Kamienie w pęcherzu moczowym

Kamica układu moczowego jest częśtym schorzeniem ludzi dorosłych, występuje przede wszystkim w suchym gorącym klimacie. Historycznie kamica dotyczyła przede wszystkim pęcherza moczowego. Obecnie większość złogów powstaje w nerkach. Kamica dotyczy częściej mężczyzn.

Kamica u dzieci jest rzadsza niż u dorosłych, nieminiej jednak stanowi istotny fragment zainteresowań urologii dziecięcej. Pierwsze objawy u najmłodszych dzieci to najczęściej krwinkomocz, u starszych kolka nerkowa. W każdym przypadku za objawy może być odpowiedzialne współistniejące zakażenie dróg moczowych.

Czasem pierwszym objawem jest kolka nerkowa spowodowana zablokowaniem moczowodu przez schodzący kamień. Zobrazować złogi można w drogach moczowych przy pomocy USG, zdjęć radiologicznych.

Najczulszą metodą jest jednak spiralna tomografia komputerowa – jej stosowanie wiąże się jednak z dużą ekspozycją na promieniowanie jonizujące.

SKład chemiczny kamieni i odsetek występowania
Szczawian wapni 45-65%
Fosforan wapnia 14-30%
struvit 13%
cysteina 5%
kwas moczowy 4%

inne lub mieszane 4%

Jedna trzecia przypadków kamicy w wieku dziecięcym związana jest z nadmiernym wydalaniem wapnia z moczem (hipercalciuria). Określenie dobowego wydalania wapnia w stosunku do kreatyniny jest piewrwszym badaniem w nefrologicznej diagnostyce kamicy.

Podobnie ważne jest badanie wydalonego złogu jeśli udaje się go pozyskać. Drugim czynnikiem napędzającym narastanie złogu jest nieustanne zakażenie dróg mocowych, które nie daje się wyleczyć, ponieważ rezerwuarem kamieni jest.

Działa tu mechanizm błędnego koła, któy tak naprawdę przerwać można tylko usuwając chirurgicznie kamień. Kamicy sprzyja długotrwałe unieruchmienie – przewlekłe pobytu na oddziałach intensywnej terapii z innych przyczyn oraz deficyty neurologiczne uniemożliwiające bądź ograniczające poruszanie się.

Poza hiperkalciurią inne przyczyny metaboliczne są rzadsze, mogą mieć jednak istotne znaczenie dla wyboru sposobu leczenia zachowawczego.

Kamica moczowa wymaga leczenia ponieważ:

– istnienie złogów w drogach moczowych stanowi jądro krystalizacji co prowadzi do ich najczęściej stałego powiększania

– Obecność złogów niezwykle sprzyja zakażeniu, szczególnie niektórymi gatunkami bakterii. Zakażenie z kolei może promować dalsze narastanie złogów. Nieustanne zakażenia w obrębie układu kielichowo-miedniczkowego nieuchronnie prowadzą do zniszczenia miąższu nerki. Czasem dochdzi do wypełnienia całego układu kielichowo-miedniczkowego nerki rozgałęzionym złogiem – jest to kamica odlewowa.

– Drobne złogi mogą ulec wydaleniu z układu kielichowo-miedniczkowego i pasażując przez moczowód wywołać kolkę nerkową. Mogą także utknąć w moczowodzie prowadząc do znacznego utrudnienia odpływu moczu z neki lub wręcz zablokowania z następowym zakażeniem i zniszczeniem nerki

– Kamienie moczowe zlokalizowane w pęcherzu moczowym, rzadkie w chwili obecnej, kilkaset lat temu bardzo częste prowadzą do przewlekłego zakażenia dróg moczowych. Ponadto złogi z pęcherza mogą podczas wydalania utknąć w cewce, szczególnie męskiej, powodują bardzo silne dolegliwości lub wręcz zatrzymanie moczu.

Diagnostyka obrazowa w kamicy dróg moczowych

Kamienie w pęcherzu moczowym

Po określeniu lokalizacji złogu i jego wielkości można podjąć próbę leczenia zachowawczego polegającego na forsowaiu diurezy z jednoczesnym podawaniem leków przeciwbólowych i rozkurczowych. U znacznej części pacjentów dochodzi do przepsażowania złogów i ustąpienia dolegliwości.

Złogi, które ulegają zaklinowaniu w cewce moczowej (najczęściej w jej prąciowym odcinku ) są łatwo dostępne – można jełatwo rozkruszyć lub usunąć z nacięcia bezpośrednio ponad złogiem.

Największe trudności stwarzają, szczególnie u dzieci, złogi które utknęły w moczowodzie i nie wykazują tendencji do samoistnego przepasażowania.

Typowe miejsca zaklinowania to połącznie miedniczkowo-moczowodowe i moczowodowo pęcherzowe, choć może to być równie dobre każde miejsce w moczowodzie. W każdym przypadku należy dążyć do usunięcia blokady w najmniej inwazyjny sposób.

Wykonuje się wziernikowanie pęcherza i próbę wydobycia złogu koszyczkiem Dormii, rozkruszenia przy jego pomocy lub w ostateczności nawet ponownego przemieszczenia w obręb nerki, gdzie później będzie można go rozkruszyć ESWL. Taka jest niestety praktyka.

Ideałem jest natomiast rozbicie kamienia promieniem lasera przeniesionym przez giętkie włókno. Niestety, w Polsce ośrodków wyposażonych w laser i giętką ureterorenoskopię jest jeden albo dwa.

Kamienie w pęcherzu moczowym

Czasami z nerki usuwamy kamienie odlewowe – porozgałęziane, prawie całkowicie wypełniające układ zbiorczy nerki, najczęściej związane z przewlekłym zakażeniem.

Usunięcie takiego złogu w całoścu z jednej strony jest kluczowe dla wyleczenia kamicy, a z drugiej bywa bardzo trudne bez rozkruszenia złogu, który jest zkotwiczony w kielichach. Rozkruszenie sprzyja pozostawieniu drobnych fragmentów.

Niekiedy dla uzyskania dobrego szerokiego wejścia w obręb układu kielichowo-miedniczkowego konieczne jest przecięcie miąższu nerkowego, co wiąże się z rozległym krwawieniem i koniecznością przetoczenia krwi.

ESWL (Extracorporeal Shock Wave Lithotrypsy – pozaustrojowe rozkruszanie falą uderzeniową)

Jest małoinwazyjna metodą pozwalającą na rozbijanie niewielkich (do 2cm średnicy) a czesem i większych złogów zlokalizowanych w układzie kielichowo-miedniczkowym. W zależności od stosowanego generatora fali zabieg wymaga lub nie znieczulenia ogólnego. Trwa ok. 20-30 min. Do zlokalizowania złogu i zogniskowania na nim fali używa się fluoroskopii (RTG).

Ze względu na małą inwazyjność według mnie jest to preferowany sposób leczenia kamicy nerkowej. Następstwem zabiegu może być jednak epizod kolki nerkowej spowodowanej pasażowaniem drobnych fragmentów przez moczowód, a nawet jego zablokowaniem.

Dlatego ośrodek wykonujący ESWL powinien ściśle współpracować z oddziałem urologii dziecięcej wyposażonym do leczenia kamicy moczowodowej.

Leczenie zachowawcze kamicy sprowadza się do dwóch rzeczy zasadniczych – bardzo obfitego równomienego w ciągu doby nawadniania oraz profilaktyki zakażeń dróg moczowych. Na dalszym planie, w zależności od tła metabolicznego, są ograniczenia dietatyczne, w szczególności ograniczenie podaży wapnia.

Kamienie w pęcherzu moczowym – Gabinet Urologiczny

  • Najprawdopodobniej przyczyną powstania kamieni w pęcherzu moczowym są złogi, które powstały w nerkach i nie zostały wydalone z pęcherza.
  • Najczęstszą tego przyczyną są :
  • – przerost gruczołu krokowego
    – zwężenie szyi pęcherza moczowego
    – zwężenie cewki moczowej
    – zaburzenia neurogenne
    – zaleganie moczu w uchyłkach pęcherza moczowego
    – długie utrzymywanie cewnika moczowego
  • – przewlekłe stany zapalne pęcherza moczowego
  • Objawy
  • – ból nad spojeniem moczowym, w okolicy krocza
    – krwiomocz
    – zaburzenia mikcji – częstomocz, często przerywany strumień moczu, ból przy mikcji
    – parcie na mocz, trudności w oddawaniu moczu
  • – zatrzymanie moczu

Kamienie w pęcherzu moczowym

  1. Cystolitotomia
  2. Opis zabiegu
  3. W ten sposób usuwa się kamienie duże oraz kamienie w uchyłku pęcherza moczowego.

Nacina się skórę nad spojeniem łonowym. Rozsuwa się mięśnie proste brzucha. Dociera się do przestrzeni załonowej, odsłania przednią ścianę pęcherza moczowego. Ścianę pęcherza nacina się. Kamień z pęcherza usuwa się w całości. Ścianę pęcherza zeszywa się dwuwarstwowo. Kontrola hemostazy. Zakłada się dren odprowadzający mocz wydobywający się z nieszczelności ściany zeszytego pęcherza. Dren wyprowadza się na zewnątrz rany. W celu zapewnienia dobrego odpływu moczu wprowadza się cewnik przez cewkę moczową do pęcherza. Zabieg kończy warstwowe zamknięcie powłok.

Znieczulenie ogólne dotchawicze.
Pacjent po zabiegu pozostaje w Oddziale 4 – 5 dni.

  • Cewnik utrzymuje się 7 – 10 dni.
  • Jakie są zalecenia po zabiegu
  • – zażywanie antybiotyku przez kilka dni
    – w razie potrzeby zażywanie środków przeciwbólowych
    – unikanie forsownych ćwiczeń, intensywnego wysiłku fizycznego przez okres 6 – 8 tygodni po zabiegu
  • – kontrola urologiczna 7 dni po zabiegu – usunięcie szwów skórnych
  • Jak przygotować się do zabiegu
  • – Wykonać badania : EKG, Rtg przeglądowe jamy brzusznej, USG jamy brzusznej, Grupa krwi, Poziom sodu, potasu, glukozy w surowicy krwi, Układ krzepnięcia, Hbs, Anty – HCV,
    – Urografia
    – Cystoskopia
    – Zgłosić się na badanie do anestezjologa
    – Wygolić skórę podbrzusza wieczorem przed zabiegiem
    – Wieczorem przed zabiegiem zjeść delikatną kolację
  • – Rano w dniu zabiegu nic nie jeść i nie pić – pozostać na czczo
  • Powikłania mogące wystąpić po zabiegu
  • krwawienie w trakcie zabiegu
    – uszkodzenie otrzewnej przy odsłanianiu pęcherza moczowego
    – uszkodzenie śródściennych odcinków moczowodów
    – zaciek moczowy do przestrzeni załonowej
    – zaburzenia perystaltyki jelit
  • – zakażenie układu moczowego
  • Litotrypsja przezcewkowa
  • Opis zabiegu
  • Ułożenie chorego w pozycji Trendelenburga.

Odpowiedni instrument wprowadzany jest do pęcherza moczowego przez cewkę pod kontrolą wzroku. Lokalizuje się kamień. Następnie wprowadza się szczęki litotryptora. Zaciska się je na kamieniu i kruszy.

Kamień widoczny jest podczas całego zabiegu. Po skruszeniu kamienia jego drobne części wypłukiwane są z pęcherza moczowego. Kontrola doszczętności zabiegu. Założenie cewnika do pęcherza moczowego.

Cewnik utrzymuje się 1 – 2 dni.
Pacjent pozostaje w Oddziale 1 – 2 dni.

  1. Znieczulenie do zabiegu ogólne dożylne lub zewnątrzoponowe.
  2. Jakie są zalecenia po zabiegu
  3. – zażywanie antybiotyku przez kilka dni
    – w razie potrzeby zażywanie łagodnych środków przeciwbólowych
  4. – kontrola urologiczna 30 dni po zabiegu
  5. Jak przygotować się do zabiegu
  6. – Wykonać badania : EKG, Rtg przeglądowe jamy brzusznej, USG jamy brzusznej, Grupa krwi, Poziom sodu, potasu, glukozy w surowicy krwi, Układ krzepnięcia, Hbs, Anty – HCV,
    – Urografia
    – Cystoskopia
    – Zgłosić się na badanie do anestezjologa
    – Wygolić skórę podbrzusza wieczorem przed zabiegiem
    – Wieczorem przed zabiegiem zjeść delikatną kolację
  7. – Rano w dniu zabiegu nic nie jeść i nie pić – pozostać na czczo
  8. Powikłania mogące wystąpić po zabiegu
  9. – uszkodzenie ściany pęcherza moczowego
    – krwawienie podczas zabiegu
    – krwiomocz
    – uszkodzenie cewki moczowej
  10. – zakażenie układu moczowego
Leia também:  Niedrożność dróg żółciowych – przyczyny, objawy, leczenie

Naturalne metody na infekcje dróg moczowych i kamieni nerkowych

Kamienie w pęcherzu moczowym

Nie bez powodu oba te schorzenia zestawiłam ze sobą razem. Według Medycyny Chińskiej, nerki i pęcherz moczowy są parą narządów ściśle ze sobą powiązaną, chociażby z racji pełnionych przez siebie funkcji w naszym organizmie.

Co ciekawe, problemy z pęcherzem moczowym częściej dotykają pań, natomiast z kamieniami nerkowymi panów.

W obu przypadkach zdarza się, że stany zapalne są tak bardzo nasilone, że trudno jest normalnie funkcjonować i zażycie antybiotyku przy konsultacji z lekarzem wydaje się czasami konieczne.

Warto jednak, wypróbować naturalne metody, czy to odpowiednie pożywienie czy zioła, gdyż są bardzo skuteczne, przyjazne i nie inwazyjne.

Możemy spotkać się z różną nazwą – zakażenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherza moczowego czy zakażenie układu moczowego. Jego powodem jest infekcja bakteryjna.

W niemal 80 procentach przypadków sprawcą są bakterie Escherichia coli, mikroorganizm, który normalnie żyje w przewodzie pokarmowym, a znajduje się w okolicach odbytu. Kobiety mają znacznie krótszą niż mężczyźni cewkę moczową, stąd E.

Coli łatwiej przedostaje się do ich pęcherza, to po krótce wyjaśnia dlaczego panie chorują częściej. Co nie oznacza, że panów nie dotyczy, owszem zapalenie pęcherza może rozwinąć się również u mężczyzn, szczególnie jeśli cierpią oni na przerost gruczołu krokowego.

U niektórych Pań zapalenie pęcherza jest ciągle powracającą infekcją, może się pojawić kilka razy w ciągu jednego roku. Warto, szczególnie w takim przypadku, zainteresować się przyczynami i naturalnymi sposobami radzenia sobie.

Zapaleniu dróg moczowych towarzyszy silny ból podczas oddawania moczu oraz wrażenie ciągłego parcia. Zdarzają się przypadki gdy występuje gorączka oraz ból umiejscowiony w dolnej części pleców. Mocz ma zazwyczaj dość mocny zapach i może zawierać domieszkę krwi. Warto w takim przypadku skonsultować się z lekarzem.

Wszelkie bakterie powodujące infekcje lubią zazwyczaj wilgotne środowisko, a takie powstaje gdy spożywamy za duże ilości produktów zakwaszających jak np. rafinowanego cukru i innych słodzików, nadmiernej ilości mięsa, tłustych, oleistych pokarmów oraz zbyt wiele skrobi.

Konieczne jest więc w przypadku pojawienia się już pierwszych niepokojących objawów, odstawienie tych rzeczy w pierwszej kolejności. Przejadanie się jest również powodem powstawania wilgoci w organizmie.

Warto więc podczas ostrej fazy zapalenia stosować jedynie czyste zupy w postaci wywarów oraz herbatki ziołowe.

Jak można zadziałać odpowiednią dietą?

Kiedy już wyeliminujemy produkty, które wyjątkowo szkodzą i sprzyjają rozwijaniu się infekcji, warto włączyć te, które pomogą w pozbyciu się problemu.

Najbardziej wskazane i zalecane w tym przypadku będą produkty gorzkie, o termice ochładzającej i zasadotwórcze.

Produkty o smaku gorzkim to m.in.: bazylia, cykoria, herbata, kawa, pietruszka, sałata rzymska, żyto.

Przygotowując zupę można użyć fasolki adzuki, która według medycyny chińskiej jest najbardziej skutecznym produktem usuwającym wilgoć z organizmu. Do tego marchew, seler, dynię, szparagi czy grzyby.

Skutecznym remedium będzie żurawina w postaci soku (tylko uwaga, żeby nie był słodzony) lub tabletek, borówki i sok z cytryny rozcieńczony wodą.

Jakie zioła bedą najlepsze w przypadku infekcji dróg moczowych?

Mącznica – Zioło to osiąga swoją maksymalną przeciwbakteryjną aktywność już po trzech lub czterech godzinach po zażyciu ale uwaga, długotrwałe stosowanie mącznicy może działać drażniąco na drogi moczowe. Mącznica zawiera w swoim składzie sporą ilość arbutyny, naturalnego środka moczopędnego i antybiotyku.

Można również skorzystać z gotowych receptur mieszanek różnych ziół.

Rceptura Ojca Sroki: Koszyczek rumianku, liść mącznicy (x2), ziele krwawnika, liść mięty pieprzowej, kłącze perzu, owoc jałowca, liść pokrzywy, kwiat wrzosu. 2 płaskie łyżki na 3 szklanki wrzątku zagotować około 1 min. Pić 3 x dziennie po szklance.

Receptura Ojca Klimuszko: liść jeżyny, liść mięty, liść pokrzywy, kwiat bzu czarnego, koszyczek rumianku, ziele krwawnika, skrzyp, liść podbiału, kłącze perzu. 2 łyżki na 3 szklanki, zagotować około 1 minuty, wlać do termosu. Pić 3 razy dziennie.

Przepis bałkański: liść mącznicy, bukwica, dzika róża, perz – 2 łyżki mieszanki na 2 szklanki wody, zagotować odrobinę i pić 2 x dziennie po szklance

Przepis prof. Muszyńskiego: -iść mącznicy, liść brusznicy, ziele nawłoci. 2 łyżki na 2 szklanki wody, zagotować, pić 2 x dziennie po szklance rano i wieczorem

Bardzo skuteczne w przypadku zapalenia pęcherza są nasiadówki z poniższych ziół

  1. Kora dębu, szałwia, skrzyp. 6 łyżek mieszanki ziół na 2 litry wody, pogotować 1-2 minuty, włożyć płaski garnek do toalety, siedzimy nad parą 15 minut. Owijamy się ręcznikiem dla utrzymania ciepła.
  2. Pół paczki skrzypu na 1,5 litra wody. Zagotować i dodać 3.

    4 szklanki najzwyklejszego octu, zrobić nasiadówkę, owinąć się ciepło.

Kamienie nerkowe powstają, gdy stężenie pewnych substancji w moczu: szczególnie szczawianów wapnia, ale i fosforanu wapnia, fosforanu amonowo-magnezowego, kwasu moczowego albo cystyny, staje się tak duże, że wytrącają się w postaci twardych bryłek.

Głównym objawem kamicy nerkowej jest ból w lewej lub prawej dolnej części pleców lub w obrębie miednicy. Ból staje się rozdzierający, gdy kamień zaczyna opuszczać nerki przez wąskie przewody zwane moczowodami. Może się pojawić też krew w moczu i ciągłe parcie nań.

Kamica nerkowa dotyka przede wszystkim mężczyzn starszych i w średnim wieku. Ryzyko zwiększa dieta bogata w fosforany lub białka, a także zwiększone spożywanie produktów zawierających szczawiany. Zaliczają się do nich : kawa, czarna herbata, rabarbar, szczaw, szpinak. Aby zapobiec kamicy nerkowej należy przyjmować dużo płynów oraz ograniczyć mocno sól.

Jaka dietę zastosować w przypadku kamicy nerkowej?

Najbardziej korzystnymi pokarmami będą: czarne rośliny strączkowe, kombu/kelp, orzechy włoskie, nasiona arbuza, pietruszka, spirulina. W medycynie chińskiej rośliny strączkowe, szczególnie ciemne i czarne, uznaje się za bardzo korzystne dla zdrowia nie tylko nerek, ale i pęcherza moczowego.

Pietruszka w postaci natki– zasługuje na kilka zdań więcej, gdyż jest bardzo dobrym źródłem wielu wartości odżywczych, a zawarta w niej ilość Wit. C jest większa kilka razy niż w owocach cytrusowych.

Natka pobudza wydalanie moczu, likwiduje śluz w pęcherzu moczowym, jest pomocna w leczeniu kamieni nie tylko w nerkach, ale i pęcherzyku żółciowym. Jest pomocna niemal we wszystkich chorobach nerek.

Najlepiej pić w formie wywaru sporządzonego ze świeżej bądź suszonej natki 2-3 filiżanki dziennie.

Sok z czarnej fasoli – na wolnym ogniu gotujemy 1 filiżankę fasoli w 5 filiżankach wody. Po ugotowaniu odwar odcedzamy, a ugotowaną fasolę wykorzystujemy do innych potraw. Należy pić pól filiżanki na pół godziny przed posiłkiem.

Jakie zioła pomogą w kamicy nerkowej?

Z gotowych produktów skuteczny jest Himalaya Cystone. Stosujemy 2 x dziennie po 1 tabletce 30 min. przed posiłkiem.

Bardzo skuteczne będą również sprawdzone mieszanki:

Receptury Ojców Bonifratów:

  1. Nawłoć, mącznica, liść brzozy, kwiat akacji, ziele glistnika – 3 łyżki ziół na 3 szklanki wody, chwilę gotujemy pijemy 3 x dziennie po szklance pomiędzy posiłkami.
  2. Liść mącznicy, korzeń lubczyka, liść brzozy, korzeń łopianu, liść mięty pieprzowej, ziele skrzypu, naowocnia fasoli, parzyć i pić jak wyżej.
  • Receptura Ojca Klimuszko:
  • Liść mącznicy, ziele nawłoci, liść brzozy, kwiat kocanki, ziele fiołka trójbarwnego, korzeń wilżyny, znamiona kukurydzy, korzeń mniszka lekarskiego, strąki fasoli – pijemy 2 x dziennie po szklance
  • W przypadku ataku ostrego bólu bardzo dobrze sprawdzi się okład z Imbiru lekarskiego na nerki.

Zawsze lepiej zapobiegać niż leczyć. Dlatego zachęcam do zdrowego stylu życia, zdrowej diety, nieobciążającej w dłuższej perspektywie żadnych narządów i układów. Dolegliwości pęcherza i kamienie nerkowe należą do bardzo uciążliwych. Z relacji moich znajomych i wielu innych osób, potrafią one wykluczyć z normalnego funkcjonowania na dobrych kilka dni kładąc nas w bólu do łóżka.

Leia também:  Jak pozbyć się wszy?

Nie warto, dlatego unikajmy tego co w nadmiarze szkodzi – cukru, mięsa, soli, tłustych pokarmów, stosujemy pożywną dietę opartą na warzywach i aromatycznych ziołach, a nic nam wtedy nie zagrozi. O tym, jak dbać o poszczególne narządy, jak leczyć inne schorzenia z wykorzystaniem naturalnych metod i co jest ich główną przyczyną, przeczytasz w moim e-booku ZDROWIE TO TAKIE PROSTE.

Sedecznie zapraszam 🙂

Kamica pęcherza moczowego – Przychodnia Oaza

Baksia (na zdjęciu obok, królica w wieku 9 lat), trafiła do nas z rozpoznaną w innej lecznicy kamicą pęcherza moczowego. Wynik badania USG nie pozostawiał wątpliwości, że w pęcherzu króliczka znajduje się duży kamień.

Badając Baksię stwierdziłam bardzo dużą bolesność jamy brzusznej w okolicy pęcherza moczowego – już lekki ucisk powodował, że króliczek kulił się z bólu.

Nie było wątpliwości – kamień należy usunąć. U królików nie ma możliwości rozpuszczania kamieni odpowiednią karmą (jak robimy to czasem u kotów), ani rozbijania przy pomocy ultradźwięków (co stosuje się np. u ludzi).

Kamień raz powstały trzeba usunąć chirurgicznie.

Istnieje pewna mała szansa, że króliczek sam “urodzi” taki kamień, jednak najczęściej próba wydostanie się kamienia cewką moczową kończy się całkowitym zatkaniem dróg wyprowadzających mocz i śmiercią zwierzątka.

Naszym zmartwieniem był wiek Baksi (9 lat) oraz długość trwania procesu chorobowego.

Jak zwykle w tego typu przypadkach skóra w okolicy pachwin była podrażniona częstym kontaktem z moczem, a sam mocz gęsty i śmierdzący. Króliczki z kamicą pęcherza siusiają częściej, ale w mniejszych ilościach (podrażnienie ściany pęcherza przez obecny w nim kamień uniemożliwia zebranie się w nim większej ilości moczu). Stan zapalny pęcherza prawie zawsze towarzyszy tej chorobie.

Zrobiliśmy Baksi badanie krwi, aby ocenić stan nerek i wątroby. Ku naszej radości wyniki wyszły prawidłowe.

Wykonaliśmy też zdjęcie RTG, aby ocenić aktualne położenie kamienia i stwierdzić czy nie widać objawów rozpoczynającej się kamicy nerek. Wyniki były optymistyczne, kamień znajdował się w brzusznej części pęcherza moczowego a nerki i drogi moczowe wyglądały dobrze. Podjęliśmy więc wspólnie z właścicielami decyzję o operacji.

PRZEBIEG OPERACJI

Króliczkę znieczuliliśmy przy pomocy narkozy wziewnej.

Po otwarciu jamy brzusznej wykonane zostało cięcie na grzbietowej części pęcherza, oszczędzające naczynia krwionośne. Ściana pęcherza na skutek przewlekłego stanu zapalnego była znacznie pogrubiała. Przy pomocy odpowiednich narzędzi udało się wyciągnąć z pęcherza kamień. Został on następnie zaszyty dwoma piętrami wchłanialnych szwów.

Baksia w dniu zabiegu była nieco senna i nie miała apetytu, jednak z każdym kolejnym dniem wracały jej siły i chęć do życia. Właściciele zauważyli wyraźną różnicę w jej zachowaniu. Teraz siusia rzadziej a w większej ilości, mocz nie ma przykrego zapachu. Króliczka biega i bawi się jak w dawnych czasach. Skóra w okolicy pachwin nie jest już zaczerwieniona.

  • JAKIE BADANIA POMAGAJĄ W DIAGNOZIE?
  • Pierwszym badaniem jest badanie kliniczne – staranne omacanie jamy brzusznej.
  • Jeżeli stwierdzona zostanie bolesność pęcherza moczowego wykonujemy dalsze badania w zależności od potrzeb i stanu zdrowia zwierzęcia – zdjęcia RTG, badania krwi, badania moczu.
  • CO MOŻEMY ZOBACZYĆ NA ZDJĘCIU RTG?

Mały kamień w pęcherzu moczowym (jego części brzusznej).

Duży kamień w pęcherzu moczowym (jego części brzusznej).

Duży kamień w pęcherzu moczowym (jego części miednicznej). Kamień powoduje niedrożność cewki moczowej, dlatego pęcherz moczowy jest ogromny i zajmuje prawie pół brzucha.

OBJAWY KTÓRE MOGĄ SUGEROWAĆ OBECNOŚĆ KAMIENIA:

  •  brzydki zapach moczu
  •  gęsty, “zamulony” mocz
  •  krew w moczu (nie należy jej mylić z wydalanymi tą drogą przez króliki porfirynami, które również mogą barwić mocz na czerwono).
  •  zmniejszoną ilość wydalanego moczu
  •  mokre pachwiny, tylne łapki – które świadczą o wielomoczu
  •  bolesne oddawanie moczu
  •  zwiększoną lub zmniejszoną ilość wypijanej wody.
  •  chudnięcie

CO ROBIĆ JEŚLI ZAOBSERWUJEMY TAKIE OBJAWY?

Objawy takie są zawsze niepokojące. Jeżeli stwierdzimy je u swojego króliczka należy udać się z nim do lekarza weterynarii, który wykona dalsze badania.

OD CZEGO ZALEŻY ROKOWANIE?

Kamica pęcherza jest stanem zagrażającym życiu. Chroniczny stan zapalny pęcherza i związany z tym ból powodują posmutnienie zwierzęcia, zmniejszenie apetytu.

Infekcja pęcherza może drogą wstępującą prowadzić do zapalenia nerek i trwałego ich uszkodzenia. Kamień może przesunąć się do części miednicznej pęcherza i spowodować jego częściową lub całkowitą niedrożność.

Gdy wystąpi niedrożność całkowita śmierć królika następuje w ciągu 2-5 dni.

Rokowanie zależy od długości trwania procesu chorobowego, stopnia uszkodzenia nerek, lokalizacji kamienia, stanu klinicznego zwierzęcia.

Kamienie usuwane z pęcherza są zazwyczaj okrągłe, mają jednak różne struktury (od gładkich po mocno chropowate). Mogą być pojedyncze lub występować w większej liczbie.

Na zdjęciach poniżej przedstawiam przykłady kamieni usuniętych z pęcherzy naszych małych pacjentów:

Pamiętajmy że kamica pęcherza moczowego jest stanem bardzo niebezpiecznym. Dlatego jeśli zaobserwujemy jakiekolwiek objawy wskazujące na chorobę dróg moczowych nie zwlekajmy z wizytą u lekarza weterynarii.

Autor tekstu: lek.wet. Lidia Lewandowska

Data ostatniej aktualizacji: 02.2019r

Laserowe kruszenie kamieni pęcherza i moczowodów | Urolog Poznań

Kamienie układu moczowego zaczynają tworzyć się w nerkach i mogą powiększać się w moczowodzie lub pęcherzu. W zależności od tego, gdzie znajduje się kamień, można go nazwać kamieniem nerkowym, kamieniem moczowodowym lub kamieniem pęcherza moczowego. Proces powstawania kamieni nazywany jest kamicą moczową lub kamicą nerkową.

Kamienie składają się z minerałów w moczu, które tworzą kryształy. Czasami kryształy wyrastają na kamienie.

Około 85% kamieni składa się z wapnia, a pozostałe składają się z różnych substancji, w tym kwasu moczowego, cystyny lub struwitu.

Kamienie struwitowe – mieszanina magnezu, amonu i fosforanu – nazywane są również kamieniami infekcyjnymi, ponieważ tworzą się tylko w zakażonym moczu. Kamienie mogą tworzyć się, ponieważ mocz staje się zbyt nasycony solami.

Kamienie są bardziej powszechne wśród osób z pewnymi zaburzeniami (na przykład nadczynnością przytarczyc, odwodnieniem i kwasicą kanalików nerkowych) oraz wśród osób, których dieta jest bardzo bogata w białko pochodzenia zwierzęcego lub witaminę C lub które nie spożywają wystarczającej ilości wody lub wapnia. Ludzie, którzy mają rodzinną historię powstawania kamieni, częściej mają kamienie wapniowe i częściej je mają. Osoby, które przeszły operację utraty wagi (chirurgia bariatryczna) mogą również być narażone na zwiększone ryzyko powstawania kamienia.

Kamienie, zwłaszcza małe, nie powodują żadnych objawów. Kamienie w pęcherzu mogą powodować ból w podbrzuszu. Kamienie, które blokują moczowód lub miedniczkę nerkową lub jakiekolwiek rurki drenażowe nerki, mogą powodować ból pleców lub kolkę nerkową.

Laserowe kruszenie kamieni leczy większość kamieni pęcherza i moczowodów, unikając nacięcia chirurgii otwartej, jak również przedłużonego noszenia założonego na stałe cewnika. Wykorzystuje naturalne otwory ciała do wprowadzenia lasera. Czas gojenia jest krótszy, a ryzyko infekcji jest zmniejszone.

Jak się przygotować do laserowego kruszenia kamieni?

Pacjentom poddawanym zabiegowi zaleca się przerwanie stosowania wszystkich leków rozrzedzających krew przed zabiegiem chirurgicznym takich jak asptyna, ibuprofen, witamine E.

Wiele z tych leków i ich pochodnych może zmieniać funkcję płytek krwi lub zdolność krzepnięcia, a zatem może przyczyniać się do niepożądanego krwawienia podczas lub po operacji.

Nie należy przerywać leczenia wyżej wymienionymi lekami bez skontaktowania się z lekarzem przepisującym lek.

Chirurg wprowadza małą rurkę (cystoskop), przez cewkę moczową i do pęcherza moczowego lub moczowodów. Po zlokalizowaniu kamienia można go złapać za pomocą kosza i wyjąć z cewki moczowej.

Jeśli kamień jest duży i / lub średnica cewki moczowej jest wąska, kamień jest dzielony na wiele mniejszych kawałków za pomocą lasera. Kawałki te są następnie nawadniane i usuwane z pęcherza moczowego przez cewkę moczową.

W większości przypadków, aby zapewnić właściwy drenaż, cewnik moczowy pozostaje w pęcherzu po operacji przez kilka dni.

Ryzyko laserowego kruszenia kamieni

Podobnie jak w przypadku każdego poważnego zabiegu chirurgicznego, zabieg ten może powodować powikłania, choć rzadkie. Potencjalne zagrożenia i komplikacje związane z tą operacją obejmują między innymi:

  • Skurcz / ból pęcherza: Powszechnie uważa się, że pęcherz goi się szybciej po operacji po dekompresji niż w przypadku ciągłego napełniania moczem. Z tego powodu wielu pacjentów proszonych jest o trzymanie plastikowej rurki moczowej w pęcherzu, zgodnie z procedurą, pozwalając moczowi przenikać przez cały czas do torby. Cewnik jest utrzymywany na miejscu za pomocą plastikowego balonu o wielkości piłki do ping-ponga. Ten balon „ociera” wyściółkę pęcherza, powodując skurcze pęcherza (uczucie, że trzeba oddać mocz pomimo pustego pęcherza) i dyskomfort.
  • Procedury wtórne: Większość pacjentów, którzy przechodzą ten zabieg, ma kamień w pęcherzu z jakiegoś powodu – albo chroniczną zastój moczu (nie opróżniający dobrze pęcherza) lub przewlekłe infekcje. Usunięcie kamienia nie leczy przewlekłego zastoju, ale może pomóc lepiej opróżnić pęcherz.
  • Fragmenty kamienia: Pozostałości kamieni w pęcherzu są z pewnością ryzykiem, a ryzyko jest proporcjonalne do wielkości usuwanego kamienia. Duże kamienie mogą wymagać dwóch operacji.
  • Perforacja pęcherza: Pęcherz jest dość grubym narządem, więc całkowita perforacja jest bardzo rzadka (0,1%), ale otarcia i zadrapania śluzówki są nieuniknione. Te wszystkie leczą się z czasem. Jeśli dojdzie do dużej perforacji, urolog może wstrzymać zabieg i dokończyć go w inny dzień, kiedy pęcherz ma czas na wyleczenie.
  • Uszkodzenie cewki moczowej lub moczowodu: podczas usuwania fragmentu kamienia fragmenty kamienia mogą przeciąć lub rozerwać cewkę moczową. Zwykle jest to samoograniczające się, ale czasami może powodować zwężenia cewki moczowej (blizna w obrębie cewki moczowej) lub krwawienie. W pęcherzu są dwa otwory, które sprowadzają mocz z nerki (moczowody). Chociaż jest mało prawdopodobne, możliwe jest zranienie moczowodu przez bezpośrednie wypalanie laserem lub przez uraz zakresu. To rzadkie zdarzenie zwykle wymaga stentu moczowodu, aby ułatwić gojenie się moczowodu.
  • Krwiomocz i infekcja: Prawie wszyscy pacjenci widzą krew w moczu przez kilka dni po operacji na kamieniu. Zakażenie dróg moczowych jest również możliwe, gdy kamień jest łamany, ponieważ bakterie są uwalniane z powierzchni kamienia. Powikłania te zwykle ustępują samoistnie i ustępują odpowiednio z nawodnieniem i antybiotykami.
Leia também:  Choroba afektywna dwubiegunowa (dwubiegunówka) – objawy, leczenie, przyczyny

Czego można się spodziewać po zabiegu chirurgicznym?

  • Okres pooperacyjny: Po operacji zostaniesz zabrany do sali pooperacyjnej. Jeśli cewnik moczowy został umieszczony podczas zabiegu, prawdopodobnie pozostanie na miejscu przez kilka dni, aż do jego usunięcia w klinice. Po opanowaniu bólu możesz zostać wypisany z sali pooperacyjnej do domu. Spodziewaj się krwi w moczu przez kilka dni. Z czasem i nawodnieniem mocz powinien powoli zamieniać się z barwy czerwonej na różową, aby w końcu zniknąć.
  • Ból pooperacyjny: Większość pacjentów doświadcza łagodnego do umiarkowanego bólu w okolicy nadłonowej. Jest to na ogół dobrze kontrolowane za pomocą doustnych środków odurzających (leków przeciwbólowych).
  • Nudności: nudności są dość częste po każdej operacji, zwłaszcza związanej ze znieczuleniem ogólnym. Jest to zwykle przemijające i samoograniczające.
  • Aktywność: Pacjenci mogą kierować pojazdami, gdy przestaną przyjmować narkotyczne leki przeciwbólowe. Większość pacjentów jest w stanie wykonywać normalne, codzienne czynności w ciągu 5-7 dni po zabiegu.
  • Dieta: Większość pacjentów musi przyjmować spore ilości wody przez pierwsze 24 godziny po zabiegu, ponieważ czynności jelit mogą być powolne z powodu skutków zabiegu chirurgicznego i znieczulenia ogólnego. Po tym okresie pacjenci mogą powrócić do swojej diety.
  • Zmęczenie: zmęczenie jest dość częste po operacji i powinno ustąpić po kilku dniach po zabiegu.
  • Zaparcia: Możesz odczuwać powolne jelita przez kilka dni po zabiegu w wyniku znieczulenia. Czopki i środki zmiękczające stolce są zwykle podawane w celu rozwiązaniu tego problemu. Codzienne spożywanie łyżeczki olejów naturalnych w domu pomoże również zapobiec zaparciom. Narkotyczne leki przeciwbólowe mogą również powodować zaparcia, dlatego też pacjenci są zachęcani do zaprzestania przyjmowania odurzających leków przeciwbólowych tak szybko, jak to możliwe po zabiegu.

Kamica pęcherza u psów – PUPIL Karma Blog

Kamienie pęcherza są częstymi problemami wielu zwierząt domowych. Występują nie tylko u psów, ale także u kotów i świnek morskich.

Kamienie te mogą powodować ból, stany zapalne, krwawienie, infekcje, problemy z oddawaniem moczu, a w ciężkich przypadkach całkowitą niezdolność do oddawania moczu, co stanowi zagrożenie dla życia Twojego pupila. Jak zapobiegać tworzeniu się kamieni? Jak rozpoznać objawy u psa?

Kamienie pęcherza lub urolity, jak są technicznie nazywane, są twardymi, kamiennymi bryłkami, które tworzą się w pęcherzu psa.

Kamienie te mogą składać się z różnych minerałów, mają różnorodne kształty i mogą być związane z bakteriami, kryształami i osadami.

W pęcherzu może znajdować się jeden lub wiele kamieni, które mogą urosnąć do bardzo dużych rozmiarów lub pozostać bardzo małe. Różnią się od kamieni nerkowych, ponieważ tworzą się wewnątrz pęcherza, a nie nerki psa.

Istnieje kilka różnych rodzajów kamieni pęcherza moczowego, które diagnozowane są u psów.

Kamienie struwitowe: są również określane jako potrójne kamienie fosforanowe lub fosforan magnezu i są zwykle gładkie, piramidalne i białe. Rozpuszczony struwit jest normalną częścią moczu psa, ale kiedy występują zmiany w moczu (często w wyniku infekcji bakteryjnej), mogą powstawać kamienie. Są one najczęściej spotykanym typem u psów.

Kamienie szczawianu wapnia: prawie tak powszechne jak struwity, kamienie te mogą różnić się kolorem od białego do ciemnego i są mocno teksturowane. Bardzo kwaśne pH moczu i obecność wysokich poziomów wapnia, cytrynianów lub szczawianów powodują powstawanie kryształów szczawianu wapnia, które następnie przekształcają się w kamienie.

Kamienie moczanowe: nie są bardzo powszechne, ale występują w niektórych populacjach psów. Na przykład dalmatyńczyki są genetycznie predysponowane do tego rodzaju rozwoju kamieni moczowych. Kamienie te są często związane z nieprawidłowością genetyczną, która wpływa na metabolizm kwasu moczowego u psów.

Kamienie cystynowe: jeden z rzadszych rodzajów kamieni pęcherza, ​​są zwykle spotykane u samców. Kamienie te są powiązane z różnorodnymi nieprawidłowościami genetycznymi.

Kamienie krzemionkowe: są kolejnym rzadkim rodzajem kamienia pęcherza u psów. Uważa się, że czynniki dietetyczne, jak wysoki poziom glutenu kukurydzianego lub łuski ziarna, powodują powstawanie kamieni krzemionkowych.

Kiedy pies ma problemy z oddawaniem moczu, często wykazuje oznaki dyskomfortu. Lizanie przy ujściu dróg moczowych jest oznaką, że coś powoduje dyskomfort lub ból w tym rejonie, a często towarzyszy temu wysiłek lub „płacz” podczas oddawania moczu.

Częste oddawanie moczu lub oddawanie moczu w domu to także skutki odczuwanego bólu lub dyskomfortu. Nawet jeśli pęcherz psa nie jest pełen, pies może odczuwać parcie na oddawanie moczu.

W rzadkich przypadkach psy mogą całkowicie nie oddawać moczu, co już stanowi zagrożenie dla życia.

Jednym z najbardziej oczywistych objawów, że pies ma kamienie pęcherza, jest krew w moczu, która pojawia się kiedy kamienie podrażniają ścianę pęcherza. Czasami widoczne są skrzepy krwi, a innym razem mocz jest różowy lub czerwony.

Aby potwierdzić kamicę pęcherza moczowego lekarz weterynarii najczęściej korzysta z rentgena.

Kamienie pęcherza są przedmiotami zawierającymi minerały, często odbijają promienie rentgenowskie i pojawiają się jako białe przedmioty wewnątrz pęcherza twojego psa.

Niewielki odsetek kamieni pęcherza, ale także niewielkie kamienie, nie będą widoczne na zdjęciu rentgenowski, ale można je zobaczyć na badaniu ultrasonograficznym.

Twój lekarz weterynarii może również dostrzec objawy kamieni w świeżej próbce moczu. Kryształy można zobaczyć, gdy mocz jest oglądany pod mikroskopem podczas analizy moczu.

Niektóre psy częściej rozwijają kamienie pęcherza niż inne. Na przykład dalmatyńczyki czy buldogi angielskie są bardziej podatne na rozwój kamieni moczowych. Samice psów wszystkich ras częściej niż samce rozwijają kamienie struwitowe, a samce – kamienie szczawianu wapnia.

Lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia kamicy pęcherza moczowego może zalecić zmiany dietetyczne i leki rozpuszczające kamienie w zależności od rodzaju kamienia.

Operacja usunięcia kamieni jest najczęściej stosowaną metodą leczenia kamieni, których nie można rozpuścić. W niektórych przypadkach możliwa jest także opcja ultradźwiękowego rozbijania kamieni. Po rozbiciu ich na wystarczająco małe drobinki, kamienie można wypłukać przez otwór dróg moczowych.

Niektóre kamienie są wystarczająco małe, aby przejść przez otwór dróg moczowych bez konieczności ich rozbijania. Lekarz weterynarii może je usunąć za pomocą cewnika i soli fizjologicznej.

Jeśli masz psa, który jest narażony na kamienie pęcherza, lekarz weterynarii może zalecić stosowanie specjalnej diety. Zaleci również zwiększenie spożycia płynów, aby wywołać regularne oddawanie moczu, a tym samym zmniejszyć stężenie szkodliwych kwasów w moczu. Jeśli pies ma kamienie związane z nieprawidłowością genetyczną, nie należy go wykorzystywać do celów hodowlanych.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*