Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie?

Kamica układu moczowego jest częśtym schorzeniem ludzi dorosłych, występuje przede wszystkim w suchym gorącym klimacie. Historycznie kamica dotyczyła przede wszystkim pęcherza moczowego. Obecnie większość złogów powstaje w nerkach. Kamica dotyczy częściej mężczyzn.

Kamica u dzieci jest rzadsza niż u dorosłych, nieminiej jednak stanowi istotny fragment zainteresowań urologii dziecięcej. Pierwsze objawy u najmłodszych dzieci to najczęściej krwinkomocz, u starszych kolka nerkowa. W każdym przypadku za objawy może być odpowiedzialne współistniejące zakażenie dróg moczowych.

Czasem pierwszym objawem jest kolka nerkowa spowodowana zablokowaniem moczowodu przez schodzący kamień. Zobrazować złogi można w drogach moczowych przy pomocy USG, zdjęć radiologicznych.

Najczulszą metodą jest jednak spiralna tomografia komputerowa – jej stosowanie wiąże się jednak z dużą ekspozycją na promieniowanie jonizujące.

SKład chemiczny kamieni i odsetek występowania
Szczawian wapni 45-65%
Fosforan wapnia 14-30%
struvit 13%
cysteina 5%
kwas moczowy 4%

inne lub mieszane 4%

Jedna trzecia przypadków kamicy w wieku dziecięcym związana jest z nadmiernym wydalaniem wapnia z moczem (hipercalciuria). Określenie dobowego wydalania wapnia w stosunku do kreatyniny jest piewrwszym badaniem w nefrologicznej diagnostyce kamicy.

Podobnie ważne jest badanie wydalonego złogu jeśli udaje się go pozyskać. Drugim czynnikiem napędzającym narastanie złogu jest nieustanne zakażenie dróg mocowych, które nie daje się wyleczyć, ponieważ rezerwuarem kamieni jest.

Działa tu mechanizm błędnego koła, któy tak naprawdę przerwać można tylko usuwając chirurgicznie kamień. Kamicy sprzyja długotrwałe unieruchmienie – przewlekłe pobytu na oddziałach intensywnej terapii z innych przyczyn oraz deficyty neurologiczne uniemożliwiające bądź ograniczające poruszanie się.

Poza hiperkalciurią inne przyczyny metaboliczne są rzadsze, mogą mieć jednak istotne znaczenie dla wyboru sposobu leczenia zachowawczego.

Kamica moczowa wymaga leczenia ponieważ:

– istnienie złogów w drogach moczowych stanowi jądro krystalizacji co prowadzi do ich najczęściej stałego powiększania

– Obecność złogów niezwykle sprzyja zakażeniu, szczególnie niektórymi gatunkami bakterii. Zakażenie z kolei może promować dalsze narastanie złogów. Nieustanne zakażenia w obrębie układu kielichowo-miedniczkowego nieuchronnie prowadzą do zniszczenia miąższu nerki. Czasem dochdzi do wypełnienia całego układu kielichowo-miedniczkowego nerki rozgałęzionym złogiem – jest to kamica odlewowa.

– Drobne złogi mogą ulec wydaleniu z układu kielichowo-miedniczkowego i pasażując przez moczowód wywołać kolkę nerkową. Mogą także utknąć w moczowodzie prowadząc do znacznego utrudnienia odpływu moczu z neki lub wręcz zablokowania z następowym zakażeniem i zniszczeniem nerki

– Kamienie moczowe zlokalizowane w pęcherzu moczowym, rzadkie w chwili obecnej, kilkaset lat temu bardzo częste prowadzą do przewlekłego zakażenia dróg moczowych. Ponadto złogi z pęcherza mogą podczas wydalania utknąć w cewce, szczególnie męskiej, powodują bardzo silne dolegliwości lub wręcz zatrzymanie moczu.

Diagnostyka obrazowa w kamicy dróg moczowych

Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie?

Po określeniu lokalizacji złogu i jego wielkości można podjąć próbę leczenia zachowawczego polegającego na forsowaiu diurezy z jednoczesnym podawaniem leków przeciwbólowych i rozkurczowych. U znacznej części pacjentów dochodzi do przepsażowania złogów i ustąpienia dolegliwości.

Złogi, które ulegają zaklinowaniu w cewce moczowej (najczęściej w jej prąciowym odcinku ) są łatwo dostępne – można jełatwo rozkruszyć lub usunąć z nacięcia bezpośrednio ponad złogiem.

Największe trudności stwarzają, szczególnie u dzieci, złogi które utknęły w moczowodzie i nie wykazują tendencji do samoistnego przepasażowania.

Typowe miejsca zaklinowania to połącznie miedniczkowo-moczowodowe i moczowodowo pęcherzowe, choć może to być równie dobre każde miejsce w moczowodzie. W każdym przypadku należy dążyć do usunięcia blokady w najmniej inwazyjny sposób.

Wykonuje się wziernikowanie pęcherza i próbę wydobycia złogu koszyczkiem Dormii, rozkruszenia przy jego pomocy lub w ostateczności nawet ponownego przemieszczenia w obręb nerki, gdzie później będzie można go rozkruszyć ESWL. Taka jest niestety praktyka.

Ideałem jest natomiast rozbicie kamienia promieniem lasera przeniesionym przez giętkie włókno. Niestety, w Polsce ośrodków wyposażonych w laser i giętką ureterorenoskopię jest jeden albo dwa.

Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie?

Czasami z nerki usuwamy kamienie odlewowe – porozgałęziane, prawie całkowicie wypełniające układ zbiorczy nerki, najczęściej związane z przewlekłym zakażeniem.

Usunięcie takiego złogu w całoścu z jednej strony jest kluczowe dla wyleczenia kamicy, a z drugiej bywa bardzo trudne bez rozkruszenia złogu, który jest zkotwiczony w kielichach. Rozkruszenie sprzyja pozostawieniu drobnych fragmentów.

Niekiedy dla uzyskania dobrego szerokiego wejścia w obręb układu kielichowo-miedniczkowego konieczne jest przecięcie miąższu nerkowego, co wiąże się z rozległym krwawieniem i koniecznością przetoczenia krwi.

ESWL (Extracorporeal Shock Wave Lithotrypsy – pozaustrojowe rozkruszanie falą uderzeniową)

Jest małoinwazyjna metodą pozwalającą na rozbijanie niewielkich (do 2cm średnicy) a czesem i większych złogów zlokalizowanych w układzie kielichowo-miedniczkowym. W zależności od stosowanego generatora fali zabieg wymaga lub nie znieczulenia ogólnego. Trwa ok. 20-30 min. Do zlokalizowania złogu i zogniskowania na nim fali używa się fluoroskopii (RTG).

Ze względu na małą inwazyjność według mnie jest to preferowany sposób leczenia kamicy nerkowej. Następstwem zabiegu może być jednak epizod kolki nerkowej spowodowanej pasażowaniem drobnych fragmentów przez moczowód, a nawet jego zablokowaniem.

Dlatego ośrodek wykonujący ESWL powinien ściśle współpracować z oddziałem urologii dziecięcej wyposażonym do leczenia kamicy moczowodowej.

Leczenie zachowawcze kamicy sprowadza się do dwóch rzeczy zasadniczych – bardzo obfitego równomienego w ciągu doby nawadniania oraz profilaktyki zakażeń dróg moczowych. Na dalszym planie, w zależności od tła metabolicznego, są ograniczenia dietatyczne, w szczególności ograniczenie podaży wapnia.

Metody usuwania kamieni nerkowych (Blog)

Kamienie nerkowe są stwardniałą, zbitą masą, powstającą w wyniku wytrącania się zawartych w moczu minerałów i soli różnych kwasów. Nie zawsze wymagają interwencji lekarskiej, będąc samoistnie wydalane z organizmu.

Kiedy jednak zaczynają sprawiać ból i dyskomfort współczesna medycyna dysponuje szerokim wachlarzem metod, od leczenia farmakologicznego, poprzez zabiegi endoskopowe i ultradźwiękowe, kończąc na klasycznej operacji chirurgicznej.

Kamienie nerkowe są zjawiskiem dość powszechnym. Szacuje się że dotyczą jednej na dziesięć osób na świecie. Częściej są to mężczyźni niż kobiety (w proporcji 3:1), aczkolwiek różnica ta ulega powoli zmniejszeniu ze względu na zmiany w stylu życia i sposobie odżywiania się.

Leczenie kamicy nerkowej – znajdź klinikę

Kamienie powstają, gdy zawarte w moczu kwasy lub sole różnych minerałów ulegają krystalizacji, co związane jest m.in.

z zachwianiem równowagi w produkcji moczu przez organizm i obecnością substancji sprzyjających ich tworzeniu się. Kamienie mogą rozwijać się w nerce i tam pozostawać lub przemieszczać się dalej do moczowodu.

U pacjentów z kamicą nerkową mogą tworzyć się częściej niż raz w życiu.

Powstawanie kamieni nerkowych często kojarzone jest z silnym bólem, ale nie zawsze tak jest – dolegliwość może rozwijać się do pewnego momentu zupełnie bezobjawowo.

Silny ból w lędźwiach i boku (kolka nerkowa) jest stanem ostrym i pojawia się zwykle wtedy, gdy kamień zablokuje prawidłowy wypływ moczu do moczowodu.

Jeżeli znajduje się on poza nerką, w moczowodzie, ból może być odczuwalny w pachwinie lub udzie a u mężczyzn także w jądrach. Towarzyszą mu nudności, gorączka, wymioty oraz bolesne oddawanie moczu i krwiomocz.

Jak usunąć kamienie nerkowe?

Leczenie dolegliwości związanych z występowaniem kamieni nerkowych rozpoczyna się od wywiadu, badania fizykalnego i przeprowadzenia serii badań, ze szczególnym uwzględnieniem różnych technik obrazowania (USG, prześwietlenie dróg moczowych, tomografia komputerowa).

Jeżeli lekarz uzna, że kamień może ulec samoistnemu wydaleniu z moczem zapisuje lekarstwa wspomagające ten proces (alfa-blokery, niedfedypina) i zleca wizyty kontrolne. Niestety, zależnie od rozmiaru kamienia i jego położenia proces ten może być długotrwały.

Kamica nerkowa lub moczowodowa powinna być leczona aktywnie w przypadku występowania dolegliwości bólowych. Do podstawowych, stosowanych obecnie metod zaliczane są:

  • Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie? Litotrypsja zewnątrzustrojowa falą uderzeniową (ESWL) Litotrypsja zewnątrzustrojowa falą uderzeniową (ESWL) – wykorzystuje urządzenie kruszące złogi za pomocą generowanej na zewnątrz organizmu ultradźwiękowej fali uderzeniowej. Wycelowany w kamień krótki impuls przechodzi przez skórę a jego energia jest absorbowana przez kamień, który rozpada się na małe fragmenty wydalane następnie z moczem. Metoda jest obecnie ogólnie przyjętym standardem, znajdującym zastosowanie w ok. 90% przypadków.
  • Ureteroskopia (URS) – charakteryzuje się wysoką skutecznością i niewielkim ryzykiem powikłań. Wykorzystuje niewielki endoskop, który w znieczuleniu miejscowym wprowadzany jest do wnętrza pęcherza moczowego poprzez cewkę moczową a następnie lekarz wyciąga kamień przy pomocy specjalnego “koszyczka”.
  • Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie? Neforlitotomia przeskórna PCNL – rysunek poglądowy Nefrolitotomia przezskórna (PCNL) – jest procedurą chirurgiczną, mającą na celu usunięcie kamienia bezpośrednio z nerki. Pozwala usunąć nawet największe kamienie podczas jednej operacji. Zabieg przeprowadzany w pełnej narkozie polega na wykonaniu w nerce otworu przez który wprowadzane jest urządzenie zwane nefroskopem. Kamień kruszony jest laserowo, ultradźwiękowo lub tzw. litotryptorem pneumatycznym, a następnie usuwany przez kanał nefroskopu. Jest to jednak zdecydowanie bardziej inwazyjna technika niż EWSL i URS, niosąca za większe ryzyko powikłań, wymagająca dłuższej hospitalizacji i pozostawiająca bliznę.
Leia também:  Wirus coxsackie – objawy zakażenia i leczenie u dzieci i dorosłych

Coraz rzadziej stosowanym zabiegiem jest natomiast klasyczna operacja, polegająca na rozcięciu nerki lub moczowodu i wyjęciu kamienia. Przeprowadza się ją głównie wtedy, gdy kamienie są bardzo duże, wypełniły dolny oraz górny kielich w nerce i nie można ich rozbić lub gdy kamień wpadł do moczowodu i zablokował odpływ moczu z nerki.

Pamiętać należy, że usunięcie kamienia, niezależnie od zastosowanej metody, nie oznacza, że nie odłoży się on ponownie.

Profilaktyka polega przede wszystkim na piciu dużej ilości płynów (nawet 2-3 litry dziennie), kontroli ilości oddawanego moczu, stosowaniu diety bogatej w warzywa i owoce cytrusowe i błonnik.

Ograniczyć należy pokarmy zawierające szczawiany (jabłka, biały ryż, winogrona, warzywa dyniowate) oraz spożycie białka zwierzęcego.

Leczenie kamicy nerkowej

– sprawdź ceny w 10 klinikach!

Oceń artykuł: 4.1/5 (opinie 105)

Kamica nerkowa/moczowodowa

Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie?

Czym jest kamica nerkowa?

Kamica nerkowa (znana też pod nazwą kamicy moczowej) to schorzenie, polegające na zaleganiu złogów (kamieni moczowych) w obrębie nerek. Powstają one wskutek niecałkowitego rozpuszczenia substancji chemicznych, znajdujących się w moczu. 

Substancje, nagromadzone w zbyt dużym stężeniu, w pierwszej kolejności tworzą kryształki (piasek nerkowy), a dopiero potem szkodliwe złogi. Niezwykle istotna jest szybka diagnostyka schorzenia i rozpoczęcie leczenia w jego początkowej fazie.

Przyczyny:

Kamienie najczęściej osadzają się w miedniczkach nerkowych, skąd przedostają się do moczowodów i pęcherza. Malutkie kamyczki mogą przeniknąć także do cewki moczowej, a stamtąd znaleźć ujście na zewnątrz, podczas mikcji.

Istnieje cały zestaw cech chorobowych, które sprzyjają rozwojowi kamieni. Należą do nich m.in. przerost gruczołu krokowego i przewlekłe infekcje układu moczowego. Duże znaczenie ma również dieta, obfitująca w sód, szczawiany, nadmiarowe ilości suplementów wapnia i witaminy D, a także zawierająca małe ilości płynów.

Objawy choroby:

  • „kolka nerkowa” – ból okolic lędźwiowych, promieniujący (w wyniku przemieszczania się złogów) w kierunku pleców, podbrzusza, narządów płciowych i wewnętrznej powierzchni ud
  • częste oddawanie małych ilości moczu,
  • nudności,
  • obecność krwinek czerwonych w moczu,
  • parcie na mocz,
  • nudności, wymioty,
  • gorączka.

Diagnostyka:

  • wywiad i szczegółowe badania lekarskie,
  • badanie ogólne moczu,
  • badania obrazowe:
  • USG/Rtg przeglądowe jamy brzusznej,
  • urografia – badanie radiologiczne układu moczowego z podanym dożylnie środkiem kontrastującym,
  • tomografia komputerowa brzucha – najprecyzyjniejsze badanie wykrywające wszystkie typy kamieni moczowy.

Metody leczenia

Farmakologiczne:

  • środki stosowane w przypadku wystąpienia bólu: niesteroidowe leki przeciwzapalne, środki przeciwbólowe, leki rozkurczające
  • Operacyjne: 
  • Leczenie operacyjne dąży do całkowitego usunięcia złogów z dróg moczowych, w sytuacji gdy rokowania na ich samoistne wydalenie są niewielkie.
  • Interwencja urologiczna jest podejmowana zwłaszcza wtedy, gdy:
  • kamienie moczowe mają zbyt duże rozmiary,
  • kamienie blokują odpływ moczu,
  • kamica nerkowa prowadzi do utrzymania przewlekłej infekcji układu moczowego,
  • wydalany mocz posiada czerwone zabarwienie (krwawienie).

Rodzaje zabiegów:

  • pozaustrojowa litotrypsja (ESWL), czyli rozkruszanie złogów przy pomocy energii fali uderzeniowej, np. ultradźwiękowej,
  • litotrypsja ureterorenoskopowa (URSL) – zabieg endoskopowy z zastosowaniem cewnika, wprowadzanego przez cewkę do pęcherza; złóg jest usuwany bądź rozbijany przy pomocy fali uderzeniowej/lasera,
  • przezskórna nefrolitotrypsja (PCNL) – zabieg z użyciem nefroskopu, wprowadzanego do miedniczki nerkowej poprzez nacięcie skórne w okolicach nerki,
  • operacja klasyczna, polegająca na przecięciu poszczególnych warstw tkanek, w celu dotarcia do nerki i lokalizacji miejsca nagromadzenia złogu. 

Powikłania związane z kamicą:

Powikłania po zabiegu usunięcia kamieni nerkowych są niezwykle rzadkie, zwłaszcza w przypadku właściwej diagnozy i podjęcia szybkiego leczenia. Do najczęstszych efektów ubocznych zalicza się:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek,
  • roponercze,
  • wodonercze,
  • zakażenie układu moczowego,
  • zastój moczu.

Rekomendujemy również inne zabiegi z zakresu urologii, m.in. te służące leczeniu wad rozwojowych.

Kamica układu moczowego

Kamica moczowodowa – jak leczyć kamienie w moczowodzie?Czym jest kamica układu moczowego? Kamica nerkowa dotyczy 1/10 społeczeństwa, co sytuuje ją na czele listy chorób urologicznych. Może wystąpić w każdym wieku, choć największa liczba zachorowań przypada na okres między 30 a 50 rokiem życia.

Choroba ta do­ tyczy około 2-3 razy częściej mężczyzn niż kobiet.

  • Jakie są przyczyny powstawania kamicy układu moczowego?
  • Nie ma jednej głównej przyczyny powstawania kamicy, do jej wystąpienia predysponuje:
  • Zbyt małe spożycie  płynów
  • Dieta bogata w białko i minerały
  • Zaburzenia w odpływie moczu i zastój (wrodzone i nabyte)
  • Zakażenia w dróg moczowych
  • Unieruchomienie Pacjenta
  • Choroby  (nadczynność przytarczyc, nerkowa kwasica cewkowa, zaburzenia wchłaniania jelitowego, sarkoidoza, nadczynność tarczycy)
  • Leki, mogące powodować powstawanie złogów (preparaty wapnia, preparaty witaminy D, acetazolamid, kwas askorbinowy w megadawkach (>4 g/dobę), sulfonamidy, triamteren, indinavir)

Jakie są objawy kamicy dróg moczowych?

Kamica dróg może nie dawać objawów(w tej sytuacji kamień jest stabilny) jednak w momencie kiedy powstały konglomerat zacznie się poruszać w miedniczce i kielichach nerkowych zmierzając do moczowodu. Ze względu na mniejszą średnicę moczowodu kamień poruszając się drażni drogi moczowe wywołując tym samym kolkę nerkową, która charakteryzuje się:

  • nagły ból w okolicy lędźwiowej o różnym nasileniu, promieniujący do nadbrzusza, podbrzusza, wewnętrznej powierzchni ud oraz do warg sromowych i moszny z dodatnim objawem Goldflama.
  • objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, rzadziej porażenna niedrożność jelit)
  • objawy podrażnienia pęcherza moczowego (zaburzenia mikcji, parcie na mocz), szczególnie w przypadku umiejscowienia kamienia w dolnym odcinku moczowodu
  • w rzadkich przypadkach bezmocz – u chorych z jedyną nerką lub przy obustronnej kamicy moczowodowej

Jakie są powikłania kamicy układu moczowego?

Częstymi powikłaniami kamicy nerkowej są:

  • wodonercze,
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek,
  • ropnie okołonerkowe,
  • ostra niewydolność nerek,
  • zatkanie dróg moczowych.

Diagnostyka kamicy układu moczowego?

Do potwierdzenia obecności i zlokalizowaniu kamieni wykorzystuje się:

  • USG układu moczowego
  • RTG jamy brzusznej
  • Urografia
  • Tomografia spiralna
  1. Leczenie:
  2. Najskuteczniejsze leczenie kamicy układu moczowego, która daje objawy jest bezinwazyjne oraz małoinwazyjne leczenie zabiegowe, które w pełnym zakresie jest wykonywane w Klinice Nova za pomocą najwyższej klasy medycznego. Wykonujemy zabiegi
  3. URSL (litotrypsja ureterorenoskopowa)

Jest to nowoczesna metoda leczenia kamicy moczowodowej, z wykorzystaniem technologii endoskopowej.

  Za pomocą ureterorenoskopu (cześć endoskopu) wchodzi się do moczowodu i układu kielichowo-miedniczkowego lokalizując dokładne umiejscowienie kamicy i za pomocą lasera holmowego precyzyjne rozdrobnienie złogu na mniejsze  kawałki, dzięki czemu zmniejsza się uszkodzenie tkanek otaczających w porównaniu do metod klasycznych.

W Klinice Nova wykorzystujemy także specjalny giętki URS( flexible URS -FURS), dzięki czemu można wykonywać obroty do 275 °, co zapewnia bardziej bezpieczne i precyzyjne usuwanie kamieni układu moczowego. Żeby zmniejszenia traumatyzacji ścian moczowodów podczas ewakuacji skruszonych kamieni wykorzystujemy specjalistyczne koszyczki do zabiegów URSL

Podczas zabiegu pacjent jest znieczulony także zabieg jest dla pacjenta bezbolesny.

ESWL (kruszenie kamieni falą uderzeniową generowaną zewnątrzustrojowo) Jest to najmniej inwazyjna metoda leczenia kamicy układu moczowego. Zabieg wykonuje się najczęściej ambulatoryjnie, w krótkim znieczuleniu dożylnym bądź sedacji. Do leczenia tym sposobem kwalifikują się chorzy ze złogami wielkości 1,5-2 cm położonymi w kielichach lub miedniczce nerkowej.

Wytworzone fale wnikając w głąb ciała powodują rozpad kamieni w nerkach lub w moczowodzie. Powstałe z kamienia małe fragmenty piasku są swobodnie wydalane naturalną drogą w okresie kilku godzin / miesięcy od momentu wykonania zabiegu. Metoda ESWL jest w pełni bezpieczna, ponieważ jej przebieg jest kontrolowany przez rentgen oraz ultrasonograf.

Leczenie kamicy moczowodowej

Częstość występowania kamicy moczowej wynosi 2-3% i jest dwukrotnie wyższa u mężczyzn niż u kobiet. Szczyt zachorowań u mężczyzn przypada na 30 rok życia, a u kobiet na 35 i 55. Ryzyko nawrotu kamicy wynosi 50%. W pierwszym roku od incydentu kolki nerkowej wynosi ono 10% i 35% w ciągu 5 lat oraz 50% w okresie dekady.

Zwiększona zapadalność w krajach wysoko rozwiniętych związana jest głównie z nadmiernym spożyciem białek i minerałów. Ponadto istnieje wiele jednostek chorobowych, leków i nieprawidłowości anatomicznych sprzyjających tworzeniu się złogów w obrębie układu moczowego.

Należy pamiętać, że kamica pierwotnie zlokalizowana w moczowodzie zawsze związana jest z istnieniem przeszkody w odpływie moczu.

Leczenie zachowawcze

Najważniejszym celem leczenia jest zniesienie dolegliwości bólowych. Lekami najczęściej stosowanymi w tym celu są: diklofenak, indometacyna, ibuprofen, metamizol, tramadol, pentazocyna i morfina z atropiną.

Badania porównujące skuteczność leków ana lgetycznych wykazały znaczną przewagę diklofenaku. Ponadto wykazały, że diklofenak w dawce 50 mg stosowanej 3 razy dziennie chroni przed nawrotem kolki nerkowej.

Leczenie przeciwbólowe powinno być prowadzone zawsze równolegle z kontrolą ultrasonograficzną.

Około 80% kamieni o największym wymiarze < 4 mm w 80% ulega wydaleniu samoistnemu. Złogi nie większe niż 7 mm mają taką szansę w 25%, jeżeli zlokalizowane są w odcinku proksymalnym moczowodu, 45% w odcinku środkowym i 70% w odcin ku dystalnym.

Czas wydalania może wynosić od 5 do 59 dni. Zatem postawę wyczekującą dla małych złogów u chorych bez dolegliwości można przyjąć przez okres 4-6 tygodni.

Leia também:  Como capturar suicune em pokémon crystal: 6 passos

Przeciwwskazaniami do zachowania postawy wyczekującej są: – wielkość złogu ponad 7 mm (złogi moczowodowe większe niż 10 mm zawsze wymagają interwencji zabiegowej), – brak poprawy po leczeniu przeciwbólowym, – współistnienie zakażenia, – ryzyko wystąpienia odmiedniczkowego zapalenia nerki lub posocznicy moczowej, – obustronny brak odpływu moczu z nerek lub zablokowanie nerki jedynej, – postępująca niewydolność nerek.

Każde podejrzenie stanu septycznego, jeśli nerka jest zablokowana, wymaga pilnego odbarczenia przez wykonanie przetoki nerkowej bądź wprowadzenie cewnika moczowodowego. Badania przeprowadzone ostatnio nad lekami ułatwiającymi wydalenie złogu z odcinka dystalnego wykazały znaczną wyższość stosowania tamsulosyny. Znaczenie nifedypiny okazało się marginalne.

ESWL

Metoda ESWL (extracorporeal shock wave lithotripsy) pozwala na leczenie kamicy bez obligatoryjnego zastosowania znieczulenia miejscowego bądź ogólnego.

Obarczona jest też niewielkim odsetkiem powikłań, do których należą: ból, obrzęk błony śluzowej moczowodu z następowym utrudnieniem odpływu moczu z nerki, a nawet powstaniem wodonercza.

Skuteczność tej metody ocenia się na 77,4% dla złogów w części proksymalnej (ryzyko konieczności powtórzenia zabiegu wynosi 10%), 80,3% dla części środkowej (ryzyko re-ESWL – 8,2%) oraz 77,9% dla odcinka dystalnego moczowodu (ryzyko re-ESWL – 9,4).

W przypadku ESWL nie zaleca się rutynowego cewnikowania moczowodu przed zabiegiem. Jest to świetna metoda terapeutyczna, jednakże jej skuteczność po jednorazowej sesji jest niestety mniejsza niż leczenie z zastosowaniem technik endowizji.

Ureteroskopia

Wskazaniem do litotrypsji ureteroskopowej (URSL) może być istnienie jakiegokolwiek złogu w moczowodzie na każdej wysokości. Celem zabiegu jest wydobycie kamienia w całości, jeśli jego wielkość nie przekracza 10 mm, lub dezintegracja kamienia in situ.

Wraz ze zwiększeniem dostępności ureteroskopów półsztywnych i giętkich, skuteczność tej metody ocenia się na 90-100% w odcinku dystalnym i 74% w proksymalnym. Odsetek wyleczonych po pierwszym zabiegu wynosi 95%. Największą skuteczność kruszącą przypisuje się laserom.

Użycie lasera holmowo-YAGowego z zastosowaniem włókna o grubości 365 ?m zaleca się w przypadku kamieni moczowodowych, a włókna 200 ?m w przypadku kamieni znajdujących się w nerce. Laser Nd-YAG ma mniejszą skuteczność, zwłaszcza w przypadku twardszych złogów i kamieni cystynowych.

Lasery wyróżnia również najmniejszy odsetek uszkodzeń błony śluzowej moczowodu, dlatego ich zastosowanie jest zalecane w przypadku złogu większego niż 15 mm. Zaleca się, aby dawka energii nie przekraczała 1 J, a częstotliwość wynosiła 5-10 Hz.

Nie ma obecnie jednoznacznej opinii na temat pozostawiania stentu po zabiegu endourologicznym. Wskazaniami do pozostawienia cewnika moczowodowego po URSL są: uszkodzenie moczowodu, zwężenie moczowodu, nerka jedyna, niewydolność nerek oraz duża masa złogu resztkowego.

Powikłaniami śródoperacyjnymi (9-10%) mogą być: urwanie i wyr wanie moczowodu, perforacja, wytworzenie “fałszywej” drogi, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie termiczne, krwawienie.

Do powikłań pooperacyjnych (1%) należą: zastój moczu, zwężenie moczowodu, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, “droga kamicza” (steinstrasse).

Dopuszcza się zastosowanie dostępu do złogu w moczowodzie przez przetokę nerkową w następujących przypadkach: – duży (>15 mm), zaklinowany kamień w górnej części moczowodu; – jednoczasowe usuwanie złogów z nerki;

– stan po zabiegach rekonstrukcyjnych dróg moczowych.

Awulsja (wyrwanie) moczowodu jest stanem wymagającym natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Wskazaniem do leczenia “na otwarto” lub laparoskopowego może być również niepowodzenie techniki mało inwazyjnej.

ESWL a URSL

Zarówno ESWL, jak i URSL są metodami w pełni akceptowanymi, skutecznymi i mogą być zaproponowane jako leczenie pierwszego rzutu. ESWL jako metoda mało inwazyjna stwarza możliwość leczenia nawet w trybie ambulatoryjnym.

Wymaga jednak powtarzania, a jej skuteczność, zwłaszcza w odniesieniu do kamicy części dystalnej moczowodu, jest znacznie mniejsza od skuteczności leczenia endoskopowego.

To natomiast, mimo niewielkiego odsetka powikłań, jest już zabiegiem chirurgicznym.

Podsumowanie

Największe znaczenie w leczeniu kamicy moczowodowej odgrywają omówione wyżej trzy standardowe metody. Wyjątkowo dopuszcza się stosowanie chemolizy w przypadku złogów zbudowanych głównie z kwasu moczowego.

Nowe technologie wywarły niepomierny wpływ na sposoby leczenia. Jednak nadal wiele zależy od wielkości złogu i od jego umiejscowienia. Leczenie zachowawcze (przeciwbólowe, tamsulosyna) wskazane jest w przypadku małych złogów (

Oprac.: lek. med. Joanna Bagińska Klinika Urologii w Gdańsku

Endoskopowe leczenie kamicy nerkowej układu moczowego Warszawa

Kamica moczowa jest chorobą, w której dochodzi do tworzenia się w drogach moczowych złogów, zbudowanych ze składników zawartych w moczu.

Schorzenie to bywa bardzo bolesne i uciążliwe dla pacjenta – z tego względu za każdym razem konieczne jest odpowiednie leczenie układu moczowego.

Kompleksową terapię – w tym endoskopowe leczenie kamicy moczowej – oferujemy pacjentom w naszym Szpitalu Mazovia.

Kamica moczowa dotyka najczęściej pacjentów pomiędzy 30. a 50. rokiem życia, dotyczy 2-5% populacji. Jednoznaczne przyczyny choroby nie są znane. Może jej natomiast sprzyjać:

  • nadmiar wapnia w diecie,
  • niedobór witaminy A w diecie,
  • zaburzenia w pracy nerek,
  • zaburzenia hormonalne,
  • długotrwałe przyjmowanie niektórych grup leków.
  • przewlekłe zakażenie dróg moczowych,
  • zmiany anatomiczne dróg moczowych,

Kamica moczowa – objawy

Kamienie w układzie moczowym tworzą się w nerkach. Na tym etapie choroba daje niewielkie objawy w typie pobolewań w okolicy lędźwiowej lub rozwija się bezobjawowo.

Przesunięcie się kamienia z nerki do moczowodu powoduje silny ból i zespół ostrych objawów, określanych kolką nerkową. Ból może promieniować do podbrzusza, pachwiny, narządów płciowych oraz nóg. Może mu towarzyszyć wzdęcie brzucha, nudności oraz wymioty.

Jest to na ogół moment, w którym pacjenci dowiadują się o rozpoznaniu kamicy moczowej i podejmują leczenie układu moczowego.

Lecenie kamicy nerkowej w Szpitalu Mazovia

W przeszłości leczenie kamicy moczowodowej odbywało się na drodze klasycznych zabiegów operacyjnych. Obecnie standardem jest endoskopowe leczenie kamicy nerkowej, z wykorzystaniem zabiegów niewymagających naruszenia ciągłości powłok jamy brzusznej.
W Szpitalu Mazovia wykonujemy wszystkie rodzaje zabiegów stosowanych w leczeniu kamicy moczowej:

  • ESWL – kruszenie kamieni w drogach moczowych falą uderzeniową generowaną pozaustrojowo,
  • PCNL – przezskórne usuwanie kamieni nerkowych,
  • zaburzenia w pracy nerek,
  • URSL – endoskopowe usuwanie kamieni z moczowodów,
  • RIRS – leczenie kamicy nerkowej i moczowodowej przy pomocy giętkiego endoskopu z użyciem lasera holmowego.

W przypadku kamicy pęcherza moczowego wykonuje się endoskopową cystolitotrypsję.
Osoby wymagające leczenia kamicy moczowej zapraszamy do kontaktu -> http://szpitalmazovia.pl/kontakt/. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i dostęp do najnowocześniejszych metod terapii!

Kamica nerkowa – objawy i leczenie kamieni nerkowych

Kamica nerkowa to choroba polegająca na odkładaniu się kamieni w układzie moczowym. Powstają one z filtrowanych przez nerki minerałów, które zlepiają się, tworząc złogi. Jeśli są wystarczająco małe, często udaje się je wydalić, zanim problem stanie się poważniejszy.

Czasem jednak złogi powiększają się i powodują bóle, wymuszając na chorym podjęcie leczenia. W skrajnych przypadkach kamienie mogą nawet blokować drogi moczowe.

W takich sytuacjach konieczna jest jak najszybsza pomoc lekarska – należy pamiętać, że zastój w drogach moczowych może doprowadzić do trwałego uszkodzenia nerek.

Przyczyny kamicy nerkowej

Kamica nerkowa jest chorobą częstą. Najliczniej chorują mężczyźni w wieku 30-50 oraz kobiety w wieku 50-70 lat, choć panowie spotykają się z tym problemem kilkakrotnie częściej od pań. Zdecydowanie najpowszechniejszą przyczyną powstawania choroby jest zbyt małe nawodnienie organizmu oraz niezdrowa dieta. Znane są również znacznie rzadsze przypadki tzw.

kamicy cystynowej, u podłoży której leży wada wrodzona, polegająca na upośledzeniu reabsorbcji cystyny z moczu. Pośród innych czynników zwiększających ryzyko wymienia się jeszcze: wady budowy układu moczowego, skłonności dziedziczne, przyjmowanie niektórych leków (m.in.

kortykosteroidów i preparatów alkalizujących, wykorzystywanych przy leczeniu wrzodów) oraz infekcje bakteryjne dróg moczowych. Te ostatnie alkalizują mocz, ułatwiając wytrącanie się soli wapnia i z tym samym powstawanie kamieni. Warto jednak pamiętać, że są to tak naprawdę oddzielne stany chorobowe – nie należy utożsamiać kamicy nerkowej z infekcją.

W przypadku pań rozwojowi choroby może sprzyjać ciąża, przy której zwiększa się ryzyko zastoju moczu, i w konsekwencji zakażenia.

Kamica nerkowa – objawy

Najczęstszym i najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest nagły, przejmujący ból, zwany kolką nerkową. Zlokalizowany jest w okolicy lędźwiowej i promieniuje w stronę pęcherza. Bywa na tyle silny, że może powodować utratę przytomności, a dodatkowo często towarzyszą mu również nudności, wymioty i wzdęcia.

Innymi potencjalnymi objawami tego schorzenia są: pieczenie podczas oddawania moczu, ból w prąciu lub krwiomocz. Bardzo ważne jest jednak, by pamiętać, że krew w moczu może, ale nie musi być objawem kamicy nerkowej.

Leia também:  Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

Chorzy, u których ten objaw wystąpił, powinni wystrzegać się dokonywania na jego podstawie własnych diagnoz i bezzwłocznie zasięgnąć opinii specjalisty.

Profilaktyka kamicy nerkowej

Zarówno powstawaniu, jak i nawrotom choroby mogą w przypadku kamicy nerkowej zapobiec odpowiednie działania profilaktyczne. Chodzi tutaj głównie o dwa podstawowe czynniki: dbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu oraz właściwą dietę.

Dieta przy kamicy nerkowej

Dieta powinna być zróżnicowana, bogata w warzywa i owoce oraz pokarmy ubogie w szczawiany (biały ryż, kalafior, jabłka bez skórki, winogrona, warzywa z rodziny dyniowatych, jajka).

Należy także ograniczyć ilość spożywanej soli (3-5 g dziennie) i białek pochodzenia zwierzęcego oraz dbać o odpowiedni poziom wapnia (1 g dziennie).

Jeśli znamy skład kamieni, będących źródłem naszych problemów (w przypadku nawrotów choroby), dobrym pomysłem może być opracowanie naszej diety w konsultacji z lekarzem. Ważna jest również aktywność fizyczna oraz utrzymywanie odpowiedniej dla ciała wagi.

Picie przy kamicy nerkowej

Jeśli chodzi o wodę, wskazane jest pić przynajmniej od 2,5-3 litrów dziennie (więcej w przypadku wysiłku fizycznego lub upałów) oraz nawadniać się równomiernie przez cały dzień i przed snem. Warto zwracać uwagę na pH spożywanych płynów – najzdrowsze są te o pH obojętnym (np. woda), nie należy natomiast wierzyć w mity o cudownych właściwościach piwa.

– To prawda, że piwo działa moczopędnie, lecz ze względu na szkodliwość zawartego w nim alkoholu oraz zgubny wpływ na metabolizm, nie należy traktować picia piwa jako profilaktyki czy leczenia kamicy nerkowej – dementuje dr Daniel Leszczyński, specjalista urolog z Medicover.

Wskazane jest też regularne oddawanie moczu oraz zwracanie uwagi na to, czy nie jest zabarwiony na czerwono – szybkie wychwycenie choroby może pomóc w jej bezproblemowym leczeniu. W walce z nawrotami choroby pomóc może również profilaktyczna kuracja specjalnymi, opartymi na ziołach lekami.

Leczenie kamicy nerkowej

Metoda leczenia kamicy nerkowej zależy od wielkości oraz składu chemicznego tkwiących w układzie moczowym kamieni.

– Bezinwazyjne leczenie kamicy dotyczy obecnie tylko kamieni zbudowanych z kwasu moczowego (około 10% wszystkich kamieni). Można je rozpuszczać lekami i zapobiegać ich powstawaniu również lekami.

Złogów zbudowanych ze szczawianów lub fosforanów, niestety, nie potrafimy obecnie rozpuszczać – zauważa doktor Leszczyński, dodając, że w takich przypadkach konieczne jest stosowanie metod małoinwazyjnych. Są to: ESWL (extracorporeal shock wave lithotripsy), URSL (ureterorenoscopic lithotripsy) oraz PCNL (percutaneous nephrolithotripsy).

ESWL polega na kruszeniu złogów za pomocą fal generowanych poza organizmem i przenikających przez tkanki do złogów, na których są ogniskowane – wyjaśnia dr Leszczyński. – Nie wymaga to wprowadzania do organizmu żadnych urządzeń.

W przypadku URSL, czyli leczenia endoskopowego, urządzenia wprowadzane są do moczowodu lub nerki przez otwory naturalne (cewkę moczową) – metoda ta nie wymaga wykonywania nacięć. Najbardziej inwazyjną metodą jest PCNL. Polega na wprowadzeniu urządzenia do nerki przez nacięcie na skórze oraz dalej wykonanie otworu w nerce.

Kamica nerkowa to przykład choroby, na którą często zapracowujemy sami, źle się odżywiając i nie dbając o właściwe nawodnienie organizmu.

Potrafi przysporzyć choremu bardzo wielu cierpień, a w większości przypadków jedyne, czego trzeba, by jej zapobiec, to zdrowszy tryb życia i kontrolowanie diety.

Warto o tym pamiętać, bo zdecydowanie lepiej nauczyć się zdrowych nawyków, niż potem, cierpiąc z powodu bólu, żałować, że tego nie zrobiliśmy.

Kamica układu moczowego

  • Kamica nerkowa i moczowodowa
  • Mechanizm powstawania złogów w obrębie układu moczowego nie jest do końca poznany.
  • Ich powstawanie i powiększanie przyspiesza niekorzystny odczyn moczu (zbyt kwaśny lub zasadowy). Dodatkowo na formowanie się złogów istotny wpływ mają: zastój i/lub zakażenie moczu, niedobór w moczu substancji przeciwdziałających kamicy oraz występowanie w moczu organicznych jąder krystalizacji
  • Rodzaje kamieni moczowych:
  • fosforanowo-wapniowe
  • szczawianowo-wapniowe
  • moczanowe (z kwasu moczowego)
  • cystynowe
  • struwitowe – powstające w przebiegu przewlekłych zakażeń układu moczowego

Objawy kliniczne:

  • kolka nerkowa – silny ból okolicy lędźwiowej, promieniujący do podbrzusza, zewnętrznych narządów płciowych lub przyśrodkowej powierzchni uda, wywołany znacznym utrudnieniem lub całkowitym zablokowaniem odpływu moczu z nerki przez kamień położony w miedniczce nerkowej lub moczowodzie;
  • parcie na mocz;
  • zaburzenia mikcji;
  • nudności, wymioty;
  • wzdęcie brzucha.

Bóle nie są zależne od pozycji ciała i ruchów.

Diagnostyka:

  • badanie usg – ultrasonografia umożliwia uwidocznienie kamienia, określenie stopnia zastoju moczu nad kamieniem oraz ocenę miąższu nerki;
  • zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej – umożliwia rozpoznawanie kamieni cieniujących, ocenę ich wielkości i położenia w drogach moczowych;
  • urografia – obrazuje położenie i wielkość złogów oraz morfologię i czynność nerek;
  • badania laboratoryjne krwi i moczu.

Leczenie

  • postępowanie doraźne – opanowanie bólu;
  • leczenie wspomagające – nawodnienie (doustne lub dożylne) i aktywność ruchowa;
  • w niektórych sytuacjach klinicznych odprowadzenie moczu z nerki poprzez:
    • wytworzenie przetoki nerkowej przez nakłucie przezskórne
    • wprowadzenie do nerki  cewnika moczowodowego lub cewnika podwójnie zagiętego (tzw. cewnik pig-tail, podwójne J);
  • leczenie zabiegowe.

Większość kamieni moczowych ulega samoistnemu wydaleniu. Niekiedy jednak konieczne jest podjęcie leczenia zabiegowego. Do metod zabiegowych w leczeniu kamicy zaliczamy:

  • Litotrypsja falami uderzeniowymi generowanymi pozaustrojowo (extracorporeal shock wave lithotrypsy; ESWL

Wskazania:

ESWL można zastosować w przypadku złogów umiejscowione w:

– kielichach nerkowych;

– miedniczce nerkowej, wielkości do 1,5-2 cm;

– moczowodzie

Przeciwwskazania:

– ciąża;

– objawowe zakażenie układu moczowego;

– przeszkoda w odpływie moczu znajdująca się poniżej kamienia;

– zaburzenia krzepnięcia krwi

Powikłania:

– związane z działaniem fali uderzeniowej: zmiany na skórze, krwiaki okołonerkowe i nerkowe, uszkodzenie narządów sąsiadujących z nerką (wyjątkowo rzadkie);

– związane z wydalaniem złogów: ból, kolka nerkowa, krwiomocz

  • Ureterorenoskopia (URS, fURS)
    • Usuwanie kamieni z moczowodu lub nerki pod kontrolą wzroku za pomocą ureterorenoskopu sztywnego lub giętkiego. Jest to endoskop wprowadzany przez cewkę moczową i pęcherz do światła moczowodu lub układu kielichowo-miedniczkowego nerki, przez który można wprowadzić urządzenie kruszące złóg lub umożliwiające jego usunięcie

Wskazania:

– kamienie moczowodowe, niewielkie kamienie nerkowe

Przeciwwskazania:

– zakażenie układu moczowego

Powikłania:

– uszkodzenie ściany moczowodu,

– krwawienie,

– zakażenie układu moczowego,

– zwężenie moczowodu,

– odpływ pęcherzowo-moczowodowy

  • Przezskórna nefrolitotrypsja (percutaneous nephrolithotripsy, PCNL)
    • Usuwanie kamieni z układu kielichowo – miedniczkowego nerki lub z górnego odcinka moczowodu przy pomocy endoskopu (nefroskopu) wprowadzanego do nerki na drodze przezskórnej.

Wskazania:

– duże kamienie umiejscowione w kielichach lub miedniczce nerkowej,

– kamica odlewowa nerki,

– kamień w uchyłku kielicha nerki,

– kamica nerki towarzysząca zwężeniu połączenia miedniczkowo-moczowodowego

Przeciwwskazania:

– zaburzenia krzepnięcia krwi,

– ciąża,

– niektóre wady anatomiczne nerki,

– wady układu kostno-szkieletowego uniemożliwiające właściwe nakłucie nerki,

– schorzenia układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego uniemożliwiające ułożenie na brzuchu

Powikłania:

– krwawienie,

– perforacja układu kielichowo-miedniczkowego,

– uszkodzenie narządów sąsiadujących z nerką,

– zakażenie układu moczowego,

– krwiak okołonerkowy,

– zatrucie wodne,

– zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego

  • Leczenie operacyjne i laparoskopowe

W leczeniu operacyjnym stosuje się następujące zabiegi:

– pielolitotomia – usuwanie kamieni z nerki w wyniku nacięcia jej miedniczki,

– pielolitotomia i nefrolitotomia – usuwanie kamieni z nerki w wyniku nacięcia miedniczki oraz nacięcia miąższu nerki nad złogami w kielichach,

– ureterolitotomia – usuwanie kamieni z moczowodu

Wskazania:

– całkowita lub rozległa odlewowa kamica nerek,

– kamica z towarzyszącymi nieprawidłowościami anatomicznymi układu moczowego,

– duże kamienie moczowodowe

Powikłania:

– krwawienie,

– zakażenie układu moczowego,

– powikłania chirurgiczne związane z otwartym lub laparoskopowym zabiegiem operacyjnym (krwawienie, uszkodzenie sąsiadujących narządów, złe gojenie rany)

  1. __________________________________________________________________________________
  2. Pęcherz moczowy
  3. Najczęstszą przyczyną kamicy pęcherza moczowego jest podpęcherzowa przeszkoda w odpływie moczu (łagodny rozrost gruczołu krokowego, zwężenie szyi pęcherza, zwężenie cewki moczowej, zaburzenia neurogenne).
  4. Objawy kliniczne:
  • ból nad spojeniem łonowym, w okolicy krocza, narządów płciowych zewnętrznych,
  • krwiomocz,
  • częstomocz, parcia naglące,
  • przerywany strumień moczu.
  • Rozpoznanie:
  • – ultrasonografia i zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej.
  • Leczenie:
  • – zabiegowe usunięcie kamienia i jednoczesne usunięcie przeszkody podpęcherzowej:
  • operacja otwarta – cysotlitotomia (wraz z adenomektomią) – operacja polega na usunięciu złogu z pęcherza moczowego (oraz wyłuszczeniu gruczolaka stercza),
  • zabieg endoskopowy – litotrypsja i litolapaksja (wraz z przezcewkową resekcją gruczołu krokowego) – litotrypsja polega na kruszeniu złogu, litolapaksja na wypłukaniu powstałych podczas kruczenia okruchów.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*