy, zadaniem specjalisty jest wykluczenie czynników, które mogłyby stanowić potencjalne źródło problemu. Podczas wizyty lekarz pyta m.in. o:

  • częstotliwość i miejsce bólu;
  • przybliżoną datę pojawienia się pierwszych dolegliwości;
  • przyjmowane leki;
  • styl życia oraz odporność na stres;
  • towarzyszące choroby.

Ponadto ważne jest określenie natężenia bólu za pomocą skali numerycznej oraz badanie ewentualnych punktów spustowych (zgrubień w bolących miejscach na ciele).

Leia também:  Palce młotkowate – leczenie, ćwiczenia, operacja

W celu znalezienia przyczyn problemów oprócz wywiadu lekarz często zleca wykonanie szeregu badań.

Mogą być to podstawowe testy morfologiczne, kału oraz moczu, które pomogą wykluczyć cukrzycę oraz inne choroby metaboliczne.

W przypadku nerwobóli w klatce piersiowej i podejrzenia neuralgii międzyżebrowej konieczne z kolei będzie wykonanie RTG oraz EKG.

Jak leczyć nerwobóle?

Zwykle pierwszym ratunkiem w momencie pojawienia się neuralgii są leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, które przynoszą chwilową ulgę.

Problem stanowią natomiast nawracające ataki lub dolegliwości utrzymujące się przez kilkanaście dni. Wówczas konieczna jest konsultacja lekarska.

Początkowo wystarczy umówić się na wizytę u lekarza internisty, który może przepisać silniejsze leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne z rodzaju NLPZ.

Często, zwłaszcza w przypadku nerwobólu po półpaścu, stosuje się oprócz tego terapię za pomocą środków przeciwdepresyjnych oraz przeciwpadaczkowych. Ich działanie polega na usypianiu nadpobudliwych neuronów, eliminując przez to źródło bólu.

Alternatywą dla tego rodzaju leków są opioidy, które zalecane są przede wszystkim pacjentom chorym na nowotwory oraz cierpiącym na dolegliwości układu trawiennego. Farmakologiczny rodzaj terapii może być jednak niebezpieczny ze względu na ryzyko uzależnienia od leków przeciwbólowych.

Ważne jest więc upewnienie się, że schorzenie będące źródłem dolegliwości zostało wyleczone.

Czasem wystarczy dłuższy odpoczynek, seria masaży lub akupunktura. W ostateczności, gdy inne metody leczenia nie pomagają, lekarz może zlecić wykonanie zabiegu chirurgicznego, którego celem jest usunięcie nadpobudliwego nerwu. We współczesnej medycynie istnieje wiele sposobów na zrealizowanie takiej operacji:

  • termokoagulacja – uszkodzenie fragmentu nerwu odbywa się za pomocą działania wysokiej temperatury;
  • mikrokompresja balonem – do nerwu wprowadza się specjalne narzędzie zakończone balonem, który pod wpływem powietrza rozsadza włókna nerwowe;
  • gliceroliza – zabieg polega na wstrzyknięciu glicerolu;
  • radiochirurgia z wykorzystaniem noża gamma – używa się do tego specjalnego urządzenia z wiązką laserową.

Domowe sposoby na nerwobóle

Czy istnieją tradycyjne sposoby na te problemy? Jak samodzielnie leczyć nerwobóle? Również w domu można zadbać o stan układu nerwowego, a dobrym początkiem jest dieta. Warto włączyć do swojego jadłospisu produkty bogate w kompleks witamin z grupy B. Związki te odpowiedzialne są za regenerację uszkodzeń komórek nerwowych oraz prawidłowe funkcjonowanie siatki neuronów w mózgu.

Oprócz diety dobrą praktyką jest wspomaganie się suplementami diety, lecz ich stosowanie należy skonsultować z lekarzem. Co jeszcze sprawdzi się na nerwoból? W medycynie ludowej oraz ziołolecznictwie istnieje wiele produktów, które mogą przynieść ulgę oraz stanowić wsparcie terapii zalecanej przez specjalistę. Należą do nich m.in.:

  • kwiat czarnego bzu – wspomaga krążenie krwi, działa przeciwskurczowo oraz rozluźniająco;
  • arnika – stosowana w przypadku opuchlizny oraz bólów różnego pochodzenia;
  • wetiweria – jest bogata w kojące olejki eteryczne oraz przeciwzapalne;
  • gorczyca – przynosi ulgę w przypadku nerwobóli.

Rośliny te mogą być przyjmowane w postaci naparu oraz okładów. Aromatyczne masaże z wykorzystaniem pachnących olejków są głównym elementem aromaterapii – jednej z alternatywnych metod leczenia neuralgii.

Leki z apteki

W przypadku ataku neuralgii dolegliwości złagodzą leki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Wybierając dany specyfik, należy zwrócić uwagę na stan organizmu, zwłaszcza układu trawiennego oraz sercowego.

Ze względu na lepszą tolerancję u osób cierpiących na wrzody lub nadciśnienie, do najpopularniejszych preparatów należą te z paracetamolem. Inną grupą środków przeciwbólowych stosowanych w przypadku neuralgii, są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen czy ketoprofen.

Ich zaletą jest podwójne działanie: jako środków hamujących aktywność receptorów bólowych oraz likwidujących stan zapalny.

W aptekach dostępne są także leki na nerwobóle w postaci maści oraz plastrów rozgrzewających, które aplikuje się miejscowo.

Popularne są także tabletki rozkurczowe, które działają podobnie jak środki na bolesne miesiączkowanie. Taka metoda leczenia sprawdzi się jednak przy bólach o niskim lub umiarkowanym nasileniu.

W przypadku silniejszych lub nawracających dolegliwości należy udać się do specjalisty.

Wylecz neuralgię i pozbądź się bólu

Neuralgia jest utrudniającą codzienne funkcjonowanie dolegliwością, z którą borykają się osoby praktycznie w każdym wieku. Najbardziej uciążliwym objawem tej przypadłości jest ostry ból zlokalizowany w różnych częściach ciała.

Na szczęście, pacjenci cierpiący na nerwobóle nie są skazani na nie do końca życia. Istnieją rozwiązania na to, żeby zmniejszyć odczuwanie przykrych objawów.

Skuteczne w leczeniu tego schorzenia są zarówno domowe sposoby, jak i środki farmaceutyczne.

Skąd się biorą nerwobóle i jak z nimi walczyć?

Nerwobóle pojawiają się w wyniku uszkodzenia, stanu zapalnego lub ucisku na nerwy przewodzące bodźce bólowe. Zdarza się również, że wynikają one ze stanu zwiększonego napięcia, silnego stresu lub towarzyszą depresji. Do tej pory zidentyfikowano wiele chorób, których powikłaniem jest występowanie nerwobólu. Zaliczamy do nich między innymi:

  • długotrwająca cukrzyca;
  • zakażenie półpaścem;
  • zakażenie wirusem HIV;
  • choroby neurodegeneracyjne, np. stwardnienie rozsiane;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • toczeń rumieniowaty;
  • borelioza.

Nerwobóle pojawiają się także w wyniku uszkodzeń mechanicznych powstałych podczas zabiegu operacyjnego lub urazu. Pamiętajmy, że dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego konieczne są witaminy z grupy B, należy zatem zweryfikować ich ewentualne niedobory.

W wielu przypadkach bezpośrednia przyczyna występowania nerwobólu jest trudna do ustalenia. Określamy je wtedy jako idiopatyczne lub samoistne.

ZOBACZ TEŻ: Padaczka (epilepsja) – co ją wywołuje? Jak postępować w przypadku ataku padaczki?

Jak objawiają się nerwobóle?

Nerwobóle charakteryzują się nagłym początkiem i dużym stopniem nasilenia. Pacjenci opisują je jako palące, kłujące lub piekące. Lokalizacja bólu uzależniona jest od nerwu objętego stanem patologicznym. Częstotliwość i długość trwania nerwobólu jest kwestią indywidualną.

U części pacjentów pomiędzy napadami dochodzi do okresów bezobjawowych, u niektórych zaś bóle utrzymują się dłużej i co jakiś czas ulegają zaostrzeniom. W przypadku wielu neuralgii wyróżnia się tzw. punkty spustowe. Są to obszary, których podrażnienie np.

przez ucisk lub temperaturę prowokuje wystąpienie bólu.

ZOBACZ TEŻ: Stwardnienie rozsiane: rodzaje, rozpoznanie, sposoby leczenia

Umów wizytę u neurologa

Rodzaje nerwobólu

Do najczęstszych odmian nerwobólu zaliczamy:

  • neuralgię nerwu trójdzielnego, nazywaną także rwą twarzową; powstaje w wyniku uszkodzenia V nerwu czaszkowego;
  • neuralgię międzyżebrową, obejmującą nerwy międzyżebrowe; ból nasilać może się podczas głębokich oddechów lub wysiłku fizycznego;
  • neuralgię językowo-gardłową; powstaje w wyniku uszkodzenia IX nerwu czaszkowego – ból zlokalizowany jest w okolicach gardła, podniebienia oraz języka;
  • neuralgię popółpaścową – ból w miejscu wykwitów może pojawiać się także po wyleczeniu choroby;
  • neuralgię splotu ramiennego – dotyczy obręczy barkowej oraz ramienia.

ZOBACZ TEŻ: Zawroty głowy – skąd się biorą i co mogą oznaczać?

Diagnoza nerwobólu

Niepokojące nas objawy bólowe zawsze wymagają konsultacji z neurologiem. Bardzo ważne jest, aby uwzględnić wszystkie choroby na jakie cierpi pacjent oraz przeanalizować jego historię zdrowotną.

Może to pomóc w ustaleniu bezpośredniej przyczyny występowania problemu. Dużym wyzwaniem jest tzw. diagnostyka różnicowa, czyli wykluczenie innych powodów pojawienia się bólu u pacjenta.

W tym celu lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad, weryfikuje bolesność dokuczającego nerwu i ocenia występowanie odpowiednich punktów spustowych.

Bardzo istotne jest, aby konsultacji nie odkładać na później, gdyż ból może być wynikiem groźnych procesów toczących się w organizmie. Przykładem jest ucisk na nerw przez postępujące zmiany nowotworowe. W takich przypadkach czas podjęcia interwencji jest kluczowy.

Wizytę u wybranego specjalisty zarezerwować możesz bez wychodzenia z domu, przez portal LekarzeBezKolejki.pl.

ZOBACZ TEŻ: Choroba Alzheimera – co ją powoduje i jak ją leczyć?

Leczenie nerwobólu

Najczęściej stosowane leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, zazwyczaj okazują się niewystarczające w leczeniu dolegliwości nerwobólowych. Zdecydowanie lepszą skutecznością charakteryzują się niektóre leki przeciwdepresyjne oraz przeciwpadaczkowe, np. pregabalina.

Gdy istnieje taka konieczność, lekarz zadecydować może o leczeniu zabiegowym. Przykładem jest termokoagulacja, czyli celowe zniszczenie fragmentu nerwu, powodującego ból poprzez zastosowanie podwyższonej temperatury.

W przypadku chorób przewlekłych, bardzo istotne jest stosowanie się do zaleceń lekarza i przestrzeganie zasad terapii, aby zminimalizować ryzyko powikłań, prowadzących między innymi właśnie do nerwobólu.

ZOBACZ TEŻ: Melatonina – jak działa i dlaczego jej potrzebujemy?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*